ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΤΟ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ! ΚΑΙ ΑΞΙΟΜΙΜΗΤΟ!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟ

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»
(ἀρ. τ. 2040, 01.03.2012)

Στοιχειοθεσία : «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἂν σκεφθοῦμε τὸ χθεσινὸ περιστατικὸ μὲ τὸν τοκετὸ στὴν Πάτρα καὶ τὴν (προσωρινή) ἀποκαθήλωση τῆς εἰκόνος (βλ. σχετ.: http://christianvivliografia.wordpress.com/2012/02/29/μιὰ-ἀκτινογραφία-τῆς-αὐτοκατστροφ/), εἶναι πράγματι ἀπίστευτο τὸ κατωτέρω ἀληθινὸ περιστατικό. Ἂν ὅμως ἐμβαθύνουμε στὴν ἑλληνικὴ ψυχή, θὰ δοῦμε ὅτι ὑπάρχει ἀκόμη μικρὴ φωτιά. Καὶ μικρὴ ἐλπίδα. Συνεπῶς ὁ τίτλος ἀλλάζει: ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΤΟ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ! ΚΑΙ ΑΞΙΟΜΙΜΗΤΟ!
.      Ἄλλωστε ΘΑΡΣΕΙΝ ΧΡΗ! (βλ. σχετ.: http://christianvivliografia.wordpress.com/2012/02/29/μᾶς-χρωστοῦν-δὲν-τοὺς-χρωστᾶμε/)

.         Περιστατικὸ ἀπὸ ἕνα Λύκειο τῆς Περιφερείας Θεσσαλονίκης.  Ἦταν βρoχερὸς ὁ καιρὸς καὶ δὲν ἔγινε προσευχὴ στὸ προαύλιο τοῦ Σχολείου, ὅπως κάθε µέρα. Σὲ µιὰ τάξη, ὅταν µπῆκε ὁ καθηγητὴς γιὰ τὸ µάθηµα, φώναξαν δύο µαθητές:
.         –Κύριε, δὲν κάναµε σήµερα προσευχὴ στὸ προαύλιο. Νὰ κάνουµε τώρα πρὶν ἀρχίσει τὸ µάθηµα; Εἶναι ἡ πρώτη ὥρα.
.         –Προσευχή; ἀπάντησε ἀπορηµένος ὁ καθηγητής. Κοιτάξτε, δὲν µοῦ ἀρέσουν τὰ ἀστεῖα πρωὶ – πρωί.
.         –Γιατί, ἀστεῖα σᾶς λέµε, κύριε; Κάθε πρωὶ δὲν κάνουµε προσευχή, πρὶν µποῦµε στὶς τάξεις; Ἀφοῦ δὲν κάναµε ἔξω, ἂς κάνουµε µέσα!
.         –Ἄλλο ἔξω κι ἄλλο στὴν τάξη! Δὲν ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸν νόµο.
.         –Δὲν ἐπιτρέπεται ἡ προσευχή; Τί νόµος εἶναι αὐτός, κύριε; Ἐµεῖς θὰ κάνουµε. Ἐσεῖς ἂν δὲν θέλετε, µπορεῖτε νὰ µὴ συµµετέχετε.
.         Κι ἀµέσως σηκώθηκε σύσσωµη ἡ τάξη. Ἄρχισε ἕνας στὴν ἄρχη καὶ µία – µία ἑνώθηκαν οἱ φωνὲς τῶν ἐφήβων λέγοντας τὸ «Ἅγιος ὁ Θεός, ἅγιος Ἰσχυρός, ἅγιος ἀθάνατος, ἐλέησον ἡµᾶς» καὶ τὸ «Πάτερ ἡµῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς … », µὲ κάθε σοβαρότητα.
.         Ἄφωνος καὶ µὲ σκυµµένο τὸ κεφάλι ἄκουγε τὴν προσευχὴ τῶν µαθητῶν του ὁ καθηγητὴς καὶ πῆρε ἀσφαλῶς τὸ µάθηµά του.

.         Συγκινητικὸ καὶ ἐλπιδοφόρο τὰ περιστατικό. Φανερώνει ὅµως ὅτι Ἑλληνόπουλα δὲν εἶναι µόνο αὐτὰ τὰ ὁποῖα προβάλλει συχνὰ ἡ διεφθαρµένη τηλεόραση, οἱ «χούλιγκανς» τῶν γηπέδων καὶ αὐτὰ ποὺ σαπίζουν στὶς καφετέριες. Ὑπάρχουν καὶ οἱ νέοι µας ποὺ συγκινοῦνται µὲ τὰ ὑψηλὰ ἰδανικὰ τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδος καὶ ποὺ δὲν ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὴν ἁµαρτωλὴ ζωὴ τῶν ξένων καὶ ἀπὸ τὸ κακὸ παράδειγµα τῶν µεγαλυτέρων. Ὑπάρχουν οἱ νέοι ποὺ κρατοῦν τὶς Ἑλληνορθόδοξες παραδόσεις µας. Αὐτοὶ οἱ νέοι εἶναι τὸ µέλλον καὶ ἡ ἐλπίδα τοῦ ἔθνους µας.

πηγή