Ένας λαός + μια κρίση – ένας Χριστός = 3.124 αυτοκτονίες (& απόπειρες)

Αίσθηση προκάλεσε το παρακάτω τραγικό ρεπορτάζ (από εδώ). Διαβάστε το (σίγουρα το έχετε ήδη διαβάσει αλλού) και θα το σχολιάσουμε μετά.

Δραματικές διαστάσεις έχει προσλάβει το φαινόμενο των αυτοκτονιών στην Ελλάδα της κρίσης όπως δείχνουν τα επικαιροποιημένα στοιχεία για τις περιπτώσεις αυτοκτονιών (που έχουν τελεστεί ή και απόπειρες) την περίοδο από το 2009 έως το τέλος Αυγούστου του 2012 που διαβιβάστηκαν στη Βουλή από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης & Προστασίας του Πολίτη.

Τα στοιχεία που φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα το ΑΠΕ-ΜΠΕ δείχνουν ότι οι τελεσθείσες αυτοκτονίες ή απόπειρες ανήλθαν το διάστημα της κρίσης, δηλαδή, από 1/1/2009 έως 23/08/2012 σε 3.124 πανελλαδικά.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχει συλλέξει το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, τα περιστατικά αυτοκτονιών ανήλθαν σε 677 το 2009, σε 830 το 2010, σε 927 το 2011 και σε 690 έως την 23η Αυγούστου του 2012.

Τα στοιχεία διαβιβάστηκαν στη Βουλή από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης & Προστασίας του Πολίτη Νίκο Δένδια στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, μετά από ερώτηση που είχαν καταθέσει οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Στάθης Παναγούλης και Νάσος Αθανασίου για τα φαινόμενα υποσιτισμού παιδιών και τις αυτοκτονίες πολιτών,επικαλούμενοι έκθεση της UNICEF που κάνει λόγο για 439.000 παιδιά νηπιακής αλλά και σχολικής ηλικίας που υποσιτίζονται.

Στην απάντηση του, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας σπεύδει να επισημάνει ότι δεν υπάρχει μόνο ένας καθολικά αποδεκτός παράγοντας που προκαλεί στον άνθρωπο τέτοιας ακραίας μορφής αυτοκαταστροφικές τάσεις αλλά για ένα φαινόμενο πολυπαραγοντικό που σχετίζεται με εξωγενείς παράγοντες (κοινωνικό, επαγγελματικό, οικογενειακό κλπ) αλλά και με παράγοντες ατομικούς-εσωτερικούς.

Το ρεπορτάζ συνεχίζει με τα φρικτά νούμερα για τις αυτοκτονίες ανά αστυνομική διεύθυνση και χρονιά. Αν δεν τα έχετε δει, μπορείτε να τα δείτε κλικάροντας την πηγή που δίνουμε στην αρχή.

Τα σχόλια περιττεύουν, αφού έχουν ήδη γραφτεί όλα όσα θα μπορούσε να γράψει κάποιος. Ας πούμε μόνο πως χρειάζεται πολλή προσευχή για τις ψυχές των αδελφών μας των αυτόχειρων. Ο Θεός να τους αναπαύσει! Αυτό είναι τούτη την ώρα που πονάει τους χριστιανούς πιο πολύ: η ανάπαυση των ψυχών τους, που κινδυνεύουν. Κύριε, ανάπαυσε τους αδελφούς μας.

Θα πω και κάτι, που μόνο ένας χριστιανός θα μπορούσε ν' αντέξει (όχι γιαλατζί σαν εμένα, αλλά αληθινός): Κύριε, συγχώρεσε τους υπεύθυνους για τις αυτοκτονίες και για τη δυστυχία του λαού μας και όλης της ανθρωπότητας. Μην τους λογαριάσεις τη φοβερή αυτή αμαρτία.

Και, αν είναι δυνατόν (για Σένα όλα είναι δυνατά, αλλά κάνεις πίσω σεβόμενος την ελευθερία των πλασμάτων Σου να αμαρτάνουν και να κολάζονται, αν θέλουν), φώτισέ τους να μετανοήσουν, να έρθουν κοντά Σου και να σωθούν. Μην πάρεις εκδίκηση για όλα αυτά - αλλά βοήθησε, αν και ΔΕΝ το αξίζουμε, να σταματήσει η κατρακύλα του λαού μας, να πάψει να χύνεται αίμα και να μην υπάρξουν άλλες αμαρτίες και βάσανα.

Εικόνα: Ο Χριστός (ωςΝυμφίος, δηλ. με το ακάνθινο στεφάνι και τα σημάδια του μαρτυρίου) χτυπά την πόρτα. Πώς θα με βρει; Να ροχαλίζω ή ναΤον περιμένω; (από εδώ)

 

πηγή