Άγιοι Μάξιμος και Βικτωρίνος οι Ιερομάρτυρες

Βιογραφία Οι Άγιοι Μάρτυρες Μάξιμος και Βικτωρίνος γεννήθηκαν στην πόλη Βρεσκία της Ιταλίας και μαρτύρησαν στην πόλη Εβρέ της Γαλλίας κατά το 384 μ.Χ. Από τον Επίσκοπο Ρώμης Δάμασο Α' (366 - 384 μ.Χ.) απεστάλησαν, για να κηρύξουν το Ευαγγέλιο πιο ειδωλολάτρες. Σύμφωνα με την παράδοση ο Άγιος Μάξιμος ήταν Επίσκοπος και ο Άγιος Βικτωρίνος διάκονος. Συνελήφθησαν από τους ειδωλολάτρες και αποκεφαλίσθηκαν. Έτσι έλαβαν τον αμαράντινο στέφανο της δόξας και του μαρτυρίου.

Συναξαριστής 25 Μαίου

Ἡ τρίτη Εὕρεσις Κεφαλῆς Τιμίου Προδρόμου

 

«Ὡς θεῖον θησαύρισμα ἐγκεκρυμμένον τὴν γῆ». Πράγματι, ἡ τίμια κεφαλὴ τοῦ Βαπτιστῆ Ἰωάννη, ἐνῷ ἦταν πολλὰ χρόνια κρυμμένη, τώρα φάνηκε μέσα στὴ γῆ, ὅπως διακρίνεται ὁ χρυσὸς ἀπὸ τὰ ἄλλα κοινὰ μέταλλα. Ὅμως, δὲν ἦταν κλεισμένη μέσα σὲ εἰδικὴ στάμνα ὅπως πρῶτα, ἀλλὰ βρισκόταν μέσα σὲ ἀργυρὸ ἀγγεῖο καὶ σὲ τόπο ἱερό.

Ἡ εὕρεση αὐτὴ ἔγινε ἀπὸ κάποιο ἱερέα στὰ Κόμανα τῆς Καππαδοκίας. Ἀπὸ ἐκεῖ μετακόμισαν τὸ ἱερὸ λείψανο στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου ἡ ὑποδοχὴ ἔγινε μὲ μεγάλη ἐπισημότητα.

Ὁ τότε πιστότατος βασιλιὰς καὶ ὁ Πατριάρχης μὲ ὅλο τὸν ὀρθόδοξο λαό, ὑποδέχθηκαν μὲ πολλὴ χαρὰ τὴν τιμία κεφαλὴ τοῦ Προδρόμου. Ἔπειτα, μὲ εὐλάβεια τὴν προσκύνησαν καὶ τὴν τοποθέτησαν σὲ τόπο ἱερό.

Ἔτσι, ἐπαληθεύεται ὁ λόγος τοῦ ψαλμῳδοῦ Δαυίδ: «Φυλάσσει Κύριος πάντα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν, ἓν ἐξ αὐτῶν οὐ συντριβήσεται». Ὁ Κύριος, δηλαδή, φυλάσσει ὅλα τὰ ὀστᾶ τῶν δικαίων, καὶ οὔτε ἕνα ἀπὸ αὐτὰ δὲ θὰ συντριβεῖ.

Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ὡς θεῖον θησαύρισμα, ἐγκεκρυμμένον τῇ γῇ, Χριστὸς ἀπεκάλυψε, τὴν Κεφαλήν σου ἡμῖν, Προφῆτα καὶ Πρόδρομε, πάντες οὖν συνελθόντες, ἐν τῇ ταύτῃ εὒρέσει, ᾄσμασι θεηγόροις, τὸν Σωτῆρα ὑμνοῦμεν, τὸν σώζοντα ἡμᾶς ἐκ φθορᾶς ταῖς ἱκεσίαις σου.

Κοντάκιον 
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Προφῆτα Θεοῦ, καὶ Πρόδρομε τῆς χάριτος, τὴν Κάραν τὴν σήν, ὡς ῥόδον ἱερώτατον, ἐκ τῆς γῆς εὐράμενοι, τὰς ἰάσεις πάντοτε λαμβάνομεν· καὶ γὰρ πάλιν ὡς πρότερον, ἐν κόσμῳ κηρύττεις τὴν μετάνοιαν.

Ἕτερον Κοντάκιον 
Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Ὡς οὐρανίων δωρεῶν πηγὴ θεόβρυτος τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐκ βυθοῦ τῆς γῆς ἀνέλαμψε ἡ ἁγία Κεφαλή σου Χριστοῦ Προφῆτα ἦς τὴν τρίτην ἑορτάζοντες φανέρωσιν ἀνυμνοῦμεν τῶν θαυμάτων σου τὸ μέγεθος καὶ βοῶμέν σοι, χαῖρε Λόγου ὁ Πρόδρομος.

Μεγαλυνάριον 
Τρίτην τῆς παντίμου σου Κεφαλῆς, μνείαν ἐκτελοῦμεν, ἣν ἐδόξασεν ἡ Τριάς, Βαπτιστὰ Κυρίου· ἐκ γῆς γὰρ τρίτως ὤφθη, μετανοεῖτε πᾶσιν, ἀνακραυγάζουσα.

---

 

Ὁ Ἅγιος Κελεστίνος

Ἀνῆκε καὶ αὐτὸς στὴν ἡρωικὴ ἐκείνη φάλαγγα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ βάδισε μὲ τὸ σταυρὸ στὸν ὦμο καὶ σφράγισε τὴν ἀφοσίωσή του, μὲ τὴν θυσία τῆς ζωῆς του.

Διακαὴς πόθος τοῦ Κελεστίνου ἦταν ἡ γρηγορότερη ἐπικράτηση τῆς ἀληθινῆς θρησκείας. Κήρυττε μὲ θάῤῥος τὰ διδάγματα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ καλοῦσε τοὺς ἀπίστους νὰ δεχτοῦν ἀπὸ αὐτὰ τὸ φῶς, καὶ νὰ σώσουν ἔτσι τὶς ψυχές τους. Καταγγέλθηκε σὰν ὑβριστὴς καὶ ἀνατροπέας τῆς εἰδωλολατρίας.

Καὶ ἐπειδὴ δὲν μπόρεσαν νὰ τοῦ ἀλλάξουν φρόνημα, τὸν σκότωσαν, ἀφοῦ τὸν μαστίγωσαν ἄγρια καὶ διαπέρασαν τὶς πτέρνες του μὲ πυρακτωμένο σίδερο.

---

 

Ὁ Ὅσιος Ὀλβιανός

Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

---

 

Τῇ 25ῃ ἢ τὴν πρώτη μετ᾿ αὐτὴν ἐρχομένη Κυριακὴ (25-31 Μαΐου): Ἀνάμνησις τῆς ἐν Σύρῳ εὑρέσεως τῆς θαυματουργοῦ ἱερᾶς εἰκόνος τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου (1936)

---

 

Τῇ τελευταίᾳ Κυριακῇ τοῦ μηνὸς Μαΐου (25-31) ἐν ἁπάσῃ τῇ περιοχῇ τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεως Ναυπακτίας καὶ Εὐρυτανίας, μνήμη τῶν Εὐρυτάνων Νεομαρτύρων

---

 

Τῇ τελευταίᾳ Κυριακῇ τοῦ Μαΐου (25-31), πάνδημος ἐπιτελεῖται ἑορτὴ ἐν Κορίνθῳ τῶν συνεργῶν τοῦ ἀποστόλου Παύλου

 

Ωφελείσαι, μόνον ,όταν δης τι λέει αυτό που διαβάζεις, ελέγχης τον εαυτόν σου και προσπαθής να τον ζορίζης στην εφαρμογή:

πηγή

!Μερικοί που διαβάζουν πνευματικά βιβλία!!
Μπορεί να ξενυχτούν και να διαβάζουν πνευματικά βιβλία με μανία και να ευχαριστιούνται.
Παίρνουν ένα πνευματικό βιβλίο ,κάθονται και λίγο αναπαυτικά και διαβάζουν
. « Ωφελήθηκα »,λέει ο άλλος
. Καλύτερα πες ότι ευχαριστήθηκες, ότι πέρασες ευχάριστα την ώρα σου. Γιατί αυτό δεν είναι ωφέλεια. Ωφελείσαι, μόνον ,όταν δης τι λέει αυτό που διαβάζεις, ελέγχης τον εαυτόν σου και προσπαθής να τον ζορίζης στην εφαρμογή: « Τι λέει αυτό που διάβασα; Εγώ που βρίσκομαι πνευματικά; Τι πρέπει να κάνω; »
Ύστερα, όσο περισσότερα μαθαίνη κανείς, τόσο περισσότερη ευθύνη έχει
. Δεν λέω να μην διαβάζη, για να μην ξέρει πολλά και να μην έχη ευθύνη, γιατί αυτό είναι πονηριά, αλλά να μη διαβάζη μόνο για να ευχαριστιέται. Το κακό είναι ότι, αν διαβάζη και έχη δυνατή μνήμη, θυμάται πολλά, μπορεί και να λέη και πολλά και να ξεγελάη τον εαυτό του, να νομίζη δηλαδή ότι τα εφαρμόζει κιόλας.
Έτσι δημιουργεί ψευδαίσθηση και στον εαυτό του και στους άλλους. Για αυτό να μην αναπαύετε τον λογισμό σας στα πολλά διαβάσματα .
Να στραφήτε στην εφαρμογή.
Τα πολλά διαβάσματα μορφώνουν εγκυκλοπαιδικά. Έτσι δεν λέγεται;

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

Τα τρία «φ» (φιληδονία, φιλοδοξία και φιλαργυρία) πρέπει να τ’αποφεύγουμε.

Για να γίνει κανείς άγιος, θέλει λεβεντιά. Όποιος έχει ανδρεία,μπορεί να γίνει ή ήρωας ή άγιος. 

Σε ερώτηση αν πρέπει να διαλυθούν οι λεγόμενες «χριστιανικές οργανώσεις» , που πολλοί τις κατηγορούσαν για παρεκκλησιαστκικές, ο Γέροντας ήταν σαφής και καθόλου εμπαθής: ‘’ας διαλύσουμε», είπε,’’πρώτα τις αιρετικές ομάδες, και κυρίως τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, και μετά ας τις κελείσουμε κι αυτές’’ 

Όπως εάν φυτέψεις δίπλα στην πεπονιά κολοκύθι, το πεπόνι θα χάσει το άρωμά του  και δε θα ωφεληθεί το κολοκύθι, έτσι θα πρέπει να επιλέγουμε ποιους θα συναναστρεφόμαστε και ποιους θ’αφήνουμε να μας πλησιάσουν , ώστε να μη χάσουμε κάτι πολύτιμο που έχουμε, χωρίς και αυτοί να ωφεληθούν.

Σήμερα οι νέοι , οι οποίοι θα καταφέρουν να κρατηθούν καθαροί μέχρι το γάμο τους, θα λογιστούν ως μάρτυρες.

Αν έχεις ένα νεκρό , ο οποίος έχει παρρησία στο Θεό, και του ανάψεις ένα κερί, αυτός έχει υποχρέωση να προσευχηθεί για σένα στο Θεό. Α, πάλι, έχεις ένα νεκρό, ο οποίος νομίζεις ότι δεν  έχει παρρησία στο Θεό, τότε, όταν του ανάβεις ένα αγνό κερί, είναι σαν να δίνεις ένα αναψυκτικό σε κάποιον που καίγεται. Οι άγιοι δέχονται ευχαρίστως την προσφορά του κεριού και είναι υποχρεωμένοι να προσευχηθούν γι’ αυτόν που το ανάβει. Ο Θεός ευχαρίστως το δέχεται.

Ο ελληνικός στρατός, λόγο αν προσέξει τη βλασφημία και την ανηθικότητα, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Θυμάμαι το 1948  ότι τους βλάσφημους και τους ανήθικους λες και τους κυνηγούσαν οι σφαίρες.

Ο Θεός μας ανέχεται σαν έθνος, όχι λόγω της καλοσύνης μας, αλλλά επειδή κρατούμε την Ορθοδοξία. Έτσι , αν και όοι μας υποβλέπουν, ο Θεός δε μας αφήνει ναπάθουμε κάτι κακό.

Περνάμε τα πιο δύσκολα χρόνια, αλλά έχω μεγάλη ελπίδα κι εμπιστοσύνη στο Θεό.

Γέροντας Παΐσιος

πηγή

" To υπερωκεάνιο του Θεού "

Κάποτε ένας ναυτικός βρέθηκε ναυαγός σ’ ένα ακατοίκητο τροπικό νησί μόνος κι έρημος. Με πολλούς κόπους, χωρίς εργαλεία, εργαζόμενος μόνο με τα χέρια του, κατάφερε να φτιάξει μια ξύλινη καλύβα για να μπορέσει να προστατευτεί κατά την περίοδο των βροχών. Πράγματι είχε μόλις τελειώσει την καλύβα όταν άρχισε να βρέχει ασταμάτητα. Όμως την δεύτερη κιόλας μέρα ένας κεραυνός έκαψε την καλύβα του και την έκανε στάχτη. Ο ναυαγός, που πρώτα δόξαζε το Θεό για τη σωτηρία του, τώρα αναλύθηκε σε δάκρυα.«Γιατί Θεέ μου», άρχισε να λέει και να παραπονιέται για την καταστροφή.Κι ενώ η απελπισία πλημμύριζε την καρδιά του άκουσε από το πέλαγος το σφύριγμα ενός μεγάλου πλοίου. Σε λίγο μια βάρκα ήταν στην παραλία. «Πώς με βρήκατε σε τούτη την ερημιά;» τους ρώτησε. «Είδαμε, του είπαν, το σινιάλο του καπνού απ’ την φωτιά που άναψες»!Όταν βλέπεις τα όνειρα, τις επιδιώξεις και τα έργα σου κάποιες φορές να γίνονται στάχτη κι αποκαΐδια, μην απελπίζεσαι.Περίμενε και θα προβάλει ανέλπιστα το υπερωκεάνιο του Θεού. Γιατί στ’ αλήθεια: «Τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν» (Ρωμ. 8, 28).

"Η ευωδιαστή Κάρα και ο δύσπιστος μοναχός"

Ό μοναχός Σάββας κατήγετο από το χωριό Μαζέϊκα των Καλαβρύτων.
 'Εκάρη μοναχός στο Κελί Άγιος Νικόλαος, εξάρτημα άλλοτε του
παρακειμένου μονυδρίου του Ραβδούχου, σήμερα της Μονής Παντοκράτορος.

Ένα διάστημα κοινοβίασε ό μοναχός Σάββας στη Μονή Έσφιγμένου
 και είχε το διακόνημα του τυπικάρη. Διακρινόταν για το φιλακόλουθο,
 τη μεγάλη του ευλάβεια, την αντοχή ατούς σωματικούς κόπους και
 την υπομονή του.' Εκείνο πού τον ξεχώριζε πολύ, ήταν ή μελέτη της
 Καινής Διαθήκης. Κάθε μέρα διάβαζε κι από ένα βιβλίο της.
 Άρα ό πατήρ Σάββας κάθε μήνα μελετούσε μια φορά, ολόκληρη
την Καινή Διαθήκη.
Πολλές φορές, καθ' όν χρόνο είχε την Καινή Διαθήκη και τη
 διάβαζε, έβγαινε πολλή ευωδία μέσα από τις σελίδες του βιβλίου.
 Ό Ίδιος ό Κύριος του χάιδευε τις αισθήσεις, του χάριζε ειρήνη,
του δώριζε αγιασμό και χαρίσματα πολλά.

Όταν προείδε τον θάνατο του, επέστρεψε στη μετάνοια του.
Οι παραδελφοί του και ό Γέροντας του τον υποδέχθηκαν με
πολλή χαρά, γιατί ποτέ δεν τους είχε στενοχωρήσει, παρά μόνο
 βέβαια όταν έφυγε για να ζήση ως ασκητής και ερημίτης.
Περιμένοντας τούς Αγγέλους, τούς Αγίους και την'
Υπεραγία Θεοτόκο να τον πάρουν μαζί τους στον ουρανό,
 παρεκάλεσε τούς αδελφούς όλη την ημέρα και όλη τη νύχτα
ένας-ένας να του διαβάζουν Καινή Διαθήκη και Ψαλτήρι,
 μέχρι να «κοιμηθή». Τόση ήταν ή αγάπη του για τις
Άγιες Γραφές, για τις επιστολές του ουρανού προς τον άνθρωπο!
Άραγε, ό καθένας από μας, τί αγαπά περισσότερο;

Λέγει ό Κύριος κάπου: «Όπου γάρ εστίν ό θησαυρός υμών,
 εκεί εσταί και ή καρδιά υμών». Που είναι ό θησαυρός σου,
 άνθρωπε μου; Εκεί είναι και ή καρδιά σου.
Του πατρός Σάββα ό θησαυρός ήταν στον λόγο του Θεού.
Μετά τρία έτη από τον όσιακό θάνατο του έγινε ή εκταφή του
 και ή κάρα του ευωδίαζε. Διαδόθηκε βέβαια το γεγονός
 και πήγαιναν πολλοί να την προσκυνήσουν.

Ένας δόκιμος μοναχός της συνοδείας νόμισε ότι οι Γεροντάδες,
για να καυχηθούν ότι είχαν έναν άγιο μεταξύ τους, ρίχνουν άρωμα
 στην κάρα του. Την πήρε λοιπόν κρυφά και την έριξε στη στέρνα
 της Μονής βυθίζοντας την με κάποιο βάρος.

Οι Γεροντάδες έχασαν την κάρα, δεν ήξεραν ποιος την πήρε
 και τί έγινε.

Άνω-κάτω το μοναστήρι..., τίποτα, δεν βρέθηκε. Άρχισαν να
υποψιάζονται ότι κάποιος από τούς μοναχούς πού ήρθε για
προσκύνηση, την πήρε και έφυγε. Στενοχωρήθηκαν οι καημένοι
 και έκαναν συνέχεια Παρακλήσεις.. .

Μετά από δώδεκα ήμερες έβγαλε ό δόκιμος την κάρα από
την στέρνα και τον έπνιξε περισσότερο ή ευωδία! Τρόμαξε,
λοιπόν, πίστεψε ότι πράγματι πρόκειται περί αγίου μοναχού
 και ομολογώντας την πράξη του, ζήτησε έλεος και συγγνώμη.

Μέχρι σήμερα αυτή τη φήμη έχει ό πατήρ Σάββας: ότι υπήρξε
ένας άγιος μοναχός, ένας όσιος, πού αγαπούσε την μελέτη της
 Αγίας Γραφής μέχρι και της τελευταίας του πνοής.
Ή δε κάρα του εξακολουθεί και σήμερα να ευωδιάζει!

πηγή

Πρωτοπρ. Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος, Est (Erhard Seminars Training) Αναφορά σε μια ψυχοσέκτα

EST (ERHARD SEMINAR TRAINING)*

Ἀναφορά εἰς μίαν ψυχοσέκταν

Τοῦ Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

I) Ο ιδρυτής τῆς ἐν λόγῳ σέκτας ὑπῆρξε ὁ Werner Erhard. To πραγματικό του ὄνομα ἦταν John Raul Rosenberg, ἐνῶ τό ψευδώνυμό του, μέ το ὁποῖο ἦταν γνωστός, ἀποτελεῖ σύνθεση ἀπό τά ὀνόματα δύο ἐπιφανῶν Γερμανῶν, τοῦ φυσικοῦ Werner Heisenberg καί τοῦ καγκελλάριου Ludwig Erhard.

Ὁ Werner Erhard γεννήθηκε 5-9-1935 στή Φιλαδέλφεια τῶν Η.Π.Α. Ἐργάστηκε διαδοχικά σέ διάφορες ἐργασίες καί παντρεύτηκε σε νεαρά ἡλικία. Τό 1959 ἐγκατέλειψε τή γυναίκα του καί τά πέντε παιδιά του γιά κάποια ἄλλη γυναίκα, τήν ὁποία παντρεύτηκε σέ ἄλλη πολιτεία τῶν Η.Π.Α. καί ἀπέκτησε μαζί της ἄλλα παιδιά. Ἡ ἐγκατλειψη τῆς οἰκογένειάς του καί ὁ φόβος του νά μή τόν ἐντοπίσουν, τόν ὁδήγησαν στό νά χρησιμοποιεῖ τό ψευδώνυμο, τό ὁποῖο ἀναφέραμε.

Πρίν δημιουργήσει τό EST εἶχε θητεύσει στή Σαηεντολογία και εἶχε ἀσχοληθεῖ μέ Ζέν, γιόγκα, ἔ λεγχο τοῦ νοῦ, ὕπνωση, ψυχολογία Γκεστάλτ κ.ἄ. Τό 1971, ὕστερα ἀπό μιά μεταμορφωτική, κατά τούς ἰσχυρισμούς του, ἐμπειρία καθώς ὁδηγοῦσε, ἐγκατέλειψε τήν ἐργασία του ὡς διευθυντής ἐκπαίδευσης σέ μιά ἑταιρία πωλήσεων καί δημιούργησε τό πρόγρα μα EST.

II) Τί εἶναι τό EST: Τά ἐκπαιδευτικά σεμινάρια  Erhard (EST) εἶναι οὐσιαστικά μιά σύνθεση ἀπό στοιχεῖα Σαηεντολογίας, Ζέν Βουδισμοῦ, θετικῆς σκέψης, ἐλέγχου τοῦ νοῦ, γιόγκα καί ὕπνωσης. Να σημειωθεῖ ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἡ Σαηεντολογία διέγραψε τόν Werner Erhard ἀπό τίς τάξεις της και ἦρθε μαζί του σέ δικαστική διαμάχη, καθώς τόν κατηγοροῦσε ὅτι χρησιμοποιοῦσε πρακτικές της στά προγράμματά του.

Τό EST παρουσιάζεται ὡς πρόγραμμα νέας ἐκπαίδευσης, προσέγγισης, συνειδητοποίησης, μεταμόρφωσης τῆς ζωῆς καί μετάπλασης τῶν ἱκανοτήτων τῶν ἀνθρώπων. Χαρακτηριστικό εἶναι ἐν προκειμένῳ τό διαφημιστικό τους σύνθημα «60 ὧρες τή ζωή σου ἀλλάζουν», ὅπως ἐπίσης καί ὁ ἰσχυρισμός τοῦ Werner Erhard «δέν θέλουμε τίποτα λιγότερο ἀπό την ἀπόλυτη μεταμόρφωση».

Ἐπίσης, γιά τόν Werner Erhard δέν ὑπάρχει Θεός. Θεοί μποροῦμε νά γίνουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, ὅπως ἐπίσης δέν ὑπάρχει καλό ἤ κακό.  Ὁ κόσμος, ἰσχυρίζεται, εἶναι ὅπως τόν κατασκευάζεις καί τόν ἀντιλαμβάνεσαι ἐσύ. Ἄρα, ὑποστηρίζουν, μέ τήν ἐκπαίδευση EST ὅσοι παρακολουθήσουν τά σεμινάρια, παίρνουν μόνοι τήν ζωή στά χέρια τους καί μποροῦν νά ἐξαφανίσουν τό κακό καί τά ἄσχημα πράγματα.

III) Τί περιλαμβάνουν τά σεμινάρια EST: Τά σεμινάρια EST διαρθρώνονται σέ τρία ἐπίπεδα. Το πρῶτο ἐπίπεδο περιλαμβάνει ἕνα εἰσαγωγικό σεμινάριο στό ὁποῖο ἀναλύεται ἡ λειτουργία τοῦ προγράμματος καί ἐνημερώνονται για τούς κανόνες καί τούς τρόπους λειτουργίας. Στό δεύτερο ἐπίπεδο ἀκολουθεῖ τό κύριο σεμινάριο. Οἱ ἀρχικές συναντήσεις διαρκοῦσαν ἑπτά καί πλέον συνεχόμενες ὧρες μέ τρία μικρά διαλείμματα καί με ἐξαντλητικούς ρυθμούς. Σταδιακά πρός τό τέλος μειώνονταν στις τέσσερις ὧρες. Τό τρίτο ἐπίπεδο περιλαμβάνει ἕνα πρόγραμμα ἀποφοίτησης.

Βασικά χαρακτηριστικά τῶν σεμιναρίων, ἰδίως τοῦ δεύτερου ἐπιπέδου, εἶναι ἡ φυσική ἐξάντληση καί δυσφορία, ἡ σωματική κόπωση, οἱ ὕβρεις, οἱ εἰρωνεῖες, οἱ προσβολές καί γενικά ἡ προσπάθεια ἀπαξίωσης καί μείωσης τῶν προσώπων.

Οἱ πρακτικές αὐτές δικαιολογοῦνται ἀπό τούς ὑπεύθυνους τῶν σεμιναρίων ὅτι στοχεύουν νά ἀποδομήσουν τό ἀμυντικό σύστημα τῆς προσωπικότητας καί τίς ψυχολογικές της ἀντιστάσεις, ὥστε να γίνουν εὔκολα ἀποδεκτές οἱ ἀρχές τοῦ EST γιά μιά νέα συνειδητοποίηση τῆς ζωῆς. Ἐπίσης κατά τήν ἄσκηση ἀπαγορεύεται τό ρολόϊ, νά φᾶνε, νά πᾶνε τουαλέτα, να κοιμηθοῦν καί νά μιλοῦν μέ κάποιον ἄλλον. Ἡ παρέκκλιση ἀπό τους κανόνες, πού ἔχουν τεθεῖ, ἀπαγορεύεται ἀπολύτως.

Πρέπει ἐν προκειμένῳ νά ἐπισημάνουμε ὅτι τούς ἐν λόγῳ κανόνες εἶναι ὑποχρεωμένοι νά τούς τηροῦν μόνο οἱ ἐκπαιδευόμενοι, ἀλλά ὄχι οἱ ἐκπαιδευτές. Ἰδιαίτερη σημασία ἔχει ἐπίσης τό γεγονός, ὅτι ἀρκετές πρακτικές τοῦ EST εἶναι κυρίως τεχνικές διαλογισμοῦ, αὐτοΰπνωσης καί ἐλέγχου τοῦ νοῦ.

Δέν πρέπει ἐπίσης νά παραβλέψουμε τό γεγονός, τό ὁποῖο ἀναφέρει ὁ καθηγητής Irving Hexham,ὅτι πρός τό τέλος τῶν σεμιναρίων πολλοί ἀπό τούς συμμετέχοντες ἀνέφεραν ἐμπειρίες καί συναντήσεις μέ πνευματικά ὄντα. Στήν περίπτωση αὐτή, ἐάν ἀποκλείσουμε τήν ὑπόθεση νά ὑπάρχει κάποιας ψυχιατρικῆς ὑφῆς πρόβλημα, πού προέκυψε λόγῳ ἀποδόμησης και ἀλλοίωσης τῆς προσωπικότητας, πού ὑφίστανται οἱ ἄνθρωποι σέ τέτοιου εἴδους ψυχοσέκτες, τότε με βάση τήν Ὀρθόδοξη νηπτική παράδοση, δέν εἶναι δύσκολο να ἀντιληφθοῦμε περί τίνος πρόκειται.

Τά σεμινάρια πραγματοποιοῦνται κυρίως σέ ἀπομονωμένους χώρους μεγάλων ξενοδοχείων και κάθε ὁμάδα περιλαμβάνει συνήθως 250 ἄτομα. Ἑξήντα ὧρες «πνευματικῶν ἀσκήσεων» κατά τούς ὑπεύθυνους τῶν σεμιναρίων κόστιζαν τίς δεκαετίες 1970-1980, 450 δολλάρια Η.Π.Α γιά κάθε ἄτομο. Στήν Γερμανία τήν δεκαετία τοῦ 1990, ἀνάλογα μέ τό εἶδος και τό ἐπίπεδο τῶν σεμιναρίων EST ἡ συμμετοχή κόστιζε ἀπό 450-1850 γερμανικά μάρκα. Ὑπολογίζεται ὅτι, ἀπό τήν ἵδρυση τῆς ψυχοσέκτας μέχρι σήμερα ἔχουν συμμετάσχει στά σεμινάριά της 600.000 ἄνθρωποι σέ 132 χῶρες. Τή δεκαετία τοῦ 1990 παρουσιάστηκε μείωση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμμετεχόντων.

IV) Ἄλλες ὀνομασίες καί θυγατρικοί ὀργανισμοί: Τά σεμινάρια EST δέν ἐξαιρέθηκαν ἀπό τή συνήθη πρακτική τῶν διαφόρων σεκτῶν νά ἀλλάζουν, δηλαδή, ὀνομασία καί τίτλους στίς διάφορες χῶρες ἤ ἀνά τακτά χρονικά διαστήματα νά δημιουργοῦν θυγατρικούς ὀργανισμούς, πού μέ διαφορετική ὀνομασία προσφέρουν τά ἴδια προγράμματα καί καλλιεργοῦν τίς ἴδιες ἀρχές τοῦ ἀρχικοῦ ὀργανισμοῦ.

Ἔτσι, οἱ θυγατρικοί ὀργανισμοί πού προωθοῦν τίς ἀντιλήψεις τοῦ EST εἶναι: l) Erhard Seminar Training INC, 2) The est Foundation, 3) Werner Erhard and Associates, 4) Action Technologies, 5) Forum, 6) Forum in Action, 7) The Centers Network, 8) The Centers Network International Group, 9) The Community Workshop, 10) Satellite Seminar Series, 11) The Breakthrough Foundation, 12) Centers Leadership Programm, 13) S.H.A.R.E. India, 14) The Africa Prize for Leadership, 15) The Education Network, 16) World Runners, 17) Centres Network für kontextuelle Studienseminare GmbH, 18) Landmark Education.

* Γιά τήν σύνταξη τοῦ παρόντος ἄρθρου βασιστήκαμε στήν ἑξῆς βιβλιογραφία: 1) H. Reller, H. Krech, M. Kleiminger (Hrsg), Handbuch Religiöse Gemeinschaften und Weltanschauungen,2000 5. 2) H. Gasper - J. Möller - F. Valentin, Lexikon der Sekten, Sondergruppen und Weltanschauugen,  2001 7. 3) G.Schmid -  G. O. Schmid (Hrsg), Kirchen, Sekten, Religionen, 2003 7.4) A. Fincke -Μ. Pohlmann, Kompass Sekten und religiöse Weltanschauungen. Ein Lexikon,2004. 5) Nicolette Bohn, Kleines Lexikon der Sekten, Psychogruppen und Strukturvertriebe, 2005. 6) M. Thaler  Singer – J. Lalich, Cults In Our Midst. The Hidden Menace In Our Everyday Lives, 1995. 7)I. Hexham, Pocket Dictionary

Ορθόδοξος Τύπος, 25/5/2012

Επισκόπου Καρπασίας Χριστοφόρου, Απορρύθμιση και πνευματική ρύθμιση

ΑΠΟΡΡΥΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΡΤΘΜΙΣΗ

Ἐπισκόπου Καρπασίας Χριστοφόρου

Ο ἄνθρωπος τῆς σύγχρονης κοινωνίας μοιάζει μέ μία μηχανή, ἡ ὁποία φαίνεται νά  ἔχει  ἀπορρυθμισθεῖ.  Ἀσθμαίνει, ταλαιπωρεῖται,  ἀγωνιᾶ, φοβᾶται,  ἀγχώνεται,  συγκρούεται. Θεοποιεῖ τήν  ἁμαρτία καί δικαιολογεῖ συνεχῶς τήν  ὅλο καί  αὐξανόμενη κακία, πού δημιουργεῖται μέσα στή ζωή του. Εἶναι  ἄρρωστος  πνευματικά καί τό χειρότερο ἀγνοεῖ τήν ἀρρώστια του.

Θά  ἤθελα στή συνέχεια νά  ἀναφερθῶ ἀφ’  ἑνός σ’ αὐτή τήν πνευματική  ἀπορρύθμιση καί  ἀφ’  ἑτέρου στήν  πνευματική ρύθμιση.  Ἄλλωστε,  ἡ ζωή, γιά νά  ἔχει νόημα, πρέπει νά εἶναι πνευματικά ρυθμισμένη.
Γιά νά  ἀντιληφθοῦμε τί εἶναι  ἡ πνευματική  ἀπορρύθμιση, πρῶτα θά πρέπει νά  ποῦμε τί εἶναι  ἡ πνευματική ρύθμιση, δηλαδή τί εἶναι  ἡ πνευματική ζωή.  Ἡ πνευματική ζωή ἐπιτυγχάνεται μόνο μέ τήν  ἕνωση τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό,  ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ χορηγός τῆς ζωῆς καί παντός ἀγαθοῦ.

Ἄς δοῦμε ὅμως πῶς ἐπιτυγχάνεται αὐτή ἡ ἕνωση.

Ὁ Θεάνθρωπος Χριστός  ἀπεκάλεσε τούς μαθητές Σου  «φῶς τοῦ κόσμου».Ὁ χαρακτηρισμός αὐτός δηλώνει ὅτι οἱ μαθητές εἶναι τό «φῶς τοῦ κόσμου», ὄχι ἁπλῶς  γιατί ἔχουν μερικά ἐξωτερικά καλά ἔργα, ἀλλά γιατί εἶναι κατοικητήρια τῆς Ἁγίας Τριάδας, γιατί ἔχουν αἰσθητά στήν καρδιά τους τήν Χάρη τοῦ Σριαδικοῦ Θεοῦ.  Αὐτό ὀφείλεται στό ὅτι βρίσκονται ρυθμισμένοι μέ τόν Θεό. Πολλοί, ἑρμηνεύοντας  τό λόγο τοῦ Κυρίου πρός τούς μαθητές Σου ὅτι εἶναι «τό φῶς τοῦ κόσμου», ἐννοοῦν  ὅτι «φῶς τοῦ κόσμου» εἶναι οἱ «καλοί» Χριστιανοί, πού κάνουν καλά  ἔργα. Αὐτό  εἶναι λάθος καί  ἐπικίνδυνο. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας  ἑρμηνεύουν ὅτι «φῶς  τοῦ κόσμου» εἶναι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ρυθμίσει τόν νοῦ τους καί τήν καρδιά τους μέ τόν Θεό.

Τό μεγαλύτερο πρόβλημα, πού ἀπασχολεῖ τόν ἄνθρωπο σήμερα, εἶναι τό θέμα τῆς ρύθμισης. Πρέπει νά ρυθμισθεῖ σωστά,  ὥστε νά  ἐνεργεῖ καί νά ζεῖ φυσιολογικά.

Ὅπως ἕνα μηχάνημα ρυθμίζεται καλά καί στή συνέχεια λειτουργεῖ κανονικά, ἔτσι καί ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἀνάγκη εἰδικῆς πνευματικῆς ρύθμισης. Πρέπει νά ἀποκτήσει πνευματική  ὑγεία,  ὥστε νά  ἀντιδρᾶ φυσιολογικά σ’  ὅλα τά  ἐμφανιζόμενα προβλήματα τῆς ζωῆς του.

Στήν ἀκολουθία τῆς Θείας Εὐχαριστίας, μετά τήν Θεία Κοινωνία, ὑπάρχει ἡ ἑξῆς φράση-προσευχή πρός τόν Χριστό: «Ἅγνιζε καί κάθαρε καί ρύθμιζέ με». Παρακαλοῦμε τόν Θεό νά μᾶς ἁγνίζει, νά μᾶς καθαρίζει καί νά μᾶς ρυθμίζει.   Ὑπάρχει, λοιπόν, μεγάλη  ἀνάγκη ρύθμισης, διότι μέ τήν πτώση καί μέ τήν  διάπραξη τῆς  ἁμαρτίας καί τῶν παθῶν  ἔχουμε  ἀπορρυθμισθεῖ.  Ἀντί νά  ἔχουμε  κέντρο τῆς ζωῆς μας τόν Θεό καί νά ρυθμίζουμε τή ζωή μέ βάση τό νόμο τοῦ Εὐαγγελίου Του, τήν ρυθμίζουμε μέ βάση τήν δική μας λογική καί τίς δικές μας κακές καί πονηρές  ἐπιθυμίες. Κέντρο τῆς ζωῆς μας  ἔγινε  ὁ ἄνθρωπος καί  ὄχι  ὁ Θεάνθρωπος καί ὁ νόμος Σου· ἡ ἐνέργεια τῶν παθῶν καί ὄχι ἡ ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου  Πνεύματος. Ἔτσι γενικῶς ἔχουμε ἀπορρυθμιστεῖ.

Ἄς δοῦμε ὅμως, ποῦ ὀφείλεται ἡ ἀπορρύθμιση καί πώς θά πετύχουμε τήν ἐκ νέου  ρύθμισή μας.Ὁ ἅγ.  Ἀνδρέας Κρήτης σ’  ἕνα τροπάριο τοῦ Μ. Κανόνος  ἀναφέρει: «ὁ νοῦς  τετραυμάτισται, τό σῶμα μεμαλάκισται, νοσεῖ τό πνεῦμα».  Ὁ νοῦς, λοιπόν, τοῦ ἀνθρώπου  ἐτραυματίσθη καί νοσεῖ. Αὐτό σημαίνει  ὅτι μέ τήν διάπραξη  τῆς  ἁμαρτίας καί τήν ζωή μακράν τοῦ Θεοῦ, ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου χάνει τήν ἀναφορά,  τήν στροφή πρός τόν Θεό καί στρέφεται πρός  ἄλλες κατευθύνσεις.  Ἔτσι,  ἀποδυναμώνεται καί, ἐάν συνεχίσει νά ζεῖ χωρίς τόν Θεό, νεκρώνεται. Σ΄ αὐτήν τήν  περίπτωση  ὅλα λειτουργοῦν ἀντικανονικά.  Ὁ κόσμος διερωτᾶται σήμερα: Ποῦ ὀφείλονται τό  ἄγχος, τό στρές, τά οἰκογενειακά, πολιτικά, κοινωνικά καί  ψυχολογικά προβλήματα;  Ἡ ἀπάντηση εἶναι μία.  Ὅτι  ὁ ἄνθρωπος  ἔχει  ἀπορρυθμιστεῖ καί ἔχασε τήν ἐπικοινωνία του μέ τόν Δημιουργό του καί συντηρητή  του.

Πῶς θά ξεφύγουμε ἀπ’ αὐτή τήν καταστροφική κατάσταση;  Ὅλη  ἡ προσπάθειά μας θά πρέπει νά  ἐπικεντρωθεῖ στό νά ρυθμίσουμε τόν νοῦ μας, νά τόν  ἐλευθερώσουμε  ἀπό τήν τυραννία τοῦ κόσμου, τῆς  ἁμαρτίας, τῆς  λογικῆς καί τῶν παθῶν καί νά τόν στρέψουμε πρός τόν Θεό. Αὐτό δέν εἶναι εὔκολη  ὑπόθεση, οὔτε  ἐπιτυγχάνεται μέ αὐτόματες διαδικασίες. ΢’ αὐτό συντελεῖ ἡ ὅλη  μυστηριακή καί ἀσκητική ζωή τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδή μετάνοια, νηστεία, προσευχή  καί Θεία Κοινωνία.

Οἱ τρεῖς λέξεις, πού  ἀναφέρονται στήν εὐχή τῆς Θείας Εὐχαριστίας, πού  σημειώσαμε προηγουμένως, εἶναι χαρακτηριστικές: «Ἅγνιζε»:  ἁγνότητα τῶν  λογισμῶν καί τῆς καρδιᾶς. «Κάθαρε»: ἡ ἐσωτερική καθαρότητα ἀπό τά πάθη καί  τήν φθοροποιό  ἁμαρτία. «Ρύθμιζε»:  ἡ πλήρης  ἐναρμόνιση τῆς ζωῆς μας μέ τόν  νόμο τοῦ Θεοῦ. Ἐάν ἔχουμε αὐτά, τότε ἡ Θεία Χάρη θά ἔρθει νά κατοικήσει μέσα  μας, νά μᾶς ἀγνίσει, νά μᾶς καθαρίσει καί νά μᾶς ρυθμίσει, μέ ἄλλα λόγια νά μᾶς κάνει πραγματικά «τό φῶς τοῦ κόσμου».

Μ’ αὐτό θέλω νά πῶ ὅτι δέν ἀρκοῦν μόνο κάποιες ἐξωτερικές τυπικές χριστιανικές  πράξεις, γιά νά εἶναι κανείς ρυθμισμένος μέ τόν Θεό. Γιά παράδειγμα, δέν εἶναι ἀρκετό νά  ἐκκλησιάζομαι, νά κάνω  ἑορτές  ἐπί τή μνήμη  ἁγίων, νά  ἀφιερώνω τάματα καί νά δίδω  ἐλεημοσύνη.  Ὁ Κύριός μας λέει  ὅτι,  ἐάν πηγαίνεις νά προσφέρεις τό δῶρο σου στό θυσιαστήριο τοῦ Θεοῦ, δηλαδή στόν Ναό, καί ἐνθυμηθεῖς  ὅτι  ἔχεις κάτι κατά τοῦ ἀδελφοῦ σου  ἤ ὁ ἀδελφός σου κάτι  ἐναντίον σου, τότε  ἄφησε τό δῶρο σου  ἐκεῖ, πήγαινε νά συμφιλιωθεῖς μαζί του καί «τότε ἐλθέ», ἔλα, νά τό προσφέρεις.

Σχολιάζοντας οἱ Πατέρες τῆς  Ἐκκλησίας μας τά λόγια αὐτά τοῦ Κυρίου, σημειώνουν ὅτι ὁ Κύριος προτιμᾶ καί θέλει τήν ἀγάπη, τήν ἐσωτερική γαλήνη,  τήν συνδιαλλαγή μέ τούς ἀδελφούς μας καί ὄχι τά δῶρα μας. Αὐτά  ἔχουν ἀξία μόνο, ἐάν ἔχουμε ἐσωτερική καθαρότητα. Εἶναι σημαντικό  νά ποῦμε, ὅτι λέγει ὁ Κύριος «τότε ἐλθέ», ἀφοῦ συνδιαλλαγεῖς μετά τοῦ ἀδελφοῦ σου. Δέν λέγει ἔλα καί πάλιν, πού σημαίνει ὅτι τήν πρώτη φορά, ὅταν δέν ὑπῆρχε ἡ ἐσωτερική καθαρότητα, ἦταν σάν νά μήν εἶχε πάει καθόλου στόν Ναό νά προσφέρει τό δῶρο του.

Θά  ἤθελα, κλείνοντας, νά  ἀναφερθῶ γιά λίγο στό θέμα τῆς σύγχρονης οἰκογένειας. Πολλοί  ἔγγαμοι διατείνονται  ὅτι δέν εἶναι δυνατόν κανείς  ὡς οἰκογενειάρχης νά ζήσει χριστιανική ζωή. Αὐτό,  ἐκτός τοῦ ὅτι εἶναι βλασφημία πρός τόν Θεό, συνιστᾶ καί μεγάλη ἄγνοια. Σό μεγάλο πρόβλημα ξεκινᾶ ἀπό τό ὅτι ἀρχίζουν οἱ νέοι τήν ἔγγαμη ζωή, χωρίς νά ἀποκτήσουν τήν πνευματική ρύθμιση μέ τόν Θεό. Χωρίς τόν προσανατολισμό τοῦ νοῦ καί γενικά τῆς ζωῆς τους μέ τόν Θεό. Χωρίς γερά καί σταθερά θεμέλια. Ἀκόμη, γίνεται λόγος ὅτι οἱ γονεῖς πρέπει νά ἀποκτήσουν γνώσεις παιδαγωγικές, ψυχολογικές κ.τ.λ., γιά νά παιδαγωγήσουν σωστά τά παιδιά τους. Ὅμως, αὐτό δέν  ἀρκεῖ. Διότι  ὑπάρχουν γονεῖς, πού  ἔχουν πολλές  ἀνθρώπινες γνώσεις, καί  ὅμως δέν μποροῦν νά προσφέρουν λύσεις στά

ὑπαρξιακά προβλήματα τῶν παιδιῶν τους. Αὐτό  ὀφείλεται στό  ὅτι  ἡ ὅλη οἰκογενειακή ζωή δέν βρίσκεται ρυθμισμένη μέ τόν Θεό.

Ὁ νοῦς εἶναι αἰχμαλωτισμένος  ἀπό τά  ἐξωτερικά προβλήματα, νά τό ποῦμε καί αὐτό: εἶναι αἰχμαλωτισμένος πάνω στά παιδιά. Μέρα νύκτα  ὁ νοῦς  τῶν γονέων εἶναι ἀπασχολημένος μέ τά παιδιά, δηλαδή τίς ἐξωτερικές, κοσμικές, ἀνάγκες τῶν παιδιῶν καί ὄχι μέ τόν Θεό. Γιά τούς πολλούς γονεῖς τό μεγαλύτερο πρόβλημα δέν εἶναι ὁ Θεός καί ἡ σωτηρία τους, ἀλλά τά παιδιά  σάν ἄτομα. Μ’ αὐτό δέν θέλω νά πῶ ὅτι  πρέπει νά  ἐγκαταλείψουμε τήν φροντίδα γιά τά παιδιά.  Ἀλλά πρέπει νά κατανοήσουμε  ὅτι  ἔχουμε  ὑποχρέωση, σύμφωνα μέ τήν  ἐντολή τοῦ Θεοῦ, νά τά ἀναθρέψουμε «ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου».

Χρειαζόμαστε, λοιπόν, γιά νά γίνουμε τό «φῶς τοῦ κόσμου», νά  ἀποκτήσουμε πνευματική ρύθμιση. Αὐτό μπορεῖ νά γίνει μέ τήν προσευχή καί τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ. Γιά νά τό πετύχουμε, χρειάζεται,  ὅμως, πάνω  ἀπ’  ὅλα  ἡβοήθεια τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτό ἄς προσευχόμαστε καθημερινά μαζί μέ τήν  ἁγία μας Ἐκκλησία πρός τόν Θεό:  «Ἅγνιζε, καί κάθαρε, καί ρύθμιζε με· κάλλυνε συνέτιζε, καί φώτιζέ με».

πηγή

Ένας ξεχασμένος φασισμός παραπονείται!

Η Εκκλησία και η θεολογία μας είναι υπεράνω κομμάτων και αγκαλιάζει όλο το φάσμα της πολιτικής ζωής. Όλοι – σχεδόν όλοι –  και μάλιστα εδώ στην Ελλάδα, είναι βαπτισμένοι χριστιανοί, και ως εκ τούτου μέλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Δεν κομματιάζει τον λαό η Εκκλησία. «Το όνομά Της ενότητός εστι όνομα». Τα κόμματα κομματιάζουν και διαιρούν.

Από την άλλη μεριά όμως υπάρχει και η αλήθεια και η λογική. Υπάρχει η ιστορία και η πραγματικότητα.

Δεν μπορεί λοιπόν να επικρατεί ένα ιστορικό και θεωρητικό παράλογο και να μη μιλάει κανένας. Δε μπορεί να κατακρίνεται μόνο μιας μορφής ανελευθερία και φασιστική νοοτροπία και μια άλλη να μένει στο απυρόβλητο.

Δηλαδή συχνά οι περισσότεροι μιλάνε για τον γνωστό φασισμό και την ολοκληρωτικότητα του ναζισμού. Σωστά και πολύ μάλιστα. Ναι, αλλά και ο κομμουνισμός δεν είναι φασισμός και ολοκληρωτισμός; Δεν είναι καθεστώς με στέρηση βασικών πνευματικών αγαθών από τον άνθρωπο και δικαιωμάτων από τον πολίτη; Πως έχουμε μια τόσο επιλεκτική μνήμη και σκέψη;

Η κόρη του Ιωσήφ Στάλιν, η γνωστή Σβετλάνα, στο βιβλίο της “Only one year”, γράφει τα εξής αποκαλυπτικά: «Ολοκληρωτικές ιδεολογίες δημιουργούν ολοκληρωτικά καθεστώτα, και υπό την έννοια αυτή, ο κομμουνισμός δε διαφέρει καθόλου από το φασισμό!». Πρίν από τη Σβετλάνα, ο ρώσος μαρξιστής Β. Σμυρνώφ έγραψε: «Ο κομμουνισμός είναι ένας φασισμός των άκρων και ο φασισμός είναι ένας μετριοπαθής κομμουνισμός!!!»

Τι δεινά επεσώρρευσε ο κομμουνισμός στις χώρες του ανύπαρκτου σοσιαλισμού για 70 χρόνια; Τι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος έκαναν οι διάφοροι ηγέτες του! Πως ξεχνάνε μερικοί «Το Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ» και τη «Μία ημέρα του ΙΒάν Ντενίσοβιτς» του Νομπελίστα Σολτζενίτσυν! Τι μονομέρεια και προκατάληψη, μάλλον ιδεοληψία, είναι αυτή! Εξήντα εκατομμύρια νεκρούς έχει φορτωθεί στην πλάτη της η λεγόμενη Οκτωβριανή Επανάσταση και εικοσιτρία ο μεγάλος τιμονιέρης Μάο Τσε Τούγκ. Τι έχει να πεί σε πολλούς το «δάσος του Κατίν» και οι δώδεκα χιλιάδες νεκροί – φονευμένοι Πολωνοί αξιωματικοί από τα στρατεύματα της Σοβιετικής Ενώσεως για να ενοχοποιηθούν οι Ναζί; Η Πλατεία Τιέν αν Μέν δεν μας λέγει τίποτε; ΄Υστερα οι φοβερές μυστικές υπηρεσίες της Γκα κε μπέ και της Στάζι σε τι διαφέρουν από τις αντίστοιχες δυτικού τύπου;

Το σύμφωνο μη επιθέσεως με την Γερμανία στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πως το κρίνουν οι πάσης φύσεως αριστερόστροφοι εγκέφαλοι; Ή μήπως ξεχνάει ο κόσμος εδώ στην Ελλάδα πόσα εγκλήματα από τη μια μεριά, οπωσδήποτε όμως και από την άλλη, την κομμουνιστική,  έγιναν, ώστε να δημοσιεύονται σήμερα βιβλία από μέλη του ΚΚΕ και ανθρώπους που πήραν μέρος στο Αντάρτικο, όπως «Γιατί με σκοτώνεις σύντροφε;», και,  «Ευτυχώς που ηττηθήκαμε!».

Κι εδώ μέσα, στο εσωτερικό της σύγχρονης Ελλάδας, αγνοούμε  τους Αναρχικούς, τους κουκουλοφόρους, τη «17 Νοέμβρη» και τον «Ανταρσύα», πνευματικά έκγονα γνωστών κομματικών σχηματισμών που ναι μεν δεν μπήκε, ο τελευταίος, στη Βουλή, όμως πήρε αρκετά υψηλά ποσοστά. Αυτά δεν είναι φασιστικά κόμματα; Δυστυχώς το χρώμα του φασισμού αλλάζει μόνο. Από μαύρο γίνεται κόκκινο. Φασισμός όμως είναι και ο ένας φασισμός και ο άλλος. Ειδωλολατρικός και παγανιστικός ο ένας, αθεϊστικός ο άλλος. Και οι δύο είναι τέκνα της αποστασίας από τον αληθινό Θεό.

Πολλοί έχουν πέσει θύματα της διπλωματικής ευελιξίας των αριστερών και της  καλοστημένης προπαγάνδας τους. Ποια είναι η δομή των ολοκληρωτικών κομμάτων; Ας τολμήσει κάποιος να «αμαρτήσει» στο κομμουνιστικό κόμμα. Μη κοιτάμε τώρα που τους αποκαθιστούν όλους και τους επανεντάσσουν. Οι θρήνοι και οι οιμωγές από τις εκδικήσεις και τις θανατηφόρες διαγραφές με γελοίες κατηγορίες, που τώρα τις αναιρούν χάριν πολιτικών και εκλογικών σκοπιμοτήτων εν μια νυκτί, φτάνουν στα ύψη του ουρανού και ξεσχίζουν κάθε ανθρώπινη καρδιά με όσα έγιναν στην  Αλβανία, Σερβία και Ουγγαρία από «συντρόφους» προς άλλους «συντρόφους», μετά το τέλος του συμμοριτοπολέμου στην Ελλάδα.

Γιατί δεν είναι φασισμός να κλίνουν λιμάνια και αρχαιολογικοί χώροι με το έτσι θέλω; Επειδή γίνονται συντεταγμένα και δυναμικά; Απλούστατα ένας παραπάνω λόγος που φανερώνει πόσο επικίνδυνος είναι κι αυτός ο φασισμός και η στρατικοποίηση των αριστερών κινημάτων.

Ας μη κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Από όπου πέρασε ο κομμουνισμός δεν άφησε τίποτε όρθιο. Τέχνη, λογοτεχνία, επιστήμη και όλες οι αξίες της ζωής δεν ήταν τίποτε, αν δεν ήταν στρατευμένες στο κόμμα. Η πτώση του τείχους του Βερολίνου, «Οι συνομιλίες με τον Στάλιν» του Μίλοβαν Τζίλας, η ζωή και η χλιδή με τρομερή ισοπέδωση ζωών και παραδόσεων από τον Χότζα, Τίτο και Τσαουσέσκου και το τρομερό σημερινό καθεστώς της Βόρειας Κορέας με την θεοποίηση των ηγετών του κόμματος και την επαχθέστατη οικογενειοκρατία, μαρτυρούν περί ενός ανεπανάληπτου και τρομερού φασισμού που μαζί με όλες τις καταστρατηγήσεις των ελευθεριών, όπου πηγαίνει ρίχνει στα τάρταρα και το βιοτικό επίπεδο των λαών.

Εδώ στην Ελλάδα εξάλλου επανειλημμένα δεν έχουν ακουστεί φρικιαστικές μαρτυρίες για τη χυδαία και φονική ζωή των ηγετών των αντάρτικων κινημάτων… Γιατί τα προσπερνάμε αυτά τα στοιχεία, επειδή ενθουσιάζουν τη νεολαία τα περί δικαιοσύνης και ισότητος κηρύγματα; Μα, τους περισσότερους ορθοδόξους Έλληνες ιερείς μας, πιο πολλούς κι από τους Γερμανούς και τους Βουλγάρους μαζί, τους σκότωσαν στην  Ελλάδα οι κομμουνιστές. Παντού βεβαίως τρέφουν ιδεολογικό και άσβεστο μίσος για τη θρησκεία με άπειρα θύματα και φέρετρα στο ενεργητικό τους.

Ο Β. Ι. Λένιν το έχει πεί καθαρά: «Ο Μαρξισμός είναι Υλισμός. Ως τοιούτος λοιπόν είναι ανοικτίρμων εχθρός της θρησκείας. Μαχόμαστε κατά της θρησκείας. Τούτο αποτελεί το άλφα-βήτα πάσης υλιστικής κοσμοθεωρίας  και συνεπώς και του μαρξισμού. Αλλά ο Μαρξισμός δεν είναι μόνο μια υλιστική κοσμοθεωρία, η οποία σταματά στο άλφα – βήτα. Ο Μαρξισμός προχωρεί ακόμη παραπέρα. Διδάσκει ότι πρέπει να γνωρίζουμε πώς να πολεμούμε τη θρησκεία».

Ο Μάρξ επίσης χαρακτήριζε τη θρησκεία ως «όπιο του λαού». Το αποτέλεσμα όμως ήταν, ότι εκεί που επικράτησαν οι απόψεις αυτές, γενικά, «το όπιο και το αλκοόλ έγιναν η θρησκεία του λαού»!

 «Ω ανόητοι και βραδείς τη καρδία», που θα έλεγε ο Χριστός. «Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι, Δημοσιογράφοι και Πολιτικοί, υποκριτές, που «διϋλίζετε τον κώνωπα του ενός φασισμού και καταπίνετε την κάμηλον του άλλου». Δείτε την αλήθεια και ελευθερωθείτε. Ο ίδιος διάβολος είναι πίσω κι από τους δύο, απλούστατα μεταλλάσσεται και, όπως ο χαμαιλέων, αναλόγως τον λαό, το χρόνο και τον τόπο, παίρνει και διαφορετικό χρώμα. Δύο όψεις του ενός και αυτού νομίσματος! Η απολυτοποίηση της βίας, το ατομικό συμφέρον που από ατομικό στη μια περίπτωση μεταπηδά και γίνεται στην άλλη κρατικό, ο ίδιος άνθρωπος είναι, που, λόγω συνθηκών και ιδεολογίας, βγάζει προς τα έξω όλα τα βάρβαρα και  απάνθρωπα αισθήματά του με διαφορετικό χρωματικό προσδιορισμό κάθε φορά.

Μιλάνε πολλοί για το «ολοκαύτωμα» και σπάνια αναφέρουν τη Λωρίδα της Γάζης. Μιλάνε για το τείχος του αίσχους και σιωπούν για τη φυλακή που χτίζει γύρω από τους Παλαιστινίους το Ισραήλ. Κατηγορούν το Ιράν για τα πυρηνικά του και αθωώνουν όλες τις άλλες βάρβαρες πολιτικές.

Ξεχάσαμε εδώ στην Ελλάδα τα Δεκεμβριανά; Όχι του 1944, αλλά του 2008, που οι αναρχικοί, μαζί με άλλους, κατάκαψαν την Αθήνα. Πως όλα αυτά παραγράφονται; Έτσι όμως είναι δυστυχώς!  Μιλάνε απαξιωτικά για τον Γρίβα Διγενή και τον Μεταξά και αποσιωπούν το ξεπούλημα της Μακεδονίας στους Σλάβους που είχε υπογράψει επί Γερμανικής περιόδου το Κομμουνιστικό κόμμα της Εθνοπροδοσίας. Ναι, να μη πολεμήσουμε τους επιτιθεμένους Ιταλούς, έλεγαν τότε, επί Μεταξά, οι αριστεροί… Είναι ιμπεριαλιστικός ο πόλεμος. Αμέσως όμως ρίχτηκαν στον πατριωτικό αγώνα όταν έσπασε το σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότωφ και η Γερμανία επιτέθηκε στη Ρωσία. Κλειστές όλες οι Εκκλησίες στη Ρωσία ως το 1941, αλλά μόλις χρειάστηκαν οι δαιμονοποιημένοι ηγέτες του μαρξισμού την ενότητα και την αντίσταση του λαού, άνοιξαν πάλι «τα σπλάγχνα της αγάπης τους» στη μάνα του ρωσικού λαού.

Χρησιμοποιούν συχνά και χριστιανούς πολιτευτές στους κομματικούς σχηματισμούς τους για να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κόσμου, λές και δεν ξέρουμε τον αθεϊσμό και το αντιχριστιανικό μένος των αριστερών. Οι δυστυχείς δε αυτοί χριστιανοί ρίχνουν ως άμυαλοι νερό στο μύλο της αθεϊας και ανελευθερίας, συμμαχούντες όντως με το δαιμονικό στοιχείο. Ελάχιστοι δυστυχώς μπορούν να ξεφύγουν από τις παιδικές τους αρρώστειες και τα εφηβικά τους κομμουνιστικά ιδεολογήματα.

Ιδού και το άκρον άωτον της υποκρισίας. Κόπτονται οι άνθρωποι των αριστερών κομμάτων για τα δίκαια του εργάτη, απλήρωτοι όμως παραμένουν, ή έστω παρέμεναν επί πολύ και για τούτο διαμαρτύρονταν δημόσια, οι εργαζόμενοι στους εκδοτικούς οργανισμούς τους! Δεν φανερώνουν τις πηγές χρηματοδότησης του κόμματος… με διάφορες προφάσεις, ζητούν όμως από τους άλλους διαφάνεια… Κι ενώ στην εκλογική διαδικασία δεν παίρνουν παρά ελάχιστο ποσοστό ψήφων, μέσω όμως των μη απογαλακτισμένων, αλλά απλά μεταλλαγμένων αριστερών δημοσιογράφων και συγκροτημάτων - ένα 80% είναι αριστερής καταγωγής – ομιλούν εξ ονόματος του λαού και   κατευθύνουν την κοινή γνώμη εκεί που θέλουν. Κρίμα! Να είμαστε εδώ δυστυχώς σ΄ αυτό τον τόπο τόσα χρόνια και να έχουμε τόσο κοντή και άδικη μνήμη! Απίστευτο κι όμως τραγικά αληθινό!

Απάντηση όμως εκκλησιαστική για όλα τα παραπάνω είναι η Μετάνοια και η Εξομολόγηση του Φλωράκη (και του Βουρλάκη), του πρώτου μέσα στα γραφεία του Περισσού από τον Αγιορείτη Ιερομόναχο Αθανάσιο Σιμωνοπετρίτη και του δεύτερου στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας, όπου νοσηλευόταν. Αυτή είναι η τελική αλήθεια, δηλαδή η νίκη του Χριστού, σε κάθε είδος φασισμού.

Ο όποιος φασισμός είναι δαιμονική κατάσταση. Και ο Χριστός μας ήρθε «ίνα λύση τα έργα του διαβόλου» (Α΄ Ιωάν. γ΄ 8). Η αλήθεια του λόγου και η μετάνοια είναι η απάντηση της Πίστεως στο οικτρό και επικίνδυνο φαινόμενο του ερυθρού ή μαύρου ολοκληρωτισμού και στις φασίζουσες νοοτροπίες και πρακτικές, που αμαυρώνουν και ασχημονούν στην εικόνα του Θεού και αθετούν τα δώρα της ελευθερίας και της αγάπης.
 Χριστιανική Εστία Λαμίας

Το 1453 και το μνημόνιο.

πηγή

Ὁ ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν τῆς Γερμανίας ἔθεσε ξεκάθαρα τὸ δίλημμα τῆς νέας ἐκλογικῆς ἀναμέτρησης.
Δημοψήφισμα γιὰ τὴν παραμονὴ τῆς Ἑλλάδας στὸ εὐρὼ χαρακτήρισε τὶς νέες ἐκλογὲς στὴν Ἑλλάδα ὁ ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σύμφωνα μὲ τὸ Bloomberg. «Ἂν ἡ Ἑλλάδα -καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ ἐπιθυμία τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τῶν Ἑλλήνων – θέλει νὰ μείνει στὸ εὐρώ, τότε θὰ πρέπει νὰ ἀποδεχθεῖ τοὺς ὅρους», ἀνέφερε ὁ κ. Σόιμπλε μιλώντας σὲ δημοσιογράφους στὶς Βρυξέλλες, ἀναφερόμενος στὸ μνημόνιο. «Σὲ ἀντίθετη περίπτωση αὐτὸ δὲν θὰ εἶναι δυνατό. Κανένας ὑπεύθυνος ὑποψήφιος δὲν μπορεῖ νὰ τὸ κρύψει αὐτὸ ἀπὸ τὸ ἐκλογικὸ σῶμα».

5 Μαΐου 1453 μ.Χ.  Ἕνα μικρὸ γρήγορο πλοιάριο γλιστρᾶ νύχτα πρὸς τὸν Ἑλλήσποντο. Ἐλπίδες ὅτι δῆθεν ἔρχεται μεγάλη βοήθεια ἀπὸ τὸν Πάπα καὶ στόλος τῆς Βενετίας, σπρώχνει τὸν τελευταῖο Αὐτοκράτορα νὰ στείλει τὴν ἀποστολή, ὥστε νὰ ἀπαντήσει τοὺς Δυτικοὺς καὶ τοὺς πεῖ νὰ κάνουν φτερά, νὰ βοηθήσουν!..

22 Μαΐου 1453 μ.Χ.  Ἐπιστρέφει τὸ ἀνιχνευτικὸ πλοιάριο, φέρνοντας τὴν ἀπελπισία. Κανένας! Πουθενά! Μήτε φλάμπουρο δυτικό, μήτε πουλὶ πετούμενο! ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΒΟΗΘΕΙΑ!!! ΔΕΝ ΕΡΧΟΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ! Συννεφιασε τὸ πρόσωπο τοῦ Παλαιολόγου καὶ τῶν ἄλλων ἀρχόντων. Σφίχτηκε ἀπὸ θυμό! Θυμὸ γιὰ τὸν ἑαυτό τους ποὺ ἄσκοπα λοιπόν, τόσο ἄσκοπα καταδέχτηκαν νὰ μαγαριστεῖ ἡ Ὀρθοδοξία μὲ τὸ “συλλείτουργο”, ποὺ μόνο καὶ ἡ ἀνάμνηση τοῦ ὁποίου τοὺς ἔφερνε ἀναστάτωση στὸ στομάχι! ΑΔΙΚΑ! Τώρα ἔνοιωθαν τὸ ἀπέραντο σφάλμα! Τώρα τὰ μάτια ἔβλεπαν ὁλοκάθαρα! Εἶδαν τὸν δρόμο. Εἶδαν τὴν γενναιότητα! […]