Ο Άγ.Χαράλαμπος θεραπεύει τον γέροντα Ιάκωβο

Κάποτε, διηγείτο ο Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης, «όταν ήμουν μικρό παιδί, έπαθα τέτοιο σοβαρό κρυολόγημα, που έπεσα στο κρεβάτι με μεγάλη δύσπνοια 
και φοβερό πόνο στην αριστερή πλευρή του θώρακα. Γιατρός στο χωριό δεν υπήρχε και η μόνη καταφυγή μας ο Θεός και οι Άγιοι Του. Είχαμε στο σπίτι μας 
μια μικρή ασημένια εικόνα του Αγίου Χαραλάμπη, θαυματουργή, 

έως εξακοσίων ετών, που τη φέραμε από τη Μικρά Ασία πατρογονικό 

κειμήλιο. Η μητέρα 
μου λοιπόν, έκανε πολλή προσευχή και μετάνοιες παρακαλώντας τον 

Άγιο. Τότε βλέπω ένα χέρι Ιερέως από τον καρπό και κάτω, 

να περνάει πάνω από 
το κεφάλι μου, να κατεβαίνει στο στήθος μου στο σημείο που 

πονούσα, όπου με σταύρωσε και με χάιδεψε.

 Αμέσως πέρασε ο πόνος και η δύσπνοια και 
έγινα καλά.

 Λέω τότε στη μητέρα μου:-Μητέρα, είδα ένα χέρι Ιερέως που με

 σταύρωσε και με χάιδεψε και είμαι καλά. Όλα πέρασαν.

 Μάλιστα της είπα, ότι το χέρι ήταν τριχωτό στο καρπό,

 με τόση λεπτομέρεια το είδα.
-Παιδί μου, μου είπε η μητέρα μου, ήταν ο Άγιος Χαράλαμπος

 που ήρθε και σε θεράπευσε. Τη σημερινή ημέρα να την τιμάς

 πάντοτε -ήταν του Αγίου 
Αποστόλου Θωμά, όταν έγινε το θαύμα- γιατί ήσουν νεκρός 

και αναστήθηκες».

ΠΗΓΗ / μεταφορά

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Ι.Μ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ. ΖΟΥΜΕ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΕΣ ΜΕΡΕΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΝΤΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΠΟΥ ΖΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΣΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ. ΣΠΑΝΙΟ ΗΧΗΤΙΚΟ

πηγή

Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Το κάλλος του σώματος και ωραιότητα της ψυχής

Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Το κάλλος του σώματος και ωραιότητα της ψυχής

ΤΟ ΚΑΛΛΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΩΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Η εποχή μας χαρακτηρίζεται δυστυχώς από αχαλίνωτο ηδονισμό. Η λατρεία της σάρκας έχει αναχθεί σε πρωτεύον ζήτημα για τον σύγχρονο άνθρωπο. Τα μέσα μαζικής ενημερώσεως βομβαρδίζουν κυριολεκτικά τους πολίτες με θέματα, θεάματα και ακροάματα τα οποία έχουν να κάνουν με το σεξ. Απίθανοι τύποι οι οποίοι αυτοκαθορίζονται ως «ειδικοί σεξολόγοι» συμβουλεύουν τους παθητικούς αποδέκτες τους «πώς να ξεπεράσουν τα σεξουαλικά τους προβλήματα και να απολαύσουν τη χαρά του έρωτα» χωρίς ηθικούς περιορισμούς!

    Αντικείμενο του άκρατου αυτού ερωτισμού είναι δυστυχώς η γυναίκα, η οποία έχει καταντήσει στις μέρες μας κυριολεκτικά ως το πιο ευτελές σκεύος ηδονής. Προκειμένου να υπηρετεί με τον καλλίτερο τρόπο τον «ερωτικό της ρόλο» πρέπει να έχει και την ανάλογη αισθητική εμφάνιση. Έτσι έχει επιστρατευθεί η σύγχρονη «βιομηχανία της αισθητικής» για να την «κάνει ελκυστικότερη». Κολοσσιαία ποσά δαπανώνται ετησίως για το σκοπό αυτό. Υπολογίζεται πως οι δαπάνες αυτές θα αρκούσαν για να εξαλειφτεί η πείνα από τις τρίτες χώρες!

     Η Εκκλησία μας έχει μια εντελώς διαφορετική αντίληψη τόσο για την ερωτική ζωή, η οποία νοείται μέσα στον ευλογημένο γάμο, όσο και για την αισθητική του σώματος. Είναι χαρακτηριστικά τα ακόλουθα αποσπάσματα από ομιλία του ιερού Χρυσοστόμου σε ακροατήριο πλουσίων κυριών της Κωνσταντινουπόλεως. Μεταξύ των άλλων τόνισε: «Την γυναίκα την κάνει αξιαγάπητη όχι η ωραιότητα και ο καλλωπισμός σώματος, αλλά η αρετή της ψυχής. Όχι οι πούδρες και τα κραγιόνια, ούτε τα χρυσά κοσμήματα και τα πολυτελή φορέματα, αλλά η αγνότητα, η πραότητα και ο φόβος που στηρίζεται στο Θεό. Το νοητό κάλλος δεν υπάρχει σε άλλος μέρος και να επιτυγχάνεται με τόση επιτυχία, παρά μόνο στον θαυμαστό και θείο χώρο της Εκκλησίας, όπου οι απόστολοι και οι προφήτες σκουπίζουν και με επιμέλεια ξύνουν την γερασμένη επιδερμίδα της αμαρτίας, δίνουν την ακμή της νεότητας και αφαιρούν κάθε κηλίδα, κάθε ρυτίδα, κάθε σπίλο από την ψυχή μας. Αυτό το κάλλος ας φροντίσουμε να το στερεώσουμε επάνω μας άνδρες και γυναίκες. Διότι το μεν κάλλος του σώματος και οι αρρώστιες μαραίνουν και ο πολύς χρόνος καταστρέφει, τα γηρατειά σβήνουν και ο θάνατος, ο οποίος έρχεται αναπόφευκτα το εξαφανίζει ολοκληρωτικά».

       Και συνεχίζει ο ιερός πατέρας: «Το κάλλος της ψυχής ούτε χρόνος, ούτε νόσος, ούτε γήρας, ούτε θάνατος, ούτε τίποτε άλλο από αυτά δεν μπορεί να καταστρέψει, αλλά μένει συνεχώς ανθισμένο. Και κάτι άλλο, το μεν κάλλος του σώματος προκαλεί συχνά σε αυτούς που το βλέπουν επιθυμία ακολασίας, το δε κάλλος της ψυχής κάνει αυτόν τον ίδιο το Θεό να το ερωτευθεί!». Και προτρέπει ο άγιος Ιωάννης: «Λοιπόν αγαπητοί για να γίνουμε και εμείς αγαπημένοι του Θεού αυτό το κάλλος πρέπει να περιποιούμαστε κάθε μέρα, σκουπίζοντας κάθε κηλίδα με την ανάγνωση των Γραφών, με τις προσευχές, με ελεημοσύνες, με την ομόνοια προς τους συνανθρώπους μας, για να ερωτευθεί ο Βασιλιάς Χριστός το κάλλος της ψυχής μας και να μας αξιώσει να μπούμε στην Βασιλεία των Ουρανών».(Ι. Χρυσοστόμου, Περί Ομοουσίου, Λόγος ΙΒ΄, Βιβλιοθήκη των Ελλήνων, τομ.2, σελ 106-107).

       Έχουμε λοιπόν υποχρέωση ως συνειδητοί Χριστιανοί να έχουμε εκκλησιαστική αντίληψη και για το κάλλος του ανθρωπίνου σώματος, καθώς και για τον έρωτα και να βάζουμε στο περιθώριο την κοσμική, δηλαδή την πτωτική και στρεβλωμένη αντίληψη. Η φθορά που επέφερε στη φύση μας η αμαρτία μας δίνει στρεβλωμένες εικόνες για το πραγματικό κάλλος και την ερωτική μας συμπεριφορά. Δίνουμε σημασία και συχνά «αποθεώνουμε» το σωματικό κάλλος, αδιαφορώντας για το κάλλος και την ωραιότητα της ψυχής μας. Θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας πως η

 σωματική λαγνεία είναι σεξιστική συμπεριφορά, η οποία κακοποιεί τον έρωτα. Ο ενστικτώδης σεξισμός είναι παρόρμηση, η οποία έχει ως στόχο να ικανοποιήσει ατομική ανάγκη. Αντίθετα ο έρωτας είναι συνάντηση προσώπων, στη βάση της ελευθερίας, απαλλαγμένη από  οποιανδήποτε εξαναγκασμό, σκοπιμότητα και ατομική ανάγκη. Υπ’ αυτή την έννοια το σωματικό κάλλος παύει να υπηρετεί την οποιαδήποτε ατομική μας αναγκαιότητα και λειτουργεί ως δοξολογία προς το Θεό. Αυτή είναι και η θέση της Εκκλησίας μας για το κάλλος του σώματος και την ωραιότητα της ψυχής.  

πηγή

Καθημερινά σήματα πορείας

«Εγγύς Κύριος τοις συντετριμμένοις την καρδίαν και τους ταπεινούς τω πνεύματι σώσαι»

 (Ψαλμ. 33,19).

Όσοι θλίβονται και υποφέρουν στη ζωή τους είναι φυσικό να κερδίζουν τη 

συμπάθειά μας, γίνονται αξιοσυμπάθητοι. Οι άνθρωποι που έχουν μέσα τους 

σπλάχνα οικτιρμών και εμφορούνται από το πνεύμα της αγάπης βρίσκονται κοντά τους. 

Ιδιαίτερα όμως πλησίον τους βρίσκεται ο Θεός που είναι η πηγή της αγάπης.

Τη στιγμή που η θλίψη μας συντρίβει και μας έχει ζαλίσει η συμφορά, τότε ακριβώς

 βρίσκεται πλησίον μας η ευσπλαχνία του Θεού.

 Όπως η μητέρα σκύβει με στοργή πάνω από το άρρωστο παιδί της, 

ακόμη με μεγαλύτερη στοργή ο Θεός παρακολουθεί αυτούς που υποφέρουν 

και μάλιστα όταν δεν έχουν καμία στοργή και βοήθεια από τους ανθρώπους.

Η ώρα της θλίψεως είναι ώρα ευλογημένη και καρποφόρα.

 Την ώρα αυτή η ψυχή στρέφεται προς τον Θεό περισσότερο και αισθάνεται την

 ανάγκη της θείας παρουσίας, διότι η ώρα της θλίψεως είναι ώρα ευλογημένη 

και καρποφόρα. 

Την ώρα αυτή η ψυχή στρέφεται προς τον Θεό περισσότερο και αισθάνεται την ανάγκη Του.

Αλλά και την ώρα αυτή ο Θεός δίνει πλουσιότερη χάρη στην πονεμένη ψυχή.

 Φωτίζει το νου με τέτοιες σκέψεις που ελαφρώνει τη θλίψη, εμπνέει σε

 γενναίες αποφάσεις, μιλά μυστικά στην ψυχή, με λόγια ελπίδας, 

μας δίνει θάρρος και ανδρεία και μας αποκαλύπτει την πιο ιδεώδη 

για την περίπτωσή μας λύση.

Πηγή: Δ. Γ. Παναγιωτόπουλος, «Από την Πηγή της Αλήθειας, εκδ. Σωτήρ

πηγή

ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ: ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ

Καταπληκτικό κείμενο!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ

που ο καλός Θεός γέμισε την Ελλάδα μας με

φωτισμένους πνευματικούς οδηγούς σε αυτές τις μέρες.

Ανωνύμου προσκυνητή και γέροντος
Δεν σας κρύβω πως πάντα είχα την απορία να ρωτήσω το γέροντα ασκητή που ζει στο Παγγαίο Όρος να μου πει την γνώμη του για τη γενική αναμπουμπούλα και την γένει ανακατωσούρα που επικρατεί σε ολάκερο τον πλανήτη. Αλλά κάθε φορά που μιλούσαμε είχα έναν δισταγμό που προκαλείτο κυρίως από τη συμβουλή που εκείνος παλαιότερα μου είχε δώσει, να προσέχω κυρίως πως να είμαι αρεστός στον Χριστό, ώστε να με συγκαταλέξει στους φίλους του και να αποφεύγω να ερευνώ με τα μελλούμενα και το τι πρόκειται να συμβεί.

Καθώς όμως...
...η πρόσφατη συζήτηση περιστράφηκε στην κοίμηση του Πατριάρχη Αντιοχείας Ιγνατίου και στο δράμα και τους διωγμούς που υφίστανται καθημερινά πλέον οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί της Συρίας από μισθοφόρους ισλαμιστές, άδραξα της ευκαιρίας να τον ρωτήσω για τη λεγόμενη «αραβική άνοιξη» κι περί του αν εκλαμβάνεται τούτη ως ισλαμική επέλαση, που πιθανόν να αποτελέσει μελλοντική απειλή για την Ορθοδοξία στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και στην Ελλάδα.

«Την Ελλάδα δεν πρόκειται να την πειράξει κανείς. Αυτό να το γράφεις πάντα! Την προστατεύει ο Χριστός και η Παναγία μας. 

Πέραν τούτου η οικονομική κρίση που μαστίζει την χώρα μας, την Ιταλία, την Κύπρο, την Ισπανία, την Πορτογαλία είναι η μία πλευρά του νομίσματος μέσω του οποίου οι σιωνιστές και τα πιστά φερέφωνα αυτών θέλουν να εξαγοράσουν τον πλούτο της Μεσογείου.

Την άλλη όψη του νομίσματος  αποτελεί η αραβική άνοιξη, η οποία αποσκοπεί στον πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό έλεγχο των χωρών που δεν ανήκουν στην «φυλακή της ευρωπαϊκής ένωσης»! 

Νομίζουν οι κουφιοκέφαλοι πως θα καταφέρουν να υλοποιήσουν εξ ολοκλήρου τα μοχθηρά σχέδιά τους και να ελέγξουν τον ορυκτό πλούτο της θάλασσας της Μεσογείου, ο οποίος ενεργειακά είναι πολύ μεγαλύτερος απ’ αυτόν της Σαουδικής Αραβίας, του Ιράκ, του Ιράν, του Αφγανιστάν και των λοιπών κρατών της περιοχής. 

Όλη αυτή η φασαρία λοιπόν γίνεται για να πάρουν την εξουσία και να ανασυστήσουν σε νέα σύγχρονα πλέον δεδομένα την πάλαι ποτέ ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ώστε να εμφανίσουν τον Αντίχριστο, το έδαφος του οποίου έχουν με επιμέλεια προετοιμάσει ο Πάπας και το Βατικανό από τη μια και το μιαρό Ισλάμ από την άλλη.

Γι’ αυτό οι σιωνιστές μέσω του πολιτικού μοχλού των ΗΠΑ που απόλυτα ελέγχουν γιατί είναι η πρώτη χώρα που τελεί υπό την απόλυτη εξουσία τους, ήθελαν σώνει και καλά να βάλουν την Τουρκία στην Ε.Ε.! Αν κατάφερναν να την εντάξουν θα ακολουθούσε αμέσως η ένταξη του Ισραήλ, η αίτηση του οποίου -αν δεν με απατά η μνήμη μου- εκκρεμεί εδώ και χρόνια... 

Όμως διαπιστώθηκε πως οι Ευρωπαίοι αν και ζουν μαζί πλέον με ισλαμιστές λαθρο-μετανάστες που εντέχνως μεταφέρθηκαν στην Ευρώπη για να αλλοιώσουν την εθνικό συνεκτικό ιστό των κρατών, αν και τους έχει επιβληθεί εμμέσως η ανέγερση μουσουλμανικών τζαμιών, σαν κι αυτό που θέλουν να φτιάξουν τώρα και στην Αθήνα μας δεν ήταν έτοιμοι να δεχθούν την κουλτούρα των Τούρκων.

Και γι’ αυτό ξεκίνησε η χρηματοδότηση των τουρκικών σήριαλ από τις Βρυξέλες μέσω των οποίων επιδιώκουν να μας κάνουν πλύση εγκεφάλου για να τους δεχθούμε αν και Ασιάτες, ως Ευρωπαίους!

Το μυστικό όμως, που τώρα επιμελώς κρύβουν είναι πως δεν επιθυμούν πλέον να ενταχθεί η Τουρκία, ως ενιαίο κράτος στην Ε.Ε. 

Την χρησιμοποιούν λοιπόν τώρα που την έχουν ανάγκη εναντίον της Συρίας καλλιεργώντας της την πεποίθηση ότι θα την βοηθήσουν να επιλύσει το κουρδικό ζήτημα και επιβραβεύοντας τη στάση της θα την βάλουν στην Ε.Ε. Αλλά η αλήθεια είναι πως από τη μια δεν λησμονούν τα παραστρατήματα της έναντι του Ισραήλ και από την άλλη λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους τον μεγαλοϊδεατισμό της Άγκυρας, τις πρότερες συνεργασίες της με Ιράν και Δαμασκό, τις αξιώσεις που έχει στο Αιγαίο και την Κύπρο. 

Βέβαια θα την χρησιμοποιήσουν ως μέσο πίεσης και ως αντίβαρο αφενός μεν για να αναστείλουν τις ρωσικές βλέψεις στη Μεσόγειο και αφετέρου για να πετύχουν όσο δυνατό μεγαλύτερο όφελος έναντι της Ελλάδος και της Κύπρου υποθάλποντας τον κίνδυνο απώλειας της εθνικής κυριαρχίας. Αυτός είναι ο βασικός κορμός του βδελυρού σχεδίου των σιωνιστών.

Εκτός όμως του βασικού αυτού κορμού και ανάλογα με τις γεωπολιτικές εξελίξεις θα κρίνουν αν θα πρέπει να καλλιεργήσουν την ιδέα αυτονομίας της Κρήτης ή να ενισχύσουν τον επεκτατισμό της Αλβανίας, των Σκοπίων κ.ο.κ. 

Δες τι έκαναν τις δεκαετίες του 70 και του 80 στη νότια Αμερική και τι κάνουν σήμερα στον Καναδά για να κατανοήσεις τις ύπουλες μεθόδους που εφαρμόζουν»!

Και θα επιτρέψει ο Θεός γέροντα να εξελιχθούν τα πράγματα, όπως οι κύκλοι της ανομίας επιθυμούν; Και η Ορθόδοξη Ρωσία τι ρόλο θα παίξει στα παιχνίδια τούτα; Μήπως η παρέμβασή της αλλάξει τα υπάρχοντα δεδομένα και το προσδοκώμενο status quo; Γιατί είναι προφανές ότι αργά ή γρήγορα οι σιωνιστές θα επιχειρήσουν να ελέγξουν και τις ενεργειακές πηγές του Καυκάσου... Και τότε;

«Τη Ρωσία αυτοί οι κύκλοι της ανομίας, όπως είπες, θα επιχειρήσουν να την εξουδετερώσουν μέσω ενός προγράμματος αφοπλισμού. Ήδη η οικονομική ανάπτυξη που γνώρισε κατά τα χρόνια του Πούτιν τους ενοχλεί. 

Επί του παρόντος γνωρίζοντας τις εσωτερικές αδυναμίες της Ρωσίας αναλίσκονται σε ένα ανούσιο παιχνίδι διαπραγμάτευσης με απατηλά ανταλλάγματα. Αργότερα σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, που ελέγχουν, σε μια εκστρατεία δήθεν επιβολής της ειρήνης μέσω της καταστροφής των πυρηνικών αλλά και των συμβατικών όπλων, προκειμένου να στρέψουν όλους τους λαούς εναντίον της και να την απομονώσουν με το να παρουσιάζουν τον Πούτιν, όπως τώρα τον Άσαντ ως τρομοκράτη. 

Μην ξεχνάτε πως στο μακαρίτη τον Καντάφι πρώτα του δημιούργησαν την εικόνα της επανόδου του στη διεθνή σκηνή και της συνεργασίας και μετά διέλυσαν την χώρα του και τον σκότωσαν.

Σκοπεύουν μετά το ξεκαθάρισμα των υποτιθέμενων γι’ αυτούς «τρομοκρατών» να δημιουργήσουν ένα διεθνή στρατό, ο οποίοςθα επιβάλλει σε όλον τον πλανήτη αρχικά τον αφοπλισμό και κατόπιν θα εγγυάται την τάξη προκειμένου να καταργήσουν και να εξουδετερώσουν τους εθνικούς στρατούς.

Τώρα βλέπετε έχουν πιο εξελιγμένα οπλικά συστήματα που τους κάνουν να λειτουργούν ως θεοί επί της γης και να εξαπολύουν αστραπές και βροντές σαν τον Δία... 

Αλλά δεν θα προλάβουν να ολοκληρώσουν τα σχέδιά τους. Ο Θεός μέσα από τη σπουδή που επιδεικνύουν να φθάσουν στο στόχο τους, τους αποκαλύπτει στον κόσμο και φανερώνει με τον ένα ή τον άλλον τρόπο τις επιδιώξεις τους. Θα τους κάνει πολύ σύντομα να τα χαλάσουν στη μοιρασιά και ο ένας να καρφώνει τον άλλον. 

Έτσι θα δείτε τον τάδε ιδιοκτήτη της τράπεζας λ.χ. του Μανχάταν να καταγγέλλει τον πάλαι ποτέ συνέταιρο του ιδιοκτήτη λ.χ. της ομοσπονδιακής τράπεζας των ΗΠΑ (FED)!

Ο χρυσός που συσσώρευσαν στις κρύπτες των ωκεανών θα τους τρελάνει. 

Κι αυτό ακριβώς το στοιχείο σηματοδοτεί την παρέμβαση του Θεού. Ο Χριστός δεν θα αργήσει να παρέμβει...

Τους αφήνει τώρα να προχωρούν εξ αιτίας της δικής μας αποστασίας. Και το τραγικό είναι ότι παραμένουμε αμετανόητοι, αποδεχόμενοι τα βελανίδια που μας πετούν για να τρεφόμαστε! Παίζουμε σαν τα παιδιά που οι γονείς τους δίνουν ένα παιχνίδι για να μην τους ενοχλούν... Και το παιχνίδι που έδωσαν σε εμάς τους Έλληνες μοιάζει λίγο πολύ με τη «μονόπωλη», το οποίο σήμερα εξελίχθηκε και μετονομάστηκε σε οικονομική κρίση! 

Έτσι, αυτά που ακούς από τους περισσότερους είναι για τα μνημόνια, την ανάπτυξη, τον δανεισμό, τα επιτόκια, τα χρηματιστήρια και εν γένει τα υποπροϊόντα του Μαμμωνά!

Μέσα στο πνεύμα του παιχνιδιού ρίχνουμε ζαριές μη τυχόν και πετύχουμε κανένα νέο άρχοντα ικανό που με τη μορφή του σωτήρα θα μας βγάλει από τα δήθεν αδιέξοδα και θα μας οδηγήσει πάλι στα γεύματα της απόλαυσης και της ασωτίας...

Να το γράφετε με κάθε ευκαιρία, όλοι όσοι εργάζεσθε στην εφημερίδα ότι η θεία σωτήρια παρέμβαση που όλοι οι Έλληνες ενδομύχως προσδοκούμε θα επισπευσθεί μόνο μέσω της ειλικρινούς μετανοίας μας. 

Μόνο η ανιδιοτελής ολοκληρωτική επιστροφή μας στο Θεό, κατά το παράδειγμα του Ασώτου υιού της γνωστής παραβολής του Χριστού μας  θα τους χαλάσει τα σχέδια παγκοσμιοποίησης.

Αυτή τη μετάνοια περιμένουν τα φουσάτα των Αγίων που τελούν υπό την καθοδήγηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του ελεήμονα αυτοκράτορα Ιωάννη Βατάτζη. Τα φουσάτα αυτά είναι παντελώς έτοιμα να ελευθερώσουν την Ελλάδα και να εκδιώξουν απ’ αυτή τα δαιμόνια που την αναστατώνουν και την ταλαιπωρούν. 

Είναι έτοιμα να σημάνουν και πάλι τις καμπάνες της Αγίας Σοφίας για να επανέλθει στην καθημερινότητά μας ως προτεραιότητα πλέον η θυσιαστική λειτουργία του αμνού»!

Καλοί μου άνθρωποι οι διαπιστώσεις και όχι προφητικές ρήσεις του σύγχρονου γέροντα ασκητή συμβάλουν στο να κατανοήσουμε την ανάγκη της επιστροφής μας στο Θεό, έτσι ώστε να περιορίσουμε μέσω αυτής τις επιπτώσεις του επερχόμενου και μη αποφευκτού, όπως διαπιστώνεται, γενικού χαλασμού, στον οποίο οδηγεί η γενικευμένη αποστασία μας από τον τριαδικό και μόνο αληθινό Θεό. 

Πολύ σύντομα η ελπίδα θα υπερισχύσει της μεθοδευμένης και κατασκευασμένης σήμερα γενικής ανασφάλειας που επικρατεί. «Είμαστε πολύ κοντά» υπογραμμίζει με νόημα ο γέροντας και παραπέμπει στο Ψαλτήριο για να αναγνώσουμε προσεκτικά τους ψαλμούς, προκειμένου να κατανοήσουμε πως πρέπει και με τι υλικά να οικοδομήσουμε την προσωπική μας σχέση με τον Σωτήρα Χριστό. 

Γιατί όπως υποστηρίζει η θέση της Ελλάδας στα γεωπολιτικά τεκταινόμενα  και τις ραγδαίες αλλαγές εξαρτάται αποκλειστικά από την επιστροφή μας στα ευαγγελικά νάματα και τις διδαχές του Χριστού.

Η δοκιμασία τούτη, επεσήμανε πολλές φορές ο ταπεινός αυτός λευίτης, δείχνει την αγάπη του τριαδικού Θεού! Δηλώνει στην ουσία ότι ο Θεός δεν μας ξέχασε και μας περιμένει, όπως ακριβώς καρτερούσε να επιστρέψει ο άσωτος υιός του που σπαταλούσε την περιουσία του...

Αναμένει να εγκαταλείψουμε την σύγχρονη ασωτία στην οποία έχουμε παγιδευτεί, που  σήμερα έχει τη μορφή της οικονομικής ευημερίας και ανάπτυξης και την καλοπέραση. Να εγκαταλείψουμε την  καλλιέργεια και τέρψη των κάθε λογής σωματικών ηδονών, τα λιλιπούτεια γεύματα της ασυδοσίας και τις κάθε λογής απολαύσεις, που συνιστούν αθέτηση με τη μορφή της λεηλασίας των όρων και των συμφωνιών που όρισε ο Θεός για τον άνθρωπο.

Η οικονομική κρίση λοιπόν ουσιαστικά λογίζεται ως πρόσκληση του ουρανού να επιστρέψουμε εις οδόν σωτηρίας, όπως αναφέρουν οι Άγιοι Πατέρες μας. Και η επιστροφή μας αυτή θα δώσει την ευκαιρία στον Πατέρα να σφαγιάσει και πάλι τον μόσχο τον σιτευτό, που ερμηνεύεται ως επίλυση της πνευματικής μας πενίας, ως οριστική διαφυγή από τις παγίδες της ασωτίας που ανέκαθεν έστρωνε κατά τον ίδιο τρόπο, εδώ και αιώνες ο πονηρός, προκειμένου να παρασύρει τον άνθρωπο και να τον καταστρέψει.

Να τον κάνει να μην αντικρύζει τον Παράδεισο που στέκει απέναντί του, ούτε να διακρίνει τη γέφυρα που έστρωσε με τη σταυρική θυσία και την Ανάστασή του ο Ιησούς Χριστός.

Αν λοιπόν καλοί μου Ορθόδοξοι Έλληνες χριστιανοί μου θέλουμε να ελευθερωθούμε από τη σκλαβιά που οι ίδιοι επιλέξαμε θα πρέπει άμεσα να αλλάξουμε νοοτροπία. Πρέπει αμέσως να πέσουμε στα γόνατα και να μετανοήσουμε. Οφείλουμε με οδηγό πλέον την ταπείνωση να επιζητήσουμε, όπως ο τυφλός που έκραζε για να τον ακούσει ο Ιησούς και να βρει το φως του,  το έλεος του Κυρίου, που πάντα προπορεύεται Αυτού...

Και τότε ο καλός Θεός όχι μόνο θα απαγορεύσει στους κύκλους της ανομίας να σφίξουν περαιτέρω τη θηλιά στην ευλογημένη Ελλάδα μας αλλά θα τους χαλάσει ολοσχερώς τα βδελυρά σχέδια τους, όπως έκανε και κάνει αιώνες τώρα.

Θα καταστρέψει το πλάνο που έχουν αρχίσει να εφαρμόζουν εδώ και δεκαετίες σε μια προσπάθεια να εκδιώξουν, ως οι κακοί γεωργοί τον Κύριο από τον Αμπελώνα Του που λέγεται πλανήτης γη. 

Γένοιτο!

Ένας Δούλος Κυρίου

Συντάκτης: ΕΝΑΣ ΔΟΥΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012

Θαυμαστές εμφανίσεις του Αγίου Χαραλάμπους

09ΦΕΒ

Α.Θαυμαστή εμφάνιση του Αγίου Χαραλάμπους στον Άγιο Αρσένιο και τον ψάλτη του Πρόδρομο

Ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης στο Βίο του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου (Χατζεφεντή) διασώζει μια θαυμαστή εμφάνιση του Αγίου Χαραλάμπους στον Άγιο Αρσένιο και τον ψάλτη του Πρόδρομο Κορτσινόγλου.

«Μια φορά στην μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους», έλεγε ο Πρόδρομος, «πήγαμε στην Παναγιά (στο Κάντσι) να κάνουμε ολονυκτία. Όταν φτάσαμε στους Αίνους, βγήκε και ο Χατζεφεντής από το Ιερό, για να ψάλλουμε μαζί. Ενώ ψάλαμε στο ίδιο αναλόγιο, βλέπω ξαφνικά έναν Ασπρομάλλη Γέρο στο απέναντι αναλόγι, ο οποίος ήταν σκυφτός και ακουμπούσε στην πατερίτσα του, κι άρχισα να τρέμω από ευλάβεια.

Ο Χατζεφεντής όταν με είδε, με ρώτησε.

-Μήπως κρυώνεις;

Και εγώ του είπα «όχι» και του έδειξα τον Ασπρομάλλη Γέρο που ήταν απέναντί μας. Ο Χατζεφεντής δεν ταράχτηκε καθόλου και του μίλησε Τουρκικά.

-Ελάτε να ψάλλουμε μαζί.

Ο Ασπρομάλλης όμως δεν απάντησε, παρά μας έκανε νόημα να συνεχίσουμε μόνοι μας. Επειδή εγώ δεν πρόσεχα πια στο βιβλίο αλλά κρυφοκοιτούσα τον Γέρο εκείνο και ο νους μου ήταν σ’αυτόν, αυτό είχε δημιουργήσει χασμωδία και ο Ασπρομάλλης αναγκάστηκε να φύγει. Φεύγοντας δε, τον είδαμε να εξαφανίζεται στην μικρή λίμνη του Αγιασμού, και τα νερά του Αγιασμού να πετιούνται μέσα στο Ναό.

Ο Χατζεφεντής είπε ότι ο Ασπρομάλλης εκείνος Γέρος ήταν ο Άγιος Χαράλαμπος.

Τελειώσαμε και την Θεία Λειτουργία και μετά πήγαμε στο χωριό και εκεί διηγήθηκα το γεγονός. Τότε πολλοί Φαρασιώτες έτρεξαν στο Εξωκκλήσι της Παναγίας και πήραν με ευλάβεια από το Αγίασμα, που είχε πεταχθεί μέσα στο Ναό από το θαύμα του Αγίου».

Μετά το γεγονός αυτό ο Χατζεφεντής έμεινε έγκλειστος στο κελλί του σαράντα ημέρες και έλεγε ότι δεν είχε διάθεση, και οι χωριανοί νόμιζαν ότι ήταν αδιάθετος. Άλλοι δε έλεγαν ότι θα φοβήθηκε από το γεγονός αυτό.

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης, εκδ. Ι. Ησυχαστηρίου «Ευαγγ. Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης 1999, σελ. 62-63

Β.Στον Γέροντα  Ιάκωβο Τσαλίκη

Κάποτε, διηγείτο ο Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης, «όταν ήμουν μικρό παιδί, έπαθα τέτοιο σοβαρό κρυολόγημα, που έπεσα στο κρεβάτι με μεγάλη δύσπνοια

και φοβερό πόνο στην αριστερή πλευρή του θώρακα. Γιατρός στο χωριό δεν υπήρχε και η μόνη καταφυγή μας ο Θεός και οι Άγιοι Του. Είχαμε στο σπίτι μας μια μικρή ασημένια εικόνα του Αγίου Χαραλάμπη, θαυματουργή, έως εξακοσίων ετών, που τη φέραμε από τη Μικρά Ασία πατρογονικό κειμήλιο. Η μητέρα μου λοιπόν, έκανε πολλή προσευχή και μετάνοιες παρακαλώντας τον Άγιο. Τότε βλέπω ένα χέρι Ιερέως από τον καρπό και κάτω, να περνάει πάνω από το κεφάλι μου, να κατεβαίνει στο στήθος μου στο σημείο που πονούσα, όπου με σταύρωσε και με χάιδεψε. Αμέσως πέρασε ο πόνος και η δύσπνοια και έγινα καλά. Λέω τότε στη μητέρα μου:

-Μητέρα, είδα ένα χέρι Ιερέως που με σταύρωσε και με χάιδεψε και είμαι καλά. Όλα πέρασαν. Μάλιστα της είπα, ότι το χέρι ήταν τριχωτό στο καρπό, με τόση λεπτομέρεια το είδα.

-Παιδί μου, μου είπε η μητέρα μου, ήταν ο Άγιος Χαράλαμπος που ήρθε και σε θεράπευσε. Τη σημερινή ημέρα να την τιμάς πάντοτε -ήταν του Αγίου Θωμά.

Γ.Το 1943 στον Γερμανό Διοικητή των Φιλιατρών Κοντάου και στον Γερμανό Διοικητή της Τρίπολης

Το 1943 το Γερμανικό Στρατηγείο της Τρίπολης διέταξε τον Γερμανό Διοικητή των Φιλιατρών, Κοντάου,για κάποιο σαμποτάζ που είχαν κάνει οι αντάρτες, να κάψουν τα Φιλιατρά, νασκοτώσουν τους πρόκριτους της πόλης και να συλλάβουνε 1.500 κατοίκους της για να τους στείλουν στη Γερμανία σε στρατόπεδα – κολαστήρια. Ο Κοντάου έδωσε μετην σειρά του διαταγή στους στρατιώτες του να προχωρήσουν την επομένη στις 6.00π.μ. στην εκτέλεσή της.

Αυτό, το έμαθε ο ιερέας Θεόδωρος Κωτσάκης, από ταΦιλιατρά, και προσπάθησε ανεπιτυχώς να μεσολαβήσει στους σκληρούς κατακτητές. Αποχωρώντας άπρακτος ο ιερέας από τη γερμανική διοίκηση, ειδοποίησε τους Φιλιατρινούς της Τρίπολης να προσευχηθούν τη νύκτα στον Άγιο Χαράλαμπο,πολιούχο Φιλιατρών, για να βάλει το χέρι του. Ο Άγιος, πραγματικά, παρουσιάστηκε την νύχτα στον Κοντάου που κοιμόταν. Ήταν μια φυσιογνωμία, γέροντας σεβάσμιος,μεγαλοπρεπής, ιεροφορεμένος, που δεν την είχε δει ποτέ στη ζωή του ο μάλλονάπιστος Γερμανός. Ο γέροντας του ζήτησε ήπια να μην εκτελέσει τη φρικτή εντολή.Εκείνος εντυπωσιασμένος από το όνειρο, ξύπνησε. Σε λίγο ξανακοιμήθηκε, χωρίς να έχει επηρεαστεί. Όμως ο Άγιος επανεμφανίστηκε λέγοντας τα ίδια λόγια προσθέτοντας ότι θα φρόντιζε να μην τιμωρηθεί ο ίδιος για την παρακοή. Ξαναξύπνησε και στο μυαλό του στριφογύριζαν τα λόγια που άκουσε. Αλλά ήταν αδύνατο να μην εκτελέσει την διαταγή, διότι θα τιμωρούνταν. Ξανακοιμήθηκε.

Τότε,για τρίτη φορά, ο Άγιος του είπε: “

Σου είπα να μην φοβηθής. Εγώ θα φροντίσω και δεν θα τιμωρηθής. Θα φυλάξω εσένα και όλους τους άνδρες σου και θα γυρίσετε στασπίτια σας, χωρίς να πάθει κανένας τίποτε.

” Στην αρχή θέλησε να αρνηθεί την εντολή του Αγίου, αλλά τελικά λύγισε, διότι εν συνεχεία τη νύχτα εκείνη, ο Γερμανός αξιωματικός, κατά τα λεγόμενά του, άκουσε στον ύπνο του κλάματα, από  βασανιζόμενους ανθρώπους στην αυλή του. Ύστερα πλησίαζαν ζωντανές μορφές, που έμοιαζαν γυναίκες, που κτυπούσαν τα στήθη από δυστυχία. Θρηνούσαν καικαταριόντουσαν για την σφαγή των παιδιών τους που αναμενόταν. Όλες αυτές οι φωνές γίναν σύννεφο και ανέβαιναν προς τον ουρανό. Έβλεπε ακόμη ο Γερμανόςσκοτεινά σύννεφα, που έβγαιναν από το δωμάτιό του και ανέβαιναν σκιάζοντας τονήλιο και σκοτεινιάζοντας τα πρόσωπα των στρατιωτών του. Άλλοι απ’ αυτούςτρόμαζαν και άλλοι ζητούσαν βοήθειαν, κάνοντας τον Σταυρό τους. Ξύπνησε έντρομος. Πήγε να μιλήσει, αλλά έμενε ενεός βλέποντας ακόμη την άγια μορφή, τογέροντα του ονείρου του που είχε μορφή Αγίου της Ορθοδοξίας. Όταν συνήλθε, άρχισε να σκέφτεται το κακό, που επρόκειτο να γίνει. Οι σκέψεις αυτές τον αναστάτωσαν. Αλλά το “καθήκον” του ως αξιωματικού του Χίτλερ τον .. καλούσε νακάνει την αποτρόπαια πράξη. Ξανάκλεισε τα μάτια. Και ο Άγιος Χαράλαμπος, εμφανίσθηκε ξανά απειλητικός. Με φωνή δυνατή και επιτακτική του είπε: “

Πρόσεξε! Η πόλη δεν θα καεί και οι κάτοικοι δεν θα συλληφθούν. Είναι αθώοι. Το ακούς;

” Τότε σηκώθηκε και χαράματα τηλεφώνησε στον προϊστάμενό του στην Τρίπολη. Άρχισε να του μιλάει με τρεμάμενη φωνή, αλλά και ο στρατιωτικός διοικητής Πελοποννήσου δεν πήγαινε πίσω. Άνοιγε το στόμα του και έβγαιναν άναρθρες κραυγές. Ήθελε να αγριέψει για να εκτελεστεί η διαταγή, αλλά δεν μπορούσε. Ηαιτία ήταν η ίδια. Και αυτός είχε δει στο όνειρό του τον Άγιο Χαράλαμπο όπως τουτον περιέγραψε στο τηλέφωνο και ο αξιωματικός του. Τελικά τού ανακοίνωσε:«

Γράψτε. Αναστέλλω την καταστροφήν της πόλεως. Έλθετε αμέσως ενώπιόν μουαύριον μεσημβρία

». Ξημερώνοντας ανακοινώθηκε η ανάκληση της απόφασης των Γερμανών. Οι κάτοικοι των Φιλιατρών ξεχύθηκαν χαρούμενοι στα καφενεία, στην πλατεία, στους δρόμους, ώσπου αντιλήφθηκαν μια ομάδα Γερμανών που είχαν στη μέση τον αξιωματικό τους Κοντάου και δυο Ορθοδόξους ιερείς, να περνούν και να κατευθύνονται από τη μια Εκκλησία της πόλης στην άλλη. Ο αξιωματικός έψαχνε ναβρει την εικόνα του Αγίου, που είδε. Όταν του ανοίξανε την πόρτα του Ναού της Παναγίας, αναγνώρισε την εικόνα του Αγιου Χαραλάμπους, που είδε στον ύπνο του.

Η φωνή του κόπηκε. Ντράπηκε. Σκέπασε με τα χέρια του το πρόσωπό του. Σε λίγο τακατέβασε. Έκανε το Σταυρό του. Είπε μερικές προσευχές στη γλώσσα του. Ρώτησε εν συνεχεία τους ιερείς να του πούνε ποιος ήταν ο γέροντας της εικόνας. Του διηγηθήκαν, πως είναι ο θαυματουργός Άγιος Χαράλαμπος που υπέστη πολλά μαρτύρια για το Χριστό.

Η ευγνωμοσύνη των Φιλιατρινών στον Άγιο δεν περιγραφόταν. Δοξάζαν το Θεό και ευχαριστούσαν τον Άγιο για το θαύμα του. Ο Γερμανός αξιωματικός και όλοι οι άνδρες της φρουράς εκείνης επέστρεψαν, όταντελείωσε ο πόλεμος, στη Γερμανία, αλώβητοι. Ο αξιωματικός διατήρησε ζωηρή τηνμνήμη του θαύματος ευγνωμονώντας τον Άγιο. Έπειτα από λίγα χρόνια, ξεκίνησε μετην γυναίκα του από την Γερμανία για τα Φιλιατρά. Δεν πρόλαβε όμως την γιορτήτου Αγίου, διότι έφτασε στις 11 Φεβρουαρίου. Όταν όμως τον είδανε οι Φιλιατρινοί,χάρηκαν και ξαναγιορτάσαν. Ψάλλαν δοξολογία και του κάνανε υποδοχές,παραθέττοντάς του εορταστικό τραπέζι. Πολλές φορές ο Κοντάου με την γυναίκατου, τα παιδιά του και άλλους πατριώτες του πήγαινε στις 10 Φεβρουαρίου σταΦιλιατρά και προσευχόταν με πίστι στον Άγιο. Στην καρδιά του άνθισε η Ορθοδοξία.

Κοντάκιον. Ήχος δ’.

Ως φωστήρ ανέτειλας, εκ της εώας, και πιστούς εφώτισας, ταις των θαυμάτων σου βολαίς, Ιερομάρτυς Χαράλαμπες. Όθεν τιμώμεν, την Θείαν σουάθλησιν.

πηγή

Το «μικρό Βυζάντιο» (του ελληνισμού) δίπλα στις γόνδολες Από τον Βασίλη Σπυρόπουλο,

από το ένθετο της εφημερίδας «δημοκρατία» για την Ορθοδοξία

«Μικρό Βυζάντιο», «πόλη της λιμνοθάλασσας», πόλη που «από την ουτοπία έγινε πραγματικότητα» είναι μόνο μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που συνοδεύουν τη Βενετία. Αν και είναι γνωστή κυρίως ως πανέμορφος τουριστικός προορισμός, η Βενετία κρύβει πολλούς ανεκτίμητους πολιτιστικούς θησαυρούς που δεν είναι γνωστοί στο ευρύ κοινό και αποτελεί έναν τόπο άρρηκτα συνδεδεμένο με την Ελλάδα και την Ορθοδοξία!

Ηδη από τους πρώτους αιώνες μ.Χ. το ελληνικό στοιχείο είχε αναπτύξει επιχειρηματικούς και εμπορικούς δεσμούς με την πόλη. Η ελληνική παρουσία ενισχύθηκε με την ισχυροποίηση των Οθωμανών και την Αλωση της Κωνσταντινούπολης (1453). Το 1498 η ελληνική παροικία αποκτά το δικαίωμα να οργανωθεί όπως και οι άλλες εθνικές μειονότητες στη Βενετία (Δαλματοί, Αλβανοί, Φλωρεντινοί κ.ά.). Πλέον, μετονομάζεται σε αδελφότητα και είναι σε θέση να διεκδικήσει πιο δυναμικά την άσκηση των θρησκευτικών  καθηκόντων της. Στα τέλη του 17ου αιώνα, περίπου 5.000 Ελληνες ζούσαν και δραστηριοποιούνταν στη Βενετία, σε σύνολο πληθυσμού 110.000.

Ο αγιος Γεώργιος

Οι προσπάθειες της ελληνικής αδελφότητας να αποκτήσει έναν τόπο λατρείας ευοδώνονται στις αρχές του 16ου αιώνα. Ο δόγης της Βενετίας δίνει την άδεια για την αγορά οικοπέδου, όπου θα κτιστεί ο ορθόδοξος ναός του αγίου Γεωργίου των Ελλήνων. Η οικοδόμησή του άρχισε το 1539 και ολοκληρώθηκε το 1573, ενώ το καμπαναριό του ολοκληρώθηκε το 1603. Για το πέρας των εργασιών του ναού συνεισέφεραν οικονομικά τα μέλη της ελληνικής αδελφότητας, καθώς και πολλοί Ελληνες ναυτικοί και καραβοκύρηδες.

Ο κυρίως ναός ανεγέρθη υπό την επίβλεψη σημαντικών Βενετών αρχιτεκτόνων, ενώ το εσωτερικό του κοσμήθηκε, μεταξύ άλλων, με εικόνες που είχαν φέρει μαζί τους Κωνσταντινουπολίτες μετά την Αλωση. Η εσωτερική διακόσμηση του ναού έγινε από μεγάλους ζωγράφους της εποχής.

Ο Γαβριήλ Σεβήρος

Μία από τις πιο σημαντικές εκκλησιαστικές προσωπικότητες, που συνέβαλε τα μέγιστα στην πνευματική στήριξη και ανέλιξη της αδελφότητας, ήταν ο λόγιος μοναχός Γαβριήλ Σεβήρος. Σπουδαγμένος στην Πάντοβα και καλός γνώστης της εκκλησιαστικής μουσικής, εξελέγη το 1573 από την ελληνική παροικία στη Βενετία να υπηρετήσει ως εφημέριος στην εκκλησία του αγίου Γεωργίου των Ελλήνων.

Ανθρωπος φωτισμένος και διορατικός, ο Γαβριήλ Σεβήρος κατάφερε να αναδιοργανώσει την ορθόδοξη εκκλησία, κατανοώντας πλήρως τις ανάγκες των Ελλήνων. Αφουγκράστηκε από την πρώτη στιγμή την τεράστια δίψα των νέων για μόρφωση. Ιδρυσε σχολείο, στο οποίο οι νέοι διδάσκονταν την ελληνική και τη λατινική γλώσσα. Παράλληλα, ενδιαφέρθηκε για τη μόρφωση των κοριτσιών της παροικίας αλλά και όλου του ελληνικού χώρου, δημιουργώντας γυναικεία ιερά μονή στο νότιο τμήμα του οικοδομικού συγκροτήματος που αποκαλείται μέχρι σήμερα Πλατεία των Ελλήνων (Campo dei Greci). 

Το 1577 χειροτονήθηκε με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη μητροπολίτης Φιλαδελφείας. 

Ο Κερκυραίος μέγας ευεργέτης 

Πολλοί από τους Ελληνες της Βενετίας ήταν πλούσιοι έμποροι και επιχειρηματίες, και είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν οικονομικά κυρίως σε όσους είχαν ανάγκη.

Ο Θωμάς Φλαγγίνης ήταν έμπορος και δικηγόρος με μεγάλη περιουσία και καταγωγή από την Κέρκυρα. Στη διαθήκη του όρισε τη διάθεση μεγάλου χρηματικού ποσού για την ίδρυση ανώτερης σχολής (Φλαγγινιανό Φροντιστήριο, όπως ονομάστηκε), που στόχευε στην κατάλληλη προετοιμασία εμπόρων αλλά και εκκλησιαστικών στελεχών, τα οποία μετά τις σπουδές τους θα δραστηριοποιούνταν είτε στη βενετοκρατούμενη Κέρκυρα είτε σε ολόκληρα τα Βαλκάνια, που ήταν υπό οθωμανική κατοχή. Οι ελληνικές σπουδές άνθησαν και δίδαξαν σπουδαίοι λόγιοι της εποχής, όπως ο Θεόφιλος Κορυδαλλέας, ο Παχώμιος Δοξαράς. Το ίδρυμαω στην πενηντάχρονη λειτουργία του έδωσε πτυχίο σε περίπου 600 φοιτητές.

Στη διαθήκη του ο οραματιστής Κερκυραίος Θωμάς Φλαγγίνης είχε προβλέψει τη δημιουργία νοσοκομείου για τη φροντίδα όσων Ελλήνων ασθενούσαν εντός ή εκτός Βενετίας. Ομως η συμβολή του Φλαγγίνη δεν σταμάτησε εκεί. Ο ίδιος είχε στο μυαλό του και προέβλεψε να βοηθήσει οικονομικά τις άπορες νέες της εποχής, όταν αυτές ήθελαν να παντρευτούν ή να ακολουθήσουν τον μοναχισμό. Αυτή την επιλογή του ακολούθησαν πολλοί ευεργέτες εκείνης της εποχής.

Τα λείψανα

Για τη Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας, η Κωνσταντινούπολη αποτελούσε πάντοτε πρότυπο, μία πόλη στην οποία έπρεπε οπωσδήποτε να μοιάσει, αλλά και -γιατί όχι;- να την ξεπεράσει.

Η Κωνσταντινούπολη ήταν, εκτός από διοικητικό, οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, και κέντρο θρησκευτικό. Η καρδιά της Ορθοδοξίας χτυπούσε εκεί, παρά τα προβλήματα που προκαλούσαν οι Οθωμανοί και οι Φράγκοι. Ηταν ένας τόπος μοναδικής θρησκευτικής ευλάβειας. Εκτός από τις πολυάριθμες εκκλησίες και τα μοναστήρια, μπορούσε κανείς να θαυμάσει και να προσκυνήσει κατανυκτικά ιερά λείψανα αγίων, μαρτύρων και οσίων.

Με την Αλωση της Πόλης, στην οποία πρωτοστάτησαν οι Βενετοί στο πλευρό των Λατίνων, πολλά από τα ιερά λείψανα που φυλάσσονταν στη Βασιλεύουσα μεταφέρθηκαν στη Βενετία. Αρκετά από αυτά έφτασαν στο καταφύγιο της πόλης της λιμνοθάλασσας ύστερα από μεγάλο ταξίδι σε διάφορες περιοχές της Μέσης Ανατολής.

Ετσι η Βενετία απέκτησε μια ξεχωριστή φυσιογνωμία για εκείνη την εποχή στο ιστορικοπολιτισμικό πλαίσιο της Δυτικής Ευρώπης: Εγινε ένας μεγάλος συλλέκτης «αγίων σκηνωμάτων», που μαρτυρούν τη μετανάστευση της «αγιότητας». Η λειψανολογική περιουσία της Βενετίας είναι τεράστια και ξεχωρίζει από ένα υψηλότατο ποσοστό παρουσίας σκηνωμάτων αγίων της Ανατολικής Εκκλησίας, μοναδικό σε ολόκληρη τη χριστιανική Δύση. Εντούτοις, μεταξύ των λειψάνων υπάρχουν και κάποια αγίων που δεν απαντώνται στα Συναξάρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η μνήμη αυτών των αγίων εορτάζεται τοπικά, στο περιβάλλον της πόλης και η ημέρα εορτασμού τους καθορίζεται μόνο και μόνο από το πότε μεταφέρθηκαν στη Βενετία.

Στα γνωστότερα λείψανα αγίων συγκαταλέγονται του οσιομάρτυρα Αναστασίου του Πέρση, της μεγαλομάρτυρος αγίας Βαρβάρας Νικομηδείας, της οποίας τα λείψανα έχουν μεταφερθεί στην Ελλάδα, του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, της αγίας Ελένης της Ισαποστόλου, του αγίου Ιωάννη του Ελεήμονος, Πατριάρχη Αλεξανδρείας και του οσίου Λουκά του Στειριώτη. Τα λείψανα των περισσότερων αγίων, μαρτύρων και οσίων φυλάσσονται σε ναούς των καθολικών στη Βενετία. Ο πολιτιστικός θησαυρός της ελληνικής παροικίας στη Βενετία σώζεται και μελετάται από ειδικούς ερευνητές από όλον τον κόσμο στο επιστημονικό και ερευνητικό ίδρυμα του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών. Αναλυτική έρευνα για τα λείψανα και την ιστορία της Βενετίας υπάρχουν στο βιβλίο της Αποστολικής Διακονίας «Ιερά λείψανα αγίων της καθ' ημάς Ανατολής στη Βενετία» (Επισκόπου Φαναρίου Αγαθαγγέλου, Χρύσας Μαλτέζου, Ενρίκο Μορίνι).

Σύγκρουση πολιτισμών! Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

  
                                           




 Θα σχηματίζαμε καλύτερη εικόνα για την σημερινή κρίση, αν την εξετάζαμε από την άποψη του πολιτισμού. Από την άποψη του πολιτισμού σήμερα, όπως και πάντοτε η ένταση στον κόσμο είναι στην πραγματικότητα σύγκρουση πολιτισμών.

      Τώρα ξέρω τί συζητήθηκε στη σύνοδο της Χαλκηδόνας , είπε ο Γιάννης Τσαρούχης. Τώρα ξέρω τι σημαίνει να είναι κανείς  ορθόδοξος ή καθολικός ή προτεστάντης ή εβραίος ή  μουσουλμάνος.

      Είναι αδύνατο χωρίς να εγκαταλείψει ένας κόσμος την βουλησιαρχία του να πιστέψει στη θεότητα του Ιησού. Για τον κόσμο αυτόν ο Ιησούς είναι μόνο άνθρωπος, που συμφέρει να χαθεί για να σωθεί ο λαός, ακριβέστερον ειπείν, για να σωθούν οι άρχοντες του λαού.

       Ο μονοφυσιτισμός δεν δέχεται ότι ο Ιησούς είναι ο Θεάνθρωπος που ανέβασε την ανθρωπότητα , τον νέο Αδάμ, στο ύψος της θεότητας. Δύο είναι οι μεγαλύτερες εντολές του Χριστού, αγάπα τον Θεό σου  και τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Δεν συγχωρείται να χαθεί κανένας άνθρωπος για οποιοδήποτε σκοπό. Κανένας άνθρωπος δεν είναι μέσον.

     Τώρα έχουμε πάλι στην πατρίδα μας ξενική κατοχή. Οι Έλληνες εξουδενώνονται για να αρπάξει τον εθνικό πλούτο τους η νέα αποικιοκρατία. Είμαστε αυτόν τον καιρό αποικία κατ΄ ουσίαν των Γερμανών, ενός κράτους, που αυτή τη στιγμή αφήνει να υπάρχουν ακόμα στη χώρα του,  7,5 εκατομμύρια αναλφάβητοι!

       Κάθε άλλη σκέψη περιττεύει!
πηγή

Εκπληκτικό περιστατικό με μωρό και παππά!

O εξομολόγος στα Γιάννινα εξομολογούσε μια νεαρή 

μητέρα.

 Μαζί της είχε και την δυόμιση ετών κόρη της, που ακίνητη 

και

 

με μεγάλη προσοχή παρακολουθούσε ό,τι γινόταν.

 Αφού διάβασε ο παππάς τη συγχωρητική ευχή και ασπάστηκε 

το πετραχήλι του η μητέρα, τελείωσε η εξομολόγηση.

 

Πήρε τη μικρή η μάνα της, για να βγουν έξω 

από το ναό

.

 Αλλά τότε συνέβηκε κάτι παράξενο. Η μικρή έβαλε

 

τα κλάματα και δεν ήθελε με τίποτα να φύγει.

 

Είδε και απόειδε η μάνα, αλλά δεν την ηρεμούσε.

 Κάποια στιγμή το βρέφος έδειξε το

πετραχήλι του παππά και ύστερα το κεφαλάκι του.

 Βάζει ο παππάς το πετραχήλι στο κεφαλάκι της μικρής,

 και τότε, ως δια μαγείας, το μωρό σταμάτησε να κλαίει

 κι πήρε χαρούμενη όψη. Δι’ ευχών είπε ο παππάς,

 δι’ ευχών επανέλαβε και η μικρή. 

πηγή

Πρωτοπρ. Άγγελος Αγγελακόπουλος, Η αντιμετώπισις της ειδωλολατρείας από τον Άγιο Χαραλάμπη

Πηγή

Εν Πειραιεί 9-2-2013

Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ ΤΗΣ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΧΑΡΑΛΑΜΠΗ

Γράφει ο Πρωτοπρεσβ. π. Άγγελος Αγγελακόπουλος,
εφημέριος Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής Καλλιπόλεως Πειραιώς

Εορτάζει λαμπρώς η Ορθόδοξος Εκκλησία στις 10 Φεβρουαρίου την μνήμη του αγίου ενδόξου ιερομάρτυρος Χαραλάμπους του θαυματουργού. Η μνήμη του αγίου Χαραλάμπους μάς παρέχει εύκαιρον αφορμή, για ν'ασχοληθούμε με ένα νευραλγικό θέμα, το οποίο αντιμετώπισε η Εκκλησία μας τα πρωτοχριστιανικά χρόνια. Το θέμα αυτό δεν είναι άλλο από την ειδωλολατρεία. Ποιά είναι η αντιμετώπιση της ειδωλολατρείας από τον άγιο Χαραλάμπη;

Πολύ εύκολα μπορεί κανείς να δώσει αυτή την απάντηση, εάν εντρυφήσει και εμβαθύνει στο συναξάριο, τον βίο του αγίου Χαραλάμπους. Σύμφωνα, λοιπόν, με το συναξάρι του αγίου,

«Ο ηγεμόνας Λουκιανός έριξε βλοσυρή ματιά στον άγιο Χαραλάμπη και σε τόνο άγριο άρχισε να τον ρωτά:

Γιατί, λοιπόν, γέρο, καταφρονείς τα είδωλα και παραβαίνεις τις βασιλικές προσταγές;

- Εγώ, αποκρίθηκε με θάρρος ο άγιος Χαραλάμπης, υπακούω στα σωτήρια προστάγματα του επουρανίου Βασιλέως Χριστού. Ενώ ο δικός σας εξουσιαστής, ο Σεβήρος, δίνει ανώφελες κι ασύνετες διαταγές. Σας προστάζει να προσκυνάτε για θεούς αναίσθητα και άψυχα αγάλματα και παραδίδει τις ψυχές σας σε αιώνιο θάνατο. Ο δικός μας Βασιλιάς, ο Χριστός, μάς χαρίζει λύτρωση, ψυχική γαλήνη και αιώνια ζωή.

- Θυσίασε στους θεούς, κακή κεφαλή, ξεφώνισε ο Λουκιανός, γιατί αλλιώς θα δοκιμάσεις σκληρά βασανιστήρια.

- Δεν θυσιάζω σε δαίμονες, παιδιά μου, απαντά σταθερά και γαλήνια ο άγιος. Τη ζωή μου την έχω προσφέρει θυσία στον αληθινό Θεό, τον γλυκύτατο Ιησού Χριστό, που σταυρώθηκε για τη σωτηρία μας. Δεν είμαι τόσο μωρός, τόσο ανόητος να προσκυνώ για θεούς αναίσθητα είδωλα, δαίμονες ανίσχυρους, που τρέμουν στην δύναμη του Σταυρού Του. Κι όλ'αυτά, με τα οποία με απειλείτε, ότι θα σπαράξουν το ασθενικό μου σώμα, είναι ανήμπορα να με χωρίσουν από την αγάπη του Χριστού».

Ιδιαιτέρως χαρακτηριστική, τέλος, είναι και η παρακάτω ομολογία του αγίου Χαραλάμπους.

«Ένας και μόνο Θεός υπάρχει, ο Θεός των χριστιανών. Ο Δημιουργός και Κυβερνήτης του Σύμπαντος. Μη γελιέστε και προσκυνάτε για θεούς τα είδωλα. Οι άνθρωποι μέσα στην πλάνη τους λησμόνησαν τον Πλάστη και παρακινημένοι απ'τους ξεπεσμένους αγγέλους, τους δαίμονες, έπλασαν με την φαντασία τους και προσκυνούν ανύπαρκτους και ψεύτικους θεούς. Τα ομοιώματά τους, τα μεταλλικά και μαρμάρινα είδωλα, στα οποία τόση λατρεία προσφέρετε, είναι άψυχη και αναίσθητη ύλη. Σωστά είπε γι'αυτά ο Προφητάναξ Δαβίδ : «Τα είδωλα των εθνών αργύριον και χρυσίον, έργα χειρών ανθρώπων. Στόμα έχουσι και ου λαλήσουσιν˙ οφθαλμούς έχουσι και ουκ όψονται˙ ώτα έχουσι και ουκ ενωτισθήσονται˙ ουδέ γαρ εστι πνεύμα εν τω στόματι αυτών»1.

Να, λοιπόν, η αντιμετώπιση της ειδωλολατρείας από τον άγιο Χαραλάμπη. Ο άγιος, εν Πνεύματι Αγίω, χαρακτηρίζει τα είδωλα αναίσθητα και άψυχα αγάλματα, άψυχη και αναίσθητη ύλη, ανύπαρκτους και ψεύτικους θεούς και δαίμονες ανίσχυρους, οι οποίοι παραδίδουν τις ψυχές σε αιώνιο θάνατο. Με την ομολογιακή αυτή στάση του ο άγιος Χαραλάμπης δεν λάτρευσε «την κτίσιν παρά τον

Κτίσαντα» και παραλλήλως διεκήρυξε ότι «πάντες οι θεοί των εθνών δαιμόνια».

Αυτό είναι το ομολογιακό φρόνημα του αγίου Χαραλάμπους. Ποιό είναι τώρα το συμπέρασμα; Ότι όσοι τιμούμε την μνήμη του, πρέπει να μιμηθούμε την πίστη του. Εκείνος δεν προσκύνησε τα είδωλα. Προτίμησε να μαρτυρήσει. Μα, θα πει κάποιος : «Σήμερα δεν υπάρχουν είδωλα». Λάθος! Μπορεί να μην υπάρχουν είδωλα από μάρμαρο, ασήμι και χρυσάφι, αλλά υπάρχουν άλλου είδους είδωλα. Τί είναι, όμως, είδωλο; Όταν ένα πράγμα ή πρόσωπο το αγαπάμε παραπάνω από τον Θεό και τό'χουμε σαν Θεό, αυτό πλέον γίνεται είδωλο κι εμείς ειδωλολάτρες.

Υπάρχουν δύο είδη ειδωλολατρείας˙ πρώτον, η άμεσος και φανερά προσκύνηση των ειδώλων και δεύτερον, η έμμεσος, η οποία, με την κακή προσκόλληση στον χρυσό και τον άργυρο, λατρεύει την κτίση και όχι τον Κτίστη, δηλαδή η πλεονεξία2. Αιτία της ειδωλολατρείας, κατά τον Απ. Παύλο, είναι η γαστριμαργία. Οι ειδωλολάτρες λατρεύουν την κοιλία τους σαν Θεό και της προσφέρουν κάθε θεραπεία και ανάπαυση. Γι'αυτό και οι θείοι Πατέρες έχουν δίκαιο, όταν κατηγορούν την τρυφή και την γαστριμαργία με πολλές και διάφορες κατηγορίες.

Κατά τον Απ. Παύλο «πας πόρνος ή ακάθαρτος ή πλεονέκτης, ος εστιν ειδωλολάτρης, ουκ έχει κληρονομίαν εν τη βασιλεία του Χριστού και Θεού»3. Φανερά δηλώνει ο Απόστολος ότι ο πλεονέκτης είναι ειδωλολάτρης και ότι δεν σώζεται, δεν μετέχει της Βασιλείας του Χριστού, αλλά κολάζεται και χάνεται. Αυτό το μαθαίνουμε από το Άγιο Ευαγγέλιο, όπου ο Κύριος λέει˙ «ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμμωνά»4. Όποιος, λοιπόν, είναι πλεονέκτης, αυτός χωρίζεται από τον Θεό και δουλεύει στα χρήματα. Γι'αυτό και ο πλεονέκτης, επειδή λατρεύει και προσκυνά το πάθος της πλεονεξίας, είναι ειδωλολάτρης. Βεβαίως, δεν έκανε ο Θεός την πλεονεξία, αλλά η αχορτασία των ανθρώπων την ανακάλυψε.

Λέει ο Μ. Αθανάσιος˙ Ειδωλολάτρης είναι όποιος έχει το είδωλο της Αφροδίτης, δηλ. της σαρκικής επιθυμίας και ακαθαρσίας στην ψυχή του, το οποίο λατρεύει και θυσιάζει με τον έρωτα προς αυτό και με την συχνή ενθύμησή του. Στις ημέρες μας οργιάζουν τα σαρκικά πάθη με τις προγαμιαίες σχέσεις, τις πορνείες, τις μοιχείες, και τις ομοφυλοφιλίες. Ειδωλολάτρης είναι όποιος υποτάσσεται στο είδωλο του Άρεως, δηλ. του θυμού, και θυμώνει και οργίζεται εύκολα κατά του αδελφού του. Και καθολικώτερα, όποιο πάθος έχει κανείς και κυριεύεται απ'αυτό, εκείνο έχει για Θεό του, όπως λέει ο Μ. Βασίλειος, και σ'εκείνο είναι υπόδουλος.

Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης λέγει ότι η πλεονεξία θεωρείται στο τριμερές της ψυχής, και στα τρία μέρη της ψυχής. Θεωρείται στο λογιστικό, γιατί μη κρίνοντας ο λογισμός ποιό είναι το αληθινό καλό, ούτε βλέποντας προς το άυλο κάλλος, νομίζει ότι η ύλη του χρυσού και του αργύρου είναι το όντως καλό. Θεωρείται στο επιθυμητικό, γιατί η επιθυμία δίδεται στα γήινα κέρδη και αφήνει το όντως επιθυμητό, δηλ. τον Θεό. Θεωρείται και στο θυμικό, γιατί εξ αιτίας της πλεονεξίας γίνονται πολλοί θυμοί, έριδες και μάχες5.

Σε άλλο σημείο ο Απ. Παύλος ειδωλολατρεία ονομάζει, την παρατήρηση των ημερών, ότι δηλ. άλλες ημέρες είναι καλές και άλλες κακές, την παρατήρηση των στοιχείων, δηλ. των φωστήρων και των πλανητών, τα οποία είναι πτωχά και ασθενή, άψυχα και αναίσθητα, άλογα και χωρίς ζωή και νου, αν και οι Έλληνες (ειδωλολάτρες) τα θεωρούσαν ως έμψυχα και λογικά6. Είναι σαφής εδώ ο υπαινιγμός του Απ. Παύλου για την αστρολογία, τα ταρώ, τα ζώδια, τα χαρτιά κ. ά. παρόμοια.

Άλλοι λατρεύουν την επιστήμη, την τηλοψία, τη μόδα, το κόμμα, το ποδόσφαιρο, το ποτό, το τσιγάρο, τα ναρκωτικά, τα καρναβάλια κ.ά. Αλλά, και το νεοεποχήτικο κίνημα της νεοειδωλολατρείας, του νεοπαγανισμού και της αρχαιολατρείας τί είναι; Εμφανής ειδωλολατρεία, διότι προσπαθούν να επαναφέρουν στον κόσμο την λατρεία των αρχαίων δώδεκα ψευδοθεών, των δαιμονίων. Επιπροσθέτως, οι διάφορες αιρέσεις τί είναι; Στην ουσία ειδωλολατρεία είναι, διότι λατρεύουν και ειδωλοποιούν ένα πρόσωπο παραπάνω από τον Χριστό. Ο Παπισμός ειδωλοποιεί, θεοποιεί ένα κοινό θνητό άνθρωπο, τον αιρεσιάρχη Πάπα, στον οποίο έχει προσδώσει το αλάθητο και το παγκόσμιο πρωτείο εξουσίας˙ ο Προτεσταντισμός ειδωλοποιεί τον Λούθηρο, τον Καλβίνο και κάθε πιστό, που συμπεριφέρεται σαν πάπας˙ ο Μουσουλμανισμός ειδωλοποιεί τον ψευδοπροφήτη Μωάμεθ και τον ψευδοθεό Αλλάχ˙ ο Σιωνισμός ειδωλοποιεί τον Αντίχριστο˙ οι εκφραστές, οπαδοί και θιασώτες της λύμης της μεταπατερικής αιρέσεως, της πατρομαχίας ειδωλοποιούν τους εαυτούς τους, αφού θεωρούν τους εαυτούς τους νέους «αγίους πατέρες», που έχουν υπερβεί και ξεπεράσει, όπως αλαζονικά νομίζουν, τους όντως Αγίους Πατέρες, οι οποίοι πλέον έχουν περιθωριοποιηθεί και δεν έχουν να μας προσφέρουν τίποτε στην εποχή μας˙ η παναίρεση του Οικουμενισμού ειδωλοποιεί τους αρχηγούς του οικουμενιστές˙ η Μασονία λατρεύει, ειδωλοποιεί και θεοποιεί τον Μ.Α.Τ.Σ. (Μέγα Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος), δηλ. τον ίδιο τον Εωσφόρο. Όλα αυτά τι είναι; Είδωλα είναι και πρέπει να πέσουν. Να, λοιπόν, πως, χωρίς να στήνει ο άνθρωπος είδωλα και αγάλματα των δαιμόνων, γίνεται ειδωλολάτρης.

Σήμερα μάς μίλησε και μάς δίδαξε ο άγιος Χαραλάμπης περί ειδωλολατρείας, και μάς τόνισε το σύνθημα : Κάτω τα είδωλα! Δεν επιτρέπεται να έλθουμε σε αντίθεση με τον άγιο Χαραλάμπη. Όπως εκείνος μίσησε και κατεφρόνησε τα είδωλα, έτσι κι εμείς, όσοι τον τιμάμε σήμερα, κανείς να μην προσκυνήσει τα είδωλα. Ας δώσουμε χαρά στον άγιο Χαραλάμπη. Ο Άγιος Τριαδικός Θεός, διά πρεσβειών του αγίου ενδόξου ιερομάρτυρος Χαραλάμπους του θαυματουργού, ας μας φυλάτει από την παλαιά και σύγχρονη ειδωλολατρεία. Αμήν!

____________________________

1 Ψαλμ. 134,15-17.

2 ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Πηδάλιον, σ. 660.

3 Εφ. 5, 5. 4Μτθ. 6,24.

5 ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Πηδάλιον, σ. 659.

6 Γαλ. 4, 8-9. ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Ερμηνεία εις τας Μ' επιστολάς του Απ. Παύλου, τ. Β΄, εκδ. Ορθόδοξος Κυψέλη, Θεσ/κη 1990, σσ. 305-306.