ΠΩΣ ΘΑ ΒΙΩΣΟΥΜΕ ΦΕΤΟΣ «ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΑ ΣΕΠΤΑ» ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ

Του Παύλου Σαββίδη, Θεολόγου Καθηγητή

Τα μεγαλύτερα γεγονότα της Αγίας μας Εκκλησίας πλησιάζουν, και φυσικά παρατηρείται μία έξαρση οικοκυρικής φύσεως, που εστιάζεται κυρίως στην εξωτερική καθαριότητα αλλά και στον προγραμματισμό της αντίστοιχης μαγειρικής της ημέρας του Πάσχα.

Με μια απλή βόλτα στους δρόμους της γειτονιάς βλέπεις κυρίως τις κουρτίνες να στολίζουν τα μπαλκόνια, δείγμα ακριβώς της καθαριότητας αλλά και της προετοιμασίας της ορθόδοξης νοικοκυράς για το καλό των αγίων ημερών που μας έρχονται. 

Στην ίδια συχνότητα περιστρέφονται και οι σκέψεις γύρω από την μαγειρική της κυριώνυμης ημέρας. Φυσικά εδώ τον κύριο λόγο τον έχουν τα κρεμμυδάκια σε όλες τις πολυποίκιλες χρήσεις τους! Κοντά σε όλα αυτά πληθωρικά θα ακούγεται και η ευχή από τα χείλη όλων μας «καλό Πάσχα»!

Το απλό ερώτημα που αυθόρμητα βγαίνει από τα χείλη: Να κατηγορήσουμε τις παραπάνω προετοιμασίες, αφού έστω και τυπικά φανερώνουν την «θρησκευτικότητα» του λαού μας; Ασφαλώς όχι. Όμως για να είμαστε θεολογικά και εκκλησιαστικά δίκαιοι πρέπει απαραιτήτως να προχωρήσουμε σε βάθος, ύψος και πλάτος των θεϊκών γεγονότων και ακόμα περισσότερο, πώς πρέπει να βιώσουμε προσωπικά όλα τα Σταυροαναστάσιμα, λυτρωτικά γεγονότα.

Δυστυχώς, στην οικονομική ζόφωση των ημερών που στροβιλιζόμαστε με άγνωστες ακόμα τις συνέπειες, απεγνωσμένα ζητάμε τους οικονομικούς αλλά- και κυρίως αυτό- τους ηθικούς υπεύθυνους.

Η «σταυροειδής» κίνηση της κανδήλας της Αγίας Άννης μήπως είναι η έντονη διαμαρτυρία για την έξαρση ενός οικουμενιστικού αχταρμά με στόχο την επίτευξη μιάς «πανθρησκείας»; Η μήπως η ανεπίτρεπτη Πατριαρχική «εκτροπή» της Ρώμης; Μήπως οι εγχώριοι ασπόνδυλοι πολιτικοί μας με τους σοδομιτικούς νόμους που προετοιμάζουν; Οι αιματηρές βομβιστικές επιθέσεις και τα τυφλά χτυπήματα μήπως λογίζονται ως «σημεία των καιρών¨; Μήπως και αυτός ο ορθόδοξος λαός μας ζεί ακόμα και σήμερα «αμεριμνοαμερίμνως» αφού τα ενδιαφέροντά του περιορίζονται στο εδώ και στο σήμερα; Πολλά τέλος από κλήρο και λαό τα φταιξίματα !
Το απόλυτο και κατεπείγον ζητούμενο «εδώ και τώρα» είναι μία δυναμική «Νινευϊτική μετάνοια»! Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα ζητά δικαιωματικά την ολόκαρδη, ολοπρόθυμη και ψυχοσωματική μας συμμετοχή. Ο ιερός υμνωδός μας ξεσηκώνει με το πνευματικό του εμβατήριο «…συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν». Και η συμπόρευση πρέπει να γίνει επίπονα και επώδυνα, και κάτι περισσότερο, να συνοδοιπορήσουμε πνευματικά και μυστικά με το Σωτήρα Χριστό, που πορεύεται τη λυτρωτική Του για μας πορεία από τη Βηθανία ως το Γολγοθά.

Την Μ. Πέμπτη ο Κύριός μας φορά το λέντιο της διακονίας, και εμείς πρέπει να πάρουμε μέρος «ταις υψηλαίς φρεσί» στην σύναξη των αθανάτων «εν Υπερώω τόπω». Με την Ευχαριστιακή Κοινωνία μπολιαζόμαστε στο Σώμα του Χριστού, γευόμαστε την αθανασία, και κάτι απείρως ωραιότερο κατά τον Ιερό Χρυσόστομο: «ημείς και ο Χριστός έν εσμεν».

Δυστυχώς ο οδοστρωτήρας της καταστροφικής συνήθειας, μαζί με την άγνοια της «υποχρεωτικής» θείας Κοινωνίας ξεθωριάζουν έντονα το θεϊκό μεγαλείο του Μυστηρίου.

Στον Κήπο της προδοσίας η θέση μας είναι εκεί δίπλα στον «εν αγωνία εκτενέστερο προσευχόμενο» Χριστό. Εκεί όλες οι σατανοκίνητες επίγειες και καταχθόνιες δυνάμεις εφορμούν για την σύλληψη και καταδίκη του Αναμαρτήτου. Εδώ οι αγγελικές λεγεώνες του ουρανού εξίστανται απορούν και θαυμάζουν. Πάντοτε η αγάπη Του θα είναι σε αγωνία μέχρι την ώρα που εμείς οι ορθόδοξοι πιστοί του θα γίνουμε οι αμετάκλητα αφοσιωμένοι λάτρεις του ονόματός Του.

Μήπως η προδοσία του Ιούδα και η άρνηση του Πέτρου δεν είναι πολλές φορές μακριά και από τη δική μας ζωή στους χώρους των θεολογικών διαλόγων και διαπλοκών με αθέμιτους και προδοτικούς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις;

Τα επώδυνα και φρικτά γεγονότα που εκτυλίσσονται από το Πραιτώριο του Πιλάτου μέχρι τον αιματόβρεκτο φρικτό Γολγοθά, πασίγνωστα σε όλους τους πιστούς, προβάλλουν όλο το απροσμέτρητο ύψος της παντοδυναμίας της αγάπης Του για τον κόσμο, η οποία δεν γνωρίζει όρια. Της αγάπης που υψώνεται ως τη θυσία και υπέρ αυτών ακόμη των σταυρωτών. Υπέρ όλων των αμαρτωλών.

Και για να κλείσουμε τις ολίγες σταυρώσιμες σκέψεις μας τονίζουμε με έμφαση πως ο Σταυρός είναι το καύχημα και η Δόξα της Εκκλησίας μας. Υποχρεωτικά και εμείς ως αγαπημένα παιδιά του Εσταυρωμένου της αγάπης Του θα σηκώσουμε τον προσωπικό μας Σταυρό με οποιοδήποτε κόστος ή τίμημα και πάντοτε πρόθυμα και αγόγγυστα! Επειδή και η Ανάσταση δεν είναι μακριά, είναι ζήτημα τριών μόλις ημερών!

Να ευχηθούμε και να προσευχηθούμε και τούτο το ταλαίπωρο γένος μας γρήγορα και με μετάνοια να περάσει από τον Γολγοθά του στην Ανάσταση και τη χαρά για να βρει τον δρόμο και τον σωστό του προορισμό.
 
Έτσι να βιώσουμε, ιδιαίτερα φέτος, «τα Πάθη τα σεπτά» για να έχουν οι σκέψεις μας απήχηση στις καρδιές των αναγνωστών. Τότε θα συμφωνήσουμε με την ευχή: Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!

ΠΗΓΗ

"ΜΝΗΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ"

"Η ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΕΙ"

..

ΜΝΗΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΟΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ ...

Η ΦΩΤΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ...

ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΗΝ ΚΑΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΩΝ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΠΟΥ ΑΛΛΟΤΕ ΘΕΡΑΠΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΤΕ ΤΟΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΣΑΝ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΟ ...

Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΕΙΔΙΚΑ ΟΤΑΝ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΔΙΑ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΝΑΝΤΟΥΝ ΑΛΛΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΙΣΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΓΑΛΗΝΕΥΣΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ...

ΜΟΝΟ ΣΑΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ ΤΩΝ ΚΟΣΜΩΝ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΓΙΑΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΤΗΝ "ΕΩΣΦΟΡΙΚΗ" ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ...

"ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΤΥΛΙΞΕΙ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΜΕ ΕΝΑ ΣΧΟΙΝΙ"  ΠΡΟΟΡΕΙ ΟΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ ...

ΕΝΝΟΕΙ ΤΟΥΣ ΔΟΡΥΦΟΡΟΥΣ, ΤΑ ΣΥΡΜΑΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΤΙΣ ΚΕΡΑΙΕΣ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ Η ΠΡΩΤΟΓΟΝΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ...

ΚΑΙ ΛΕΩ ΠΡΩΤΟΓΟΝΗ ΓΙΑΤΙ ΟΠΩΣ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΗΝ ΥΠΑΝΑΠΤΥΞΗ ΖΗΤΑΕΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ
ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟ ΤΟΥΣ ...

ΕΧΕΤΕ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙ ΠΟΣΟ ΓΑΛΗΝΙΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΟΤΑΝ ΒΡΕΘΕΙΤΕ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ;

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΠΑΡΑΓΕΙ ΘΕΤΙΚΑ ΙΟΝΤΑ ΠΟΥ ΗΡΕΜΟΥΝ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΗ ΨΥΧΗ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΛΩΔΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ ...

ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ   ΟΤΑΝ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΜΑΚΡΙΑ ΤΟΥΣ ...

ΛΕΤΕ Ο ΠΡΟΦΗΤΕΥΟΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΕΙ ΓΙ ΑΥΤΟ;

ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΤΗΣ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑΣ ΤΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ 

ΚΑΙ ΑΝΕΞΟΔΗ; !!!!

ΒΕΒΑΙΩΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ, ΑΦΟΥ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ "ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΟΥ" ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΗΔΗ ΑΠΑΡΧΑΙΟΜΕΝΗ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΓΟΝΗ ...

ΟΙ ΣΥΛΛΕΚΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΣΤΙΣ ΚΟΣΜΟΣΦΑΙΡΕΣ ΤΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ ΜΕΝ ΑΠΛΕΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ, ΑΛΛΑ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ ΣΤΟ ΕΓΓΥΣ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΙΝΗΤΗΡΕΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΚΑΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΡΓΕΣ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ...

ΤΟ "FREE ENERGY" ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΟΧΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΣΩΣΕΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΟΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΕΠΙΒΛΑΒΕΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ...

ΔΩΡΕΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΡΕΥΜΑ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΛΩΔΙΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΡΑΣΟΥΝ ΤΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ...

ΘΑ ΜΑΣ ΑΞΙΩΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΔΕΧΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΩΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ;

ΒΕΒΑΙΩΣ, ΚΑΙ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΟΥΝ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΙΩΣΟΥΝ, ΑΦΟΥ Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΤΗΣ ΘΑ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΛΑΒΕΡΟΥΣ ΡΥΠΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ Η ΚΛΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ...

Η ΦΥΣΗ ΘΑ ΠΑΡΑΓΕΙ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΡΠΟΥΣ, ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΝΕΑ ΕΙΔΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ ΤΟΥΣ ...  

ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ Η ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ, ΘΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕΙ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΑΥΤΕΣ ΝΑ ΕΞΑΛΕΙΦΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΘΕΙ ΘΕΑΜΑΤΙΚΑ Ο ΜΕΣΟΣ ΟΡΟΣ ΖΩΗΣ ...

ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΠΡΟΟΡΟΥΣΑΝ ΟΙ "ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ" ΟΤΑΝ ΕΤΡΕΧΑΝ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ 2013 ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΣΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ...

ΙΔΑΝΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΕ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ ΘΑ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΟΜΩΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΡΟΩΘΕΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΧΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΟΥ ΘΕΜΕΛΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ ...

ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ
ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ...

ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ...
ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΗ Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ...
ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟΝ ΑΝ ΧΡΕΙAΣΤΕΙ
ΘΑ ΘΥΣΙΑΣΤΕΙ  ΠΑΛΙ !!!

+++

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΦΝΟΥΤΙΟΥ, ΤΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ

Γιορτάζουμε σήμερα 19 Απριλίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Παφνουτίου, του Ιεροσολυμίτου Ιερομάρτυρος.

Ο Άγιος Παφνούτιος έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.). Όταν αυτός κήρυξε διωγμό κατά των χριστιανών, ο έπαρχος Αρριανός ξεκίνησε να συλλάβει τον Παφνούτιο μέσα στίς ερημιές της Αιγύπτου, όπου ζούσε. Αλλά αυτός έρχεται και συναντά μόνος του τον Αρριανό, που διέταξε να βασανισθεί ο Παφνούτιος επί τόπου. Ξέσχισαν τις σάρκες του μέχρι του σημείου να φαίνονται τα εντόσθια του.

Ο Παφνούτιος προσευχήθηκε και, εντελώς θαυματουργικά, οι πληγές του έκλεισαν με αποτέλεσμα να πιστέψουν στο Χριστό οι δύο στρατιώτες που τον βασάνισαν. Ο Αρριανός αποκεφάλισε τους δύο στρατιώτες, και τον Παφνούτιο τον έριξε στη φυλακή. Εκεί, συνάντησε 40 προκρίτους που ήταν έγκλειστοι γιατί καθυστερούσαν τους φόρους προς το δημόσιο, και κατάφερε να τους κάνει χριστιανούς.

Το έμαθε ο Αρριανός και οργισμένος τους έκαψε όλους ζωντανούς, αλλά ο Παφνούτιος με θαύμα έγινε άφαντος από τα μάτια του. Και, αφού εν τω μεταξύ έφερε πολλούς στη χριστιανική πίστη, παρουσιάζεται μόνος του στον Αρριανό, που διέταξε να τον κομματιάσουν. Και ενώ ο Αρριανός πήγε να τον δει κομματιασμένο νεκρό, τα κομμάτια του σώματος ενώθηκαν και ο Παφνούτιος, ζωντανός μπροστά του, του λέει: «Με γνωρίζεις, Αρριανέ;

Όλα αυτά τα περί εμέ θαυμάσια, πραγματοποιεί ο Κύριος μου Ιησούς Χριστός, δια να ελέχθη η ασέβεια σου, δια να εννοήσης ότι, πολέμων προς αυτόν, λακτίζεις προς κέντρον, δια να καταλάβεις ότι λατρεύεις κωφά και τυφλά είδωλα κατασκευασμένα από ύλην άναίσθητον».

Το θαύμα έγινε αφορμή να πιστέψει ένα ολόκληρο τάγμα στρατιωτών. Στην απελπισία του ο Αρριανός, έστειλε τον Παφνούτιο στη Ρώμη, όπου έλαβε σταυρικό θάνατο. Η Εκκλησία τιμά την μνήμη τους και στις 25 Σεπτεμβρίου.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Θυσίαν την ένθεον, πιστώς προσφέρων Θεώ, ως θύμα ευπρόσδεκτον, προσανηνέχθης αυτώ, αθλήσεως άνθραξιν όθεν ως ιερέα, και στερρόν Αθλοφόρον, έδειξε σε ο Κτίστης, χαρισμάτων ταμείον εξ ων και ημίν Παράσχου, ιερομάρτυς Παφνούτιε.

Με πληρ. από τον Ορθόδοξο Συναξαριστή 

Όλο και περισσότεροι πεινασμένοι μαθητές στην Ελλάδα

Η ελληνική οικονομία που καταρρέει, και έχει συρρικνωθεί κατά 20% τα τελευταία πέντε χρόνια. Η ανεργία αγγίζει το 27% - το υψηλότερο στην Ευρώπη – και 6 στους 10 άνεργους δηλώνουν ότι δεν έχουν δουλέψει για περισσότερο από ένα χρόνο. «Αυτά τα στατιστικά αναδιαμορφώνουν τον τρόπο ζωής των ελληνικών οικογενειών με παιδιά, τα οποία πηγαίνουν στο σχολείο πεινασμένα και υποσιτισμένα, σύμφωνα με οργανώσεις ή ακόμη και την κυβέρνηση», γράφει η αμερικανική εφημερίδα, New York Times.

Ο Λεωνίδας Νίκας, διευθυντής δημοτικού σχολείου στον Πειραιά, έχει συνηθίσει να βλέπει τα παιδιά να παίζουν, να γελούν και να ονειρεύονται για το μέλλον. Αλλά τον τελευταίο καιρό βλέπει κάτι εντελώς διαφορετικό. Κάτι που θεωρούσε απίθανο να δει ποτέ στην Ελλάδα. Παιδιά να ψάχνουν στα σκουπίδια του σχολείου για φαγητό, να ζητούν από τους φίλους τους για υπολείμματα και ένα 11χρονο αγόρι, τονΠαντελή Πετράκη, να σφαδάζει από την πείνα.
 
«Δεν έχει φάει τίποτα στο σπίτι του», δηλώνει ο κ. Νίκας στουςNew York Times. Ο ίδιος έχει επικοινωνήσει με τους γονείς του Παντελή, οι οποίοι γεμάτοι ντροπή παραδέχθηκαν ότι δεν μπορούσαν για μήνες να βρουν δουλειά. Οι αποταμιεύσεις τους έχουν τελειώσει και επιβιώνουν με μακαρόνια με κέτσαπ. 
 
«Ούτε στα πιο μαύρα όνειρά μου δεν περίμενα ότι θα έβλεπα την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε», αναφέρει ο διευθυντής.«Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που τα παιδιά στην Ελλάδα έρχονται στο σχολείο πεινασμένα. Σήμερα, οι οικογένειες δεν έχουν μόνο πρόβλημα εύρεσης εργασίας, αλλά πρόβλημα επιβίωσης»,προσθέτει.
 
Τον περασμένο χρόνο, ένα 10% περίπου των δημοτικών και γυμνασίων σχολείων της Ελλάδας έχουν μαθητές που υποφέρουν από αυτό που οι επαγγελματίες δημόσιας υγείας αποκαλούν «ανασφάλεια τροφής», εννοώντας ότι είναι εκτεθειμένα στον κίνδυνο της πείνας. «Όταν μιλάμε για ανασφάλεια τροφής, η Ελλάδα βρίσκεται στα επίπεδα ορισμένων Αφρικανικών κρατών»,δηλώνει στην εφημερίδα η Αθηνά Λινού, καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και επικεφαλής του προγράμματος σίτισης της ΜΚΟ «Πρόληψις».
 
Σε αντίθεση με τα αμερικανικά σχολεία, τα ελληνικά δεν έχουν εστιατόρια. Έτσι οι μαθητές παίρνουν το κολατσιό τους από το σπίτι ή αγοράζουν κάτι από την καντίνα. Το κόστος για κάποιες οικογένειες είναι τεράστιο, καθώς δεν έχουν αρκετό εισόδημα. Τα προβλήματά τους διογκώθηκαν με τα νέα μέτρα λιτότητας που ζήτησε η τρόικα, τα οποία περιλάμβαναν περικοπές στα επιδόματα των οικογενειών. Το αποτέλεσμα ήταν να βλέπουν οι γονείς τις αποταμιεύσεις τους να εξαφανίζονται ταχύτατα.
 
«Ακούω διαρκώς γύρω μου παιδιά να λένε ότι οι γονείς τους δεν έχουν λεφτά και ότι δεν ξέρουν τι θα γίνει», δηλώνει η Ευαγγελία Καρακάξα, μια 15χρονη κοπέλα από το 9ο γυμνάσιο Αχαρνών.
 
Μέχρι και πριν την κρίση, οι Αχαρνές έσφυζαν από βιομηχανική δραστηριότητα, σχολιάζει η εφημερίδα. Τώρα, όμως, πολλοί συμμαθητές της Ευαγγελίας είναι πεινασμένοι συχνά, ενώ ένα αγόρι πρόσφατα λιποθύμησε. «Κάποια παιδιά  πλέον κλέβουν φαγητό. Δεν το συγχωρώ, αλλά το καταλαβαίνω απόλυτα»,δηλώνει η ίδια. «Αυτοί που είναι χορτάτοι δεν μπορούν να καταλάβουν αυτούς που πεινούν», συμπληρώνει.
«Δεν έχουμε πια όνειρα. Τα έχουν συνθλίψει», λέει η ίδια και συνεχίζει με χαμηλότερη φωνή: «Λένε ότι όταν πνίγεσαι η ζωή σου περνά μπροστά από τα μάτια σου. Έχω την αίσθηση ότι στην Ελλάδα πνιγόμαστε στην ξηρά».
 
Η Αλεξάνδρα Περρή, εργαζόμενη σε σχολείο, ανέφερε ότι οι 60 από τους 280 μαθητές υποφέρουν από ασιτία. Σύμφωνα με την ίδια, μαθητές που κάποτε έτρωγαν γλυκά και κρέας τώρα τρέφονται με βραστά μακαρόνια και ρύζι.
 
«Πριν από ένα χρόνο δεν ήταν έτσι τα πράγματα», δηλώνει η κα Περρή. «Αυτό που με τρομάζει είναι η ταχύτητα με την οποία συμβαίνει».
 
Η ελληνική κυβέρνηση στην αρχή είχε αδιαφορήσει για τις αναφορές τέτοιων περιστατικών χαρακτηρίζοντάς τα ως υπερβολικά. Τώρα όμως δηλώνει ότι «πρέπει το ζήτημα του υποσιτισμού στα σχολεία να αντιμετωπιστεί».  Όμως με προτεραιότητα τις δανειακές υποχρεώσεις, δεν μένουν κονδύλια για τους Έλληνες.
 
Ο κ. Νίκας αναφέρει ότι η κυβέρνηση πάλευε να φτιάξει την οικονομία, αλλά τώρα που ο κίνδυνος εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ έχει απομακρυνθεί η εικόνα φαίνεται να είναι καλύτερη.«Πείτε το όμως αυτό στην οικογένεια του Παντελή. Δεν έχουν δει καμία βελτίωση στην ζωή τους», προσθέτει.
 
Η Θεμελίνα Πετράκη, η μητέρα του Παντελή, άνοιξε την πόρτα του ψυγείου της και βρήκε μέσα μόνο μερικές συσκευασίες κέτσαπ, λίγα μακαρόνια και μερικά υπολείμματα φαγητού που πήρε από το δημαρχείο. Η οικογένεια μέχρι πέρυσι ήταν σε πολύ καλή κατάσταση, σε σημείο που ήταν σε θέση να βοηθά άλλους που είχαν πρόβλημα. Διατηρούσαν ένα μεγάλο διαμέρισμα με μεγάλη τηλεόραση και Playstation.
 
Όμως, ο σύζυγός της, ο Μιχάλης, 41 ετών, απολύθηκε από την ναυτιλιακή που δούλευε τον Δεκέμβριο. Δήλωσε μάλιστα ότι ήταν απλήρωτος και για 5 μήνες. Το ζευγάρι δεν μπορούσε πια να αντέξει το νοίκι και τον Φεβρουάριο ξέμειναν από χρήματα.
 
«Όταν κάλεσε ο διευθυντής του σχολείου έπρεπε να του πω ότι δεν έχουμε φαγητό», δηλώνει η κα Πετράκη ενώ ο σύζυγός της κατεβάζει το βλέμμα. Εκείνος δεν μπορούσε να βρει δουλειά επί μήνες. Όταν η οικογένεια δυσκολευόταν να βρει φαγητό, εκείνος σταμάτησε να τρώει και έχασε απότομα βάρος.
 
«Πέρυσι που είχα δουλειά μπορεί να πετούσα και φέτες από μπαγιάτικο ψωμί. Τώρα σπάω το κεφάλι μου να βρω ένα τρόπο να τα καταφέρουμε», δηλώνει. «Όταν πεινάς ζαλίζεσαι και μετά κοιμάσαι. Έτσι φεύγει η πείνα», λέει η σύζυγος παρουσιάζοντας την λύση που έχουν βρει.
 
Σύμφωνα με έρευνα της UNICEF, ανάμεσα στα φτωχότερα ελληνικά νοικοκυριά με παιδιά, περισσότερο από 26% κάνουν «ελαφρή δίαιτα λόγω κρίσης». Το πρόβλημα εντοπίζεται περισσότερο στις οικογένειες μεταναστών, αλλά έχει αρχίσει να εξαπλώνεται και στις ελληνικές οικογένειες των αστικών περιοχών, όπου ο ένας ή και οι δυο γονείς είναι άνεργοι.
 
Η ΜΚΟ Πρόληψις πέρυσι ξεκίνησε ένα πιλοτικό πρόγραμμα προσφέροντας ένα σάντουιτς, φρούτα και γάλα σε 34 δημόσια σχολεία όπου είχαν σημειωθεί τα περισσότερα περιστατικά υποσιτισμού. Το ποσοστό των υπόσιτων μαθητών ήταν μεγαλύτερο του 50%. Μετά το πρόγραμμα το ποσοστό αυτό έπεσε στο 41% και με την δωρεά 8 εκατομμυρίων δολαρίων από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, το πρόγραμμα φέτος καλύπτει 20.000 μαθητές σε 120 σχολεία.
 
Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, υπουργός Παιδείας, δήλωσε ότι η κυβέρνηση εξασφάλισε χρηματοδότηση από την Ε.Ε. για να προσφέρει γάλα και φρούτα στα σχολεία και κουπόνια για ψωμί και τυρί.  «Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε σε αυτή την δύσκολη οικονομική κατάσταση», ανέφερε στην εφημερίδα.
 
«Δεν μπορούμε να περιμένουμε να μας βοηθήσουν άλλοι»,σχολιάζει ο κ. Νίκας, που έχει ξεκινήσει να οργανώνει διανομή τροφίμων στο σχολείο. «Εάν δεν αντιδράσει η Ε.Ε. όπως αυτό το σχολείο αντέδρασε, με την μια οικογένεια να βοηθά την άλλη, τότεείμαστε χαμένοι από χέρι». 
tvxs

ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΠΑΦΝΟΥΤΙΟΥ

Τῌ ΙΘ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Μνήμη
τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Παφνουτίου.
Τῇ ΙΘ' τοῦ αὐτοῦ μηνός,
 Μνήμη 
τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Παφνουτίου.

Τὸν Παφνούτιον γῆς τάφῳ κεκρυμμένον,
Ἀπεικὸς ἐστι καὶ σιγῆς κρύψαι τάφῳ.
Τῇ δ' ἐνάτῃ δεκάτῃ Παφνούτιον ἔνθεν ἄειραν.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ,
 Μνήμη 
τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Θεοδώρου, τοῦ ἐν Πέργῃ τῆς Παμφυλίας.

Κοινωνὸς ὤφθης, Θεόδωρε, τοῦ πάθους,
Τῷ καὶ παθητῷ, καὶ παθῶν ὑπερτέρῳ.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ.
 ἡ Ἁγία Μάρτυς Φιλίππα,
 ἡ μήτηρ τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου,
 ξίφει τελειοῦται.

Φιλῶ Φιλίππαν, ὡς ἀθλητοῦ μητέρα,
Φιλῶ Φιλίππαν, ὡς ἀθλοῦσαν ἐκ ξίφους.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ,
 οἱ Ἅγιοι Σωκράτης καὶ Διονύσιος,
 λόγχῃ τρωθέντες τελειοῦνται.

Ἔνυξε λόγχῃ νεκρὸν Ὑψίστου πάλαι,
Νύττει δὲ καὶ νῦν Μάρτυρας ζῶντας δύο.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ
, Μνήιμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Γεωργίου,
 Ἐπισκόπου Πισιδίας τοῦ Ὁμολογητοῦ.

Ὁ Γεώργιος, ὡς γεώργιον μέγα,
Ἔχων ἀπῆλθεν εἶδος ἀρετῆς ἅπαν.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ,
 Μνήμη 
τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Τρύφωνος 
Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως. 
Τελεῖται δὲ ἡ αὐτοῦ σύναξις 
ἐν τῇ Ἁγιωτάτῃ Μεγάλῃ Ἐκκλησίᾳ.

Θεὸν ποθήσας ὁ τρυφὴν μισῶν Τρύφων,
Θεοῦ παρέστη τῷ κατοικητηρίῳ.

Ταῖς τῶν Ἁγίων σου πρεσβείαις,
 Χριστὲ ὁ Θεός, 
ἐλέησον ἡμᾶς. 
Ἀμήν

“Εγώ δεν φεύγω, θέλω να ανάβω τα καντήλια της Αγίας Πελαγίας…”

Έφυγε στά 87 της η ηρωίδα στήν μικρή βραχονησίδα Σαμιοπούλα ,η ΚΑΤΙΝΑ ΚΑΠΠΟΥ μιά δεύτερη Κυρά της Ρώ καί πού κρατούσε ψηλά τήν σημαία μας γιά περισσότερο από 60 χρόνια μέ βαθιά πίστη στήν Παναγία μας !! Δεν φοβόταν ούτε όποτε έβλεπε τα τουρκικά μαχητικά, στα 200-300 μέτρα από πάνω της. “Έχω την Παναγία σύμμαχο…”, έλεγε.
«Όπως και να το κάνουμε, η μητέρα μου ήταν για περισσότερα από εξήντα χρόνια ο φύλακας της βραχονησίδας. Από το 2000 ήταν και η μοναδική μόνιμη κάτοικός της. Φρόντιζε να βρίσκεται πάντα στη θέση της η σημαία και δεν ήθελε να εγκαταλείψει με τίποτα αυτό το μικρό νησί, τη Σαμιοπούλα. 

Όσοι τη γνώριζαν την ταύτιζαν με τη θρυλική Κυρά της Ρω, την ηρωική Δέσποινα Αχλαδιώτη της Δωδεκανήσου. Στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου, μία ώρα (εννέα μίλια) εν πλω από το Πυθαγόρειο της Σάμου, πάνω στη νησίδα Σαμιοπούλα και η Κατίνα Κάππου έγραψε τη δική της ιστορία πριν «φύγει» στις 23 του μήνα για να αναπαυθεί – πού αλλού; – στον τόπο που λάτρεψε.
 «Οι γονείς μου πρωτοήρθαν εδώ το 1945, μόλις παντρεύτηκαν. Η Σαμιοπούλα τότε ήταν μοναστηριακό νησί κι αρχικά το νοίκιασαν από τη Μονή της Μεγάλης Παναγίας μέχρι και το 1957, που παραχωρήθηκε στο κράτος με την προϋπόθεση να δοθεί σε ακτήμονες καλλιεργητές. Τότε όμως επρόκειτο απλώς για έναν βράχο, δεν υπήρχε σπίτι ή ζωή επάνω εδώ, πάρα μόνο κατσίκια που έβοσκαν ελεύθερα, γι΄ αυτό και το χαρακτήρισαν τελικά ως νησί κτηνοτροφικό. Άρχισαν να χτίζουν τοίχους, να καλλιεργούν όπου υπήρχαν μικρά κομμάτια γης, έβαλαν γύρω στα 160 δέντρα ελιές. Στην πορεία έχτισαν με τα χέρια τους και δύο πέτρινα σπιτάκια, αποθήκες και δεξαμενή. Αργότερα έχτισαν κι ένα ταβερνάκι για πρόχειρο φαγητό για όσους φτάνουν με τα καΐκια ώς εδώ, κυρίως τα καλοκαίρια…», λέει στα «ΝΕΑ» ο 56χρονος Βασίλης Κάππος, ο μικρότερος από τα τρία παιδιά του Τάσου και της Κατίνας. «Από τον καιρό που πέθανε ο πατέρας μου, πριν από εννέα χρόνια, κι έμεινε ολομόναχη εδώ και πάλι η μητέρα μου ήταν ξεκάθαρα αρνητική να έρθει να μείνει μαζί μας στο Πυθαγόρειο.

“Εγώ δεν φεύγω, θέλω να ανάβω τα καντήλια της Αγίας Πελαγίας…”, έλεγε και πήγαινε κάθε πρωί στο αγαπημένο της, το πιο κοντινό από τα δύο, εκκλησάκι. Και βεβαίως φύλαγε ως κόρη οφθαλμού την υψωμένη σημαία…», προσθέτει.

Τέλος εποχής…

«Έφυγε μια άλλη εποχή! Τέσσερις άνθρωποι – οι γονείς μου, ο θείος μου Χριστόδουλος και η θεία Ευδοκία που έζησαν για χρόνια μαζί τους- ανέστησαν τα πάντα εκεί τριγύρω», λέει συγκινημένη η μία από τις δύο κόρες της «κυράς της Σαμιοπούλας», η 61χρονη Ειρήνη Καμπόσου που στα πρότυπα των γονιών της κατοικεί με την οικογένειά της επίσης σε ερημικό νησί, στα Λέβιθα, ανάμεσα σε Κυκλάδες και Δωδεκάνησα.

«Με το ζόρι την πήραμε από ΄κει πριν από τέσσερις μήνες, γιατί είχε καταπονηθεί πια και δεν μπορούσε να περπατήσει. Και πάλι όμως ζητούσε επίμονα να επιστρέψει. Μόνο τα καλοκαίρια είχε παρέα, τα εγγόνια της και τους περαστικούς τουρίστες. Όλο τον χειμώνα έμενε σχεδόν μόνη της κατά καιρούς και για μέρες αποκομμένη», λέει η κ. Καμπόσου. «Τον αδερφό μου τον Βασίλη εκεί πάνω, στη Σαμιοπούλα, τον γέννησε χωρίς μαμή, με τη βοήθεια της γιαγιάς μας. Δεν μπορούσε να ταξιδέψει, Γενάρη μήνα, λόγω φουρτούνας».

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ

Φρόντιζε να βρίσκεται πάντα στη θέση της η σημαία και δεν ήθελε να εγκαταλείψει με τίποτα αυτό το μικρό νησί, τη Σαμιοπούλα.

Τη συνόδευσαν 5 καΐκια στο τελευταίο ταξίδι.

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ τους συγγενείς και οι υπόλοιποι από τους λιγοστούς – ακόμα και στη Σάμο – που γνώριζαν για την επί εξήμισυ δεκαετίες παρουσία της «γιαγιάς της Σαμιοπούλας» πάνω στην αιγαιοπελαγίτικη βραχονησίδα αναγνωρίζουν την ανιδιοτελή προσφορά και αφοσίωσή της στον τόπο της.

«Τη θυμάμαι 62 χρόνια. Με τον χαμό της έκλεισε ένας κύκλος, μια ιστορία 70 χρόνων, ήταν η τελευταία των Μοϊκανών…», λέει ο ιερέας του χωριού Παγώνδας, Νικόλαος Σπάγος, ο οποίος βρέθηκε την περασμένη Πέμπτη στη Σαμιοπούλα για να απευθύνει το ύστατο χαίρε στην Κατίνα Κάππου.

«Την τίμησε και ο Στρατός και ο ηγούμενος της Μεγάλης Παναγίας. Τέσσερα- πέντε καΐκια συνόδευσαν τη νεκρική πομπή εν πλω από το Πυθαγόρειο προς τη Σαμιοπούλα, ήταν κάτι το συγκινητικό. Της άξιζε όμως όλη αυτή η τιμητική τελετή, γιατί αγάπησε πολύ από μικρό κορίτσι το νησί όπου έμεινε. Δεν φοβόταν ούτε όποτε έβλεπε τα τουρκικά μαχητικά, στα 200-300 μέτρα από πάνω της, “έχω την Παναγία σύμμαχο…”, έλεγε. Αντιθέτως έδωσε ζωή, με τον σύζυγό της, σε ερείπια: ερχόταν κόσμος απ΄ όλη τη Σάμο στα πανηγύρια του μικρού αυτού νησιού, για να δουν τον κυρ Τάσο και την κυρά Κατίνα, ευγενέστατους, πάντα πρόθυμους να προσφέρουν καφεδάκι, ούζο και μεζέ κολιό. Για μας που τους ξέραμε, είναι μια απώλεια…», υποστηρίζει.
ΠΗΓΗ  /αντιγραφή

Οι προφητείες του Χριστόδουλου για την κατάρρευση της Ελλάδας

Τα είχε πει ο μακαριστός και τα είχε προβλέψει.

Όταν το 2005 ο Χριστόδουλος μιλούσε για σχέδιο κατά της Ελλάδας, κάποιοι τον έβρισκαν υπερβολικό. Όταν, το 2006, είπε να είστε έτοιμοι γιατί κάποιοι προετοιμάζουν γενική έφοδο κατά της χώρας, πολλοί δεν τον πήραν στα σοβαρά, υπνωτισμένοι από την εικονική πραγματικότητα της δήθεν ισχυρής Ελλάδας. Όταν, το 2007, στο τελευταίο του μήνυμα, προέτρεπε για αντίσταση και ανάκαμψη για ό,τι κινδυνεύει, είχε δει τις δύσκολες μέρες που έρχονταν και ήθελε να προειδοποιήσει.

Κάποιοι ετοιμάζουν γενική έφοδο κατά της χώρας (18/2/2005)

Τα αίτια της πρωτοφανούς εκστρατείας εναντίον της Εκκλησίας δεν είναι μόνον τα ανομήματά μας, υπαρκτά ή μη, είναι και άλλα πολλά. Όλα δείχνουν, και πολλοί πλέον το αποδέχονται, ότι οι επιθέσεις είναι συντονισμένες και μεθοδευμένες.
Τα σκάνδαλα είναι, κατά βάσιν, το ισχυρό επικάλυμμα που απευθύνεται στον λαό για να τον διαθέσει δυσμενώς εναντίον μας και να προετοιμάσει τα πνεύματα για τη γενική έφοδο που, όπως φαίνεται, επακολουθεί.
Μία από τις έντεχνες μεθοδεύσεις επηρεασμού ιδίως της νεολαίας είναι η πρόσκληση για συμμετοχή νέων ανθρώπων, και ειδικώς σπουδαστών, σε εκπομπές διασυρμού της Εκκλησίας. «Πόνεσε» και «πονάει» τις αντιεκκλησιαστικές δυνάμεις η αυξανόμενη εμπιστοσύνη της ελληνικής νεολαίας προς την Εκκλησία και αυτό θέλουν να το ανακόψουν με κάθε τρόπο, ακόμη καταστρέφοντας την εικόνα της Εκκλησίας μέσα στην ψυχή τους. Αλλά η νεολαία μας, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα, έχει και κρίση και πίστη.
Τούτη την ώρα των σαρωτικών μεταλλαγών που η παγκοσμιοποίηση επιφέρει στους λαούς, ο ελληνορθόδοξος χαρακτήρας μας είναι απαραίτητος στην κοινή ευρωπαϊκή συνείδηση. Η ευρωπαϊκή κουλτούρα και παράδοση έχει άμεση αναφορά στην ελληνορθόδοξη ιδιαιτερότητα μας. Αυτά τα δύο οφείλουμε να τα καλλιεργήσουμε αναπόσπαστα• δηλαδή, να μην επιτρέψουμε να γίνουμε πολτός μέσα στην Ευρώπη, χωρίς συνείδηση πολιτισμού, αλλά ασφαλώς ούτε και εθνοσοβινιστές.
Τώρα είναι η ώρα για τη μεγάλη έξοδο της Εκκλησίας μας προς την Ευρώπη, με κοινό παρονομαστή τον χριστιανισμό απέναντι στους κινδύνους του τεχνοκρατισμού, των απρόσωπων δομών, του έντεχνου περιορισμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της πνευματικής φτώχειας. Αυτό το εξάμβλωμα θέλουν να επιβάλουν στον τόπο μας όσοι μάχονται την Εκκλησία ή θέλουν να της αφαιρέσουν ή, έστω, να της περιορίσουν— τη δυνατότητα αξιόπιστου λόγου.
Όσο ο παπάς της Εκκλησίας μας θα συνεχίσει το λαμπρό έργο του, όσο ο λαός θα μας εμπιστεύεται, κανείς δεν θα τολμά να μας επιτεθεί. Όταν όμως θα είμαστε ηθικά ανίσχυροι, τότε θα δεχτούμε έφοδο επιθέσεων και αυτή την πραγματικότητα βιώνουμε αυτόν τον καιρό. Δεν επιθυμώ να επεκταθώ περισσότερο στο σημείο αυτό, διότι γνωρίζω ότι όχι μόνο εμείς αλλά και ο λαός έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται τα βαθύτερα αίτια της οργανωμένης αυτής πολεμικής του γενικευμένου δημόσιου διασυρμού, για την οποία όμως το έναυσμα το δώσαμε εμείς.

Αυτοί είναι οι πολιτικοί μας (1/2004)

Οι πολιτικοί μας αγνοούν τι είναι θεολογικά η Εκκλησία. Πολλοί από αυτούς την αντιμετωπίζουν σαν «αναγκαίον κακόν» ή «κακό μπελά» που τους απασχολεί, έχοντας με τους λειτουργούς της καθιερώσει ένα επικίνδυνο κατεστημένο, που μεταφράζεται ενίοτε σε αρνητικές ή θείες γι' αυτούς ψήφους.
Μιλούν για το ιερατείο και εννοούν σκοταδισμό και Μεσαίωνα. Βλέπουν τον ιερό κλήρο σαν ένα παρία της κοινωνίας, που απομυζά το κρατικό χρήμα, το χρήμα του λαού. Δεν αναγνωρίζουν στην Εκκλησία καμιά αναγεννητική αποστολή, τη θεωρούν αρμόδια για τα βρέφη και τους γέροντες, τα δύο άκρα της ζωής.
Οι περισσότεροι από αυτούς «εκκλησιάζονται» κατά τις επίσημες δοξολογίες, δεν ζουν μυστηριακή ζωή, δεν λειτουργούνται, δεν κοινωνούν. Την Εκκλησία τη βλέπουν και σαν αντίπαλο τους μερικές φορές, ιδίως όταν, στο πρόσωπο κάποιου δυναμικού ιεράρχη, φαίνεται να επηρεάζει μάζες λαού.
Κι εμείς, από το άλλο μέρος, έχουμε συμβιβαστεί με την κατάσταση αυτή, επιδιώξαμε και εγγραφήκαμε στους τροφίμους του κρατικού προϋπολογισμού, εισπράττουμε κάθε μήνα τον μισθό μας και μένουμε ικανοποιημένοι.
Ο κίνδυνος όμως του επαγγελματισμού καιροφυλακτεί και δεν καταλαβαίνουμε ότι όσο περισσότερο εξαρτόμαστε οικονομικά από το κράτος τόσο λιγότερη ελευθερία χειρισμών σε πελώρια θέματα έχουμε. Το αποτέλεσμα είναι να σιωπούμε όταν χρειάζεται να υψώσουμε κραυγή και να φορτωνόμαστε ξένες αμαρτίες.
Και το ίδιο το κράτος, γνωρίζοντας μας καλά, μας κρατεί υποχείριους με την απειλή και μόνο της απογύμνωσης μας από τα προνόμια που μας εξασφάλισε η «συναλληλία». Και πόσοι τάχα αντέχουν στη στέρηση των κεκτημένων δικαιωμάτων χάριν μιας αναγέννησης που όμως τη ζητούν οι καιροί και τη λαχταρά ο λαός;
Κάθε φορά που γίνεται λόγος για αναβάθμιση του ιερού κλήρου και για μια δυναμική παρουσία της Εκκλησίας μέσα στον ιστορικό στίβο, συναντάμε μπροστά μας την απειλή για αφαίρεση των προνομίων με τα οποία έχουμε επί μακρόν ζήσει και ίσως και ταυτιστεί μερικοί.
Το νέο ξεκίνημα που πρέπει να γίνει, για να προλάβουμε το τρένο της Ιστορίας, επιβάλλει μια ταχεία μεταμόρφωση και αλλαγή νοοτροπίας, καθώς και μια δυναμική στάση απέναντι στην ίδια τη ζωή.
Αλλά ο κίνδυνος της αναμέτρησης με την πολιτεία, και των συνεπειών της, κυρίως των οικονομικών, τελικά λειτουργεί ανασταλτικά, με αποτέλεσμα να γυρίζει ο φαύλος κύκλος και να μην μπορούμε να απαγκιστρωθούμε. Γιατί πια δεν έχεις να κάνεις με ένα και δύο, αλλά με όλο τον κλήρο που πρέπει να συνεισφέρει στη γενική προσπάθεια.
Ποιος λοιπόν να τολμήσει να κηρύξει μια ειρηνική επανάσταση μετά στην Εκκλησία καλώντας κλήρο και λαό σε πανστρατιά αγάπης, και ποιος θα αποφασίσει να ομιλήσει με τη γλώσσα της ειλικρίνειας προς πάσα κατεύθυνση, όταν είναι τόσο αλληλένδετα τα συμφέροντα με τις επιδιώξεις και τα οράματα με την πραγματικότητα;
Ευγνωμονούμε συχνά εκείνους που μας ενέγραψαν στο δημοσιοϋπαλληλικό μισθολόγιο, αλλά πόσοι αναλογιζόμαστε το φοβερό τίμημα σε ελευθερία που πληρώνουμε και θα πληρώνουμε για πολύ ακόμη;
Τα κηρύγματα περιστρέφονται συνήθως γύρω από ανούσια και αδιάφορα θέματα, ενώ οι ανάγκες του λαού είναι άλλες. Γι' αυτό, σε πολλές περιπτώσεις, φεύγει ο κόσμος από την εκκλησία όταν κάποιος αρχίζει να ομιλεί.
Έτσι, η ελληνική διανόηση, όταν για λόγους ιδεολογικούς δεν εχθρεύεται την Εκκλησία, παραμένει σε μια συναισθηματική σχέση μαζί της, καθαρά επιδερμική και επιφανειακή.
Η διανοουμενίστικη αντίληψη της Εκκλησίας δεν διαφέρει εκείνης των πολιτικών, γιατί και αυτή βλέπει την Εκκλησία ως έκφραση του κατεστημένου, γι' αυτό και εύκολα εκσφενδονίζει τους μύδρους της εναντίον κυρίως των εκκλησιαστικών ηγετών, στους οποίους αρνείται χαρισματικές ιδιότητες και πνευματική υπεροχή.
Συγχέοντας τις προσωπικές ικανότητες κάθε ποιμένα με τις θεόδοτες πνευματικές ιδιότητες της χάριτος, φτάνει σε συμπεράσματα ολισθηρά, συγκρίνοντας και επικρίνοντας, μαζί με τους ανθρώπους, τους ιερούς θεσμούς.
Τα εξοργιστικά, πολλές φορές, κείμενα των διανοουμένων μας κινούνται στη συχνότητα της άγνοιας μαζί και της προκατάληψης σε ό,τι αφορά την Εκκλησία, ενώ παραπλανούν τους αφελείς και υποκαίνε το μίσος των ανθρώπων εναντίον μας, με την επίκληση των φανερών ελαττωμάτων της φυλής μας.
Για τους διανοουμένους μας λοιπόν, η Εκκλησία δεν είναι «σώμα Χριστού», αλλά «αργύριον και χρυσίον», είναι κρατική υπηρεσία, είναι κάλυψη σκανδάλων και άλλων ανομημάτων, κρυφών και φανερών. Αυτού του είδους οι λογάδες δεν διστάζουν να φτάνουν μέχρι παράκρουσης από το μένος τους εναντίον της Εκκλησίας, αντιγράφοντας, κατά κανόνα, ο ένας τον άλλον, μιλώντας αυθαίρετα και συκοφαντικά, καυστικά και άδικα για τη ζωή της Εκκλησίας και των ανθρώπων της.
Την εξομοιώνουν με τον κόσμο και αυτή η εκκοσμικευμένη εικόνα περί Εκκλησίας που έχουν είναι εκείνη που τους οδηγεί σε εξομοιώσεις της με τα αμαρτωλά περιβάλλοντα του κόσμου και σε κρίσεις για δήθεν ίντριγκες και κάστες και συμφέροντα, που όλα μαζί συμβάλλουν αποφασιστικά στη μεγαλύτερη παραπλάνηση του λαού.
Γιατί όλα αυτά και αν ακόμη υποτεθούν αληθινά πολύ απέχουν από το να χαρακτηρίζουν την αληθινή Εκκλησία, που δεν είναι ούτε εκκοσμικευμένος κρατικός οργανισμός ούτε οικονομικός παράγοντας στη ζωή του τόπου ούτε αμαρτωλό κατεστημένο, αλλά ζωή και ειρήνη και αγάπη και σωτηρία και θέωση.

Αίμα από το αίμα μας οι Κύπριοι (30/4/2007)

Eμείς, οι εξ Ελλάδος αδελφοί σας, ζήσαμε και ζούμε, αισθανθήκαμε και αισθανόμεθα περισσότερον από οιονδήποτε άλλον άνθρωπον και λαόν επί της Γης όλα αυτά τα χρόνια τον πόνον, την θλίψιν και το μαρτύριον των ανθρώπων της Κύπρου, διότι δι' ημάς οι Κύπριοι είναι και θα είναι αδέλφια μας, σάρκα από την σάρκα μας και αίμα από το αίμα μας.

Θα μας μετατρέψουν σκόπιμα σε φτωχούς (7/9/2007)

Σήμερα, στη διεθνή βιβλιογραφία, έχει γίνει αποδεκτό ότι η παγκοσμιοποίηση αποτελεί ιδεολογία και ότι μία μόνο από τις εκφάνσεις της είναι η κατάργηση των συνόρων στο εμπόριο. Κατά τις Annabelle Mooney και Βetsy Evans, οι πανεπιστημιακοί μελετούν σήμερα την παγκοσμιοποίηση μέσα από διάφορα πεδία της επιστήμης και της τέχνης, όπως είναι οι ανθρωπιστικές επιστήμες, η κοινωνιολογία, η οικονομική επιστήμη, οι διεθνείς σχέσεις, η πολιτική επιστήμη, και η γλωσσολογία, και ερευνούν τις επιπτώσεις της στη ζωή κρατών, εθνών, εθνικών ή θρησκευτικών ομάδων, αλλά και μεμονωμένως στον κάθε άνθρωπο.
Ο Larry Ray καθηγητής της Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κεντ στην Αγγλία, σημειώνει ότι η παγκοσμιοποίηση, οι νέες τεχνολογίες στην πληροφορία, η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας και η κυριαρχία των καταναλωτικών αξιών αποτελούν εξελίξεις, οι οποίες επιφέρουν σήμερα μείζονες αλλαγές στον τρόπο ζωής των λαών της γης και στην προσωπική και κοινωνική καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

πηγή

Γέροντα, μερικοί λένε: « Ότι είναι γραμμένο από τον Θεό, αυτό θα γίνη. Τι να μας απασχολή; » .

Γέροντα, μερικοί λένε: « Ότι είναι γραμμένο από τον Θεό, αυτό θα γίνη. Τι να μας απασχολή; » .

- Ναι, το λένε, αλλά δεν είναι έτσι βρε παιδάκι μου! Και εγώ ακούω μερικούς να λένε: « Οι Εβραίοι δεν είναι τόσο κουτοί να προδοθούν με το 666, αφού το λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην Αποκάλυψη. Αν ήταν, θα το έκαναν με πιο έξυπνο τρόπο , πιο κρυφά » . Ε, καλά οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι δεν ήξεραν την Παλιά Διαθήκη; Ο Άννας και ο Καϊάφας δεν ήξεραν καλύτερα από όλους ότι έγραφε πώς για « τριάκοντα αργύρια » θα προδώσουν τον Χριστό; Γιατί δεν ζητούσαν τριάντα ένα ή είκοσι εννέα αργύρια και ζήτησαν « τριάκοντα » ; Αλλά ήταν τυφλωμένοι . Ήξερε ο Θεός ότι έτσι θα γίνουν. Ο Θεός προγνωρίζει, δεν προορίζει- μόνον οι Τούρκοι πιστεύουν στο γραμμένο, στο κισμέτ. Ο Θεός γνωρίζει ότι αυτό θα γίνη έτσι, και ο άνθρωπος το κάνει από χαζομάρα. Δεν είναι ότι ο Θεός έβγαλε μια διαταγή , αλλά βλέπει την κακία των ανθρώπων πού θα φθάση και ότι η γνώμη τους δεν θα αλλάξη. Όχι ότι τα κανόνισε έτσι ο Θεός.
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ



πηγη

Η αλήθεια για την λεγόμενη "Νέα Εποχή"

Μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο ακούμε να γίνεται λόγος για "Νέα Εποχή". Όλο και περισσότερο βλέπουμε να χρησιμοποιείται το ουράνιο τόξο, η πυραμίδα, ο αριθμός 666, η πεντάλφα, αγαπημένα σύμβολα όλα αυτά της "Νέας Εποχής". Ακούμε επίσης να γίνεται πολύς λόγος για Παγκοσμιοποίηση και για μια Νέα Τάξη Πραγμάτων. Μπαίνουμε, λοιπόν, σε μια χρυσή εποχή καθολικής ευτυχίας, ή, μήπως, άραγε κάτι μας κρύβουν;

Οι ρίζες της "Νέας Εποχής" στην αστρολογία και τον αποκρυφισμό

Η λεγομένη Νέα Εποχή βασίζεται σε μια παλαιά σκέψη που συναντάται σε εξωχριστιανικές θρησκείες. Πρόκειται για μια άποψη της αστρολογίας, ότι δήθεν κάθε 2.000 περίπου χρόνια εισέρχεται η ανθρωπότητα σε μια Νέα Εποχή. Η προηγούμενη ήταν -μας λένε- η Εποχή των Ιχθύων, η εποχή του Χριστιανισμού.
Τώρα εισερχόμεθα -λένε- στη Νέα Εποχή , στην Εποχή του Υδροχόου, μια χρυσή εποχή για την ανθρωπότητα. Ο Χριστιανισμός θα τεθεί στο περιθώριο της Ιστορίας, θα έρθουν νέες αλήθειες, θα τις φέρει ο "μεσσίας" ή Χριστός της Νέας Εποχής , δηλαδή, ο Αντίχριστος. Και μόνον αυτά, βέβαια, αρκούν για να καταλάβει κανείς ότι η λεγομένη Νέα Εποχή είναι αντίθετη και ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξο πίστη μας.

Τι είναι η "Νέα Εποχή" 

Είναι ένα "αόρατο δίκτυο" παραθρησκευτικών οργανώσεων σ' όλο τον κόσμο. Οργανώσεις ινδουιστικές, βουδιστικές, γκουρουιστικές, νεογνωστικές, ψυχολατρείες, "θετική σκέψη", μασονία, θεοσοφία, νεοειδωλολατρία, νεοσατανισμός, μαγεία, αστρολογία, υπνωτισμός, πνευματισμός, σουφισμός, "εναλλακτικές θεραπείες", "πολεμικές τέχνες της Ανατολής" κ.ά. Τον σκληρό πυρήνα της Νέας Εποχής αποτελούν ολοκληρωτικού χαρακτήρας ομάδες, που αποκρύπτουν τους πραγματικούς των σκοπούς και δρουν πίσω από ένα παραπλανητικό προσωπείο. Όλες αυτές τις Οργανώσεις ενώνουν οι κοινοί στόχοι και η κοινή αντίληψη για τον θεό, τον άνθρωπο και τον κόσμο, την οποία αντλούν από τις ανατολικές θρησκείες και τον αποκρυφισμό.

Τι πιστεύει η "Νέα Εποχή" 

Βασικά στοιχεία της διδασκαλίας της Νέας Εποχής είναι η πίστη σε απρόσωπο θεό, στο "νόμο" του κάρμα και των μετενσαρκώσεων, και στη δυνατότητα της μετεξελίξεως του ανθρώπου σε κατ' ουσίαν θεό με τις δικές του μόνο δυνάμεις και με τη βοήθεια και χρήση του "διαλογισμού". Κεντρική θέση στη διδασκαλία της Νέας Εποχής έχει ο απόλυτος πανθειστικός μονισμός ("Εν το παν" της θεοσοφίας - "ολιστικό μοντέλο"). Πιστεύουν επίσης ότι μέσα μας έχουμε "απόκρυφες δυνάμεις" και ότι η Γη είναι εμψυχωμένη ("Γαία"). Όλα αυτά είναι επιδράσεις των ανατολικών θρησκειών (βουδισμού - ινδουισμού) μέσω της Μασονίας και της Θεοσοφίας. Το μήνυμα τους συνοψίζεται στο μεγάλο εωσφορικό ψέμα, ότι, δηλαδή, ο άνθρωπος είναι από τη φύση του θεός και δεν χρειάζεται τον Θεό για να σωθεί.
Τα μηνύματα της Νέας Εποχής και κυρίως το τρίπτυχο: σεξ, βία και εξοικείωση με τη μαγεία και το δαιμονικό στοιχείο, διοχετεύονται κυρίως από τα Μ.Μ.Ε., τη μουσική (κυρίως ροκ), τις λεγόμενες πολεμικές τέχνες της Ανατολής, τις λεγόμενες εναλλακτικές θεραπείες, τα "παιδικά" παιχνίδια κ.ά.
Η Νέα Εποχή καλλιεργεί τη σύγχυση χρησιμοποιώντας ορούς όπως Χρίστος, προσευχή, αγάπη, ελευθερία, με άλλο νόημα όμως, και μάλιστα πολλές φορές αντίστροφο αυτού που δίνουμε εμείς οι χριστιανοί σ' αυτές τις λέξεις.

Στόχοι της "Νέας Εποχής" 

Αυτοί που κατευθύνουν την κίνηση της Νέας Εποχής έχουν δύο βασικούς στόχους:

1) Την εγκαθίδρυση μιας Νέας Τάξεως Πραγμάτων σε πολιτικοοικονομικό επίπεδο, με κατάληξη την επιβολή μιας παγκόσμιας κυβέρνησης με επικεφαλής ένα παγκόσμιο κυβερνήτη (δικτάτορα), τον αναμενόμενο από αυτούς "μεσσία" της Νέας Εποχής

2) Την εγκαθίδρυση μιας Νέας Τάξεως Πραγμάτων σε θρησκευτικό επίπεδο. Δηλαδή τη δημιουργία μιας νέας παγκοσμίας θρησκείας ή πανθρησκείας, η οποία θα προκύψει από την συνένωση όλων των γνωστών θρησκειών. Γι' αυτό και βλέπουμε να βάζουν όλες τις θρησκείες να συζητούν μεταξύ τους για να βρουν αυτά που τις "ενώνουν". (Διαχριστιανικός και Διαθρησκειακός συγκρητισμός).
Καταλαβαίνει κανείς εύκολα ότι πρόκειται για μια δαιμονική επιδίωξη.
Ο Κύριός μας Ιησούς Χρίστος λέγει κατηγορηματικά: "Εγώ ειμί η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή". (Ιω. 14, 6).
Αντιθέτως, η Νέα Εποχή υποστηρίζει ότι όλοι οι δρόμοι, όλες οι θρησκείες, οδηγούν στην Αλήθεια. Όσοι υποστηρίζουν -όπως π.χ. εμείς οι Ορθόδοξοι- ότι μόνον η δική τους πίστη είναι η αληθινή και σώζει τον άνθρωπο, αυτοί θεωρούνται "κολλημένοι στην παλιά εποχή", θεωρούνται εχθροί της Νέας Εποχής και συκοφαντούνται ως φανατικοί, μισαλλόδοξοι, ρατσιστές, φονταμενταλιστές κ.ο.κ.

Ο Χριστός -λένε οι κήρυκες της Νέας Εποχής - ήταν ένας από τους πολλούς μύστες και διδασκάλους της ανθρωπότητας. Ήταν ένας άνθρωπος που με τις δικές του δυνάμεις ανέβηκε ψηλά.
Από όσα είπαμε παραπάνω, φαίνεται καθαρά ο αντιχριστιανικός χαρακτήρας της Νέας Εποχής Φαίνεται, επίσης, ότι ο βασικός στόχος της Νέας Εποχής είναι η παγκόσμια κυριαρχία. Αυτός ήταν και είναι ο βασικός στόχος και το σχέδιο των λεγομένων μυστικών εταιρειών όπως η μασονία, η Θεοσοφία, οι Ιλουμινάτοι (πεφωτισμένοι), και "λεσχών" όπως η Τριμερής Επιτροπή και η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ. Αυτός ο ίδιος στόχος, η παγκόσμια δηλαδή κυριαρχία, αποτελεί όνειρο του σιωνισμού. Οι σιωνιστές Εβραίοι περιμένουν ακόμη τον μεσσία. Τον περιμένουν ως εκείνον που θα τους εξασφαλίσει την παγκόσμια πολιτικοοικονομική επικράτηση.
Για να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι, κρίνουν οι σχεδιαστές της Νέας Εποχής , ότι θα πρέπει να επιβληθεί ένα σύστημα απολύτου ελέγχου στην παγκόσμια οικονομία, στο εμπόριο, στη διατροφή. Αυτό ακριβώς επιδιώκει η πολυσυζητημένη παγκοσμιοποίηση, και όχι την μεγιστοποίηση της ευημερίας όπως διαφημίζουν οι προπαγανδιστές της.
Για να γίνει ο κόσμος απολύτως ελεγχόμενος, σχεδιάζεται η κατάργηση του γνωστού μας χρήματος και η καθιέρωση του λεγομένου πλαστικού χρήματος μέσω των καρτών.
Για να ελεγχθούν και κατασταλούν οι αντιδράσεις που αναμένονται, προωθείται ένα καθεστώς παγκοσμίου αστυνομικού ελέγχου μέσω των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων και του ηλεκτρονικού φακελώματος. Εδώ εντάσσεται και η Συμφωνία Σένγκεν και ο νόμος 2472/97 για την δήθεν "προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα". Περιορίζεται, με στόχο την παντελή εξαφάνιση, η προσωπική ζωή και ελευθερία. Εφιαλτικά σενάρια μιας κοινωνίας ελεγχομένων ανθρώπων - ρομπότ, σαν αυτή που περιγράφει ο Όργουελ στο γνωστό βιβλίο του "1984", αποτελούν σταθερή επιδίωξη της Νέας Τάξεως Πραγμάτων. Τα πάντα υπό τον έλεγχο και την καθοδήγηση του "Μεγάλου Αδελφού".

Η Τακτική της "Νέας Εποχής"
1) Η Νέα Εποχή για να επικρατήσει σε πολιτικοοικονομικό επίπεδο χρησιμοποιεί κυρίως δύο τρόπους:

α) Αφ' ενός δρα ως οδοστρωτήρας που ισοπεδώνει γλώσσες, πολιτισμούς, παραδόσεις, εθνικές ιδιαιτερότητες, προωθώντας τον εξαμερικανισμό των εθνών με την έννοια της υιοθετήσεως των υποπροϊόντων του "αμερικανικού τρόπου ζωής". Προωθεί την υποταγή των εθνών, θέτοντας ουσιαστικά τέλος στην εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία. Ήδη τα εθνικά κέντρα εξουσίας δεν ελέγχουν πλήρως την οικονομική πολιτική. Είναι υποχρεωμένα να προσαρμόζονται στις επιταγές άλλων διεθνών κέντρων.
Στο πολιτικό επίπεδο υπονομεύονται πολλοί από τους δημοκρατικούς θεσμούς και εξασθενεί η ισχύς, το κύρος και η αποτελεσματικότητά τους.

β) Αφ' ετέρου η Νέα Εποχή καλλιεργεί και οξύνει τις εθνικές αντιπαραθέσεις. (Διαίρει και βασίλευε). Τα δικαιώματα των πραγματικών ή, συνηθέστερα, κατασκευασμένων "μειονοτήτων", εθνικών και θρησκευτικών, είναι ο μοχλός για την ανατροπή της παλαιάς και την εγκαθίδρυση της Νέας Τάξεως Πραγμάτων. Δόγμα του νέου ΝΑΤΟ είναι ότι η εθνική κυριαρχία μπορεί να παραβιάζεται (από το ΝΑΤΟ) οπουδήποτε στη γη κρίνει αυτό ότι παραβιάζονται δικαιώματα μειονοτήτων!

2) Η Νέα Εποχή για να επικρατήσει σε θρησκευτικό επίπεδο, για να εγκαθιδρύσει τη δαιμονική της πανθρησκεία, υποστηρίζει ότι τάχα όλες οι θρησκείες είναι το ίδιο και επιδιώκει να διαβρώσει, να αλώσει δηλαδή εκ των ένδον, τον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας διεθνώς, μια και οι υπόλοιπες "Εκκλησίες" ή θρησκείες, λίγο-πολύ είναι μέσα στο παιχνίδι της Νέας Εποχής , και μάλιστα με επικεφαλής τον πάπα, επίδοξο θρησκευτικό πλανητάρχη.

Οι νεοεποχίτες καλλιεργώντας τη σύγχυση -πλανώντες και πλανώμενοι- συνήθως παρουσιάζονται και ως χριστιανοί! Συγχρόνως, σταδιακώς, κατασυκοφαντούν την Αγία Γραφή.
Στόχος τους δεν είναι να αδειάσουν οι εκκλησίες, αλλά να γεμίσουν με ανθρώπους που θα έχουν αλλοιωμένο φρόνημα! Παραλλήλως, διοχετεύονται μέσω της διαφημίσεως τέτοια πρότυπα που τείνουν να μεταβάλουν τον άνθρωπο σε ένα ον του οποίου "η ζωή και η κίνηση θα περιορίζεται, όπως ελέχθη, μεταξύ δύο συσκευών της τηλεοράσεως και του ψυγείου. Κατ' αυτόν τον τρόπον ελέγχεται και κατευθύνεται όλος ο κόσμος"! ("Χριστ. Σπίθα", φ. 543, Ιούλιος 1977).

Συμπεράσματα
Η λεγομένη Νέα Εποχή δεν είναι καθόλου νέα. Είναι το αρχαίο εωσφορικό ψέμα, ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του θεός. Είναι η παλαιά επιδίωξη των σκοτεινών δυνάμεων, των "μυστικών εταιρειών" για παγκόσμια κυριαρχία. Η Νέα Εποχή δεν αποτελεί πηγαία και ενδογενή αναζήτηση των ανθρώπων και των κοινωνιών. Σχεδιάζεται και επιβάλλεται έξωθεν.

Η στάση των χριστιανών
Σ' όλα αυτά τα σκοτεινά και επικίνδυνα σχέδια, για επιβολή μιας Νέας Τάξεως Πραγμάτων και μιας Παγκοσμιοποιήσεως χωρίς Χριστό και εναντίον του Χρίστου, εμείς οι Χριστιανοί έχουμε να αντιτάξουμε το φως και την αλήθεια του Χριστού. Στην ψευδή και εωσφορική υπόσχεση της αυτοθεώσεως, έχουμε να αντιπροτείνουμε την αληθινή -κατά χάριν- θέωση στην οποία καλούμεθα από τον Κύριο μας Ιησού Χριστό, σε κοινωνία αγάπης με Αυτόν και υπακοής στο πανάγιο θέλημα Του.
Όλες αυτές τις κοσμογονικές αλλαγές, που μεθοδευμένα και όχι τυχαία γίνονται γύρω μας, πρέπει να τις δούμε με την "καλή ανησυχία" όπως τόνιζε και ο μακαριστός Γέρων Παίσιος ο Αγιορείτης. Και "να μην κοιμόμαστε με τα τσαρούχια", τη στιγμή που και κοσμικοί άνθρωποι αρχίζουν πλέον να ξυπνούν και να συνειδητοποιούν τί σημαίνει στην πραγματικότητα η παγκοσμιοποίηση. Η καλή ανησυχία πρέπει να εκφράζεται ως πνευματική επαγρύπνηση, ως ένταση του πνευματικού αγώνος, της προσευχής και της μετανοίας. Αλλά και ως παρέμβαση, όπου και όταν χρειασθεί και μας καλέσει η Εκκλησία. Έτσι θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε και όσους ανθρώπους από αγνοία παγιδεύτηκαν στο μεγάλο ψέμα της Νέας Εποχής.

Πρέπει "να βρούμε τρόπους επιβίωσης του ανθρώπου και του πολιτισμού... Όσοι αντισταθούμε στη διάλυση των εθνικών ταυτοτήτων και γλωσσών, θα αντισταθούμε όχι στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, αλλά στην επικυριαρχία του διεθνούς εγκλήματος" (από την ομιλία τον αρχιεπισκόπου κ. Χριστοδούλου στη "Συνάντηση των Αθηνών" 1999).
Και μην ξεχνούμε: Αυτοί που σχεδιάζουν παγκοσμιοποιήσεις χωρίς Χριστό και εναντίον του Χριστού αλλά και των ανθρώπων, κάνουν "λογαριασμούς χωρίς τον ξενοδόχο", γιατί ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός είναι ο μοναδικός και πραγματικός Κύριος της Ιστορίας και του κόσμου.

πηγή

Περιοδικό ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ