«Χριστός γεννάται δοξάσετε» και πάνω στη γη ένα μεγάλο μυστήριο λαμβάνει χώρα. Ο Θεός σαρκώνεται και παίρνει πάνω του όλη την ανθρώπινη φύση.
Άγγελοι και Αρχάγγελοι, τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ δοξάζουν τον Θεό, διότι είδαν Θεόν γενόμενον άνθρωπον για την αγάπη προς τον άνθρωπον και, ταυτόχρονα, βλέπουν τον άνθρωπον να ανεβαίνει στον ουρανόν. Σήμερα, η Βηθλεέμ μιμείται τον ουρανόν, διότι αντί για αστέρες υποδέχεται Αγγέλους που υμνούν τον σαρκωθέντα Λόγο του Θεού∙ αντί για τον ήλιο που λάμπει κατά την διάρκεια της ημέρας, υποδέχεται τον Ήλιον της Δικαιοσύνης, που φωτίζει τις ψυχές και τις καρδιές των ανθρώπων.
Ο Λόγος του Θεού θέλησε και σαρκώθηκε, διότι για ό,τι θέλει ο Θεός οι φυσικοί νόμοι παραμερίζονται. Σήμερα, ο Θεός γεννάται και γίνεται εκείνο που Εκείνος δεν ήταν προηγουμένως. Είναι Θεός και γίνεται άνθρωπος, χωρίς να μειώνεται η Θεότητά Του. Κανένας ας μην σκεφθεί ότι ο άνθρωπος έγινε Θεός, αλλά ότι ο Λόγος του Θεού Πατέρα «εγένετο σαρξ» και ταυτοχρόνως η Θεία Του Φύση παρέμεινε αμετάβλητη και απαθής.Όταν ο Χριστός γεννήθηκε, οι Ιουδαίοι αρνήθηκαν το παράδοξο τρόπο της γεννήσεώς Του. Οι Φαρισαίοι παρερμήνευσαν τις Γραφές και οι Γραμματείς μιλούσαν αντίθετα με τον Νόμο. Ο Ηρώδης αναζητούσε το Νέο Βρέφος, όχι για να το τιμήσει, αλλά για να το φονεύσει. Οι εκ της Ανατολής Μάγοι επισκέπτονται τον Ουράνιο Βασιλέα θαυμάζοντας, πώς κατέβηκε στη γη χωρίς την συνοδεία Αγγελικών Ταγμάτων, αλλά με παράδοξο τρόπο γεννόμενος εκ της Παρθένου. Οι γυναίκες διακονούν Εκείνον που γεννήθηκε εκ της Μαρίας, ώστε οι πόνοι της γεννήσεως να μεταβληθούν σε χαρά. Οι παρθένες θαυμάζουν το πώς η Μαρία τιμάται να γίνεται μητέρα και ταυτόχρονα να παραμένει Παρθένος. Ο Λόγος του Θεού γίνεται Βρέφος, ώστε να δεχτεί δοξολογία από τα στόματα νηπίων. Οι ποιμένες λατρεύουν τον Ποιμένα, που θα θυσιάσει την ζωή Του για την σωτηρία όλων. Ο Κύριος γίνεται Δούλος, ώστε να ελευθερώσει τους ανθρώπους από την σκλαβιά του εχθρού. Οι αμαρτωλοί ήρθαν να δουν τον Αμνό του Θεού, που τις αμαρτίες του κόσμου.
Όλοι χαίρονται και πανηγυρίζουν. Μαζί με τους Αγγέλους ψάλλουμε: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία». Ο Λόγος του Θεού, που γεννάται εκ του Πατρός, γεννάται εκ της Παρθένου για να σώσει τον άνθρωπο. Γεννάται εκ του Πατρός προ πάντων των αιώνων. Αλλά, σήμερα, δεχόμαστε την συγκατάθεσή Του και την αιώνια Γέννησή Του είναι πραγματική και η επίγεια γέννησή Του είναι αναμφισβήτητη. Είναι αληθινός Θεός που γεννάται προ πάντων των αιώνων εξ αληθινού Θεού, σαρκώνεται εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου και γίνεται άνθρωπος. Είναι ο Μονογενής Υιός του Θεού Πατέρα στους ουρανούς, και είναι ο μονογενής Υιός της Παρθένου Μαρίας επάνω στη γη.
Τι μπορεί να πει κανείς; Εκείνος είναι Θεός Παντοδύναμο, ή είναι ένας μικρός άνθρωπος; Είναι ο Βασιλέας των Αγγέλων, ή ένας Δούλος ανθρώπων; Είναι ο Δημιουργόςτων πάντων, ή δημιουργείται από την Παρθένο; Είναι ο Αόρατος Θεός, ή ένας ορατός άνθρωπος; Είναι χωρίς πάθος και αθάνατος, ή υπόκειται στο πάθος και την θνητότητα; Είναι ο Λόγος του θεού Πατέρα που υπήρξε προ πάντων των αιώνων, ή ο Υιός της Μαρίας; Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός Τον ομολογεί να είναι «τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος». Το μυστήριο είναι παράδοξο, διότι οι δύο Φύσεις του Χριστού ενώνονται χωρίς σύγχυση ή μίξη η μία στην άλλη, χωρίς σύγχυση ή αλλαγή. Όπως οι τρεις Υποστάσεις της Αγίας Τριάδος ενώνονται χωρίς σύγχυση, και ταυτόχρονα, διακρίνονται χωρίς να διαιρούνται, λόγω της μιάς Ουσίας ή Φύσεως της Θεότητος, με παρόμοιο τρόπο, οι δύο Φύσεις του Χριστού, Θεία και ανθρωπίνη, ενώνονται στην μία Υπόσταση ή Πρόσωπο, χωρίς να συγχύζονται, διακρίνονται και ούτε η ανθρωπό μεταβάλλεται σε θεότητα, ούτε η Θεότητα σε ανθρωπότητα.
Λατρεύομε τον Ένα Κύριο Ιησού Χριστό, που έχει μία Υπόσταση, αλλά δύο Φύσεις, δύο Θελήσεις και δύο Ενέργειες, Θεία και ανθρωπίνη.
Σήμερα, ο Λόγος του Θεού σαρκώνεται ως Νήπιο. Ως άνθρωπος τον βλέπομε στη Φάτνη με ρακένδυτα ρούχα και γαλουχείται από την Παρθένο με μητρικό γάλα.
Σήμερα, οι Ποιμένες πηγαίνουν στη Βηθλεέμ για να δουν τον σαρκωθέντα του Θεού. Ο Υιός του Θεού στις ειρηνικές ώρες της νύκτας γεννάται εκ της Παρθένου. Ο Ποιμένες θαυμάζουν, οι Μάγοι Τον περιβάλλουν και οι Άγγελοι Τον υμνούν. Τώρα, βλέπομε τον Αόρατο Θεό σαρκωθέντα. «Και ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσε εν ημίν» (Ιωάν. 1:14).
Μόνον, όταν ο Βασιλέας της Ειρήνης βασιλεύσει μέσα στις καρδιές μας, τότε, πραγματική ειρήνη θα βασιλεύσει ανάμεσα στους ανθρώπους της γης. Ας αγωνιστούμε να μιμηθούμε εκείνους τους Ποιμένες της Βηθλεέμ, δεχόμενοι και μεταδίδοντας το μήνυμα: «Σωτήρας έχει γεννηθεί, σήμερα, στην Βηθλεέμ της Ιουδαίας» και, ας ψάλλουμε μαζί με τους Αγγέλους: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία». Αμήν.
Ἀπὸ τότε , ξεκινᾶ ἡ μεγάλη περιπέτεια τοῦ Χριστοῦ σ΄ αὐτὸν τὸν κόσμο. Ἀπόταν βρισκόταν στὰ Πανάχραντα σπλάχνα τῆς Μητέρας Του, δὲν βρέθηκε ἕνας Τόπος ἀξιοπρεπής, ἀνθρώπινος γιὰ νὰ γεννηθεῖ ἀλλὰ μόνον ἕνας παγωμένος καὶ βρώμικος στάβλος. Τώρα παίρνει τὸν δρόμο γιὰ τὴν Αἴγυπτο, ἐνῶ ἀργότερα ὅταν ἄρχισε τὸ δημόσιο Ἱερὸ ἔργο Του οἱ Ἄρχοντες τοῦ Λαοῦ καὶ τὸ ἱερατεῖο τῆς ἐποχῆς ἔψαχναν συνέχεια τὴν εὐκαιρία νὰ Τὸν παγιδεύσουν, νὰ Τὸν λιθοβολήσουν, νὰ Τὸν ἐκδικηθοῦν ἐπειδὴ ἀντιστρατευόταν στὰ σχέδια τοὺς, κάτι τὸ ὁποῖο κατάφεραν ἀφοῦ τὸν ὁδήγησαν στὸν Σταυρὸ μὲ τὴν κατηγορία τοῦ λαοπλάνου. Ἡ δραματικὴ περιπέτεια ὅμως τοῦ Χριστοῦ δὲν σταματᾶ ἐδῶ. Ὅταν τὰ ἑκατομμύρια τῶν Ἁγίων σφαγιάζονται γιὰ τὸ ὄνομά Του μήπως αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ διωγμὸ γιὰ Ἐκεῖνον;Στὴν δισχιλιόχρονη πορεία τῆς Ἐκκλησίας μᾶς διακρίνει κανεὶς εὔκολα τὴν ἐπιμέλεια τῶν ἀνθρώπων γιὰ νὰ διώξουν τὸν Θεό….!Ρωμαῖοι αὐτοκράτορες, Τοῦρκοι Ὀθωμανοί, ἄθεοι, ὀρθολογιστές, διανοούμενοι κ.α, «ἔργω καὶ λόγω» ἔβαλαν καὶ βάζουν σκοπὸ τῆς ζωῆς τους νὰ βρίσκεται ὁ Ἰησοῦς στὴν χωρὶς τέλος προσφυγιά. Καὶ δὲν εἶναι μόνο αὐτό…Πόσοι καὶ πόσοι δὲν ἐδίωξαν τὸν Χριστὸ ἀκόμη καὶ μέσα ἂπ΄ τὶς καρδιές τους, ἀπὸ τὶς σκέψεις τους, ἀπὸ τὴν ζωή τους, ἀπὸ τὰ σπιτικά τους. Πόσοι καὶ πόσοι συνάνθρωποι δὲν ζοῦν σήμερα χωρὶς Χριστὸ μακριὰ από Εκείνον, κλείνοντας Του καταπρόσωπο τὴν πόρτα ποὺ τοὺς κτυπᾶ .
«Να έρχεσαι όσο μπορείς συχνότερα στον ναό του Θεού, να συμμετέχεις στις ακολουθίες για να δοξάζεις τον Κύριο 
