Ἀνακομιδὴ Λειψάνων Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου

Ἡ γιορτὴ τῆς μνήμης του εἶναι ὀτις 20 Δεκεμβρίου. Ἐδῶ γιορτάζουμε τὴν μνήμη τῆς ἀνακομιδῆς τῶν Ἱερῶν Λειψάνων του, ἀπὸ τὴν Ῥώμη, ὅπου οἱ Χριστιανοὶ τὰ περισυνέλεξαν ἀπὸ τὸν Ἱππόδρομο καὶ τὰ μετέφεραν στὴν Ἀντιόχεια (Α´ ἀνακομιδὴ μᾶλλον τὸ ἴδιο ἔτος τοῦ μαρτυρίου του δηλ. τὸ 107 μ.Χ.).

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὅμως, εἰδικὰ γιὰ τὴν σημερινὴ γιορτὴ τῆς ἀνακομιδῆς τῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου ἀπὸ τὴν Ῥώμη στὴν Ἀντιόχεια, ἔκανε λόγο, ἀπὸ τὸν ὁποῖο παραθέτουμε ὁρισμένα ἀποσπάσματα σὲ μετάφραση.

«Ὁ Ἰγνάτιος ἔτρεξε πρὸς τὸν θάνατο μὲ τόση μεγάλη προθυμία, μὲ ὅση φυσικὸ ἦταν νὰ τρέχει ἔκεινος ποὺ καλεῖται στὰ οὐράνια ἀνάκτορα. Καὶ ἔτσι, ὁ λαὸς μάθαινε ἀπὸ τὴν προθυμία καὶ τὴν ὑπερβολικὴ χαρὰ ἐκείνου, ὅτι δὲν ἦταν θάνατος ἐκεῖνος πρὸς τὸν ὁποῖο ἔτρεχε, ἀλλὰ κάποια ἀποδημία καὶ μετάθεση καὶ ἀνάβαση πρὸς τὸν οὐρανό. Δίδασκε ἔτσι, σ᾿ ὅλους ποὺ τὸν παρακολουθοῦσαν νὰ περιφρονοῦν τὴν παροῦσα ζωή, νὰ ἐπιθυμοῦν τὰ μελλοντικὰ καὶ ν᾿ ἀποβλέπουν στὸν οὐρανό, καὶ νὰ μὴ δίνουν σημασία στὰ κακά της παροῦσας ζωῆς. Τέτοιοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἐρωτευμένοι· ὅ,τι κι ἂν πάσχουν ὑπὲρ ἐκείνων ποὺ ἀγαποῦν, τὸ δέχονται μὲ εὐχαρίστηση. Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ μ᾿ αὐτόν. Ἔσπευδε νὰ μιμηθεῖ τοὺς Ἀποστόλους ὄχι μόνο στὸ θάνατο, ἀλλὰ καὶ στὴν προθυμία, γι᾿ αὐτὸ ἔλεγε: «Θὰ ὠφεληθῶ ἀπὸ τὰ θηρία». Καὶ θεωροῦσε τὰ στόματα αὐτῶν πολὺ πιὸ ἡμέρα ἀπὸ τὴν γλῶσσα τοῦ τυράννου. Καὶ πολὺ σωστά. Διότι ἐκείνη τὸν καλοῦσε στὴ γέεννα, ἐνῷ τὰ στόματα τῶν θηρίων τὸν ἔστελναν στὴ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν» 1. 1.37ος τόμος Ε.Π.Ε.

 

Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος δ’.
Καί τρόπων μέτοχος, καί θρόνων διάδοχος, τῶν Ἀποστόλων γενόμενος, τήν πρᾶξιν εὗρες θεόπνευστε, εἰς θεωρίας ἐπίβασιν· διά τοῦτο τόν λόγον τῆς ἀληθείας ὀρθοτομῶν, καί τῇ πίστει ἐνήθλησας μέχρις αἵματος, Ἱερομάρτυς Ἰγνάτιε· Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ὡς θησαυρὸν πλουτοποιῶν δωρημάτων, τὴν τῶν λειψάνων σου μυρίπνοον θήκην, τὴ ποίμνη σου μετήγαγον ἐκ Ρώμης εὐσεβῶς, ἧσπερ τὴν ἐπάνοδον, ἑορτάζοντες ποθῶ, χάριν ἀρυόμεθα, πολλαπλῶν ἰαμάτων, τοὺς σοὺς ἀγῶνας μέλποντες ἀεί, Ἱερομάρτυς Ἰγνάτιε ἔνδοξε.

Κοντάκιον 
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ἐξ ἑῴας σήμερον ἐξανατείλας, καί τήν κτίσιν ἅπασαν, καταλαμπρύνας διδαχαῖς, τῷ Μαρτυρίῳ κεκόσμηται, ὁ Θεοφόρος καί θεῖος Ἰγνάτιος.

Ὁ Οἶκος 
Ἱερεμίαν ὁ Θεὸς ἐκ μήτρας ἁγιάσας, καὶ πρὸ τοῦ γεννηθῆναι γινώσκων ὡς προγνώστης, δοχεῖον ἔσεσθαι αὐτὸν Πνεύματος Ἁγίου, ἐμπιπλᾷ τοῦτον εὐθύς, ἐκ νεαρᾶς βιώσεως, καὶ Προφήτην τοῦτον, καὶ κήρυκα πᾶσιν ἀποστέλλει, προαγγέλλειν τὴν ἁγίαν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτοῦ παρουσίαν. Τεχθεὶς οὖν ὁ αὐτὸς Θεὸς ἐκ Παρθένου, πρός τὸ κήρυγμα ἐλθών, εὗρεν ἐκ βρέφους, ἄξιον αὐτοῦ τῆς χάριτος ὑποφήτην, τὸν θεοφόρον καὶ θεῖον Ἰγνάτιον.

Ὁ Ἅγιος Gildas the wise

Ὁ Ἅγιος Gildas (Γκίλντας) γεννήθηκε περί τό 500 μ.Χ. στήν Οὐαλία καί μαθήτευσε κοντά στόν Ἅγιο Iltud (βλέπε 6 Νοεμβρίου).

Ἀκολούθησε κατ’ ἀρχήν τόν ἔγγαμο βίο καί ὄταν πέθανε ἡ σύζυγός του ἔγινε μοναχός. Ἦταν ἀπό τούς πολύ μορφωμένους ἀνδρες τῆς ἐποχῆς του, γι’ αὐτό καί ἀποκαλεῖται «σοφός».

Θεωρεῖται ὄτι συνέγραψε ἔργο στό ὁποῖο κατηγορεῖ τούς ἄρχοντες τῆς ἐποχῆς του, τόν κλῆρο καί τόν λαό, για τήν ἀσέβεια καί τήν παρανομία τους. Κατά τά τελευταία ἔτη τῆς ζωῆς τοῦ ἔζησε στή Βρετάνη.

Κοιμήθηκε ὀσίως περί τό 570 μ.X.

Λεπτομέρειες γιὰ τὴν ζωὴ αὐτοῦ τοῦ ἁγίου τῆς ὀρθοδοξίας, μπορεῖ νὰ βρεῖ ὁ ἀναγνώστης στὸ βιβλίο «Οἱ Ἅγιοι τῶν Βρεττανικῶν Νήσων» τοῦ Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, ἐπισκόπου Τελμησσοῦ, Ἀθῆναι 1985.

Συναξαριστής της 29ης Ιανουαρίου

Ἀνακομιδὴ Λειψάνων Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου

 

Ἡ γιορτὴ τῆς μνήμης του εἶναι ὀτις 20 Δεκεμβρίου. Ἐδῶ γιορτάζουμε τὴν μνήμη τῆς ἀνακομιδῆς τῶν Ἱερῶν Λειψάνων του, ἀπὸ τὴν Ῥώμη, ὅπου οἱ Χριστιανοὶ τὰ περισυνέλεξαν ἀπὸ τὸν Ἱππόδρομο καὶ τὰ μετέφεραν στὴν Ἀντιόχεια (Α´ ἀνακομιδὴ μᾶλλον τὸ ἴδιο ἔτος τοῦ μαρτυρίου του δηλ. τὸ 107 μ.Χ.).

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὅμως, εἰδικὰ γιὰ τὴν σημερινὴ γιορτὴ τῆς ἀνακομιδῆς τῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου ἀπὸ τὴν Ῥώμη στὴν Ἀντιόχεια, ἔκανε λόγο, ἀπὸ τὸν ὁποῖο παραθέτουμε ὁρισμένα ἀποσπάσματα σὲ μετάφραση.

«Ὁ Ἰγνάτιος ἔτρεξε πρὸς τὸν θάνατο μὲ τόση μεγάλη προθυμία, μὲ ὅση φυσικὸ ἦταν νὰ τρέχει ἔκεινος ποὺ καλεῖται στὰ οὐράνια ἀνάκτορα. Καὶ ἔτσι, ὁ λαὸς μάθαινε ἀπὸ τὴν προθυμία καὶ τὴν ὑπερβολικὴ χαρὰ ἐκείνου, ὅτι δὲν ἦταν θάνατος ἐκεῖνος πρὸς τὸν ὁποῖο ἔτρεχε, ἀλλὰ κάποια ἀποδημία καὶ μετάθεση καὶ ἀνάβαση πρὸς τὸν οὐρανό. Δίδασκε ἔτσι, σ᾿ ὅλους ποὺ τὸν παρακολουθοῦσαν νὰ περιφρονοῦν τὴν παροῦσα ζωή, νὰ ἐπιθυμοῦν τὰ μελλοντικὰ καὶ ν᾿ ἀποβλέπουν στὸν οὐρανό, καὶ νὰ μὴ δίνουν σημασία στὰ κακά της παροῦσας ζωῆς. Τέτοιοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἐρωτευμένοι· ὅ,τι κι ἂν πάσχουν ὑπὲρ ἐκείνων ποὺ ἀγαποῦν, τὸ δέχονται μὲ εὐχαρίστηση. Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ μ᾿ αὐτόν. Ἔσπευδε νὰ μιμηθεῖ τοὺς Ἀποστόλους ὄχι μόνο στὸ θάνατο, ἀλλὰ καὶ στὴν προθυμία, γι᾿ αὐτὸ ἔλεγε: «Θὰ ὠφεληθῶ ἀπὸ τὰ θηρία». Καὶ θεωροῦσε τὰ στόματα αὐτῶν πολὺ πιὸ ἡμέρα ἀπὸ τὴν γλῶσσα τοῦ τυράννου. Καὶ πολὺ σωστά. Διότι ἐκείνη τὸν καλοῦσε στὴ γέεννα, ἐνῷ τὰ στόματα τῶν θηρίων τὸν ἔστελναν στὴ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν» 1. 1.37ος τόμος Ε.Π.Ε.

 

Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος δ’.
Καί τρόπων μέτοχος, καί θρόνων διάδοχος, τῶν Ἀποστόλων γενόμενος, τήν πρᾶξιν εὗρες θεόπνευστε, εἰς θεωρίας ἐπίβασιν· διά τοῦτο τόν λόγον τῆς ἀληθείας ὀρθοτομῶν, καί τῇ πίστει ἐνήθλησας μέχρις αἵματος, Ἱερομάρτυς Ἰγνάτιε· Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ὡς θησαυρὸν πλουτοποιῶν δωρημάτων, τὴν τῶν λειψάνων σου μυρίπνοον θήκην, τὴ ποίμνη σου μετήγαγον ἐκ Ρώμης εὐσεβῶς, ἧσπερ τὴν ἐπάνοδον, ἑορτάζοντες ποθῶ, χάριν ἀρυόμεθα, πολλαπλῶν ἰαμάτων, τοὺς σοὺς ἀγῶνας μέλποντες ἀεί, Ἱερομάρτυς Ἰγνάτιε ἔνδοξε.

Κοντάκιον 
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ἐξ ἑῴας σήμερον ἐξανατείλας, καί τήν κτίσιν ἅπασαν, καταλαμπρύνας διδαχαῖς, τῷ Μαρτυρίῳ κεκόσμηται, ὁ Θεοφόρος καί θεῖος Ἰγνάτιος.

Ὁ Οἶκος 
Ἱερεμίαν ὁ Θεὸς ἐκ μήτρας ἁγιάσας, καὶ πρὸ τοῦ γεννηθῆναι γινώσκων ὡς προγνώστης, δοχεῖον ἔσεσθαι αὐτὸν Πνεύματος Ἁγίου, ἐμπιπλᾷ τοῦτον εὐθύς, ἐκ νεαρᾶς βιώσεως, καὶ Προφήτην τοῦτον, καὶ κήρυκα πᾶσιν ἀποστέλλει, προαγγέλλειν τὴν ἁγίαν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτοῦ παρουσίαν. Τεχθεὶς οὖν ὁ αὐτὸς Θεὸς ἐκ Παρθένου, πρός τὸ κήρυγμα ἐλθών, εὗρεν ἐκ βρέφους, ἄξιον αὐτοῦ τῆς χάριτος ὑποφήτην, τὸν θεοφόρον καὶ θεῖον Ἰγνάτιον.

---

 

Οἱ Ἅγιοι Φιλόθεος, Ὑπερέχιος, Ἄβιβος, Ἰουλιανός, Ῥωμανός, Ἰάκωβος καὶ Παρηγόριος οἱ ἐν Σαμοσάτοις τελειωθέντες

Ἦταν καὶ οἱ ἑπτά τους ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς ἐκείνους ἥρωες, ποὺ μποροῦσαν νὰ διατηρήσουν τὴν σταθερότητά τους, ἀπέναντι ὅλων τῶν δυνάμεων τοῦ κόσμου. Ὅταν τοὺς συνέλαβαν οἱ εἰδωλολάτρες, στὴν ἀρχὴ μὲ βαριὰ ῥόπαλα ἔσπασαν τοὺς μηροὺς καὶ τοὺς βραχίονές τους. Καὶ τέλος τοὺς σκότωσαν μὲ θηριώδη τρόπο, ἀφοῦ διαπέρασαν τὰ κεφάλια τους μὲ καρφιά. Τὴ φρίκη αὐτοῦ τοῦ θανάτου, εἶναι ἀδύνατο νὰ φαντασθεῖ ἢ νὰ περιγράψει κανείς. Καὶ ὅμως, ἐκεῖνοι γενναιόψυχοι καὶ ὁμόψυχοι, τὸν ὑπέστησαν μὲ ὅλο τὸν ἡρωϊσμὸ καὶ παρέδωσαν τὶς ψυχές τους φωνάζοντας ὁ καθένας τους μέχρι τελευταίας στιγμῆς σὲ κάθε νέο κτύπημα καρφιοῦ «ΕΙΜΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ».

---

 

Οἱ Ἅγιοι Σιλουανὸς ἐπίσκοπος, Λουκᾶς διάκονος καὶ Μώκιος ἀναγνώστης

Ἦταν καὶ οἱ τρεῖς στὴν πόλη τῶν Ἐμεσηνῶν της Κοίλης Συρίας, στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Νουμεριανοῦ (284).Ὅταν λοιπὸν τοὺς εἶπαν νὰ ἀρνηθοῦν τὸν Χριστό, αὐτοὶ μεγαλόφωνα ἐπανέλαβαν τὴν ὁμολογία τους, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τοὺς μαστιγώσουν σκληρὰ καὶ νὰ τοὺς φυλακίσουν.

Ὅταν μετὰ ἀπὸ μέρες, ἐξαντλημένους, τοὺς ἔβγαλαν ἀπὸ τὴν φυλακὴ καὶ τοὺς ἐξέτασαν γιὰ νὰ δοῦν ἂν ἔχει καμφθεῖ τὸ φρόνημά τους, ἀποδείχθηκε ὅτι οἱ τρεῖς Ἅγιοι παρέμειναν ἀκλόνητοι καὶ ἀλύγιστοι. Τότε τὰ ἴδια μαρτύρια ἐπαναλήφθηκαν, ἀλλὰ καὶ πάλι χωρὶς ἀποτέλεσμα. Τότε τοὺς ἔφεραν στὸ ἀμφιθέατρο, ὅπου γίνονταν θηριομαχίες, γιὰ νὰ βροῦν ἐκεῖ τρομερὸ θάνατο ἀπὸ τὰ πεινασμένα θηρία.

Τὰ λείψανά τους τὰ παρέλαβαν οἱ χριστιανοὶ καὶ τὰ ἔθαψαν μὲ πολλὴ εὐλάβεια καὶ ἀγάπη.

(Στὸν Συναξαριστὴ τοῦ Ἁγίου Νικόδημου καθὼς καὶ στὸν Παρισινὸ Κώδικα 1578 ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Σιλουανοῦ ἐπαναλαμβάνεται καὶ τὴν 6η Φεβρουαρίου μαζὶ μὲ τοὺς μάρτυρες Φαῦστο καὶ Βασίλειο).

---

 

Οἱ Ἅγιοι Σορβῆλος καὶ Βεβαία οἱ αὐτάδελφοι

Ἔζησαν στὶς ἀρχὲς τοῦ 2ου αἰῶνα μ.Χ. (110). Ὁ Σόρβηλος, Ἱερέας τῶν εἰδώλων προηγούμενα, εἶχε προσέλθει στὸν Χριστιανισμό, ἀφοῦ κατηχήθηκε ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπο Ἔδεσσας Βαρσιμαῖο. Μαζὶ μ᾿ αὐτὸν δέχτηκε τὴν θρησκεία τῆς ἀλήθειας καὶ τῆς ζωῆς καὶ ἡ ἀδελφὴ τοῦ Βεβαία.

Ὁ ἔπαρχος Λυσίας ὅταν τὸ πληροφορήθηκε, τοὺς ὑπέβαλε σὲ σειρὰ ὠμοτάτων μαρτυρίων. Ἀλλὰ τὰ μαστίγια, οἱ ἀναμμένες λαμπάδες καὶ τὸ γδάρσιμο τοῦ δέρματος δὲν μπόρεσαν νὰ ἰσχύσουν ἀπέναντι στὴν ἀκλόνητη πίστη τους. Τέλος τοὺς ἀποκεφάλισαν καὶ τὸ αἷμα τους, τοὺς κάλυψε λαμπρότερα ἀπὸ κάθε βασιλικὴ πορφύρα.

---

Ὁ Ἅγιος Βαρσιμαῖος ὁ Ὁμολογητὴς ἐπίσκοπος Ἐδέσσης

Ὁ Βαρσιμαῖος, ὁ ἅγιος ἐπίσκοπος Ἐδέσσης,ὅπως εἴπαμε πιὸ πάνω, ἔφερε στὴ θρησκεία τῆς Ἀλήθειας καὶ τῆς Ζωῆς, δηλαδὴ τὸν Χριστιανισμό, τοὺς ἁγίους μάρτυρες Σόρβηλο καὶ τὴν ἀδελφή του Βεβαία. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ λοιπόν, καταγγέλθηκε στὸν ἡγεμόνα Ἐδέσσης Λυσία καὶ ἀφοῦ ὁμολόγησε τὸν Χριστό, μαστιγώθηκε καὶ ῥίχτηκε στὴ φυλακή.

Ἀλλὰ στὸ διάστημα αὐτό, ἔπαψε μὲ βασιλικὸ διάταγμα ὁ διωγμὸς τῶν Χριστιανῶν. Ἔτσι ὁ Βαρσιμαῖος βγῆκε ἀπὸ τὴν φυλακή, γύρισε στὴν Μητρόπολή του καὶ ἀφοῦ ἔζησε κατὰ πάντα θεάρεστα, ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

---

 

Ὁ Ὅσιος Ἀφραάτης

Ὁ Ὅσιος Ἀφραάτης ἦταν Πέρσης στὴν καταγωγὴ καὶ ἔζησε στὰ χρόνια του βασιλιᾶ Οὐάλη (370 μ.Χ.), καὶ πρὶν ἦταν εἰδωλολάτρης. Ἔγινε χριστιανὸς στὴν Ἔδεσσα καὶ κατόπιν πῆγε καὶ μόνασε σ᾿ ἕνα ἀπὸ τὰ ἐρημητήρια ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια. Ὅταν ὁ ἀρειανὸς Οὐάλης ἐξόρισε τὸν ὀρθόδοξο κλῆρο τῆς Ἀντιόχειας καὶ πολλὲς πιέσεις ἀνάγκαζαν τοὺς Χριστιανοὺς νὰ ἀσπάζονται τὸν ἀρειανισμό, ὁ Ἀφραάτης ἄφησε τὸ ἐρημητήριό του, ἦλθε στὴν πόλη, ὅπου ἄφοβα καὶ μὲ ζῆλο ἐνθάῤῥυνε καὶ παρηγοροῦσε τὰ πλήθη καὶ τὰ στήριζε στὴν Ὀρθοδοξία. Τέτοιες ὑπηρεσίες, πολλὲς πρόσφερε ὁ Ἄφραατης στὴν πίστη. Τελείωσε τὴν ζωή του, ὑπηρετῶντας μὲ ἀφοσίωση τὸ Εὐαγγέλιο.

---

 

Ὁ Ὅσιος Ἀκεψιμᾶς

 

Ἔζησε ἀσκητικὰ καὶ ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

---

 

Ὁ Ἅγιος Δημήτριος ὁ Χιοπολίτης

 

Γεννήθηκε στὸ Παλιόκαστρο τῆς Χίου τὸ 1780, ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς, τὸν Ἀποστόλη καὶ τὴν Μαρουλού. Σὲ νεαρὴ ἡλικία, ἦλθε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ἐργαζόταν κοντὰ στὸν ἐκεῖ ἐγκατεστημένο ἀδελφό του Ζαννῆ, ποὺ ἦταν ἔμπορος. Ἀργότερα, ἀῤῥαβωνιάστηκε κάποια νέα, καὶ ἐπειδὴ δὲν πῆρε τὴν συγκατάθεση τοῦ ἀδελφοῦ του, τὸν ἔδιωξε ἀπὸ τὸ κατάστημά του.

Ἔπεσε σὲ μεγάλη φτώχεια καὶ θυμήθηκε ὅτι ὁ Σεΐχ- ουλ- ισλάμης ὄφειλε στὸν ἀδελφό του κάποιο ποσὸν ἀπὸ ἀγορά, ἐπὶ πιστώσει, ὑφασμάτων. Ἔτσι πῆγε στὸ σπίτι τοῦ Τούρκου γιὰ νὰ εἰσπράξει τὸ ποσὸ αὐτό, γιὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσει ὁ ἴδιος. Ἐκεῖ ὅμως τὸν περιποιήθηκε κάποια νεαρὴ μωαμεθανίδα, ποὺ τὸν ἐρωτεύθηκε καὶ τοῦ δήλωσε ὅτι γιὰ νὰ τὴν παντρευτεῖ ἔπρεπε νὰ γίνει Μωαμεθανὸς ἢ νὰ πεθάνει.

Ὁ Δημήτριος αἰφνιδιάστηκε, δέχτηκε τὶς προτάσεις τῆς μουσουλμανίδας καὶ παρέμεινε στὸ σπίτι αὐτὸ δυὸ μῆνες σὰν ἐξωμότης. Ὅταν ὅμως συνῆλθε, δραπέτευσε ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πῆγε στὴ συνοικία τοῦ Σταυροδρομίου, ὅπου κρύφτηκε σὲ μία χριστιανικὴ οἰκογένεια. Συγχρόνως εἰδοποιήθηκε ὁ ἀδελφός του Ζαννῆς καὶ πῆγε νὰ τὸν συναντήσει.

Ὁ Δημήτριος ἐξομολογήθηκε στὸν πνευματικὸ τοῦ ἀδελφοῦ του καὶ ἔστειλε ἐπιστολὴ στὸν πατέρα του στὴ Χῖο, ὅπου ἐξιστοροῦσε ὅλα τὰ γεγονότα καὶ τὸν πόθο του νὰ μαρτυρήσει γιὰ τὸν Χριστό. Ἀφοῦ λοιπὸν κοινώνησε τῶν ἀχράντων μυστηρίων, παρουσιάστηκε στὸν Τοῦρκο Διοικητὴ καὶ ὁμολόγησε τὴν πίστη του στὸν Χριστό.

Οἱ Χιῶτες τῆς Κωνσταντινουπόλεως, μάζεψαν χρήματα γιὰ νὰ τὸν ἀπελευθερώσουν, ἀλλ᾿ ὁ Δημήτριος τοὺς ἐπετίμησε καὶ τοὺς συνέστησε νὰ προσεύχονται γιὰ νὰ τελειώσει τὴν ζωή του μαρτυρικὰ γιὰ τὴν πίστη. Παρὰ τὶς κολακεῖες τῶν Τούρκων καὶ τὶς παρακλήσεις ἐκείνης τῆς μουσουλμανίδας, ὁ Δημήτριος παρέμεινε ἀκλόνητος στὴν πίστη του. Ἔτσι, μετὰ ἀπὸ πολλὰ βασανιστήρια, ἀποκεφαλίστηκε στὶς 29 Ἰανουαρίου 1802. Τὸ λείψανό του παρέλαβαν οἱ Χριστιανοὶ καὶ τὸ ἔθαψαν μὲ εὐλάβεια σ᾿ ἕνα μοναστήρι στὸ νησὶ Πρώτη.

---

 

Ὁ Ἅγιος Gildas the wise

Ὁ Ἅγιος Gildas (Γκίλντας) γεννήθηκε περί τό 500 μ.Χ. στήν Οὐαλία καί μαθήτευσε κοντά στόν Ἅγιο Iltud (βλέπε 6 Νοεμβρίου).

Ἀκολούθησε κατ’ ἀρχήν τόν ἔγγαμο βίο καί ὄταν πέθανε ἡ σύζυγός του ἔγινε μοναχός. Ἦταν ἀπό τούς πολύ μορφωμένους ἀνδρες τῆς ἐποχῆς του, γι’ αὐτό καί ἀποκαλεῖται «σοφός».

Θεωρεῖται ὄτι συνέγραψε ἔργο στό ὁποῖο κατηγορεῖ τούς ἄρχοντες τῆς ἐποχῆς του, τόν κλῆρο καί τόν λαό, για τήν ἀσέβεια καί τήν παρανομία τους. Κατά τά τελευταία ἔτη τῆς ζωῆς τοῦ ἔζησε στή Βρετάνη.

Κοιμήθηκε ὀσίως περί τό 570 μ.X.

Λεπτομέρειες γιὰ τὴν ζωὴ αὐτοῦ τοῦ ἁγίου τῆς ὀρθοδοξίας, μπορεῖ νὰ βρεῖ ὁ ἀναγνώστης στὸ βιβλίο «Οἱ Ἅγιοι τῶν Βρεττανικῶν Νήσων» τοῦ Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, ἐπισκόπου Τελμησσοῦ, Ἀθῆναι 1985.


 

8 λόγοι που η Συρία δέχεται επίθεση από τις δυνάμεις της Νέας Τάξης

Syrian Free Press/ ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

 

Ο Richard Williamson, ένας Άγγλος καθολικός επίσκοπος*, απευθύνεται στον καθολικό χριστιανικό πληθυσμό παρουσιάζοντας 8 σημεία μέσα από τα οποία εξηγεί τους λόγους για τους οποίους η Συρία δέχεται επίθεση, ποιες είναι οι μαριονέτες και ποιοι τους κινούν σε αυτήν την επίθεση, καθώς και τους λόγους για τους οποίους ο χριστιανικός κόσμος και η διεθνής κοινότητα πρέπει να στηρίξουν τις προσπάθειες του συριακού λαού, του νόμιμου προέδρου του και του ηρωικού στρατού του, να αντισταθούν στις δυνάμεις του κακού που θέλουν να συνθλίψουν ένα από τα τελευταία προπύργια που αντιτίθεται στην Σιωνιστική/Αμερικάνικη Νέα Παγκόσμια Τάξη.

 

SYRIAN SENSE - Του Mons. Richard N. Williamson

Μια αξιόλογη περίληψη σε πολιτικό επίπεδο για το πώς και γιατί ο κόσμος έχει πάει τόσο στραβά σήμερα παρουσιάζεται στο YouTube από το “Syrian Girl Partisan” («Σύρια Παρτιζάνα»). Είναι μια νέα Σύρια πατριώτισσα που δίνει οκτώ λόγους για τους οποίους η Νέα Παγκόσμια Τάξη μισεί τη Συρία και κάνει ό, τι μπορεί για να ανατρέψει την παρούσα κυβέρνηση της Συρίας και να την αντικαταστήσει με νεοταξικές μαριονέτες. Αλλά οι Καθολικοί δεν πρέπει να επιτρέψουν η δυτική προπαγάνδα και το ψέμα να δηλητηριάσουν το μυαλό τους, ούτε να λένε ότι η πολιτική δεν έχει καμία σχέση με τη θρησκεία. Η Νέα Παγκόσμια Τάξη (NWO) οδηγείται από το τρελό όνειρο της πλήρους εξάλειψης του κοινωνικού βασιλείου του Χριστού του Βασιλέα, μαζί με το φυσικό κόσμο του Θεού. Εδώ είναι οι λόγοι του κοριτσιού της Συρίας (δείτε το βίντεο στο τέλος) :

1 – Η Κεντρική Τράπεζα της Συρίας είναι κρατική και ελεγχόμενη από το κράτος, έτσι ώστε να εξυπηρετεί την εθνική οικονομία και το λαό της Συρίας, αντί για τον εμπλουτισμό των διεθνών banksters των δυτικών εθνών και του Ισραήλ, οι οποίοι επιβάλουν σχεδόν σε όλα τα έθνη του κόσμου τεχνητές κρίσεις χρέους από τα τοκογλυφικά δάνεια, με τα οποία οι χώρες αυτές γίνονται εν δυνάμει σκλάβες.

2 - Η Συρία δεν έχει κανένα χρέος στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Το ΔΝΤ ενεργεί ως αστυνομία είσπραξης του χρέους των διεθνών banksters. Κάθε σοφό έθνος μένει έξω από τα δεσμά του ΔΝΤ, κάτι το οποίο η Συρία έχει καταφέρει να κάνει, αλλά οι banksters δεν είναι καθόλου ευχαριστημένοι με μια τέτοια σοφία.

3 - Η Συρία έχει απαγορεύσει τους γενετικά τροποποιημένους σπόρους, ή «Franken - food», επειδή ο Μπασάρ Άσαντ θέλει να προστατεύσει την υγεία του λαού του. «Franken – food» (από το Φρανκεστάιν) σημαίνει έλεγχος των τροφίμων που με την σειρά του σημαίνει έλεγχος του πληθυσμού. Προφανώς η NWO ευνοεί το "Franken - food" (οι ΗΠΑ το επέβαλαν στο κατεκτημένο Ιράκ).

4 – Ο πληθυσμός της Συρίας είναι καλά ενημερωμένος σχετικά με τη NWO, της οποίας η κυριαρχία των πολιτικών μαριονέτων του κόσμου μέσω των think -tanks και των μυστικών εταιριών συζητείται ανοιχτά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα πανεπιστήμια της Συρίας. Το ξεμπρόστιασμα αυτό είναι ανάθεμα για τη NWO, η οποία πρέπει να καλύπτει τις δραστηριότητές της στο σκοτάδι.

5 - Η Συρία έχει τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου και εργάζεται για την εκμετάλλευσή τους, ανεξάρτητα από τις γιγαντιαίες δυτικές πετρελαϊκές εταιρείες, όπως η Shell και η Texaco. Η NWO αγαπά το πετρέλαιο, αλλά όχι την ανεξαρτησία του πετρελαίου.

6 – Η Συρία ρητά και κατηγορηματικά αντιτίθεται στον Σιωνισμό και το Ισραήλ. Τα τελευταία χρόνια, ακόμη και τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αντέδρασαν στην εικονική μετατροπή της Παλαιστίνης από το Ισραήλ, σε ένα τεράστιο γκουλάγκ. Η Συρία καταγγέλλει το βάναυσο απαρτχάιντ του Ισραήλ. Προφανώς τα εβραϊκά λόμπι σε όλο το κόσμο θα ενωθούν για να χρησιμοποιήσουν όλη την επιρροή τους για να θέσουν τέρμα σε αυτή την σθεναρή αντίθεση στους ομοθρήσκούς τους στο Ισραήλ.

7 - Η Συρία είναι ένα από τα τελευταία κοσμικά μουσουλμανικά κράτη στη Μέση Ανατολή και αρνείται να αναγνωρίσει οποιαδήποτε ανωτερότητα εκείνων των ανθρώπων που εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι είναι ο εκλεκτός λαός του Θεού (ακόμα και 2.000 χρόνια μετά ο ενσαρκωθείς Θεός, ο Ιησούς Χριστός, έπαψε να επιλέγει τους δικούς του ανθρώπους από τη φυλή τους και άρχισε να τους επιλέγει από την πίστη τους - Ρωμαίους γ΄, δ΄ κλπ). Τα ίδια αυτά λόμπι θα τιμωρήσουν κάθε άρνηση της θρησκευτικής τους όσο και της φυλετικής τους ανωτερότητας.

8 – Η Συρία με υπερηφάνεια υποστηρίζει και προστατεύει την πολιτική και πολιτιστική εθνική της ταυτότητα, ενώ η NWO επιδιώκει να λιώσει όλα τα έθνη (εκτός από ένα) και να τα κάνει ένα πολτό, μια ενιαία μάζα προβάτων για τον επερχόμενο Αντίχριστο.

Kyrie eleison.

Richard N. Williamson

* ΚΟ: Ο Richard N. Williamson, είναι Βρετανός «παραδοσιακρατιστής» καθολικός επίσκοπος, (οι«παραδοσιακρατιστές» / tradizionalisti, αντιτίθενται στην Β΄ Βατικάνειο Σύνοδο, που έφερεριζικές αλλαγές στην διδασκαλία της καθολικής εκκλησίας), γεννημένος το 1940 σε οικογένεια Αγγλικανών. Ανήκε στην την υπερ-παραδοσιακή καθολική αδελφότητα ‘Κοινωνία του Αγίου Πίου Θ΄’ (‘Fraternitas Sacerdotalis Sancti Pii X’ ή SSPX), αλλάδιαγράφηκε το 2012. Ο Williamson, κατηγορήθηκε στη Γερμανία ως «αρνητής του Ολοκαυτώματος», ύστερα από δηλώσεις του, σε θεολογικό σεμινάριο της SSPX στο Zaitzkopfe της Γερμανίας, που μεταδόθηκαν από τη σουηδική κρατική τηλεόραση, ότι οι Εβραίοι δεν είχαν πέθαναν στους θαλάμους αερίων κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος και ότι μόνο 200.000 ή 300.000 Εβραίοι σκοτώθηκαν. Η οργή των Εβραίων που προκλήθηκε από την αποκατάσταση του Williamson από το Βατικανό (η οποία φαίνεται, να οδήγησε στην άκρως προσβλητική εκπομπή ισραηλινού τηλεοπτικού σταθμού για τον Ιησού Χριστό και τη Παναγία – βλ. άρθρο ΚΟ εδώ) υποχώρησε μόνο μετά την συνάντηση του Πάπα Βενέδικτου XVI με Ιουδαίους ηγέτες. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης ο γερμανικής καταγωγής Πάπας αποκήρυξε με επίσημη δήλωση τον «αντισημιτισμό», δηλώνοντας ότι είναι απαράδεκτο για κάθε άνθρωπο – και ιδίως κληρικό – να αρνείται ή να μειώνει το Ολοκαύτωμα.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Η Αχαριστία

Είτε προσευχόμαστε για τον εαυτό μας είτε για τους άλλους η προσευχή πρέπει να είναι καρδιακή. 

Το πρόβλημα των άλλων να γίνεται και δικό μας πρόβλημα. Πρέπει να κάνετε προετοιμασία για την προσευχή. Να διαβάζετε ένα κομμάτι από το Ευαγγέλιο ή το Γεροντικό και μετά να προσεύχεσθε. 

Χρειάζεται μια προσπάθεια για να μεταφερθεί ο νούς στο θείο χώρο. Η μελέτη μοιάζει με γλυφιντζούρι που μας δίνει ο Θεός για να μας οδηγήσει 


στα πνευματικότερα. Με τη μελέτη θερμαίνεται η ψυχή. 

Να ζείτε στο κλίμα της διαρκούς δοξολογίας και ευχαριστίας του Θεού. Η μεγαλύτερη αμαρτία είναι η αχαριστία 

ΓΕΡΟΝΤΙΚΌ
πηγή

Aπίστευτο και όμως αληθινό το μεγαλύτερο θαύμα του αιώνα έγινε στην Ρουμανία. Aγιος Νεκτάριος

Σε ένα χωριό της Ρουμανίας δεν υπήρχε ιερέας, και οι κάτοικοι πήγαιναν συχνά στον Πατριάρχη με το αίτημα, την πλήρωση της κενής θέσης.

Όμως ο Πατριάρχης δεν είχε την δυνατότητα να ικανοποιήσει το αίτημα των ανθρώπων.

Πήγαιναν και ξαναπήγαιναν οι κάτοικοι, αλλά, τίποτε ο Πατριάρχης τους έλεγε τα ίδια λόγια, ότι δεν έχω ιερέα να σας στείλω στο χωριό.

Εντωμεταξύ άλλοι πέθαιναν αδιάβαστοι, άλλοι είχαν γυναίκες και παιδιά χωρίς γάμο, τα παιδιά και οι μεγάλοι ήταν αβάπτιστοι.

Μια μέρα σταμάτησε έξω από τον Ναό ένα αυτοκίνητο και κατέβηκε ένας ιερέας όλο το χωριό ανάστατο ήρθε παπάς φώναζαν.

Πήγαν εκεί οι κάτοικοι, τον καλωσόρισαν και του είπαν: πως ήρθες στο χωρίο αφού ο πατριάρχης μας είχε πει ότι δεν έχει παπά να μας στείλει;

Τότε ο ιερέας τους είπε αυτό δεν θέλατε; δεν θέλατε ιερέα; Να ήρθα.

Όλο το χωριό χάρηκε στην παρουσία του νέου ιερέα.

Ο Ιερέας άρχισε αμέσως δουλειά πήγε σε όλους τους τάφους και διάβαζε την εξόδιο ακολουθία, βάπτισε και πάντρεψε όλους στο χωριό λειτουργούσε τους κοινωνούσε.

Μια μέρα καλεί του χωρικούς και τους λέγει ότι: θα φύγω τελείωσε η αποστολή μου.

Τότε το χωριό αναστατώθηκε, τώρα που ήρθε θα φύγεις;

Όμως ο ιερέας δεν άκουγε τους κατοίκους και ενέμενε στην απόφασή του.

Αφού οι χωρικοί κατάλαβαν ότι δεν γινόταν τίποτε τον ευχαρίστησαν για την προσφορά του και τον κατεβόδωσαν.

Μετά από μέρες πήγαν στον Πατριάρχη να τον ευχαριστήσουν που τους έστειλε παπά και να του πουν όταν μπορέσει να τους ξαναστείλει κάποιον ιερέα, αλλά ο πατριάρχης δεν ήξερε τίποτε. Τους είπε ότι εγώ δεν έστειλα κανέναν παπά γιατί δεν έχω, όμως περιμένετε μήπως ο πρωτοσύγκελος, σας έστειλε κάποιον για να σας εξυπηρετήσει.

Πήρε τηλέφωνο τον πρωτοσύγκελο αλλά ούτε αυτός είχε στείλει κανέναν.

Ο πατριάρχης τους είπε τι έκανε αυτός ο ιερέας στην ενορία;

οι χωρικοί είπαν μας πάντρεψε, μας βάπτισε, μας έκανε τις κηδείες των γονέων, μας έκανε ότι κάνει ένας παπάς.

Καλά είπε ο πατριάρχης δεν σας έδινε χαρτιά δεν έγραφε τα μυστήρια;

-βεβαίως είπαν οι χωρικοί μας έδινε χαρτιά και τα καταχώρισε στα βιβλία του Ναού.

- Δεν είδατε τι έγραφε; και πως υπέγραφε με τι όνομα;

-Ολα τα στοιχεία δέσποτα τα έγραφε στα ρουμανικά πολλά γράμματα δεν ξέρουμε γιατί την υπογραφή την έβαζε σε άλλη γλώσσα που δεν έχουμε ξαναδεί.

Ο πατριάρχης παρακάλεσε να πάνε να φέρουν τα βιβλία για να δει ποιος ήταν αυτός ο κληρικός.

Όταν του πήγαν τα βιβλία ο πατριάρχης έμεινε έκθαμβος δεν πίστευε στα μάτια του όντως όλα τα στοιχεία ήταν γραμμένα στα ρουμανικά ενώ το όνομα του ήταν γραμμένο στα Ελληνικά με το όνομα της υπογραφής Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως.

Ἡ Παναγία ἀγαπᾶ τὴν Ἑλλάδα

ὴν Ἑλλάδα

Γιὰ τὴν Παναγία

Τοῦ Λευτέρη Θεοδωρακόπουλου

Στὰ σπίτια μας στὶς πιὸ ξεχωριστὲς καὶ ἰδιαίτερες γωνιὲς ὑπάρχει πάντα μιὰ εἰκόνα τῆς Παναγιᾶς. Ὅταν τὸ βλέμμα σου πέφτει πάνω στὴν εἰκόνα αὐτὴ ἡ ψυχή σου γαληνεύει, χωρὶς ποτὲ νὰ καταφέρεις νὰ ἐξηγήσεις τὸ γιατί καὶ τὸ πῶς συμβαίνει αὐτὸ Στὸ Ἅγιο Ὅρος μου εἶχε πεῖ κάποτε ἕνας γέροντας πὼς ἡ Παναγία ἀγαπᾶ τὴν Ἑλλάδα, γιατί σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο τῆς γῆς λατρεύεται καὶ ἀγαπιέται ὅσο πουθενὰ ἀλλοῦ.Τὰ ἔβαλα κάτω μετὰ ἀπὸ μέρες αὐτὰ πού μου εἶπε ὁ γέροντας καὶ διαπίστωσα πόσο δίκιο εἶχε. Πόσες μεγάλες καὶ ἱστορικὲς στιγμὲς τῆς Ἑλλάδας ἔχουν συνδεθεῖ μὲ τὴ χάρη της.

 

 

 

 

Ἀπὸ τὸν Ἀκάθιστο Ὕμνο στὸ Βυζάντιο, στὴν Ἐπανάσταση τοῦ 21, στὶς εἰκονίτσες μὲ τὴ φιγούρα της ποὺ ἔδιναν οἱ μάνες τῶν φαντάρων πρὶν φύγουν γιὰ τὸ πόλεμο τοῦ 40 καὶ πολλὲς ἀκόμη, μέχρι καὶ τὶς ἡμέρες μας. Ἡ μορφὴ τῆς πάντα γαλήνια καὶ στοργικὴ καὶ ἴσως ἡ γέφυρα τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ ἔρθει σὲ ἐμᾶς. Δὲν ξέρω πὼς καὶ τί μπορῶ νὰ γράψω σήμερα γιὰ τὴ Θεοτόκο μας, ποὺ λίγα 24ωρα μένουν γιὰ νὰ τὴ γιορτάσουμε ὅπως τῆς ἀξίζει. Δὲν εἶναι ὅτι φοβᾶμαι νὰ γράψω, ἀλλὰ τὸ τί πιστεύει ὁ καθένας μᾶς εἶναι κάτι πολὺ ἰδιαίτερο καὶ ξεχωριστὸ γιὰ ἐκεῖνον/ἣν καὶ τὴ ψυχὴ τού/της...

Ὡστόσο ὅπως προανέφερα πάνω ἡ Παναγίτσα μᾶς εἶναι κομμάτι ὄχι μόνο της πίστης μᾶς ἀλλὰ καὶ τῆς ἱστορίας καὶ τῆς παράδοσής μας. Πέρυσι συνέβη ἕνα ἱστορικὸ γεγονός, ἐπαναλειτούργησε ἡ Παναγιὰ τῶν Ποντίων ἡ Σουμελά. Ἤχησαν οἱ καμπάνες τῆς μετὰ ἀπὸ 87 χρόνια. Ζήτησα ἀπὸ τὸ Φάνη Μαλκίδη νὰ μοῦ στείλει ἕνα κείμενο, τὸ ὁποῖο ἀκολουθεῖ, γιὰ τὴν Παναγία Σουμελά, ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὸν ἑλληνισμὸ ποὺ ξεριζώθηκε ἀπὸ τὴ γῆ του, τὸ Πόντο καὶ κοντεύει νὰ σβηστεῖ ἀπὸ τὶς σελίδες τῶν βιβλίων ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὶς μνῆμες μᾶς δυστυχῶς.

Ἡ Σουμελὰ τῶν Ποντίων

Οἱ ἐκδηλώσεις πρὸς τιμὴν τῆς Παναγίας Σουμελᾶ ἀποτελοῦσαν πάντοτε σημαντικὸ κομμάτι τῆς κοινωνικῆς ζωῆς τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ γιὰ χιλιάδες χρόνια. Ἡ Παναγία τῶν Ποντίων ἦταν στὴν πατρίδα ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος τῆς ζωῆς, ἡ πίστη, ἡ ἀγάπη καὶ ἡ στήριξη. Τὸ ἁγίασμα τοῦ μοναστηριοῦ καὶ οἱ θεραπευτικές του ἰδιότητες ἔκαναν πασίγνωστη τὴ μονὴ ὄχι μόνο στοὺς χριστιανούς, ἀλλὰ καὶ στοὺς μουσουλμάνους ποὺ ἀκόμη συνεχίζουν νὰ τὸ ἐπισκέπτονται καὶ νὰ ζητοῦν τὴ χάρη τῆς Παναγίας. Ἡ θέση ποὺ εἶχαν δώσει οἱ Κομνηνοὶ καὶ ἡ αὐτοκρατορία τους στὴν Παναγία Σουμελά, φανερώνει τὴ σημασία της, ἐνῶ ἀκόμη καὶ οἱ σουλτάνοι εἶχαν προσωπικὲς ἐμπειρίες τῶν θαυμάτων ποὺ ἐπιτελοῦσε ἡ Παναγία Σουμελά, ἀφοῦ ἀναφέρεται ἡ περίπτωση τοῦ σουλτάνου Σελὴμ A΄ ποὺ θεραπεύτηκε ἀπὸ σοβαρὴ ἀσθένεια μὲ τὴ βοήθεια τοῦ ἁγιάσματος τῆς μονῆς. Παράλληλά το μοναστήρι ἀποτελοῦσε καὶ χῶρο διαφύλαξης τῆς παράδοσης καὶ τῆς ἑλληνικότητας. Πολύτιμα ἔγγραφα καὶ πολλὰ ἀρχαῖα χειρόγραφα φυλάγονταν στὴ βιβλιοθήκη τοῦ μοναστηριοῦ, μέχρι τὸ 1922, ἐνῶ μέσα στὴ βιβλιοθήκη τῆς μονῆς βρῆκε τὸ 1868 ὁ ἐρευνητὴς Σάββας Ἰωαννίδης τὸ πρῶτο ἑλληνικὸ χειρόγραφό του Διγενῆ Ἀκρίτα.

Ἡ καταστροφή, τὸ μαζικὸ ἔγκλημα, ἡ γενοκτονία, στέρησε τὴ συνέχεια αὐτῆς τῆς μεγάλης θρησκευτικῆς παράδοσης γιὰ πολλὰ χρόνια. Τὸ 1922 οἱ κεμαλικοὶ κατέστρεψαν ὁλοσχερῶς τὸ μοναστήρι τῆς Παναγίας Σουμελᾶ καὶ ἀφοῦ πρῶτα λήστεψαν ὅλα τα πολύτιμα ἀντικείμενα, μετὰ ἔβαλαν φωτιά, γιὰ νὰ σβήσουν τὰ ἴχνη τῶν ἐγκλημάτων τους, τὰ ὁποῖα σὲ ὅλον τὸν Πόντο στοίχισαν τῆς ζωὴ συνολικὰ σὲ 353.000 Ἕλληνες. Ἕνα ἔγκλημα, αὐτὸ τῆς γενοκτονίας, τὸ ὁποῖο ἔμεινε μαζὶ μὲ τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας γιὰ πολλὰ χρόνια στὸ σκοτάδι καὶ ὄχι στὸ φῶς. Ἡ Παναγία Σουμελά, μαζὶ μὲ τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Ὁσίου Χριστοφόρου καὶ τὸν σταυρὸ τοῦ αὐτοκράτορα τῆς Τραπεζούντας Μανουὴλ Κομνηνοῦ, θὰ περιμένουν τριάντα περίπου χρόνια στὸν Πόντο, μέχρι νὰ ἔλθουν στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο. Οἱ μοναχοὶ εἶχαν τὴν πρόνοια νὰ τὰ κρύψουν στὴν ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Βαρβάρας καὶ νὰ τὰ διασώσουν. Δυστυχῶς ὅλα τα ἄλλα μνημεῖα τοῦ Πόντου ἔχουν καταστραφεῖ καὶ ὁ Πόντος ἀπὸ χῶρος ὄμορφος καὶ γεμάτος παλάτια, σχολεῖα καὶ ἐκκλησίες, ἔχει γίνει τόπος ἐρειπίων καὶ τσιμέντου.

Ἡ ζωὴ τῶν Ποντίων προσφύγων στὴν Ἑλλάδα ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε τὴν πρώτη περίοδο ἦταν δύσκολη. Ὡστόσο ὁ δυναμισμὸς τοὺς κατόρθωσε νὰ τοὺς βοηθήσει καὶ νὰ ἀποκατασταθοῦν στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο ἢ ὅπου ἄλλου ἔγιναν ξανὰ πρόσφυγες στὴ συνέχεια (Εὐρώπη, ΗΠΑ, Καναδά, Αὐστραλία, ΕΣΣΔ). Ἡ Παναγία τοὺς ὅμως εἶχε μόνο στὸν Πόντο, καὶ μόνο μετὰ τὸ τέλος τοῦ Β' Παγκοσμίου Πολέμου ἔγινε αὐτὸ κατορθωτό. Ὅπως ἔγραψε καὶ ὁ Λεωνίδας Ἰασωνίδης: «Ἐν Ἑλλάδι ὑπῆρχαν οἱ Πόντιοι, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχεν ὁ Πόντος. Τὸ 1951 στὴ Βέροια Μὲ τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ ἦλθε καὶ ὁ Πόντος». Τὸ 1951 ὁ Φίλων Κτενίδης ἔκανε πράξη τὴν ἐπιθυμία ὅλων των Ποντίων, μὲ τὴ θεμελίωση τῆς μονῆς τῆς Παναγίας Σουμελᾶ στὴν Καστανιὰ τῆς Βέροιας, ὅπου καὶ βρίσκεται ἡ θαυματουργὴ εἰκόνα τὴν ὁποία, εἰκονογράφησε ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς. Ἔχει μεγάλη σημασία ὅτι οἱ Πόντιοι σὲ ὅλον τὸν κόσμο τιμοῦν τὴν Παναγία τους καὶ δημιουργοῦν δεσμοὺς μὲ αὐτήν, ὅπου καὶ ἐὰν βρίσκονται. Ἔτσι ἀντίστοιχες ἐκκλησίες καὶ ἱερὰ ἱδρύματα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ ἔχουν δημιουργηθεῖ ἀπὸ Πόντιούς των ΗΠΑ καὶ τῆς Αὐστραλίας, τιμώντας καὶ αὐτοὶ τὴν Παναγία Σουμελά, τὴν Παναγία τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου. Ἡ Παναγία Σουμελὰ καὶ ἡ συνέχεια….σήμερα

Ἡ λειτουργία στὴν Παναγία Σουμελὰ τὸν 15αυγουστο ἀποτελεῖ μία ἱστορικὴ στιγμὴ γιὰ ὅλους, Ἕλληνες καὶ μή. Εἶναι ἕνα γεγονὸς ποὺ λίγοι πρὶν μερικὰ χρόνια μποροῦσαν νὰ τὸ σκεφθοῦν καὶ νὰ τὸ ὑλοποιήσουν καὶ πολλοί, οἱ περισσότεροι, δὲν τὸ πίστευαν. Ὅμως ἡ Παναγία ἔκανε τὸ θαῦμα της, καὶ μάλιστα τὸ εἶδαν ὅλοι γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ πιστέψουν. ‘Όμως, «μακάριοι οἱ μὴ εἰδόντες καὶ μὴ πιστεύσαντες». Ὅταν μηχανισμοὶ καὶ ἄνθρωποι μὲ κάθε μέσο, ἀρχικὰ στὴν Τουρκία προσπάθησαν νὰ ἐξαφανίσουν τὴν ἑλληνικὴ πολιτισμική, θρησκευτικὴ παρουσία, τὴν ἀνθρώπινη παρουσία γενικά, νόμιζαν ὅτι μποροῦσαν νὰ ἐξαφανίσουν τὰ πάντα. Νόμιζαν ὅτι μὲ τὴ βιολογικὴ καταστροφὴ θὰ ἔδιωχναν μία ἱστορικῆς σημασίας δραστηριότητα τῶν δικῶν μᾶς ἀνθρώπων. Αὐτὸ δὲν ἔγινε γιατί ἐκτός των ἐρειπίων, γιατί ἔτσι κατάντησαν τὰ μνημεῖα μας, ὑπῆρχαν καὶ ἄνθρωποι, ἡ σάρκα ἀπὸ τὴ σάρκα μας.

Αὐτοὶ ποὺ ἔμειναν ἐκεῖ, στὸν Πόντο, καὶ μιλοῦν τὴ γλώσσα μας. Παράλληλα στὴν Ἑλλάδα, στὰ πλαίσια μίας σχιζοφρένειας, ἡ ἑλληνικὴ παρουσία στὴν Ἀνατολή, στὸν Πόντο καὶ στὴ Μικρὰ Ἀσία, δέχτηκε μία πολεμικὴ ποὺ ὅμοιά της ἐμφανίζεται μόνο σὲ ἀπολυταρχικὰ καθεστῶτα. Ὡστόσο ἡ δυναμικὴ εἶναι τόση μεγάλη ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ κρυφτεῖ, νὰ ἐξαφανιστεῖ. Γιὰ αὐτὸ καὶ τὸ ρεῦμα παρέσυρε τὰ σκουπίδια καὶ τὰ ἐμπόδια. Πρὶν λίγα χρόνια κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ περιμένει μία τέτοια ἐξέλιξη. Ὅπως καὶ κανεὶς δὲν περίμενε, μετὰ ἀπὸ ἕνα πόλεμο ἐναντίον τῆς μνήμης, χιλιάδες ἄνθρωποι νὰ ταξιδεύουν γιὰ νὰ βρεθοῦν σὲ ἕνα σημαντικότατο σταθμὸ τῆς ἑλληνικῆς καὶ παγκόσμιας ἱστορίας. Ὄχι γιὰ νὰ συγκινήσουν καὶ νὰ συγκινηθοῦν, ἀλλὰ γιὰ νὰ νιώσουν αὐτὸ ποὺ ἔνιωσαν οἱ προγονοί τους, ὡς ζωντανὴ μαρτυρία, ὡς συνέχεια, φῶς, δημιουργία καὶ μέλλον. Ἡ λειτουργία στὴν Παναγία Σουμελά, μετὰ ἀπὸ χρόνια σιωπῆς ἐντὸς καὶ ἐκτός του Πόντου, μετὰ ἀπὸ τὴ βίαιη μαζικὴ δολοφονία καὶ ἐκδίωξη χιλιάδων Ἑλλήνων, χιλιάδων ἀνθρώπων ἀποτελεῖ ἕνα ὁρόσημο στὴν ἱστορική μας πορεία. Τὸ ἄμεσο πλέον μέλλον ἔχει ἐνδιαφέρον καὶ κυρίως συνέχεια.

πηγή  /  αντιγραφή

Στα χρόνια που έρχονται, ο διάβολος θα χρησιμοποιεί κάθε ευκαιρία να συγχύσει τους αληθινούς Ορθόδοξους Χριστιανούς, τον έναν ενάντια στον άλλο (π.Σεραφείμ Ρόουζ)

Στα χρόνια που έρχονται, ο διάβολος θα χρησιμοποιεί κάθε ευκαιρία να 

συγχύσει τους αληθινούς Ορθόδοξους Χριστιανούς, τον έναν ενάντια στον άλλο,

 άλλοτε για θέματα μεγάλα και άλλοτε (συνήθως) για μικρά. Πρέπει να 

προσπαθήσουμε με σταθερότητα να μην πιαστούμε από το δόλωμα.

π. Σεραφείμ Ρόουζ

πηγή

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟΥ ΧΙΟΠΟΛΙΤΟΥ

Γιορτάζουμε σήμερα 29 Ιανουαρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Δημητρίου του Χιοπολίτου.

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε το 1780 μ.Χ. στο χωριό Παλιόκαστρο της Χίου από ενάρετους γονείς, τον Αποστόλη και την Μαρουλού. Σε νεαρή ηλικία έφθασε στην Κωνσταντινούπολη και εργαζόταν κοντά στον αδελφό του Ζαννή, ο οποίος ήταν έμπορος.

Όταν χωρίς την άδεια του αδελφού του αρραβωνιάστηκε κάποια νέα, ο Ζαννής τον έδιωξε από το κατάστημά του. Ευρισκόμενος σε μεγάλη φτώχεια θυμήθηκε ότι ο Σείχ - ουλ - Ιμαλήλ όφειλε στον αδελφό του κάποιο ποσό από αγορές υφασμάτων και πήγε στο σπίτι του για να το εισπράξει και να το χρησιμοποιήσει ο ίδιος. Εκεί γνώρισε μία νεαρή μουσουλμάνα η οποία τον αγάπησε και του δήλωσε ότι για να τον παντρευτεί έπρεπε να αλλαξοπιστήσει. Ο Δημήτριος δέχθηκε την πρόταση και παρέμεινε στο σπίτι των Τούρκων για δύο μήνες.

Γρήγορα όμως συνήλθε, δραπέτευσε και κρύφθηκε προσωρινά σε μία χριστιανική οικογένεια στην περιοχή του Σταυροδρομίου. Εκεί τον συνάντησε ο αδελφός του Ζαννής. Ο Δημήτριος εξομολογήθηκε στον πνευματικό του αδελφού του και συγχρόνως έστειλε επιστολή στον πατέρα του εξιστορώντας τα έως τότε γεγονότα της ζωής του αλλά και τον πόθο του να μαρτυρήσει για το Χριστό.

Αφού κοινώνησε τα άχραντα μυστήρια παρουσιάσθηκε στον Τούρκο διοικητή και με παρρησία ομολόγησε την πίστη του. Παρά το γεγονός ότι οι Χιώτες της Κωνσταντινούπολης συγκέντρωσαν χρήματα για την απελευθέρωσή του, ο Δημήτριος παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του.

Έτσι, μετά από φρικτά βασανιστήρια τα οποία υπέμεινε αγόγγυστα, αποκεφαλίστηκε στις 29 Ιανουαρίου 1802 μ.Χ. Το τίμιο λείψανό του το παρέλαβαν οι Χριστιανοί και ενταφίασαν αυτό σε κάποιο μοναστήρι στο νησί Πρώτη.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Χαίρε βλάστημα, τερπνόν της Χίου` χαίρε καύχημα, των ορθοδόξων, καρτερόψυχε, νέε Δημήτριε` την γαρ αντίχριστον πλάνην εφαύλισας, ένθα του κράτους υπάρχει το φρύαγμα, ως ανέκραζες, Θεόν τον Χριστόν επίσταμαι, δωρούμενον ημίν το μέγα έλεος.

Με πληρ. από τον Ορθόδοξο Συναξαριστή

Γιατί η Παναγία δεν επενέβη για να μην γίνει ο σεισμός στην Κεφαλλονιά;

Για τους κακοπροαίρετους που λένε "αν η Παναγία υπήρχε γιατί έγινε ο σεισμός", απαντάμε:
Πώς θέλετε η Παναγία να επέμβει να σταματήσει ο σεισμός την ώρα που:
1-Εσείς όλη την ώρα την βρίζετε και βλασφημάτε τον Θεό, τους Αγίους και την Πανάχραντη Μητέρα Του.
2-Γιατί να επέμβει η Παναγία την στιγμή που γίνονται 300.000 εκτρώσεις το χρόνο στην Ελλάδα.
3-Γιατί να επέμβει η Παναγία την στιγμή που ψηφίζετε άθεους, είστε άθεοι, δεν δίνετε σημασία στην Εκκλησία και στα Μυστήρια της και γενικά ζείτε μια ζωή απομακρυσμένη από τον Θεό. Τι κάνατε εσείς για χάρη Του και της Μητέρας Του ώστε και αυτοί να επέμβουν για να σας βοηθήσουν;
4-Γιατί να επέμβει η Παναγία την στιγμή που εσείς καταπατάτε καθημερινώς τον λόγο του Θεού και χωρίς να έχετε διάθεση μετάνοιας;
Καθότι, το πίπτειν ανθρώπινο, το μετανοείν Θείο και το εμμένειν δαιμονικό.
Εφόσον, εσείς εμμένετε στην αμαρτία και έχετε διαλέξει την οδό του διαβόλου και συστρατεύεστε με αυτόν, γιατί να επέμβει ο Θεός ή η Παναγία ή οι Άγιοι;
Γνωρίζετε κανέναν που να επεμβαίνει να βοηθήσει το αντίπαλο στρατόπεδο;
Πριν αραδιάσετε τις αρλούμπες σας αυτές, σκεφτήκατε ότι παρόλα αυτά και άλλα πολλά (που δεν αναφέρω, καθότι θα έπαιρνε πολύ χρόνο να τα απαριθμήσω), η Παναγία επενέβη για χάρη σας;
Παρόλο που εσείς την βρίζετε και αυτή και τον Μονογενή της Υιό και όλους του Αγίους, παρόλο που παραβιάζετε μονίμως τον Θείο νόμο χωρίς διάθεση μετάνοιας.
Παρόλα αυτά επενέβη για δική σας χάρη.
Απόδειξη, ότι το μόνο που έγινε ήταν μικροζημιές, ενώ θα έπρεπε να είχε βουλιάξει όλο το νησί και όλη η χώρα μαζί με εμάς.

Παναγιώτης Μακρής