Ὅσιος Ἔρασμος ἐκ Ρωσίας

Ὁ Ὅσιος Ἔρασμος γεννήθηκε στὴ Ρωσία ἀπὸ πλούσιους καὶ ἐπιφανεῖς γονεῖς. Ὅταν, μία μέρα, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας, ἄκουσε τὸν διάκονο νὰ προσεύχεται γιὰ ἐκείνους ποὺ ἀγαποῦν τὴν εὐπρέπεια τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, διέθεσε ὁλόκληρη τὴν περιουσία του γιὰ τὴν εὐπρέπιση τοῦ ναοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν Σπηλαίων τῆς Λαύρας τοῦ Κιέβου. Ἔπειτα ἔγινε καὶ ὁ ἴδιος μοναχὸς ἐκεῖ καὶ ἄρχιζε νὰ στολίζει τὸν ἑαυτό του μὲ τὶς ἀρετὲς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ὅμως ὁ διάβολος ἔστησε μία ὀλέθρια παγίδα στὸν Ὅσιο. Ὅταν πιὰ ὅλα τὰ πλούτη τοῦ εἶχαν χρησιμοποιηθεῖ γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Παναγίας, ὁ μακάριος Ἔρασμος σκέφθηκε ὅτι μάταια τὰ ξόδεψε γι' αὐτὸ τὸν σκοπὸ καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ τὰ μοιράσει στοὺς πτωχούς. Ὁ Ὅσιος δὲν κατάλαβε πὼς οἱ λογισμοὶ αὐτοὶ ἦταν πειρασμικοί. Ἔπεσε σὲ ἀθυμία καὶ ἀπόγνωση. Οὔτε οἱ προσπάθειες τοῦ ἡγουμένου, οὔτε ἡ συμπαράσταση καὶ οἱ συμβουλὲς τῶν ἀδελφῶν στάθηκαν ἱκανὲς νὰ τὸν βοηθήσουν καὶ νὰ τὸν παρηγορήσουν. Ἄρχισε νὰ ζεῖ ἀπρόσεκτα γιὰ μοναχό. Σπαταλοῦσε τὸν χρόνο τοῦ μοναχικοῦ βίου τοῦ ἄσκοπα, χωρὶς πνευματικὸ ἀγώνα, χωρὶς προσευχή, χωρὶς ὑπακοή, βυθισμένος στὴν ψυχολεθρη ἀκηδία καὶ τὴν ἀμέλεια.

Ὅταν εἶδαν οἱ πατέρες ὅτι τὰ λόγια τους ὄχι μόνο δὲν τὸν ὠφελοῦσαν, ἀλλὰ τὸν ἐρέθιζαν κιόλας, σταμάτησαν πιὰ νὰ τοῦ μιλοῦν καὶ ἄρχισαν ἂν προσεύχονται. Ὁ φιλάνθρωπος Κύριος δὲν ἄφησε νὰ πᾶνε χαμένοι οἱ προηγούμενοι κόποι καὶ οἱ ἀρετὲς τοῦ δούλου Του. Παρεχώρησε, λοιπόν, νὰ ἀσθενήσει. Ὁ Ὅσιος ἔφθασε στὰ πρόθυρα τοῦ θανάτου. Γιὰ ἑπτὰ ἡμέρες ἦταν ἀναίσθητος, μὴν μπορώντας νὰ πάρει τροφὴ ἢ νὰ ἐπικοινωνήσει μὲ κανένα. Τὴν ὄγδοη ἡμέρα ὁ ἡγούμενος κάλεσε ὅλη τὴν ἀδελφότητα γύρω στὴν κλίνη του. Ἐκείνη τὴν στιγμὴ ὅμως, ὁ ἑτοιμοθάνατος Ἔρασμος, συνῆλθε, ἀνασηκώθηκε, κάθισε στὸ κρεβάτι καὶ εἶπε πρὸς τοὺς πατέρες: «Ἀδελφοί, εἶμαι ἁμαρτωλὸς καὶ ἔζησα ράθυμα. Ὁ θάνατος μὲ βρῆκε ἀμετανόητο. Ἐνῶ ὅμως ὁ διάβολος μὲ χαρὰ περίμενε τὸ τέλος μου, παρουσιάσθηκαν οἱ Ὅσιοι Πατέρες μᾶς Ἀντώνιος καὶ Θεοδόσιος καὶ μοῦ εἶπαν ὅτι προσευχήθηκαν γιὰ μένα στὸν Κύριο. Καὶ Ἐκεῖνος, σὰν πολυεύσπλαχνος, μοῦ χάρισε καιρὸ μετανοίας. Μετὰ εἶδα καὶ τὴν Κυρία Θεοτόκο, ἡ ὁποία μου εἶπε ὅτι, ἐπειδὴ στόλισα τὴν Ἐκκλησία της καὶ τὴν πλούτισα μὲ ὡραῖες εἰκόνες καὶ πολύτιμα σκεύη, μεσολάβησε γιὰ μένα στὸν Υἱό της καὶ σὲ τρεῖς ἡμέρες θὰ μὲ πάρει κοντά της, ἐπειδὴ ἀγάπησα τὴν εὐπρέπεια τοῦ οἴκου αὐτῆς».

Ἔτσι, μετὰ τρεῖς ἡμέρες ὁ Ὅσιος Ἔρασμος, τὸ ἔτος 1160 μ.Χ., κοιμήθηκε εἰρηνικά.

Ὁ Ἅγιος Boisi ο εκ Σκωτίας

Ὁ Ὅσιος Boisil (Μποϊζὶλ) καταγόταν ἀπὸ τὴ Σκωτία καὶ ἀκολούθησε τὴν ὁδὸ τῆς μοναχικῆς πολιτείας. Ἐκάρη μοναχὸς στὴ μονὴ τοῦ Μελρός, ἡ ὁποία ἔκειτο κοντὰ στὸν ποταμὸ Τουίντ. Ἔφθασε διὰ τῆς θεοφιλοῦς ἀσκήσεώς του στὰ ὕψη τῶν ἀρετῶν. Προσευχόταν ἀδιάλειπτα ἐπικαλούμενος τὸ Ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὁ Θεὸς τὸν εὐλόγησε μὲ τὸ προορατικὸ χάρισμα. Προαισθανόμενος τὸ τέλος του, κάλεσε τοὺς ἀδελφούς της μονῆς καὶ τοὺς ἔδωσε τὶς τελευταῖες πνευματικὲς νουθεσίες: «Νὰ εὐχαριστεῖτε πάντοτε τὸν Θεό, ἰδίως γιὰ τὴν ἁγία σας κλήση στὸ μοναδικὸ βίο τοῦ μοναχοῦ. Νὰ ἀποφεύγετε τὴν φιλαυτία καὶ τὴν αὐτοδικαίωση σὰν τοὺς μεγαλύτερους ἐχθρούς σας. Νὰ προσεύχεσθε ἀδιάλειπτα. Νὰ ἀγωνίζεσθε, γιὰ νὰ ἀποκτήσετε τὴν καθαρότητα τῆς καρδίας. Διότι, μόνο ἔτσι μπορεῖτε νὰ φθάσετε στὴν τελειότητα».

Ὁ Ὅσιος Boisil κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ ἔτος 664 μ.Χ.

Λεπτομέρειες γιὰ τὴν ζωὴ αὐτοῦ τοῦ ἁγίου τῆς ὀρθοδοξίας, μπορεῖ νὰ βρεῖ ὁ ἀναγνώστης στὸ βιβλίο «Οἱ Ἅγιοι τῶν Βρεττανικῶν Νήσων», τοῦ Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, ἐπισκόπου Τελμησσοῦ, Ἀθῆναι 1985.

Συναξαριστής της 24ης Φεβρουαρίου

Ἡ Α´ καὶ Β´ Εὕρεσις τῆς Τιμίας Κεφαλῆς τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Προδρόμου

Ἡ πρώτη εὕρεση ἔγινε στὴ Μαχαιροῦντα, γύρω ἀπὸ τὸ χῶρο ποὺ ἦταν τὸ ἀνάκτορο τοῦ Ἡρῴδη. Ἀφοῦ ἡ Ἡρῳδιὰς πῆρε τὴν ἀποτρόπαια εὐχαρίστηση, νὰ δεῖ ἐπὶ πίνακι τὴν αἱμόφυρτη κεφαλὴ τοῦ γενναίου προμάχου τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς ἀλήθειας, διέταξε νὰ τὴν θάψουν σ᾿ ἕνα μέρος ἐκεῖ κοντά, τὸ ὁποῖο πήγαινε καὶ καταπατοῦσε ἀπὸ καιρὸ σὲ καιρό, γιὰ νὰ ἱκανοποιεῖ τὸ ἄσβεστο πάντοτε μῖσος της.

Στὸν τόπο ἐκεῖνο ἔμεινε θαμμένη, ὥσπου τὴν ἀνακάλυψαν δυὸ μοναχοὶ ἀπὸ τὴν Ἀνατολή, στοὺς ὁποίους ἐπανειλημμένα φάνηκε σὲ ὄνειρο ὁ Πρόδρομος. Μετὰ τὸ θάνατο τῶν μοναχῶν αὐτῶν, ἀπὸ χέρι σὲ χέρι χάθηκε.
Βρέθηκε ὅμως πάλι, ἐπὶ αὐτοκράτορα Οὐαλεντινιανοῦ.

Ὅπως βλέπουμε, τῶν ἐπιφανῶν ἀνθρώπων τοῦ μηνύματος τοῦ Εὐαγγελίου, ὄχι μόνο οἱ ψυχὲς δὲν χάνονται καὶ πηγαίνουν ἐκεῖ ποὺ ἡ οὐράνια δόξα τὶς καλεῖ, ἀλλὰ ὁ Κύριός μας, οὔτε τὰ κόκκαλα τῶν σωμάτων τους δὲν ἀφήνει νὰ χαθοῦν. Διότι μὲ τὴν ἁγία τους ζωή, ἁγίασαν ἀκόμα καὶ αὐτὴ τὴν ὕλη τοῦ σώματος, ποὺ πρέπει νὰ εἶναι τὸ καθαρότατο δοχεῖο τῆς ψυχῆς.

Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἐκ γῆς ἀνατείλασα, ἡ τοῦ Προδρόμου Κεφαλή, ἀκτῖνας ἀφίησι, τῆς ἀφθαρσίας πιστοῖς τῶν ἰάσεων· ἄνωθεν συναθροίζει, τὴν πληθὺν τῶν Ἀγγέλων, κάτωθεν συγκαλεῖται, τῶν ἀνθρώπων τὰ γένη, ὁμόφωνον ἀναπέμψαι, δόξαν Χριστῷ τῷ Θεῷ.

Κοντάκιον.
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Προφῆτα Θεοῦ, καὶ Πρόδρομε τῆς χάριτος, τὴν Κάραν τὴν σήν, ὡς ῥόδον ἱερώτατον, ἐκ τῆς γῆς εὑράμενοι, τὰς ἰάσεις πάντοτε λαμβάνομεν, καὶ γὰρ πάλιν ὡς πρότερον, τῷ κόσμῳ κηρύττεις τὴν μετάνοιαν.

Μεγαλυνάριον.
Ὤσπερ μυροθήκη πνευματική, ἐκ γῆς ἀνεφάνη, σοῦ ἡ πάντιμος Κεφαλή, Βαπτιστὰ Κυρίου, καὶ κόσμον κατευφραίνει, τῆς ἡδυπνόου δόξης ταῖς διαδόσεσι.

---

Ὁ Ἅγιος Boisil (Σκωτσέζος)

Ὁ Ὅσιος Boisil (Μποϊζὶλ) καταγόταν ἀπὸ τὴ Σκωτία καὶ ἀκολούθησε τὴν ὁδὸ τῆς μοναχικῆς πολιτείας. Ἐκάρη μοναχὸς στὴ μονὴ τοῦ Μελρός, ἡ ὁποία ἔκειτο κοντὰ στὸν ποταμὸ Τουίντ. Ἔφθασε διὰ τῆς θεοφιλοῦς ἀσκήσεώς του στὰ ὕψη τῶν ἀρετῶν. Προσευχόταν ἀδιάλειπτα ἐπικαλούμενος τὸ Ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὁ Θεὸς τὸν εὐλόγησε μὲ τὸ προορατικὸ χάρισμα. Προαισθανόμενος τὸ τέλος του, κάλεσε τοὺς ἀδελφούς της μονῆς καὶ τοὺς ἔδωσε τὶς τελευταῖες πνευματικὲς νουθεσίες: «Νὰ εὐχαριστεῖτε πάντοτε τὸν Θεό, ἰδίως γιὰ τὴν ἁγία σας κλήση στὸ μοναδικὸ βίο τοῦ μοναχοῦ. Νὰ ἀποφεύγετε τὴν φιλαυτία καὶ τὴν αὐτοδικαίωση σὰν τοὺς μεγαλύτερους ἐχθρούς σας. Νὰ προσεύχεσθε ἀδιάλειπτα. Νὰ ἀγωνίζεσθε, γιὰ νὰ ἀποκτήσετε τὴν καθαρότητα τῆς καρδίας. Διότι, μόνο ἔτσι μπορεῖτε νὰ φθάσετε στὴν τελειότητα».

Ὁ Ὅσιος Boisil κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ ἔτος 664 μ.Χ.

Λεπτομέρειες γιὰ τὴν ζωὴ αὐτοῦ τοῦ ἁγίου τῆς ὀρθοδοξίας, μπορεῖ νὰ βρεῖ ὁ ἀναγνώστης στὸ βιβλίο «Οἱ Ἅγιοι τῶν Βρεττανικῶν Νήσων», τοῦ Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, ἐπισκόπου Τελμησσοῦ, Ἀθῆναι 1985.

---

Ὁ Ἅγιος Ethelbert (Ἀγγλος)

Ὁ Ἅγιος Ethelbert ἦταν Ἀγγλοσάξονας βασιλεὺς τοῦ Κὲντ μὲ ἕδρα τὸ Καντέρμπουρυ. Ἡ σύζυγός του Μπέρθα, ἦταν Χριστιανὴ καταγόμενη ἀπὸ τὴ Γαλλία. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς βασιλείας τοῦ ἔφθασαν ἀπὸ τὴ Ρώμη οἱ Χριστιανοὶ Ἱεραπόστολοι ὑπὸ τὸν μοναχὸ Αὐγουστίνο. Ὁ βασιλέας τοὺς ὑποδέχθηκε καὶ τοὺς παρέσχε κάθε διευκόλυνση στὴν ἐπιτέλεση τοῦ ἔργου τῆς διαδόσεως τοῦ Θείου Λόγου. Τελικὰ καὶ ὁ ἴδιος βαπτίσθηκε Χριστιανός. Ἵδρυσε τὴν Ἐκκλησία τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου στὸ Ρότσεστερ, τοῦ Ἀποστόλου Παύλου στὸ Λονδίνο καὶ τὴν περίφημη μονὴ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου στὸ Καντέρμπουρυ. Ἐπίσης, συνετέλεσε τὰ μέγιστα στὸν ἐκχριστιανισμὸ τῶν Ἀνατολικῶν Σαξόνων ποὺ εἶχαν βασιλέα τὸν Σέμπερτ.

Ὁ Ἅγιος Ethelbert κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ ἔτος 616 μ.Χ.

Λεπτομέρειες γιὰ τὴν ζωὴ αὐτοῦ τοῦ ἁγίου τῆς ὀρθοδοξίας, μπορεῖ νὰ βρεῖ ὁ ἀναγνώστης στὸ βιβλίο «Οἱ Ἅγιοι τῶν Βρεττανικῶν Νήσων», τοῦ Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, ἐπισκόπου Τελμησσοῦ, Ἀθῆναι 1985.

---

Ὅσιος Ἔρασμος ἐκ Ρωσίας

Ὁ Ὅσιος Ἔρασμος γεννήθηκε στὴ Ρωσία ἀπὸ πλούσιους καὶ ἐπιφανεῖς γονεῖς. Ὅταν, μία μέρα, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας, ἄκουσε τὸν διάκονο νὰ προσεύχεται γιὰ ἐκείνους ποὺ ἀγαποῦν τὴν εὐπρέπεια τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, διέθεσε ὁλόκληρη τὴν περιουσία του γιὰ τὴν εὐπρέπιση τοῦ ναοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν Σπηλαίων τῆς Λαύρας τοῦ Κιέβου. Ἔπειτα ἔγινε καὶ ὁ ἴδιος μοναχὸς ἐκεῖ καὶ ἄρχιζε νὰ στολίζει τὸν ἑαυτό του μὲ τὶς ἀρετὲς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ὅμως ὁ διάβολος ἔστησε μία ὀλέθρια παγίδα στὸν Ὅσιο. Ὅταν πιὰ ὅλα τὰ πλούτη τοῦ εἶχαν χρησιμοποιηθεῖ γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Παναγίας, ὁ μακάριος Ἔρασμος σκέφθηκε ὅτι μάταια τὰ ξόδεψε γι' αὐτὸ τὸν σκοπὸ καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ τὰ μοιράσει στοὺς πτωχούς. Ὁ Ὅσιος δὲν κατάλαβε πὼς οἱ λογισμοὶ αὐτοὶ ἦταν πειρασμικοί. Ἔπεσε σὲ ἀθυμία καὶ ἀπόγνωση. Οὔτε οἱ προσπάθειες τοῦ ἡγουμένου, οὔτε ἡ συμπαράσταση καὶ οἱ συμβουλὲς τῶν ἀδελφῶν στάθηκαν ἱκανὲς νὰ τὸν βοηθήσουν καὶ νὰ τὸν παρηγορήσουν. Ἄρχισε νὰ ζεῖ ἀπρόσεκτα γιὰ μοναχό. Σπαταλοῦσε τὸν χρόνο τοῦ μοναχικοῦ βίου τοῦ ἄσκοπα, χωρὶς πνευματικὸ ἀγώνα, χωρὶς προσευχή, χωρὶς ὑπακοή, βυθισμένος στὴν ψυχολεθρη ἀκηδία καὶ τὴν ἀμέλεια.

Ὅταν εἶδαν οἱ πατέρες ὅτι τὰ λόγια τους ὄχι μόνο δὲν τὸν ὠφελοῦσαν, ἀλλὰ τὸν ἐρέθιζαν κιόλας, σταμάτησαν πιὰ νὰ τοῦ μιλοῦν καὶ ἄρχισαν ἂν προσεύχονται. Ὁ φιλάνθρωπος Κύριος δὲν ἄφησε νὰ πᾶνε χαμένοι οἱ προηγούμενοι κόποι καὶ οἱ ἀρετὲς τοῦ δούλου Του. Παρεχώρησε, λοιπόν, νὰ ἀσθενήσει. Ὁ Ὅσιος ἔφθασε στὰ πρόθυρα τοῦ θανάτου. Γιὰ ἑπτὰ ἡμέρες ἦταν ἀναίσθητος, μὴν μπορώντας νὰ πάρει τροφὴ ἢ νὰ ἐπικοινωνήσει μὲ κανένα. Τὴν ὄγδοη ἡμέρα ὁ ἡγούμενος κάλεσε ὅλη τὴν ἀδελφότητα γύρω στὴν κλίνη του. Ἐκείνη τὴν στιγμὴ ὅμως, ὁ ἑτοιμοθάνατος Ἔρασμος, συνῆλθε, ἀνασηκώθηκε, κάθισε στὸ κρεβάτι καὶ εἶπε πρὸς τοὺς πατέρες: «Ἀδελφοί, εἶμαι ἁμαρτωλὸς καὶ ἔζησα ράθυμα. Ὁ θάνατος μὲ βρῆκε ἀμετανόητο. Ἐνῶ ὅμως ὁ διάβολος μὲ χαρὰ περίμενε τὸ τέλος μου, παρουσιάσθηκαν οἱ Ὅσιοι Πατέρες μᾶς Ἀντώνιος καὶ Θεοδόσιος καὶ μοῦ εἶπαν ὅτι προσευχήθηκαν γιὰ μένα στὸν Κύριο. Καὶ Ἐκεῖνος, σὰν πολυεύσπλαχνος, μοῦ χάρισε καιρὸ μετανοίας. Μετὰ εἶδα καὶ τὴν Κυρία Θεοτόκο, ἡ ὁποία μου εἶπε ὅτι, ἐπειδὴ στόλισα τὴν Ἐκκλησία της καὶ τὴν πλούτισα μὲ ὡραῖες εἰκόνες καὶ πολύτιμα σκεύη, μεσολάβησε γιὰ μένα στὸν Υἱό της καὶ σὲ τρεῖς ἡμέρες θὰ μὲ πάρει κοντά της, ἐπειδὴ ἀγάπησα τὴν εὐπρέπεια τοῦ οἴκου αὐτῆς».

Ἔτσι, μετὰ τρεῖς ἡμέρες ὁ Ὅσιος Ἔρασμος, τὸ ἔτος 1160 μ.Χ., κοιμήθηκε εἰρηνικά.

Ερωτήματα απο το παρελθόν :Αυτό είναι το μέλλον της Ελλάδας στην ΕΕ; Οι υπεύθυνοι του Άουσβιτς επιστρέφουν

Ο λαός της Ελλάδας πρέπει αυτήν την περίοδο να πάρει μια σημαντική απόφαση: θέλει να αποτελεί μέρος μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης που εξουσιάζεται μόνο από ορισμένες οικονομικές δυνάμεις; Μήπως ο σκεπτικισμός για αυτήν την μορφή Ευρώπης ως μιας «μεγάλης επιχείρησης» είναι δικαιολογημένος;
Σκοπός αυτής της σελίδας είναι να παρασχεθούν ορισμένα σημαντικά ιστορικά δεδομένα σχετικά με το πιο πάνω θέμα. Θα δείξει ότι δεν είναι μόνο ο Ελληνικός λαός που πρέπει να είναι ιδιαίτερα δύσπιστος απέναντι σε αυτό το τέρας - αλλά και οι λαοί που ζουν στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Ιστορικά δεδομένα

Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος σχεδιάστηκε και χρηματοδοτήθηκε από το μεγαλύτερο χημικό/ φαρμακευτικό καρτέλ του κόσμου εκείνης της περιόδου, τη Γερμανική IG Farben (Bayer, BASF, Hoechst και άλλες). Στόχος τους ήταν να κατακτήσουν την Ευρώπη και να τη συνενώσουν σε μια κοινή αγορά για τα χημικά και πετροχημικά προϊόντα τους. Ο μόνος τρόπος για να ολοκληρωθεί αυτός ο στόχος ήταν με στρατιωτική βία. Έτσι έφεραν τους Ναζί στην εξουσία ως τους πολιτικούς και στρατιωτικούς τους πράκτορες. Οι λεπτομέρειες αυτού του master προγράμματος μπορούν να ληφθούν από τα αρχεία του Δικαστηρίου Εγκλημάτων Πολέμου της Νυρεμβέργης εναντίον της IG Farben που μόλις δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά on-line στο www.profit-over-life.org

Οι ρίζες της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αφού η πολεμική προσπάθεια να κατακτηθεί η Ευρώπη απέτυχε, τα συμφέροντα γύρω από αυτό το καρτέλ πετρελαίου και φαρμάκων ανασυγκροτήθηκαν. Ενώ οι πολιτικοί και στρατιωτικοί συμμέτοχοι του συνασπισμού IG Farben/ναζιστικού καθεστώτος τιμωρήθηκαν με βαριές ποινές στη Νυρεμβέργη, τα ανώτερα στελέχη της IG Farben – οι πραγματικοί εγκληματίες πολέμου – επανατοποθετήθηκαν σύντομα στις υψηλότερες θέσεις των διαδόχων της IG Farben, δηλαδή της BASF και της Bayer. Στόχος τους ήταν να κάνουν μια δεύτερη προσπάθεια για την «κατάκτηση» της Ευρώπης – αυτή τη φορά χρησιμοποιώντας την πολιτική πίεση και την οικονομική δωροδοκία στα πλαίσια της εδραίωσης μιας ΕΕ που να κυβερνάται από τις μεγάλες εταιρίες.
Όπως ήταν αναμενόμενο, οι πολιτικοί αρχιτέκτονες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν όλοι λείψανα της ναζιστικής περιόδου ή διάδοχοι των συμφερόντων της IG Farben. Ο Walter Hallstein, κορυφαίος καθηγητής νομικής στη ναζιστική Γερμανία, επιβλήθηκε ως πρώτος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από το 1956 ως το 1967. Στόχος του ήταν να σχεδιάσει το βασικό νομικό πλαίσιο της ΕΕ για να διασφαλίσει τον εταιρικό έλεγχο σε κάθε επίπεδο.

Κατά τη διάρκεια της «βασιλείας» δύο δεκαετιών του Γερμανού καγκελάριου Helmut Kohl – ο οποίος ανελίχτηκε από υπάλληλο της θυγατρικής της IG Farben, BASF, σε καγκελάριο – τα πολιτικά όργανα της ΕΕ διαμορφώθηκαν σύμφωνα με τις απαιτήσεις των πολυεθνικών εταιριών. Κατά την περίοδο κυριαρχίας του Kohl, η αποκαλούμενη «Ευρωπαϊκή Επιτροπή» μετατράπηκε σε πολιτικό γραφείο του καρτέλ πετρελαίου και φαρμάκων - εκλεγμένη από κανένα και λειτουργώντας πέρα από οποιοδήποτε δημοκρατικό έλεγχο. Το καρτέλ πετρελαίου και φαρμάκων ήταν εκείνο που χρηματοδότησε την ΕΕ ως λειτουργική του βάση.

Μαθήματα από την ιστορία

Ερωτήσεις που Αντιμετωπίζει Σήμερα ο Λαός της Ελλάδας

• Θέλετε να ζήσετε σε μια τέτοια Ευρώπη;
• Νομίζετε ότι ο λαός και η κυβέρνηση της Ελλάδας – ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη την ελληνική ιστορία – πρέπεινα έχουν ιδιαίτερη ευθύνη να εμποδίσουν την ιστορία να επαναληφθεί;
• Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση της Ελλάδας θα πρέπει να ηγηθεί των εθνών της Ευρώπης διασφαλίζοντας ότι η Ευρώπη των επιχειρήσεων αντικαθίσταται από μια Ευρώπη για τον κόσμο;

Η ακόλουθη Δημόσια Προειδοποίηση, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 27 Ιουλίου, 2007.

Όλα όσα προβλέπονταν σε αυτήν την Προειδοποίηση, έχουν στο μεταξύ γίνει πραγματικότητα.
πηγή

Η Ελλάδα πρέπει να καταστραφεί…

Το Ευαγγέλιο είναι χρυσωρυχείο σοφίας. Δεν είναι δυνατόν να ρίξεις μέσα στο Ευαγγέλιο τον κουβά της σκέψης σου και να μην αντλήσεις χρυσάφι.
Και χαρακτηριστικό παράδειγμα, στην προκειμένη περίπτωση, αποτελεί η ευαγγελική περικοπή της προηγούμενης Κυριακής (Ματθαίου, ΚΕ, 31-46) η οποία αναφέρεται στη Μέλλουσα Κρίση. Τη μητέρα, θα μπορούσαμε να πούμε, όλων των δικών. Γιατί εκεί και μόνο εκεί θα αποκαλυφθεί και θα εφαρμοστεί η αληθινή δικαιοσύνη, που βέβαια είναι η δικαιοσύνη του Θεού.
Μιλούμε ασφαλώς κι εμείς οι άνθρωποι για δικαιοσύνη. Και μάλιστα μιλούμε για λειτουργούς και υπουργούς της Δικαιοσύνης. Αλλά η δικαιοσύνη μας αυτή έχει πολύ ελάχιστη σχέση με τη δικαιοσύνη του Θεού, αν δεν βρίσκεται σε διαμετρική αντίθεση. Παρότι, για να καταστήσουμε ευχερέστερη την απονομή της «δικαιοσύνης» μας, έχουμε επινοήσει σωρεία νόμων. Τους οποίους όμως, αν στύψει κανείς είναι δύσκολο να βγάλει έστω και λίγες σταγόνες δικαιοσύνης. Ενώ απεναντίας θα βγάλει ποταμούς αδικίας και περισσής κακουργίας. Και εύγλωττη απόδειξη του ισχυρισμού αυτού αποτελεί το γεγονός ότι θύματα της ανθρώπινης δικαιοσύνης υπήρξαν μεγάλοι σοφοί και ήρωες και άγιοι. Και διαχρονικά, εκατομμύρια πολλά αθώων ανθρώπων.
Κι ακόμη ας πάρουμε για παράδειγμα τους «συμμάχους» μας στο ΝΑΤΟ και «εταίρους» μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση Γερμανούς, οι οποίοι έκαμαν, εν ονόματι του νόμου, δύο καταστροφικούς παγκοσμίους πολέμους, με απολογισμό εκατομμύρια θυμάτων. Μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται και κάπου εφτακόσιες χιλιάδες Έλληνες. Οι οποίοι δεν είχαν φταίξει και δεν είχαν βλάψει σε τίποτε τους Γερμανούς. Και όμως βρέθηκαν να αντιμετωπίζονται ως εγκληματίες. Με αποτέλεσμα να καίγονται και να καταστρέφονται οι πόλεις και τα χωριά τους και οι απαραίτητες για την επιβίωσή τους υλικοτεχνικές υποδομές. Να καταληστεύονται και να κακοποιούνται ποικιλοτρόπως οι ίδιοι, χωρίς ίχνος ανθρώπινης ευαισθησίας. Και όλα αυτά στο όνομα της ρατσιστικής γερμανικής παραφροσύνης και νομιμοφροσύνης.
Βέβαια θα πουν κάποιοι, μα αυτοί, που τα έκαμαν αυτά ήταν οι ναζί. Οι οπαδοί μιας διαστροφικής ιδεολογίας, που έχει ως υπέρτατο ιδανικό της, σε κάθε έκφανση της ζωής, τη βαρβαρότητα. Αλλά να όμως που η διαστροφική αυτή νοοτροπία επανέρχεται και στις μέρες μας. Οπότε έχουμε το πάντρεμα της νεοναζιστικής με την τοκογλυφική βαρβαρότητα. Δύο παθολογικά σύνδρομα ρατσιστικών ιδεοληψιών, που παλιότερα συγκρούονταν και τώρα συνεργάζονται και συναγωνίζονται για το ποιος θα δρέψει περισσότερες δάφνες καταστροφικής βαρβαρότητας.
Δεν ακούσατε τι είπε ο Γερμανός Υπουργός των Εξωτερικών στο δικό μας ομόλογό του Υπουργό, όταν ο τελευταίος του είπε ότι θα διεκδικήσουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις και την επιστροφή του κατοχικού δανείου; «Η υπόθεση των πολεμικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου, αποκρίθηκε, έχει κλείσει νομικά για μας»! Που σημαίνει ότι η παντοειδής καταστροφή της πατρίδας μας και το δολοφονικό όργιο, σε βάρος του λαού μας, ήταν πέρα για πέρα νόμιμο. Και ασφαλώς τώρα είμαστε διπλά παράνομοι, που έχουμε το θράσος να τους ζητούμε και τα ρέστα…
Και είμαστε ακόμη περισσότερο παράνομοι, αφού η μαφία των διεθνών τοκογλύφων σε αγαστή συνεργασία με τους ντόπιους εφιάλτες, όπως ξανά ’χουμε πει, χάλκευσαν, την πέρα για πέρα νόμιμη δολοφονική παγίδα του δόλιου χρέους. Που μάλιστα είναι κατοχυρωμένη με μνημόνια και συμβάσεις συμβατές με τη δική τους νομική βαρβαρότητα και ασύμβατες με τη δική μας επιβίωση και αξιοπρέπεια. Και έρχονται, στο όνομα της βαρβαρότητας αυτής, να μας σύρουν αλυσοδεμένους στα αδιέξοδα καταγώγια του ναζιστικού και τοκογλυφικού μεσαίωνα. Που σημαίνει ότι ο νόμος των κρεματορίων, που τότε εφαρμόστηκε απ’ τους ναζί, εφαρμόζεται τώρα σε βάρος των Ελλήνων απ’ τους ιδεολογικούς απογόνους τους.
Δεν ακούσατε τι είπε ο κ. Βαρουφάκης; Η Ε.Ε. είπε μας αντιμετωπίζει, όπως η CIA τους κρατούμενους του Γκουανατανάμο. Οι σύγχρονοι νεοναζί δεν μας δολοφονούν μια κι έξω, όπως οι «φιλάνθρωποι» ναζί των κρεματορίων, αλλά αργά και όσο μπορούν περισσότερο οδυνηρά, για να το απολαμβάνουν. Κι ακόμη ακούσατε πώς ερμηνεύει την ετυμηγορία του γερμανοκρατούμενου Ευρογκρούπ ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Γκρούγκμαν (φωτογρσφία): «Η αποκρουστική απόφασή τους, λέει, σημαίνει ο, τι και η απόφαση των Ρωμαίων για την Καρχηδόνα. Ότι η Ελλάδα πρέπει να καταστραφεί»! Ότι, δηλαδή, η λεηλασία σε βάρος ενός λαού και η καταστροφή της χώρας του είναι, κατά πάντα νόμιμες. Και τα παιδάκια και τα εκατομμύρια των ανέργων και όσων λιμοκτονούν και οι χιλιάδες, που αυτοκτονούν όλοι και όλα αυτά είναι καλά και άγια και νόμιμα. Και αυτό επαναλαμβάνουν τα πολιτικά και μιντιακά φερέφωνά τους. Ακόμη και κάποια ελληνικά. Δεν είδατε τι έκαμε, χωρίς ίχνος αιδούς και συνείδησης ο αλήστου μνήμης πρώην πρωθυπουργός της ΝεόΔουλης παρατάξεως. Έσπευσε να συναντηθεί με τους ομόφρονές του, προκειμένου να αποφανθούν από κοινού ότι η νέα κυβέρνηση και συλλήβδην ο ελληνικός λαός είμαστε υποχρεωμένοι να βασανιζόμαστε-εμείς και οι επόμενες γενιές των Ελλήνων-στα κάτεργα του νεοναζιστικού και τοκογλυφικού μεσαίωνα.
Και τι λέει η ευαγγελική δικαιοσύνη, στην προκειμένη περίπτωση; Λέει απλά ότι όλα αυτά είναι κακουργήματα με αιώνιες συνέπειες για όσους κάνουν κόλαση τη ζωή των συνανθρώπων τους. Όσο και εκείνα του Νταχάου και του Άουσβιτς!
Αλλά βέβαια τι σημασία έχει το τι λέει ο Χριστός και το Ευαγγέλιό του; Σημασία έχει το τι λέει ο Σόιμπλε και η Μέρκελ, οι Ροτσιλδ και οι Ροκφέλερ και οι διάφοροι Σαμαράδες. Για τους οποίους ο Χριστός είναι ασήμαντη λεπτομέρεια. Έστω κι αν δηλώνουν χριστιανοδημοκράτες ή οτιδήποτε άλλο, προκειμένου να παραχαράξουν και να καπηλευτούν το Ευαγγέλιο…
παπα-Ηλίας
https://papailiasyfantis.wordpress.com
e-mail: yfantis.ilias@gmail.com

Αγίου Αυγουστίνου – Μέ τό βλέμμα στήν αἰωνιότητα

Οἱ ψυχές πού ἀγάπησαν τόν Χριστό καί γεύθηκαν ὅτι «χρηστός ὁ Κύριος», ποθοῦν καί λαχταροῦν τήν τέλεια ἕνωση μαζί του. Ἀπό τήν κοιλάδα αὐτή τοῦ κλαυθμῶνος συχνά στρέφουν γεμᾶτο νοσταλγία τό βλέμμα πρός τήν οὐράνια χώρα τῆς αἰωνιότητος, ὅπου θά γίνει ἡ ποθητή συνάντηση. Ἡ ἐνατένιση αὐτή τούς δίνει δύναμη καί κουράγιο γιά τούς ἀγῶνες τῆς ζωῆς ἀλλά καί θερμαίνει τήν ἐπιθυμία νά βρεθοῦν γρήγορα στήν αἰωνιότητα. Τά αἰσθήματα αὐτά ἐξομολογεῖται ὁ ἅγιος Αὐγουστῖνος σέ μιά προσευχή του, ἀπόσπασμα τῆς ὁποίας παραθέτουμε σέ ἐλεύθερη ἀπόδοση.
Ἔλα Σωτήρα μας, ποθητέ σέ ὅλους. Φανέρωσε τό πρόσωπό σου καί θά σωθοῦμε. Ἔλα φῶς μου, λυτρωτή μου. Βγάλε με ἀπό τή φυλακή γιά νά δοξολογήσω τ’ ὄνομά Σου. Μέχρι πότε ὁ δυστυχής θά ρίχνομαι στά κύματα αὐτῆς τῆς θνητῆς ζωῆς; Σοῦ κραυγάζω, Κύριε, δέν θά μ’ ἀκούσεις; Ἄκουσέ με πού σέ κράζω ἀπό τήν μεγάλη αὐτή θάλασσα καί βγάλε με στό λιμάνι τῆς αἰωνίου μακαριότητος.
Εὐτυχεῖς ἐκεῖνοι πού ἀπαλλάχθηκαν ἀπό τούς κινδύνους αὐτῆς τῆς θάλασσας καί ἀξιώθηκαν νά φθάσουν σέ σένα, τό ἀσφαλέστατο λιμάνι. Ὤ, πράγματι, εἶναι εὐτυχεῖς ὅσοι ἔφθασαν ἀπ’ τό πέλαγος στό γιαλό, ἀπό τήν ξενιτιά στήν πατρίδα, ἀπό τήν φυλακή στά ἀνάκτορα!… Μακάριοι ἐκεῖνοι, πού ἀπό αὐτή τή ζωή, τή γεμάτη ναυάγια, ἀξιώθηκαν νά φθάσουν σέ τέτοια εὐφροσύνη, καί δυστυχισμένοι ἐμεῖς, πού σέρνουμε τό σκάφος μας ἀνάμεσα στά κύματα, στήν καταιγίδα καί τή φουρτούνα αὐτῆς τῆς μεγάλης θάλασσας. Δέν ξέρουμε ἄν μπορέσουμε νά φθάσουμε στό λιμάνι τῆς σωτηρίας. Δυστυχισμένοι, γιατί ἡ ζωή μας περνᾶ στήν ξενιτιά, σέ κίνδυνο κι ἔχει ἀμφίβολο τό τέλος της. Δέν ξέρουμε ποῦ θά καταλήξουμε, γιατί ὅλα τά μελλοντικά εἶναι ἄγνωστα, ἀλλά ἐνῶ ταλαιπωρούμαστε ἀπό τά κύματα μέσα στό πέλαγος, ἀγκαλιάζουμε μέ τή σκέψη μας τό λιμάνι. Ὦ πατρίδα μας, γεμάτη ἀσφάλεια, ἀπό μακριά σέ βλέπουμε, σέ χαιρετοῦμε ἀπό τή θάλασσα αὐτή· ἀπ’ αὐτή τήν κοιλάδα τοῦ κλαυθμῶνος ὑψώνουμε σέ σένα τό πνεῦμα μας καί ἀγωνιζόμαστε μέ δάκρυα, μήπως μπορέσουμε ν’ ἀράξουμε σέ σένα, ἐλπίδα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.
Χριστέ, Θεέ μας, δύναμη καί καταφύγιό μας, πού τό φῶς σου στέλνει τίς ἀκτῖνες του στά μάτια μας σάν ἄστρο μέσα στά σκοτεινά σύννεφα τῆς θαλασσοταραχῆς, ὁδήγησέ μας στό λιμάνι, κυβέρνησε τό πλοῖο μας μέ τό δεξί σου χέρι καί μέ τά καρφιά τοῦ σταυροῦ σου, γιά νά μή χαθοῦμε στά κύματα, γιά νά μή μᾶς βυθίσει ἡ ταραχή τοῦ νεροῦ καί νά μή μᾶς καταπιεῖ ὁ βυθός. Ἀλλά μέ τό ἀγκίστρι τοῦ σταυροῦ σου τράβηξέ μας ἀπ’ αὐτό τό πέλαγος. Σέ σένα, τή μόνη μας παρηγοριά, πού σάν ἄστρο τῆς αὐγῆς καί ἥλιος δικαιοσύνης στέκεσαι στό γιαλό τῆς πατρίδας μας καί μᾶς περιμένεις, ὑψώνουμε τά δακρυσμένα μάτια μας.
Δῶσ’ μας, Κύριε, ἔτσι νά περάσουμε ἀνάμεσα ἀπό τή σκύλλα καί τή χάρυβδη, ὥστε ξεφεύγοντας καί τούς δύο κινδύνους, μαζί μέ τό σκάφος καί τήν πραμάτεια του, νά φθάσουμε μέ ἀσφάλεια στό λιμάνι.

Οι σταυροί των δοκιμασιών

‘’Διήλθομεν δια πυρός και ύδατος...’’ Ψαλμ. 65, 12.
Γέροντα, το σταυρουδάκι που μου δώσατε το φορώ συνέχεια και με βοηθάει στις δυσκολίες.
- Να, τέτοια σταυρουδάκια είναι οι δικοί μας σταυροί, σαν αυτά που κρεμούμε στον λαιμό μας και μας προστατεύουν στην ζωή μας. Τι νομίζεις, έχουμε μεγάλο σταυρό εμείς;

Μόνον ο Σταυρός του Χριστού μας ήταν πολύ βαρύς, γιατί ο Χριστός από αγάπη προς εμάς τους ανθρώπους δεν θέλησε να χρησιμοποιήση για τον εαυτό Του την θεϊκή Του δύναμη. Και στην συνέχεια σηκώνει το βάρος των σταυρών όλου του κόσμου και μας ελαφρώνει από τους πόνους των δοκιμασιών με την θεία Του βοήθεια και με την γλυκειά Του παρηγοριά.
Ο Καλός Θεός οικονομάει για τον κάθε άνθρωπο έναν σταυρό ανάλογο με την αντοχή του, όχι για να βασανιστή, αλλά για να ανεβή από τον σταυρό στον Ουρανό – γιατί στην ουσία ο σταυρός είναι σκάλα προς τον Ουρανό. Αν καταλάβουμε τι θησαυρό αποταμιεύουμε από τον πόνο των δοκιμασιών, δεν θα γογγύζουμε, αλλά θα δοξολογούμε τον Θεό σηκώνοντας το σταυρουδάκι που μας χάρισε, οπότε και σε τούτη την ζωή θα χαιρώμαστε, και στην άλλη θα έχουμε να λάβουμε και σύνταξη και «εφάπαξ». Ο Θεός μας έχει εξασφαλισμένα κτήματα εκεί στον Ουρανό. Όταν όμως ζητούμε να μας απαλλάξη από μια δοκιμασία, δίνει αυτά τα κτήματα σε άλλους και τα χάνουμε. Ενώ, αν κάνουμε υπομονή, θα μας δώση και τόκο.

Είναι μακάριος αυτός που βασανίζεται εδώ, γιατί, όσο πιο πολύ παιδεύεται σ’ αυτήν την ζωή, τόσο περισσότερο βοηθιέται για την άλλη, επειδή εξοφλά αμαρτίες. Οι σταυροί των δοκιμασιών είναι ανώτεροι από τα «τάλαντα», από τα χαρίσματα, που μας δίνει ο Θεός. Είναι μακάριος εκείνος που έχει όχι έναν σταυρό αλλά πέντε. Μια ταλαιπωρία ή ένας θάνατος μαρτυρικός είναι και καθαρός μισθός. Γι’ αυτό σε κάθε δοκιμασία να λέμε: «Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου, γιατί αυτό χρειαζόταν για την σωτηρία μου».

ΟΣΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Δ΄
ΟΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ
https://www.facebook.com/depy.semertzidoy?fref=photo

Εορτή της Α' και Β' ευρέσεως της Τιμίας κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου

Σήμερα, 24 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας τιμά την εορτή της Α' και Β' ευρέσεως της Τιμίας κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.

Όταν ο Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος αποκεφαλίστηκε από τον Ηρώδη, η Τιμία Κεφαλή του τοποθετήθηκε μέσα σε αγγείο από όστρακο όπου και το έκρυψαν στην κατοικία του Ηρώδη. Μετά από πολλά χρόνια, ο Αγιος Ιωάννης φανερώθηκε στο όνειρο δύο μοναχών, (οι οποίοι είχαν φύγει για τα Ιεροσόλυμα με σκοπό να προσκυνήσουν το τάφο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού), λέγοντάς τους το σημείο όπου βρίσκεται η Τιμία Κεφαλή του.

Οι μοναχοί αυτοί αφού την βρήκαν, την παρέδωσαν σε κάποιον για να την μεταφέρει στην πόλη των Εμεσηνών. Όταν αυτός όμως πέθανε την κληροδότησε στην αδελφή του. Και από τότε διαδοχικά περιήλθε σε πολλούς, και κατέληξε στα χέρια κάποιου ιερομονάχου αρειανού που ονομαζόταν Ευστάθιος όπου έκρυψε την Τιμία Κεφαλή σε ένα σπήλαιο.
Από εκεί, μεταφέρθηκε επί Ουάλεντος, στο Παντείχιον της Βιθυνίας ώσπου ο Θεοδόσιος ο Μέγας την ανεκόμισε στο Έβδομο της Κωνσταντινουπόλεως, όπου έχτισε μεγαλόπρεπη Ναό.
Οι εορτές του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου σε ολόκληρο το έτος:
~ Η Σύλληψις (23 Σεπτεμβρίου)
~ Το γενέσιον (24 Ιουνίου)
~ Η Σύναξις (7 Ιανουαρίου)
~ Η Αποτομή της κεφαλής (29 Αυγούστου)
~ Η Α' και Β' Εύρεσις της κεφαλής (24 Φεβρουαρίου)
~ Η Γ’ Εύρεσις της κεφαλής (25 Μαΐου)
Απολυτίκιο:
Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Εκ γης ανατείλασα η του Προδρόμου κεφαλή, ακτίνας αφίησι της αφθαρσίας, πιστοίς των ιάσεων· άνωθεν συναθροίζει, την πληθύν των Αγγέλων, κάτωθεν συγκαλείται, των ανθρώπων το γένος, ομόφωνον αναπέμψαι, δόξαν Χριστώ τω Θεώ.

Παχεία γαστήρ λεπτόν ου τίκτει νόον - Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Δὲν γίνεστε ἅγιοι κυνηγώντας τὸ κακό. Ἄστε τὸ κακό. Νὰ κοιτάζετε πρὸς τὸν Χριστὸ κι αὐτὸ θὰ σᾶς σώσει. Ἐκεῖνο ποὺ κάνει ἅγιο τὸν ἄνθρωπο εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ λατρεία πρὸς τὸν Χριστό, ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ νὰ ἐκφραστεῖ, δὲν μπορεῖ, δὲν μπορεῖ... Καὶ προσπαθεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ κάνει ἀσκήσεις, νὰ κάνει τέτοια πράγματα καὶ νὰ καταπονεῖ τὸν ἑαυτό του γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Κανεὶς ἀσκητὴς δὲν ἁγίασε χωρὶς ἀσκήσεις. Κανεὶς δὲν μπόρεσε ν’ ἀνέλθει στὴν πνευματικότητα χωρὶς ν’ ἀσκηθεῖ. Πρέπει νὰ γίνονται ἀσκήσεις. Ἄσκηση εἶναι οἱ μετάνοιες, οἱ ἀγρυπνίες κ.λπ., ἀλλὰ ὄχι μὲ βία. Ὅλα νὰ γίνονται μὲ χαρά. Δὲν εἶναι οἱ μετάνοιες ποὺ θὰ κάνουμε, δὲν εἶναι οἱ προσευχές, εἶναι τὸ δόσιμο, ὁ ἔρωτας γιὰ τὸν Χριστό, γιὰ τὰ πνευματικά. Ὑπάρχουν πολλοὶ ποὺ τὰ κάνουνε αὐτὰ ὄχι γιὰ τὸν Θεὸ ἀλλὰ γιὰ ἄσκηση, γιὰ ὠφέλεια σωματική. Ὅμως οἱ πνευματικοὶ ἄνθρωποι τὸ κάνουνε γιὰ ψυχικὴ ὠφέλεια, γιὰ τὸν Θεό. Ἀλλὰ καὶ τὸ σῶμα ὠφελεῖται πολύ, δὲν ἀρρωσταίνει. Πολλὰ καλὰ ἔρχονται.

Μέσα στὴν ἄσκηση, τὶς μετάνοιες, τὶς ἀγρυπνίες καὶ τὶς ἄλλες κακουχίες εἶναι καὶ ἡ νηστεία. «Παχεῖα γαστὴρ λεπτὸν οὐ τίκτει νόον». Ἐγὼ τὸ γνωρίζω αὐτὸ ἀπ’ τοὺς Πατέρες. Ὅλα τὰ πατερικὰ βιβλία μιλοῦν γιὰ τὴ νηστεία. Οἱ Πατέρες τονίζουν νὰ μὴν τρῶμε δυσκολοχώνευτα φαγητὰ ἢ λιπαρὰ καὶ παχιά, γιατὶ κάνουν κακὸ στὸ σῶμα ἀλλὰ καὶ στὴν ψυχή. Λένε ὅτι τὸ προβατάκι τρώει τὰ χορταράκια τῆς γῆς κι εἶναι τόσο ἥσυχο. Εἴδατε ποὺ λένε, «σὰν τὸ πρόβατο». Ἐνῷ ὁ σκύλος ἢ ἡ γάτα κι ὅλ’ αὐτὰ τὰ σαρκοφάγα εἶναι ὅλα τους ἄγρια ζῶα. Τὸ κρέας κάνει κακὸ στὸν ἄνθρωπο. Κάνουν καλὸ τὰ χόρτα, τὰ φροῦτα κ.λπ. Γι’ αὐτὸ οἱ Πατέρες μιλοῦν γιὰ νηστεία καὶ κατακρίνουν τὴν πολυφαγία καὶ τὴν ἡδονὴ ποὺ αἰσθάνεται κανεὶς μὲ τὰ φαγητὰ τὰ πλούσια. Νὰ εἶναι πιὸ ἁπλὰ τὰ φαγητά μας. Νὰ μὴν ἀσχολούμαστε τόσο πολὺ μ’ αὐτά.

Δὲν εἶναι τὸ φαγητό, δὲν εἶναι οἱ καλὲς συνθῆκες διαβίωσης, ποὺ ἐξασφαλίζουν τὴν καλὴ ὑγεία. Εἶναι ἡ ἁγία ζωή, ἡ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ. Ξέρω γιὰ ἀσκητὲς ποὺ νηστεύανε πολὺ καὶ δὲν εἴχανε καμιὰ ἀρρώστια. Δὲν κινδυνεύει νὰ πάθει κανεὶς τίποτε ἀπ’ τὴ νηστεία. Κανεὶς δὲν ἔχει ἀρρωστήσει ἀπ’ τὴ νηστεία. Πιὸ πολὺ ἀρρωσταίνουν ἐκεῖνοι ποὺ τρῶνε κρέατα κι αὐγὰ καὶ γάλατα, παρὰ ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι λιτοδίαιτοι. Εἶναι παρατηρημένο αὐτό. Νὰ τὸ πάρουμε καὶ ἀπὸ τὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη· τώρα τὸ συνιστᾶ αὐτὸ τὸ πράγμα. Οἱ νηστευτὲς νηστεύουν καὶ δὲν παθαίνουν τίποτε· ὄχι ἁπλῶς δὲν παθαίνουν, ἀλλὰ θεραπεύονται ἀπὸ ἀρρώστιες.

Γιὰ νὰ τὰ κάνετε ὅμως αὐτά, πρέπει νὰ ἔχετε πίστη. Ἀλλιῶς σᾶς πιάνει λιγούρα. Ἡ νηστεία εἶναι καὶ ζήτημα πίστεως. Δὲν παθαίνετε μ’ αὐτὴν κακό, ὅταν τὸ χωνέψετε καλὰ τὸ φαγητό σας. Οἱ ἀσκητὲς μεταποιοῦν τὸν ἀέρα σὲ λεύκωμα καὶ δὲν τοὺς πειράζει ἡ νηστεία. Ὅταν ἔχετε τὸν ἔρωτα στὸ θεῖον, μπορεῖτε νὰ νηστεύετε μὲ εὐχαρίστηση κι ὅλα εἶναι εὔκολα· ἀλλιῶς σᾶς φαίνονται ὅλα βουνό. Ὅποιοι ἔδωσαν τὴν καρδιά τους στὸν Χριστὸ καὶ μὲ θερμὴ ἀγάπη ἔλεγαν τὴν εὐχὴ κυριάρχησαν καὶ νίκησαν τὴ λαιμαργία καὶ τὴν ἔλλειψη ἐγκράτειας. Ὑπάρχουν σήμερα πολλοὶ ἄνθρωποι, ποὺ δὲν μποροῦσαν νὰ νηστέψουν μιὰ μέρα καὶ τώρα ζοῦν μὲ χορτοφαγία, ὄχι γιὰ λόγους θρησκευτικούς, ἁπλῶς γιατὶ πίστεψαν ὅτι αὐτὸ θὰ κάνει καλὸ στὴν ὑγεία τους. Ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸ πιστέψεις, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ πάθεις τίποτε, ποὺ δὲν τρώεις κρέας. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος βέβαια εἶναι ἀσθενής, δὲν εἶναι ἁμαρτία νὰ φάει πρὸς στήριξιν τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ φαγητὰ μὴ νηστήσιμα. Τὸ ἁλάτι χρειάζεται στὸν ὀργανισμὸ τοῦ ἀνθρώπου. Ὑπάρχει μιὰ φήμη ὅτι τὸ ἁλάτι κάνει κακό. Δὲν εἶναι σωστὸ αὐτό. Εἶναι στοιχεῖο ποὺ χρειάζεται. Καὶ εἶναι ὁρισμένοι μάλιστα ποὺ τὸ ἔχουν πολὺ ἀνάγκη. Ἄλλοι δὲν τὸ ἔχουν ἀνάγκη, ἐνῷ κάποιους τοὺς πειράζει. Εἶναι ζήτημα ἰχνοστοιχείων τοῦ ὀργανισμοῦ. Χρειάζεται μικροβιολογικὴ ἐξέταση. Ἐγὼ τί ὄνειρα ἔχω! Γιὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος δηλαδή. Παρήγγειλα σιτάρι, γιὰ ν’ ἀλέθουμε, νὰ φτιάχνουμε ψωμὶ σταρίσιο. Καὶ σκέφτομαι νὰ πάρουμε διάφορα ὄσπρια καὶ νὰ τ’ ἀλέθουμε καὶ νὰ τ’ ἀνακατώνουμε, σιτάρι μὲ ρύζι, σόγια, σογιάλευρο μὲ φακὲς κ.λπ. Κι ἔπειτα ἔχουμε καὶ τὰ κολοκύθια καὶ τὶς ντομάτες καὶ τὶς πατάτες κι ὅλα τ’ ἄλλα χορταρικά. Καὶ μὲ τὸν πατέρα Ἡσύχιο εἴχαμε ἕνα ὄνειρο. Μιὰ φορὰ λέγαμε νὰ πᾶμε νὰ γίνουμε ἐρημίτες κάπου καὶ νὰ σπείρουμε σιτάρι καὶ νὰ τὸ μουσκεύουμε καὶ νὰ τὸ τρῶμε. Μήπως ὁ Μέγας Βασίλειος ἐκεῖ, στὴν ἔρημο, ἔτσι δὲν ἔκανε; Ἀλλὰ τώρα ἐμᾶς μᾶς κακοφαίνεται.

ΠΗΓΗ: ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ, εκδ. ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΧΡΥΣΟΠΗΓΗΣ, ΧΑΝΙΑ 2003.

πηγή

Το είδαμε εδώ

Κραυγή Ειρηναίου: Δεν είμαι αυτοέγκλειστος.Ισχυρίζονται όλο ψέμματα (ΒΙΝΤΕΟ)

 
Συγκλονιστικό βίντεο με τον μαρτυρικό Πατριάρχη Ειρηναίο ανέβασε στο λογαριασμό του στο youtube ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος. Σε αυτό ο κ. Ειρηναίος αποκαλύπτει πως κάθε άλλο παρά αυτοέγκλειστος είναι και λέει πως οι δεσμώτες του έχουν τα κλειδιά ενώ εκείνος δεν έχει....
Δείτε το βίντεο εδώ



πηγή