Ο ΑΓ. ΓΕΡΩΝ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΑΛΗΣ

Ἅγ. Γέρων Ἰωάννης τῆς Ἀμφιάλης
Ἡ πνευματική, ἠθική, ἀσκητική, ἀνθρωπιστική,
λειτουργικὴ καὶ χαρισματικὴ φυσιογνωμία του

ὑπὸ Δρ. Ἰω. Καλλιανιώτου, 
Καθηγ. Πανεπ. Scrantοn, U.S.A.

.             Εἰς τὸ μικρὸν τοῦτο ἄρθρον σκιαγραφεῖται, ἐν περιλήψει, ὁ βίος, ἡ πνευματικότης, ἡ προσφορά, τὰ δράματα, τὸ μακάριον τέλος καὶ ἡ ἐν γένει ὁσιακὴ μορφὴ τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιμανδρίτου, π. Ἰωάννου, διατελέσαντος ἡγουμένου τῆς ἐν Ἀμφιάλῃ Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Δημητρίου. Ἀλλ᾽ ἐστὶ δι᾽ ἠμᾶς δύσκολον νὰ διαγράψωμεν λεπτομερῶς τὴν ἐπίγειον διάβασίν του, καθ᾽ ὅτι ὁ Γέρων ἀπέκρυπτεν ἐπιμελῶς, τὰ τοῦ βίου του πεπραγμένα καὶ ἀκόμη περισσότερον, τὰ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἀποκαλυφθέντα εἰς αὐτόν. Ἡ ἐπὶ πολλῶν ἐτῶν ἐπιβληθεῖσα «ψευδώνυμος γνῶσις» ὡς σοφία ὡδήγησεν τὸν ἄνθρωπον εἰς τὴν παγκόσμιον σημερινὴν κρίσιν καὶ ἡ μόνη διέξοδος ἡμῶν ἐστὶν ἡ ἐπιστροφὴ εἰς τὴν παράδοσιν καὶ εἰς τὴν μίμησιν τῶν ἁγίων μας. Εὐελπιστοῦμεν εἰς τὴν ἀνάνηψιν πάντων.
.          Ἡ Ἁγία μας Ὀρθοδοξία ἐγνώρισε πολλὰς ἡγιασμένας μορφὰς καὶ συνεχίζει νὰ γνωρίζη, ἄλλως δὲν θὰ ὑπῆρχε λόγος τῆς ἡμετέρας ὑπάρξεως ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ. Καθ᾽ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἁμαρτία νὰ διαιωνίση τὴν ἐπὶ γῆς ζωὴν καὶ νὰ δικαιολογήση τὴν ὕπαρξιν καὶ συνέχισιν ταύτης. Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος σκέπει πάντας τοὺς πιστοὺς ἀκολούθους τοῦ Υἱοῦ της καὶ Θεοῦ ἡμῶν, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ συνεχίζει τοῦτο, διότι ὡρισμένοι ἅγιοι ὑπάρχουν καὶ σήμερον ἢ θὰ ὑπάρξουν εἰς τὸν κόσμον διὰ τὴν τῶν πιστῶν σωτηρίαν. Τὰ πνευματικὰ τέκνα τῶν ἐν τῷ κόσμῳ ἁγίων εἶναι πάρα πολλὰ καὶ διὰ τοῦτο ὑπάρχει καὶ ἐπανάληψις γεγονότων- ἀλλὰ ταυτοχρόνως, ἀποδεικνύεται καὶ ἡ ἀλήθεια τῶν διηγήσεων καὶ τῶν γεγραμμένων ὑπὸ τούτων. Καθ᾽ ὅτι «ὁ ἄνθρωπος ἐστὶ ζῶον λόγον ἔχον». Φυλάττουσι τὰ τέκνα ταῦτα τοὺς λόγους τῶν πνευματικῶν τῶν πατέρων καὶ τοὺς μεταφέρουν εἰς ἡμᾶς, τὰς μικρὰς εἰκόνας, τὰ κομποσχοίνια, τὰς ἐπιστολάς, τὰς φωτογραφίας καὶ ὁ,τιδήποτε τοὺς ἔδωσαν ὡς εὐλογίαν καὶ βοήθειαν ἐν τῷ βίῳ των.

[…]

.          Ὁ πατὴρ Ἰωάννης ἄφησεν, εἰς ἅπαντας τοὺς γιγνώσκοντας αὐτόν, κεχαραγμένην τὴν ἁγίαν μορφήν του, μὲ τὴν ταπείνωσίν του, τὴν καρτερίαν του, τὴν ὑπομονήν του, τὴν σιωπήν του, τὴν ἐλπίδα του καὶ πρὸ παντὸς μὲ τὴν ἀγάπην του. Ὁ ἐγκαταλελειμμένος, πεπλανημένος, δεδιχασμένος καὶ ἐξηντλημένος λαός μας, ἀπὸ τὰς τρεχούσας κρίσεις, εἰς ἅπαντας τοὺς τομεῖς τῆς ζωῆς του, ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην τῶν νέων ἁγίων τῆς αἰωνίου, ἀληθοῦς καὶ Παραδοσιακῆς Ὀρθοδοξίας. Εὐχόμεθα τὸ μικρὸν τοῦτο ἄρθρον νὰ καταστῆ ἡ ἀπαρχὴ καὶ ἡ συνέχεια ἁπάντων τῶν βίων τῶν ἁγίων μας τοῦ Κ´ (20^οῦ) τεταλαιπωρημένου, ἀντιπνευματικοῦ καὶ ἐν ἀποστασίᾳ αἰῶνος, ὁ ὁποῖος ἐκλόνισε τὴν μητέρα πάντων τῶν Ὀρθοδόξων, τὴν ἕως ἐχθὲς πνευματικὴν Ἑλλάδα, δι᾽ ὃ καὶ δὲν ἠδυνήθη αὕτη νὰ ἀντισταθῆ εἰς τὴν ἐκ δυσμῶν ἐσχεδιασμένην καὶ κατευθυνομένην λαίλαπα τοῦ ΚΑ´ (21^οῦ) τοιούτου ἐναντίον ταύτης ὑπὸ τῆς ἀποστατησάσης θυγατρός της.
.            Αἱ πνευματικαὶ καὶ ἅγιαι αὗται μορφαί, εἰς τὴν σημερινὴν πεπτωκυῖαν ἐποχήν μας, βοηθοῦν καὶ στηρίζουν τοὺς ἀδελφούς μας, οἱ ὁποῖοι ἐν μέσῳ ὅλων τούτων τῶν τρεχουσῶν δυσχερειῶν καὶ τῆς ἀθεΐας ἐπιμένουν νὰ ἀγωνίζωνται εἰς τὴν ὁδὸν τῶν ἀρετῶν καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἔχοντες ὡς παράδειγμα πρὸς μίμησιν τοὺς συγχρόνους ἁγίους μας καὶ δι᾽αὐτῆς τῆς βιοτῆς ἐλπίζουν εἰς τὸν ἁγιασμὸν καὶ τὴν σωτηρίαν των. Διότι «ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν». Ἡ δὲ πατρὶς ἡμῶν ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην τὸν ἐπαναεξαγιασμόν της καὶ τὴν ἐπανεύρεσιν τῆς προτεραίας τιμῆς καὶ δόξης της. Δὲν ἐπιτρέπεται ἡ μήτηρ νὰ καταστῆ κατωτέρα τῶν θυγατέρων της. Τοῦτο ἐστὶ μέγα παράδοξον καὶ προξενεῖ θλίψιν καὶ πόνον εἰς πάντας.

ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ: ΑΓΙΟΙ 20οῦ (ΙΩΑΝ.)

πηγή