Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2015

Κοιμούμεθα, αδέρφια μου! Κοιμούμεθα …



Τι λέει η Αποκάλυψις;

Εικόνα

Πουλήστε το πουκάμισό σας και αγοράστε την Αποκάλυψη.

Αυτά που είναι γραμμένα, όλα θα γίνουν.

Ο ουρανός και τα άστρα θα πέσουν, τα ποτάμια θα ξηρανθούν, θα λειώσει η γη σαν το μολύβι, θα πέσουν θρόνοι και καθεστώτα, αλλά ό,τι λέει η Αποκάλυψις, όλα θα γίνουν.

«Ο ουρανός και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρέλθωσι», είπε ο Χριστός.

Αυτά που λέγει η αποκάλυψις, αυτά που είπε ο απόστολος, αυτά που είπε ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, γίνονται στις ημέρας μας.

Κ’ εμείς τι κάνουμε, αδελφοί μου;



Να ξυπνήσουμε


Διάβασα κάποτε για έναν που πήγε πάνω σ’ ένα βουνό.

Το βουνό ήταν ο Βεζούβιος κ’ ήταν οι παραμονές της εκρήξεως του ηφαιστείου.

Πήγε λοιπόν και κάθησε πάνω στο Βεζούβιο.

Εδώ, λέει, ωραία είναι, χορταράκι άφθονο, δέντρα με ωραία σκιά…

Έβγαλε την κάπα του, ξάπλωσε κάτω, και πήρε έναν θαυμάσιο ύπνο.

Ροχάλιζε επάνω στο χορταράκι. Από κάτω όμως τι έκανε; Δούλευε ο Βεζούβιος.

Ποιος θα του το έλεγε; Από κάτω ήτανε κρατήρας.

Σε ολίγα λεπτά, ενώ αυτός κοιμόταν και ροχάλιζε, άνοιξε ο κρατήρας, τον πέταξε και η λάβα τον έκανε κάρβουνο.

Κοιμούμεθα, αδέρφια μου! Κοιμούμεθα επιμενίδειον ύπνον, και οι πολιτικοί μας και οι εκκλησιαστικοί μας άρχοντες και οι πάντες, και οι μικροί και οι μεγάλοι, όλων των χρωμάτων, και δεξιοί και αριστεροί και όλων των αποχρώσεων.

Οφείλω να το κηρύξω σήμερα και να πω, ότι κοιμούμεθα επάνω σε ένα ηφαίστειο.

Άς γλεντούνε, ας διασκεδάζουν ας χορεύουν ας οργιάζουν το ηφαίστειο λειτουργεί, και μια ημέρα θα εκραγεί.

Ουαί και αλλοίμονον σε όλους μας.

Θα μας εκτινάξει ο Βεζούβιος της οργής του Θεού εις τα πέρατα του κόσμου. Ουαί τω κόσμω!


Κοιμάσαι λοιπόν; Κοιμάσαι όταν λειτουργάει ο ιερεύς, κοιμάσαι όταν κηρύττει ο ιεροκήρυκας, κοιμάσαι όταν γίνωνται μεγάλα γεγονότα;

Θα σαλπίσουν σάλπιγγες Αποκαλύψεως.

Και τότε και άρχοντες και αρχόμενοι και μεγάλοι και μικροί θα ξυπνήσουν.

Θα είναι όμως πλέον αργά. Θα πάνε στα βουνά και θα λένε, Βουνά, ανοίξατε για να μας κρύψετε από την οργή του Κυρίου.

Είναι ταύτα παραμύθια; Όχι, αδελφοί μου. Είναι γεγονότα, γεγονότα της Αποκαλύψεως. Γεγονότα, τα οποία έρχονται.

Λοιπόν σαλπίζω κ’ εγώ ένας μικρός σαλπιγκτής μέσα στην Εκκλησία του Χριστού μου, σαλπίζω κ’ εγώ και λέγω: Ξυπνάτε, ξυπνάτε!

«Ψυχή μου, ψυχή μου, ανάστα τι καθεύδεις;…», λέει ένα τροπάριο της Εκκλησίας μας.

Ξύπνα ψυχή, ξύπνα ψυχή. «Το τέλος εγγίζει και μέλλεις θορυβείσθαι…».

Άς μη κοιμώμεθα, αδελφοί μου, για ν’ ακούσωμε το «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός…».

Άς ξυπνήσωμε και ας γρηγορούμε, για να δοξάζουμε Πατέρα Υιόν και άγιον Πνεύμα εις αιώνας αιώνων, αμήν.

Ν’ ανασυντάξουμε τις δυνάμεις μας εναντίον του κακού


Η Εκκλησία μας σήμερα πολεμείται. Πολεμείται περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Και οι Χριστιανοί κοιμούνται.

Εγώ, λέει ο ψευτοχριστιανός, πάω στην εκκλησία, κάνω το σταυρό μου, προσκυνώ τις εικόνες ανάβω το κερί μου, ακούω, κοινωνώ, και τίποτα παραπάνω μέχρι εκεί σταματούν,

Ενώ τώρα οι δύσκολοι καιροί μας επιβάλλουν, ο Χριστιανός να είναι μαχητικός και να αγωνίζεται για την πίστη του.

Θέλω να είστε έτοιμοι για να δώσετε το παρών εις όλα τα προσκλητήρια εις τα οποία ενδεχομένως – με σάλπιγγα Χριστού – να σας καλέσει ο επίσκοπος.

Σας ερωτώ: Είστε σύμφωνοι; Έχετε διάθεση ν’ αγωνιστήτε;



Από το βιβλίο «Οι Χριστιανοί στους έσχατους καιρούς»
Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου      
      πηγή

"Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΣΤΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΘΑ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΥΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ"


ΣΥΣΣΩΜΟ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΑΠΑΝΤΑΕΙ

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ 
"ΤΗ ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΝ" 

"Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΘΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΘΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΑΒΙΩΣΕΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΣΤΑΥΡΩΣΗ, ΑΛΛΑ ΠΛΕΟΝ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ"  
Η ΕΥΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΘΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΨΑΝ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ... 
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΔΕΙΞΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΣΤΟ ΓΟΛΓΟΘΑ !!!
Η ΛΥΣΗ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΟΥΡΑΝΟΚΑΤΕΒΑΤΗ, ΟΧΙ ΑΠΟ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ ... 




Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !!!
ΕΠΕΒΑΛΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΟΥΣ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟ ΝΑ ΒΛΑΣΤΗΜΙΣΕΙ, ΝΑ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ, ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΘΕΙΣΜΟ ... 
ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΚΑΤΟΡΘΩΣΕ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΤΟ ΖΗΛΟ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΗΣΑΝ ΖΩΝΤΑΝΗ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ, ΕΤΟΙΜΟΠΟΛΕΜΗ ΤΗ "ΜΑΓΙΑ" (ΕΜΠΡΟΣΤΟΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ) ΚΑΙ ΥΨΩΜΕΝΗ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ...
ΣΤΙΣ ΟΥΡΕΣ ΤΩΝ ΣΥΣΣΙΤΙΩΝ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΠΡΩΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΚΑΙ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΠΛΕΟΝ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΕΞ ΑΝΑΓΚΗΣ, ΑΦΟΥ ΟΤΑΝ ΔΙΕΘΕΤΑΝ ΠΛΟΥΤΟ ΔΕΝ ΔΙΕΘΕΤΑΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟ  ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΩΡΑ ...
Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΤΟΥΣ ΕΣΤΕΙΛΕ ΣΤΙΣ ΟΥΡΕΣ, Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΟΜΩΣ ΤΟ ΕΠΕΤΡΕΨΕ, ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΜΕ  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΘΑ ΣΤΗΘΟΥΝ ΣΕ ΑΝΑΛΟΓΕΣ ΟΥΡΕΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΣΚΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΗ 
ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ ... 
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΟΠΟΥ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΣΧΑΤΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΣΧΑΤΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ...
ΤΩΡΑ ΑΠΛΑ ΟΛΟΙ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΗΔΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΤΩΧΙΕΣ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ...
ΟΙ ΙΣΧΥΡΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΣΤΕΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΧΩΡΕΣ ΘΑ ΚΑΤΕΒΟΥΝ ΒΙΑΙΩΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ...
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ... 
Η ΕΛΛΑΔΑ ΟΜΩΣ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ ΘΑ ΦΥΓΕΙ ΓΡΗΓΟΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΕΝΩ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΘΑ ΜΕΤΡΟΥΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ...
ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΘΑ ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ...
Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΑΙΤΙΑ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΟΡΑ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΥΤΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΣΥΡΡΑΞΗΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΠΟΥ ΕΠΑΥΞΑΝΕΙ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΑ ...
ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΤΟ ΕΙΔΑΝ (ΒΑΤΟΠΕΔΙΝΟΣ), ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΜΕΤΩΠΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΣΥΝΤΟΜΑ ...
Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΟΜΩΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΔΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ...
ΘΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ "ΞΑΦΝΙΚΑ" ΚΑΙ ΟΣΑ ΑΚΟΜΑ ΠΡΟΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ (ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ=ΡΕΜΠΕΛΟ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΕ ΔΥΟ ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΤΑΔΙΑ, ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙ Ο ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ) ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΜΙΚΡΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΛΟΓΩ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΝΤΑΣΗΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ (ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΥΝΝΟΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΙΣΘΑΝΘΟΥΜΕ)...   
ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΟΙΡΑΙΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΝΑ ΚΤΥΠΗΣΕΙ ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (ΕΛΛΑΔΑ) ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ, ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΕΛΕΓΧΕΙ, ΑΤΑΚΤΗ ΦΥΓΗ ΚΑΙ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ...
ΠΕΡΙΟΡΙΣΕ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ...
ΠΕΤΥΧΕ ΟΜΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ...
ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ, Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΣΧΕΔΙΑΣΕ ΚΑΙ ΕΠΕΒΑΛΕ ΤΗΝ ΕΥΚΟΛΗ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ, ΑΠΟΘΕΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ, ΤΙΣ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΣ ΔΙΑΒΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΑΣΚΟΠΕΣ ΑΓΟΡΕΣ ΑΓΑΘΩΝ ...
ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΗΤΑΝ Η ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΤΥΧΑΙΝΑΝ ΑΝ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΑΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ, ΓΙΑΤΙ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΣΤΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ, ΤΑ ΚΛΑΠ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΑΒΕΡΝΕΣ, ΛΙΓΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΘΑ ΣΗΚΩΝΟΝΤΑΝ ΠΡΩΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ !!! 
ΣΧΕΔΟΝ ΑΜΕΣΑ ΟΜΩΣ (2008) ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΑΥΤΟ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΑΔΕΙΑ ΤΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΑΔΙΚΑ, ΟΙ ΤΑΒΕΡΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΛΑΠ ...
ΠΟΛΛΑ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΦΥΤΟΖΩΟΥΝ, ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΞ ΑΝΑΓΚΗΣ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ, ΓΙΑΤΙ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΑΠΟΤΟΜΑ ΣΕ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΝΤΟΝΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΩΝ ΧΡΕΩΝ ...
Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΒΛΕΠΕΙ ΟΤΙ ΧΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ... 
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΣΠΡΑΤΤΕΙ ΚΑΘΟΣΟΝ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΟΥΤΕ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΑΞΕΙ ΣΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΕΧΕΙ ΥΠΟΚΛΕΨΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΟΠΩΣ ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΚΑΙ Ο ΕΘΝΟΠΡΟΦΗΤΗΣ ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ: "ΘΑ ΒΑΛΟΥΝ ΔΙΣΒΑΣΤΑΧΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΑΛΛΑ ΔΕ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ", ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΣΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΠΟΥ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ... 
ΣΥΝΤΗΡΕΙΤΑΙ Η ΕΝΤΟΝΗ ΕΜΜΟΝΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΨΥΧΩΝ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΝ ...
ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΟΙ ΝΕΟΤΑΞΙΤΕΣ ΣΥΛΛΕΓΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΛΑΦΥΡΑ (ΨΥΧΕΣ) ΚΑΙ ΣΠΕΥΔΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΣΧΕΔΙΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ, ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟΧΟ ΝΑ ΑΠΟΔΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΔΟΚΟΜΕΝΗ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ Μ.Χ ΑΙΩΝΑ, ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΑΝ ΕΙΝΑΙ ΜΗ ΑΝΤΙΣΤΡΕΠΤΗ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΠΛΗΣΤΙΑΣ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΠΟΥ ΔΙΟΡΙΣΑΝ, ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΒΕΒΑΙΗ ΗΤΤΑ ...
Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΩΝ ΚΕΚΤΗΜΕΝΩΝ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΡΕΠΕΤΑΙ, ΟΣΕΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ ΚΑΙ ΑΝ ΑΦΑΙΡΕΣΟΥΝ ...     
ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΙΩΣΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣ ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΙΣΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ...
ΔΕΝ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ ΟΜΩΣ ΤΟΝ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΣΥΝΤΟΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ !!!
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΣΤΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΙ ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΙ Η ΕΥΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΠΡΙΝ ΤΟ "ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ ΣΤΩΜΕΝ ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ" ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΦΩΝΗΣΕΙ Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ...
ΑΠΟ ΕΓΩΙΣΜΟ, ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΛΑΘΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΒΕΒΑΙΑ ΟΙ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΗ ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ...
ΟΙ ΑΠΛΗΣΤΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΟΡΜΗΤΙΚΟΙ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΡΓΗΣΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΝ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗ ΘΕΙΑ ΔΙΚΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΟΙΚΤΟ ...
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΛΑΘΟΣ ΗΤΑΝ Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ...
ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΗΤΑΝ ΤΟ "ΣΤΡΙΜΩΓΜΑ" ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΔΕΚΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΓΙΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟΥΣ ΓΕΝΝΗΣΕ Η ΚΟΝΤΡΑ ΜΕ ΤΟ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΧΡΕΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΥΡΙΩΣ ΚΑΤΑΓΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΙ !!!

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ-ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ -MEΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

-

ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ: «ΠΡΟΦΗΤΕΥΩ·  Η ΕΟΚ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»  Μητρ. π. Αυγ. 6.2.1972

https://www.youtube.com/watch?v=zi010k3oAA4

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΩΦΕΛΕΙΑ … ΤΩΝ ΤΟΚΩΝ!!!!

ΟΜΩΣ,  ΕΑΝ ΔΙΑΒΑΖΑΝ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΚΑΙ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ  ποτές δέν θά ἀκουμποῦσαν στό χρῆμα τῶν τόκων.

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ-ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ  ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

ΙΔΟΥ ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΣ:

«Ζη­τείς από τον φτωχό εισοδήματα και αυξήσεις του πλούτου σου κάνοντας κάτι παρόμοιο όπως εάν ή­θελε κανείς από χωράφι που από την ξηρασία και τον καύσωνα εξεράθηκε να πάρει θημωνιές σιτα­ριού, ή πλήθος σταφυλιών από αμπέλι μετά την χαλαζόπτωση, ή να γεννηθούν παιδιά από στείρα κοι­λιά, ή γάλα από γυναίκες που δεν εγέννησαν». Κανείς δεν επιχειρεί τα παρά φύσιν και αδύνατα, διότι με το να μην κατορθώνει τίποτε γίνεται και καταγέλαστος

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ  ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΘΕΜΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ (κατά την ἄποψη μου  Λ. Α. )

ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ ΟΜΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ (ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΩΝ) ΝΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΟΥΝ ΚΑΤΑ ΦΥΣΙΝ (σπόρο, ζωντανά, θαλασσινά,  κλπ) .  ΚΑΙ ΤΟΤΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑΝ ΤΟ  ΑΚΑΡΠΟ ΚΑΙ ΑΦΥΣΙΚΟ ΚΕΡΔΟΣ ΤΟΥ  2. 5%  ( ὁ τόκος) ὅπως  τό ἐπιζητοῦν , δηλαδή τοῦ κεφαλαίου ὅπου θά τό διαχειρισθοῦν διάφορες ξενόδουλες τράπεζες  (παρά τήν ἑκάστοτε παραπλανητική ἐθνική ὀνομασία τους),  ἀλλά τό + 50% (τό λιγότερο) τοῦ κεφαλαίου !!!   μέ ἀπεριόριστη ἀπόδοση κέρδους καί αὐξανόμενη. ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ  ΝΑ  ΚΑΝΟΥΝ  ΚΑΙ  ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ , ΕΑΝ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ   ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ.

ΑΣ  ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΡΑΚΥΛΑ λοιπόν  ΚΑΙ  ΕΚΕΙΝΟΙ ΟΠΟΥ ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΚΟ , ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΟΠΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΔΑΝΕΙΑ ΜΕ ΤΟΚΟ.

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ-ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ  ΓΡΑΦΗ.

ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ , ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ, ΔΙΑΒΑΣΤΕ  ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΤΑΔΩΣΤΕ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ  ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ,  ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΕΠΕΛΘΕΙ ΝΕΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ (ὅπως στό Νεπάλ) ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΟΥΝ ΤΑ ΑΘΛΙΑ ΚΟΣΜΙΚΑ ΕΙΔΩΛΑ (ἡ φιλαργυρία, κλπ) ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ , ἀλλά καί τῶν  ΔΑΙΜΟΝΩΝ (οἱ «ναοί» τοῦ χρήματος, βλέπε: χρηματιστήρια, τράπεζες, κλπ).

ΙΔΟΥ ΤΟ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

EΡΓΑ  ΑΛΗΘΙΝΑ ΧΩΡΙΣ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΚΑΝΤΙΩΤΗ.

Όλοι οι μεγαλοπρεπείς ναοί και στο μικρότερο χωριό της Φλώρινας έγιναν επί των ημερών του. Ο μεγαλοπρεπής σταυρός που δεσπόζει στην πόλη της Φλώρινα και φωτίζεται τη νύχτα, στο ύψωμα 1020 είναι έργο δικό του. Το γηροκομείο δικό του. Ο συνοικισμός των νεοφωτίστων δικό του.  Οι  κατασκηνώσεις που έγιναν χωρίς δάνεια είναι δικές του. To Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο και Λύκειο δικό του, το Οικοτροφείο δικό του. Ο ραδιοφωνικός Σταθμός «ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ» δικός του….. Οι πιστοί που κατακλύζουν τους ιερούς ναούς είναι της χάριτος του Θεού και της δικής του εργασίας. Τά πάντα στη Φλώρινα έγιναν επί των ημερών του. 

ΤΟ  ΠΑΡΑΚΑΤΩ «Κατά τῶν τοκιζόντων (Ἅγιος Γρηγόριος ἐπίσκοπος Νύσσης)».

Κατά των τοκιζόντων (Αγιος Γρηγόριος επίσκοπος Νύσσης)

«Έκκλινον από του κακού και ποίησον αγαθόν» (Ψαλμ. 36, 27)
Των φιλαρέτων ανθρώπων που προαιρούνται να ζουν σύμφωνα με τον θείο Λόγο (πρβλ. Ιωάν. 1, 1) ο βίος τους έχει κανονισθεί με νόμους αγαθούς και προστάγματα, στα οποία φαίνεται καθαρά η γνώμη του νομοθέτη, που αποτείνεται γενικώς σε δύο σκοπούς: ο ένας μεν που απαγορεύει αυτά που δεν πρέπει να γίνονται, ο άλλος δε που επιβάλλει την ενέργεια των καλών. Διότι δεν είναι δυνατό διαφορετικά να κατορθωθεί βίος με καλή πολιτεία και φρόνιμος, παρά μόνον αν αποφύγει με όλη του την δύναμη την κακία και επιδιώξει την αρετή, όπως ο υιός την μητέρα του.
Αφού συναχθήκαμε λοιπόν και σήμερα για να α­κούσουμε τα προστάγματα του Θεού, ακούσαμε τον προφήτη να φονεύει τα κακά παιδιά των δανεισμάτων, τους τόκους (Ιεζ. 22, 12), και να εξαίρει στην ζωή την χρήση των χρημάτων για εργασία.
Ας δε­χθούμε προθύμως το παράγγελμα, για να μη γίνουμε η πέτρα εκείνη στην οποία κατέπεσε ο σπόρος και έμεινε ξηρός και άγονος (Λουκ. 8, 13), ούτε να λεχθούν σ” εμάς αυτά που κάποτε ελέχθησαν στον απείθαρχο Ισραήλ: «Θα ακούσετε με τα αυτιά σας και δεν θα καταλάβετε, θα ιδείτε με τα μάτια σας και δεν θα ιδείτε» (Ησ. 6, 9).

Παρακαλώ δε αυτούς που θα με ακούσουν να μη με κατακρίνουν καθό­λου για θρασύτητα ή ανοησία΄ αν και άνδρας εκλε­κτός και ονομαστός για την φιλοσοφία του, που και ασκήθηκε σε κάθε είδος παιδείας (υπαινίσσεται εδώ τον αδελφό του Μ. Βασίλειο.
Εδώ φαίνεται η μεγάλη του ταπείνωση), και έχοντας καλή φήμη σ” αυτήν την υπόθεση και μας άφησε τον λόγο του κατά των τοκιστών κτήμα για την ζωή, και εγώ προς την ίδια άμιλλα κατέβηκα, αφού εχρησιμοποίησα άρμα όνων ή βοδιών δίπλα σε ά­λογα στεφανωμένα. Διότι εμφανίζονται πάντοτε τα μικρά κοντά στα μεγάλα: η σελήνη, που λάμπει ό­ταν φωτίζει ο ήλιος΄ και όταν το μυριόφορτο (δηλ. πλοίο που φέρει φορτίο άνω των 10 χιλ. μέ­τρων) πλοίο πλέει και σπρώχνεται με την σφοδρότητα των ανέμων, επακολουθεί η μικρή βαρκούλα, που διαβαίνει τα ίδια βάθη΄ και ενώ πάλιν αγωνίζονται οι άνδρες με τους αθλητικούς νόμους, μετέχουν στον αγώνα στο ίδιο μέρος και τα παιδιά. Αυτή λοιπόν ας είναι η αίτηση της συγγνώμης.

Τα έργα του τοκιστή

Συ όμως, προς τον οποίον απευθύνεται ο λόγος, οποιοσδήποτε και αν είσαι, μίσησε τον τρόπο τον καπηλικό΄ σαν άνθρωπος, που είσαι, αγάπησε τους ανθρώπους και όχι τα χρήματα. Σταμάτησε την α­μαρτία μέχρις εδώ. Να ειπείς στους φιλτάτους σου τόκους τον λόγο του Ιωάννη του Βαπτιστή: «»Γεννήματα εχιδνών, φύγετε μακριά από εμένα» (Ματθ. 3, 7). Είσθε καταστροφή αυτών που σας έ­χουν και σας λαμβάνουν, τέρπετε για λίγο, αλλά ύστερα από καιρό η σκωρία σας γίνεται πικρό δηλη­τήριο στην ψυχή, φράζετε την οδό της ζωής, κλείετε τις θύρες της ουρανίου βασιλείας΄ αφού τέρψετε για λίγο την όραση και χαϊδέψετε, γίνεσθε πρόξε­νοι της αιωνίου κολάσεως». Αφού ειπείς αυτά, να αποχωρισθείς την πλεονεξία και τους τόκους, και πήγαινε με το μέρος της φιλοπτωχείας.  «Και αυτός που θέλει να δανεισθεί από σένα να μη τον περι­φρονήσεις» (Ματθ. 5, 42). Εξ αιτίας της φτώχειας του σε ικετεύει και κάθεται συνέχεια στις θύρες σου, είναι άπορος και καταφεύγει στον πλούτο σου, για να γίνεις της ανάγκης του βοηθός. Συ ό­μως κάνεις το αντίθετο, συ ο σύμμαχος γίνεσαι ε­χθρός, δηλαδή δεν τον βοηθείς, ώστε να ελευθερω­θεί από την ανάγκη που τον πιέζει, και σε σένα να εξοφλήσει το δάνειο, αλλά διασπείρεις κακά σ” αυ­τόν που βρίσκεται σε δυσχέρεια, γυμνώνοντας περισσότερο τον γυμνό, ξανατραυματίζεις τον τραυματισμένο, επισυνάπτοντας φροντίδες στις φροντί­δες, και λύπες στις λύπες. Διότι αυτός που δέχεται χρήματα με τον τόκο τους λαμβάνει προκαταβολή για πενία, και με το πρόσχημα της ευεργεσίας βά­ζει την καταστροφή στην οικία του. Οπως δηλαδή, όταν σ” αυτόν που έχει πυρετό, και καίεται από την ζέστη, και διψά υπερβολικά, και με αγωνία ζητεί νερό, εκείνος δήθεν από φιλανθρωπία του δίνει κρασί, τότε ο πρώτος ευχαριστεί βεβαίως για λίγο εκείνον που σύρει το ποτήρι, όμως όταν περάσει λίγη ώρα δημιουργεί στον ασθενή σφοδρό και δέ­κα φορές περισσότερο πυρετό΄ έτσι και αυτός που δανείζει στον φτωχό χρήματα με τόκο δεν σταματά την ανάγκη, αλλά επιτείνει την συμφορά.
Ο χαρακτηρισμός του τοκιστή. Το ωραιότερο κείμενο
Μη ζήσεις λοιπόν φιλάνθρωπο βίο με το πρόσχημα της φιλανθρωπίας, ούτε να γίνεις ιατρός δολοφόνος, που έχεις βέβαια εξ αιτίας του πλούτου σου το πρόσχημα της σωτηρίας, όπως εκείνος εξ αιτίας της επιστήμης του, μεταχειριζόμενος με την προαίρεσή σου την α­πώλεια εκείνου που σε εμπιστεύθηκε.
Είναι αργός και πλεονεκτικός ο βίος εκείνου που τοκίζει΄ δεν γνωρίζει τον κόπο της γεωργίας, την επινοητικότη­τα του εμπορίου, και κάθεται στο ίδιο μέρος τρέ­φοντας θηρία στο σπίτι του. Άροτρο έχει την πέν­να, χωράφι το χαρτί, σπόρο το μελάνι, βροχή τον χρόνο, που του αυξάνει χωρίς να γίνεται αντιληπτό την επικαρπία των χρημάτων, και δρεπάνι του εί­ναι η απαίτησή του. Αλώνι του είναι το σπίτι, στο οποίο λεπτύνει τις περιουσίες των θλιβομένων΄ όλα τα βλέπει σαν δικά του. Εύχεται στους ανθρώπους ανάγκες και συμφορές, για να πάνε αναγκαστικά σ” αυτόν. Μισεί αυτούς που αρκούνται στα εισοδήμα­τά τους, και θεωρεί αυτούς που δεν έχουν δανεισθεί εχθρούς. Κάθεται πολύ χρόνο στα δικαστήρια, για να βρει αυτόν που πιέζουν οι απαιτητές, και ακολουθεί τους εισπράκτορες των φόρων όπως οι γύ­πες τις παρατάξεις του στρατού και τους πολέμους. Περιφέρει το πορτοφόλι του, και δεικνύει στους πνιγομένους το δόλωμα που θα τους πιάσει, ώστε εξ αιτίας της ανάγκης τους να καταπιούν αυτό με το στόμα ανοικτό μαζί με το αγκίστρι των τόκων. Καθημερινώς μετρά το κέρδος του και δεν χορταί­νει η επιθυμία του. Στενοχωρείται με το χρυσάφι που έχει στην οικία του, διότι κείτεται αργό και ά­πρακτο. Μιμείται τους γεωργούς, που σπείρουν ευ­θύς από τους σωρούς του θερισμού΄ έλαβε, έδωσε. Δεν δίνει άνεση στον ταλαίπωρο χρυσό, άλλα τον μεταφέρει από χέρια σε χέρια. Βλέπεις λοιπόν τον πλούσιο να είναι με πολύ χρυσάφι, πολλές φορές χωρίς να έχει ούτε ένα νόμισμα στο σπίτι του, αλ­λά οι ελπίδες του είναι στα χαρτιά, στις ομολογίες η κατάσταση, χωρίς να έχει τίποτα και όλα τα κα­τέχει, περιερχόμενος στην ζωή αντιθέτως προς το αποστολικό γράμμα (Ματθ. 5, 42, Λουκ. 6, 30), δί­δοντας τα πάντα σ” αυτούς που του ζητούν όχι από φιλάνθρωπη διάθεση, αλλά από φιλάργυρο τρόπο. Διότι προτιμά την πρόσκαιρη στέρηση, για να επα­νέλθει σαν δούλος κατάκοπος ο χρυσός, αφού ερ­γασθεί με τους μισθούς του. Βλέπεις πως η ελπίδα του μέλλοντος αδειάζει την οικία, και κάνει τον πο­λύχρυσο πρόσκαιρα ακτήμονα;

Στους υλόφρονες είναι πιο αξιόπιστο το χαρτί από το Ευαγγέλιο
Και ποιά είναι η αιτία αυτού του πράγματος; Η γραφή στο χαρτί, το ομόλογο αυτού που βρέθηκε στην ανάγκη: «Θα τα δώσω με την εργασία, θα τα πληρώσω μα­ζί με τον τόκο». Επειτα, παρακαλώ, ο μεν χρεώ­στης, ενώ είναι άπορος εξ αιτίας του χαρτιού, είναι αξιόπιστος, ο δε Θεός, ενώ είναι πλούσιος και υπό­σχεται, δεν γίνεται πιστευτός. «Δώσε και εγώ θα σου το επιστρέψω» (Λουκ. 6, 38)΄ το φωνάζει αφού το έγραψε στα Ευαγγέλια, σε δημόσιο συμφωνητι­κό της οικουμένης, το οποίον έγραψαν οι τέσσαρες Ευαγγελιστές, αντί ένας συμβολαιογράφος, του ο­ποίου (συμφωνητικού) μάρτυρες είμαστε όλοι οι χριστιανοί από τα χρόνια της σωτηρίας.
Ιδιοκτήτης των πάντων είναι ο Θεός
Εχεις υ­ποθήκη τον Παράδεισο, ενέχυρο αξιόπιστο. Εάν όμως και εδώ ζητείς, όλος ο κόσμος είναι κτήμα του ευγνώμονος χρεώστη σου. Εξέτασε με σοφία την ευπορία εκείνου που ζητεί την εργασία, και θα βρεις τον πλούτο. Κάθε χώρα χρυ­σοφόρος είναι κτήμα του χρεώστη σου, κάθε μέταλλο -ασήμι και χαλκός και τα άλλα υλικά- εί­ναι μέρος της κυριαρχίας εκείνου. Ατένισε τον με­γάλο ουρανό, μελέτησε την άπειρη θάλασσα, ερεύ­νησε το πλάτος της γης, μέτρησε τα ζώα που τρέ­φονται επάνω της. Τα πάντα είναι δούλοι και κτή­ματα εκείνου που συ καταφρονείς ως άπορο. Βάλε μυαλό, άνθρωπε, να μη καθυβρίζεις τον Θεό, ούτε να τον θεωρείς ατιμώτερο από τους τραπεζίτες, που, όταν σου εγγυηθούν, χωρίς αμφιβολία τους πι­στεύεις. Δώσε σε εγγυητή που δεν πεθαίνει, πίστευσε σε ένα συμφωνητικό που δεν κλέβεται, ούτε σχί­ζεται. Να μη ερωτήσεις τι εργασία κάνει, αλλά δώσε την ευεργεσία χωρίς δόλο (Παροιμ. 19, 17), και θα ιδείς τον Θεό να σου αποδίδει την χάρη με προσθή­κη.
Ο Θεός χαρίζει πολλαπλασίως τα αγαθά του στους πιστούς
Αν όμως ο λόγος ξενίζει την ακοή σου ως παράδοξος, έχω πρόχειρη την μαρτυρία ότι ο Θε­ός σ” αυτούς που ευσεβώς δαπανούν και ευεργετούν αποδίδει την αμοιβή πολλαπλασίως. Διότι όταν ο Πέτρος τον ερώτησε και του είπε΄ «ιδού ε­μείς αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε΄ τί ά­ραγε να δοθεί για μας ως αμοιβή;», «Αλήθεια σας λέγω», του λέγει, «ο καθένας που άφησε οικίες ή αδελφούς ή αδελφές ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς, θα λάβει εκατό φορές περισσότε­ρα, και αιώνιο ζωή θα κληρονομήσει» (Ματθ. 19, 27 και 29).
Βλέπεις την γενναιοδωρία; Βλέπεις την αγαθότητα; Ο υπερβολικά αναίσχυντος δανειστής κουράζεται, για να διπλασιάσει το κεφάλαιό του, ο Θεός όμως εκουσίως δίδει το εκατονταπλάσιο σ” αυτόν που δεν στενοχωρεί τον αδελφό του.
Πίστευσε λοιπόν στον Θεό, που σε συμβουλεύει, και θα λάβεις τόκους όχι αμαρτωλούς. Γιατί με αμαρτωλές μέριμνες λειώνεις τον εαυτόν σου μετρώντας τις ημέρες, τους μήνες αριθμώντας, το κεφάλαιο σκεπτό­μενος, ονειροπολώντας τις αυξήσεις, φοβούμενος την προθεσμία, μήπως έλθει άκαρπη, όπως το θέ­ρος χτυπημένο από το χαλάζι;
Το άγχος και η αγωνία του τοκιστή
Παρατηρεί με προσοχή ο δανειστής του χρεώστη τις πράξεις, τις απουσίες, τις κινήσεις, τα ταξίδια, τις εμ­πορίες. Και αν έλθει κάποια δυσά­ρεστη είδηση, ότι ο δείνα έπεσε στα χέρια των λη­στών, ή από κάποια περίσταση η ευπορία του έγινε φτώχεια, κάθεται με δεμένα τα χέρια, στενάζει συνεχώς, συχνά κρυφοκλαίει, ξεδιπλώνει το χρεωστι­κό, θρηνεί τον χρυσό μέσα στα γράμματα, βγάζον­τας το συμβόλαιο σαν το ρούχο του παιδιού του που επέθανε΄ και από εκείνο το γεγονός ο πόνος γί­νεται εντονότερος. Κι αν το δάνειο είναι ναυτικό, κάθεται στους αιγιαλούς, ενδιαφέρεται για τις κινή­σεις των ανέμων, συνεχώς ερωτά εκείνους που φθά­νουν μήπως ακούσθηκε κάπου για ναυάγιο, μήπως κάπου πλέοντας εκινδύνευσαν. Θλίβεται η ψυχή του όταν ιδεί την θάλασσα να αγριεύει, βλέπει ό­νειρα, βλέπει φαντάσματα η ψυχή του από τα υπό­λοιπα της καθημερινής φροντίδος. Προς αυτόν λοι­πόν πρέπει να πούμε: «Σταμάτησε, άνθρωπε, από την επικίνδυνη μέριμνα, σταμάτησε από την προσ­δοκία που σε λειώνει, μη καταστρέψεις το κεφά­λαιο επιζητώντας τόκους για τον εαυτόν σου. Ζη­τείς από τον φτωχό εισοδήματα και αυξήσεις του πλούτου σου κάνοντας κάτι παρόμοιο όπως εάν ή­θελε κανείς από χωράφι που από την ξηρασία και τον καύσωνα εξεράθηκε να πάρει θημωνιές σιτα­ριού, ή πλήθος σταφυλιών από αμπέλι μετά την χαλαζόπτωση, ή να γεννηθούν παιδιά από στείρα κοι­λιά, ή γάλα από γυναίκες που δεν εγέννησαν». Κανείς δεν επιχειρεί τα παρά φύσιν και αδύνατα, διότι με το να μην κατορθώνει τίποτε γίνεται και καταγέλαστος.
Τα αδύνατα στους ανθρώπους είναι δυνατά στον Θεό
Μόνος παντοδύναμος είναι ο Θεός, ο οποίος από τα αδύνατα ευρίσκει τις διεξόδους και δημιουργεί αυτά που είναι πάνω από την ελπίδα και προσδοκία, τώρα μεν διατάσσοντας η πέτρα να βγάλει νερό, έπειτα δε βρέχοντας από τον ουρανό άρτο ασυνήθιστο και παράδοξο, και πάλιν γλυκαίνοντας το πικρό νερό της Μερράν με την επαφή του ξύλου (Εξόδ. 17, 16΄ 16, 15΄ 15, 25), και πάλιν κάνοντας γόνιμη την κοιλιά της Ελισάβετ (Λουκ. 1, 5-25), και δίνοντας τον Σαμουήλ στην Αννα, και στην Μαρία τον πρωτότοκο (και μονογενή) «εν παρθε­νία» (Λουκ. 1, 26-38 και 2, 7). Αυτά είναι έργα μό­νον του παντοδύναμου χεριού.
Το δάνειο είναι ευπρόσωπη αίτηση ελεημοσύνης
Εσύ όμως από τον χαλκό και τον χρυσό, που είναι άγονες ύλες, να μη ζητείς τόκο, μήτε να εκ­βιάζεις τους πτωχούς και να συμπεριφέρεσαι όπως οι πλούσιοι, μήτε να δίνεις παραπάνω σ” αυτόν που ζητεί το δάνειο. Ή, λοιπόν, δεν γνωρίζεις ότι η ανάγκη δανείου είναι ευπρόσωπη αίτηση  ελεημοσύνης;
Γι” αυτό και ο (Μωσαϊκός) νόμος, δη­λαδή το εισαγωγικό γράμμα της πίστεως, παντού α­παγορεύει τον τόκο: «εάν δανείσεις χρήματα στον αδελφό σου, δεν θα είσαι καταπιεστικός» (Εξόδ. 22, 24).

Και η χάρη του Ευαγγελίου, που πλεονάζει την πηγή της αγαθότητας, νομοθετεί την διαγραφή των οφειλών΄ εδώ γίνεται ελεήμων και λέγει: «και αν δανείζετε σε αυτούς που ελπίζετε να πάρετε πί­σω τα δανεισθέντα» (Λουκ. 6, 34)΄ και αλλού στην παραβολή τιμωρώντας πικρά τον σκληρό δούλο, ο οποίος δεν ελυπήθηκε τον σύνδουλό του, που τον επροσκύνησε, ούτε του εχάρισε το μηδαμινό χρέος των εκατό δηναρίων, αυτός όμως έλαβε την συγχώ­ρηση για τα μύρια τάλαντα (Ματθ. 18, 23-35).
Ο δε Σωτήρας μας και ο διδάσκαλος της ευσεβείας και προσευχής, τύπο απλό εισηγούμενος στους μαθη­τές του, ένα και μοναδικό έβαλε στα λόγια της ικε­σίας, τούτο δε μάλιστα πρέπει και είναι αρκετό πρώτα να παρακαλέσουμε τον Θεό: «και άφησέ μας τις οφειλές μας, καθώς και εμείς αφήσαμε στους ο­φειλέτες μας» (Ματθ. 6, 12). Πώς λοιπόν θα προσευχηθείς συ, ο τοκοφλύφος; Με ποιά συνείδηση θα ζητήσεις από τον Θεό αγαθό αίτημα συ, που πάντοτε παίρνεις και δεν έμαθες να δίνεις; Ή δεν γνωρίζεις ότι η προσευχή σου είναι υπόμνηση της μισανθρωπίας σου; Τι πράγμα εσυγχώρησες και ζητείς συγγνώμη;
Ελεημοσύνη δεν θεωρείται αυτή που προέρχεται από τις συμφορές των αδικουμένων
Ποιόν ελέησες, και καλείς τον ελεήμονα; Κι αν όμως κά­ποτε δώσεις ελεημοσύνη, από πού την δίνεις; Δεν την δίνεις από την πικρή σου και μισάνθρωπο φορολογία; Δεν είναι γεμάτη από τα δάκρυα και τους στεναγμούς των ξένων συμφορών;
Εάν εγνώριζε ο πτωχός από που του δίνεις την ελεημοσύνη, δεν θα εδέχετο, διότι θα ήτο σαν να επρόκειτο να γευθεί σάρκες αδελφικές και αίμα των δικών του, και θα σου έλε­γε ένα λόγο γεμάτο από συνετή παρρησία: «Μη με θρέψεις, άνθρωπε, από αδελφικά δάκρυα, μη δώσεις άρτο στον πτωχό που γίνεται από τον στεναγμό των συμπτωχών μου. Να το επιστρέψεις προς τον όμοιό μου αυτό που άδικα επήρες, και εγώ θα ομο­λογήσω την χάρη».
«Εάν δεν υπήρ­χε το πλήθος των τοκιστών, δεν θα υπήρχε το πλήθος των πεινασμένων». Το ωραιότερο κείμενο
Τί ωφελείς όταν κάνεις πολ­λούς πτωχούς, και ικανοποιείς έναν; Εάν δεν υπήρ­χε το πλήθος των τοκιστών, δεν θα υπήρχε το πλή­θος των πεινασμένων. Διάλυσε την συμμορία σου, και όλοι θα αποκτήσουμε την αυτάρκεια. Ολοι κατηγορούν τους τοκιστές, και δεν θεραπεύεται το κακό α­πό τον νόμο, τους προφήτες και τους Ευαγγελιστές. Οπως λοιπόν λέγει ο θεσπέσιος Αμώς: «ακούσατε, σεις που συντρίβετε το πρωΐ τον πτωχό και καταδυ­ναστεύετε τους πτωχούς επάνω στην γη, εσείς που λέγετε πότε θα περάσει ο μήνας, και να κάνουμε νέα συναλλαγή» (Αμώς 8, 4 εξ). Διότι ούτε οι πατέ­ρες τόσον χαίρονται όταν γεννώνται τα παιδιά τους, όσον χαίρονται οι τοκιστές όταν συμπληρώ­νονται οι μήνες.
Ειρωνεία του αγίου κατά των τοκιστών
Καλούν δε την αμαρτία με σεμνά ονόματα, ως φιλάνθρωπο, θηρεύοντας το άδικο κέρδος για τον εαυτόν τους, κατά μίμηση των Ελλήνων, που αποκαλούν μερικές δαίμονες που είναι μισάνθρωπες και φονικές, αντί της α­ληθινής ονομασίας, Ευμενίδες. Είναι φιλάνθρωπος βέβαια! Διότι η καταβολή του τόκου δεν καταστρέ­φει οικίες, δαπανώντας τα πλούτη, κάνοντας τους εύπορους να ζουν χειρότερα από τους δούλους, που τέρπει για λίγο στην αρχή, οδηγώντας την κατοπι­νή ζωή σε πικρία!..
Πως παρομοιάζεται η απάτη των τοκογλύφων
Οπως δηλαδή τα πτηνά που θέ­λουν να πιάσουν οι κυνηγοί χαίρονται όταν τους ρίπτουν σπόρους, και τους αρέσει και συνηθίζουν να πηγαίνουν σ” εκείνα τα μέρη που άφθονη γι” αυ­τά είναι η τροφή, ύστερα δε από λίγο, αφού πιασθούν με τις παγίδες, πεθαίνουν΄ έτσι και αυτοί που παίρνουν δάνεια με τόκους, αφού ευπορήσουν για λίγο χρόνο, ύστερα χάνουν και αυτό το πατρικό τους σπίτι.
Και η ευσπλαγχνία εντοπίζεται από τις ψυχές των μιαρών και φιλαργύρων, και βλέποντας την ιδία οικία του οφειλέτη τους να ε­κτίθεται προς πώληση δεν συγκινούνται, αλλά βιά­ζουν περισσότερο την πώληση, ώστε, αφού λάβουν το ταχύτερο τα χρήματά τους, άλλον ταλαίπωρο να δεσμεύσουν με τον δανεισμό τους, όπως με τους σπουδαίους και άπληστους κυνηγούς, οι οποίοι, αφού κυκλώσουν με τα δίκτυά τους μια κοιλάδα, και αφού συλλάβουν όλα τα ζώα που ζουν εκεί, μεταφέ­ρουν τους πασσάλους στο γειτονικό φαράγγι, και απ” αυτό σε άλλο, και μέχρι τόσο, έως ότου τα όρη κενωθούν από τα θηράματα. Με ποιους λοιπόν ο­φθαλμούς συ, ο τέτοιος άνθρωπος (παλιάνθρωπος), κοιτάζεις στον ουρανό; Και πώς ζητείς άφεση α­μαρτίας; Ή ίσως από αναισθησία και τούτο λέγεις προσευχόμενος, αυτό που εδίδαξε ο Σωτήρας, «συγχώρησέ μας τα οφειλήματά μας, καθώς και ημείς εσυγχωρήσαμεν τους οφειλέτες μας» (Ματθ. 6, 12);

Που καταλήγουν τα θύματα των τοκογλύφων
Ω, πόσοι εξ αιτίας του τόκου εκρεμάσθησαν και επνίγησαν στα ποτάμια και έκριναν τον θάνατο ελα­φρότερο από τον δανειστή, και άφησαν παιδιά ορ­φανά με κακή μητρυιά την πενία! Και οι καλοί τοκογλύφοι ούτε τότε λυπούνται το έρημο το σπίτι, αλλά σύρουν στους κληρονό­μους το σχοινί της θηλειάς, και απαιτούν χρήματα απ” αυτούς που ζουν από τους εράνους.
Οι τοκογλύφοι μεταθέτουν την ευθύνη τους στην ειμαρμένη
Και όταν υ­βρίζονται, όπως είναι φυσικό, για τον θάνατο του χρεώστη τους και κάποιοι για να τους λυγίσουν υ­πενθυμίζουν την θηλειά, ούτε κρύβονται από εντροπή για το δράμα, ούτε συγκινούνται στην ψυχή, και από σκληρή διάθεση λέγουν λόγια αναιδή: Και είναι τούτο το αδίκημα των ιδικών μας ηθών, εάν ο κακότυχος και αχάριστος εκείνος, επειδή έτυχε να έχει μια ανάποδη γέννηση κάτω από την ανάγκη της ειμαρμένης (μοίρας) οδηγήθηκε σε βίαιο θάνατο; Αλήθεια, φιλοσοφούν και οι τοκογλύφοι, και γίνον­ται μαθητές των μάγων Αιγυπτίων όταν βρεθούν στην ανάγκη να απολογηθούν για τις βρώμικες πράξεις τους και τους φόνους.
Αυτά δεν τα δέχεται ο άγιος πατήρ, αλλά απαντά στην διαστροφική τους διάνοια
Πρέπει λοιπόν να πούμε σ” έναν απ” αυτούς: «Συ είσαι η ανάποδη γέννηση, συ είσαι η κακή ανάγκη των αστέρων, διότι εάν του είχες ανακουφίσει την φροντίδα και του είχες αφήσει ένα μέρος του χρέους του, ένα μέ­ρος παίρνοντας με άνεση, δεν θα εμισούσε την βα­σανισμένη ζωή, ούτε θα εγένετο δήμιος του εαυτού του».
Πώς θα αντιμετωπίσουν οι τοκογλύφοι τον Κύριο;

Αραγε με ποιά μάτια στον καιρό της αναστά­σεως θα ιδείς αυτόν που εσκότωσες; Διότι και οι δύο θα έλθετε εμπρός στο βήμα του Χριστού, όπου δεν ψηφίζονται οι τόκοι, αλλά οι βίοι κρίνονται. Και τί θα απαντήσεις όταν θα κατηγορείσαι στον αδέκαστο κριτή, ό­ταν σου λέγει: «Είχες τον νόμο, τους προφήτες, τα ευαγγελικά παραγγέλματα. Ακουες όλα μαζί να φωνάζουν με μια φωνή για την αγάπη, την φιλαν­θρωπία». Οι μεν έλεγαν΄ «δεν θα δανείσεις με τόκο τον αδελφό σου» (Δευτ. 23, 20), οι δε άλλοι΄ «δεν έ­δωσε τα χρήματά του με τόκο» (Ψαλμ. 14, 5), οι άλ­λοι΄ «εάν δανείσεις τον αδελφό σου, δεν θα είσαι καταπιεστικός» (Εξόδ. 22, 25).
Και ο Ματθαίος με παραβολές έλεγε δυνατά απαγγέλλοντας τον δεσπο­τικό λόγο: «»Δούλε πονηρέ, όλη την οφειλή εκείνη σου την εχάρισα, επειδή με παρακάλεσες΄ δεν έ­πρεπε και συ να ελεήσεις τον σύνδουλό σου, όπως και εγώ σε ελέησα;».
Και αφού οργίσθηκε ο κύ­ριος, τον παρέδωσε στους βασανιστές, έως ότου ε­πιστρέψει όλη την οφειλή του» (Ματθ. 18, 32-34). Τότε θα σε καταλάβει η ανώφελη μεταμέλεια (αυτή είναι η κόλαση, να μη μπορεί να μετανοήσει κανείς, λόγω της υπερηφανείας. Απεναντίας η ταπείνωση με την μετάνοια είναι ο Παράδεισος) και βαρύς στεναγμός και κόλαση ανηλεής. Καθόλου δεν θα σε βοηθήσει το χρυσάφι, ούτε το ασήμι θα σε προστατεύσει, και η είσπραξη των τόκων είναι πικρότερη από την χολή. Αυτά δεν είναι λόγια που φοβίζουν, αλλά πράγματα αληθινά, που διαβεβαιώ­νουν το δικαστήριο προτού το δοκιμάσουμε, και εί­ναι καλό να τα διαφυλάξει ο φρόνιμος και όποιος προνοεί για το μέλλον.

Το πάθημα ενός τοκογλύφου
Και για να ωφελήσω κάτι τους ακροατές μου μεταξύ των κριμάτων του Θεού, αφού σας διηγηθώ κάτι που συνέβη στα δικά μας χρόνια, ακούσατε τον λόγο, και ίσως πολλοί την υπόθεση ως γνωστή θα την καταλάβετε.
Ήταν  κάποιος  άνδρας  σ” αυτή την πόλη (δεν θα πω το όνομά του, επιφυλασσόμενος, για να μη γελοιοποιή­σω ονομαστικώς τον νεκρό), που είχε τέχνη τα δανείσματα και το εισόδημα από τους μιαρούς τό­κους. Επειδή είχε καταληφθεί από το πάθος της φι­λαργυρίας, ήταν τσιγκούνης και για τις δικές του ανάγκες (διότι τέτοιοι είναι οι φιλάργυροι), δεν παρέθετε τραπέζι απαραίτητο, ένα ρούχο συνέχεια, χωρίς να αλλάζει ρούχο (σπανίως) ή ανάλογα με την ανάγκη του, χωρίς να παρέχει στα παιδιά του την αναγκαία διατροφή΄ το λουτρό δεν το επεσκέπτετο, από τον φόβο του εισιτηρίου και των τριών οβολών, και επινοούσε κάθε τρόπο από που να πληθύνει το ποσό των χρημάτων΄ ούτε όμως ενόμιζε κανέναν αξιόπιστον φύλακα του ταμείου του, ούτε το τέκνο του, ούτε τον δούλο του, ούτε τον τρα­πεζίτη, ούτε το κλειδί, ούτε και την σφραγίδα, και το χρυσάφι το έβαζε στις τρύπες των τοίχων, και ε­παλείφοντας αυτά απέξω με τον πηλό είχε τον θη­σαυρό του άγνωστο σε όλους, αλλάζοντας τόπους από τόπους και τοίχους από τοίχους, και εσοφιζόταν με μεγάλη επινοητικότητα να διαφεύγει την προσοχή όλων.

Εφυγε από την ζωή ξαφνικά, χω­ρίς να αποκαλύψει σε κανέναν που ο χρυσός είχε ταφεί. Ετάφη λοιπόν και εκείνος, κερδίζοντας μό­νον την απόκρυψη του χρυσού, τα δε παιδιά του με την ελπίδα ότι θα είναι οι λαμπρότεροι στην πόλη από πλούτο, ερευνούσαν παντού, ερωτούσε ο ένας τον άλλο, ανέκριναν τους δούλους, έσκαβαν τα εδάφη των οικιών, τους τοίχους ετρυπούσαν, τα σπίτια των γειτόνων και των γνωρίμων εξέταζαν με λεπτο­μέρεια, και αφού κάθε λίθο, όπως λέγει ο λόγος, εκίνησαν, δεν ευρήκαν ούτε οβολό, ακόμη δε διά­γουν ζωή χωρίς οικογένεια, ανέστιοι, φτωχοί, δί­νοντας πολλές κατάρες καθημερινώς στην ανοησία του πατέρα. Ο μέν λοιπόν φίλος σας και σύντροφος, τοκιστές, τέτοιος είναι. Αφού κατέστρεψε την ζωή του επάξια με τον τρόπο του ως ανεμοσκορπιστής χρη­ματιστής, εμόχθησε με πόνους και με πείνα, και εμάζευσε κληρονομιά για τον εαυτόν μεν την αιώνια κόλαση, για τους δικούς του δε την φτώχεια. Και ε­σείς δεν γνωρίζετε για ποιόν συναθροίζετε ή μο­χθείτε΄ πολλές οι περιστάσεις, οι συκοφάντες πάμ­πολλοι, οι κακοποιοί ενεδρεύουν, και ληστές ενο­χλούν γη και θάλασσα.

Η σκληρότητα και η αμετανοησία των τοκογλύφων

Προσέχετε, μήπως και τις αμαρτίες κερδίσετε, και τον χρυσό δεν κρατήσετε. «Ενοχλητικός μας είναι αυτός», λέγουν (γιατί γνωρίζω τους γογγυσμούς μέσα στα δόντια σας), «και συνεχώς υποστηρίζοντας αυτά από το βήμα κάνει κακό σ” αυτούς που ευεργετούνται και έχουν ανάγκη. Ιδού λοιπόν δεν δίνουμε πλέον δανεικά, και πώς θα ζήσουν αυτοί που βρίσκονται σε ανάγ­κη;».Οι λόγοι τους είναι άξιοι των πραγμάτων, αρμόζοντας η αντίρρηση στους σκοτισμένους από το σκότος των χρημάτων΄ διότι ούτε το κριτήριο της διανοίας έχουν ισχυρό, ώστε να εννοούν τα λεγόμε­να, και να ακούουν τα αντίθετα από τις συμβουλές αυτών που τους νουθετούν. Ετσι υπογογγύζοντας απειλούν να κλείσουν την θύρα σ” αυτούς που έ­χουν ανάγκη, καθώς εγώ τάχα λέγω ότι δεν πρέπει να δανείζουν.

Να δίνουμε δωρεάν και να δανείζουμε χωρίς τόκο
Εγώ δε διακηρύττω και παραγγέλλω κατά πρώτον βέβαια το να δίνουν δωρεάν. Επειτα προτρέπω και το να δανείζουν (διότι το δάνεισμα είναι δεύτερο είδος δωρεάς), και να κάνουν τούτο όχι με τόκους ούτε με αυξήσεις (Λουκ. 6, 35), αλ­λά καθώς ο θειος λόγος παραγγέλλει σε μας΄ διότι είναι επίσης ένοχος τιμωρίας και αυτός που δεν δα­νείζει και αυτός που δίνει με τόκο, επειδή στον μεν έναν αποδίδεται η μισανθρωπία, στον δε άλλον η εμπορία. Αυτοί δε που πηγαίνουν στο αντίθετο ά­κρο υπόσχονται ότι θα σταματήσουν παντελώς να δίδουν. Είναι δε αυτό αισχρή εναντίωση, μανιώδης φιλονεικία προς το δίκαιο, μάχη και πόλεμος κατά του Θεού. Διότι, «ή δεν θα δώσω», λέγει, «ή δανεί­ζοντας θα κάνω συναλλαγή με τόκο». Λοιπόν προς μεν τους τοκογλύφους αρκετά ο λόγος αγωνίσθηκε, και ικανοποιητικώς αναλύθηκε, όπως στα δικαστήρια, και είθε να τους δώσει ο Θε­ός μετάνοια΄ προς αυτούς που απερίσκεπτα δανεί­ζονται και πιάνονται ριψοκίνδυνα στα αγκίστρια των τόκων δεν θα κάνω κανέναν λόγο, κρίνοντας ό­τι τους αρκεί η συμβουλή, την οποία ο θεσπέσιος πατέρας Βασίλειος διατύπωσε σοφά στο σύγγραμμά του, λέγοντας περισσότερα σ” αυτούς που απερί­σκεπτα δανείζονται, παρά σ” αυτούς που δανείζουν πλεονεκτικώς.

H ΩΡΑ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ-ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΟΤΑΝ ΦΥΓΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ.


O υπουργός των οικονομικών Γ.Βαρουφάκης, σε συνένετυξη του στο Ισπανικό κανάλι La Sexta είπε την αποψή του τι θα γίνει την επόμενη μέρα της εξόδου της Ελλάδος από την Ευρωζώνη.Ποιοί άγιοι και ποιά σχέδια αναφέρονται στο συγκεκριμένο θέμα;Παραθέτουμε το βίντεο της συνέντευξης του Γ. Βαρουφάκη στο Ισπανικό τηλεοπτικό κανάλι και την μετάφραση από τo δημοσίευμα της εφημερίδας Banking news στις 20 Απριλίου 2015.Παραθέτουμε κι αυτά που είναι γραμμένα στα ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ και στον ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟ.Τα συμπεράσματα δικά σας.

Βαρουφάκης στην Ισπανική La Sexta: Αν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ αναπόφευκτα θα επηρεαστεί όλη η Ευρώπη.O Βαρουφάκης φέρεται να δήλωσε ότι αν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ, όλοι θα σκεφθούν ποιος θα ακολουθήσει.


Αν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ αναπόφευκτα θα επηρεαστεί όλη η Ευρώπη ανέφερε ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας Γιάνης Βαρουφάκης σε συνέντευξη στο Ισπανικό κανάλι La Sexta.
«Όποιος παίζει παιχνίδια με την ιδέα ότι αν ένα κομμάτι της ζώνης του ευρώ κοπεί το υπόλοιπο θα επιβιώσει παίζει με τη φωτιά", είπε ο Γ. Βαρουφάκης σε συνέντευξη που έδωσε πριν ημέρες.

"Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι η υπόλοιπη Ευρώπη είναι πλήρως  αποκομμένη από την Ελλάδα και ότι η ΕΚΤ έχει τα εργαλεία στη διάθεσή της για να ακρωτηριάσουν την Ελλάδα, αν χρειαστεί"
"Αμφιβάλλω πολύ ότι αυτή θα είναι η εξέλιξη.
 Όχι μόνο λόγω της Ελλάδα, αλλά και για οποιοδήποτε μέρος της Ένωσης», είπε, ο Βαρουφάκης.
"Μόλις η ιδέα μπει στα μυαλά των ανθρώπων ότι η νομισματική ένωση δεν είναι για πάντα και δεν είναι σταθερή, η κερδοσκοπία για το ... ποιος είναι ο επόμενος θα οργιάσει;
 Αργά ή γρήγορα η ΕΚΤ θα αρχίσει να αυξάνει τα επιτόκια, για να αποτρέψει φυγή κεφαλαίων»
Η συνέντευξη δόθηκε πριν την ομιλία του Mario Draghi, του επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο οποίος, δήλωσε η ζώνη του ευρώ είναι καλύτερα εξοπλισμένη από ό, τι ήταν στο παρελθόν ώστε να αντιμετωπίσει μια νέα ελληνική κρίση, αλλά προειδοποίησε ότι η ΕΕ μπαίνει σε αχαρτογράφητα νερά εάν η κατάσταση επιδεινωθεί.

www.bankingnews.gr.        Τα Πρωτόκολλα των Σοφών στο 3ο Κεφ.αναφέρουν: <<Οταν με όλα τα απόκρυφα μέσα τα οποία διαθέτουμε, μαζί με το χρυσό που είναι όλος στα χέρια μας,θα έχουμε δημιουργήσει μία γενική οικονομική κρίση,θα εξαπολύσουμε ανα τας οδούς ολόκληρα πλήθη εργατών σε όλες ταυτόχρονα τις χώρες της Ευρώπης.Τα πλήθη θα αρχίσουν με ηδονή να χύνουν το αίμα εκείνων των οποίων φθονούν από της παιδικής τους ηλικίας και θα λεηλατήσουν τα υπάρχοντά τους.Ο δεσποτισμός μας θα είναι ο εξής: Θα καταπρα'ύ'νουμε τις πολιτικές ταραχές με δίκαιη αυστηρότητα που θα εξολοθρεύσει την φιλελευθερία όλων των θεσμοθεσιών>> Αυτό είναι το Σιωνιστικό σχέδιο και παραπάνω ακούσατε και τις δηλώσεις του υπουργού.Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός αναφέρει     <<Θα γίνει πολιτειακή ανωμαλία,μόλις γίνει η Πολιτειακή ανωμαλία αμέσως θα τραβήξει πίσω το κεφάλαιο,το παγκόσμιο κεφάλαιο το διεθνές καφάλαιο ,το Εβρα'ι'κό ,μόλις τραβήξει πίσω το διεθνές κεφάλαιο θα απολυθούν όλοι οι υπάλληλοι..>>Εδώ ο Γέροντας βλέπει την πτώχευση και το κλείσιμο όλων των επιχειρήσεων(Θα απολυθούν όλοι οι υπάλληλοι,εννοεί τους δημόσιους και τους ιδιωτικούς)Τι θαακολουθήσει μέσα στην Ευρώπη ,μετά τα Πρωτόκολλα που το αναφέρουν γενικά σε όλες τις χώρες, ο Αγαθάγγελος το αναφέρει ανα χώρα.Να οι πληροφορίες που μας δίνει το βιβλίο του : << Η Ισπανία και η Πορτογαλλία θα κατασπαραχτούν από αιματηρούς αγώνες.Δεν θα βρεθεί πλέον εκεί ίχνος νόμου και τάξεως>> Και οι δύο χώρες βρίσκονται κάτω από τον ζυγό των Μνημονίων!Για την Μεγάλη Βρετανία ο Αγαθάγγελος αναφέρει : <<Η Οργή του κόσμου θα εκραγεί τότε επί των μεγάλων εργοστασιαρχών ,και θα κάψουν τα εργοστάσια ,οι δε Ιρλανδοί ημιθανείς από την πείνα θα αναμιχτούν στο έργο αυτό της καταστροφής>>.Η Ιρλανδία βρίσκεται και αυτή σε μνημόνιο.Για την Γαλλία αναφέρει : <<Η Γαλλία θα ενωθεί με το Βέλγιο. και θα αρχίσει πόλεμος κατά του πλούτου και της ευγένειας.>>Για την Γερμανία: <<Η Γερμανία θα γίνει θέατρο τρομερών γεγγονότων ,θα έρθουν προς βοήθεια λαοί της Ασίας και θα αρχίσει φρικώδης σφαγή κατά την οποία κανένας άνδρας,καμμία γυναίκα και κανένα παιδί δεν θα διασωθεί..Για όσο χρόνο τα γεγγονότα θα διαδραματίζονται στην Μεσημβρινή και Δυτική Ευρώπη άλλοι λαοί θα νικήσουν και θα διώξουν τους βαρβάρους από την Γερμανία,αλλά λίγοι θα διαφύγουν τον θάνατο.>>Ακόμα και η Ελβετία -κατά τον Αγεθάγγελο-θα βρεθεί στην δίνη των γεγγονότων.<<Κατά το χρονικό διάστημα που οι ανατροπές και οι επαναστάσεις θα μεταβάλλουν την Ευρώπη και την επικρατούσα κατάσταση,η Ελβετία θα υποστεί παροδικό κλονισμό ,μετά θα ενισχυθεί και θα γίνει άσυλο των καταδιωκομένων.Οι φυγάδες θα συρρεύσουν στις πόλεις της και ακόμα και οι εχθροί της θα γίνουν ευτυχείς βρίσκοντας σε αυτήν καταφύγιο.Οι πολιτικοί θα ζητήσουν από αυτήν άσυλο από την οργή των υπηκόων>>Αυτά είναι γραμμένα ότι θα γίνουν προσεχώς,ενώ ακολουθούν τα πολεμικά γεγγονότα του 3ου Παγκοσμίου πολέμου.Τα συμπεράσματα δικά σας.

Ο Μάης στην Λαογραφία μας


Αποτέλεσμα εικόνας για ΜΑΙΟΣ ΣΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ


Πιστεύεται ότι πήρε το όνομά του από την μητέρα του Ερμή, τη Μαία. Απεικονίζεται με ένα νέο άνδρα που φέρει στο κεφάλι καλάθι γεμάτο λουλούδια. Ο λαός μας, συσχετίζοντας παρετυμολογικά το όνομα του Μαΐου με τα μάγια, τον θεωρεί μαγεμένο μήνα. Ο μήνας των λουλουδιών και της βλάστησης. Οι Αγραφιώτες τον ονομάζουν «χαλαζά» και οι Τήνιοι «βροχάρη». Οι Θρακιώτες ονομάζουν τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο «Τριαντάφυλλα», γιατί το κυριότερο από τα λουλούδια του Μάη είναι το τριαντάφυλλο. ΣτηΜακεδονία ονομάζεται «Κερασάρης»,  στον Πόντο «Καλομήνας», στην Κύπρο «Πεντεφάς ή Πενταδείλινος», γιατί εξαιτίας του μεγάλου  μήκους των ημερών του, αναγκάζονται να τρώνε 5 φορές την ημέρα. Επίσης Πράσινος και Λούλουδος.
             
ΕΡΓΑΣΙΕΣ:
             Θερίζουν τα σανά, τη σίκαλη, τη βρώμη & το κριθάρι.
             Σπέρνουν μπαμπάκι, καλαμπόκι.
             Μεταφυτεύουν τα καπνά.
             Φυτεύουν λαχανικά.
             Κάνουν τα τελευταία «μπόλια» (=εμβολιασμούς).
             Παρασκευή τυριού.
             Κούρεμα προβάτων & γιδιών.
             
ΕΘΙΜΑ-ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ:
Τον Μάη απέφευγαν να κάνουν γάμους και σημαντικές εργασίες.

             ΚΟΥΚΚΟΥΜΑΣ (Σύμη, 2/5). Στα πολύ παλιά χρόνια ο κουκκουμάς γινόταν σ' όλες τις γειτονιές, για να δουν οι κοπέλες (οι κόρες όπως τις αποκαλούν εκεί) αυτόν που θα παντρευτούν. Αποβραδίς (1/5), μια κοπελιά, που ζούσαν οι γονείς της έπαιρνε το «αμίλητο νερό» από 7 σπίτια, σ’ έναδοχείο, που λεγόταν κουκκουμάρι, (απαραίτητο ήταν και στα 7 σπίτια, τη νοικοκυρά να την έλεγαν Ειρήνη). Έριχναν ύστερα όλες οι κοπέλες, στο κουκκουμάρι με το «αμίλητο νερό», τα δαχτυλίδια τους, το σκέπαζαν με κόκκινο πανί, το έδεναν με κόκκινη κορδέλα, έβαζαν από πάνω ένα κλειδί και έβγαζαν το κουκκουμάρι στο δώμα για να το δουν τ’ άστρα.
             Την επόμενη, 2/5, μετά τη θεία λειτουργία, οι κοπελιές ετοίμαζαν φαγητά (συνήθως γιαπράκια, ντολμάδες δηλαδή) και γλυκά, καθώς και μια πίτα, με μπόλικο αλάτι και «αμίλητο νερό». Την πίτα την ετοίμαζαν ανάποδα. Με τα χέρια δηλ. πίσω θα κοσκίνιζαν το αλεύρι, θα ζύμωναν, θα φούρνιζανκαι θα ξεφούρνιζαν την πίτα.
             Μετά το φαγητό έβαζαν στη μέση ένα μεγάλο ταψί και μέσα σ’ αυτό το κουκκουμάρι, αφού το ξεσκέπαζαν και του έβαζαν βασιλικό και άλλα μυρωδικά φυτά, έπαιρναν όλες θέση γύρω του κι άρχιζαν να τραγουδούν σε επίσημη βυζαντινή μελωδία, χτυπώντας τα χέρια τους στο σινί:
                    Να βγάλουμε τον κουκκουμά, να ‘βγει η χαριτωμένη
                    να ‘βγει της Παναγιάς ο γιος και της κυράς η κόρη.
                                Να βγάλουμε τον κουκκουμά.
               Στη μια του Μα, στις δυο του Μα, τον κουκκουμά να βγάλω
                      κι αν είναι καλορίζικος, τον αγαπώ θα πάρω.
                       Αϊ Θανάση αφέντη μου έβγα απ’ το θρανί σου
                     να δεις χαρές που γίνονται έξω απ’ το πλατύ σου.
                                Να βγάλουμε τον κουκκουμά.
                      Γύρω τριγύρω στο σινί, πέρδικες πλουμισμένες
                     και του καιρού χαρούμενες και καλοπαντρεμένες…
              Το τραγούδι συναρπαστικό, κρατούσε πολλή ώρα. Έπειτα έβγαζαν το βασιλικό κι ένα ανήλικο κορίτσι, με τους γονείς της ζωντανούς, έπαιρνε ένα-ένα τα δαχτυλίδια από το κουκκουμάρι, λέγοντας ταυτόχρονα ένα ανδρικό όνομα.
Στη συνέχεια έτρωγαν την αλμυρή πίτα κι άρχιζαν το χορό, με συνοδεία λύρας και λαγούτου.
                        Κορίτσια τραγουδήστε και ρίξτε ένα γρόσι
                      να κάνουμε του λυριστή μαλαματένια στρώση…
               Το βράδυ οι κοπελιές, μετά τον πολύ χορό και την αλμυρή πίτα, ήταν σίγουρο ότι θα δίψαγαν. Θα έβλεπαν στον ύπνο τους ότι πήγαν σε κάποιο σπίτι να πιουν νερό. Αν το σπίτι, που στ’ όνειρό της έβλεπε η κάθε κοπελιά, πως πήγε να πιει νερό, έχει γιο ανύπαντρο, με το όνομα που της φώναξαν, βγάζοντας το δαχτυλίσι της από το κουκκουμάρι, θεωρείτο «σίγουρο» πως αυτόν θα έπαιρνε για άντρα της.  
Αποτέλεσμα εικόνας για αναστενάρια


               ΤΑ ΑΝΑΣΤΕΝΑΡΙΑ. Πολυσυζητημένο έθιμο, που τελείται με μεγάλη δημοσιότητα, κατά το τριήμερο 21-23 Μάη, προς τιμήν των αγίων Κων/νου & Ελένης. Αποτελούν μία από τις πιο χαρακτηριστικές και ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις της λαϊκής λατρείας με μορφή δρώμενου. Παλαιότερα γινόταν σε μικρή περιοχή της επαρχίας Σωζοαγαθουπόλεως της Β.Α. Θράκης. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, βάσει της συνθήκης της Λοζάννης, το έθιμο μεταφυτεύθηκε και ρίζωσε στη Μακεδονία. Στο τελετουργικό μέρος τους περιλαμβάνονται εκστατικοί χοροί, πομπικές περιφορές εικονισμάτων, αρχαιότροπη θυσία ζώου, χρήση αγιάσματος και εντυπωσιακή πυροβασία (περπάτημα πάνω σε αναμμένα κάρβουνα) των τελεστών Αναστενάρηδων, από την οποία κυρίως  είναι γνωστό το δρώμενο. Τα όργανα, λύρα και νταούλι, παίζουν σ’ όλες τις φάσεις της τελετουργίας, στη διάρκεια της οποίας ακούγονται και ειδικά τραγούδια.
               Ένα από τα γνωστότερα έθιμα του Ν. Σερρών, που έγινε αντικείμενο έρευνας και μελέτης, τόσο των ελλήνων, όσο και των ξένων ερευνητών.
Τα αναστενάρια, μεταφυτευμένα από τους πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης στη Βόρεια Ελλάδα, τελούνται σε τέσσερα σημεία της χώρας αυτής, όπου είναι εγκατεστημένοι οι αναστενάρηδες. Τα μέρη αυτά είναι ο Λαγκαδάς, η Μελίκη Βέροιας, η Μαυρολεύκη  Δράμας και η Αγία Ελένη Σερρών.
               Το έθιμο αυτό έχει την αρχή του στην αρχαιότητα, που οπωσδήποτε αποτελεί συνέχεια λατρευτικών τελετών, προς τιμή του θεού Διόνυσου. Αυτό προκύπτει από την ομοιότητα των εθίμων που γινόταν τότε, αλλά και εξακολουθούν να γίνονται και τώρα, όπως η θυσία του ταύρου, η χρησιμοποίηση του ιαματικού νερού, των αγιασμάτων, ο χορός, τα όργανα, η φωτιά.
               Οι αναστενάρηδες, έχουν ως ανώτατο αρχηγό τους το "αναστενάρικο εικόνισμα του Αγίου" και ανώτατο ιεράρχη τους, τον Αρχιαναστενάρη.
               Οι εικόνες που κουβαλούν οι αναστενάρηδες μαζί τους, είναι οι λεγόμενες "χάρες" και παριστάνουν το ιερό ζεύγος των Αγίων και οι οποίες τους δίνουν την ικανότητα να βαδίζουν στη φωτιά.
               Παρατηρώντας τον χορό των αναστενάρηδων, σ’ όλη τη διάρκεια του εθίμου, έκρινα σωστό να ταξινομηθεί σε τρεις φάσεις: α) πριν την πυροβασία β) κατά το ξεκίνημα και γ) κατά την επιστροφή από την πυροβασία.
               α) ο χορός πριν την πυροβασία.
               Ο χορός αρχίζει μέσα στο κονάκι, (δηλ. τα σπίτια των αρχιαναστενάρηδων, όπου φυλάσσονται οι εικόνες των Αγίων), όπου τελείται η αγρυπνία και γενικώς η προετοιμασία των μυστών για την οιστροπληξία.  Αυτή κορυφώνεται στις 21 Μαΐου και παρέχει τη δυνατότητα της πυροβασίας, καθώς επίσης, εξασφαλίζει στους πιστούς την ακαΐα. Ο χορός αρχίζει συγκεκριμένα, από τότε που οι "χάρες" εγκαλούν τον αναστενάρη.  Όταν λένε ότι "η εικόνα εγκαλεί τον καθαρό άνθρωπο", εννοούν ότι ο προσκαλεσμένος αισθάνεται μέσα του την ανάγκη να χορέψει αδίστακτα και αφοσιωμένα, μαζί με τις "χάρες".
               Αφού, λοιπόν, συμβούν όλα αυτά, οι αναστενάρηδες αρχίζουν τον χορό. Κάνουν βήματα μπροστά (τροχαίους και ιάμβους) και γυρίζουν όμοια πίσω, χτυπώντας τα πόδια ρυθμικά, πότε ελαφρά, πότε βαριά, υψώνουν τα χέρια δεκτικά, τα συμπλέκουν πάνω από το κεφάλι, τα φέρνουν πλάγια, σκύβουν γυρτά προς το ένα μέρος.
               Τέλος, κάποτε, παύει ο χορός. Τότε, σταυροκοπιούνται, κάνουν μετάνοιες, θυμιατίζουν και αποσύρονται σε μία γωνιά σιωπηλοί.
               Τα όργανα παίζουν όλη αυτή την ώρα της αγωνίας τους και οι παρόντες τραγουδούν.
               Στα αναστενάρια, οι οργανοπαίκτες είναι η μεγάλη δύναμη, που οδηγεί τους χορευτές στο ρυθμό και τους συγκλονίζει και τους οιστρηλατεί.  Κι αυτοί οι ίδιοι είναι μυημένοι, παίζουν τα όργανα τους με πάθος, συγκλονίζονται οι ίδιοι, συμπάσχουν, σκύβουν, υψώνουν το κεφάλι με τα μάτια ψηλά, καμπουριάζουν και με τα πόδια κρατούν το ρυθμό, χωρίς κανένα παραπάτημα.
               Τα όργανα τους είναι η γκάιντα, η λύρα, το νταούλι και το καβάλι, που σήμερα δεν υπάρχει.
               β) ο χορός κατά το ξεκίνημα και την πυροβασία
               Η πομπή ξεκινά από το κονάκι. Έξω, στον αυλόγυρο του κονακιού, σχηματίζεται ο κυκλικός χορός.Ενώ τα όργανα παίζουν και το βήμα ρυθμίζεται από την έρρυθμη μουσική, βγαίνουν χορεύοντας οι αναστενάρηδες, προηγουμένου του αρχιαναστενάρη, κατευθυνόμενοι από το κονάκι προς το αλάνι. Εκεί τα όργανα παίρνουν θέση γύρω από τη φωτιά.
               Αφού οι αναστενάρηδες χορεύοντας καλύψουν τρεις γύρους γύρω από τη θρακιά, ξεκινούν την πυροβασία. Ο χορός κατά την πυροβασία είναι σε ρυθμό 2/4 και οργιώδης, χαρακτηριζόμενος από πολλά γρήγορα πηδήματα, με μικρά βήματα και περιστροφές. Ο χορός τους διαρκεί γύρω στις δύο με τρεις ώρες, ώσπου δηλαδή, να σβήσουν τη φωτιά.
               γ) ο χορός κατά την επιστροφή από την πυροβασία
               Η επιστροφή γίνεται και πάλι πομπική. Οι αναστενάρηδες χορεύουν, έως ότου όλη η πομπή φθάσει στο κονάκι. Μετά την εναπόθεση των εικόνων στο εικονοστάσιο, ξαναρχίζει ο χορός, όταν οι αναστενάρηδες με όλη τους την ψυχή, εκτελούν τον προτελευταίο του χορό.
               Τέλος, ο αρχιαναστενάρης μαζί με τα όργανα, βγαίνει χωρίς τις εικόνες στον αυλόγυρο. Εκεί στήνεται ο ύστατος χορός. Τα όργανα και ο ρυθμός ανάβουν. Στον κυκλικό αυτό χορό προηγείται ο αρχιαναστενάρης και ακολουθεί ο μεγάλος κύκλος του λαϊκού χορού, που πηδούν ρυθμικά. Συμπληρώνοντας τους τρεις γύρους, ο αρχιαναστενάρης λύνει τον κύκλο και κάνει την απόλυση.
               Θεωρώντας την πλήρη περιγραφή της διεξαγωγής της τελετής, όπως αυτή παρουσιάζεται ανά τον κόσμο, μη άμεσου ενδιαφέροντος, θα αρκεσθούμε να καταγράψουμε αυτήν, όπως διεξάγεται στον ελλαδικό χώρο.
               Η προετοιμασία, λοιπόν, αρχίζει από τις 27 Οκτωβρίου, όταν αρχίζουν να μαζεύουν ταχρήματα "δι' αγερμών", ποσό με εράνους δηλαδή, για να αγορασθεί το ζώο, που θα θυσιαστεί την 21η Μαΐου. Η 27η Οκτωβρίου στην αρχαιότητα, ήταν "των μυστηρίων ημέρα πρώτη". Την 18η Ιανουαρίου αγοράζεται το λεγόμενο ¨μπικάδι" ή "μπουγά" ή "κουρμπάνι", δηλαδή το ζώο για τη σφαγή. Το ζώο, ακολουθώντας την παράδοση, πρέπει να είναι ενός, τριών ή πέντε χρονών, δηλαδή με μονά έτη ηλικίας και ακόμη να είναι άζευκτο.
               Η κυρίως τελετή ξεκινά με την προετοιμασία των αναστενάρηδων, κατά την παραμονή της 21ης Μαΐου. Αναστενάρης μπορεί να γίνει οποιασδήποτε ηλικίας άτομο, αρσενικού ή θηλυκού γένους. Όλοι μαζεύονται στο "κονάκι" του αρχιαναστενάρη, όπου ακολουθείται κατά γράμμα η ίδια διαδικασία κάθε χρόνο, όπως άλλωστε και σ' όλη την τελετή. Το κονάκι έχει διαμορφωθεί κατάλληλα για να υποδεχθεί τους φιλοξενούμενους, έχει στολισθεί, ενώ ιδιαίτερα έχει στολισθεί η εικόνα του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης με αφιερώματα, μαντηλάκια, κορδέλες κ.α. Επίσης, τοποθετούνται σε σχήμα σταυρού μερικά κεριά.
               Η ψυχική προπαρασκευή για τη σωστή διεξαγωγή της τελετής της απώτερης ημέρας είναι ο απώτερος σκοπός αυτής της συγκέντρωσης. Αυτό φαίνεται να επιτυγχάνεται με την αυτοσυγκέντρωση που επιχειρείται, με τους εκκλησιαστικούς ψαλμούς και ύμνους, αλλά και με τα διάφορα θυμιατίσματα από λιβάνι, το οποίο δημιουργεί μια ομιχλώδη ατμόσφαιρα.
               Ακόμη, το ασταμάτητο και εκνευριστικό - για τους αμύητους - παίξιμο του νταουλιού, της τρίχορδης θρακικής λύρας και της γκάιντας επιτείνει την προετοιμασία του οίστρου και αποτελεί το "εξοργίζον τη ψυχή μέλος, το μανίας επαγωγόν", κατά τον Αισχύλο. Ο χορός ξεκινά και συνεχίζεται μέσα στην ήδη βαριά διαμορφωμένη ατμόσφαιρα, όπως περιγράφεται παραπάνω.
               Το πρωί της 21ης Μαΐου, μετά τον εκκλησιασμό, σφάζεται το ιερό ζώο σε ειδική τελετή και αφού τεμαχισθεί μοιράζεται στους αναστενάρηδες. Μετά τη σφαγή ακολουθεί χορός και προσκύνημα των εικόνων έξω από το κονάκι του αρχιαναστενάρη, με τη συνοδεία των οργάνων, καθώς και η πομπή, που επισκέπτεται διάφορα κονάκια. Αυτό συνεχίζεται μέχρι το μεσημέρι, οπότε ακολουθεί ξεκούραση.
               Θα είναι γύρω στις πέντε το απόγευμα της 21ης Μαΐου, όταν ο χώρος της πυροβασίας θα αρχίσει να ετοιμάζεται. Η φωτιά ανάβει από το άγιο φως που καίει ασταμάτητα όλο το χρόνο μπροστά στα εικονίσματα των Αγίων. Μετά από μία περίπου ώρα, σχηματίζεται η δέουσα ανθρακιά διαμέτρου τριών έως τεσσάρων μέτρων και πάχους οκτώ έως δέκα εκατοστών. Από το σπίτι του αρχιαναστενάρη ξεκινά η πομπή, που αποτελείται από τους οργανοπαίκτες, παιδιά με λαμπάδες και τους αναστενάρηδες με το χορευτικό βηματισμό τους. Φθάνοντας στη φωτιά, οι αναστενάρηδες κάνουν έναν κύκλο γύρω από τη φωτιά χορεύοντας και ύστερα αρχίζουν να μπαίνουν στην ανθρακιά πατώντας αρχικά τα μικρά καρβουνάκια γύρω-γύρω, σα να θέλουν να δοκιμάσουν την ακαϊα τους. Με επικεφαλή τον αρχιαναστενάρη, υψώνουν τα εικονίσματα και διασχίζουν σταυρωτά το αλώνι με τα κάρβουνα. Κατόπιν, ο καθένας τους μάλλον αυτοσχεδιάζει, αφού δεν ακολουθείται κάποια συγκεκριμένη πορεία. Κατά τη διάρκεια της πυροβασίας, οι συμμετέχοντες αναστενάζουν λέγοντας "ιχ-ιχ, αχ-αχ, εχ-εχ, οχ-οχ" ή "άντε-άντε" ή σφυρίζοντας "σσσσσ". Τα παραπάνω υποστηρίζεται, πως αποτελούν απομεινάρι του επιφωνήματος "'Ίακχε-Βάκχε", που στην αρχαιότητα ήταν το μυστηριακό όνομα του Διόνυσου.
              Τα γρήγορα χορευτικά βήματα πάνω στη θράκα, από τη μία όχθη ως στην άλλη, δεν είναι παραπάνω από 5-8 περίπου, κάθε φορά. Η θερμοκρασία της θράκας ανέρχεται σε 220 βαθμούς Κελσίου και φθάνει μέχρι τους 450. Παρατηρήσεις απέδειξαν πως η διάρκεια επαφής του γυμνού πέλματος κάθε φορά με τη φωτιά είναι 0,30 ως 0,50 δευτερόλεπτα.
              Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με τη μαρτυρία του γιατρού Ε. Ευαγγελίου, στις 21 Ιουλίου 1963, ομάδα νεαρών προέβησαν σε πυροβασία, χωρίς να ακολουθήσουν την καθιερωμένη τελετουργική διαδικασία και χωρίς να υπάρχουν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της τελετής (θυσία ζώου, μουσική, τραγούδια, χορός, έκσταση κ.λ.π.
              
«ΠΙΠΕΡΟΥΓΓΑ» (Θράκης): Άλλη μια πολιτιστικοθρεσκευτική εκδήλωση. Αυτή γινόταν την άνοιξη, Μάιο με Ιούνιο. Όχι, βέβαια, κάθε χρόνο. Είχε την ιδιαιτερότητα, να γίνεται στα χρόνια της λειψυδρίας και πάντα την άνοιξη. Με την ανομβρία τα σπαρτά δεν αναπτυσσόταν, κιτρίνιζαν. Το αποτέλεσμα σε αυτές τις περιπτώσεις: δε θέριζαν. Και αν θέριζαν, η παραγωγή ήταν πάρα πολύ μειωμένη. Σαν αποτέλεσμα, βέβαιος λιμός. Κάτω, λοιπόν, από αυτήν την απειλή προέβηκαν σε ενέργειες, όπως οι λιτανείες  με παπάδες στα μοναστήρια τους, θεωρούμενα δικά τους.
              Μαζευόταν όλοι χωριανοί την ημέρα που οριζόταν. Πάντα Κυριακή γινόταν λειτουργία. Έσφαζαν ζώα, λεγόμενη θυσία προς το Θεό να βρέξει. Χορός, τραγούδια κτλ. Εάν μετά τη λιτανεία και σε διάστημα μιας εβδομάδας τυχόν έβρεχε, ήταν, βέβαια, χάρη στη λιτανεία προς το Θεό τους. Λυπήθηκε και έβρεξε. Στην αντίθετη περίπτωση δεν έβρεχε.
             Τότε εκφραζόταν διαφορετικά, λέγοντας ότι ο κόσμος έχει αμαρτάνει τόσο που ούτε ο θεός δεν μπορεί να τους συγχωρέσει. Και γι' αυτό δε βρέχει. Και αποδίδουν την ευθύνη στον εαυτό τους. Τότε, ο τελευταίος τρόπος ήταν να κάνουν Πιπερούγγα. Ήταν και αυτή δέηση προς το Θεό. Την προσεχή Κυριακή οριζόταν. Η πρωτοβουλία σε αυτήν την πράξη άνηκε εκατό τοις εκατό στις γυναίκες. Καμιά συμμετοχή από άνδρες. Την ημέρα που οριζόταν να γίνει η Πιπερούγγα, έβγαιναν έξω από το χωριό. Μάζευαν αγριολούλουδα, ειδικά αυτά που φύτρωναν μέσα στα τσαλιά, λεγόμενες κοκομίξεις. Έχουν φύλλα στενόμακρα και τον ανθό τους τον βγάζουν στη μέση, μια υψηλή φούντα. Κουκομίξεις έχουν το ιδίωμα να κρατούν το νερό.
             Στην πιπερούγγα το ρόλο τον παίζει ένα κοριτσάκι, έως δέκα χρονών το πολύ, και αποκλειστικά να είναι ορφανό από μάνα και πατέρα, να έχουν πεθάνει. Το κοριτσάκι αυτό το ντύνανε, όλο το σώμα του, με φύλλα κοκομίξας, διότι έχει το ιδίωμα να αποβάλλει το νερό. Τα φύλλα της κοκομίξας εφαρμοζόταν με τέτοιον τρόπο επάνω στο σώμα του μικρού κοριτσιού, πάντα σαν σωστή φορεσιά.
Περνούσαν ένα - ένα φύλλο σε γερή κλωστή, σε αρμάθες, όπως περνούν τον καπνό. Κάθε αρμάθακανονιζόταν ίσια που να φέρει έναν κύκλο το σώμα του κοριτσιού. Αρχινούσε το ντύσιμο από το λαιμό κυκλικά και έφτανε έως το γόνατο. Και στο κεφάλι του πάλι με το ίδιο υλικό γινόταν μαντίλα. Όταν ολοκληρωνόταν το ντύσιμο, το κοριτσάκι φάνταζε σαν Σαρακατσάνα από τα νύχια έως την κορυφή.
             Αφού τελειώνει το λεγόμενο ντύσιμο, η συμμετοχή ήταν μεγάλη, σχεδόν από όλες τις γυναίκες του χωριού. Και προτού ξεκινήσουν το παίξιμο σπίτι - σπίτι, γινόταν η απαιτούμενη πρόβα με τη διαπίστωση εάν όλα έχον γίνει σωστά.
             Μεγαλύτερη προσοχή δίνανε στις κινήσεις του κοριτσιού, αφού αυτό είναι πρωταγωνιστής του θιάσου. Άρχιζαν να τραγουδούν τους εξής στίχους, όπως:
"Πιπερούγγα περπατεί για να βρέξει μια βροχή. Για τα στάρια, για τα κθάρια, για του Θεού το μπερεκέτι".
             Αυτός ήταν ο μοναδικός στίχος και επαναλαμβανόταν συνέχεια. Αυτό συνεχιζόταν και στην πορεία, πηγαίνοντας από σπίτι σε σπίτι. Η κίνηση της Πιπερούγγας περιοριζόταν στη μοναδική κίνηση με το στίχο.
             Περνούσε γύρω - γύρω, χωρίς βήματα και στη θέση θυμιατών. Και όπως γύριζε με το ρυθμό του, με το προσωπάκι του αντίκριζε τους πάντες, με τα ορθάνοιχτα πονεμένα ματάκια του σαν να θέλει να αντικρίσει τη μανούλα του που έχει πεθάνει. Το κοριτσάκι αυτό είναι τη στιγμή τόσο επιφορτισμένο με τα συναισθήματα της ορφάνιας, που από την αρχή του παιξίματος συνέχεια τα δάκρυα από τα ματάκια του τρέχουν.
             Δε φτάνουν όλα αυτά στο κοριτσάκι και κατά τη διάρκεια του παιξίματος η κάθε νοικοκυρά ρίχνει νερό επάνω στο σώμα του, λέγοντας: "Βρέξι, θεέ μου, βρέξι". Η νοοτροπία ήταν, όσο πιο πολύ νερό ρίξει στο σώμα του κοριτσιού, τόσο πολύ θα βρέξει και ο Θεός, έχοντας την αυταπάτη ότι το κοριτσάκι δε βρέχεται, το προστατεύουν οι κοκομίξεις (για αδιάβροχα δε μιλάμε, για την εποχή είναι άγνωστα). Πάντως, το νερό περνούσε όλο στο σώμα του κοριτσιού.  Ψυχή και σώμα βρεγμένα.
             Σκέψη να γίνει Πιπερούγγα κοριτσάκι να έχει γονείς και να ζει φυσιολογική ζωή δε γίνεται. Με το σκεπτικό, ότι δε θα το λυπηθεί ο Θεός να βρέξει.
             Σε αυτήν την περίπτωση για πληρωμή δε δίνουν σιτάρι. Δίνουν αλεύρι, λάδι, τυρί και αυγά. Αφού τελειώσουν, όλο το χωριό, πηγαίνουν σε σπίτι, βάζουν στεγνά ρούχα στην Πιπερούγγα και με τα υλικά που έχουν μαζέψει έφτιαχναν πίτες και τις έψηναν σε ένα φούρνο. Μαζεύονται όλες οι γυναίκες, τραγουδούν τραγούδια της Άνοιξης, οπότε τερματίζεται και αυτή η δέηση προς το θεό για βροχή. 


             ΚΟΥΚΛΑ ΤΟΥ «ΖΑΦΕΙΡΗ»
             
«ΖΑΦΕΙΡΗΣ» (Ζαγόρι Ηπείρου). Ένα παιχνίδι που βρισκόταν στο μεταίχμιο με τη μαγεία. Το έπαιζαν τα κορίτσια την Πρωτομαγιά, αλλά κι όλες τις Κυριακές του Μάη. Ένα παιδί προσποιούταν ότι πέθανε και τότε τα κορίτσια το στόλιζαν με άνθη και πράσινα κλαδιά, μοιρολογώντας το. Ξαφνικά όμως ο «Ζαφείρης» σηκωνόταν και το παιχνίδι συνεχιζόταν πάνω στα καταπράσινα χωράφια. Τον «Ζαφείρη» τον παριστούσαν επίσης με μια κούκλα, ένα σταυρόσχημο ξύλινο σκελετό, ντυμένο με πολύχρωμα ρούχα. Πίστευαν ότι μ’ αυτό το παιχνίδι «πρόκοβαν τα χωράφια».
             
«ΦΟΥΣΚΟΔΕΝΤΡΙ» (Καστανιά Στυμφαλίας). Όμοιο παιχνίδι με τον «Ζαφείρη». 

             «ΟΙ ΜΑΗΔΕΣ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ» (Μακρυνίτσα). Δρώμενο, κατά το οποίο περιφέρουν έναν νέο, το Μαγιόπουλο, στολισμένο με λουλούδια και φύλλα, συνοδευόμενο από προσωπιδοφόρους, στους δρόμους των χωριών και κάνουν αναπαράσταση γάμου, θανάτου του γαμπρού και ανάστασής του, με μαγιάτικα τραγούδια. 

             «ΟΙ ΚΟΥΝΙΕΣ» (Νάξος). Τα παλαιότερα χρόνια συνηθιζόταν σε κάποιες γιορτές της Άνοιξης και κυρίως της Λαμπρής. Πρόκειται για ένα ψυχαγωγικό παιχνίδι και αγώνισμα μαζί, το οποίο τελούνταν όμως με τελετουργικό τρόπο και είχε μαγικό χαρακτήρα.
             Κατά κανόνα οι κούνιες γίνονταν στην εξοχή, αλλά και μέσα στο χωριό. Από τα ψηλά χοντρόκλαρα των δέντρων, κρεμούσαν σκοινιά και συνήθως κάθονταν πάνω τους -με μαξιλάρι ή σανίδα- κοπέλες. Τα παλικάρια τις πλησίαζαν και τις κουνούσαν, λέγοντάς τους δίστιχα, έμμεση εκδήλωση της αγάπης τους, που εκείνες δεν ντρέπονταν να ανταποδώσουν.
             Οι κούνιες, η τελετουργική αιώρηση στο πλαίσιο αγροτικών γιορτών, είναι συνήθεια διαδεδομένη σε πολλούς πολιτισμούς από αρχαιότατους χρόνους. Γνωστή μας είναι η «Αιώρα» των κοριτσιών κατά τα αθηναϊκά Ανθεστήρια στις αρχές της άνοιξης. Ο λαός μας πιστεύει ότι με την τέλεση του εθίμου αυτού θα εξασφαλίσει την υγεία, την ευκαρπία και την ευφορία. Το δέντρο σύγκορμο θα κουνήσει τη γη κι εκείνη θα ακούσει και θα δώσει στον λικνιζόμενο ό,τι ζητήσει… Ίσως ακόμα και με το λίκνισμα της κούνιας θα προκληθούν και ευεργετικοί για τη γεωργία άνεμοι…
             Εκτός όμως από το μαγικοθρησκευτικό περιεχόμενο, οι κούνιες έδιναν μια από τις σπάνιες ευκαιρίες στις κοπέλες και τα παλικάρια του χωριού να ιδωθούν από κοντά, να κάνουν τις γαμήλιες επιλογές τους, να εκφράσουν αμοιβαία, μέσα από τα τραγούδια, τις προτιμήσεις και τα αισθήματά τους.
             
ΓΙΟΡΤΕΣ:
             
ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ (1/5). Γιορταστική απεργία των εργαζομένων. Η Πρωτομαγιά ως ημέρα εργατικών εορτασμών καθιερώθηκε στις Η.Π.Α. Την 1η Μαΐου του 1886, 400.000 εργαζόμενοι σε διάφορες πόλεις, συγκεντρώθηκαν ζητώντας την επιβολή οκτάωρου. Στα ναυπηγεία της ΣΥΡΟΥ το 1879 έγιναν απεργίες για το οκτάωρο. Ακολούθησε η απεργία στην Αθήνα και τον Πειραιά το 1882. Την επόμενη χρονιά έγινε η απεργία των μεταλλωρύχων στο Λαύριο.
             Βιώνεται σαν οριστική νίκη της φύσης, στον αγώνα της για νέα καρποφορία. Την ημέρα αυτή συνηθίζεται να πλέκουν στεφάνια, με λουλούδια, στάχυα και ένα σκόρδο ή ένα αγκάθι για τον βάσκανο οφθαλμό, τους ΜΑΗΔΕΣ, για την ευφορία της γης.
             Τα κρεμούν πάνω από τις εξώπορτες ή στους εξώστες των σπιτιών μέχρι τις 24 Ιουνίου, το θερινό ηλιοστάσιο, οπότε κατά το έθιμο, τουλάχιστο παλαιότερα, τα έκαιγαν στις φωτιές του Αϊ-Γιάννη.
             
ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ (11/5). Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους.
             
ΚΩΝ/ΝΟΥ & ΕΛΕΝΗΣ (21/5).
             
ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ:
             «Στον καταραμένο τόπο (στων αμαρτωλών τη χώρα), Μάη μήνα βρέχει».
             «Ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι & τον Αύγουστο σταφύλι».
             «Μάης άβροχος, τρυγητής άμετρος».
             «Μην βγάλεις μήτε μπάλωμα, πριν βγει ο Μάιος μήνας».
             «Απρίλης Μάης κουκιά μεστωμένα (ή μετρημένα)»
             «Θε μου, δος μου την υγειά μου κι ας φορώ το Μάη γούνα»
             «Τώρα είν’ ο Μάης κι Άνοιξη, τώρα είναι καλοκαίρι»
             «Μάης φτιάχνει τα σπαρτά κι ο Μάης τα χαλάει»
             «Αν βρέξει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα τότε τ' αμπελοχώραφα χαίρονται τα καημένα».
             «Απρίλης, Μάης, κοντά ειν’ το θέρος».
             «Ένας κούκος (ή χελιδόνι) δε φέρνει την άνοιξη».
             «Ήρθεν ο Μας (Μάης);Των γυναικών ταμνάς» [δηλ. από τις πολλές δουλειές]
             «Κάθου, γέρο, λίμενε (περίμενε) να φας το Μάη χορτάρι».
             «Καλός ο ήλιος του Μαγιού, τ’ Αυγούστου το φεγγάρι».
             «Μάης άβρεχτος, χρόνια ευτυχισμένα».
             «Μάης άβροχος, τρυγητός χαρούμενος».
             «Μάης πενταδείληνος και πάντα δείλι θέλει».
             «Μην πάρεις το Μάη άλογο, μήτε γυναίκα τη Λαμπρή» [δηλ. το Μάιο τα άλογα φαίνονται πιο γερά γιατί τρώνε περισσότερο κι έτσι ο αγοραστής μπορεί να ξεγελαστεί- επίσης οι γυναίκες τη Λαμπρή στολίζονται με τα καλά τους ρούχα και μπορεί κανείς να νομίσει ότι κάποια είναι όμορφη μόνο και μόνο επειδή είναι καλοντυμένη]
             «Μήνας που δεν έχει ρο, ρίξε στο κρασί νερό».
             «Ο Απρίλης έχει τ' όνομα κι ο Μάης τα λουλούδια».
             «Ο Απρίλης με τα λούλουδα κι ο Μάης με τα ρόδα».
             «Ο Απρίλης ο γρίλλης, ο Μάης ο πολυψωμάς» [δηλ. το μήνα Απρίλιο οι γεωργοί έχουν λίγες αγροτικές εργασίες ενώ τον Μάιο έχουν πολλές και χρειάζονται πολλά ψωμιά για τους εργάτες]
             «Ο Αύγουστος πουλά κρασί κι Ο Μάης πουλά σιτάρι» [δηλ. μπορείς από πριν να κρίνεις τη σοδειά και να καθορίσεις την τιμή]
             «Ο γάμος ο μαγιάτικος πολλά κακά αποδίδει».
             «Ο Μάης ρίχνει την δροσιά κι ο Απρίλης τα λουλούδια».
             «Ο Μάης φτιάχνει τα σπαρτά κι ο Μάης τα χαλάει».
             «Οντά ’πρεπε δεν έβρεχε κι ο Μάης χαλαζώνει».
             «Όποιος φιλάει τον Αύγουστο, τον Μάη θερίζει μόνος».
             «Οπού σπείρει ή δε σπείρει, το Μάη μετανοεί» [δηλ. τότε κάποιος καταλαβαίνει αν έκανε καλά που καλλιέργησε τη γη ή όχι]
             «Όταν πρέπει δε βροντά και το Μάη δροσολογά».
             «Σαν έπρεπε δεν έβρεχε, το Μάη εχαμοβρόντα».
             «Στο κακορίζικο χωριό το Μάη ρίχνει το νερό».
             «Το Μάη βάζε εργάτες κι ας είναι κι ακαμάτες» [δηλ. όσο κι αν τεμπελιάζουν, Θα κάνουν δουλειά γιατί είναι οι μέρες μεγάλες]
             «Το Μάη εγεννήθηκα και μάγια δε φοβούμαι» [πρόληψη που συνδέει την ονομασία του Μαΐου με τη λέξη μάγια-έλεγαν ότι όσοι είναι γεννημένοι το Μάη δε παθαίνουν τίποτα από μάγια]
             «Το Μάη με πουκάμισο, τον Αύγουστο με κάπα».
             «Τον Απρίλη και το Μάη κατά τόπους τα νερά».
             «Τον Μάη κρασί μην πίνετε κι ύπνο μην αγαπάτε».
             «Του καλού γεμιτζή (ναύτη) η γυναίκα το Μάη χήρεψε» [δηλ. στη θάλασσα τον Μάιο κάνει ξαφνικές και μεγάλες φουρτούνες]
             «Των καλών ναυτών τα ταίρια τον Απριλομά χηρεύουν».
             «Τώρα μάγια, τώρα δροσιά, τώρα το καλοκαίρι»