Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

28 Μαρτίου 1827. Στὸ στρατόπεδον τῆς Ἀττικῆς.


27 Μαρτίου 1827. Στὸ στρατόπεδον τῆς Ἀττικῆς.β
Στὴν (φερομένη ὡς) Γ΄ Ἐθνοσυνέλευσιν τῆς Τροιζῆνος (19 Μαρτίου [31 Μαρτίου] ἔως καὶ τὶς 5 Μαΐου [18 Μαΐου] τοῦ 1827) ἀποκτήσαμε, ἐκτὸς ἀπὸ κυβερνήτη καὶ τὶς ἐπικηρώσεις τῶν …χρεῶν μας, ἐπὶ πλέον καὶ στρατιωτικοὺς ἡγέτες. Ὄχι φυσικὰ Ἕλληνες ἀλλὰ …εἰσαγωμένους.
Ἡ πρώτη πράξις τῆς (φερομένης ὡς) Γ’ Ἐθνοσυνελεύσεως ἦταν ἡ (οὐσιαστική ἀκύρωσις τῶν Ἑλλήνων στρατιωτικῶν ἡγετῶν καὶ ἡ ἐπιβολὴ τῶν τότε ἀγαπημένων παιδιῶν τῆς οἰκογενείας τῶν Rothschild:
  • Ῥιχάρδος Τσῶρτς (Richard Church), ὡς Γενικὸς Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ καὶ
  • λόρδος Θωμᾶς Κόχραν (Thomas Cochrane), ὡς ἀρχιναύαρχος τοῦ Ἑλληνικοῦ στόλου.
(Τί προτεκτορᾶτο θά ἤμασταν ἐάν δέν τούς ἀποδεχόμεθα;)
Ὅμως ἤδη οἱ στρατιωτικὲς ἐπιχειρήσεις, σὲ Πελοπόννησο καὶ Στερεὰ Ἑλλάδα, εὑρίσκοντο σὲ δραματικὸ σημεῖον μὲ ἀποτέλεσμα, ἀπὸ τὴν μία πλευρὰ ἡ Ἀττική, μὲ τὶς δυνάμεις τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας ὑπὸ τὸν Κιουταχῆ, νὰ στενάζῃ ἀπὸ τὶς στρατιωτικὲς ἐπιχειρήσεις, κι ἀπὸ τὴν ἄλλην ἡ Πελοπόννησος, μὲ τὶς δυνάμεις τοῦ Ἰμπραῆμ πασσᾶ τῆς Αἰγύπτου, ποὺ διενεργοῦσε ἀμέτρητες ἐπιθέσεις ἐκκαθαρίσεων καὶ λεηλασίας, ἀπηγόρευαν οὐσιαστικῶς κάθε εἰρηνικὸ ἔργο στὶς γύρω περιοχὲς καὶ ηὔξανον  τοὺς βαθμοὺς ἐξαρτήσεως τῆς Ἑλληνικῆς πλευρᾶς ἀπὸ τὰ νύχια τῶν δανειστῶν.
Οἱ πιέσεις δέ, πρὸς τὴν ἑλληνικὴ πλευρά, ἦσαν ἀσφυκτικές.
Μία πλευρὰ ὅμως, ποὺ μὲ ἐμφυλιακὲς συῤῥάξεις, ἐπεβλήθη καὶ ποὺ ἐξακολουθοῦσε νὰ ὑπηρετῇ, μὲ τὰ βυζαντινά της κατάλοιπα, τὶς ἰδεοληψίες τῆς δημογεροντίας, οἱ ὁποῖες, ἀκόμη κι ἐπὶ τουρκοκρατίας, ἦσαν τὸ μέσον ποὺ ἀσκοῦσε μονίμως χρέη ἐπόπτου ἐπάνω μας.
Ἐτίθετο πλέον σοβαρὸ θέμα ἐκκαθαρίσεως τῆς ἀπελευθερωθείσης Ἑλλάδος ἀπὸ τὰ ξενικὰ στρατεύματα.
Ὁ Καραϊσκάκης, ὁ μεγάλος νικητὴς τῶν δυνάμεων τοῦ Κιουταχῆ  στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα, εἶχε ἐκπονήση σχέδιον ἀνακαταλήψεως τῆς Ἀττικῆς, ποὺ τὸ ἐξέθεσε στὸν Κόχραν καὶ στὸν Τσῶρτς. Βάσει αὐτοῦ οἱ ἑλληνικὲς δυνάμεις ὄφειλαν νὰ ἀποκλείσουν ἀπὸ ξηρᾶς καὶ θαλάσσης, τοὺς Τούρκους καὶ τοὺς Ἀρβανιτο-ἀλβανοὺς τοῦ Κιουταχῆ στὴν Ἀττική, ποὺ ἐδέχοντο πλέον ἐνισχύσεις κι ἀπὸ τὶς δυνάμεις τοῦ Ἰμπραῆμ.
Σχέδιον ποὺ ἀρχικῶς ἔγινε δεκτό, μὰ στὶς λεπτομέρειές του, σιγὰ σιγά, ἐπέτυχε, κυρίως ὁ Κόχραν νὰ ἀκυρωθῇ. Καὶ ἤδη ἀπὸ τὶς 22 Μαρτίου τοῦ 1827 ὁ Καραϊσκάκης στρατοπέδευε στὸ Δαφνί, γιὰ νὰ ἐξαπολύῃ στρατιωτικὲς ἐπιθέσεις κατὰ τῶν ὀθωμανικῶν στρατευμάτων.
Τμῆμα τοῦ σχεδίου τοῦ Καραϊσκάκη, ποὺ προέβλεπε τὴν ἀπόβασιν στὴν Ἀττικὴ Πελοποννησίων ὁπλαρχηγῶν, ἀκυρώθη, διότι ὁ Κόχραν ἠξίωσε ἀπὸ τὴν Ὕδρα, τὶς Σπέτσες καὶ τὰ Ψαῤῥὰ νὰ ἐπιστρατεύσουν τοὺς …ναυτικούς τους!!! Ἄνδρες ἐμπείρους στὴν θάλασσα ἀλλὰ ἀδαεῖς στὴν ξηρά.
Κι ἔτσι, μεγάλο τμῆμα τῶν πληρωμάτων μετετράπη σὲ …ὁπλαρχηγούς, ποὺ ἀπεβιβάσθησαν στὴν Ἀττικὴ γιὰ νὰ πολεμήσουν τὰ ἐμπειροπόλεμα στρατεύματα τοῦ Κιουταχῆ καὶ τοῦ Ἰμπραῆμ.
Δέκα λόγοι, χιλίων ἀνδρῶν, μὲ ἀρχηγοὺς τὸν Σᾶββα Τρῖπο, τὸνΘεόδωρον Μπούμπη, τὸν Παντελῆ Αἰγινίτη, τὸν Ἀναγνώστη Ντενάκη, τὸν Νικόλαο Βότση, τὸν Λ. Κριεζῆ, τὸν Ἀναστάσιο Ῥομπότση, τὸν Ἀνδρέα ‘Ρούγκα, τὸν Νικόλαο Καλοδῆμα  καὶ τὸν Μαρτσαχῆ.
Οἱ λόχοι αὐτοὶ μετεφέρθησαν ἀπὸ τὴν Ὕδρα στὸ Φάληρον ἀπὸ πέντε πλοῖα καὶ ἐτέθησαν ὑπὸ τὶς διαταγὲς τοῦ Καρόλου Οὔρκουαρτ, ποὺ ἐδέχετο ἀπ΄ εὐθείας διαταγὲς ἀπὸ τὸν Κόχραν.
Ἀκόμη τριακόσιοι ἄνδρες, ναυτικῶν πληρωμάτων, ἀπὸ τὶς Σπέτσες, ἐτέθησαν ὑπὸ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κόχραν.
Ἡ συνολικὴ δύναμις τῶν Ἑλλήνων, στὸ Φάληρο καὶ στὴν Ἀττική, ἔφθανε στὶς 10.000.
 Δημήτριος Καλλέργης μὲ τοὺς Κρῆτες, ὁ Γενναῖος Κολοκοτρώνης καὶ λοιποὶ Πελοποννήσιοι ὁπλαρχηγοί, μαζὺ μὲ τὶς δυνάμεις τῶν Ἰωάννουκαὶ Πανοῦτσου Νοταρᾶ, ἐπὶ κεφαλῆς τακτικῶν καὶ ἀτάκτων στρατιωτικῶν σωμάτων Πελοποννήσου, ὁ Τζαβέλλας μὲ τοὺς Σουλιῶτεςκαὶ ὁ Μακρυγιάννης μὲ τοὺς Στερεοελλαδίτες, συνοδευόμενοι ἀπὸ ὅσους ἀτάκτους εὑρίσκοντο ἐκείνην τὴν ἐποχὴ στὴν Πελοπόννησο, στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα καὶ τὴν Εὔβοια, ἀπαρτίζοντας στράτευμα δύο χιλιάδων ἀνδρῶν, ὑπακούοντας στὶς ἐντολὲς τοῦ Θωμᾶ Γκόρντον, ἐτέθησαν στὴν διάθεσιν τοῦ …«στρατάρχου» Κόχραν, στὶς 28 Μαρτίου τοῦ 1827. Τὸ ἐν λόγῳ στράτευμα σταδιακῶς ἐλάμβανε θέσεις μάχης, μὰ συνήθως ἄνευ στρατηγικῆς σημασίας, ἐφ΄ ὅσον ὅλο τὸ ἀρχικὸ σχέδιον σταδιακῶς ἄλλαζε.
Τὴν ἐπομένη, 29 Μαρτίου τοῦ 1827, ὅλο αὐτὸ τὸ στράτευμα, δίχως πραγματικοὺς δεσμοὺς μεταξύ του, μὰ κυρίως μὲ τὰ …χρηματικὰ ἔπαθλα ἐμπρός του, ξεκινοῦσε ἕναν ἀγῶνα δίχως …στόχο, δίχως σκοπὸ καὶ στὴν πραγματικότητα δίχως ἡγέτη.
Ὁ ἐμπνευστὴς τοῦ σχεδίου Γεώργιος Καραϊσκάκης καθημερινῶς ὑπεσκάπτετο ἀπὸ τὸν …«στρατάρχη».
Οἱ ἐντολὲς τοῦ Κόχραν, ἡ διάταξις τῶν ἑλληνικῶν στρατιωτικῶν σωμάτων καὶ ἡ ἀνισοκατάταξις τῶν δυνάμεων ὁδήγησαν στὴν καταστροφὴ τοῦ Ἀναλάτου καὶ στὸν θάνατο (;;;) τοῦ Καραϊσκάκη, ποὺ …«ὄλως συμπτωματικῶς» ἦταν π…ἀναγκαῖος γιὰ τὴν παγίωσιν τοῦ προτεκτοράτου.
Πληροφορίες ἀπό:
«Ἀπομνημονεύματα» Μακρυγιάννη
«Ἑλληνικὰ Ὑπομνήματα», Γενναίου Κολοκοτρώνη
«Ἀπομνημονεύματα», Σπηλιάδου Νικολάου
«Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις», Διονύσιος Κόκκινος
ἡ εἰκόνα ἀπὸ τὸν Διονύσιο Κόκκινο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου