ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Προς τα 2784 πνευματικά μου παιδιά 

 

Αγαπητά μου πνευματικά παιδιά μέσα από αυτήν την επιστολή μου θέλω να σας δώσω ταπεινά προς όλους και όλες την ευχή μου για ..
την νηστεία που θα ξεκινήσουμε για την καλή μας Παναγιά αλλά παράλληλα να σας ενδυναμώσω στις δύσκολες στιγμές που περνάμε ως χώρα αλλά και ως εκκλησία του Ιησού Χριστου. 

 

Παιδιά μου σήμερα η πατρίδα μας είναι ένα καράβι που αρμενίζει στο πέλαγος χωρίς πυξίδα γεμίσαμε δυστυχώς από πολιτικούς ανθέλληνες όπου κάνουν τα πάντα για να βουλιάξουν αυτό το καράβι που λέγετε πατρίδα που λέγετε Ελλάδα . 

 

Γεμίσαμε παιδιά μου από πολιτικούς μασόνους και άθεους όπου κάνουν τα πάντα να μην μάθει το κάθε ελληνόπουλο την ιστορία της πατρίδος μας αλλά και να μην διδαχτεί την αγία ορθοδοξία μας. 

 

Γεμίσαμε αγαπητά μου παιδιά από πολιτικούς όπου καταργούν τα πάντα που έχουν σχέση με την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ μας. 

 

Καταργούν τα πάντα μέσα από ένα καλά οργανωμένο σχέδιο όπου είχαν ετοιμάσει από καιρό και τώρα το βάζουν σε πλήρη εφαρμογή όλες αυτές οι ξένες δυνάμεις μαζί με τους οπαδούς τους όπου είναι όλοι αυτοί οι έχοντες εξουσία, της ντροπής. 

 

Γεμίσαμε χλιαρούς επισκόπους όπου κάνουν τα πάντα για προβάλουν τον εαυτόν τους και παράλληλα να υποσκάπτουν την ορθή μας πίστη. 

 

Γεμίσαμε χλιαρούς επισκόπους όπου καλά μου παιδιά είναι μέλη μασονικών στοών και οπαδοί του χρήματος. 

 

Γεμίσαμε χλιαρούς επισκόπους όπου αιρετίζουν συμπροσευχόμενοι με διαφόρους μη ορθοδόξους χριστιανικούς κύκλους , κύκλους της ντροπής όπως ο καθολικός και αιρετικός Πάπας .

 

 Όλα αυτά και αλλά χιλιάδες γίνονται αυτήν την στιγμή στην πατρίδα μας ξεπουλιούνται τα πάντα στο όνομα της δόξας και του χρήματος , όλα αυτά όπου είναι ετοιμασμένα από τον διάβολο για να καταφάγουν τον αγνό ορθόδοξο Έλληνα χριστιανό . 

 

 ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ ΣΕ ΑΥΤΑ πρέπει όλοι μας να ενωθούμε και να δώσουμε ένα γέρο χαστούκι σε όλα αυτά με την ορθόδοξη παρουσία μας στην εκκλησία του Χριστού εμείς όλοι μας να κάνουμε την εξαίρεση και ο τρόπος είναι απλός και ένας να ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΠΑΝΤΟΥ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ. 

 

Να κάνουμε τον πνευματικό μας αγώνα ακόμα πιο δυνατό ακόμα πιο ισχυρό ξεκινώντας από τα άπλα αλλά τα πιο βασικά όπως η εξομολόγηση μας και η νηστεία μας. 

 

Υπάρχει καλά μου παιδιά ελπίδα και αυτή είναι μια η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΑΣ . 

 

Υπάρχει καλά μου παιδιά ελπίδα και αυτή είναι η επιστροφή μας στις ρίζες και στις αρχές όπου μας έδωσε ο ίδιος ο δημιουργός μας μέσα από το Ιερό Ευαγγέλιο του. 

 

Υπάρχει ελπίδα αγαπητά μου παιδιά αρκεί ο ένας να κοιτάξει τον διπλανό του στα μάτια ειλικρινά. 

 

Υπάρχει ελπίδα γιατί χιλιάδες κομποσχοίνια κάθε ημέρα γίνονται στα μοναστήρια μας από άξιους μοναχούς και μοναχές , και εσείς όλοι καλά μου πνευματικά παιδιά παρακαλώ πολύ να κάνετε ένα κομποσχοίνι περισσότερο για όλους αυτούς που προσεύχονται στην πατρίδα μας για όλους εμάς . 

 

Υπάρχει αγαπητά μου παιδιά ελπίδα και αυτήν την ελπίδα πρέπει όλοι μας να την κάνουμε οδηγό μας οδηγό ζωής από εδώ και εμπρός είμαστε όλοι εδώ και δηλώνουμε παρόν δεν κάνουμε πίσω ούτε χιλιοστό στην πίστη μας δεν κάνουμε πίσω ούτε μια σπιθαμή στην αλήθεια όπου είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία του πατέρα όλων μας του Ιησού Χριστού μας. 

 

Να είσθε όλοι καλά να έχετε την ευχή του καλού θεού μας και της γλυκιάς παναγιάς μας και να μας σκεπάζει όλους και όλες από παντός κακού. 

 

Καλή δύναμη σε όλους και όλες . 

 

Ο Πνευματικός σας Πατέρας Πρωτοπρεσβύτερος Μιχαήλ Μεγαγιάννης . 

 

Σας στέλνω και ευχές δια το κομποσχοίνι 

 

 

01. Μνήσθητι Κύριε ὑπὲρ εἰρήνης τοῦ κόσμου. 02. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὴν Ἐκκλησία μας καὶ τὴν Ὀρθοδοξία μας. 

03. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὸν Ἐπίσκοπό μας καὶ τὴν συνοδεία αὐτοῦ. 

04. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ἁπανταχοῦ γῆς Ὀρθοδόξους κληρικοὺς καὶ λαϊκούς. 

05. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὸν Πνευματικό μας Πατέρα καὶ τὴν συνοδεία αὐτοῦ. 

06. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὸν Ἑλληνικὸ Στρατὸ καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. 

07. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ἄρχοντες τοῦ ἔθνους μας. 

08. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς μισοῦντας, ἀγαπῶντας καὶ προσευχομένους ὑπὲρ ἡμῶν. 

09. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς γονεῖς, ἀναδόχους καὶ διδασκάλους μας. 

10. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς κατὰ σάρκα καὶ κατὰ πνεῦμα ἀδελφοὺς καὶ συγγενεῖς μας. 

11. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὰ γηρατειὰ καὶ τοὺς μοναχικοὺς ἀνθρώπους. 

12. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὰ Βρέφη, τοὺς ἀπροστάτευτους καὶ ἀδυνάτους. 

13. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὴν μαθητιώσα νεολαία μας. 

14. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ἔφηβους νέους καὶ νεανίδες μας. 

15. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ναρκομανεῖς, ἀλκοολικοὺς καὶ καπνίζοντες. 

16. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὰς συζυγίας τῶν Ὀρθοδόξων οἰκογενειῶν. 

17. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὶς κυοφοροῦσες ἀδελφές μας. 

18. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τὶς χῆρες καὶ τὰ ὀρφανά. 

19. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ἐν διαστάσει συζύγους καὶ πειραζομένους ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφές μας. 

20. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ἀσθενεῖς, ψυχῆς καὶ σώματος. 

21. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς ἐλεοῦντας καὶ ἐργαζομένους τῶν Ἱερῶν Μονῶν καὶ Ἐνοριῶν. 

22. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς εὐλαβεῖς προσκυνητὰς τῶν Ἱερῶν Μονῶν καὶ Ἐκκλησιῶν. 23. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς πλέοντας, ὁδοιποροῦντας, ἱπταμένους, αἰχμαλώτους καὶ ἀπελπισμένους. 

24. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς πενθοῦντας καὶ θλιμένους ἀδελφούς μας. 

25. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς δικαστὰς καὶ πολιτικούς. 

26. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησε τοὺς πλανεμένους καὶ βλασφημοῦντας τὴν Ὀρθοδοξία μας.

27. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησέ μας καὶ δώρησε καιρὸν εἰρηνικόν. 

28. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ φύλαξέ μας ἀπὸ ἀσθένεια, ὀργή, κίνδυνο καὶ φώτιζε τοὺς γιατροὺς καὶ νοσοκόμους. 

29. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ φύλαξέ μας ἀπὸ πείνα, ἀνάγκη καὶ δυστυχία. 

30. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ φύλαξέ μας ἀπὸ καύσωνα, φωτιὰ καὶ σεισμό. 

31. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ φύλαξέ μας ἀπὸ κατακλυσμό, καταποντισμὸ καὶ παγετό. 

32. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἀνάπαυσε καὶ τὶς ψυχὲς τῶν πατέρων, μητέρων, ἀδελφῶν, συγγενῶν, πάπων πρὸ πάπων. 

33. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με τὸν ἁμαρτωλόν. 

 

(Κάνε καὶ μιὰ μετάνοια μὲ Σταυρό στὸ τέλος). 

 

 

Ο Πνευματικός σας Πατέρας.

πηγή

ΜΗ ΙΑΣΙΜΗ Η ΑΝΟΗΣΙΑ ΤΟΥ ΕΝΔΟΚΡΑΝΙΑΚΟΥ… “ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΥ” «Νὰ ἐξηγήσει κάποιος στοὺς ἐμπροσθοφύλακες τῆς Νέας Τάξης καὶ τοὺς ἀπολογητὲς τοῦ κεμαλοναζισμοῦ ὅτι τὸ Γένος τῶν Ἑλλήνων [καὶ στὴν προχριστιανικὴ περίοδό του] εἶχε ὡς ἑνοποιητικὸ στοιχεῖο τὴν εὐσέβεια»

πηγή
ΝΙΚΗΦΟΡΑ ΑΝΟΗΣΙΑ
τῆς ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»
26.07.2012

.              Τὸ μεγάλο κακὸ μὲ τὴν ἰδεολογία τοῦ κενοῦ καὶ τοῦ ἱστορικοῦ ἀποχρωματισμοῦ, τὴν ὁποία προπαγανδίζουν οἱ ἐθνομηδενιστὲς τῆς Ἀριστερᾶς καὶ τῶν παραφυάδων της -ὅπως ἡ ρεπουσικὴ ΔΗΜ.ΑΡ.-, εἶναι ὅτι ὁδηγεῖ στὸν ἀφελληνισμό. Ἐπίσης κακὸ εἶναι ὅτι αὐτὸς ὁ τρόπος σκέψης χαρακτηρίζεται ἀπὸ μία μὴ ἰάσιμη καὶ μὴ ἀντιμετωπίσιμη ἀνοησία. Εἶναι τόσο ἀνεδαφικὸς ὅσο καὶ ἐπικίνδυνος..              Ἀφορμὴ γιὰ τὶς παραπάνω διαπιστώσεις, τὸ πρωτοσέλιδο τῆς «Δημοκρατίας», ὅπου ἀναφερόταν ὅτι «ἡ βουλευτὴς τῆς ΔΗΜ.ΑΡ. Μαρία Ρεπούση (γνωστὴ ἀπὸ τὸν… συνωστισμὸ στὴν Σμύρνη) θέλει τώρα νὰ καταργήσει καὶ τὸν ἐκκλησιασμὸ τῶν σχολείων». Ἡ βουλευτὴς τοῦ συγκυβερνῶντος κόμματος τοῦ κ. Κουβέλη θεωρεῖ ὅτι ὁ ὑποχρεωτικὸς ἐκκλησιασμὸς δέν… συνάδει μὲ τὸ «εὐρωπαϊκὸ» προφὶλ τῆς Ἑλλάδας καὶ ὅτι σὲ ἄλλη χώρα τῆς γηραιᾶς ἠπείρου δὲν ὑπάρχει αὐτὸ τὸ ἔθος. Γι᾽ αὐτὸ ἐπιδιώκει τὴν κατάργησή του. Φυσικά, ἐκείνη τὸ θέλει, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπιθυμεῖ ἡ συντριπτικὴ πλειονότητα τῶν πολιτῶν.
.              Μήπως πρέπει ἡ κυρία (ποὺ ἀποχώρησε ἀπὸ τὴν τήρηση τοῦ ἑνὸς λεπτοῦ σιγῆς σὲ συνεδρίαση τῆς Βουλῆς γιὰ τὴν γενοκτονία τῶν Ποντίων) νὰ ἐνημερωθεῖ ὅτι καμία χώρα τῆς Εὐρώπης δὲν ἀπελευθερώθηκε ἀπὸ ἀλλόθρησκο δυνάστη ἔπειτα ἀπὸ ἕναν ἐθνικοθρησκευτικὸ ξεσηκωμό, ὁ ὁποῖος ξέσπασε ἔπειτα ἀπὸ 400 χρόνια σκλαβιᾶς;
.              Μήπως πρέπει οἱ ὀλιγόνοες τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς νὰ μάθουν ὅτι ἡ ἑλληνικὴ ὑπερχιλιετὴς αὐτοκρατορία τοῦ Βυζαντίου εἶχε ὡς θεμέλιο λίθο της τὴν πίστη στὸν Χριστό;.              Μήπως πρέπει νὰ ἐξηγήσει κάποιος στοὺς ἐμπροσθοφύλακες τῆς Νέας Τάξης καὶ τοὺς ἀπολογητὲς τοῦ κεμαλοναζισμοῦ ὅτι τὸ Γένος τῶν Ἑλλήνων καὶ στὴν προχριστιανικὴ περίοδό του εἶχε ὡς ἑνοποιητικὸ στοιχεῖο τὴν εὐσέβεια;
.              Ἡ θρησκεία στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα ξεκινοῦσε ἀπὸ τὴν ἀγορὰ καὶ ἔφτανε μέχρι τὸ θέατρο, περνώντας ἀπὸ τὰ θεραπευτήρια, τὰ πεδία τῶν μαχῶν καὶ τὶς φιλοσοφικὲς σχολές. Κάθε δραστηριότητα τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων ἦταν ταυτισμένη μὲ τὴ λατρεία τῶν θεῶν καὶ νοηματοδοτεῖτο ἀπὸ αὐτήν.
.              Ἂν ἡ κυρία Ρεπούση καὶ οἱ ὅμοιοί της δὲν τὰ κατανοοῦν ὅλα αὐτά, δὲν χρειάζεται νὰ ὑποστεῖ ἡ χώρα τὰ ἐπίχειρα τῆς ἀγνοίας τους.

Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης, Χριστιανοί αγωνισθείτε (video)

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΓΩΝΙΣΘΕΙΤΕ

Απόσπασμα ομιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου. Αθήνα 30-1-1962

Επίκαιρη. Δίνει απαντήσεις για την θέση των Τριών μεγάλων Ιεραρχών στο θέμα της καθάρσεως της Εκκλησίας.

«Ακούω φωνή· Εσείς δεν ακούτε; Από την Καισάρεια…ακούεται η βροντερά φωνή του Μεγάλου Βασιλείου· Ακούω την σάλπιγγα του ιερού Χρυσοστόμου. Ακούω την απαστράπτουσα φωνή του Γρηγορίου· Εσείς δεν ακούτε; Σάλπιγγες είναι. Τι  μας λένε;«Αγωνισθείτε για την Εκκλησία του Χριστού μας. Αγωνιστείτε για να καθαριστεί η Εκκλησία από τα ανάξια στελέχη της, για να έρθει η Εκκλησία στο ύψος των Πατέρων…Γιατί τα λέω αυτά;…

Δυστυχώς υπάρχει μία εσφαλμένη γραμμη των πνευματικών πατέρων και εξομολόγων. Τί λέγουν; «Εμείς την ψυχούλα μας να κοιτάξουμε. Τί κάνει ο διάκος στην εκκλησία, τι κάνει ο παπάς, τι κάνει ο δεσπότης; (κάνει με το χέρι σιωπή)

ΤΗΝ ΨΥΧΟΥΛΑ ΜΑΣ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ;

Το θεωρώ σατανικό το ρήμα τούτο.

Την ψυχούλα μας να κοιτάξουμε και να αφήσουμε την Εκκλησία τουυ Χριστού στα χέρια των καθαρμάτων και των Γεροντίων και των εκφύλων; Ετσι λέτε; Πολύ καλά.

• Είναι σαν να λένε· Να καίγεται το σπίτι και την ψυχούλα σου κοιτάξε· να μην σβήσεις την φωτιά.
• Να μπούν στο κατάστημά σου κλέφται και διαρρήκται και να σου λέει· Μη κουνηθείς, να μη ειδοποιήσεις την αστυνομία, την ψυχούλα σου να κοιτάζεις.
• Σαν να λένε· Να έχεις μαντρί με πρόβατα και να μην ενδιαφέρεσαι να διώξεις τους λύκους.
• Σαν να λένε· Να έχεις ωραίο αμπέλι με σταφύλια και ν’ αφήσεις  τ’ αγριογούρουνα να πάνε με τις μουτσούνες τους να το καταστρέψουν. Υπάρχει γεωργός που αδιαφορεί για το γεώργιό του; Υπάρχει αμπελουργός, που  αδιαφορεί για την άμπελόν του; Υπάρχει ποιμήν που αδιαφορεί για τα πρόβατά του; Υπάρχει αξιωματικός, που αδιαφορεί για το στράτευμά του; Δεν μπορεί αδελφοί μου να γίνει αυτό.

Εάν είσαι χριστιανός και πονείς την Εκκλησία του Χριστού· πρέπει κοντά στον άλλο αγώνα που κάνεις για τον εαυτό σου, ν’ αγωνιστείς για την Εκκλησία του Χριστού. Η ανοχή αυτή που δεικνύουμε για την Εκκλησία του Χριστού είναι ενοχή και έγκλημα, είναι αμαρτία….Την ψυχούλα μας να κοιτάξουμε και να αφήσουμε την Εκκλησία να περιέλθει στα καθάρματα και τα αποφώλια τέρατα και στους Γεροντίους και στην συνοματαξία αυτών; Την ψυχούλα μας να κοιτάξουμε. Το βιολί αυτό των πνευματικών πατέρων που ευνούχισαν τον ευσεβήν Ελληνικόν λαόν.…..(τη συνέχεια ακούστέ την στο βίντεο)

π. Αυγουστίνος Καντιώτης

 πηγή

Τυπικόν της 29ης Ἰουλίου 2012 Κυριακή Η΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Κυριακή: Η΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ.   Τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Καλλινίκου, Θεοδότης καί τῶν τέκνων αὐτῆς.  Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Κωνσταντίνου,  Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως καί  τοῦ εὐσεβοῦς Βασιλέως Θεοδοσίου τοῦ Νέου.

Ἦχος βαρύς – Ἑωθινόν Η΄. Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ΄ ΩΡΑ Ἀπολυτίκιον:  «Ἀπόστολοι, Μάρτυρες...». Κοντάκιον:  «Ὡς ἀπαρχάς τῆς φύσεως...». Ἀπόλυσις:  Μικρά. ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ Προοιμιακός – Ψαλτήριον. Εἰς τό·«Κύριε, ἐκέκραξα...». Ἑσπέρια:  1.– Τά 3 Στιχηρά Ἀναστάσιμα·  «Δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ...  – Σταυρόν ὑπέμεινας, Σωτήρ...  – Ἀπόστολοι ἰδόντες...».  2.– Τά 4 Στιχηρά Ἀνατολικά·  «Κἄν συνελήφθης...  –Δαυϊτικήν προφητείαν...  –Κατῆλθες ἐν τῷ ᾅδῃ... –Ἐν τάφῳ κατετέθης...» καί  3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἁγίου· «Μάρτυς θεόφρον Καλλίνικε...  –Μάρτυς παμμάκαρ Καλλίνικε...  – Τόν τῆς εὐσεβείας πρόμαχον...». Δόξα, Καί νῦν:  Τό α΄ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Μήτηρ μέν ἐγνώσθης...». Εἴσοδος:  «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας. Ἀπόστιχα:  Τό Ἀναστάσιμον Στιχηρόν· «Ἀνέστης ἐκ τοῦ τάφου...»  καί τά κατ’ Ἀλφάβητον τοῦ ἤχου·  «Τόν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν... – Ὑπό τόν ᾅδην κατελθών...  – Φοβερός ὤφθης, Κύριε...». Δόξα, Καί νῦν:  Τό Θεοτοκίον αὐτῶν· «Ὑπό τήν σήν Δέσποινα σκέπην...». Τρισάγιον. Ἀπολυτίκια:  1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Κατέλυσας τῷ Σταυρῷ σου...» καί  2. – Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Ὡς τῆς ἡμῶν ἀναστάσεως...». Ἀπόλυσις:  «Ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...». Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ Μετά τόν Ν΄ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών· «Ἄνοιξόν μου τό στό­μα...»,  τά Τριαδικά·  «Ἄξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί ἡ Ὑπακοή τοῦ ἤχου·  «Ὁ ἡ­μετέραν μορφήν...». ΟΡΘΡΟΣ Ἑξάψαλμος. Εἰς τό· «Θεός Κύριος...». Ἀπολυτίκια:  1.–Τό Ἀναστάσιμον·«Κατέλυσας τῷ Σταυρῷ σου...».  2. – Δόξα, τό αὐτό καί  3.–Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Ὡς τῆς ἡμῶν ἀναστάσεως...». Καθίσματα:  Τά Ἀναστάσιμα τῆς α΄ καί β΄ Στιχολογίας, μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν. Τά Εὐλογητάρια  – ἡ Ὑπακοή  – οἱ Ἀναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου. Κανόνες:  1.– Ὁ Ἀναστάσιμος· «Νεύσει σου πρός γεώδη...»,  μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ καί  2.– Τοῦ Ἁγίου· «Ἅρματι νοητῷ...», ἀμφότεροι εἰς 4. Ἀπό γ΄ ᾨδῆς· Μεσῴδιον Κάθισμα:  Τοῦ Ἁγίου· «Ζῆλον ἔνθεον...» καί τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Θείας φύσεως...», ζήτει τοῦτο εἰς τά Μεσῴδια  Καθίσματα τῇ 18ῃ Ἰουλίου. Ἀφ’ ς΄ ᾨδῆς· Κοντάκιον – Οἶκος:  Τά Ἀναστάσιμα. Συναξάριον:  Τῆς ἡμέρας. Καταβασίαι:  «Χοροί Ἰσραήλ...». Εὐαγγέλιον Ὄρθρου:  Τό Η΄ Ἑωθινόν· ­«Μαρία εἱστήκει πρός τό μνημεῖον...», κτλ. Ἡ Τιμιωτέρα. Εἱρμός θ΄ ᾨδῆς:  «Ὁ τόκος σου ἄφθορος...». «Ἅγιος Κύριος...». Ἐξαποστειλάρια:  1.–Τό Η΄ Ἀναστάσιμον· «Δύο Ἀγγέλους βλέψασα...» καί  2.– Τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Τριάδος Κόρη τέτοκας...». Αἶνοι:  1.– Τά 4 Στιχηρά Ἀναστάσιμα·  «Ἀνέστη Χριστός ἐκ νεκρῶν...  – Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι...  – Χριστοῦ τήν ἀνάστασιν...  – Τί ἀνταποδώσωμεν τῷ Κυρίῳ...» καί  2.– Τά 4 Ἀνατολικά·  «Πύλας ᾅδου συνέτριψας, Κύριε...  –Δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ...–  Ἐξαστράπτων Ἄγγελος... –Τί ἀπεδοκιμάσατε τόν λίθον...». Δόξα:  Τό Η΄ Ἑωθινόν·«Τά τῆς Μαρίας δάκρυα...». Καί νῦν:  «Ὑπερευλογημένη...». Δοξολογία:  Μεγάλη. «Σήμερον σωτηρία...». ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ «Κατέλυσας τῷ Σταυρῷ σου...». Εἴσοδος. Εἰσοδικόν:  «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...». Μετά τήν Εἴσοδον. Ἀπολυτίκια:  1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Κατέλυσας τῷ Σταυρῷ σου...» καί  2. Τοῦ Ναοῦ. Κοντάκιον:   «Ἐπί τοῦ ὄρους μετεμορφώθης...». Τρισάγιον. Ἀπόστολος:  Κυριακῆς η΄ ἑβδομάδος Ἐπιστολῶν· «Παρακαλῶ ὑμᾶς διά  τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου...» (Α΄ Κορ. α΄ 10-17). Εὐαγγέλιον:  Κυριακῆς η΄ ἑβδομάδος Ματθαίου· «Εἶδεν ὁ Ἰησοῦς πολύν ὄχλον...» (Ματθ. ιδ΄ 14-22). Εἰς τό Ἐξαιρέτως:  «Ἄξιόν ἐστιν...». Κοινωνικόν:  «Αἰνεῖτε...». «Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ. Ἀπόλυσις:  Ἡ τοῦ Ἑσπερινοῦ.

Κυριακή Η Ματθαίου Αρχιμανδρίτης Καλλίνικος Νικολάου

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Α΄ Κορ. α΄ 10-17

«Σᾶς παρακαλῶ, ἀδελφοί, εἰς τό ὄνομα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, νά λέγετε ὅλοι τό ἴδιο καί νά μήν ὑπάρχουν διαιρέσεις μεταξύ σας ἀλλά νά εἶσθε ἑνωμένοι μέ τό ἴδιο πνεῦμα καί τήν ἴδια γνώμη»

Ὁ κίνδυνος τῆς διαιρέσεως τῶν χριστιανῶν, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, εἶχε ἀναφανεῖ ἤδη ἀπό τήν ἐποχή τῶν Ἀποστόλων. Στήν Κόρινθο οἱ χριστιανοί εἶχαν διερεθεῖ σέ ὁμάδες, ἀνάλογα μέ τό ποιόν εἶχαν διδάσκαλό τους. Ἄλλοι ἦταν ὀπαδοί τοῦ Ἀπ. Παύλου, ἐπειδή ἦταν μαθητές του. Ἄλλοι ὀπαδοί τοῦ διδασκάλου Ἀπολλώ. Ἄλλοι ὀπαδοί τοῦ Κηφᾶ. Ἡ διαίρεση αὐτή σέ θρησκευτικά κόμματα προκλήθηκε ἀπό τήν ἰδιαίτερη συμπάθεια τῶν χριστιανῶν πρός τούς διδασκάλους ἀπό τούς ὁποίους ἐδιδάχθηκαν τόν χριστινισμό.

Τό γεγονός αὐτό ἦταν δυσάρεστο, ἀσυμβίβαστο καί ἀδικαιολόγητο. Γι’ αὐτό καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὁ θεῖος διδάσκαλος, γράφει στούς Κορινθίους αὐτή τήν ἐπιστολή του γιά νά τούς ἀποτρέψει ἀπό τόν ὀλισθηρό δρόμο τῆς ἀποσχίσεως. Τά λόγια του ἴσως κρύβουν ὀργή, ἴσως πόνο, θλίψη, πιθανῶς ἀπογοήτευση, ἀσφαλῶς ὅμως καί στοργή καί ἐνδιαφέρον πατρικό.

Ἐπειδή ὁ κίνδυνος τῆς διαιρέσεως, τῶν σχισμάτων, ὅπως αὐτές ἀποκαλοῦνται στήν ἐκκλησιαστική γλώσσα δέν ἐξέλιπε. Ἀλλά ὁ πειρασμός αὐτός τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας μᾶλλον ἐντάθηκε εἶναι ἀνάγκη νά θυμηθοῦμε ὅλοι μερικά βασικά στοιχεῖα πού θά μᾶς βοηθήσουν νά διατηρήσουμε τήν ἑνότητά μας καί νά μήν παρασυρθοῦμε ἀπό ἐγωϊσμούς, φανατισμούς, συμπάθειες καί ἀλλά στοιχεῖα ἀνωριμότητος πνευματικῆς.

1.Μᾶς ἑνώνει ὁ Χριστός.

Ἀνήκουμε στήν Ἐκκλησία καί εἴμαστε μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Αὐτό ὀφείλεται στήν ἀγάπη, τήν φιλανθρωπία, τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Ὁ τριαδικός Θεός ἐνήργησε γιά τήν σωτηρία μας καί μᾶς ἐκάλεσε νά ἐνταχθοῦμε στήν Ἐκκλησία του. Στό ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ βαπτιζόμαστε. Στό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος συναζόμαστε γιά νά προσφέρουμε τήν Θεία Εὐχαριστία καί νά μεταλάβουμε τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Στό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος τελοῦμε τά Ἅγια Μυστήρια καί τήν λατρεία μας. Εἴμαστε λαός Θεοῦ. Σέ ἐκεῖνον ἀνήκουμε, ἀφοῦ μᾶς ἐξηγόρασε διά τοῦ τίμιου καί πανάγιου αἵματος τοῦ ὑπέρ παθόντος καί ἀναστάντος Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Ἕνας Θεός καί Πατέρας ὅλων ὑπάρχει καί ἑπομένως ἕνας εἶναι ὁ λαός του. Τά παιδιά του δέν ἐπιτρέπεται νά εἶναι διαιρεμένα, ἀποσχισμένα καί ἐνταγμένα σέ ἰδιαίτερες ὁμάδες καί κόμματα θρησκευτικά. Ὅλοι ἀνήκουμε στόν Θεό. Ὅλοι ἀποτελοῦμε ἕνα σῶμα. Μᾶς ἑνώνει ὁ Θεός Πατέρας μας.

2. Οἱ πνευματικοί μας πατέρες καί διδάσκαλοι.

Εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ καθένας μας ὀφείλει τήν ἔνταξή του στήν Ἐκκλησία σέ κάποιο ἀδελφό χριστιανό κληρικό ἤ λαϊκό. Κάποιος τοῦ μίλησε γιά τό Θεό, τόν Ἰησοῦ Χριστό, τήν σωτηρία, τήν μετάνοια, τήν ἐξομολόγηση, τήν Θεία Κοινωνία. Κάποιος ἄλλος συνετέλεσε στήν πνευματική του πρόοδο καί αὔξηση. Ἀλλά αὐτό δέν σημαίνει, ὅτι πρέπει νά ταυτισθεῖ ὁ κληρικός αὐτός ἤ ὁ λαϊκός ἀδελφός μέ τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία ζητώντας, ἀπό τούς μαθητές του νά μεταβληθοῦν σέ ὀπαδούς, οἱ ὁποῖοι θά συμπεριφέρονται μέ κριτήρια ἄγνωστα στήν ἐκκλησιαστική μας ζωή καί παράδοση καί μάλιστα καταδικασμένα. Ἀλλ’ οὔτε πάλι ἐπιτρέπεται στούς μαθητές τοῦ ὁποιουδήποτε νά ἐξωθοῦν τό διδάσκαλό τους σέ ἐνέργειες ἀποσχιστικές καί ὁμαδοποιήσεως τους μέσα στήν ἐκκλησιστική κοινότητα.

Τέτοιες τάσεις εἶναι ἤδη ἀπό τόν Ἀπόστολο Παῦλο καταδικασμένες. Ὅλοι ζοῦμε γιά νά δοξάζουμε τόν Θεό. Ὅποιος ἐργάζεται γιά νά ἀποκτήσει προσωπική δύναμη, πλοῦτο ἤ ὅ,τιδηποτε ἄλλο αὐτός ἐργάζεται γιά τόν διάβολο καί τήν ἀπώλεια τῶν ψυχῶν.

3.Τά αἴτια τῶν σχισμάτων.

Εἶναι καλό νά γνωρίζουμε καί τά αἰτία πού προκαλοῦν τήν διάσπαση, τίς ἔριδες, τίς διχόνιες καί τά κόμματα μέσα στήν ἐκκλησιαστική κοινότητα. Αὐτά ὀφείλονται

α-Στήν πνευματική ἀνωριμότητα τῶν ἀκατάρτιστων χριστιανῶν. Αὐτοί εὔκολα πέφτουν σέ σχίσματα καί αἱρέσεις. Παρασύρονται ἀπό ἄγνοια ἤ ἐπιπολαιότητα.

β-Στόν ἐγωϊσμό καί τήν ὑπερηφάνεια. Πολλοί ζητοῦν μέσα στήν Ἐκκλησία τήν πρωτοκαθεδρία. Ἐπιδιώκουν νά δοξασθοῦν, νά ἀποκτήσουν φήμη, δύναμη, ἐξουσία, πλοῦτο.

Καί τά δύο ὁδηγοῦν στό ἴδιο ἀποτέλεσμα, στή διαίρεση καί τήν ἀποκοπή τους ἀπό τήν Ἐκκλησία.

Ἀδελφοί μου

Ὁ Κύριός μᾶς προειδοποίησε, ὅτι στούς ἔσχατους καιρούς ὁ κίνδυνος αὐτός τῶν διαιρέσεων θά ἀπειλεῖ πολλούς. Γι’ αὐτό μή παραξενεύεσθε ὅταν βλέπετε νά ὑποκύπτουν στόν πειρασμό μικροί καί μεγάλοι μέσα στήν Ἐκκλησία. Μή τούς ἀκολουθεῖτε στήν ἀπόσχιση. Μείνετε ἑδραῖοι καί σταθεροί στήν Ἐκκλησία πού συγκρότησε τό Ἅγιο Πνεῦμα, μέ ὑποταγή στούς ἐπισκόπους καί τούς ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας μας. Μόνο τότε θά εἶσθε ἀσφαλεῖς καί σίγουροι γιά τήν σωτηρία σας. Ἄλλως θά ἔχετε περιπέτειες καί ταλαιπωρίες στήν παροῦσα ζωή καί ἀπογοήτευση στή μέλλουσα γιατί ἐξήλθατε τῆς μόνης σώζουσας καί ἁγιάζουσας Ἐκκλησίας.

Ἐδῶ εἶναι ὁ Θεός. Ἐδῶ τό Πανάγιο Πνεῦμα. Ἐδῶ τά ἀληθινά Μυστήρια. Ἐδῶ ἡ ἀλήθεια, ἐδῶ ἡ ζωή , ἐδῶ ἡ σωτηρία, ἐδῶ ὁ ἁγιασμός. Ἐδῶ οἱ Ἅγιοι. Ἐδῶ κι ἐμεῖς.

πηγή

Κυριακή Η Ματθαίου εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Σερβιών και Κοζάνης

ΚΥΡΙΑΚΗ  Η΄  ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. ιδ΄, 14-22) 

Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή, ἀγαπητοί ἀδελφοί μᾶς διηγεῖται τό θαῦμα τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν πέντε ἄρτων καί τῶν δύο ἰχθύων, ὥστε νά χορτάσουν πέντε χιλιάδες ἄνδρες χωρίς τίς γυναῖκες καί τά παιδιά.

Γιά πολλούς ἀνθρώπους, τό θαῦμα εἶναι ἕνας μαγικός τρόπος μέ τόν ὁποῖο μποροῦμε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό τίς δυσάρεστες συνέπειες τῆς «παρά φύσιν» ζωῆς μας, χωρίς ὅμως νά σταματήσουμε νά ζοῦμε αὐτή τήν «παρά φύσιν» ζωή. Ὅμως, τό θαῦμα εἶναι ἕνα ἄνοιγμα ἀπό τόν «παρά φύσιν» κόσμο, στόν «κατά φύσιν». Εἶναι μία μετάβαση ἀπό τήν κίβδηλη, τήν παραχαραγμένη πραγματικότητα, στήν ὄντως πραγματικότητα. Αὐτή δέν γνωρίζει τήν ἀνεπάρκεια καί τήν ἔλλειψη, οὔτε τήν ἀρρώστια, τή φθορά καί τό θάνατο. Ἡ πραγματικότητα αὐτή δέ βρίσκεται ἀλλοῦ, ἀλλά βρίσκεται ἀλλιῶς. Δέν εἶναι ἕνας ἄλλος χῶρος, ἀλλά μία ἄλλη κατάσταση. Εἶναι ἡ κυριαρχία τῆς ἀγάπης καί ἡ ἀπουσία τῆς ἁμαρτίας, ἕνας κόσμος πού ἀποκαλύπτεται σέ ὅποιον καί ὅποτε τόν ἀναζητήσει πραγματικά.

Οἱ μαθητές βλέπουν τόν τόπο ἔρημο καί τήν ὥρα περασμένη. Οἱ πέντε ἄρτοι καί τά δύο ψάρια πού ἔχουν μαζί τους ἀμφιβάλλουν ἄν θά φτάσουν νά χορτάσουν καί αὐτούς τούς ἴδιους. Γι’ αὐτό ζητοῦν ἀπό τόν Κύριο νά ἀφήσει τούς ὄχλους νά φύγουν γιά νά βροῦν καί νά ἀγοράσουν τρόφιμα χορταίνοντας τήν πείνα τους. Ὁ Χριστός ὅμως, πού ἔχει περάσει ὅλη τήν ἡμέρα δείχνοντας τήν ἀγάπη του καί θεραπεύοντας τούς ἀρρώστους, δέν συμμερίζεται τή γνώμη τῶν μαθητῶν. Θεωρεῖ ὅτι τά λιγοστά αὐτά τρόφιμα μετά ἀπό τήν προσευχή καί τή θεία εὐλογία ἐπαρκοῦν γιά νά χορτάσουν τόσο κόσμο.

Γιά τό Χριστό, πού ἔβλεπε τόν κόσμο γύρο του φωτισμένο ἀπό τό φῶς τῆς ἀγάπης του, τά πέντε ψωμιά καί τά δύο ψάρια ἦταν ἀρκετά νά θρέψουν τούς πέντε χιλιάδες ἀνθρώπους πού τόν περιστοίχιζαν. Γιά τούς μαθητές, ὅμως, πού ἔβλεπαν τά ἴδια ὑλικά μέσα ἀπό τό σκοτάδι τῆς ἐγωκεντρικῆς τους ἀπληστίας, μόλις πού ἔφταναν γιά νά γεμίσουν τά δικά τους στομάχια. Αὐτό πού ἔκανε ὁ Χριστός, νά θρέψει πέντε χιλιάδες ἀνθρώπους μέ πέντε ψωμιά καί δύο ψάρια, δέν ἦταν ὑπερφυσικό. Ἀντίθετα, αὐτό πού συνέβη μέ τούς μαθητές ἦταν ἀφύσικο. Ὁ πραγματικός κόσμος εἶναι αὐτός πού βλέπουμε πλημμυρισμένο ἀπό τό φῶς τῆς ἀγάπης καί ὄχι αὐτός πού βλέπουμε βυθισμένο στό σκοτάδι τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ. Ὅποιος δεῖ τόν κόσμο ὅπως τόν βλέπει ὁ Χριστός, θά μπορεῖ κι αὐτός, ὄχι μόνο νά θρέψει πέντε χιλιάδες ἀνθρώπους μέ πέντε ψωμιά καί δύο ψάρια, ἀλλά «καί μείζονα τούτων ποιήσει».

Σήμερα, μέ τόσο πλοῦτο καί ἀναρίθμητες παραγωγικές πηγές στόν κόσμο, ἑκατομμύρια ἄνθρωποι ὑποσιτίζονται καί πεθαίνουν ἀπό πείνα. Κυριαρχεῖ στήν κοινωνία μας ἡ ἀπληστία καί ἡ ἀδικία γιατί περίσσεψε τό μίσος καί ἡ  κακία.

Μέσα στό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, ὅμως, τό θαῦμα τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν ἄρτων καί τοῦ χορτασμοῦ χιλιάδων ψυχῶν συνεχίζεται. Πρῶτος προσφέρει τά μεγάλα καί ἀνεκτίμητα ὁ ἴδιος ὁ Χριστός χαρίζοντας τόν «ἄρτον τῆς ζωῆς», τόν ἑαυτό του. Μετατρέποντας τό ψωμί καί τό κρασί τῆς προσφορᾶς μας στό τίμιο Σῶμα του καί στό ζωοποιό Αἷμα του, ἁγιάζει τούς πιστούς! Ὅποιος τρώει ἀπ’ αὐτήν τήν τροφή ζεῖ αἰώνια χωρίς νά φοβᾶται τήν πείνα καί τόν θάνατο. Ὅπως ὁ οὐράνιος Ἄρτος τρέφει τό κάθε μέλος χωριστά ἀλλά καί ὁλόκληρο τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἔτσι ἀκριβῶς καί ὁ ἁγιασμός τοῦ χριστιανοῦ ἐπιδρᾶ στήν κοινωνία πού ἀνήκει.

Ὁ πιστός χριστιανός, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ὡς μέτοχος τῶν θείων μυστηρίων, δέν κλείνει τά μάτια στήν ἀδικία, δέν μένει ἀδιάφορος στόν πόνο, δέν φθονεῖ στή χαρά τοῦ ἄλλου καί δέν χαίρεται στήν δυστυχία. Δίνει ἀπ’ τό ψωμί του, ἀπό τό χρόνο καί τή βολή του, ἀπό τά χρήματά του, ἀπό τήν ἀγάπη του. Καί ὅσο δίνει ἀπό τήν ἀγάπη του, τόσο περισσεύει ἡ χάρη καί ἡ εὐλογία τοῦ Κυρίου στή δική του ζωή καί στή ζωή τῆς κοινωνίας μας. Ἀμήν.

  Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Κυριακή η΄ Ματθαίου εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου

Το να αφήσει κάποιος το σπίτι του και τις εργασίες του και να τρέξει να βρει τον Ιησού Χριστό είναι ενδεικτικό βαθύτατης πίστης. Και κάτι άλλο ακόμα. Το να κάθονται άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες από το πρωί ως το βράδυ να ακούουν τη διδασκαλία του Ιησού είναι πράξη επίσης ενδεικτική πίστεως και αφοσίωσης μεγάλης. Ο ήλιος κοντεύει να βασιλέψει και οι μαθητές προειδοποιούν τον Κύριο να αφήσει τους ανθρώπους να φύγουν να αγοράσουν τροφές γιατί εδώ που βρίσκονται ο τόπος είναι έρημος.

Το να ξεχαστεί όμως κανείς ακούοντας μια διδαχή όλη την ημέρα σημαίνει ότι η διδαχή αυτή είναι πιο σημαντική και από το φαγητό και από τις άλλες οικογενειακές των υποχρεώσεις και φαίνεται ότι αυτό είναι αλήθεια. Γιατί η διδασκαλία του Ιησού έχει πληρότητα ζωής και σωτηρίας.

Ο τόπος είναι έρημος, αλλά «ο τρέφων την οικουμένην παρέστιν». Ο Χριστός που είναι εκείνος που τρέφει και συντηρεί τα σύμπαντα δεν μπορεί να χορτάσει τους ανθρώπους που κρέμονται όλη μέρα από τα χείλη του;

Για τούτο και προστάζει τους μαθητές του να προσφέρουν ότι έχουν να φάνε οι άνθρωποι. Οι μαθητές του έχουν 5 ψωμιά και δυο ψάρια. Ο Χριστός τα ευλογεί, οι μαθητές τα μοιράζουν στα πλήθη όλοι κάθονται καταγής και έφαγαν πάντες και εχορτάσθηκαν και περισσεύουν 12 κοφίνια πλήρης τεμάχια άρτων.

Να κάνουμε δυο τρεις παρατηρήσεις ή εκτιμήσεις:

1) Όποιος είναι χορτασμένος πνευματικά χορταίνει και σωματικά με οποιαδήποτε τροφή: κυρίαρχο είναι το πρώτο. Η πνευματική πληρότητα, ο πνευματικός χορτασμός, που είναι ταυτόχρονα και υγεία και χαρά και ευχαρίστηση.

2) Δεν περισσεύουν ολόκληροι άρτοι αλλά τεμάχια που έμειναν από τους άρτους που έφαγαν πεινασμένοι, γεγονός που επιβεβαιώνεται το θαύμα του χορτασμού των 5000 ανδρών.

3) Η περισυλλογή των τεμαχίων για μελλοντική χρήση που γίνεται με παραγγελία του Ιησού είναι πράξη κατά της σπατάλης.

4)Δώδεκα κοφίνια, ένα για κάθε μαθητή για να διακονήσουν εξίσου και όλοι το θαύμα με τη μεταφορά των τεμαχίων, κατάλοιπα του θαύματος. Και μια τελευταία παρατήρηση.

Χόρτασαν χιλιάδες ανδρών, γυναικών και παιδιών, που δείχνει το γενικό ενδιαφέρον όλων να δουν, να γνωρίσουν, να ακούσουν, να δεκτούν την θεραπευτική ευλογία του Ιησού Χριστού.

Ο άγιος ευαγγελικός λόγος είναι πάντοτε λόγος πνοής και ζωής, λόγος σοβαρός και πειστικός, ευλογημένος και θαυματουργός. Αυτό επιβεβαιώνεται ποικιλότροπα από το θαύμα του πολλαπλασιασμού των 5 άρτων και τον χορτασμό των χιλιάδων ακροατών του Ιησού καθώς και όλων των άλλων που είχαν προστρέξει κοντά του πάσχοντες από διάφορες ασθένειες οι οποίοι μόλις αντίκριζαν τον Ιησού εθεραπεύονταν.

Ο λόγος του Θεός, δυνατός, παντοδύναμος πληρώνει τις δικές, ανθρώπινες αδυναμίες και συμβάλλει στο ξεπέρασμα των δυσκολιών της καθημερινότητας στην οικογένεια και στον χώρο της εργασίας μας, στις διακοπές και στις όποιες άλλες ευκαιρίες επικοινωνίας έχουμε. Μπορεί να υπάρχουν τριβές στην καθημερινότητα μας με τη χάρη και την ευλογία του Θεού αποφεύγονται οι εντάσεις, το κλίμα γίνεται ηπιότερο, η ανεκτικότητα συλλειτουργεί, η αλληλοκατανόηση ανταποκρίνεται, η ειρήνη επικρατεί, τα πρόσωπα γαληνεύουν, τα μάτια γελούν, η ζωή είναι χαρά και ευχαρίστηση. «Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένο από του νυν και έως του αιώνος».

Πρωτ. Στυλιανός Θεοδωρογλάκης

Κυριακή Η Ματθαίου Ε Μ Ε Ι Σ Κ Α Ι Τ Α Υ Λ Ι Κ Α Α Γ Α Θ Α «καί ἦραν τό περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις.» (Ματθ. ιδ΄ 20) π. Περικλής Ριπίσης

Τό ἱερό εὐαγγέλιο, ἀγαπητοί ἀδελφοί, μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ἀμέσως μετά τό χορτασμό τῶν πέντε χιλιάδων ἀνδρῶν, καί ἐπιπρόσθετα τῶν γυναικῶν καί τῶν παιδιῶν, ἀκολούθησε ἡ συγκέντρωση τῶν περισσευμάτων. Αὐτά ἦσαν ἀρκετά ὥστε νά γεμίσουν δώδεκα κοφίνια. Τοῦτο τό σημεῖο εἶναι πολύ ἀξιοπρόσεκτο, ἰδιαίτερα στίς μέρες μας, ἕνεκα τῶν ἔντονων προβλημάτων, τά ὁποῖα δέρνουν τό σύγχρονο ἄνθρωπο.

Νά μνημονεύσουμε ὅτι ὅταν ὁ Θεός δημιούργησε τούς πρωτοπλάστους, τούς τοποθέτησε μέσα στόν παράδεισο, τούς ἔδωσε ὁδηγίες ὄχι μόνο νά ἐργάζονται ἐκεῖ ἀλλά καί νά τόν φυλάσσουν, νά τόν προστατεύουν καί νά τόν φροντίζουν. Ὅλα αὐτά μαρτυροῦν ὅτι ὑπῆρχε κίνδυνος νά χάσουν τόν παράδεισο καί γιά τοῦτο ἀπαιτεῖτο προσοχή καί ἐπαγρύπνηση. Δυστυχῶς οἱ ἄνθρωποι δέν ἔδωσαν τήν πρέπουσα καί ἀπαιτούμενη σημασία στίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ καί ἔτσι ἀκολούθησε ἡ παρακοή καί ἡ πτώση.

Παρατηροῦμε ὅτι διεθνῶς στίς μέρες μας γίνεται πολύς λόγος γιά τήν οἰκονομική κρίση καί δυσπραγία στήν ἀγορά, οἱ ὁποῖες μαστίζουν τόν κόσμο. Ταυτόχρονα, εἶναι γενικά παραδεκτό πόση σπατάλη γίνεται ἀπό μέρους ἰδιαίτερα τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος θεωρεῖται πολιτισμένος, στό νερό, στίς τροφές, στά καύσιμα καί γενικῶς τίς πρῶτες ὗλες.

Παράλληλα πρέπει νά εἰπωθεῖ ὅτι οἱ καταχρήσεις φανερώνουν τό πνευματικό ἐπίπεδο τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι ἐγωιστικό νά καταστρέφεις ὅσα σοῦ περισσεύουν καί νά κατέχεις ὅσα δέν χρειάζεσαι, ὅταν συνάνθρωποί σου σέ πολλά μέρη τῆς γῆς στεροῦνται ἀκόμη καί τά πιό ἀναγκαῖα γιά νά ζήσουν. Αὐτό μαρτυρεῖ ἐπίσης τήν ἔλλειψη ἀγάπης πρός τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, τόν ἄνθρωπο.

Κάποιες χῶρες ἔχουν ἀποθῆκες γεμᾶτες ἀπό τροφές, ἐνῷ ἄλλοι πεθαίνουν ἀπό τήν πεῖνα καί τήν ἔλλειψη φαρμάκων καί τήν ἀπουσία περίθαλψης. Ἡ πλεονεξία ὁδηγεῖ σέ ρήξεις, πολέμους καί διαιρέσεις. Ἐνῷ ὁ δίκαιος Θεός βρέχει ἐπί δικαίους καί ἀδίκους, οἱ ἄνθρωποι δέ διδασκόμεθα καί δέ μιμούμεθα τό Θεό. Οἱ δυνατοί κατασκευάζουν ὁπλικά συστήματα καί ἐφευρίσκουν πυρηνικά ὅπλα γιά νά ὑποτάσσουν τούς ἀδυνάτους καί νά ἀντιμετωπίζουν τούς ἰσχυρούς.

Τό ἄλλο σημεῖο τό ὁποῖο χρήζει ἰδιαίτερης προσοχῆς καί ἐπισταμένης μελέτης εἶναι ὅτι καί ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει πληθώρα ἀγαθῶν, οἱ ἄνθρωποι δέν εἶναι ὁπωσδήποτε εὐτυχέστεροι, πιό ἱκανοποιημένοι, πιό ἥρεμοι καί φυσικά ὑγιέστεροι καί ἰσορροπημένοι ψυχολογικά. Γιατί ἆραγε συμβαίνουν ὅλα αὐτά; Ἡ ἀπάντηση εὑρίσκεται στό Εὐαγγέλιο: «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος, ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ.» (Ματθ. δ΄ 4) Ὁ ἄνθρωπος ἀποτελεῖται ἀπό σῶμα καί ψυχή. Ἐπιβάλλεται ἡ φροντίδα ἀμφοτέρων. Ἄν παραμεληθεῖ τό ἕνα ἀπό τά δύο, τότε ἔχουμε προβλήματα.

Ἄν ὁ ἄνθρωπος ἐξετάσει τά πράγματα μέ τό πρῖσμα αὐτοῦ τοῦ φακοῦ τότε θά εἶναι ἴσως σέ θέση νά ἀντιμετωπίσει ὀρθά τό πολύκροτο καί πολυσυζητημένο οἰκολογικό πρόβλημα καί νά θέσει σέ λειτουργία τήν ἀρετή τῆς ἀγάπης πρός τό συνάνθρωπό του. Νά σεβασθεῖ καί νά διαφυλάξει τή δημιουργία μέσα στήν ὁποία ὁ Θεός τόν ἔταξε νά ζεῖ ὡς ἀφεντικό καί βασιλέας της. Ἀμήν!

                               π.Περικλής Ρίπισης

Κυριακή Η Ματθαίου

Ή διακονική και φιλόξενη διάθεση του Κυρί­ου απέναντι στα ανθρώπινα πλάσματα Του προ­βάλλεται και σ' αυτή την ευαγγελική περικοπή.

Διακόπτει την ησυχία Του, για την οποία είχε άποσυρθή με τους μαθητές του«εις έρημον τόπον κατ' ιδίαν» (Ματθ. ιδ', 13), βγαίνει από το ερημικό του καταφύγιο (στ. 14) για να συνάν­τηση τα πλήθη του λαού, τα όποια τον ακο­λούθησαν πεζή από τις πόλεις.

Δεν είναι καθόλου βαρύθυμος. Είναι γεμάτος εΰσπλαγχνία και συμπάθεια.

Θεραπεύει τους αρρώστους, διδάσκει και συνανα­στρέφεται τους ανθρώπους, χωρίς τους συνήθεις χρο­νικούς περιορισμούς, μέχρις αργά το βράδυ, και αρ­νείται να τους απόλυση προτού τους προσφέρει και την υλική τροφή, για την κάλυψη των αναγκών του σώματος. Τα λίγα τρόφιμα, πού προορίζονται για τον εαυτό του και την αποστολική συνοδεία του, προσ­φέρονται άγαπητικά με τα ίδια του τα χέρια και με την ευλογία Του φθάνουν και περισσεύουν για να χορτάσουν 5.000 «νόρες, χωρίς να προσμετρηθούν οι γυναίκες και τα παιδιά και να άναφερθή καν ό κόπος και ή φασαρία μιας τέτοιας πρωτοβουλίας.

Ό ιερός Χρυσόστομος, μιλώντας εκ μέρους Του, λέγει μεταξύ άλλων:«...Μηδενός εν χρεία καταστής, εγώ δουλευσω. Ήλθον γαρ διάκονήσαι, ου διακονηθήναι...».

Διακονεί όλους, προσφέρει και προσφέρεται, κι Ομως θεωρείται και αντιμετωπίζεται ως ΞΕΝΟΣ!

Οί δικοί Του δεν τον παραλαμβάνουν (Ίωάν. α', 11). Εν τούτοις, αυτός ό Ξένος συνεχίζει να ξενίζη τους πτωχούς και τους ξένους!

Ξενία δεσποτική στη δημιουργία Του και στην αθάνατη μυστηριακή τράπεζα Του, παρα­θέτει στους μακαριστούς δαιτημόνες Του.

Ξενία και διακονία υπόσχεται και στη Βασι­λεία Του. Αυτή την τελευταία την δίδει σ' όσους Τον προσλαμβάνουν και Τον μιμούνται· Τον διακονούν και Τον φιλοξενούν στα πρόσωπα των ελαχίστων αδελφών Του...!

Αρχ.Χρυσοστόμου Τριανταφύλλου

πηγή ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ προσκυνητής

Κυριακὴ Η´ Ματθαίου- Πληγή στο Σώμα της Εκκλησίας (Αποστολικό Ανάγνωσμα)

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Α΄ Κορ. α΄ 10-17

ΠΛΗΓΗ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

«Παρακαλῶ ὑμᾶς, ἀδελφοί,… ἵνα τὸ αὐτὸ λέγητε πάντες, καὶ μὴ ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα».

Εἶχαν χωριστεῖ σὲ φατρίες οἱ Χριστιανοὶ τῆς Κορίνθου καὶ βρίσκονταν σὲ διαρκὴ διαμάχη καὶ διαφωνία. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος μὲ πόνο ψυχῆς τοὺς γράφει: «Παρακαλῶ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ  Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα τὸ αὐτὸ λέγητε πάντες, καὶ μὴ ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα». Σᾶς παρακαλῶ, ἀδελφοί, στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, νὰ ὁμολογεῖτε ὅλοι τὴν ἴδια πίστη καὶ νὰ μὴν ὑπάρχουν μεταξύ σας διαφωνίες καὶ διαιρέσεις.
Αὐτὴ ἡ ἔντονη προτροπὴ τοῦ Ἀποστόλου τῶν ἐθνῶν γιὰ ἑνότητα μᾶς δίνει τὴν ἀφορμὴ νὰ ὑπογραμμίσουμε, πρῶτον, πόσο μεγάλη πληγὴ ἀποτελεῖ ἡ διάσπαση τῆς ἑνότητος μέσα στὴν Ἐκκλησία καὶ, δεύτερον, πῶς μπορεῖ νὰ ἀποφευχθεῖ μία τέτοια θλιβερὴ κατάσταση.

1. «Μεμέρισται ὁ Χριστός;»

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, καὶ ὅταν τὰ μέλη της δὲν εἶναι ἑνωμένα, τότε παρουσιάζεται ὁ Χριστὸς κομματιασμένος! Εἶναι τραγικό, ἀλλὰ εἶναι ἀλήθεια: Κάθε διαίρεση μεταξὺ τῶν πιστῶν ἀποτελεῖ πρωτίστως καίριο πλῆγμα καὶ προσβολὴ ἐναντίον τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτὸ καὶ διαμαρτύρεται ἔντονα ὁ θεῖος Ἀπόστολος: «Μεμέρισται ὁ Χριστός;». Κομματιάστηκε λοιπὸν ὁ Χριστός; Εἶναι δυνατὸν νὰ κοινωνοῦμε ἀπὸ τὸ ἴδιο ἅγιο Ποτήριο καὶ νὰ εἴμαστε διασπασμένοι; «Εἷς ἄρτος, ἓν σῶμα οἱ πολλοί ἐσμεν» (Α΄ Κορ. ι΄ 17). Ἕνας εἶναι ὁ οὐράνιος ἄρτος, γι’ αὐτὸ ἕνα σῶμα εἴμαστε οἱ πολλοί.

Ἂς θυμηθοῦμε πῶς ζοῦσαν ἐκεῖνοι οἱ πρῶτοι Χριστιανοὶ τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων: «Τοῦ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία», ἀναφέρουν οἱ «Πράξεις τῶν Ἀποστόλων» (δ΄ 32), κάνοντας φανερὸ ὅτι ὅλοι οἱ πιστοὶ εἶχαν ἁρμονικὴ καὶ ἀδιάσπαστη ὁμοφροσύνη ἦταν μιὰ ψυχὴ καὶ μιὰ καρδιά!

Ἐκτὸς ὅμως ἀπὸ τὴ διάσπαση τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, οἱ διαιρέσεις καὶ δια φωνίες μεταξὺ τῶν Χριστιανῶν ἔχουν ἀρνητικὸ ἀντίκτυπο καὶ στοὺς ἀνθρώπους ποὺ βρίσκονται μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεό. Πῶς νὰ πιστέψουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη, ὅταν βλέπουν τοὺς Χριστιανοὺς νὰ βρίσκονται σὲ διαμάχη καὶ ἀντίθεση;

Γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ ὁ  Κύριος  Ἰησοῦς προέτρεψε τοὺς μαθητές του νὰ διατηρήσουν τὴν ἀγάπη καὶ τὴν  ἑνότητα μεταξύ τους λέγοντας: «Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις»· δηλαδή, ἀπ’ αὐτὸ θὰ μάθουν ὅλοι ὅτι εἶστε δικοί μου μαθητές, ἀπὸ τὸ ἂν ἔχετε ἀ γάπη μεταξύ σας (Ἰω. ιγ΄ 35).

2. H θεραπεία τῆς πληγῆς

Εἶναι ὁλοφάνερη καὶ ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη νὰ καλλιεργοῦμε τὴν ὁμοφροσύνη καὶ τὴν ἑνότητα μεταξύ μας καὶ νὰ ἀποφεύγουμε καθετὶ ποὺ δημιουργεῖ διαιρέσεις καὶ ἀντιπαλότητες μέσα στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας. Πῶς ὅμως θὰ γίνει αὐτό;

Πρῶτον μὲ τὴν ταπεινοφροσύνη. Ἂν ἐξετάσουμε τὸν βαθύτερο λόγο γιὰ τὸν ὁποῖο δὲν ὑπάρχει ἑνότητα μεταξύ μας, θὰ διαπιστώσουμε ὅτι λείπει ἡ ταπεινοφροσύνη. Ἀντὶ αὐτῆς παρουσιάζεται ὁ ἐγωισμός, ὁ ὁποῖος σὰν δυναμίτης τινάζει στὸν ἀέρα τὸ οἰκοδόμημα τοῦ νηφάλιου διαλόγου καὶ τῆς ἁρμονικῆς συνεργασίας. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ἀπόστολος Πέτρος μᾶς παρακινεῖ νὰ ἐγκολπωθοῦμε τὴν ἀρετὴ αὐτὴ ὑποτασσόμενοι ὁ ἕνας στὸν ἄλλον: «Πάντες ἀλλήλοις ὑποτασσόμενοι τὴν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε» (Α΄ Πέτρ. ε΄ 5).

Κι ἕνα δεύτερο σημεῖο ἀπαραίτητο γιὰ τὴ διασφάλιση τῆς ἑνότητος εἶναι ἡ ὑπακοή μας στὸν Κύριο καὶ τὴν Ἐκκλησία του. Δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχει ἑνότητα ἂν δὲν ἀκολουθοῦμε τὴν πίστη καὶ τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. Δὲν ἔχουμε δικαίωμα νὰ αὐτοσχεδιάζουμε σὲ ζητήματα Ὀρθοδόξου πίστεως καὶ ζωῆς. «Εἷς Κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα» (Ἐφ. δ΄ 5), λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Αὐτὴν τὴν «μίαν πίστιν» καὶ τὴν ἀλήθεια ποὺ μᾶς παραδόθηκε καλούμαστε κι ἐμεῖς νὰ ἀκολουθήσουμε.

Ἂν αὐτὴ τὴν πίστη ποὺ μᾶς ἀποκάλυψε ὁ Κύριος καὶ μᾶς δίδαξαν οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι καὶ οἱ θεοφώτιστοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, τὴν ἔχουμε ὡς βάση στερεὴ καὶ ἀκλόνητη, τότε πράγματι θὰ λέγουμε «τὸ αὐτὸ πάντες» καὶ δὲν θὰ ὑπάρχουν μεταξὺ μας διαφωνίες καὶ ἀντεγκλήσεις.

❁   ❁   ❁

Δὲν ὑπάρχει πιὸ πολύτιμο  πράγμα γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὴν ἑνότητα τῶν μελῶν της. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, λίγο πρὶν ἀκολουθή σει τὴν πορεία τῆς  σταυρικῆς του  θυσίας, προσευχήθηκε γιὰ τὴν ἑνότητα τῶν μαθητῶν του καὶ μάλιστα προέβαλε ὡς πρότυπο  ἑνότητος τὴν κοινωνία τῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὅπως εἶναι ἑνωμένοι ὁ  Πατήρ, ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦ μα σὲ μιὰ ἄρρηκτη ἑνότητα καὶ ἀγαπητικὴ κοινωνία, ἔτσι καλούμαστε νὰ ζοῦμε καὶ οἱ πιστοὶ Χριστιανοί. Ἂς ἐξαφανίσουμε λοιπὸν κάθε αἰτία διαμάχης καὶ χωρισμοῦ κι ἂς παρακαλοῦμε τὸν Κύριο νὰ μᾶς χαρίζει τὴν ὕψιστη δωρεὰ τῆς  ἑνότητος γιὰ νὰ οἰκοδομοῦνται οἱ ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων καὶ νὰ δοξάζεται τὸ πανάγιον ὄνομά του.

«Ο ΣΩΤΗΡ» 15-7-2012