ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΑΤΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ BLOG ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΑΡΤΗΣΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ!

Διάβασα ( Κυριακή 11-11-12 ) σέ χριστιανικό site (  για λόγους εὐθιξίας δέν τό 

ἀναφέρουμε  ), ἀλλά καί στό site τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν,

 ἀπαράδεκτη δήλωση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Πατρῶν, πού ἀφορᾶ 

τήν δωρεά ὀργάνων μέ ἀφορμή ἕνα παιδάκι πού ἔπεσε θύμα 

αὐτοκινητιστικοῦ ἀτυχήματος.

Συγκεκριμένα ὁ Σεβασμιώτατος τάσσεται ὑπέρ τῆς δωρεᾶς ὀργάνων 

( καί ζωτικῶν,

καρδιᾶς ἐν προκειμένῳ καί ὄχι μόνο ), πού ὡς γνωστόν, σέ περίπτωση 

ἀφαίρεσής τους σκοτώνουν τόν  ἀσθενῆ, ὅπως στήν προκειμένη περίπτωση! 

Καημένο παιδάκι, σέ σκότωσαν δυό φορές! Ὁ Θεός νά σέ βάλει στεφανωμένο 

ἀγγελούδι στήν Βασιλεία Του!

Ὡς ἐκ τούτου, ἔσπευσα νά στείλω σχόλιο διαμαρτυρίας μέ τήν θέση μου

 καί θέση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, στό site πού φιλοξένησε τό 

συγκεκριμένο θέμα. Τό σχόλιο πού ἔστειλα ἦταν εὐπρεπέστατο. 

Μάλιστα τό ἔστειλα δύο φορές ( μέ διαφορά ὡρῶν ), γιατί στήν

 πρώτη ἀποστολή μοῦ ξέφυγε κάποιο λάθος σέ μιά συλλαβή, 

ἐπίσης ἄλλαξα καί 2,3 μικρές φράσεις  ( ὄχι κάτι οὐσιαστικό ) 

πού δέν θυμόμουν πῶς τίς διατύπωσα στήν πρώτη ἀποστολή 

καί τήν ὁποία θά ἀκύρωνα. Γιά νά πῶ τήν ἀλήθεια, περνοῦσε

 καί ἡ ὥρα, ἀνάρτηση δέν ἔβλεπα καί μοῦ μπῆκαν ψύλλοι 

στά ἀφτιά…Μέχρι τώρα ἡ ἱστοσελίδα, 

ἀντιϊδεολογικά-ἀντιδημοκρατικά κατά τήν γνώμη μου, μέ «φίμωσε».

 Καί δέν ἔγινε αὐτό μόνο μέ μένα, ἀλλά γνωρίζω κι ἄλλα

 δύο πρόσωπα τῶν ὁποίων τά σχόλια ἔνστασης-διαμαρτυρίας,

 ἀπολαμβάνουν τῆς ἴδιας τύχης…

Σᾶς ἀποστέλλω τό σχόλιό μου καί βγάλτε μόνοι σας τά

 συμπεράσματά σας, γιά τούς λόγους πού «ἐκώφευσε» 

τό blog σ’ αὐτό, καταστρατηγώντας τήν ἀξιοπρεπῆ 

ἐλευθερία τοῦ λόγου καί ἀντίλογου καί μάλιστα 

τοῦ ἐμπεριστατωμένου:

Ἀπαράδεκτη δήλωση τοῦ Σεβασμιωτάτου

 Πατρῶν. Ἔμεινα ἄναυδος μέ τήν τοποθέτησή 

του πού  παραπλανᾶ τό χριστεπώνυμο ποίμνιο 

καί ὄλους τούς ἀνθρώπους!

Ἡ οἰκειοθελής δωρεά ὀργάνων ( ὄχι αὐτῶν πού ἡ ἀφαίρεσή 

τους δέν ὁδηγεῖ στόν θάνατο, πχ δωρεά ἑνός νεφροῦ ),

ἀποτελεῖ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ! Ἐπίσης, ἡ ἀπόφαση οἰκείων 

ἀσθενοῦς νά δωρίσουν ὄργανα προσφιλοῦς τους 

προσώπου ( χωρίς τή συγκατάθεσή του λόγῳ ἔλλειψης

 τῶν αἰσθήσεών του, ἀλλά καί μέ τή συγκατάθεσή του ),

 καθώς καί ἡ συμμετοχή τῶν ἰατρῶν στήν ἀποκαλωδίωση 

ἀσθενοῦς, ἀποτελεῖ ΦΟΝΟ! Ἡ καρδιά, εἶναι τό τελευταῖο 

ὄργανο πού ὅταν σταματήσει, μόνο τότε πεθαίνει ὁ 

ἄρρωστος. Ἀκόμη κι ἄν εἶναι φυτό, ἀκόμη κι ἄν 

σταματήσουν νά λειτουργοῦν ὅλα τά ὄργανά του, 

ἄν ἡ καρδιά πάλλεται, ὁ ἀσθενής ΖΕΙ! Καί δέν εἴμαστε

ἐμεῖς Θεός γιά νά κρίνουμε τήν ποιότητα ζωῆς τοῦ 

ἀσθενοῦς καί νά δικαιολογοῦμε ἔτσι αὐτοκτονίες 

καί φόνους. Εἴμαστε Δημιουργοί; Προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις,

 γιά νά ἀποφεύγεται μία δοκιμασία πού εἶναι παραχωρημένη

ἀπό τόν ἴδιο τόν Θεό! Γιά νά γίνει ἀφαίρεση ὀργάνων, αὐτό

 σημαίνει ὅτι ὁ γιατρός συνεργούντων καί τῶν οἰκείων, 

τραβοῦν τό καλώδιο τῆς μηχανικῆς ὑποστήριξης ἀπό τήν 

πρίζα, τουτέστι εἶναι σά νά τραβοῦν καί νά κόβουν τό νῆμα

 τῆς ζωῆς τοῦ συνανθρώπου τους. Ἐμεῖς ὡς γνήσιοι Χριστιανοί

ὅμως, δεν πρέπει ποτέ νά ξεχνᾶμε:

1. Ὁ ἀσθενής ἀκόμη καί στό κῶμα του, μέσα του ἐνδέχεται

 νά προσεύχεται καί νά μετανοεῖ!

2. Ἄν δέν ἔχει καθόλου ἐπαφή μέ τό περιβάλλον, οὔτε καί 

μέσα του, προσεύχεται ὁ Φύλακας Ἄγγελός του!

 3. Προσεύχονται γι' αὐτόν ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ 

μας σέ κάθε Θεία Λειτουργία πού ἐπιτελεῖται καθημερινῶς,

ὅλοι οἱ Χριστιανοί καί πιθανόν συγγενεῖς καί φίλοι του!

4. Καί κανείς νά μή νιαζόταν γι' αὐτόν, τόν ἐξαγνίζει ὁ Κύριος 

μέ τό ἐπιτίμιο ἤ τή δοκιμασία τῆς ἀσθενείας του. 

Τοῦ καθαρίζει κάθε ρύπο τῆς ψυχῆς καί σώματός του, 

γιά νά τόν πάρει δικαιωμένο στή Βασιλεία Του! 

Ποιοί εἴμαστε ἐμεῖς νά διακόψουμε αὐτή τή διαδικασία ἐξαγιασμοῦ, 

τόσο τοῦ ἀσθενοῦς, ὅσο καί τῶν ἰατρῶν, φίλων, συγγενῶν,

 ἀρρώστων τοὺ ἰδίου θαλάμου καί τῶν ἐπισκεπτῶν τους, πού 

ὅλοι τους ἄν συμπεριφερθοῦν σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ 

Θεοῦ, θά λάβουν οὐράνιο μισθό ἀπό τίς προσευχές καί τή 

διακονία πού θά κάνουν, καθώς καί ἀπό τήν ὑπομονή καί τ

ό σωστό παράδειγμα ἀγάπης πρός τόν Θεό καί πρός τόν

 πλησίον πού θά ἐπιδείξουν!

Παρακαλῶ καί ἱκετεύω γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί τοῦ 

πλησίον σας, εἴτε νά ἀποσύρετε τό ἐν λόγῳ θέμα, εἴτε νά 

πάρετε δημόσια θέση στή δήλωση.

Συμπληρωματικά νά προσθέσω καί τό ἑξῆς: Μη ξεχνᾶμε

 ὅτι στό ἔτος πού μᾶς ἔρχεται, τό 2013 δηλαδή, καλούμαστε

 οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί νά δηλώσουμε μέ αἴτηση στό 

Κράτος, ὅτι δέν ἐπιθυμοῦμε νά εἴμαστε δωρητές ὀργάνων!

Ὡς γνωστόν,τό Κράτος ἀπό τό 2013, θά μᾶς θεωρεῖ 

ὅλους ἐτσιθελικά, δωρητές ὀργάνων! Ἄν δέν ὁμολογήσουμε 

μέ τήν ἄρνησή μας, θά καταστρατηγήσουμε τήν ἐντολή

 "ού φονεύσεις"! Ἕνας λόγος παραπάνω λοιπόν, εἴτε νά 

ἀποσύρετε τό ἐν λόγῳ θέμα πού ἀναρτήσατε, εἴτε 

νά πάρετε τήν σύννομη μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ Ὀρθόδοξη

 Χριστιανική στάση μέ ἀνάλογο σχόλιο δικό σας.

Ὁ Θεός εἶναι ἡ πρώτη μας ἀρχή, «ἐξ αὐτοῦ γάρ τά πάντα» ...

 Ὁ Ψαλμῳδός λέγει χαρακτηριστικά:«ὁ πλάσας κατά

 μόνας τάς καρδίας αὐτῶν»!

Σ' αὐτήν τήν καρδιά βάζουν αὐθαίρετα τέρμα ἀσυνειδήτως,

 αὐτοί πού εἶναι ἐπίσης πλάσματα κι ὄχι ὁ Πλάστης, ὁ ὁποῖος 

μᾶς χάρισε τή ζωή καί πού μόνον Αὐτός ὁρίζει ὠς Δημιουργός, 

ποιό θά εἶναι καί πότε θά ἔλθει τό τέλος τῆς ἐπιγείου ζωῆς

 τοῦ κάθε δημιουργήματός Του.

Αὐτά πού δημιουργεῖ ὁ ἄνθρωπος, τά κατέχει, τά διαχειρίζεται 

ὅπως θέλει, δέν ἐπιτρέπει κάποιος ἄλλος νά τά ὁρίσει καί 

λυπᾶται ἄν καταστραφοῦν ἤ τά χάσει.

Ποιοί εἴμαστε ἐμεῖς οἱ θνητοί κι ἁμαρτωλοί πού θά

 ἀφαιρέσουμε αὐτό τό δικαίωμα ὁρισμοῦ τῶν κτισμάτων

 ἀπό τόν Κτίση τους;

Σᾶς ἀφιερώνω μία συγκινητική διδαχή τοῦ Ἁγίου 

Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, στήν ὁποία εἶναι ἐμφανέστατη

 ἡ ἄπειρη ἀγάπη καί ἡ μοναδική ἐπιμέλεια μέ τήν ὁποία

 ἔπλασε ὁ Θεός τόν καθένα μας ξεχωριστά καί μοναδικά, 

μέ τίτλο:

Ὁ ἄνθρωπος ἐπλάσθη ἀπό τόν Θεόν

«Ἀπό τό μηδαμῆ μηδαμῶς μηδέν, ὁ Θεός ἔστησε τούς 

ὀφθαλμούς Του εἰς ἐσέ, μέ ἱλαρόν ὄμμα, καί ηὐδόκησε 

νά πλάσῃ ἐσένα μόνον κατ’ εἰκόνα Του καί ὁμoίωσιν, 

μέ τόσην προσοχήν –οἷος ὁ πηλός διεμoρφoῦτo, 

τοιοῦτος ὁ Χριστός διεννoεῖτo – καί τόσην ἀγάπην, 

ὡσάν νά μήν ἤθελε νά δημιουργήσῃ ἄλλον εἰς τόν κόσμον,

 πάρεξ ἐσένα, κατά τόν Ψαλμωδόν· ὁ πλάσας κατά μόνας 

τάς καρδίας τῶν ἀνθρώπων».

Κανένα ἄλλο κτίσμα δέν στρέφεται ἐναντίον τοῦ δημιουργοῦ 

του, ἐκτός ἀπό τόν ἄνθρωπο!

Ἀκόμη κι ὁ Διάβολος, δέν τολμᾶ νά στραφεῖ ἐναντίον 

τοῦ Δημιουργοῦ Θεοῦ, παρά διαμέσου τῶν ἀνθρώπων!

Κανένα κτίσμα δέν θέλει βλάσφημα νά γίνει Θεός ἀντί Θεοῦ, 

παρά μόνον ὁ Διάβολος καί ὁ ἄνθρωπος!

 Ὁ νοῶν, νοείτω...

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ

Λογια σοφα και συνετα ανωνυμου Γεροντος Β΄

 

Η εκκλησία μας έχει έναν άγιο που ονομάζεται Νικόλαος ο στρατιωτικός.

 

Αυτός έζησε κοντά στο 800 μ.Χ. και ήταν στρατιωτικός την εποχή που βασίλευε ο Νικηφόρος Πατρίκιος. 

 

Είχαν μαζευτεί τα στρατεύματα του Νικηφόρου και κατευθύνονταν για να πολεμήσουν ενάντια στους Βούλγαρους. Σε κάποιο σημείο της διαδρομής ο άγιος Νικόλας κατέλυσε σε ένα πανδοχείο (πρέπει να είχε αξιωματική θέση). Όταν ο άγιος πήγε στο δωμάτιο του να κοιμηθεί, εμφανίστηκε η κόρη του πανδοχέα με σκοπό να αμαρτήσει μαζί του. Αλλά ο άνθρωπος που έχει συνείδηση, του τι πρέπει να πράξει στη ζωή του, ξέρει και να χειριστεί τις περιστάσεις ανάλογα. Όπως θα κατάλαβες την απέτρεψε από τον κακό σκοπό που είχε στο νου της. Και μάλιστα αυτό έγινε 3 φορές εκείνη την βραδιά. 

 

Αργότερα είδε στο όνειρό του ότι βρισκόταν ψηλά σε λόφο, από κάτω γινόταν μεγάλη μάχη με τους Βούλγαρους. Εκεί δίπλα του σε ένα θρόνο καθόταν ο Κύριος Ιησούς Χριστός και είχε το δεξί του πόδι επάνω από το αριστερό. Του λέει. 

«Κοίτα το πεδίο και πες μου τι βλέπεις» 

«Βλέπω τους Ρωμαίους να νικάνε» 

αλλάζει θέση τα πόδια του και βάζει το αριστερό πάνω από το δεξί και του λέει 

«Κοίτα τώρα τι βλέπεις» 

 
«Βλέπω τους Βούλγαρους να νικάνε» 

και νικήσανε και όλη η πεδιάδα ήταν σπαρμένη με πτώματα εκτός από ένα πολύ μικρό κομμάτι όσο χωράει για να ξαπλώσει ένα άτομο. 

 
Και του λέει ο Ιησούς 

 
«Αυτό το κομμάτι ήταν το δικό σου, επρόκειτο να σκοτωθείς στην μάχη αυτή, αλλά επειδή στάθηκες αγνός θα αξιωθείς να ζήσεις» 

 
Όπως και έγινε. 

 
Αργότερα ο Νικόλας έγινε μοναχός και ευαρέστησε πολύ τον Θεό. 
 

 

Και τώρα σε ρωτάω υπάρχουν σήμερα άνθρωποι που αν τους τύχει κάτι τέτοιο θα αντιδράσουν παρόμοια ; Ναι παιδί μου υπάρχουν, αλλά είναι πολύ λίγοι. Μετρημένοι στα δάχτυλα. 

 

Οι περισσότεροι δεν σκέφτονται και κάνουν πράξεις άλογες, ικανοποιούν την σάρκα τους και μετά όταν έρχεται η συμφορά του Θεού τότε τα βάζουν και μαζί του. Γιατί σε μένα λένε, τι έκανα ; 

 

Σκέψου καταστάσεις στη ζωή μας και θα δεις ότι για όλα τα άσχημα και κακά που μας έρχονται φταίμε αποκλειστικά και μόνο εμείς. Πηγαίνουμε σε διάφορα εστιατόρια, πίνουμε και μετά πιάνουμε το τιμόνι στα χέρια μας για να οδηγήσουμε και είμαστε κινούμενη μηχανή θανάτου. 

 

Ερχόμαστε σε επαφή με το άλλο φύλλο ενώ είμαστε σε μέθη ή υπό την επήρεια ναρκωτικών και το παιδί μας έρχεται στον κόσμο προβληματικό. Ταλαιπωρούμαστε μια ζωή εμείς και ταλαιπωρούμε και το παιδί μας για τη δική μας την αμαρτία. 

 

Ακόμη οι άνθρωποι μετέχουν της ομοφυλοφιλίας, κολάνε ασθένειες φοβερές και μετά ...; πάλι φταίει ο Θεός που έδωσε αυτή την αρρώστια στους ανθρώπους. 





 

Σκοτώνουμε, κλέβουμε, λέμε ψέματα με το παραμικρό και η ψυχή μας γίνεται ένας βούρκος. 

 

Για ότι μας τυχαίνει στη ζωή μας κατηγορούμε τον Θεό. Αλλά δεν ξέρουμε να επιρρίψουμε και στον Θεό ότι καλό μας τυχαίνει ή για ότι μας έχει προστατέψει. 

 

Προχθές μια κυρία με πήρε τηλέφωνο και έκλαιγε γιατί συγκρούστηκε το αυτοκίνητό της με ένα φορτηγό και ...; Του έλεγε του Θεού ...; «τι έχω κάνει και τα παθαίνω αυτά ;» Δεν μπορούσε να δει το θαύμα που έκανε ο Κύριος επάνω της, ότι δηλαδή βγήκε ακέραια από το αμάξι. Και συνέχιζε και είχε την απαίτηση από τον Θεό ότι έπρεπε να την προφυλάξει να μην τρακάρει καθόλου. Αλλά ο Θεός ξέρει τι κάνει και οι βουλές του είναι άγνωστες σε εμάς. Το πώς κατεργάζεται την σωτηρία μας είναι κρυφό και μέγα μυστήριο. Είμαστε αχάριστοι και βιαστικοί στη ζωή μας. Τα θέλουμε ΟΛΑ και ΤΩΡΑ. 

 

Ένα ελαφρυντικό που έχουμε είναι ότι δεν έχουμε εκκλησιαστική παιδεία. Δεν ξέρουν πλέον οι γονείς να διδάξουν στα παιδιά τους τι είναι σωστό και τι όχι. Αλλά αυτό δεν τα απαλλάσσει τελείως από το βάρος της αμαρτίας. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε μέσα μας αυτό το κρυφό ρολογάκι που χτυπάει και μας λέει «αυτό πρέπει, το άλλο όχι».

 

Κοίτα στον βίο του αγίου Νικολάου που σου είπα. Είχε παιδεία χριστιανική, ήξερε πώς να φερθεί, δεν αμάρτησε, την επόμενη μέρα η ζωή του θα παιζόταν κορώνα γράμματα. Θα άφηνε τον εαυτό του ανοχύρωτο για την απόλαυση μιας στιγμής ; 

 


Κοίτα τώρα και τι έπαθε ο Ελληνικός στρατός επί Βενιζέλου. Προχωρήσαμε βαθειά μέσα στην Τουρκία αλλά από πολλούς Έλληνες η συμπεριφορά τους δεν ήταν η πρέπουσα. Γίνανε καταστροφές και λεηλασίες. Την κατάληξη την γνωρίζουμε, αλλά να ξέρεις, όσοι δεν φερθήκανε σωστά κανείς δεν γύρισε σπίτι του. Και συνεχίζουμε και βλέπουμε τον Ελληνισμό στη Σμύρνη (λίγο πριν την μεγάλη καταστροφή) να ζει μέσα στην πολυτέλεια έχοντας ξεχάσει τον Θεό και ήρθε η συμφορά κατακέφαλα. 

 

Τα ίδια γίνανε και στην Κύπρο. Έτσι ζούσε ο κόσμος αμαρτωλά και τους πήρε ο Θεός το μισό νησί. 

 

Βλέπεις τι τους πήρε ; Μόνο το μισό νησί. Άνετα μπορούσαν οι Τούρκοι να την πάρουν ολόκληρη την Κύπρο. Αλλά δεν τους έδωσε ο Θεός τέτοιο πνεύμα. Αντίθετα έδωσε στους Κυπρίους μια τελευταία ευκαιρία. Να βλέπουν τη μισή πατρίδα τους σκλαβωμένη. Και τώρα πρέπει να αποφασίσουν αν θα την ξαναπάρουν πίσω με την μετάνοια ή αν όχι η Δαμόκλειος σπάθη θα πέσει ολοκληρωτικά πάνω τους. 

 


Όταν οι αμαρτίες οι προσωπικές γίνουν μαζικές σε ένα έθνος τότε η τιμωρία έρχεται σε όλο το έθνος. Και το αντίθετο φυσικά, όταν οι άνθρωποι ζουν με σύνεση τότε τους προστατεύει ο Θεός και δεν έχουν να φοβηθούν κανέναν. Όσο μικρό και αν είναι το κράτος και όσο και δυνατός και αν είναι ο εχθρός. Κοίτα στην παλαιά διαθήκη τον Δαυίδ, έκανε καταμέτρηση στα στρατεύματά του και οργίστηκε ο Θεός με αυτή του την πράξη. Δεν ήταν φυσικό να κάνει καταμέτρηση ; Για τον Θεό δεν ήταν. Γιατί έδινε βάση στον αριθμό της δύναμής του και όχι στη δύναμη του Θεού. Είναι απαίτηση Του να δίνουμε βάση στη δύναμή Του και όχι στις δικές μας δυνάμεις. 

 

Μόνο η μετάνοια παιδί μου θα σώσει το έθνος μας. Και μετάνοια σημαίνει σταματάμε την αμαρτία και εμπιστευόμαστε την πορεία μας στα χέρια του Θεού. 

 


Νομίζεις τώρα, έτσι όπως είναι τα πράγματα αν βγει όλος ο Ελληνικός λαός στους δρόμους ότι θα καταφέρει τίποτε ; Και αυτή η κυβέρνηση να φύγει θα έρθει άλλη χειρότερη. Είναι θολωμένη η διάνοιά μας και δεν ξέρουμε τι πρέπει ή ποιόν πρέπει να διαλέξουμε. Και εκλογές να γίνουν στα ίδια χάλια θα πέσουμε γιατί «Κατά την καρδία του λαού και οι άρχοντες αυτού».Δεν έχουμε ηγέτη να μας οδηγήσει. Το καταλαβαίνεις πόσο φοβερό είναι αυτό που σου λέω. Δέκα εκατομμύρια Έλληνες και δεν υπάρχει ένας σωστός άντρας να μπορέσει να οδηγήσει την Ελλάδα. Δεν αξίζουμε να έχουμε σωστό ηγέτη και έτσι δεν μας εμφανίζει ο Θεός τον άνθρωπο που χρειαζόμαστε. Όταν καταλάβουμε τα λάθη μας και αρχίσουμε να μετανοούμε τότε θα ξεχειλίσει η οργή από μέσα μας. Τότε θα δει ο Θεός την θέλησή μας για το καλό και θα γίνει το «ΟΡΓΗ ΛΑΟΥ ΦΩΝΗ ΘΕΟΥ»

 


Και τώρα είμαστε οργισμένοι. Ξέρεις γιατί ; Γιατί μας χαλάσανε τη ζωούλα μας, τη βόλεψή μας, δεν είναι η μορφή της οργής που πρέπει να αισθανόμαστε. 

 

Βλέπουμε ότι πάνε να μας κάνουν μια μπουκιά οι μεγάλες δυνάμεις των Σιωνιστών και σίγουρα θα το καταφέρουν αν δεν μετανοήσουμε. 


 

Ορίστε πλησιάζουν Χριστούγεννα, πόσοι έχουν ξεκινήσει τη νηστεία ; πόσοι θα πάνε να εξομολογηθούν ; 

 

Λένε ...; εγώ νομίζω ότι η νηστεία ...;  να δεν είπε πουθενά ο Θεός να νηστεύουμε ...; τα βγάλανε οι παπάδες αυτά ...;  και άλλες γελοιότητες. Ή λένε ...; εξομολογούμαι ...; ναι ...; τα λέω μπροστά στην εικόνα και ξέρει ο Θεός. 

 

Τα Χριστούγεννα για τον κόσμο γίνανε γαλοπούλα, στολισμένο δένδρο, δώρα, ένας χοντρός άι Βασίλης που κάνει χου χου χου και κάπου εκεί στην άκρη βλέπουν και τον Χριστούλη (έτσι τον ονομάζουν) ...; ε ...; μπράβο, Χριστούλης ...; ωραία, και φτάνει τόσο με τον Χριστούλη λένε. 

 

Δεν έχει ιδέα ο κόσμος τι σημαίνει η ενανθρώπηση του Θεού Λόγου. Το πόσο μεγάλο μυστήριο είναι. Αν το καταλαβαίναμε θα μέναμε με το στόμα ανοικτό. Παιδεία εκκλησιαστική και ιστορία χρειαζόμαστε. Αλλά ποιος θα την μάθει στον κόσμο ; Σήμερα οι άνθρωποι είναι σαν ένα χωράφι που περιμένει να το σπείρεις αλλά δεν υπάρχουν σπορείς. Γι αυτό θα ξεχειλίσει η οργή του Θεού επάνω μας και η εκκαθάριση θα ξεκινήσει από το ιερατείο. Ο κόσμος ομοιάζει με μια μπάλα χιονιού που όσο κατρακυλάει στον γκρεμό τόσο περισσότερο χιόνι μαζεύει και τόσο πιο ασταμάτητη είναι η πορεία της. 

 

Έναν Άγγελο χρειαζόμαστε να φωνάξει το «ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ»
πηγή

Τι συμβαινει στην μητροπολι Περιστεριου;

Σχόλιο attikanea: 

Αναρωτιέστε ακόμα, γιατί η Εκκλησία είναι ΑΠΟΥΣΑ από την τραγωδία που ζουμε σήμερα και γιατί δεν έχει πάρει ενάντια θέση στα Μνημόνια και τους κυβερνώντες;
 
ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΑΠΙΑ! 

ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Εντυπωσιασμένοι οι ερευνητές του ΣΔΟΕ ανακάλυψαν προ μερικών εβδομάδων σε τραπεζικό λογαριασμό ενός ιερέα που λειτουργεί σε εκκλησία της Αθήνας τρία εκατομμύρια ευρώ.

 

Ο κληρικός δήλωνε στην Εφορία ετησίως περίπου 20.000 ευρώ που αντιστοιχούν στον... σχετικά χαμηλό μισθό του.

 

Εξίσου ενδιαφέρον ήταν για τα στελέχη του ΣΔΟΕ το γεγονός ότι ο ιερέας παρουσιάστηκε αμέσως σε οικονομικές υπηρεσίες και κατέβαλε αναλογούντες φόρους ύψους περίπου 1,3 εκατ. ευρώ. Και αυτό χωρίς να δυσανασχετήσει και να επικαλεσθεί οποιαδήποτε οικονομική δυσπραγία. Οι υπηρεσίες εισέπραξαν τα χρήματα από τη φοροδιαφυγή του ιερέα, όμως, ως όφειλαν, άρχισαν να διερευνούν περαιτέρω «πώς κάτω από τα ράσα κρυβόταν ένα τέτοιο τεράστιο ποσό».

 

Τα στελέχη του ΣΔΟΕ ανακάλυψαν ότι ο εν λόγω ιερέας συμμετέχει σε οικονομικές υπηρεσίες μητρόπολης στην περιοχή της Αττικής και θεωρείται στενός συνεργάτης ανώτερου κληρικού. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία της έρευνας του ΣΔΟΕ, η μητρόπολη έχει προαναγγείλει την κατασκευή μεγάλων έργων σε αυτή την περιοχή του Λεκανοπεδίου, τα περισσότερα από τα οποία έχουν μείνει ημιτελή ή ανεκτέλεστα.
 

 

Ένα από αυτά είναι το γηροκομείο της περιοχής, έργο που δεν έχει ολοκληρωθεί, παρ' ότι ξεκίνησε από τα τέλη της δεκαετίας του '80. Μάλιστα για το συγκεκριμένο έργο έχουν υπάρξει υπόνοιες για μη σύννομες συναλλαγές κληρικών. Επιπλέον έχει υπάρξει λαχειοφόρος αγορά μεταξύ των πιστών για την ανέγερσή του.

Οι ελεγκτές του ΣΔΟΕ ερευνούν αν πίσω από τα χρήματα του κληρικού υπάρχει ζήτημα δωροδοκίας γύρω από το επίμαχο έργο ή αν σχετίζονται με υφαρπαγή χρημάτων από το «παγκάρι».

Οἱ δαίμονες, ἡ κόλαση καὶ ὁ θάνατος γιὰ τὰ παιδιὰ Μοναχή Μαγδαληνή

Πῶς νὰ μιλᾶμε στὰ παιδιά μας γιὰ τοὺς δαίμονες, τὴν κόλαση καὶ τὸ θάνατο 


Εἶναι σοβαρὸ παιδαγωγικὸ σφάλμα νὰ μιλᾶμε στὰ μικρὰ παιδιὰ μὲ κάθε λεπτομέρεια γιὰ τοὺς δαίμονες, διότι, ἂν ἕνα παιδὶ ἀκούσει μία φορὰ πῶς ἀκριβῶς εἶναι, εἶναι ἀδύνατο νὰ μὴν ἀρχίσει νὰ τοὺς φαντάζεται. Οἱ ἐνήλικες εἶναι δυνατὸν νὰ προειδοποιηθοῦν γιὰ τὸν κίνδυνο ποὺ διατρέχουν, ἂν ἀφήσουν εἰκόνες τῶν δαιμόνων νὰ εἰσβάλουν στὸ μυαλό τους, ἀλλὰ ἕνα μικρὸ παιδί, ἀκόμη κι ἂν τὸ προειδοποιήσουμε, δὲν μπορεῖ εὔκολα νὰ σταματήσει νὰ σκέπτεται κάτι ποὺ τὸ βασανίζει, καὶ αὐτὸ μπορεῖ νὰ τὸ ὁδηγήσει σὲ μία ἐπικίνδυνη πνευματικὴ κατάσταση ἤ, τὸ λιγότερο, νὰ ὑποφέρει ἀπὸ ἐφιάλτες. Ὅταν τὰ μικρὰ παιδιὰ ρωτοῦν γιὰ τὸ διάβολο ἢ γιὰ τὴν ὕπαρξη τῶν πνευμάτων τοῦ κακοῦ, εἶναι προτιμότερο νὰ μὴν κάνουμε διεξοδικὴ ἀνάλυση ἀλλὰ νὰ λέμε ὅτι δὲν πρέπει νὰ δίνουμε σ' αὐτὰ περισσότερη προσοχὴ ἀπ' ὅ,τι στὰ ὄνειρα ἢ κάτι παρόμοιο. Γενικὰ πρέπει νὰ στρέφουμε τὸ μυαλὸ τῶν παιδιῶν πρὸς τὸν Χριστό, τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς ἀγγέλους. 

Εἶναι καλύτερα νὰ διδάσκουμε στὰ παιδιὰ τὸ χριστιανικὸ ἀγώνα χωρὶς ἄμεση ἀναφορὰ στὴ μάχη ἐναντίον τῶν δαιμόνων. Τὰ παιδιὰ μποροῦν νὰ μάθουν ἐντελῶς φυσικὰ νὰ κάνουν τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ πρὶν κοιμηθοῦν (ἐπάνω τους καὶ πάνω στὸ κρεβάτι ἢ τὸ μαξιλάρι τους) ὡς εὐλογία γιὰ τὴ νύκτα, νὰ χρησιμοποιοῦν τὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ (Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ, ἐλέησόν με) ἢ νὰ μιλοῦν στὸν Κύριο καὶ τοὺς ἁγίους μὲ δικά τους λόγια, ὅποτε θέλουν. Ἔτσι ὅταν δοκιμάσουν κάποιο πειρασμὸ (π.χ. ἀπὸ φόβο ἢ ἐφιάλτες), θὰ χρησιμοποιήσουν ἐντελῶς φυσικὰ τὰ σωστὰ ὅπλα. Τὰ παιδιὰ μποροῦν νὰ κοιμοῦνται μὲ ἕνα κομποσχοίνι στὸ χέρι ἢ κάτω ἀπ' τὸ μαξιλάρι τους καὶ νὰ λένε τὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ (ἔστω μόνο λίγες φορὲς στὶς καθημερινές τους προσευχές). 


Ἡ ἰδέα τῆς κολάσεως φοβίζει τὰ παιδιά. Βέβαια φοβίζει κι ἐμᾶς ἄλλα ὁ φόβος μας δὲν εἶναι παθολογικός, πηγάζει ἀπὸ τὴν ἀγάπη μας γιὰ τὸν Θεὸ καὶ ἀπὸ τὸ φόβο μας μήπως ἀποξενωθοῦμε ἀπ' Αὐτόν. Αὐτὸ τὸ ὁποῖο πρέπει νὰ καλλιεργήσουμε στὰ παιδιὰ δὲν εἶναι ὁ φόβος τῆς κόλασης ἀλλὰ ἡ ἀγάπη γιὰ τὸν Θεό. Τὰ παιδιὰ μποροῦν νὰ σκεφθοῦν σοβαρὰ τὸ μεταφυσικὸ πρόβλημα τοῦ κακοῦ καὶ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν μιλᾶμε γιὰ τὴν κόλαση (ὄχι, φυσικά, σὲ μικρὰ παιδιὰ) πρέπει νὰ τονίζουμε ὅτι ἡ κόλαση δὲν εἶναι ἕνας τόπος ὅπου ὁ Θεὸς θέλει νὰ στείλει τοὺς κακοὺς ἀνθρώπους, κόλαση εἶναι ὁ πόνος ποὺ ἐπιβάλλουμε στὸν ἑαυτό μας μὲ τὴν ἀπόρριψη τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Κόλαση εἶναι ἡ θέα τοῦ φωτὸς τοῦ Θεοῦ ποὺ κατακαίει ὅσους δὲν ἔχουν γίνει ὅμοιοι μ' Αὐτόν. Ἢ ἀκόμη μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι, ἂν κάποιος εἶναι ἄρρωστος ἀλλὰ ἀρνεῖται νὰ πάρει τὰ φάρμακα ποὺ συνιστᾶ ὁ γιατρός, δὲν φταίει ὁ γιατρός, ἂν δὲν θεραπευθεῖ. 

Ὅπως πάντα δὲν ὑπάρχουν συνταγές, δίνω μόνο μερικὰ παραδείγματα. Ὑπάρχουν πολλὲς περιπτώσεις ἐνηλίκων οἱ ὁποῖοι ἀπέρριψαν τὸ Χριστιανισμό, ἐπειδὴ αὐτὸ νόμιζαν ὅτι ἦταν ὁ καλύτερος τρόπος νὰ ἐλευθερωθοῦν ἀπ' τὸν ἀσφυκτικὸ φόβο τῆς κολάσεως μέσα στὸν ὁποῖο ἀνατράφηκαν. Ἀκόμα κι ὅταν μιλᾶμε γιὰ κακὲς πράξεις ἢ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ τὶς διέπραξαν, εἶναι σημαντικὸ νὰ γνωρίζει σίγουρα τὸ παιδὶ ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι πάντα ἕτοιμος νὰ συγχωρήσει ὁποιοδήποτε ἁμάρτημα. 


Ὅταν τὰ παιδιὰ μιλοῦν γιὰ τὸν Οὐρανό, ἐκφράζουν συχνὰ διάφορες ἰδέες γιὰ τὸ τί μποροῦμε νὰ συναντήσουμε ἐκεῖ, ἰδέες οἱ ὁποῖες θεολογικὰ φαίνονται ἴσως λανθασμένες. Πρέπει ὅμως νὰ εἴμαστε πολὺ προσεκτικοὶ γιὰ νὰ μὴν καταστρέψουμε μέσα τους τὴν ἐπιθυμία νὰ πᾶνε στὸν Οὐρανό. Μπορεῖτε νὰ φαντασθεῖτε ὅτι θὰ ἐπιθυμοῦσε κανεὶς νὰ πάει σ' ἕναν τόπο, ὅπου δὲν ὑπάρχει οὔτε φαγητό, οὔτε παιχνίδια, οὔτε ἀγαπημένα ζωάκια; Πρέπει νὰ δίνουμε τὴν ἐντύπωση (καὶ δὲν εἶναι ἐσφαλμένη ἐντύπωση) ὅτι ὁ Οὐρανὸς εἶναι ἀσυγκρίτως καλύτερος ἀπ' ὅ,τι μποροῦμε νὰ φαντασθοῦμε. Μερικὰ παιδιά, μόλις τὸ ἄκουσαν αὐτό, ρώτησαν αὐθόρμητα: Καλύτερος κι ἀπ' τὴ νύχτα τῆς Ἀναστάσεως; Καλύτερος κι ἀπ' τὸ παγωτό; Καλύτερος κι ἀπ' ὅταν ἡ μαμὰ σὲ βάζει νὰ κοιμηθεῖς; Ἡ Βίβλος μᾶς διδάσκει ὅτι θὰ ὑπάρχει οὐράνια τροφή, οὐράνιο γέλιο κ.ο.κ. 

Ὅσον ἀφορᾶ τὰ ζῶα, τὰ παιδιὰ θέλουν νὰ ξέρουν ἂν τὸ ἀγαπημένο τους ζῶο θὰ ἔχει μία θέση στὸν οὐρανό. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐξηγήσουμε θεολογικὰ αὐτὴ τὴ στιγμὴ σ' ἕνα παιδὶ σὲ τί διαφέρει ἡ ψυχὴ ἑνὸς ζώου ἀπὸ τὴν ψυχὴ ἑνὸς ἄνθρωπου. Εἶναι προτιμότερο νὰ τοῦ θυμίσουμε πόσο φροντίζει ὁ Θεὸς γιὰ κάθε μικρὸ σπουργίτι (Ματθ. 10, 29). 

Δὲν πρέπει ποτέ, ὅταν μιλᾶμε θεολογικά, νὰ καταστρέψουμε μία ἰδέα ποὺ ἔχει κάποιος μέσα του, ἂν δὲν τὴν ἀντικαταστήσουμε μὲ μία ὡριμότερη ἰδέα, ἡ ὁποία δὲν ξεπερνᾶ τὸ ἐπίπεδο ἀντιλήψεώς του. Στὸ Γεροντικὸ ὑπάρχει μία διήγηση γιὰ κάποιο μοναχὸ ὁ ὁποῖος ἦταν ἀνθρωπομορφιστὴς (δηλαδὴ ἑρμήνευε στὴν κυριολεξία ἁγιογραφικὲς ἐκφράσεις ὅπως τὰ χέρια τοῦ Θεοῦ, τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ κ.λ.π.). Οἱ ὀρθόδοξοι μοναχοὶ τὸν διόρθωσαν. Τὸν ἐπισκέφθηκε ὅμως κάποιος ἄλλος μοναχὸς καὶ τὸν βρῆκε νὰ κλαίει. Ὁ ἐπισκέπτης τὸν ρώτησε: Γιατί κλαῖς, πάτερ; Δὲ χαίρεσαι ποὺ ἐπέστρεψες στὴ σωστὴ πίστη; Ὁ μοναχὸς ἀπάντησε: Κλαίω, γιατί μοῦ πῆραν τὸν Θεό μου καὶ τώρα πιὰ δὲν ξέρω ποιὸν νὰ λατρέψω. 

Δὲ θέλουμε τὰ παιδιά μας νὰ φοβοῦνται τὸ θάνατο. Πρέπει νὰ μιλᾶμε γι' αὐτὸν ὡς ἕνα κομμάτι τῆς ζωῆς μας -τὸ κατώφλι τῆς οὐράνιας ζωῆς- τὸ σκαλοπάτι πρὸς τὴν αἰώνια ζωὴ μὲ τὸν Χριστό. Μερικὲς φορὲς ὁρισμένα παιδιὰ θέλουν τόσο πολὺ νὰ πᾶνε στὸν Οὐρανό, ὥστε ἐκφράζουν τὴν ἐπιθυμία νὰ πεθάνουν ἢ ἀκόμα νὰ θέσουν μόνα τους τέρμα στὴ ζωή τους. Δὲν πρέπει νὰ βάζουμε μέσα σ' αὐτὰ τὰ παιδιὰ ἕνα νοσηρὸ φόβο τοῦ θανάτου γιὰ νὰ μετριάσουμε αὐτὴ τὴν ἐπιθυμία, ἀλλὰ νὰ τοὺς ἐξηγοῦμε ὅτι ὁ θάνατος εἶναι εὐλογημένος μόνο ἂν φύγουμε ἀπ' αὐτὸν τὸν κόσμο ὅταν μᾶς καλέσει ὁ Θεός, ἐπειδὴ Ἐκεῖνος μόνο γνωρίζει πότε εἴμαστε ἕτοιμοι. Δὲν πηγαίνουμε στὸν Οὐρανὸ πρὶν μᾶς στείλει τὸ εἰσιτήριο. Δὲν ὑπάρχουν συνταγὲς γιὰ τὸ τί θὰ ποῦμε στὸ κάθε παιδί, πρέπει νὰ προσπαθοῦμε νὰ προσαρμόζουμε τὴν ἀπάντησή μας στὴν κάθε περίπτωση. Πρόκειται γιὰ ἕνα πρόβλημα τὸ ὁποῖο συχνὰ βρίσκει τοὺς γονεῖς ἀπροετοίμαστους. Εἶναι λυπηρὸ τὸ γεγονὸς ὅτι μικρὰ παιδιὰ ἔχουν ἔστω ἀκούσει γιὰ τὴν αὐτοκτονία ἄλλα εἶναι μία πραγματικότητα τὴν ὁποία οἱ χριστιανοὶ κατηχητὲς πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσουν.

Οἱ ἐρωτήσεις γιὰ τὴν κόλαση καὶ τὸν Οὐρανό, τὸ κακὸ καὶ τὸ καλό, τοὺς δαίμονες, τὸ θάνατο, τὴν αὐτοκτονία κ.ο.κ. θὰ τεθοῦν πολλὲς φορὲς κατὰ τὴ διάρκεια τῆς παιδικῆς ἡλικίας. Οἱ ἀπαντήσεις μας σ' αὐτὲς (ὅπως καὶ στὴν ἐρώτηση πῶς γεννιοῦνται τὰ παιδιὰ) πρέπει νὰ εἶναι ἀνάλογες μὲ τὸ ἐπίπεδο ἀναπτύξεως τοῦ παιδιοῦ. Δὲν ἀπαντοῦμε σ' ἕνα πεντάχρονο παιδὶ μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ θὰ ἀπαντούσαμε σ' ἕνα δεκάχρονο, ἂν ἔθετε τὴν ἴδια ἐρώτηση.
πηγή