Ένας Άγιος "πρεσβευτής" των Ελλήνων στην Ρωσία και ιδρυτής του Πατριαρχείου Μόσχας

Παρακάτω παραθέτουμε τον βίο του Αγίου Αρσενίου Επισκόπου Ελασσώνος ο οποίος υπήρξε ο ιδρυτής του Πατριαρχείου Μόσχας βάζοντας την υπογραφή του δίπλα σε εκείνη του Πατριάρχου Ιερεμία Β του Τρανού και παράλληλα επί 17 συναπτά έτη βοήθησε όλους τους εξαθλιωμένους Έλληνες, που εξαιτίας των κεφαλικών φόρων και χαρατσιών από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, είχαν φτάσει σε έσχατο σημείο πενίας και ανέχειας. Η συμβολή του στη διατήρηση και σύσφιξη των σχέσεων Ελλάδας και Ρωσίας μέσα από την κοινή μας πίστη υπήρξε καταλυτική.


Ο εκ Καλογραιανών Άγιος Αρσένιος Ελασσώνος

Άγιος Αρσένιος (κατά κόσμον Απόστολος) γεννήθηκε στο χωρίο Καλογραιανά Καρδίτσης το 1550. Γονείς του ήσαν ο Ιερεύς Θεόδωρος και η Χρυσαφή (η μετέπειτα μοναχή Χριστοδούλη, ανεψιά του Αγ. Βησσαρίωνος Β' Λαρίσης). Υπήρξε γόνος Λευϊτικης οικογενείας που ανέδειξε Αρχιερείς, Ιερείς και Μονάχους.

Στην Καλαμπάκα και στα Τρίκαλα έμαθε αντι­στοίχως τα πρώτα και τα εγκύκλια γράμματα. Κατά τη μαθητεία του στα Τρίκαλα εκάρη Μο­ναχός και χειροτονήθηκε Διάκονος. Μετά έμεινε αρκετό καιρό στην Επισκοπή Σταγών και στη συνέχεια έγκαταβίωσε στη Μονή Δουσίκου, όπου χειροτονήθηκε Ιερεύς. Αποδεχόμενος πρόσκληση του Οίκ. Πατριάρχου Ιερεμίου Β' του Τρανού (του από Λαρίσης), μετέβη στην Κων/πολη, όπου διορίσθηκε Εφημέριος στον Πατριαρχικό Ναό της Παμμακάριστου και παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή του Οικ. Πατριαρχεί­ου.

Την 21η Φεβρουαρίου 1584 χειροτονήθηκε (από τον ίδιο Οικ. Πατριάρχη) Αρχιεπίσκοπος Έλασσώνος και Δημονίκου (Δομενίκου), όπου ενθρονίσθηκε και παρέμεινε για ένα ακριβώς χρόνο.

Έπειτα μετεκλήθη στην Κων/πολη και μετέβη επικεφαλής μιας αποστολής στη Μόσχα (ως Πατριαρχικός Έξαρχος) και επιστρέφοντας διέμεινε δύο έτη στην Ουκρανική πόλη Λβώφ (Λεόπολη), όπου υπήρχε μεγάλη και ανθηρή Ελληνική παροικία, μετά την επίμονη παράκληση των γη­γενών και των Ελλήνων Ορθοδόξων να τους βοηθήσει με την Ορθόδοξη διδασκαλία του να αντιμετωπίσουν τον προσηλυτισμό των Ουνιτών και των Προτεσταντών. Εκεί δίδαξε στο σχολείο της Ορθοδόξου Κοινότητος, κατήρτισε πρό­γραμμα λειτουργίας του σχολείου και συνέγρα­ψε εγχειρίδιο Γραμματικής τής Ελληνικής γλώσ­σης. Έτσι συνέβαλε στην ανόθευτη διατήρηση της Πίστεως και στην ανόρθωση του πνευματικού και μορφωτικού επιπέδου του Κλήρου.

Το 1588 συνόδευσε τον Πατριάρχη Ιερεμία πάλι στη Μόσχα, όπου συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις για την Ίδρυση του 'Ρωσικού Πατριαρχείου και παρέμεινε ειρηνικώς μέχρι το 1605 (1605-1613 περίοδος αναρχίας), με την άδεια του Τσάρου Θεοδώρου 'Ιβάνοβιτς.

Κατά τη δεκαεπταετία αυτή υπήρξε ο κύριος υποστηρικτής και βοηθός των Ελλήνων που έφθαναν εκεί για «ζητεία» (ελεημοσύνη). Επί­σης, από τη Ρωσική πρωτεύουσα απέστειλε πολ­λές εικόνες χειρόγραφα και αλλά δώρα σε Πα­τριαρχεία, Μονές και Ναούς της εμπερίστατης Ορθοδοξίας. Κυρίως όμως συνέβαλε στην τόνω­ση των Ελληνορωσικών πολιτιστικών σχέσεων και στην ενίσχυση τής αιχμαλώτου (στους Μου­σουλμάνους) Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Το 1599 ονομάσθηκε Αρχιεπίσκοπος Αρχαγ­γέλων, του Καθεδρικού Ναού τής Μόσχας. Το 1613 κατεστάθη Αρχιεπίσκοπος Τβέρης και Κασίν και το 1615 Αρχιεπίσκοπος Σουζδελίου και Ταρουσίας, όπου εγκαταστάθηκε οριστικώς το 1621, μετά τη φυγή του από τη Μόσχα. Συνέγραψε ποίημα με τίτλο «Κόποι και Διατριβή», στο όποιο περιγράφεται η ίδρυση του Πατριαρχείου Ρωσίας, Απομνημονεύματα και Ακολουθία του Ρώσου Αγίου Βασιλείου.

Κοιμήθηκε τον Απρίλιο του 1626, σε ηλικία 76 ετών, και τάφηκε μέσα στον Καθε­δρικό Ναό Σουζδελίου.

Η μνήμη του τιμάται στις 13 Απριλίου ενώ από το έτος 2007, στις 19 Ιουνίου εορτάζεται στη γεννέτειρά του Καλλογραιανά Καρδίτσης, η έλευση τεμαχίου ιερού λειψάνου του, όπου ανεγείρεται Ι. Ναός στη μνήμη του.




 η παράδοση των λειψάνων του Αγίου Αρσενίου από τον Πατριάρχη Μόσχας κ.κ Αλέξιο στον Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ.κ Κύριλλο

πηγή

Γ. Παϊσιος: Πίσω από την Ευρώπη κρύβεται η δικτατορία των Σιωνιστών

Απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης συνομιλίας του Γέροντα Παϊσίου, που έγινε το έτος 1992, στο κελί του "Παναγούδα" στο Άγιο Όρος.

Ο Γέροντας Παΐσιος το είπε από το 1992

ΓΕΡΟΝΤΑΣ:...Μάλλον δίνομε εξετάσεις εμείς οι άνθρωποι τώρα σ' αυτά τα δύσκολα χρόνια τί κάνομε ό καθένας. Και βλέπω αδιαφορία προπαντός. Να μη μάθουν οι άνθρωποι αν θα γίνει ή δευτέρα παρουσία, γιατί στενοχωρούνται, δεν μπορούν να γλεντήσουν, κατάλαβες τί γίνεται; εδώ είναι... Παλαιά, να πούμε, άκουγαν θα περάσει ένας κομήτης.

"Ένα και ένα οι άνθρωποι συγκλονίζονταν. Σου λέγει, για να δούμε μπορεί να πεθάνουμε, να ετοιμαστούμε, να εξομολογηθούμε, να κάνουμε και μια καλοσύνη.''

Άρχιζαν εκεί πέρα, ετοιμάζονταν... ή θα γίνει πόλεμος ετοιμάζονταν...
Τώρα, να μην ακούσουν δευτέρα Παρουσία, να μην ακούσουν ότι θα 'ρθή καμιά φορά ό Αντίχριστος...
Λοιπόν, για να γλεντάν, κατάλαβες τί γίνεται; Γιατί δεν μπορούν, τούς χαλάει αυτό...
Δεν τα αξιοποιούν οι άνθρωποι για τη σωτηρία τους βλέπεις...

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Αυτή την αλλαγή εκεί στην Ευρώπη, Γέροντα, πώς την βλέπετε εσείς;

ΓΕΡΟΝΤΑΣ: Κοίταξε. Αυτή σαν αλλαγή δεν είναι... κοίταξε, ό Θεός θα αξιοποίηση μερικά πράγματα...
'
Εδώ τώρα, αυτή ή Ε.Ο.Κ. δεν είναι Ηνωμένη Αμερική. Ηνωμένη Αμερική ήταν καλό πράγμα. Αυτή τώρα ή Ε.Ο.Κ. είναι, ας υποθέσουμε... Πίσω από κει κρύβεται ή δικτατορία αυτών των Σιωνιστών. Κατάλαβες τί γίνεται;

Άλλα ό Θεός θα το αξιοποίηση στο καλό. Θα πάνε αυτοί. Και οι κομμουνιστές πόσα χρόνια δηλαδή. Δούλεψαν κοντά 75 χρόνια και δεν κράτησαν, κράτησαν ούτε 70 χρόνια, 72...

Οι Σιωνιστές δουλεύουν τώρα, ξέρεις πόσα χρόνια; και 250. Αυτοί ούτε 7 χρόνια δεν θα κρατήσουν...

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Εμείς, αν μπούμε, γιατί πάει και ή Κύπρος να μπει μέσα, μας συμφέρει, Γέροντα; τούς Έλληνες και τούς ορθοδόξους;

ΓΕΡΟΝΤΑΣ: Ποιος σ' ακούει εσένα και μένα; είτε σε συμφέρει, είτε δεν σε συμφέρει. Ποιος σ' ακούει;

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: "Αν είμαστε πιστοί στις παραδόσεις μας, στην ορθοδοξία, μπορεί να τούς ωφελήσουμε.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ: Κοίταξε. Ξέρεις τί γίνεται; Το κακό είναι το έξης: Δεν είναι ...θα σ' αφήσουν εκεί πέρα; ...Θα τα στριμώξουν τα πράγματα.

Λοιπόν, αν σού πουν, πίστευε, ότι θέλεις άλλα σε βάζουν στο καλάθι το δικό τους, σε πάνε εκεί πού θέλουνε. 'ε,τί... εγώ σε πάω εκεί πού θέλω και εσύ πίστευε ότι θέλεις.

Τούτο το σατανικό σύστημα, πίσω από κει κρύβεται ή δικτατορία των Σιωνιστών. Οι Σιωνιστές χρόνια δούλευαν εκεί πέρα να κυβερνήσουν τον κόσμο όλον. Όποτε με τη Μασονία κ.λπ., αυτά όλα, καλά.

Μέχρι τώρα καλά, ας υποθέσουμε...Τώρα δεν προβληματίζονται λίγο;...

Γιατί βλέπεις, αυτά και τα εξάρια πόχουνε δεν είναι, ότι τούς βοηθάει στο κομπιούτερ, το 6 γίνεται και 9. Εδώ οι Ιάπωνες βρήκαν ένα κύβο έχει πενταπλάσια απόδοση στο κομπιούτερ ... δεν τούς συμφέρει. Γιατί τώρα τα εξάρια τα τρία τα εξάρια...

Λοιπόν και να μην τόλεγε ό Ευαγγελιστής Ιωάννης ότι είναι τού Αντίχριστου κ.λπ., ένας πιστός, έχοντας υπ' όψιν του και τη γενική κατάσταση, θα καταλάβαινε τί γίνεται. Γιατί, γι' αυτούς είναι σύμβολο οικονομίας.

Διότι αναφέρει σε δύο σημεία ή Π. Διαθήκη: "ην ό σταθμός του χρυσίου, του ένεχθέντος τω Βασιλεί Σολομών έν ένιαυτω ένί 666 τάλαντα χρυσίου ", λέει, "πλην των ανδρών των ύποτεταγμένων ... των Σατραπών ... και πάντες οι Βασιλείς έφερον χρυσίον τω Βασιλεί Σολομών "*, άλλ' ό σταθμός τους ήταν κάθε χρόνο 666 τάλαντα. Είναι σαν σύμβολο οικονομίας.

Και να μην τόγραφε ό Ευαγγελιστής Ιωάννης, ότι είναι το όνομα του Αντίχριστου κ.λπ. όλα αυτά, τον Αντίχριστο στο Χάραγμα ένας πιστός το καταλάβαινε.

Αυτοί τώρα, πάνε να πάρουν όλη την οικονομία στο χέρι τους.
έχουν για να φακελώσουν 6 δισεκατομμύρια κόσμο. 4-5, πόσα είναι ό κόσμος, αυτοί έχουν και περιθώριο.
Με μεν το φακέλωμα, μας έχουν όλους φακελωμένους, όλη την οικονομία στο χέρι τους, με το σφράγισμα πού πάνε να κάνουν σιγά - σιγά, λοιπόν μάς παρακολουθούν.

Λοιπόν 30 πόντους ψάρι το παρακολουθούν από το δορυφόρο σε ποιόν ωκεανό βρίσκεται. Μέχρι 30 πόντους ψάρι. Όποτε τον κάθε άνθρωπο τον παρακολουθούν πού βρίσκεται, απ' όλα τα στοιχεία του, όλη την οικονομία του.

Τέτοια δικτατορία πού σκέφτονται να κάνουν, μόνο ό διάβολος μπορεί να την είχε σκεφτεί.
Κατάλαβες τί γίνεται;

Τελικά θα φάει μια σφαλιάρα ή θα πάει στην άκρη. Τα τριάμισι χρόνια είναι δύσκολα, τριάμισι χρόνια θάναι εύκολα. Θα πάει περίπατο...

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Μετά το '92 τα τριάμισι χρόνια, πάτερ;

ΓΕΡΟΝΤΑΣ: Τώρα, ...Κοίταξε, ...πότε θα ... τώρα μη βάζεις Χρονολογίες. Τα τριάμισι χρόνια θάναι τα δύσκολα. Να στην Αμερική, τώρα τα σκυλιά, πολλά σκυλιά τάχουν σφραγισμένα και τα παρακολουθούν. Τώρα όσα είναι σφραγισμένα έχουν πομπό, τόκ,τόκ, τόκ... Ξέρουν το κάθε σκυλί, όποτε θέλουν μπορούν να το σκοτώσουν, πού βρίσκεται και τούς ανθρώπους!... Τί νομίζεις; Και θα ξέρουν ό κάθε άνθρωπος, που βρίσκεται γιατί θάχουν πομπό ή στο χέρι ή στο μέτωπο τόκ, τόκ, τόκ, οπότε τα στοιχεία του από δώ, στο φάκελο από δώ, πομπό από κει...

Τέτοια δικτατορία μόνο ό διάβολος μπορούσε να είχε σκεφτεί
Και πάνε όλο αυτό το σύστημα το γραμμωτό, να μην μπορείς μετά πού λέει και ό Ευαγγελιστής Ιωάννης ούτε να πουλάς, ούτε να αγοράζεις. Θα καταργήσουν και τα χρήματα. Δουλεύεις; Τάκ ένα κουμπί, να πάρεις λογαριασμό...

Κάι μετά, ας υποθέσουμε, από την κάρτα, θα λένε ή κάρτα θα χάνεται, την κλέβουν, κάνουν... οπότε, πιο καλύτερα στο κεφάλι ή στο χέρι.
Να εκεί στην Κύπρο, ξέρω έχει δύο χρόνια τώρα πού έχουν φέρει στην τράπεζα, το ξέρετε αυτό; μηχάνημα. Πριν να ρθή στην Ελλάδα, στην Κύπρο ήρθε νωρίτερα.

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Το Ισραήλ ήταν ό εκλεκτός λαός του Θεού. Εξακολουθεί να είναι μέχρι τη δευτέρα παρουσία; Μετά, όλα αυτά πού κάνουν;

ΓΕΡΟΝΤΑΣ: Κοίταξε να δεις ... Κοίταξε. Ήταν ό εκλεκτός λαός τού Θεού. Και όσοι ήταν εκεί πέρα, βαπτίσθηκαν, έκαναν...τώρα όπως το λάδι. Αυτό πού έμενε, δηλ. το κατακάθι...

Τώρα οι Ισραηλινοί, αυτοί είναι ...ή θαναι άθεοι ή και με τον διάβολο. Δηλαδή, άθεοι με τον διάβολο. Αυτοί όμως πού πιστεύουν λίγο, αυτούς θα τούς ξεκάνουν οι ίδιοι, να ξέρετε, ... ναι, θα τούς ξεκάνουν.

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Τούς πιστούς δηλαδή από τούς Ισραηλίτες.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ: Ναι. Και αυτοί πού πιστεύουν στο Θεό, θα τούς ξεκάνουν τελικά. "Άλλοι θα βαπτιστούν.

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Δηλαδή να το πούμε απλούστερα, πάτερ μου, γενικά οι μηχανές είναι ή απόδειξης της παρουσίας του Αντίχριστου;

ΓΕΡΟΝΤΑΣ: "Όχι. Κοίταξε. Εδώ βλέπεις αυτοί χρησιμοποίησαν μηχανές για να πνίξουν τον κόσμο. Να βάλουν τη σφραγίδα του Αντίχριστου. Κατάλαβες; Να τον επιτάξουν. "Όπως όταν γίνεται πόλεμος τα μουλάρια, τ' άλογα τα επιτάσσουν. Επίταξη, μ' ένα καυτό σίδηρο.

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Δηλαδή ευκολύνεται το έργο τους εις το να επισημάνουν τα πρόσωπα, τα όποια θέλουν αυτοί;

ΓΕΡΟΝΤΑΣ: Αρνείται τώρα. Με το σφράγισμα αρνείται κανείς. Ακόμη και ταυτότητα. "Όταν, ας υποθέσουμε, αν δεν μού ζητούσαν υπογραφή, θέλω να πω, και μού διναν ένα χαρτί, σούλεγαν, αυτή είναι ή ταυτότητα σου, λοιπόν, τέλος πάντων, δεν θα πείραζε.

Αλλά, όταν, να πούμε, έχουν το σύμβολο του διαβόλου, είναι λέγεται ταυτότητα μου, υπογράφω, κι αυτό δεν είναι μικρό πράγμα. Δηλαδή, άρα το αποδέχομαι αυτό το πράγμα. Τότε, δηλ. τί λέει ό Ευαγγελιστής Ιωάννης, οι άγιοι πατέρες, τί λένε; Διάβασες εκεί πέρα καθόλου; Και μάλιστα, λέει εκεί πέρα, όσοι, ας υποθέσουμε, δεν θα σφραγισθούν, δεν θα μπορέσουν... θα τούς κυνηγάν, δεν θα μπορούν να τούς βρίσκουνε. Ξεκάθαρα πράγματα. Είναι άρνηση δηλαδή. (Ή ταυτότητα και το σφράγισμα)

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Ακριβώς. "Άρνηση του Θεού και υποταγή στο διάβολο.

ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΑΛΛΟΥ: Μήπως ένας αριθμός είναι δυνατόν να παίξει τόσο ρόλο στη σωτηρία του άνθρωπου;

ΓΕΡΟΝΤΑΣ: (έντονα) ΒΡΕ παιδάκι μου., για δες όταν ας υποθέσουμε, αυτό είναι το σύμβολο του διαβόλου το λέει ό Ευαγγελιστής Ιωάννης, το χάραγμα αυτό κι όλα αυτά, κι όταν εσύ το βάζεις εκεί πέρα, μου λες τώρα!...

Μέχρι τώρα, του δίναμε σημασία, αυτό το πράγμα; Αλλά τώρα, όταν βλέπομε το πάνε εκεί... τί φέρνουν τα πράγματα ούτε να μπορείς να πουλάς, ούτε νι αγοράζεις.

Θα καταργήσουν τα χρήματα, όλα αυτά, ετοιμάζουν...
Να, πριν από 2-3 χρόνια έλεγα σε κάποιον από την Αμερική, καθηγητή Πανεπιστημίου, κάτι τόλεγα, και μάλιστα έγραψα και κάτι... κανά δύο σελίδες και του δίνω κάτι και μου γράφει τώρα ...επέστρεφα από ένα συνέδριο από την Ευρώπη, λέει, και μόλις έφθασα στο Τορόντο λέει, θυμήθηκα αυτά πού μούλεγες πριν από 2-3 χρόνια, λέει. Τώρα μάς ζητούν αντί για κάρτα, μάς ζητούν, αποτυπώματα στο χέρι ή στο μέτωπο, λέει. Τό ξέρεις αυτό το πράγμα; 'Εμ' άμα εκεί πέρα εσύ δεν τα ξέρεις ;

Τώρα το πάν' εκεί πέρα ... αυτό πόλεγα... θα δείτε, θα λεν στην τηλεόραση τώρα, χάθηκε ή κάρτα του ενός, την έκρυψε ό άλλος κ.λπ. και οι άνθρωποι να το βρουν για πιο ασφάλεια, να τρέχουν εκεί πέρα να το δεχθούν το σφράγισμα, σαν εξυπηρέτηση. Κατάλαβες τί γίνεται;
Το είπε ξεκάθαρα ό Ευαγγελιστής Ιωάννης, Πού να μην τα έγραφε κιόλας αυτά;

"Ω βρέ παιδάκι μου, το σφράγισμα τού διαβόλου! Αρνείσαι, ας υποθέσουμε, το άγιο σφράγισμα, το βάπτισμα... Βάζεις άλλη σφραγίδα, βρέ παιδάκι μου. Αρνείσαι του Χρίστου και παίρνεις τού διαβόλου...

Το λάθος του Μητροπολίτη Καλαβρύτων

Επέτειος 34 χρόνων αρχιερωσύνης για τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιο και το λάθος του όπως αναφέρει στον ιστότοπό του, το μέγιστο λάθος της διακονίας του, είναι η  επιλογή του Αρχιμανδρίτη Προκόπιου Πετρίδη για τη θέση του βοηθού Επισκόπου Χριστιανουπόλεως.  

Με απαξιωτικά λόγια αναφέρεται για τον άλλοτε βοηθό του: « Μου υπέκλεψαν την εμπιστοσύνη και την αγνή μου αγάπη, για να ανέλθουν τα σκαλοπάτια της Αρχιερωσύνης! Και όταν έλαβαν την χειροτονία, όταν δηλ. επέτυχον του στόχου των, τότε απότομα έδειξαν στον Ευεργέτη τους το αληθινό τους πρόσωπο!».    

Ο Καλαβρύτων σημειώνει  πως «Αυτό λοιπόν ήταν τό ΛΑΘΟΣ της ζωής μου! Έχω  μετανοιώσει πικρά! Αλλά και ευχαριστώ, διότι με προφύλαξε από ένα μεγάλο λάθος! Χωρίς να το αντιληφθώ, κατά τό έτος 2013 θα παρέδιδα την σκυτάλη της διακονίας μου σε εντελώς ακατάλληλα χέρια!».

Από τα γραφόμενα του Μητροπολίτη Καλαβρύτων προκύπτει πως προόριζε τον Επίσκοπο Χριστιανουπόλεως ως διάδοχο του. Ήθελε να παραιτηθεί το 2013 όπως γράφει όμως, η σκέψη «ετάφη».

πηγή

Η ΚΑΤΟΙΚΙΑ TOY ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΙΛΑΣΤΕΣ (ΙΕΧΩΒΑΔΕΣ) της κ. Άννας Μπουρδάκου

Οι Ιεχωβάδες εν ώρα προσηλυτισμού  

Η ΚΑΤΟΙΚΙΑ TOY ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
της κ. Άννας Μπουρδάκου,μέλους τον Π.Σ. της Π.Ε.Γ.

Η «Σκοπιά» της 1-8-2011 στη σελ. 27, με τίτλο: Κατοικεί ο Θεός σε συγκεκριμένο τόπο; Γράφει:

Διάφορες θρησκείες λένε ότι ο Θεός είναι πανταχού παρών -όρος που υποδηλώνει ότι κατοικεί ταυτόχρονα παντού. Η νέα Καθολι­κή Εγκυκλοπαίδεια αναφέρεται στο Θεό ως αυτόν «ο οποίος είναι κυριολεκτικά παρών σε όλους τους τόπους και τα πράγματα που υπάρχουν».

Παρόμοια το βιβλίο Δογματική της Ορθο­δόξου Ανατολικής Εκκλησίας λέει ότι «ο Θεός βρίσκεται σε κάθε σημείο του σύμπαντος εξολοκλήρου και ταυτόχρονα στο κάθε τι». «Τι διδάσκει η Α. Γ. Είναι ο Θεός πανταχού παρών...»; Στην πραγματικότητα η Γραφή λέει ότι ο Θεός έχει ένα τόπο κατοίκησης -στους ουρανούς- (1 Βασιλέων Β: 43). Όταν ο Ιησούς Χριστός δίδαξε τους μαθητές του πως να προσεύχονται, τους είπε να απευθύ­νουν τις προσευχές τους «στον Πατέρα που είναι στους ουρανούς» (Ματθαίος 6:9). Αυτά τα εδάφια δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο Ιεχωβά Θεός δεν κατοικεί παντού, αλλά μόνο στον ουρανό. Φυσικά οι «ουρανοί» σε αυτές τις περικοπές δεν αναφέρονται στην ατμόσφαι­ρα που περιβάλει τη γη ούτε στο αχανές έξω διάστημα. Οι υλικοί ουρανοί δεν μπορούν να χωρέσουν τον Δημιουργό του σύμπαντος. Η Γραφή μας λέει «ότι ο Θεός είναι Πνεύμα» (Ιωάννης 4: 24). Διαμένει στους πνευματι­κούς ουρανούς μία επικράτεια ξεχωριστή από το σύμπαν (Α Κορινθίους 15:44)».

Ο Θεός της εταιρίας κάνει αλλαγές στον τόπο της κατοικίας Του. Όπως γράφει στα διάφορα κείμενά της:

1928, «ΚΑΤΑΛΛΑΓΗ», σελ. 14: Εκ των αστέρων τού συμπλέγματος εκείνου (Πλει­άδων) είναι η κατοικία τού ΙΕΧΩΒΑ.

1973-85, «Χιλιετής βασιλεία», σελ. 14: «Ο Ύψιστος Θεός είχε πάντοτε ένα τόπο κατοι­κίας στον ουρανό. Δεν είναι ένα πνεύμα που διαποτίζει τα πάντα, το οποίον είναι παντα­χού παρών και βρίσκεται παντού ταυτόχρο­να. Επειδή είναι ένα νοήμον Πρόσωπον έχει το μέρος όπου διαμένει και όπου μπορεί να τον πλησιάσει κανείς».

1982, «Μπορείτε να ζείτε για πάντα...», σελ. 36: Ενώ οι περισσότεροι λένε, ότι πι­στεύουν στον Θεό, πολλοί δεν τον θεωρούν σαν πραγματικό πρόσωπο- είναι; Όπως κα­ταλαβαίνουμε εκεί που υπάρχει νοημοσύνη υπάρχει διάνοια υπάρχει εγκέφαλος σ' ένα σώμα συγκεκριμένου σχήματος για όλη τη δημιουργία, ανήκει στην μεγάλη προ­σωπικότητα τον Παντοδύναμο Θεό. Αν και δεν έχει υλικό σώμα, έχει πνευματικό. Ένα πνευματικό πρόσωπο έχει σώμα. Ναι, γιατί η Βίβλος λέει: Είναι σώμα ζωϊκόν και είναι σώμα πνευματικό» (Α' Κορ. IE' 44, Ιωάν. Δ' 24).

Επειδή ο Θεός είναι ένα πρόσωπο με πνευματικό σώμα κάπου πρέπει να μένει. Η Βίβλος μας λέει ότι οι ουρανοί είναι ο τόπος της κατοικίσεως τού Θεού (Α' Βασιλέων Η' 33).

2011, «Σκοπιά», 1-8-2011, σελ. 27 (όπως διαβάσαμε προηγουμένως): Η Αγία Γρα­φή μας λέει ότι «ο Θεός είναι Πνεύμα» (Ιωάν. 4:24). Διαμένει στους πνευματικούς ουρανούς, μία επικράτεια ξεχωριστή από το υλικό σύμπαν. (1 Κορ. ΙΕ': 44). Τι θα λεχθεί όμως για Γραφικές περικοπές που φαίνεται να υπονοούν ότι ο Θεός βρίσκεται παντού; Λόγου χάρη (Ψαλμ. 139: 7-10). Που να πάω από το πνεύμα σου και που να φύγω από το πρόσωπό σου; Αν ανεβώ στον ουρανό, εκεί θα είσαι και αν στρώσω το κρεβάτι μου στον Σιεόλ, ορίστε! Θα είσαι εκεί. Αν έπαιρνα τις φτερούγες της αυγής για να κατοικήσω στην πιο απομακρυσμένη θάλασσα εκεί επί­σης θα με οδηγούσε το χέρι σου. Δείχνουν αυτά τα εδάφια ότι ο Θεός είναι όντως πα­νταχού παρών. Προσέξτε όμως ότι ο Δαβίδ στην αρχή ρώτησε: «Που να πάω από το πνεύμα σου;». Μέσω του αγίου πνεύματος ο Θεός βλέπει οτιδήποτε και ασκεί τη δύναμή του οπουδήποτε, χωρίς να πηγαίνει ή να κα­τοικεί εκεί κυριολεκτικά. Για παράδειγμα τα πρόσφατα χρόνια οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να εξετάσουν το έδαφος στον πλανήτη Άρη ο οποίος απέχει εκατομμύρια χιλιόμετρα από την Γη. Με ποιον τρόπο; Όχι ταξιδεύοντας εκεί προσωπικά, αλλά μελετώντας λεπτομερείς φωτογραφίες και άλλες πληροφορίες που μεταδίδονται στη γη από τα εξερευνητικά οχήματα τα οποία έχουν σταλεί στην επιφάνειά του. Παρό­μοια ο Ιεχωβά Θεός δεν χρειάζεται να είναι πανταχού παρών για να αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει σε κάθε σημείο του σύμπαντος. Ο Λόγος του Θεού λέει: «Δεν υπάρχει δη­μιουργία που να μην είναι φανερή ενώπιόν σου» (Εβρ. 4: 13). Ναι η ισχυρή ενεργός δύ­ναμη του Ιεχωβά, ή αλλιώς το άγιο πνεύμα, μπορεί να φτάσει οπουδήποτε, επιτρέπο­ντας να βλέπει τα πάντα και να επιτελεί το σκοπό του από μια σταθερή τοποθεσία «την αγία κατοικία του» στους ουρανούς (Δευτερονόμιο, 26:15).

Κατ' αρχήν η προσπάθεια της εται­ρίας να περάσει στους οπαδούς της τη μη πανταχού παρουσία του Θεού Πατρός χρονολογείται από παλαιά, διδάσκοντας διάφορες απόψεις. Τώρα αρχίζει με τα εδά­φια των Ψαλμ. 139: 7-10. Στο συγκεκριμένο κείμενο των Ψαλμών, στο εδάφιο 8, διαβάζομε από την Αγία Γραφή: «Εάν αναβώ εις τον ουρανό συ εκεί ει εάν καταβώ εις τον Άδη πάρει». Η «Σκοπιά» γράφει: «Εάν στρώσω το κρεβάτι μου στον Σιεόλ, ορίστε! Θα είσαι εκεί». Στο εδάφιο 9 η Αγία Γραφή λέει : «Εάν αναλάβω τας πτέρυγάς μου κατ' όρθρον...». Η «Σκοπιά» γράφει: «αν έπαιρνα τις φτερούγες της αυγής...». Στο εδάφιο 10 της Αγίας Γραφής: «και γαρ εκεί η χείρ σου καθοδηγήσει με και καθέξει με η δεξιά σου». Κατά την «Σκοπιά»: «και εκεί επίσης θα με οδηγούσε το χέρι σου». Πα­ραλείπει η εταιρία: «και η δεξιά σου θα με κρατεί (καθέξει)».

Παρ' όλες τις παρωδίες της «Σκοπιάς», με τη γνωστή μετάφραση του «Νέου Κό­σμου», η Αγία Γραφή κηρύττει την πα­νταχού παρουσία του Πατρός και με τονΨαλμ. 139: 7-10, αλλά και με άλλα εδάφια όπως: Α' Βασιλέων ΙΘ' 11 και Η' 27, Ιερεμί­ας ΚΓ' 24, Αμώς Θ' 2-6, Α' Κορινθ. Γ' 16,17, Πράξεις ΙΖ' 26, 27,Ιωάννης ΙΔ' 23.

Ο Θεός όμως κατά την εταιρία είναι ένα πρόσωπο με πνευματικό σώμα συγκεκρι­μένου σχήματος. Η «Σκοπιά» δε μας έχει αποκαλύψει ακόμη από που γνωρίζει το σχήμα του σώματος του Θεού. Επικαλείται την Αγία Γραφή και παραθέτει τα εδάφια Ιωάν. Δ' 24 και Α' Κορινθ. IE' 44 και στο μεν πρώτο εδάφιο διαβάζουμε: «ο Θεός είναι πνεύμα και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προ­σκυνούν». Όσο δε για το Α' Κορ. ΙΕ': διαβά­ζουμε: «σπείρεται σώμα ζωϊκόν ανίσταται σώμα πνευματικόν». Το εδάφιο αυτό είναι η απάντηση του αποστόλου Παύλου στο πως ανασταίνονται οι νεκροί (εδάφιο 35) και με ποιο σώμα έρχονται (εδάφιο 36). «Άφρον εκείνον το οποίον συ σπείρεις...». Στο συγκεκριμένο εδάφιο της Α' Κορ. IE' 44 διαπιστώνομε ότι αναφέρεται σαφώς στην ανάσταση των νεκρών. Δεν αφορά το Θεό Πατέρα.

Μήπως, κατά τη «Σκοπιά», ο Θεός πέθανε έχοντας σώμα ζωικό και κατόπιν αναστήθηκε με σώμα πνευματικό; Εάν μελετήσει κανείς όλο το IE' κεφάλαιο θα αντιληφθεί τη βλασφημία της «Σκοπιάς». Εκτός αυτού, δεν υπάρχει και καμία σχέση με την πανταχού παρουσία του Θεού, ούτε για το δήθεν σχήμα του πνευματικού Του σώματος.

Ο Θεός φυσικά δεν περιορίζεται. Όμως ο «Θεός» της εταιρίας είναι δικός της και ό,τι θέλει τον κάνει. Δικό της το πρόβλημα και δική της η ευθύνη για τις κακοδοξίες τις οποίες κηρύττει.

15-12-11, «Σκοπιά», σελ. 13 (Θέμα της είναι το Άγιο Πνεύμα και γράφει):

Η πυ­ξίδα είναι ένα απλό όργανο που έχει μόνο ένα κινούμενο εξάρτημα -μια μαγνητική βελόνα η οποία δείχνει προς το βορρά. Λόγω μιας αόρατης δύναμης που είναι γνωστή ως μαγνητισμός, η βελόνα της πυξίδας ευ­θυγραμμίζεται με το μαγνητικό πεδίο που περιβάλλει τη γη.

Υπάρχει άλλη μία αόρατη που είναι ακό­μη πιο ζωτική για την καθοδήγησή μας. Ποια είναι αυτή; Είναι η δύναμη που περιγράφεται στα πρώτα εδάφια της Αγίας Γραφής. Το βι­βλίο Γεν. αναφερόμενο στο έργο του Ιεχωβά, πριν από αμέτρητους αιώνες δηλώνει, «Στην αρχή ο Θεός δημιούργησε τους ουρανούς και την γη». Λυτό το έκανε εξαποστέλλοντας μια ισχυρή δύναμη, όπως δείχνει η αφήγηση για τη δημιουργία: «Η ενεργός δύναμη του Θεού περιφερόταν». (Γεν. 1:1,2). Ποια ήταν αυτή η δύναμη; Ήταν το άγιο πνεύμα -η πα­νίσχυρη δύναμη που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία. Οφείλουμε την ύπαρξή μας στο γεγονός ότι ο Ιεχωβά χρησιμοποίησε αυ­τό το πνεύμα για να παραγάγει όλα τα έργα του. Ιωβ 33'Α. Ψαλμ. 104: 30.

Η φύση του Αγίου Πνεύματος.

Πιθανότατα μερικοί από αυτούς με τους οποίους συζήτησε στη διακονία πιστεύουν στην Τριάδα. Επομένως έχουν την εσφαλ­μένη άποψη ότι το άγιο πνεύμα είναι πνευ­ματικό πρόσωπο ίσο με τον Θεό τον Πατέρα (1 Κορ. 8: 6). Σε αρμονία με αυτή την άποψη πολλοί μεταφραστές της Γραφής χρησιμο­ποιούν τη φράση «Άγιο Πνεύμα» γράφοντας τα πρώτα γράμματα με κεφαλαία. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι κάποιοι μεταφρα­στές έχουν αποφασίσει να χρησιμοποιήσουν μικρά γράμματα στην παραπάνω έκφραση. Το έκαναν αυτό επειδή γνώριζαν ότι η εν λόγω φράση δεν δηλώνει πρόσωπο. Ποια είναι λοιπόν η αληθινή φύση του αγίου πνεύ­ματος; Μία υποσημείωση στη Μ. Ν. Κ., με υποσημειώσεις (στην αγγλική) στο Γεν. 1: 2 αναφέρει «Η (Εβραϊκή) λέξη ρουάχ, που αποδίδεται με τη λέξη «πνεύμα» μεταφρά­ζεται επίσης ως «άνεμος», καθώς και με άλλες λέξεις που υποδηλώνουν μία αόρατη ενεργό δύναμη».

Η εταιρία «Σκοπιά» δεν εξαίρεσε από τις κακοδοξίες της ούτε και το Άγιο Πνεύμα. Από παλαιά την ενοχλούσε το θέμα. Ανα­φέρουμε παλαιότερες διδαχές της:
1931, «ΚΙΘΑΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ», σελ. 16: Το πνεύμα το άγιον σημαίνει την αόρατον δύνα­μη ή επίδρασιν τού Θεού.

1936, «ΠΛΟΥΤΗ», σελ. 197: Η λέξις πνεύμα δεν σημαίνει ον ή πρόσωπον ή πλά­σμα αλλά την δύναμη τού Ιεχωβά Θεού.

1961, «Αγιασθήτω το όνομά σου», σελ. 269: Είναι αληθές ότι ο Ύψιστος Θεός έχει ένα όνομα δηλαδή Ιεχωβά όπως λέγει σ' αυτόν ο Ψαλμός ΠΓ' 18. Και ο Υιός επίσης έχει ένα προσωπικό όνομα δηλαδή Ιησούς και με το να είναι χρισμένος με άγιο πνεύμα είναι Χριστός ή Κεχρισμένος. Αλλά το άγιον Πνεύμα δεν έχει προσωπικό όνομα. Ο λόγος τούτου είναι ότι το άγιον πνεύμα δεν είναι νοητικό πρόσωπο.

1976, «Το Άγιον Πνεύμα, η δύναμις», σελ. 12: Στην Εβραϊκή, πνεύμα σημαίνει ρουάχ, όμως οι Άγγλοι μεταφραστές το αποδίδουν ως φύσημα, πνοή, θύελλα, άνεμο, ενεργός δύναμις καθώς και πνεύμα.

1988, «Αποκάλυψη το μεγαλειώδες...», σελ. 123: Το μεγάλο πλήθος είναι μέρος της μόνης αληθινά ενωμένης οργανώσεως. Δεν ανακατεύονται σε εθνικιστικά κινήματα...

Δεν είναι διχασμένοι σε αιρέσεις ή θρη­σκεύματα, ώστε να προσφέρουν αλληλο­συγκρουόμενα αγγέλματα, όπως κάνουν οι θρησκείες του λεγόμενου χριστιανικού κόσμου... Δεν κράζουν ότι οφείλουν την σω­τηρία τους στο άγιο πνεύμα επειδή δεν είναι δούλοι κάποιου τριαδικού Θεού.

Στο κείμενο αυτό από την «Αποκάλυψη» της εταιρίας αξίζει ένας ιδιαίτερος σχολια­σμός. Η εταιρία παρουσιάζει τον εαυτό της απευθυνόμενη σε όλους. Γράφει λοιπόν ότι το μεγάλο πλήθος είναι ενωμένοι με την οργάνωση και όχι διχασμένοι σε αιρέσεις ούτε προσφέρουν αλληλοσυγκρουόμενα αγγέλματα... δεν κράζουν ότι οφείλουν τη σωτηρία τους στο Άγιο Πνεύμα, επει­δή δεν είναι δούλοι κάποιου τριαδικού θεού. Η Ορθόδοξη Εκκλησία κατ' αρχήν δεν είναι οργάνωση, αλλά σώμα Χριστού. Τα της «Σκοπιάς» αλληλοσυγκρουόμενα αγγέλματα είναι προνόμιο της από την αρχή της ιδρύσεώς της έως τώρα. Το πλέον σημαντικό είναι ότι οι χριστιανοί δεν είναι μόνο δούλοι του τριαδικού Θεού, αλλά και αγαπημένα παιδιά Του. Όμως το μεγάλο πλήθος της «Σκοπιάς», αυτά τα πλανεμέ­να αδέλφια μας, είναι πραγματικά δούλοι του «δούλου», τον κύριο τού οποίου δεν μας αποκαλύπτει η εταιρία.

Στη συνέχεια διαβάζουμε:

1998, «Σκοπιά», 15-2-98, σελ. 13: «Όποιος έχει γεννηθεί από τον Θεό δεν εμμένει στην αμαρτία, επειδή το αναπαραγωγικό σπέρ­μα Του (του Ιεχωβά) παραμένει σε αυτόν και αυτό δεν μπορεί να αμαρτήσει επειδή έχει γεννηθεί από το Θεό. Αυτό το ανα­παραγωγικό σπέρμα είναι το άγιο πνεύμα του θεού καθώς επενεργεί σε συνδυασμό με το λόγο του, δίνει στον καθένα από τους 144.000 «μία νέα γέννηση» σε μια ουράνια ελπίδα.

Η εταιρία λοιπόν διδάσκει στους οπα­δούς της και στον υπόλοιπο κόσμο -όταν περνούν οι οπαδοί της από τα σπίτια μας, μέσω των διαφόρων έντυπών της, αλλά και προφορικά-, ότι το Άγιο Πνεύμα δεν είναι Θεός, δεν είναι πρόσωπο. Είναι, κα­τά τη «Σκοπιά», η απρόσωπη δύναμη τού Θεού, κάτι σαν αύρα, σαν θύελλα ή άνε­μος, σαν τον ηλεκτρισμό, ενώ τώρα, στη «Σκοπιά» της 15-12-11, το παρομοιάζει με πυξίδα. Όμως η Αγία Γραφή μας αποκαλύ­πτει, ότι το Άγιο Πνεύμα είναι Θεός, είναι Πρόσωπο, έχει Εγώ, έχει βούληση. Αυτά όλα χαρακτηρίζουν, ενσυνείδητη υπόστα­ση. Πλήθος είναι τα εδάφια, όπου γίνε­ται φανερή η προσωπικότητα του Αγίου Πνεύματος. Το Άγιο Πνεύμα, διαβάζουμε, στο εδάφιο Ματθ. ΚΗ' 19, συναριθμείται μαζί με τα άλλα δύο πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, στο όνομα του οποίου βαπτίζε­ται κάθε Χριστιανός. Το Άγιο Πνεύμα δι­δάσκει, αναγγέλλει, αποστέλλει, οδηγεί, ακούει (Ιωάν ΙΣΤ' 13). Ρητώς λέγει (Α' Τιμ. Δ' 1). Ερευνά τα βάθη του Θεού (Α' Κορ. Β' 10). Είναι δυνατόν μία απρόσωπη δύναμη να ερευνήσει τα βάθη του Θεού; Μήπως ο «αέρας» της «Σκοπιάς» τοποθετεί επισκό­πους (Πράξ. Κ' 28) ή μήπως η «πυξίδα» της εταιρίας;

Ο Ιησούς Χριστός στο Ματθ. IB' 32 λέ­ει: «Όστις είπη λόγον κατά του Υιού του άνθρωπου θέλει συγχωρηθεί εις αυτόν. Όστις όμως είπη κατά του Πνεύματος τού Αγίου, δεν θέλει συγχωρηθεί εις αυτόν ούτε εν τούτω τω αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι».

Ασφαλώς η βλασφημία -και μάλιστα ασυγχώρητη- δεν είναι κάτι που απευθύνε­ται σε μια απρόσωπη δύναμη π. χ. στην θύ­ελλα. Όσο για την παρομοίωση του Αγίου Πνεύματος με τον ηλεκτρισμό, που κάνει η εταιρία, ναι, εάν βάλλει κάποιος το δάκτυ­λο του σε μία μπρίζα ή σε κάποιο καλώδιο που γράφει «Κίνδυνος- Θάνατος», θα καεί, θα πάθει ηλεκτροπληξία δίχως διάκριση. Όμως το Άγιο Πνεύμα δεν είναι μια φυ­σική απρόσωπη δύναμη, αλλά Αυτό που προσεύχεται για μας (Ρωμ. Η' 26), «επειδή το τι να προσευχηθώμεν ως πρέπει δεν ηξεύρομεν, άλλ' αυτό το Πνεύμα ικετεύει υπέρ ημών δια στεναγμών αλαλήτων». Είναι δυνατόν μια απρόσωπη δύναμη όπως ο ηλεκτρισμός ή ο άνεμος να ικετεύουν υπέρ ημών και μάλιστα με στεναγμούς; Ικετεύουν και προσεύχονται τα πρόσωπα και όχι οι δυνάμεις της φύσης ή τα υλικά κτίσματα. Τι προσευχή να κάνει ο ηλεκτρισμός ή η «πυξίδα» της «Σκοπιάς»; Ας προ­βληματιστούν οι αδελφοί μας, οι οπαδοί της εταιρίας, από ποιόν περιμένουν την σωτηρία για ζωή αιώνια. Από τους 144.000 τού «δούλου» ή προτιμούν να ακούσουν την φωνή τού Ιώβ (ΛΓ' 4): «Το Πνεύμα τού Θεού με έκαμε και η πνοή του Παντοδύνα­μου με εζωοποίησε»;
Από το περιοδικό ΔΙΑΛΟΓΟΣ τεύχος 66

Πηγή 

ΕΙΣΟΔΙΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Μαζί με το χειμώνα, αδελφοί μου, που ξεκινά στο ημισφαίριο μας, ξεκινά και η Εκκλησία του Χριστού, η Εκκλησία μας τις προετοιμασίες της για να εορτάσει ένα ακόμα λαμπρό Πάσχα. Να μην παραξενευόμαστε ακούγοντας τον όρο αυτό γιατί έγινε πλέον δόκιμος και χρησιμοποιείτε από Θεολόγους και για άλλα σημαδιακά γεγονότα στην ανθρώπινη πορεία στη γη ετούτη. Είναι το Πάσχα του χειμώνα, όπως αποκαλεί ο π. Αλέξανδρος Σμέμαν τη Γέννηση του Χριστού. Βλέπεις τρεις από τις τέσσερις εποχές μας έχουν το Πάσχα τους. Η Άνοιξη το πρώτο, το Αναστάσιμο Πάσχα. Το καλοκαίρι το Πάσχα της Παναγίας μας, ο χειμώνας τούτο, που τώρα, από τις 14 του Νοέμβρη, ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε.

Πράγματι, αγαπητοί Χριστιανοί. Πρόκειται για Πάσχα. Μήνυμα ελπίδας μέσα στην καρδιά του χειμώνα. Τούτο είναι μια πραγματικότητα που γίνεται βίωμα, προσωπική εμπειρία του κάθε πιστού που τρέφεται με τα νάματα της Ορθοδοξίας.

Αδελφοί μου.

Δυο γεγονότα κορυφώνονται με την εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου στις 21 του Νοέμβρη.

Για το πρώτο: «Χαίρει ο ουρανός και η γη τον ουρανόν τον νοητόν πορευόμενον ορώντες εις θείον οίκον ανατραφήναι σεπτώς»

Το πρόσωπο τής Παναγίας μας. Η κορυφαία προσφορά της ανθρωπότητας στο σχέδιο τής θείας οικονομίας. Το πρόσωπο της Παναγίας μας, ο καθαρώτατος ναὸς τοῦ Σωτῆρος, ἡ πολυτίμητος παστὰς καὶ Παρθένος, τὸ ἱερὸν θησαύρισμα τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, σήμερον εἰσάγεται, ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, τὴν χάριν συνεισάγουσα, τὴν ἐν Πνευματι θείῳ· ἣν ἀνυμνοῦσιν Ἄγγελοι Θεοῦ. Αὕτη ὑπάρχει σκηνὴ ἐπουράνιος…

O άνθρωπος επιλέγει το θάνατο αντί της ζωής, και ο Θεός βοηθεί τον άνθρωπο να διαβεί το θάνατο στην αιωνιότητα. Κι αυτό Το πρόσωπο-κλειδί, λοιπόν, στην όντως παράδοξη ιστορία τής αγάπης τού Θεού είναι η Θεοτόκος, που τίκτει την αλήθεια και τη ζωή, στο πρόσωπο τού Ιησού Χριστού, και λαμβάνει την κορυφαία θέση στη γενεαλογία τού ανθρωπίνου γένους.

Έτσι σήμερα με την ευλογημένη είσοδο της Παρθένου Μαρίας στο Ναό έχουμε και την απαρχή της πραγματοποιήσεως της προαιώνιας βουλής του Τριαδικού Θεού για τη σωτηρία του κόσμου. Στην υμνολογία της μεγάλης αυτής εορτής ψάλλουμε πως «Σήμερον της ευδοκίας Θεού το προοίμιον και της των ανθρώπων σωτηρίας η προκήρυξις». Η χαραυγή της λυτρώσεως του ανθρωπίνου γένους από τη δουλεία της αμαρτίας. Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας εορτάζει λαμπρά το γεγονός.

Το δεύτερο είναι ο πανηγυρικός Χριστουγεννιάτικος παιάνας που επίσημα πλέον αντηχεί από σήμερα στην απανταχού Ορθοδοξία. Οι καταβασίες των Χριστουγέννων. «Χριστός γεννᾶται δοξάσατε…» Η πρώτη επίσημη αναγγελία της Γεννήσεως του Χριστού που ταιριάστηκαν εξαίσια μ’ αυτή τη μεγάλη Θεομητορική γιορτή της εισόδου της Θεοτόκου εις τα Άγια των Αγίων, αφού με την αφιέρωση αυτή της Μαριάμ υπογράφεται τρόπον τινά το συμβόλαιο ότι από αυτή θα γεννηθεί ο μεσσίας και μαζί η σωτηρία του ανθρώπου.

Αδελφοί μου!

Όλα και σ’ αυτή την περίοδο, υπηρετούν τον ίδιο σκοπό. όλα υπογραμμίζουν τη χαρά για τη σωτηρία. Ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο δρακί την πάσαν έχων κτίσιν», η προσδοκία των εθνών, εκείνος για τον οποίο μίλησαν οι προφήτες, κατά ένα τρόπο μυστικό, «γεννάται εκ Παρθένου».

Ο π. Θωμάς Χόπκο, Ρώσος θεολόγος στο βιβλίο του ‘Χειμωνιάτικη Πασχαλιά» μας λέει:

«Ο Ιησούς βρίσκεται ως βρέφος στο σπήλαιο βασι­λεύοντος του Καίοαρος Αυγούστου έτσι, ώστε να δύναται να βρεθεί στον τάφο επίΠοντίου Πιλάτου. Καταδιώχθηκε από τον Ηρώδη έτσι, ώστε να μπορέσει να συλληφθεί από τον Καϊάφα. Τάφηκε στο βάπτισμα έτσι, ώστε να μπορέσει να φθάσει μέχρι το σταυρικό θάνατο. Τον προσκύνησαν οι μάγοι έτσι, ώστε ολόκληρη ή κτίση να μπορέσει να Τον προσκυνήσει κατά το θρίαμβο του επί του θανάτου. Το Πάσχα του Σταυρού Του προετοιμάσθηκε από το Πάσχα της ελεύσεως Του. Το Πάσχα της Αναστάσεως του ξεκίνησε με το Πάσχα της ενσαρκώσεως Του. Το Πάσχα της δόξης Του προαγγέλθηκε με το Πάσχα του Βαπτίσματος Του. Να τι εορτάζουν κάθε χρόνο οι Χριστιανοί σε εκείνο που πρώτος ο πατήρ Αλέξανδρος Σμέμαν αποκάλεσε «Πάσχα του χειμώνα.»

Καλούμαστε και πάλι, αδελφοί μου, από σήμερα επίσημα και έντονα να γιορτάσουμε ή επί τα ακριβέστερο, να ζήσουμε αληθινά το μεγάλο γεγονός της σωτηρίας και της λυτρώσεως των ανθρώπων και του κόσμου από τα δεινά των κακών και του διαβόλου. Καλούμαστε να δεχθούμε το μυστήριο της σαρκώσεως του Θεού και να γεμίσουμε με θεία χάρη και ευλογία.

Οι άγιοι Πατέρες μας καλούν να ανοίξουμε τα μάτια της καρδιάς και να μελετήσουμε το μεγάλο αυτό μυστήριο, που κυριολεκτικά άλλαξε τη μορφή του κόσμου. Πριν από τη γέννηση του Κυρίου Ιησού ο κόσμος ζούσε στο σκοτάδι της απιστίας και της ειδωλολατρίας με φωτεινές εξαιρέσεις. Όμως ο Θεός δεν εγκατέλειψε το πλάσμα του. Στον κατάλληλο χρόνο στέλνει στη γη τον μονογενή Του Υιό , για να σώσει τον κόσμο και τον άνθρωπο. «Ο Θεός επί γης ώφθη και τοις ανθρώποις συνανεστράφη» (Βαρούχ γ’ 38). Ο αόρατος γίνεται ορατός, ο απρόσιτος προσιτός, ο Θεός μαζί με τους ανθρώπους. Μέγα και παράδοξον το μυστήριον. Ήλθε στη γη όχι όπως αυτός μπορούσε, αλλά όπως εμείς μπορούσαμε να τον δούμε και να τον καταλάβουμε. Γι’ αυτό έγινε άνθρωπος με σάρκα· για να επικοινωνήσει καλύτερα με μας. Ο Ιερός Χρυσόστομος τονίζει χαρακτηριστικά : «Πώς έγινε τούτο το εκπληκτικό και αξιοθαύμαστο; Ένεκα της δικής Του αγαθότητος και όπως ένας βασιλέας βγάζει την βασιλική στολή και σαν απλός στρατιώτης ρίχνεται στη μάχη, για να μη αναγνωρισθεί από τον εχθρό και έτσι πετύχει τη νίκη, έτσι και ο Χριστός ήρθε με ανθρώπινη μορφή, για να μην αναγνωρισθεί και αποφύγει ο εχθρός τη σύγκρουση μαζί του, αλλά και για να μη φοβίσει τους ανθρώπους, γιατί ήρθε για να τους σώσει και λυτρώσει»

«Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε∙ Χριστός ἐξ οὐρανῶν ἀπαντήσατε.

Χριστός ἐπί γῆς ὑψώθητε. Ἄσατε τῶ Κυρίῳ πᾱσα ἡ γῆ,

και ἐν εὐφροσύνῃ ἀνυμνήσατε λαοί∙ ὅτι δεδόξαστε»

Χριστός γεννάται∙ Από τα στόματα όλων ας ακουστεί δοξολογία.

Εσείς οι άνθρωποι, μαζί με τους Αγγέλους, ενώστε τη φωνή σας και όλοι συμψάλλατε «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῶ και ἐπί γῆς εἰρήνῃ ἐν ἀνθρώποις εὐδοκίᾳ».

Ο Χριστός έρχεται από τους ουρανούς, όλοι, σαν τους ποιμένες, σαν τους Μάγους, τρέξτε να τον υποδεχθείτε.

Ο Χριστός φάνηκε πάνω στη γη. Στη Βηθλεέμ, στο σπήλαιο, στη Φάτνη, σπαργανωμένος, είναι ανάμεσα μας, είναι κοντά μας, είναι δίπλα μας∙ εσείς οι άνθρωποι ανεβείτε από τη γη στους ουρανούς. Ξεκολλήστε το νου, τη ψυχή, τη καρδιά σας, από τα γήινα και τα χοϊκά και ανεβείτε στα επουράνια, τα άφθαρτα, τα αιώνια.

Όλοι οι λαοί, απ’ άκρο σ’ άκρο της γης, Ανατολή και Δύση, Βορρά και Νότο, όλη η οικουμένη, άσατε, ανυμνήσατε, ψάλλατε άσματα στον Κύριο με χαρά και ευφροσύνη, γιατί για σας Αυτός είναι ο πλέον δοξασμένος και από Αγγέλους και από ανθρώπους».

Εδώ ο εμπνευσμένος και όντως Θεοφώτιστος ποιητής του πανηγυρικού αυτού κανόνος των Χριστουγέννων, θέλοντας να εκφράσει τη χαρά και τον ενθουσιασμό του για την μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων, τη Μητρόπολη των εορτών, παίρνει ένα πανηγυρικό λόγο, του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, που έτσι ακριβώς αρχίζει, τον κάνει ποίημα, και πλέκει έτσι με το δικό του αριστοτεχνικό τρόπο, το χαρμόσυνο και πανηγυρικό αυτό ύμνο και τον κάνει το σήμα κατατεθέν της του Χριστού Γέννας.

Οι ρήτορες όταν θέλουν να παρουσιάσουν ένα γεγονός περασμένο πιο έντονα, συνηθἰζουν να το αναφέρουν σαν να συμβαίνει τώρα. Έτσι και τώρα ο Άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος στον πανηγυρικό του λόγο δεν αναφέρει «Χριστός εγεννήθη», αλλά «Χριστός γεννᾶται». Τώρα γεννιέται ο Χριστός. Αυτή τη φράση χρησιμοποιεί και ο ποιητής του κανόνος. ¨όμως το «Χριστός γεννᾶται», μπαίνει και για ένα άλλο λόγο. Η Γέννηση του Χριστού, το μέγα αυτό Μυστήριο της ενανθρωπήσεως του Θεού, συντελέστηκε βέβαια τότε, σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή της ιστορίας, όμως στην Εκκλησία, συντελείται αέναα. Ο Χριστός γεννιέται στη ψυχή μας πάντοτε. Σαρκώνεται μέσα στον καθέναν μας που πιστεύει και ελπίζει στην εν Χριστώ σωτηρία.

Περιμένουμε τη μεγάλη γιορτή της γεννήσεως, αδελφοί μου! Ήδη πριν δυο βδομάδες περίπου έχει ξεκινήσει η νηστεία των Χριστουγέννων. Βέβαια λίγοι τη θυμούνται, λιγότεροι την ασπάζονται και οι περισσότεροι αν δεν την κοροϊδεύουν, την αγνοούν και αδιαφορούν. Όπως όμως και να το κάνουμε χωρίς νηστεία, χωρίς κάποια θυσία, δεν έχει καμιά αξία, δεν μας προκαλεί την παραμικρή συγκίνηση η γιορτή, όταν θα έλθει, και το Χριστουγεννιάτικο, γιορτινό, οικογενειακό τραπέζι καμιά διαφορετικότητα· τίποτα το ξεχωριστό από όλες τις, άλλες ημέρες. Στις 21 του μηνός μαζί με τη γιορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, ξεκινούν

Και ο Υιός του Θεού αναμένει την ανταπόκριση τη δικής μας. Μας αγάπησε, ζητά να τον αγαπήσουμε και μεις. Να του ανοίξουμε την καρδιά και τη ζωής μας. Να συνδεθούμε μαζί του. Σαν μια ελάχιστη συμμετοχή στις ημέρες αυτές και στη «Μητρόπολη των εορτών» που αναμένουμε, θα προσπαθήσουμε στις ομιλίες των ημερών τούτων να ακουμπήσουμε όσο μπορούμε το νόημα της εορτής. Ίσως κάποιο καμπανάκι χτυπήσει μέσα μας, ίσως κάνουμε κάτι για Χριστούγεννα με Χριστό.

A+AA- Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Ναυκράτιδος

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, χθές Κυριακή  εξεδήμησε προς Κύριον ο Μητροπολίτης Ναυκράτιδος κυρός Κύριλλος, εφησυχάζων αρχιερεύς του Πατριαρχείου. 

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Ναυκράτιδος κυρός Κύριλλος (Οικονομόπουλος) εγεννήθη στην Πάφο της Κύπρου το έτος 1930. Απεφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1965. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1949 και Πρεσβύτερος το 1965. Την 11η Μαρτίου 2001 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε από τον αοίδιμο Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρο Ζʼ. Το 2002 παραιτήθηκε των καθηκόντων, ενώ την 14η Μαρτίου 2003 του απενεμήθη ο τίτλος του Μητροπολίτου Ναυκράτιδος. Ο αείμνηστος Ιεράρχης παρέμενε εφησυχάζων στην γενέτειρά του νήσο Κύπρο.

Η ΑΘΜ ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Βʼ, πληροφορηθείς την εκδημία του μακαριστού Μητροπολίτου κυρού Κυρίλλου ετέλεσε επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του.

πηγή

Λόγος Πανηγυρικός εἰς τά Εἰσόδια τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας. Ἁγίου Ταρασίου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως

Λόγος Πανηγυρικός εἰς τά Εἰσόδια τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας

Ἁγίου Ταρασίου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως

Φαιδρά καί παράδοξος ἡ παροῦσα πανήγυρις, καί τῶν φιλεόρτων τόν πόθον πρός ὑμνωδίαν
ἐγείρουσα ἡ τῆς Ἀειπαρθένου καί Θεοτόκου εἰς τόν Ναόν Εἴσοδος.
Σήμερον δηλαδή ὁ Οὐρανός καί ἡ Γῆ, ἔχουσι κοινήν Ἑορτήν, μαζί τόν Δημιουργόν δοξολογούσι,
τόν ἐκ βροτείας φύσεως τήν Θεοπαίδα Κόρην ἐκλεξάμενον εἰς ἑαυτοῦ κατασκήνωσιν.

Σήμερον τοῦ πρό πάντων αἰώνων περιορισθέντος μυστηρίου, καί ἐπ' ἐσχάτων φανεροῦσθαι
μέλλοντος, εὐτρεπίζεται οἰκητήριον. Σήμερον ἡ ἐξ' ἐπαγγελίας τεχθεῖσα ἐξ Ἰωακείμ καί Ἄννης,
προσφέρεται ὑπ' αὐτῶν τίμιον Δῶρον τῷ μετέπειτα ἐξ αὐτῆς τεχθῆναι εὐδοκήσαντι.
Σήμερον τό τῆς χαρᾶς Προοίμιον, εἰς τόν Ναόν εἰσάγεται τριετίζουσα, καί παρθένοι ταύτης μετά
λαμπάδων προπορεύονται. Σήμερον προσάγεται, εἰς τά Ἅγια τῶν Ἁγίων, ἡ λύσις τῆς στειρωτικῆς
κατάρας.



Σήμερον τό κήρυγμα τῶν Προφητῶν, ὑπό τοῦ ἱερέως καί Προφήτου Ζαχαρίου, εἰς τά ἄδυτα ἀνέρχεται.
Καί ἐνῶ αὐτός, ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μετ' εὐλαβείας εἰσήρχετο, αὔτη φαιδρῶς μετά ἀδείας ἡμέρας καί
νυκτός ἐκαθέζετο. Ποῖος νά μήν ἐκπλαγῆ εἰς τό παράδοξον τοῦτο πράγμα; Ποῖος νά μήν ἐκπλήττεται
εἰς τό παράδοξον τοῦτο θαῦμα; Βλέπων ἐν τῷ Ναῶ παρεδρεύουσα τήν τοῖς ἱερεύσι γεγονυΐαν ἀπρόσίτον Μαρίαν τήν ἀμώμητον;
Τοῦτο της πρός ἠμᾶς συναφείας προοίμιον, τοῦτο τῆς τῶν Ἀγγέλων μίξεως μετά ἀνθρώπων προχάραγμα, τοῦτο τῆς ἠμῶν ἀνακαινίσεως ἐκσφάγισμα, τοῦτο τοῦ ἀκανθηφόρου βίου ἠμῶν καί τῆς ἀποφάσεως τῆς προτέρας του «Ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου..... ἀκάνθας καί τριβόλους ἀνατελεῖ σοί» [1], καί τοῦ «Ἐν ἰδρώτι τοῦ προσώπου σου φαγῆ τόν ἄρτον σου»[2], ἡ μετάλλαξις.
Τοῦτο τοῦ «Πληθυνῶ τάς λύπας σου καί τόν στεναγμόν σου»[3], καί τοῦ «Ἐν λύπαις τέξη τέκνα»[4], βεβαῖα ἀπολύτρωσις.
Ταύτην οἱ πιστοί ἐορτάσωμεν τήν παντιμον Ἑορτή, τήν λαμπρᾶν Πανήγυριν, τήν θεϊκαῖς ἀποστίλβουσαν μαρμαρυγαῖς, τήν νοηταῖς λαμπαδουχουμένην φωταγωγίαις, τήν μυστικαῖς
ἀγλαϊζομένη φωτοδοσίαις, τήν μυστικαῖς περιαστράπτουσαν τῷ κόσμω θεογνωσίαις, τήν ἐν τρισί
προσώποις μίαν Θεότητα Πατρός, Υἱοῦ καί Πνεύματος διδάξασαν Παντοκρατορίαν.
Αὔτη γάρ ἡ τῶν Ἁγίων Ἁγία,
ἡ ἀκηλίδωτός του Λόγου Παστάς,
τό Παρθενικόν Ἀπάνθισμα,
ἡ Κιβωτός τοῦ Ἁγιάσματος,
τό Ὅρος τό Ἅγιον,
ἡ Θεοχώρητος Σκηνή,
ἡ ἀκατάφλεκτος βάτος,
τό πυρίμορφον Ἅρμα τοῦ Θεοῦ,
ἡ Περιστερά ἡ ἀμόλυντος,
τό εὐρύχωρόν του Λόγου Χωρίον,
ἡ θεοφωτός Νεφέλη,
ἡ πεποικιλμένη Βασίλισσα,
ἡ ἐκ σπέρματος Δαβίδ καταγομένη,
τῷ τοῦ Δαβίδ Κτίστη καί Θεῶ τετήρετο εἰς ἑαυτοῦ κατοίκησιν. Ἰωακείμ γάρ ἐν τή δωδεκαφύλω
τοῦ Ἰσραήλ, πλούσιος ὧν καί δίκαιος, προσέφερε τά Δῶρα αὐτοῦ πρός τόν Θεόν. Μή ἔχοντος δέ
σπέρμα αὐτοῦ, ἀλλ' ὄντος ἀπαιδος, δέν ἐδέχθησαν αὐτά οἱ Ἱερεῖς λέγοντες :
«Οὐκ ἔξεστι σοί προσενεγκεῖν αὐτά τῷ Θεῶ, καθότι σπέρμα οὐκ ἐποίησας ἐν τῷ Ἰσραήλ».
Καί σκυθρωπάσας κατῆλθεν ἐκ Ναοῦ Κυρίου, ἔχοντας Λύπην ἀβάστακτον. Μετά ἀνέβη εἰς τό
Ὅρος μόνος, μόνον τῷ Θεῶ, προσευχόμενος μετά ταπεινώσεως καί συντετριμμένης καρδίας.

[1] Γέν. γ' 17-18.
[2]. Γέν. γ' 19.
[3]. Γέν. γ' 16.
[4] Αὐτόθι.

Λόγοι Πανηγυρικοί

εἰς ὄλας τάς

Θεομητορικᾶς ἐορτᾶς. (σέλ. 101-103)

Ἱερό Ἡσυχαστήριον τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου

Κατουνάκια - Ἅγιον Ὅρος 1996

Πρωτοπρ. Βασίλειος Καλλιακμάνης, Εκκλησιασμός

πηγή

Εισόδια της Θεοτόκου
Μανουήλ Πανσέληνος - Πρωτάτο

Εκκλησιασμός

Γράφει ο π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης

α) Η εορτή των Εισοδίων της Μαριάμ στον ναό υπενθυμίζει την είσοδο του χριστιανού στην Εκκλησία με το βάπτισμα. Ανακαλεί στη μνήμη τον εκκλησιασμό, όχι ως τυπική υποχρέωση, αλλά ως μετοχή στη ζωοποιό χάρη των μυστηρίων· όχι ως κυριακάτικη συνήθεια, αλλά ως αυτοπροαίρετη αφιέρωση στον Θεό της αγάπης. Και η αφιέρωση αυτή αφορά σύνολη την ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά και την κτίση.

β) Ο εκκλησιασμός δεν είναι εύκολη υπόθεση. Προϋποθέτει «συντετριμμένη καρδία», ευρύχωρη διάθεση, πίστη θερμή, αγάπη ανυπόκριτη, ελπίδα ζώσα και αποστολική απλότητα. Κυρίως όμως απαιτεί παραίτηση από τον εωσφορικό εγωισμό, τον αυτάρεσκο ναρκισσισμό και την παγκάκιστη φιλαυτία. Η Εκκλησία πάντοτε καλεί σε εκκλησιασμό. Και όντως πολλοί πάνε στην εκκλησία, ελάχιστοι όμως εκκλησιάζονται όπως η Θεόπαις Μαριάμ, η οποία τρεφόταν με τη χάρη του Θεού.

γ) Η είσοδος της Παναγίας στον ναό δεν μαρτυρείται στα Ευαγγέλια, αλλά στηρίζεται στο Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου. Η απόκρυφη αυτή διήγηση στόχευε στη συμπλήρωση κενών που άφηναν τα κανονικά Ευαγγέλια και διασώθηκε μέσω του εορτολογίου, της αγιογραφίας και της υμνολογίας. Στη Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη υπάρχει περίφημο ψηφιδωτό (1315-1320) με δύο σχετικές θεματικές παραστάσεις: Η πρώτη εικονίζει τον Ιωακείμ και την Άννα να προσφέρουν την κόρη στον αρχιερέα, ενώ η άλλη απεικονίζει τον άγγελο που της μεταφέρει ουράνιο άρτο.

δ) Τα Εισόδια της Θεοτόκου εικονογραφούνται από τον Μανουήλ Πανσέληνο (1295) και στον ναό του Πρωτάτου στο Άγιον Όρος. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ιωακείμ και η Άννα μετά από θερμή προσευχή στον Θεό απέκτησαν κόρη, την οποία ανέθρεψαν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Μόλις συμπλήρωσε το τρίτο έτος της ηλικίας της, με τη συνοδεία λαμπαδηφόρων παρθένων την αφιέρωσαν στον Ναό.

ε) Στον πρόναο την υποδέχθηκε ο αρχιερέας Ζαχαρίας και την εισήγαγε στα Άγια των Αγίων, πράγμα ανήκουστο για τους ανθρώπους της Παλαιάς Διαθήκης, αφού εκεί μπορούσε να εισέλθει μία φορά τον χρόνο μόνο ο αρχιερέας κατά την εορτή του εξιλασμού. Στον Ναό η Παρθένος επιδόθηκε στην προσευχή, τη μελέτη των Γραφών και την ιερά ησυχία. Έτσι κράτησε καθαρή την καρδιά της και έγινε ακηλίδωτος καθρέπτης της θείας λαμπρότητας.

στ) Κι όπως γράφεται στο συναξάρι, «τοποθετημένη στα Άγια των Αγίων, όπου φυλάσσονταν τα τεκμήρια της επαγγελίας του Θεού, η Παρθένος αποκάλυπτε ότι τα σύμβολα και οι προτυπώσεις της Παλαιάς Διαθήκης θα εκπληρώνονταν στο πρόσωπό της. Έτσι έγινε Κλίμαξ που ενώνει γη και ουρανό, Στήλη νεφέλης που αποκαλύπτει τη δόξα του Θεού, αλατόμητο Όρος του Δανιήλ και ζώσα Πηγή που αναβλύζει τα ύδατα της αιώνιας ζωής». Η παραπάνω συμβολική ορολογία έχει περιληφθεί στην υμνολογία της εορτής, αλλά και γενικότερα στους ύμνους των θεομητορικών εορτών και των θεοτοκίων.

ζ) Με αφορμή τη θεομητορική εορτή των Εισοδίων μπορεί κάθε χριστιανός να εκκλησιάσει πραγματικά κι όχι επιφανειακά τη ζωή του. Η είσοδος στην Εκκλησία δεν μπορεί να αποτελεί πολιτιστικό αυτονόητο και «καλή συνήθεια». Αποβλέπει σε ουσιαστική σχέση και κοινωνία με τον Χριστό. Και η σχέση αυτή αφορά όλες τις ηλικίες. Με την επικράτηση του νηπιοβαπτισμού υπεύθυνοι για τη χριστιανική ανατροφή των παιδιών θεωρούνται οι γονείς και οι ανάδοχοι. Όμως, στους νεότερους χρόνους η υποχρέωση αυτή ατόνησε και μεταβιβάσθηκε είτε στο δημόσιο σχολείο είτε στον θεσμό της Εκκλησίας. Εάν η χριστιανική οικογένεια αναλάβει τις ευθύνες της, οι ανάδοχοι αποδεχθούν τις δικές τους και οι κληρικοί υποδεχθούν με σύνεση και ευαγγελική σοφία τον λαό του Θεού, τότε όντως οδηγούνται όλοι και όλα προς εκκλησιασμόν.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 18/12/2012

Επισκόπου Ανδίδων Χριστοφόρου, Ποιος πρέπει να είναι ο κληρικός

πηγή

ΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΛΗΡΙΚΟΣ 

ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΛΗΡΙΚΟΣ

Εισήγηση του Θεοφ. Επισκόπου Ανδίδων κ. Χριστόφορου στην Σύναξη των ιερέων της Ι. Μητροπόλεως Τορόντο 21-10-2010

Αποτελεί πράγματι εξαιρετική τιμή αλλά και μεγάλη ευθύνη για όλους μας, το γεγονός ότι έχομε επιλεγεί από το Θεό να είμαστε κληρικοί. Ο ίδιος ο Κύριος βεβαιώνει «ούχ υμείς με εξελέξατε αλλ' εγώ εξελεξάμην υμάς» (Ιω. 15,16). Κληρικός σημαίνει το πρόσωπο που κληρώθηκε για να υπηρετήσει το Θεό και τους ανθρώπους. Στην πρώτη Εκκλησία οι χριστιανοί «εξέλεξαν Στέφανον άνδρα πλήρη Πνεύματος Αγίου» και τότε οι Απόστολοι τον εχειροτόνησαν διάκονον. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει «ουκ αρκεί μόνη ή Χάρις αλλά δεί καί χειροτονίας, ώστε προσθήκη Πνεύματος Αγίου». Τούτο σημαίνει ότι στον λαϊκό πού είναι πνευματικός άνθρωπος, προστίθεται και η χειροτονία, για να λάβει την ειδική ιερωσύνη. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι: Ζει κάθε κληρικός σύμφωνα με την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος ή μήπως η όλη συμπεριφορά του δεν αρμόζει προς το ιερόν του αξίωμα;

Ποιός πρέπει να είναι ο κληρικός και ποιός δεν πρέπει να είναι ο κληρικός

Ὁ Ὅσιος Γρηγόριος ὁ Δεκαπολίτης

Ἔζησε τὸν 9^ο αἰώνα μ.Χ. καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Εἰρηνόπολη τῆς Δεκαπόλεως. Τὴν χριστιανικὴ ἀνατροφή του ὄφειλε πρῶτα στὴν μητέρα του Μαρία, ἡ ὁποία μὲ τὴ ζωντανή της πίστη στὸ Χριστό, ἀνέθρεψε τὸ γιό της σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιταγὲς τοῦ Εὐαγγελίου.

Ὁ Γρηγόριος ἔγινε μοναχὸς καὶ ἀγωνιζόταν ἔντονα γιὰ ἠθικὴ τελειοποίηση. Ἐκεῖνο ποὺ ἰδιαίτερα τὸν διέκρινε, ἦταν ἡ καλλιέργεια τῆς ἐγκράτειας στὸν ἑαυτό του. Τὴν θεωροῦσε ἀπαραίτητη γιὰ τὴν καθαρότητα τοῦ νοῦ καὶ τὴν ἠθικὴ κυριαρχία στὴ σάρκα. Καὶ σὲ ὅσους τὸν ρωτοῦσαν γιατί δίνει ἰδιαίτερη βαρύτητα σ’ αὐτὴν τὴν ἀρετή, ἀπαντοῦσε μὲ τὸν αἰώνιο λόγο τῆς Ἁγίας Γραφῆς: «Πᾶς ὁ ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται, ἐκεῖνοι μὲν οὒν ἴνα φθαρτὸν στέφανον λάβωσιν, ἡμεῖς δὲ ἄφθαρτον». Καθένας, δηλαδή, ποὺ ἀγωνίζεται, ἐγκρατεύεται σὲ ὅλα, ἀκόμα καὶ στὴν τροφὴ καὶ στὸ ποτό. Καὶ ἐκεῖνοι μέν, οἱ ἀθλητὲς τοῦ κόσμου, ἀγωνίζονται καὶ ἐγκρατεύονται γιὰ νὰ πάρουν στεφάνι ποὺ φθείρεται. Ἐμεῖς ὅμως, οἱ ἀθλητὲς τοῦ Χριστοῦ, ἀγωνιζόμαστε γιὰ ἄφθαρτο στεφάνι.

Ὁ Γρηγόριος ὅμως δὲν ἀρκέσθηκε μόνο στὴ μοναχικὴ ζωή. Μετεῖχε ἀπὸ κοντὰ στοὺς σκληροὺς ἀγῶνες κατὰ τῶν εἰκονομάχων βασιλέων. Ἔκανε πολλὰ ταξίδια καὶ τελικὰ ἐγκαταστάθηκε στὴ Θεσσαλονίκη, στὴ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ.
Ἐπιδόθηκε σὲ συγγραφὲς καὶ πέθανε ἀπὸ βαριὰ ἀρρώστια στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 816 μ.Χ.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Λυχνία ὡς δίπυρσος, τῶν θεϊκῶν δωρεῶν, ἀκτῖσι τῆς χάριτος, φωταγωγοῦσιν ἡμᾶς, Πατέρες οἱ ἔνθεοι, Πρόκλος τοῦ Βυζαντίου, ὁ σοφὸς Ποιμενάρχης, Γρηγόριος ὁ θεόφρων, Δεκαπόλεως γόνος· διὸ μετὰ προθυμίας, τούτοις προσέλθωμεν.

Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ἡ δυὰς ἡ ἔνθεος, τῶν θεοφόρων Πατέρων, βιοτῆς ὀρθότητι, καὶ τῶν δογμάτων τῇ αἴγλῃ, φάναντες, δικαιοσύνης ἐν τῷ στεφάνῳ, ὤφθησαν, τῆς Ἐκκλησίας νυμφαγωγία, ὁ Γρηγόριος καὶ Πρόκλος, οὓς εὐφημοῦντες Χριστὸν δοξάσωμεν.

Μεγαλυνάριον.
Ρήτωρ Ἐκκλησίας θεοειδής, Πρόκλε ἀνεδείχθης, Ἱεράρχης ὡς εὐκλεής, σκεῦος ἀρετῶν δέ, Γρηγόριε ὡράθης· διὸ τὴν πολιτείαν ὑμῶν γεραίρομεν.