Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 15, 2013

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: “Μάθετε στα παιδιά σας να προσεύχονται και μετά να ομιλούν ξένες γλώσσες και πιάνο”!


Απάντηση σε κάποια θλιμμένη μητέρα, για τα “κακά” παιδιά….
 Παραπονείστε, αλίμονο, για τα ίδια σας τα παιδιά! Εκτός από το σχολείο τους, πληρώνατε ιδιαίτερους δασκάλους για να τα διδάξουν να παίζουν πιάνο και να μιλούν γαλλικά. Και τώρα σας έχουν πάρει το κεφάλι με το πιάνο. Και όταν μεταξύ τους μιλάν τα γαλλικά, κοροϊδεύουν.
Νοιώθετε ότι συζητούν άσχημα για το πρόσωπό σας. Κάποιο Σάββατο θελήσατε να πάτε στο κοιμητήριο για να κάνετε τρισάγιο στο μεγαλύτερο γιό σας που σκοτώθηκε στον πόλεμο. Το ανακοινώσατε στα παιδιά σας μα εκείνα δεν ακολούθησαν στο τρισάγιό σας αλλά από το κρεββάτι κάθισαν στο πιάνο και άρχισαν να παίζουν.
-Παιδιά, τους είπατε, σήμερα δεν τραγουδάμε, σήμερα έχουμε το μνημόσυνο του μακαρίτη του Μίρκο.
-Μα να, εμείς του παίζουμε το πένθιμο εμβατήριο! Απάντησαν και γέλασαν δυνατά.
Και εσείς πήγατε μόνη, όπως γράφετε από το ένα νεκροταφείο στο άλλο νεκροταφείο, κλαίοντας και θρηνώντας σε όλο το δρόμο.
Ας είχατε φροντίσει στον καιρό τους, να πάρετε για τα παιδιά σας, ιδιαίτερο παιδαγωγό που θα τα δίδασκε να συμπεριφέρονται κατά το νόμο του Θεού!
Θα είχατε τώρα παιδιά και όχι μαϊμούδες και παπαγάλους. Γιατί και οι μαϊμούδες μαθαίνουν να παίζουν πιάνο και οι παπαγάλοι να μιλούν, αλλά αγωγή κατά το νόμο του Θεού μπορούν να μάθουν μόνο οι υιοί και οι θυγατέρες των ανθρώπων.
Λέγεται ότι κάποτε μια μητέρα, σύζυγος βογιάρου, ήρθε στον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ και του παραπονέθηκε ότι οι δάσκαλοι δεν μαθαίνουν καλά στα παιδιά της τη γαλλική γλώσσα, ρωτώντας τον τι να κάνει. Τότε ο άγιος εκείνος άνθρωπος της είπε: «Εσύ μανούλα μου, μάθε καλλίτερα τα παιδιά σου πώς να προσεύχονται στο Θεό και εκείνα θα μάθουν αργότερα πιο εύκολα τα γαλλικά».
Στα παιδιά λοιπόν, πρέπει να διδάσκουμε πρώτα εκείνο που είναι το πιο σπουδαίο επειδή, ότι μαθαίνουμε στα νιάτα μας, δύσκολα το ξεχνάμε. Δευτερεύοντα πράγματα μπορούμε να μάθουμε και ύστερα, μα και αν ακόμα ξεχαστούν, δεν είναι μεγάλη η ζημία. Αν όμως δεν διδαχτούμε τα σημαντικότερα πράγματα, ή τα διδαχτούμε ελλιπώς, ή τα μάθουμε και ύστερα τα ξεχάσουμε, τότε, οι ήχοι του πιάνου πνίγουν την προσευχή και η γαλλική προφορά χρησιμοποιείται για να κοροϊδέψουμε τους γονείς!
Ο αγαθός Θεός ας είναι βοηθός σας. Τώρα είναι δύσκολο να σας δώσω συμβουλή. Όταν η καρδιά θολώσει, είναι δυσκολότερο να την καθαρίσεις ακόμη και από το πιο θολωμένο χείμαρρο.
Υπομείνετε και προσεύχεσθε στον Θεό για τα παιδιά σας. Με την υπομονή, λίγο-λίγο ίσως καταφέρετε να τα φέρετε σε ντροπή και με την προσευχή θα ζητήσετε τη βοήθεια του Παντοδυνάμου να καθαριστεί η καρδιά των παιδιών σας. Μα πριν απ’ όλα, να μετανοήσετε ενώπιόν Του, επειδή πρωτίστως στα παιδιά σας δεν μάθατε το νόμο Του.
Άκουε ουρανέ και ενωτίζου γη, ότι Κύριος ελάλησεν, υιούς εγέννησα και ύψωσα, αυτοί δε με ηθέτησαν (Ησ. 1, 2).
—————————————————————-
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Επισκόπου Αχρίδος 1956, “ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΟΡΘΟΔΞΟΞΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ “ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ”

Ένα μάθημα ορθόδοξης επιβίωσης. Π. Σεραφείμ Ρόουζ


Στην εισαγωγή της σειράς των μαθημάτων του ο, ο π. Σεραφείμ δήλωσε: 
Ένας μεγάλος κίνδυνος της εποχής μας για την κίνηση αυτών που προσέρχονται στην Ορθοδοξία είναι αυτό που κάποιος μπορεί να αποκαλέσει, σε πολύ απλή γλώσσα, φαινόμενο των «πνευματικών μπαμπουίνων», δηλαδή των ανθρώπων που φαινομενικά είναι ορθόδοξοι και υπερηφανεύονται ότι είναι πολύ σωστοί στην ορθοδοξία τους, αλλά βαθιά μέσα τους δεν έχουν αλλάξει πραγματικά, δεν καλλιεργούνται στην Ορθοδοξία και παραμένουν κομμάτι του σύγχρονου κόσμου ο οποίος είναι ριζωμένος στον αντί-Χριστιανισμό.
Επειδή δεν καλλιεργούνται, δεν βλέπουν την σύγκρουση μεταξύ της αληθινής Ορθοδοξίας και του κόσμου, τον οποίο δεν έχουν ακόμη αφήσει πίσω τους. Σε αντιδιαστολή με αυτό, μια μεταστροφή στην αληθινή Ορθοδοξία πρέπει να είναι ολοκληρωτική, πρέπει να έχει επιπτώσεις σε όλα όσα κανείς πράττει, στον τρόπο που κάποιος βλέπει τα πράγματα και αξιολογεί το καθετί στην ζωή του. Διαφορετικά, η Ορθοδοξία γίνεται άλλη μια αίρεση, η οποία διαφοροποιείται μόνο εξωτερικά από άλλες αιρέσεις όπως ο Μορμονισμός.
Ένα κάποιος κοιτάξει σε όλες τις αιρέσεις, είναι όλες στο ίδιο επίπεδο’ είναι όλες σαν να έχουν μία μόνο διάσταση, χωρίς τίποτα βαθύτερο-διαφέρουν μόνο κατά το δόγμα. Εάν η Ορθοδοξία είναι μία από αυτές, τότε δεν είναι η Αλήθεια, αλλά απλώς μία αίρεση μέσα στις πολλές.
Αλλά η Ορθοδοξία είναι κυρίως η Αλήθεια, και θα έπρεπε να αλλάζει ολοσχερώς τη ζωή κάποιου. Γι αυτό, προκειμένου να έχουμε αυτή την ολική ορθόδοξη άποψη για τον κόσμο, πρέπει συνεχώς να παιδαγωγούμαστε, να πηγαίνουμε βαθύτερα, στα ουσιώδη και καίρια…
Αυτή η σειρά μαθημάτων θα επικεντρωθεί στα πιο σημαντικά κινήματα και στους πιο σημαντικούς συγγραφείς που βοήθησαν να διαμορφωθεί η νοοτροπία που έχουμε σήμερα. Εάν κάποιος δεν επαγρυπνεί για όλα αυτά, μπορεί να είναι φυσικά ορθόδοξος, αλλά διατρέχει μεγάλο κίνδυνο, διότι τα διάφορα κινήματα της διανόησης που έχουν διαμορφωθεί κατά τους τελευταίους οκτώ ή εννέα αιώνες τον επηρεάζουν άμεσα και δεν μπορεί να γνωρίζει πώς να απαντήσει σε αυτά εάν δεν του είναι σαφές, που είναι σωστά, που σφάλλουν και πως έχουν προκύψει.
Κάποιος μπορεί να βρεθεί σε πολύ επισφαλή θέση, ακόμη και στη θέση ενός «ορθόδοξου συντηρητικού» που απλώς κάθεται στη γωνιά του και λέει: «Ώ! Πιστεύω αυτό και οτιδήποτε άλλο είναι κακό.»Αυτό φυσικά, είναι πολύ ψεύτικο διότι πρέπει να έχεις επαφή με τον κόσμο: τα παιδιά σου πηγαίνουν στο σχολείο, διαβάζεις εφημερίδες, έχεις επαφή με ανθρώπους που πιστεύουν διαφορετικά πράγματα, ακόμη και με ορθόδοξους ανθρώπους που δεν ξέρουν τι πιστεύουν. Εάν δεν έχεις επίγνωση περί τίνος πρόκειται, η ορθοδοξία σου θα μολυνθεί¸ χωρίς καν να το γνωρίζεις, με όλα τα είδη των σύγχρονων ιδεών.
Θα πηγαίνεις στην εκκλησία την Κυριακή και την υπόλοιπη εβδομάδα θα ζεις με κάποιο άλλο είδος προτύπων, τα οποία μπορεί να είναι καταστροφικά. Προκειμένου να το αποφύγουμε αυτό, πρέπει να ακολουθήσουμε τη συμβουλή του αγίου Βασιλείου του Μεγάλου και να αρχίσουμε να εισπράττουμε από τον κόσμο γύρω μας τη σοφία -όπου υπάρχει σοφία- και όπου υπάρχει ανοησία, να γνωρίζουμε γιατί αυτό είναι ανοησία.
Απόσπασμα από το βιβλίο: π. Σεραφείμ Ρόουζ Η ζωή και τα έργα του, 
Τόμος Β΄ 
εκδόσεις Μυριόβιβλος 
σελ, 393-395

Ἡ ὠφέλεια ἐκ τῶν φυσικῶν κακῶν. Ἀρχ. Ἀρσένιος Κατερέλος


πηγή

Ἡ ὠφέλεια ἐκ τῶν φυσικῶν κακῶν

Ὁμιλία Ἀρχιμανδρίτου Ἀρσενίου Κατερέλου  καθηγουμένου τῆς Ι. Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος.

Πῶς τά διάφορα φυσικά κακά προξενοῦν ὠφέλεια.
Λόγοι καί περιστατικά μέ τόν π. Παίσιο .
Ὁ Θεός ἀρέσκεται  νά «νικιέται» ἀπό τίς προσευχές μας.
Ἐάν  προσέχουμε ἀκόμη καί ἡ ὕπαρξη τοῦ διαβόλου μᾶς προξενεῖ καλό.
Ὁ Ἰωνάς τύπος Χριστοῦ. Τιτανικός κ.λ.π.


Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)
Ἀρχείο Ἀναβάσεων 

Ο λύκος, ο όσιος και τα γαϊδουράκια.



Στην περιοχή του Μγβίμε, όπου ασκήτευε ό Όσιος Σίω ό Σπηλαιώτης, τα θηρία, και κυρίως οι λύκοι, κατασπάραζαν συχνά τα ζώα των ανθρώπων, πού έφθαναν ως εκεί ζητώντας θεραπεία, αλλά και τα γαϊδουράκια, πού είχαν οι ασκητές, για να μεταφέρουν διάφορα φορτία. Ό Όσιος Σίω, βλέποντας τόσο τούς προσκυνητές όσο και τούς μοναχούς να θλίβονται για την απώλεια των υποζυγίων τους, προσευχήθηκε στον Κύριο, να οδηγήσει μπροστά του όλα τα άγρια ζώα πού ζούσαν στον Μγβίμε. Μόλις τελείωσε την παράκληση του και βγήκε από την σπηλιά του, αντίκρισε αναρίθμητα θηρία, μικρά και μεγάλα, να στέκονται εκεί, με σκυμμένα τα κεφάλια, σαν να περίμεναν κάποια εντολή του.
- Ακούστε τί θα σάς πω, άρχισε να τα νουθετεί ό Όσιος. Ό Χριστός γνωρίζει πώς ή καρδιά μου πονά για σάς. Αυτή ή έρημος όμως θα γεμίσει ανθρώπους, πού θα δοξολογούν τον Θεό, γι' αυτό πρέπει να πάτε σε άλλον τόπο. Μόνο ένα από σάς θα μείνει εδώ, για να βόσκει τα γαϊδουράκια των αδελφών. Έτσι θα εξιλεωθείτε για τις ζημιές πού κάνατε.


Σε λίγα λεπτά όλα τα θηρία είχαν εξαφανιστεί, εκτός από έναν λύκο, πού έμεινε ακίνητος μπροστά στον Όσιο, κοιτάζοντάς τον στα μάτια.
- Στον όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, είπε εκείνος, σε προστάζω από σήμερα να φυλάς τα υποζύγια των αδελφών. Κάθε πρωί θα τα οδηγείς στην βοσκή και κάθε βράδυ θα τα φέρνεις πίσω. Θα τρως ότι τρώμε κι εμείς. Ζώο ή άνθρωπο δεν θα πειράξεις. Εμπρός, δουλειά τώρα.
Από τότε ό λύκος, ημερωμένος και υποταγμένος στον Όσιο, έβοσκε τα γαϊδουράκια. Σάρκα δεν γεύθηκε ποτέ. Κάθε πρωί έτρωγε ψωμί μουσκεμένο σε νερό, τον ίδιο και τον βράδυ. Ύστερα πήγαινε στην φωλιά του -μια τρύπα σκαμμένη από τον Όσιο Σίω δίπλα στην σπηλιά του- όπου περνούσε την νύχτα. Πέρασαν έτσι έξι χρόνια. Μια μέρα ό λύκος έφερε πίσω τα ζώα νωρίτερα από την συνηθισμένη ώρα και άρχισε ν' αλυχτά παράξενα. Οι Πατέρες δεν άργησαν να διαπιστώσουν πώς έλειπε ένα γαϊδουράκια, πού ανήκε στον μοναχό Κόνωνα. Πιστεύοντας ακράδαντα πώς ό λύκος είχε φάει τον ζώο του, ό Κόνων έτρεξε στην σπηλιά του Οσίου.
- Γέροντα, εξιλεωθείτε αιτίας σου έχασα τον γάιδαρο μου, ξέσπασε θυμωμένος.
Ο πραότατος Σίω δεν ταράχθηκε από την άπρεπή συμπεριφορά του υποτακτικού του. Στον μεταξύ ό λύκος είχε πλησιάσει κοντά τους. Τούς κοιτούσε και κουνούσε την ουρά του, σαν να ήθελε κάτι να τούς πει. Βλέποντας όμως πώς δεν τον καταλάβαιναν, άρπαξε τον ραβδί του Κόνωνα με τα δόντια του κι άρχισε να τον τραβά επίμονα. Τον ακολούθησαν και σε λίγο βρέθηκαν επάνω από ένα βάραθρο. Έσκυψαν με προσοχή και είδαν στον βάθος του τον γαϊδουράκια να κείτεται νεκρό μέσα σε μια λίμνη αίματος. Ήταν φανερό ότι είχε τσακιστεί στον γκρεμό.
Ο Κόνων, μετανοημένος, ζήτησε με δάκρυα συγγνώμη από τον Γέροντα. Ύστερα απώλεια' αυτό τον γεγονός ό Όσιος είπε στον λύκο:
Αρκετά μάς υπηρέτησες. Σ' ευχαριστούμε για τούς κόπους σου. Πήγαινε πια να βρεις τούς συντρόφους σου. Τα γαϊδουράκια θα τα βόσκουν από δώ και πέρα οι αδελφοί.

Σιωνισμός: o Παγκόσμιος Δυνάστης.




Σιωνισμός είναι μια απάνθρωπη, αντίθεη και ρατσιστική ομάδα που αιώνες τώρα παραπλανά τους Εβραίους και όλο τον υπόλοιπο κόσμο, με στόχο την παγκόσμια κυριαρχία.
Κατά την εξορία των Εβραίων στη Βαβυλώνα και γύρω στο 586, κάποιοι Εβραίοι αναμείχθηκαν με τους Χαλδαίους και μυήθηκαν από αυτούς στην αστρολογία, τον πνευματισμό και τη μαγεία.
Έτσι προέκυψε η μαγεία Καμπάλα, το βιβλίο Ταλμούδ και η ομάδα των Φαρισαίων, η οποία επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ το 583 με τους υπόλοιπους Εβραίους.
Σιγά σιγά οι Φαρισαίοι, που ονειρεύονταν ότι ο Θεός θα βασίλευε σε όλο τον κόσμο μέσω αυτών και ενός θεϊκού απεσταλμένου (Μεσσία) που θα υπέτασσε τους άλλους λαούς με το σπαθί, απέκτησαν τον έλεγχο των δικαστηρίων και του Μεγάλου Συνεδρίου (Σανχεντρίν), που ίδρυσε το 457 ο Έσδρα. Αυτοί μεθόδευσαν τη Σταύρωση του Ιησού Χριστού, που δεν ήταν όπως Τον ήθελαν.


Το 70 μ.Χ., με την κατάληψη της Ιερουσαλήμ από τον Τίτο, το Σανχεντρίν μεταφέρθηκε στη Γιάμνια, και ο ραβίνος Ιωχανάν έπεισε όλους τους Εβραίους πως αυτό ήταν μια θρησκευτική και διοικητική εξουσία αντιπροσωπευτική όλους του έθνους. Έτσι οι Φαρισαίοι ανέλαβαν ουσιαστικά τη διοίκηση του Εβραϊκού λαού.
Αργότερα το Συνέδριο μεταφέρθηκε κατά σειράν στην Τιβεριάδα, τη Βαβυλώνα, την Κωνσταντινούπολη (1680) και τη Θεσσαλονίκη (1880). Μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τους Έλληνες, μεταφέρεται κατά σειρά στη Μ. Βρετανία, στις Η.Π.Α. και τέλος στο Ισραήλ (1970).
Ο Σιωνισμός στάθηκε πάντα εχθρός του Ελληνισμού,
θεωρώντας τον εμπόδιο για την παγκόσμια κυριαρχία
και η εχθρότητα αυτή μεγάλωσε με τον ασπασμό της χριστιανικής πίστης από τους Έλληνες.
Ο Σιωνισμός φέρεται ως δημιουργός ή υποκινητής του Γνωστικισμού (Σίμων ο μάγος), του Αρειανισμού - και άλλων ομάδων και αιρέσεων, με τις οποίες επιχείρησε να νοθεύσει το Χριστιανισμό - , του Ισλάμ, που χρησιμοποίησε για να καταστρέψει το Βυζάντιο, και πλήθους ισλαμικών αιρέσεων, όπως οι Φατιμίδες και οι Ασσασίνοι, οι οποίοι δίδαξαν και τους Ναΐτες.
Ακόμα των Ροδόσταυρων, της Μασονίας, των Μαρτινιστών, των Πεφωτισμένων της Βαυαρίας (illuminati), της Θεοσοφικής Εταιρείας, διαφόρων οικονομικών και κοινωνικών θεωριών (Μαρξισμός, αναρχισμός) κ.ά.
Με τη Γαλλική Επανάσταση και το μασονικό της σύνθημα "ελευθερία, ισότης, αδελφότης", το οποίο οι ίδιοι οι Σιωνιστές στα "Πρωτόκολλά" τους διακωμωδούν, ανέτρεψαν την παραδοσιακή αριστοκρατία, ώστε η εξουσία να περιέλθει στα χέρια των "κυρίων του χρήματος", δηλαδή των ίδιων.
Στη Ρωσία, αφού πρώτα πέτυχαν πλήρη διάβρωση της αυλής δια του Ρασπούτιν, του θεοσοφιστή ψευτοκαλόγερου που έλεγχε την τσαρίνα, άρπαξαν την εξουσία μέσω των μελών του κομμουνιστικού κόμματος, που φαντάζονταν πως... επαναστατούσαν για το "καλό" του λαού..
Ο Σιωνισμός υποστήριξε τα περισσότερα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα, φροντίζοντας μετά να βάλει στο χέρι τους δήθεν "απελευθερωμένους" λαούς με προκατασκευασμένα κόμματα και πολιτικούς, μυστικές υπηρεσίες, δάνεια, μασονικές στοές και άλλες ραδιουργίες.
Ως βασικοί υπηρέτες των σχεδίων του Σιωνισμού φέρονται η Αγγλία - έδρα της μασονικής στοάς Mother Lodge - και κατόπιν η Αμερική, που είναι και βασική υποστηρίκτρια του κράτους του Ισραήλ.
Ο Σιωνισμός υποκινεί δια των πρακτόρων του αναρχικές και φασιστικές ομάδες, ώστε ο κοσμάκης να τρομοκρατείται και να ζητά περισσότερο κράτος, περισσότερη καταστολή. Ακόμα προωθεί και στρατιωτικά καθεστώτα.
Όμως ο κοινοβουλευτισμός (άσχετος με τη δημοκρατία των αρχαίων Ελλήνων, την επαναστατική εθνοσυνέλευση του '21 και τις δημοκρατικές συνοδικές διαδικασίες της Εκκλησίας) κατορθώνει να επιβάλλει τους πιο εξωφρενικούς νόμους (Shengen), να καταπνίγει τις αντιδράσεις και να εξαπατά με πιο μεγάλη επιτυχία από μια δικτατορία, ενώ ο κόσμος ικανοποιείται με την ψευδαίσθηση των ελεύθερων εκλογών και δεν επαναστατεί.
Ο Σιωνισμός δρα δια της παραπλάνησης.
Έτσι, από την Ευρωπαϊκή Ένωση Χάλυβα δημιούργησε την Ε.Ο.Κ. και κατόπιν την Ενωμένη Ευρώπη, που κανείς δεν διευκρινίζει προς τα που οδεύει.
Τέλος, τραγική είναι η παραπλάνηση ακόμα και του εβραϊκού λαού από το Σιωνισμό:
οι ίδιοι οι ηγέτες του Σιωνισμού (Τέοντορ Χερτζλ κ.ά) οργάνωσαν με τον Τσάρο και το Χίτλερ τις διώξεις των ομοεθνών τους, ώστε να τους κάνουν θιασώτες της επιστροφής στην Παλαιστίνη και να απαιτήσουν δικό τους κράτος λόγω των διώξεων αυτών, που ποτέ δεν είχαν ως θύματα τους πλούσιους Σιωνιστές... (όπως καταγγέλλουν πολλοί Εβραίοι, βλ. ).
Σύμφωνα με τα "Πρωτόκολλα των σοφών της Σιών" τέτοιου είδους θυσίες "για το καλό του συνόλου" είναι ψιλά γράμματα, ενώ ένας θυσιασμένος Εβραίος αξίζει όσο εκατόμβες Χριστιανών μπροστά "στα μάτια του Θεού...".
Ο Σιωνισμός δεν είναι αφελής ώστε να αποκαλύψει το πραγματικό του πρόσωπο.
Αιώνες τώρα εργάζεται μέσω πρακτόρων,
που και αυτοί φορούν προσωπείο,
κρύβοντας τα σχέδιά τους από τους υφισταμένους τους.
Ο ινδοβουδιστικός μανδύας χρησιμοποιείται, γιατί η μοιρολατρία των θρησκειών αυτών (Κάρμα κ.τ.λ.) δημιουργεί τους τέλειους σκλάβους, όπως αποδεικνύει η περίπτωση της Ινδίας.
Ο Ινδοβουδισμός μοιάζει εντυπωσιακά με τις "εσωτερικές", δηλ. μαγικές παραδόσεις της Ευρώπης και την Εβραϊκή Καμπάλα, όχι επειδή πρόκειται περί της αλήθειας, όπως θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε, αλλά επειδή κοινός διδάσκαλος όλων αυτών είναι ο Εωσφόρος.
Άλλο εντυπωσιακό είναι ότι οι ινδουιστικές και πάσης φύσεως νεοεποχίτικες οργανώσεις, που διεκπεραιώνουν την αποβλάκωση των "Γκόϊμ" (μετ. "κτήνη", όλοι οι λαοί πλην των Εβραίων, κατά το Ταλμούδ) για λογαριασμό του Σιωνισμού, προετοιμάζουν τους οπαδούς τους για θρησκευτικό πόλεμο και εκδίδουν βιβλία όπου περιγράφεται η διακυβέρνηση του κόσμου με βάση τις κάστες του Ινδουισμού (Χάρε Κρίσνα) και ολοκληρωτικά μοντέλα φασιστικού τύπου (Νέα Ακρόπολη κ.ά.).
Υποστηρίζεται ότι ο Σιωνισμός έχει εισδύσει στην Παπική Εκκλησία και ελέγχει πλέον εγκληματικές οργανώσεις, όπως η Μαφία, και μέσω αυτών και μυστικών υπηρεσιών, το εμπόριο ναρκωτικών, την τρομοκρατία κι άλλες παράνομες δραστηριότητες.
...Όμως δεν έχει νόημα να δείχνεις τον υποκινητή, εάν δεν φροντίζεις η ζωή σου να μην είναι μια κατάφαση σε αυτή την κατάσταση.
Οι Χριστιανοί ας βιώνουμε την ειρήνη του Χριστού και την αδιάλειπτη προσευχή, ας δίνουμε στους συνανθρώπους μας την αγάπη, που τόσο λείπει σήμερα.
Ας γνωρίζουμε ποια είναι η Ορθόδοξη Πίστη, ώστε να μην πέφτουμε στις πλάνες της "Νέας Εποχής", και να διαφωτίζουμε όσους έχουν τυχόν πέσει, και ας στηρίζουμε κάθε προσπάθεια ενημέρωσης πάνω σε τέτοια θέματα.
Ας μην υποκύπτουμε στον καταναλωτισμό, τη σαρκολατρία, την αποχαύνωση της τηλεθέασης, την αδιαφορία της καθημερινότητας. Ας είμαστε το αλάτι της γης και το φως του κόσμου.
Τότε μόνο θα είμαστε αποτελεσματικοί απέναντι σε τέτοια σκοτεινά και και απάνθρωπα σχέδια…
 
 
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΩΝ - ΣΧΕΔΙΟ 100 ΕΤΩΝ:

18. ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΠΑΝΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ Κ ΝΑ ΠΡΟΩΘΗΣΟΥΝ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΝΙΚΑΝΑ ΣΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΕΝΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕΛΑΝΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥΣ, ΠΟΥ ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ,
ΩΣΤΕ ΟΙ «ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ» ΕΚΒΙΑΖΟΜΕΝΟΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΚΥΒΕΡΝΩΜΕΝΟΙ.

19. ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΝΑ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ.

20. ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ Κ ΤΗΣ ΓΗΣ.

21. ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΣΤΑΘΕΙΑ ,ΠΡΟΩΘΩΝΤΑΣ ΧΑΡΤΙΑ [ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ Κ ΜΕΤΟΧΕΣ] ΣΤΟΥΣ «ΑΠΙΣΤΟΥΣ» , ΕΝΩ ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΟΥΝ ΜΟΝΟ ΧΡΥΣΟ Κ ΓΗ [ΚΤΗΜΑΤΑ]

22. ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΣΟΥΝ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ,ΑΦΕΝΟΣ ΜΕΝ ΝΟΘΕΥΟΝΤΑΣ ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ,ΑΦΕΤΕΡΟΥ ΔΕ ΠΑΡΑ ΠΟΙΩΝΤΑΣ Κ ΠΑΡΑΧΑΡΑΣΣΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ .

23. ΝΑ ΑΥΞΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ,ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ,ΤΗ ΠΕΙΝΑ , ΤΗΝ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ , ΑΦΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΧΡΕΩΣΟΥΝ ΟΛΟΥ ΜΕ ΔΑΝΕΙΑ.

24. ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ.

25. ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΡΑΧ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΝΑ ΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΦΤΑΙΞΙΜΟ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ.

26. ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΛΑΪΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ Κ ΝΑ ΕΠΕΛΘΕΙ ΑΚΥΒΕΡΝΗΣΙΑ Κ ΧΑΟΣ.

27. ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΣΑ ΣΩΤΗΡΕΣ ΠΡΟΩΘΩΝΤΑΣ ΤΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΜΟΝΑΡΧΗΣ , ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ , ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΤΩΝ ΔΟΥΛΩΝ.

Φιλόδοξοι και φιλοχρήματοι κληρικοί




Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

   ΕΝΑΣ νέος κληρικός ξεκινάει πάντα μέ ἁγνές προθέσεις καί ἱερό ζῆλο. Κάνει σχέδια γιά τήν ἐνορία του, προσπαθεῖ νά λύσει προβλήματα καί νά ἐξωραΐσει τόν κεντρικό ναό καί τά ἐξωκκλήσια τῆς ἐνορίας του. Ὁ ἐνθουσιασμός του εἶναι προφανής και οἱ ἐνορίτες τόν παρακολουθοῦν μέ ἐνδιαφέρον καί ἐπαινοῦν κάθε ἐπιτυχία του. Ὅμως ὁ διάβολος καραδοκεῖ καί προσπαθεῖ μέ κάθε τρόπο νά ἐμποδίσει τόν ἱερέα τοῦ Θεοῦ καί νά μειώσει τό ζῆλο του. Τίς περισσότερες φορές ὁ διάβολος πετυχαίνει τό σκοπό του. Συμβαίνει αὐτό πού ἔλεγε ὁ Γέροντας Παΐσιος, ὁ ὁποῖος γνώριζε πολλούς κληρικούς καί εἶχε παρακολουθήσει τή μεταβολή τους πρός τό χειρότερο, ἐνῶ θά ἔπρεπε νά προοδεύουν πνευματικά καί νά μένουν ἀνεπηρέαστοι ἀπό τούς διαφόρους πειρασμούς. «Στόν κλῆρο οἱ περισσότεροι ξεκινοῦν μέ καλή διάθεση, ἀλλά μετά ἀρχίζει ὁ διάβολος τή δουλειά του καί βλέπεις νά μπαίνει ἡ μανία γιά δόξα, ἡ μανία γιά χρήματα, ἡ μανία γιά ἀξιώματα καί τά ξεχνοῦν ὅλα. Ἐνῶ ξεκίνησαν γιά τό Χριστό, καταλήγουν στό χρυσό».
   Κανένας δέν μπορεῖ νά διαφωνήσει μέ τό Γέροντα. Δυστυχῶς, αὐτό συμβαίνει μέ τούς περισσότερους κληρικούς. Ἐπιθυμοῦν τήν ἐκ τῶν ἀνθρώπων δόξα. Ὅ,τι κάνουν εἶναι γιά τά μάτια τοῦ κόσμου καί τή δική τους προβολή. Θέλουν νά δοξάζονται ἀπό τόν πιστό λαό. Νομίζουν ὅτι ἡ ἱερωσύνη προσφέρεται γιά κάτι τέτοιο, ἐνῶ συμβαίνει ἀκριβῶς τό ἀντίθετο. Ὁ ἱερέας ἔχει ἀποστολή νά ὑπηρετήσει, νά λειτουργήσει, νά ἀναλωθεῖ καί ὄχι νά θεωρεῖ τήν ἱερωσύνη ἐφαλτήριο γιά κοσμική δόξα. Ὅπως ἐπίσης ἡ ἱερωσύνη δέν πρέπει νά θεωρεῖται προσοδοφόρο ἐπάγγελμα. Οἱ βαθμοί της εἶναι βαθμοί διακονίας, ἰδιαίτερα ἡ ἀρχιερωσύνη. Ἡ εὐθύνη τοῦ ἀρχιερέα εἶναι βαρύτατη καί τά καθήκοντά του πολλά. Ὅποιος τήν ἐπιδιώκει, χρησιμοποιώντας μάλιστα καί ἀπαράδεκτες μεθόδους, ἀγνοεῖ προφανῶς αὐτά καί γι᾽ αὐτό δέν πρόκειται νά ἐργαστεῖ κατά Θεόν. Θά εἶναι τό μεγάλο θύμα τοῦ διαβόλου καί ἡ δυσθεράπευτη πληγή τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, πού καλεῖται νά ὑπηρετήσει. 
   Ἀλλά καί ἡ μανία γιά χρήματα μειώνει τόν κληρικό στά μάτια τοῦ λαοῦ. Ὁ ἄπληστος κληρικός εἶναι ἀνάξιος καί ἄς διαθέτει προσόντα καί πτυχία. Ἡ φιλοχρηματία εἶναι τό μεγάλο ἐμπόδιο, γιά νά καρποφορήσει ὁποιαδήποτε ποιμαντική προσπάθεια. Πρέπει νά καταλάβουν οἱ ἐπαγγελματίες κληρικοί ὅτι ἡ ἱερωσύνη δέν εἶναι τράπεζα, ὅπου μποροῦν νά κάνουν συνεχῶς ἀναλήψεις καί τό παγκάρι τοῦ ἱ. ναοῦ δέν εἶναι δικός τους κουμπαράς. Ἡ διακονία τους δέν πρέπει νά εἶναι ἀκριβοπληρωμένη ἀπασχόληση, ἀλλά προσφορά καί θυσία πρός τούς ἀδελφούς. Νά μή ἔχουν ἀπαιτήσεις καί προπαντός νά μή ζητοῦν τόν ὀβολό τῶν πιστῶν, ὅταν οἱ ἴδιοι ποτέ δέν ἔχουν προσφέρει τίποτε. Νά θυμοῦνται ἐπίσης νά ἀνάβουν καί αὐτοί τό κεράκι τους, ρίχνοντας στό παγκάρι τό ἀντίτιμό του. Νά μή μπαίνουν στόν ἱερό ναό χωρίς συναίσθηση τῆς ἱερότητάς του. Μόνο ἔτσι δέν θά χάσουν τόν  δρόμο γιά τόν Χριστό καί δέν θά φτάσουν στόν γκρεμό τοῦ χρυσοῦ.


(Ορθόδοξος Τύπος  , Αριθ Φύλλου 1963, 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013 )

Ανακοινωθέν του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ.κ.Σεραφείμ περί «ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ & ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»


᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 14ῃ Φεβρουαρίου 2013

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

«ΑΡΙΣΤΕΡΑ  &  ΕΚΚΛΗΣΙΑ»

Ὁ μεγάλος Ρῶσσος διανοητής Νικόλαος Μπερδιάγιεφ δήλωσε στήν γνωστή γαλλική ἐφημερίδα Le Monde τό 1947 ὅτι ὁ Διαφωτισμός στήν Εὐρωπαϊκή Ἠπειρο ἀλλά καί στήν παγκόσμια κοινωνική διαδικασία ἔφθασε στά ὅρια του καί ἀποδόμησε ὁ ἴδιος τόν ἑαυτό του ἀποδεικνύοντας τήν ἀνεπάρκειά του καί τήν ἀδυναμία του νά νοηματοδοτήσει τόν ἀνθρώπινο βίο καί νά ἑρμηνεύσει τό μυστήριο τῆς ζωῆς στό ἐφιαλτικό Ὁλοκαύτωμα ἑκατομμυρίων ἀνθρωπίνων ὑπάρξεων ἀπό τήν ναζιστική θηριωδία τῶν ὁπαδῶν τοῦ ὑπερανθρώπου καθώς καί στίς ἑκατόμβες τῶν θυμάτων τῆς δικτατορίας τοῦ δῆθεν προλεταριάτου στά ἐφιαλτικά γκουλάγκς καί στά ψυχιατρεῖα τοῦ αἱμοσταγοῦς σταλινισμοῦ. Ἀποτέλεσμα τῆς ἀνειπώτου φρίκης καί τῆς εἰδεχθεστάτης κακουργίας κατά τῆς ἰδίας τῆς ζωῆς τῶν δύο αὐτῶν ἐκ πρώτης ὄψεως ἀντιθετικῶν συστημάτων τοῦ ναζισμοῦ καί τοῦ σταλινισμοῦ ὑπῆρξε ἡ ἀπόπειρα ἐπανορθρώσεως τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τῆς ἰδίας τῆς ζωῆς τόσον μέ τήν ἵδρυση τοῦ ΟΗΕ ὅσον καί μέ τήν περιώνυμον περεστρόϊκα καί τήν σημειολογίαν τῆς κατεδαφίσεως τοῦ τείχους τοῦ αἴσχους στό Ἀνατολικό Βερολίνο τοῦ λεγομένου ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ.
Ἑτεροχρονισμένα λοιπόν ὅπως πάντοτε συμβαίνει στόν τόπο μας τόν δῆθεν διαφωτισμό πού διϊστορικά ἀπέτυχε καί συνετρίβη κάτω ἀπό τό βάρος τοῦ ἀγνωστικισμοῦ του καί τῆς ἀποϊεροποιήσεως τοῦ ἀνθρωπίνου βίου καί τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου τόν ἔχουν ἐναγκαλισθῆ «περιπαθῶς» τά κόμματα τῆς λεγομένης ἀριστερᾶς ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, ΔΗΜΑΡ καί ΚΚΕ πού ἐπαίρονται ὡς «ριζοσπαστικά» κόμματα μέ τό ἰδεολόγημα τῆς κοπῆς τῶν ριζῶν πού ἀναφέρονται στό ἱερό τρίπτυχο οἰκογένεια, πατρίδα, θρησκεία. Πυροβολοῦν τίς ἀνωτέρω λέξεις μέ ὑπερβάλλουσα θρασύτητα καί δέν διδάσκονται ἀπό τήν ἱστορική πορεία τῶν ἄλλων λαῶν πού βάδισαν τό ἴδιο σαπρό καί σκωληκόβρωτο μονοπάτι. Εἶναι δέ ἐνδεικτικό ὅτι ἐνῶ ὁ ὑπαρκτός σοσιαλισμός κατέρρευσε ὡς χάρτινος πύργος ἀπό τά ἴδια ἀκριβῶς ἰδεολογήματα οἱ ἐντόπιοι διατάκτες του, συνεχίζουν ἀπτόητοι νά κυμματίζουν τά ἰδεοληπτικά φλάμπουρα τῆς ἀνερμάτιστης, ἀσύνετης, σκοτεινῆς καί ἀπάνθρωπης ἱστορικῆς πορείας τοῦ δῆθεν διαφωτισμοῦ. Στήν ἔννοια τῆς πατρίδος ἀντιπαραθέτουν ἀφελῶς στήν καλυτέρα περίπτωση γιατί δυστυχῶς ὑπάρχει καί ἡ ἐντεταλμένη ἀπό διεθνιστικά σιωνιστικά γνωστά κέντρα ὑπηρεσία τόν διεθνισμό, τήν δῆθεν πολυπολιτισμικότητα καί τήν καταδολίευση τῆς ἐννοίας τοῦ Ἔθνους καί τοῦ Γένους, στήν ἔννοια τῆς οἰκογένειας ἀντιπαραθέτουν τήν θεσμοποίηση κάθε ψυχοπαθολογικῆς ἐκτροπῆς καί ἀνατροπῆς τῆς ἀνθρωπίνης φυσιολογίας καί ὀντολογίας καθώς καί τήν μετατροπή τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου σέ χρηστικό ἀντικείμενο ὅπως λ.χ. μέ τό γνωστό σύμφωνο συμβίωσης καί τέλος στήν ἔννοια τῆς πενυματικῆς ἀναγωγῆς καί τῆς θεϊστικῆς προοπτικῆς τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου τόν ἀγνωστικισμό, τήν δῆθεν οὐδετερόθρησκη πολιτεία πού στήν περίπτωση τῆς χώρας μας, ἐξισοῦται μέ τόν ἀπηνῆ διωγμό τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς οὐσίας τοῦ Γένους καί τόν συμπνιγμό στήν ἐπιδερμικότητα καί στήν θεοποίηση τοῦ ἀσυνείδητου, ἄλογου καί κτιστοῦ κόσμου κηρύσσοντας τόν δῆθεν ἐκμηδενισμό τοῦ ἀνθρωπίνου ὄντος καί τόν παραλογισμό μέσα σέ μία πληθωρική Δημιουργία πού προϋποθέτει σκέψι, ἁρμονία τελονομία καί ὑπερμαθηματική ἀκρίβεια. Τό πλέον τραγικό εἶναι ὅτι οἱ παραπάνω κομματικοί σχηματισμοί δέν διδάχθηκαν τίποτα ἀπό τήν τραγική ἱστορία τῶν ὁμοϊδεατῶν τους καί ἐνῶ δακρύβρεκτα καταγγέλουν τήν παραβατικότητα καί τήν καταδολίευση ἀνθρώπου ἀπό ἄνθρωπο συνδράμουν πάσῃ δυνάμει τήν καπιταλιστική χυδαιότητα ἀρνούμενοι τήν αἰωνιότητα τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου μέ προφανές ἀποτέλεσμα τό κτίσιμο ἑνός κόσμου χωρίς μεταφυσική ἀναγωγή, χωρίς πνευματικότητα, μέ τό ἐπιφαινόμενο τῆς δῆθεν κοινωνικῆς ἠθικῆς, ἡ ὁποία γκρεμίζεται ἀπό τήν ἄρνηση τῆς ἀνθρώπινης ὀντολογίας. Τό μεῖζον ὑπαρξιακό ἐρώτημα ἐφ’ ὅσον πρόκειται νά πεθάνω καί νά ἐκμηδενισθῶ γιατί νά εἶμαι δίκαιος καί ἠθικός; γιατί νά μήν εἶμαι ἁρπακτικό; γιατί νά δέχομαι ἠθικές ἐπιταγές ἀφοῦ ὅλα ὅσα μέ συγκροτοῦν δέν εἶναι παρά μόνο ἐκροές κυττάρων καί συναρμογή φυσικῶν στοιχείων; ἀποτελεῖ τόν ἀκατάλυτο βράχο στόν ὁποῖον συντρίβονται τά «ἠθικά» ἰδεολογήματα τῆς λεγομένης ἀριστερᾶς ὅπως καί ἱστορικά ἀποδείχθηκε καί χρειάστηκαν οἱ μυστικές ἀστυνομίες, τά στρατόπεδα συγκέντρωσης καί τά γκουλάγκς γιά νά ἐπιβάλουν τήν κομματική καθαρότητα καί τήν κομματική γραμμή στούς ὀπορτσουνιστές καί τούς ἀμφισβητίες. Ὁ χωρισμός Ἐκκλησίας καί Ἔθνους γιατί Ἐκκλησίας καί Κράτους ἔχει ἤδη συντελεστεῖ μέ τούς διακριτούς ρόλους τοῦ Συντάγματος 1975 πού «εὐαγγελίζονται» οἱ ἀνωτέρω κομματικοί σχηματισμοί ἰσοδυναμεῖ μέ τόν ἀπηνῆ διωγμό τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας καί τήν ἀπόπειρα κοινωνικῆς καί ἐθνικῆς περιθωριοποιήσεώς της. Γιά νά «χρυσώσουν» τό χάπι στόν εὐσεβῆ Ἑλληνικό λαό πού στό συγκεκριμμένο θέμα ἀσφαλῶς καί δέν τόν ἐκφράζουν χρησιμοποιοῦν ψεύδη καί ἀνακρίβειες ὅπως ἡ δῆθεν «ἀμύθητη» ἐκκλησιαστική περιουσία ἤ ἡ δῆθεν «χαριστική» μισθοδοσία τοῦ Ὀρθοδόξου Κλήρου ἀποκρύποντες μεθοδικά τό αὐταπόδεικτο γεγονός ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀπό τό ἔτος τῆς ἀπελευθερώσεως 1833 μέχρι σήμερα καταληστεύθηκε ἀπό τήν Ἑλληνική Πολιτεία μέ τήν ἁρπαγή καί δήμευση τοῦ 96% τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καί ὅτι ἡ Ἐκκλησιαστική περιουσία τῶν 412 Μονῶν πού ἐδημεύθη τό 1833 θά δημιουργοῦσε Ἐκκλησιαστικό Ταμεῖο γιά τήν οἰκονομική ἐνίσχυση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ὅτι ἡ ὑποχρέωση τῆς μισθοδοσίας τοῦ Ὀρθοδόξου Κλήρου ἐπαναβεβαιώθηκε μέ τήν ὑπογραφή τῆς γνωστῆς σύμβασης τοῦ 1952 καί ὅτι ἡ ἀπόπειρα ἁρπαγῆς τῆς ἐναπομεινάσης μοναστηριακῆς περιουσίας ἀπό τό Νόμο 1700/1987 (Τρίτση) συνετρίβη μέ τίς γνωστές δύο ἀποφάσεις τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου. Καί εἶναι τόση ἡ μανία, ἡ ἐμπάθεια καί τό σατανικό μῖσος κατά τῆς μητρός τοῦ Γένους Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἔνεκεν τῆς ὁποίας δέν ἀποτελοῦμε σήμερα τό ὑπόλοιπο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Τουρκίας ὥστε φθάνουν στό σημεῖο αὐτοί οἱ δῆθεν «οὐδετερόθρησκοι» νά ἐπιδιώκουν μέ κάθε μέσο τήν ἰσλαμοποίηση τῆς μαρτυρικῆς μας πατρίδος πού κάθε σπιθαμή γῆς εἶναι ποτισμένο μέ τό ἄσπιλο αἷμα τῶν χιλιάδων νοεμαρτύρων μας, ἔχοντας σάν στρατηγική τήν ἐφευρεθεῖσα ἀπό τόν Τουρκοαιγύπτιο Ἰμπραήμ Πασᾶ μεθοδεία τοῦ ἐξανδραποδισμοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους μέ τήν δημογραφική καί ἐθνοτική ἀλλοίωση μέσα ἀπό τόν ἐναγκαλισμό καί τήν προστασία τῆς λαθρομετανάστευσης, μέ στόχο καί σκοπό νά παύσει νά ὑπάρχει Ἑλληνορθόδοξο Γένος καί σέ κάθε γειτονιά νά «φυτρώσει» ὁ θρασύς μιναρές τῆς ψευδοθρησκείας τοῦ Ἰσλάμ, τοῦ πραγματικοῦ φονταμενταλισμοῦ πού ἀντιστρατεύεται τόν μόνο ἀληθινό Τριαδικό Θεό καί τόν ἐνσαρκωθέντα Υἱόν καί Λόγον Του ἀληθῆ Μεσσία καί Σωτῆρα, τέλειον Θεόν καί τέλειον ἄνθρωπον Ἰησοῦν Χριστόν. Βεβαίως ὅλοι οἱ παραπάνω σχεδιασμοί προσκρούουν στό ἐν ἰσχύι Σύνταγμα τοῦ ὁποίου ἡ τυχόν ἀναθεώρησι μπορεῖ νά ἀρχίση μέσα στό τρέχον ἔτος σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 110 τοῦ Συντάγματος ἀλλά πού προϋποθέτει τήν ηὐξημένη πλειοψηφία τῶν 180 ἑδρῶν γιά τήν ὑλοποιησή της, τήν ὁποία δέν διαθέτουν οἱ  «ριζοσπάσται» τῆς δῆθεν «Ἀριστερᾶς» καί λέμε δῆθεν Ἀριστερᾶς διότι ὅλο τό ἰδεολογικό τους ὁπλοστάσιο στά κοινωνικά θέματα εἶναι κατακρεουργημένο δάνειο ἀπό τό Εὐαγγελικό μήνυμα καί τίς Εὐαγγελικές ἀρχές πού τονίζουν ἐμφαντικά «εκοπώτερον στί κάμηλον διά τρυπήματος ραφίδος εἰσελθεῖν ἤ πλούσιον εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν» (Ματθ. ιθ΄24), καί «δυσκόλως οἱ τά χρήματα ἔχοντες εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελεύσονται» (Μαρ. ι΄23) τό ὁποῖον ὅμως δάνειο τό ἀποδυναμώνουν καί τό εὐτελίζουν μέ τόν ἀγνωστικισμό πού ἀπομειώνει καί διαστρέφει τήν οὐσία καί τόν δυναμισμό του διότι μετατρέπει ἠθικά καί πνευματικά τόν ἀνθρώπινο βίο σέ «βοσκηματώδη» καί τήν ζωή σέ ζούγκλα καί ἑπομένως ἀναποδράστως ἀφανίζουν τήν ἔννοια τοῦ δικαίου. Νά γιατί ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ μόνη γνήσια ἀριστερά σέ κάθε οἰκονομικῆς ὑφῆς θέμα μέ τήν πραγματική διάσταση τοῦ ὅρου. Τέλος ὅσον ἀφορᾶ στόν ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ καί τήν ΔΗΜΑΡ πού αὐτοπροβάλλονται ὡς Εὐρωπαϊσταί θά πρέπει νά τούς ὑπενθυμίσει κάποιος τό λεγόμενο Εὐρωπαϊκό κεκτημένο καί τό δικαιϊκό σύστημα τῶν κρατῶν δικαίου καί ὅσον μέ ἀφορᾶ μέ τήν πρώτη κίνηση οἱουδήποτε γιά τήν καταδολίευση τῆς συμβατικῆς ὑποχρεώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους πρός τήν Ὀρθόδοξο Καθολική Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος διά τήν μισθοδοσία τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου εἶναι ἤδη ἕτοιμο τό νομικό ὁπλοστάσιο καί τά ἀπαιτούμενα νομικά κείμενα διά τήν διεκδίκησι τῆς Πειραϊκῆς χερσονήσου, πού ἀποτελοῦσε περιουσιακό στοιχεῖο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Σπυρίδωνος Πειραιῶς πού διελύθη παρανόμως ἀπό τήν Βαυαρική Ἀντιβασιλεία καί πού θά πρέπει νά ἐπιστραφῆ στήν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία τοῦ Πειραιῶς ἐφ’ ὅσον οὐδέποτε ἀποζημιώθηκε. Τό δεδικασμένο τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων ἄν τό θέλουν οἱ παραπάνω δῆθεν προοδευτικές δυνάμεις θά μᾶς δώσει τήν λύση τοῦ προβλήματος καί τότε νά δοῦμε ποῦ θά κρυφτοῦν. Αὐτά πρός τό παρόν...
 Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ
  

Η αποστασία του «υιού της απωλείας», το μέγα σημείο των εσχάτων καιρών!


Την αποστασία ως μεγάλο σημείο των εσχάτων καιρών αναφέρει και ο Απόστολος Παύλος (βλ. Β΄Θεσ. Β΄1-4) συνδέοντάς την με την εμφάνιση του Αντιχρίστου, του κατ’ εξοχήν αμαρτωλού ανθρώπου, του«υιού_της_απωλείας», που θ’ αντιταχθεί στην αλήθεια υπερυψώνοντας τον εαυτό του πάνω από κάθε άλλον που προσκυνήθηκε ως θεός από τους ανθρώπους, θέλοντας ν’ αναγνωριστεί ο ίδιος ως θεός.

Ο Απόστολος διαβλέπει ότι οι άνθρωποι θα είναι τότε φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, ανυπάκουοι στους γονείς, αχάριστοι, ανευλαβείς, άσπλαχνοι, αδιάλλακτοι, συκοφάντες, ασυγκράτητοι, ανήμεροι, προδότες, αυθάδεις, φουσκωμένοι από υπερηφάνεια και εγωισμό, θ’ αγαπούν περισσότερο τις ηδονές παρά τον Θεό και θα επιδεικνύουν υποκριτική ευσέβεια (Β΄Τιμ. Β΄1-7).

Είναι αλήθεια, ότι τα χαρακτηριστικά αυτά σήμερα τα λαμβάνει ο άνθρωπος από μικρό παιδί σε μεγάλο βαθμό: η επιρροή της τηλεόρασης και γενικά των τεχνολογικών πειρασμών, το κατάντημα της παιδείας, η διάλυση της οικογένειας και η έλλειψη επαφής με τους γονείς, η αμέλεια για σωστή ανατροφή, το πλήθος των υποχρεώσεων, η μοναξιά της παιδικής ηλικίας, η αντικατάσταση των ηρώων και των καλών προτύπων από δαιμονικές μορφές και φτηνά είδωλα του σταρ σύστεμ, η έλλειψη αξιών, η στέρηση κατήχησης, η απουσία βιώματος της χριστιανικής ζωής, του παραδείγματος της αγιότητας, η γαλούχηση με εικόνες διαβολικής διαστροφής και επιθετικότητας, όλα αυτά συμβάλουν στην καταστροφή της παιδικής ψυχής και του χαρακτήρα των σημερινών παιδιών.

Πόσοι γονείς στην (κάποτε) Ορθόδοξη πατρίδα μας ξυπνούν τα παιδιά τους το πρωί της Κυριακής για την εκκλησία; Πόσοι τα στέλνουν στο κατηχητικό; Πόσοι καταφέρνουν να τους προσφέρουν μια εικόνα ζωής άξια για μίμηση και πόσοι άραγε νοιάζονται γι’ αυτό;
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος θεωρεί ότι η αμέλεια που δείχνουμε για την ανατροφή των παιδιών μας είναι ικανή ν’ ανατρέψει όλη την οικουμένη. Πόσο μάλλον όταν αυτή συνοδεύεται από την προβολή της διαστροφής των ημερών μας, που προάγει ακόμα και την ομοφυλοφιλία ως πρότυπο ζωής!  Η κραυγαλέα αποστασία της εποχής μας γίνεται αισθητή όταν συνειδητοποιήσουμε ότι η ιδεολογική και θεσμική καταξίωση της ομοφυλοφιλίας είναι κάτι το πρωτοφανές στην ανθρώπινη ιστορία, αφού ομοφυλοφιλικοί γάμοι και υιοθεσίες δεν υπήρξαν σε καμιά κοινωνία πρωτόγονη ή πολιτισμένη.

Ο Απόστολος Ιούδας στην καθολική του επιστολή (Ιούδα 18-19) αναφέρει ότι οι άνθρωποι των εσχάτων καιρών θα εμπαίζουν τα θεία και τα ιερά και θα παρασύρονται από τις αισχρές τους επιθυμίες στην ασέβεια. Σήμερα παντού ακούγονται ειρωνείες για την Εκκλησία και τους θεοσεβούμενους ανθρώπους. Επιπλέον είναι ολοφάνερη, συγκριτικά με κάθε άλλη εποχή η απομάκρυνση των ανθρώπων από την ευσέβεια και η αποχή από τη μυστηριακή και λατρευτική ζωή της Εκκλησίας, που αποτελούσε το κέντρο της κοινωνικής ζωής άλλοτε στα χωριά της πατρίδας μας, αλλά και των άλλων χριστιανικών χωρών.
Ακόμη και όταν οι ναοί γεμίζουν σήμερα, οι άνθρωποι που εκκλησιάζονται αποτελούν μικρό ποσοστό του συνόλου και ανήκουν κυρίως στην τρίτη ηλικία. Αλλά κι απ’ αυτούς, οι συνειδητοί χριστιανοί που αγωνίζονται να μεταμορφωθούν σύμφωνα με το θέλημα του Χριστού, πράγματι είναι ελάχιστοι… Δουλειές, καριέρες, διασκεδάσεις, ποδόσφαιρο, κουτσομπολιά, ηλεκτρονική ζωή, ατέλειωτες «υποχρεώσεις», αμαρτωλά πάθη, μονοπωλούν τον χρόνο μας και αφήνουμε τη σχέση μας με το Θεό στο περιθώριο. Δεν αναζητάμε να μιλήσει ο Θεός στην ψυχή μας, δεν βρίσκουμε χρόνο για προσευχή και για μελέτη της Αγίας Γραφής. Προβάλλουμε τις επιθυμίες μας υπεράνω της αγάπης και της ανοχής. Δεν έχουμε λεφτά για ελεημοσύνη, δεν έχουμε διάθεση για νηστείες, για πνευματικές κουβέντες ή αναγνώσματα, δεν έχουμε συμπόνια για όσους υποφέρουν και μας χρειάζονται, δεν γινόμαστε εθελοντές σε έργα αγάπης και συχνά βρίσκουμε χιλιάδες δικαιολογίες για να μην εξομολογούμαστε και να μην κοινωνούμε Σώμα Χριστού!!
Κοντολογίς, με μια λέξη: ΑΠΟΣΤΑΤΟΥΜΕ από την πίστη και την αγάπη του Θεού, προκρίνοντας την καλοπέρασή μας και πολλές δευτερεύουσες ή εφάμαρτες ενασχολήσεις. Η αδιαφορία μας για την πνευματική ζωή που περικλείει όλη την αληθινή χαρά της ανθρώπινης ψυχής, φανερώνει τη μεγάλη αποστασία της εποχής μας. Ο κόσμος μας θυμίζει τα Σόδομα και Γόμορρα σε νέα, μοντέρνα, παγκόσμια έκδοση…

Η αποστασία των… «αγανακτισμένων»
Ο Αντίχριστος θα αποκαλυφθεί αμέσως μετά τη μεγάλη αποστασία, μας βεβαιώνει ο Απόστολος Παύλος (Β΄Θεσ. Β΄3-4) και θα θελήσει με απατηλά μέσα να αναδείξει τον εαυτό του θεό!

Ιδιαίτερα χρειάζεται την προσοχή μας το σύγχρονο φαινόμενο της διεθνούς οικονομικής κρίσης που υποδαυλίζει επιτηδευμένα την επανάσταση όλων των λαών, προκειμένου να βρεθεί η «παγκόσμια_λύση». Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το παγκόσμιο κίνημα των «αγανακτισμένων» που οργανώνει συγκεντρώσεις σε όλο τον πλανήτη με στόχο την «παγκόσμια_αλλαγή», χρηματοδοτείται από παράγοντες της διεθνιστικής και σιωνιστικής ελίτ, όπως ο Τζωρτζ Σόρος και ο Αλ Γκορ, που εργάζονται απροκάλυπτα για την ανάδειξη μιας παγκόσμιας κυβέρνησης…

Η διεθνής μάζα των αγανακτισμένων πολιτών εκφράζει την κορύφωση της αποστασίας, καθώς διεκδικώντας (εύλογα) τα υλικά αποκτήματα, ταυτόχρονα αδιαφορεί για κάθε πνευματική αξία, αδυνατεί να εντοπίσει το «παιχνίδι» που παίζεται σε βάρος της και αποστατεί από κάθε ηθική και έννομη τάξη του παρελθόντος, απορρίπτοντας κάθε θεσμό κοινωνικό, πολιτικό, ή θρησκευτικό.

Μέσα στη μάζα αυτή, πολλοί έντιμοι άνθρωποι με την ελπίδα ενός καλύτερου κόσμου, θα κινδυνεύσουν σοβαρά να εμπιστευθούν την «ειρηνική_και_δίκαιη» μάσκα μιας προκαθορισμένης πλανητικής αλλαγής, που θα τους φέρει στο στόμα του λύκου…
Μετά την κατάρριψη του παλαιού συστήματος όπου τα «χλωρά» καίγονται μαζί με τα «ξερά», η διαδικασία εδραίωσης της νέας παγκόσμιας κυβέρνησης, καθιερώνει και επίσημα τη νέα παγκόσμια αντίθεη ηθική, που εξοβελίζει εντελώς τον Θεό και θέτει ως κέντρο της τον «Άνθρωπο», εγκαινιάζοντας έτσι την εποχή του Αντιχρίστου.

ΕΝΑ ΕΡΓΟ – ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ
ΓΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ!
Ένα έργο 400 σελίδων
ΑΡΧΙΜ. ΔΑΒΙΔ ΤΣΕΛΙΚΑ
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΩΝ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΑΡΩΦ ΤΡΙΚΟΡΦΟΥ ΦΩΚΙΔΟΣ
πηγή

Ο ΦΟΒΟΣ



Αρχιμ. Κύριλλος

Η χυδαιότητα και η ανηθικότητα χαρακτηρίζουν την εποχή μας σε όλες της τις εκφράσεις. Στον δημόσιο βίο, την ιδιωτική μας ζωή, στα σχολεία, στην τηλεόραση, η καθημερινότητα μας βομβαρδίζει συνεχώς με αναισχυντίες και χυδαίες εικόνες και λέξεις. Ο χριστιανός οφείλει να αποφεύγει την ασχήμια που κυριαρχεί γύρω του και να γεμίζει την διάνοια και την ψυχή με ομορφιά και την παρουσία Θεού. Ας είμαστε προσεκτικοί με τι εικόνες τρέφουμε την ψυχή μας και ας διαφυλάξουμε την πνευματική μας υγεία συλλογιζόμενοι »όσα είναι αληθινά, όσα είναι σεμνά, όσα είναι δίκαια, όσα είναι αγνά»(Φιλ 4,8). Ας προσευχόμαστε στον Κύριο να μας διατηρεί αγνούς και καθαρούς μέσα σε έναν κόσμο που κυριαρχείται από διαφθορά και ηθική μόλυνση.
Στην ζωή μας αντιμετωπίζουμε αντίξοες καταστάσεις, φόβο, άδικη συκοφαντία,  πονηρούς ανθρώπους, κακία από φίλους και γνωστούς. Η εικόνα της ζωής μας αντανακλά την πονηρή πλευρά της διεφθαρμένης από την αμαρτία φύσης του ανθρώπου. Υπάρχουν δοκιμασίες και θλίψεις, προβλήματα από τα οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί εύκολα να απαλλαγεί. Αλλά για μας τους χριστιανούς, ακόμη και μέσα στις σκληρότερες δοκιμασίες υπάρχει ελπίδα και παρηγοριά, ένα σταθερό στήριγμα να στηριχθούμε και να ξεπεράσουμε τις όποιες δυσκολίες. Στην άλλη όψη της ζωής υπάρχει η παρουσία του Θεού, η πίστη και η αγαλλίαση που προσφέρει στις καρδιές  μας η πρόνοια και η προστασία του Θεού που διευθύνει τις ζωές των ανθρώπων. Ας χτυπήσουμε με εμπιστοσύνη την θύρα του Θεού και από εκεί θα προέλθει η άπειρη ευσπλαχνία Του. Ας πούμε όπως και ο ψαλμωδός:
Ο φόβος είναι ένα φοβερό συναίσθημα. Φοβάται ο άνθρωπος τον θάνατο, την αρρώστια, τα γηρατειά, το άγνωστο μέλλον, τους σεισμούς, τα φυσικά φαινόμενα, την βία, τον πόλεμο. Ο φόβος έχει την δύναμη να αποκαρδιώσει πλήρως τον άνθρωπο, να παραλύσει τις σωματικές του δυνάμεις. Η Αγία Γραφή μας λέει πως στους εσχάτους καιρούς τα πράγματα θα χειροτερεύσουν και »οι άνθρωποι θα παραλύουν από τον φόβο τους και από την προσμονή αυτών που πρόκειται να έρθουν στην οικουμένη» (Λουκ 21,26). Για να διώξουμε τον φόβο πρέπει να συμφιλιωθούμε με τον Θεό, να γεμίζουμε την καρδιά μας με την αγάπη του Χριστού: »Η αγάπη δεν εμπεριέχει φόβο. Η τέλεια αγάπη έξω βάλλει τον φόβο» (Α’ Ιω 4,18). Ο Χριστός θα διώξει τον φόβο από την καρδιά μας και θα την γεμίσει με την ελπίδα της παρουσίας Του.
»Έτσι να λάμψει το φως σας μπροστά στους ανθρώπους, ώστε να δουν τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον ουράνιο Πατέρα σας» (Ματθ 5,16). Ο σκοπός των χριστιανών στον κόσμο δεν είναι να κερδίζουν και να συγκεντρώνουν υλικά πλούτη ή να αποκτήσουν υψηλές κοινωνικές θέσεις. Για τους χριστιανούς ο κόσμος αυτός δεν είναι η πραγματική μας πατρίδα. Είμαστε περαστικοί στον κόσμο αυτό. Η πραγματική μας πατρίδα είναι ψηλά κοντά στον Θεό και η παρουσία μας στον κόσμο σκοπό έχει να φωτίζουμε τον σκοτεινό κόσμο με το φως της Θεϊκής λάμψης. Ο Χριστός είναι το φως που ήλθε στον κόσμο για να μεταδώσει στους ανθρώπους το δικό Του φως, αλλά οι άνθρωποι προτίμησαν το σκοτάδι και Τον σταύρωσαν. Δεν κατόρθωσαν όμως να σβήσουν το φως του Χριστού. Ο Σταυρός έγινε το φωτεινό σημείο που φώτισε όλον τον κόσμο, γιατί με τον Σταυρό Του ο Κύριος, τον θάνατο και την Ανάστασή Του άνοιξε τον δρόμο για να μπορέσει ο αμαρτωλός να πλησιάσει τον Θεό. Όποιος δέχεται με μετάνοια και πίστη τον Χριστό ως Σωτήρα του οφείλει να μεταδίδει το φως της πίστεως και της αλήθειας στο περιβάλλον του, να φωτίζει τους συνανθρώπους του με το παράδειγμα της αγίας του ζωής. Ας αναρωτηθούμε, έχουμε εμείς το φως της πίστης μας αναμμένο και έντονο ώστε να διαλύει τα σκοτεινά σημεία της παρούσης ζωής και να μεταδίδει φως ελπίδος στον κόσμο?
Ο Κύριος μας βεβαιώνει ότι αν ζητήσουμε από τον Θεό με πίστη θα λάβουμε απάντηση. ‘‘Μέχρι τώρα δεν ζητήσατε τίποτε στο όνομά μου. Ζητείτε και θα λάβετε για να είναι ολοκληρωμένη η χαρά σας» (Ιω 16,24). Η φτωχή πνευματική ζωή πολλών χριστιανών οφείλεται στο ότι δεν ζητάνε από τον Κύριο ή αν ζητάνε κάτι δεν το κάνουν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Έτσι είναι φυσικό να μην παίρνουν απαντήσεις στις προσευχές τους. Εάν εμείς θέλουμε  να δούμε τις προσευχές μας να ευοδώνονται και να λάβουμε τις θαυμαστές ευλογίες του Θεού στην ζωή μας  ας αρχίσουμε με πίστη και ελπίδα να ζητούμε από τον Κύριο και τότε η θεϊκή ευλογία θα μας κατακλύσει σαν καταρράκτης (πρβλ Μαλ 3,10. »Δοκιμάστε με τώρα και θα δείτε ότι θα σας ανοίξω τους καταρράκτες του ουρανού και θα σας πλημμυρίσω με άφθονη ευλογία!»).
Όταν αντιμετωπίζουμε αδικία και κακία οφείλουμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Χριστού πάνω στον Σταυρό που μόνον ένας Θεός αγάπης μπορούσε να πει για τους σταυρωτές Του: »Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν!». Αυτός είναι ο τρόπος που μας προτρέπει ο Λόγος του Θεού να κατανικούμε το κακό. »Μην νικιέσαι από το κακό, αλλά με όπλο το καλό να νικάς το κακό» (Ρωμ 12,21). Ας τυλίξουμε τους εχθρούς μας με την χριστιανική μας αγάπη. Ας αφήσουμε  την εκδίκηση στον Θεό, καθώς η δικαιοσύνη του Θεού θα έλθει πάνω στους δικαίους και θα κρίνει τους αδίκους και υβριστές.

Συγγένεια εξ αγχιστείας και κωλύματα γάμου

"Τη μυστική εν φόβω τραπέζη προσεγγίσαντες πάντες". Θεολογικό σχόλιο στη Μεγάλη Πέμπτη

  Του ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού «Τη Αγία και Μεγάλη Πέμπτη οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι θείοι Πατέρες, αλληλοδιαδόχως εκ τε τ...