ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ SCIENTOLOGY

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ SCIENTOLOGY

Αντώνης Μποσνακούδης

http://unchain.gr

Μία νέα διάσταση στο θέμα της διαπλοκής θα δείτε εδώ. Διαπλοκή δεν υπάρχει μόνο με επιχειρηματικά συμφέροντα για μπίζνες στον οικονομικό τομέα. Ίσως η χειρότερη διαπλοκή είναι η πολιτικοστρατηγική με εξτρεμιστικές οργανώσεις, καταδικασμένεςαπό τη Δικαιοσύνη. 

Τα πρόσωπα (πολιτικοί οι περισσότεροι) στις φωτογραφίες και στο παρακάτω σχήμα έχουν προσφέρει πολύτιμη βοήθεια στην εξτρεμιστική και ρατσιστική οργάνωση της Scientology με διάφορους τρόπους που περιγράφουμε συνοπτικά στη συνέχεια ή γενικά θεωρούνται ως ενάντιοι στην Ορθόδοξη Εκκλησία με τους οποίους η οργάνωση μπορεί να συνεργαστεί. Επιπλέον, πολιτικοί-δημοσιογράφοι με προσεκτικά διαμορφωμένο "πατριωτικό" προφίλ παρεμπόδισαν την αποκάλυψη μερικών από όσα βλέπετε σε αυτό το αρχείο (περισσότερα στην αρχή της ιστοσελίδας) και φυσικά, ούτε κουβέντα για σχετικό κοινοβουλευτικό έλεγχο...

Πριν τοποθετηθούν σε αυτές τις θέσεις, είχαν υποστηρίξει με διάφορους τρόπους τη δράση της εξτρεμιστικής και ρατσιστικής οργάνωσης Scientology, η οποία, μεταξύ άλλων, κατά την Επταετία φλερτάριζε με τους δικτάτορες και εξακολούθησε στις μέρες μας με τον Στυλιανό Πατακό ακριβώς την περίοδο που ο τ. Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων και τ. Νομικός Σύμβουλος της Ιεράς Συνόδου καθηγητής Ιωάννης Κονιδάρης έδωσε στη Σαηεντόλοτζυ (επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη) τη δομή της επίθεσης εναντίον της Εκκλησίας και εξέφρασε την επιθυμία συμμετοχής σε σχετικές δραστηριότητες. 

Η Ελληνική Δικαιοσύνη, το 1997, έκλεισε το παράρτημα της Scientology στην Ελλάδα, το περιβόητο ΚΕΦΕ, με την
αμετάκλητη απόφαση 10493/1997 του Εφετείου Αθηνών, τμήμα της οποίας περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

«... απεδείχθη με πληρότητα, ότι το καθού και εκκαλούν είναι μία οργάνωση με ολοκληρωτικές δομές και τάσεις, πού στην ουσία περιφρονεί τον άνθρωπο, ενώ ενεργεί ελεύθερα και μόνον κατ' επίφαση προκειμένου και αποκλειστικά να προσελκύσει μέλη, τα όποια στη συνέχεια υφίστανται, με όλες τις προαναφερθείσες διαδικασίες και θεωρίες, πλύση εγκεφάλου, με ανώτερο σκοπό τη δημιουργία κατευθυνόμενου τρόπου σκέψης, αλλά και την ελαχιστοποίηση των αντιρρήσεων (βασικές θέσεις των θεωριών του ιδρυτή), έτσι ώστε να βρισκόμαστε πλέον ενώπιον άβουλων όντων, τα όποια έχουν χάσει τη δυνατότητα λήψεως αποφάσεων ως καταστάλαγμα της ελεύθερης βούλησης τους, εφόσον έχουν ήδη περάσει από όλα τα στάδια των διδασκαλιών της και με την κατάλληλη περαιτέρω επεξεργασία γίνονται πλέον δεκτικά στις «αλήθειες», πού εφαρμόζει, χωρίς όμως, να έχουν τα κίνητρα για να τις εξετάσουν και αξιολογήσουν. Ενόψει αυτών, το εκκαλούν σε καμμία περίπτωση δεν νομιμοποιείται να επικαλείται παραβίαση των δικαιωμάτων τόσο της θρησκευτικής ελευθερίας...». 
... 
«Το σωµατείο πρεσβεύει τις θεωρίες του ιδρυτή της Σαηεντολογίας Λ. Ρον Χάµπαρντ, των οποίων στόχος αλλά και κεντρικός πυρήνας είναι η εξουσία και το χρήµα, όπως ο ίδιος (ο Λ. Ρον Χάµπαρντ) αναφέρει: Το να είσαι ικανός να ελέγχεις έναν άνθρωπο σε κάνει ικανόν να ελέγχεις πολλούς και κανείς δεν θα µπορούσε να είναι επαγγελµατίαςσαηεντολόγος, εκτός άν μπορούσε να ελέγξει ένα άλλο άτοµο (ΤΗΕ AUDITOR, τ. 234,η σελ. 2). Στο άρθρο του δε "ΗΟΜΟ NOVIS" ισχυρίζεται, ότι οι ισχυροί θα επιβιώσουν, μόνον οι αδίστακτοι μπορούν να κατακτήσουν ... (εννοεί το Σύµπαν)» … 
… 
«Κατά την τελευταία (Σαηεντολογία) ηθικό και δίκαιο είναι ό,τι συµβάλλει στην εξάπλωση και διάδοση θεωριών της, αλλά και ό,τι δεν αντιτίθεται σ' αυτήν». 
… 
«Για ο,τιδήποτε το αρνητικό απέναντι στην όλη θεωρία της Σαηεντολογίας και τη πραγµάτωση των σκοπών της ενεργοποιείται αµέσως η πολιτική της "νέκρωσης πράκτορα", µε την έννοια της διάβρωσης της υπόληψης και της επίθεσης, προκειµένου µε αυτή να καµφθούν οι προβληθείσες αντιδράσεις» … 
… 
«Η ακολουθούµενη αυτή από το εκκαλούν πρακτική, που είναι συνέπεια της θεωρiας, που αυτό πρεσβεύει, αίρει οπωσδήποτε κάθε έννοια ελευθερίας του ατόµου σχετικά µε την (ελεύθερη) έκφραση της γνώµης του» …

Τα γεγονότα

Τα πρόσωπα που ακολουθούν στις φωτογραφίες, έχουν ένα κοινό σημείο. Υποστήριξαν τη Scientology σε κρίσιμες περιόδους και μετά από μερικά χρόνια, τοποθετήθηκαν σε ζωτικές κυβερνητικές θέσεις κυρίως στην κυβέρνηση Σημίτη την περίοδο του διχασμού με το θέμα των ταυτοτήτων.

Υπάρχει στενή σχέση των κ.κ. Ανδρέα Λοβέρδου, Πέτρου Ευθυμίου και του Γεωργίου Μαύρου (που σκοτώθηκε στο ατύχημα με το Σινούκ) με τη Scientology.  

Στις 10 και 11 Μαΐου 1999 ο Γεώργιος Μαύρος, μαζί με τον κ. Ανδρέα Λοβέρδο (πρώην υφυπουργό Εξωτερικών) υπερασπίστηκαν μέλη της Scientology, τα οποία κατηγορούνταν για τα γνωστά φακελώματα πολιτικών, δημοσιογράφων, κληρικών, δικαστικών, κλπ. Συνοπτικά, οι κατηγορίες ήταν ότι έκαναν συστηματική παρακολούθηση και συλλογή πληροφοριών που αφορούσαν την ιδιωτική, κοινωνική, επαγγελματική, υπηρεσιακή ζωή, φιλοσοφικές, θρησκευτικές και πολιτικές πεποιθήσεις, οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες σημαντικών προσώπων της δημόσιας ζωής της πολιτικής, εκκλησιαστικής και δικαστικής αρχής, της δημοσιογραφίας και στη συνέχεια ότι ταξινομούσαν και καταχωρούσαν αυτές τις πληροφορίες σε έγγραφα και ατομικούς φακέλους, στοιχεία τα οποία έστελναν σε ξένα κέντρα πληροφοριών. 

Ο μετέπειτα υπουργός Παιδείας κ. Πέτρος Ευθυμίου, εξ αγχιστείας συγγενής κορυφαίων μελών της Scientology κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης δηλώνοντας ότι αν καταδικαστούν θα είναι ιδεολογική η καταδίκη τους. Κατά τη διάρκεια της δίκης αποκαλύφθηκαν πολλά σχετικά με τις μεθοδεύσεις για ταυτότητες, χωρισμό Εκκλησίας-Κράτους, συκοφάντηση της Ελλάδας για παραβιάσεις θρησκευτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εμπλοκή δημοσιογράφων, κλπ.

 
Το δικαστήριο βρήκε μεν ενόχους τους Σαηεντολόγους, αλλά δεν επέβαλε ποινή διότι είχε παρέλθει η προθεσμία υποβολής εγκλίσεως. Δηλαδή, αποδείχθηκε ότι η Scientology έκανε τις παρακολουθήσεις και φακελλώματα, αλλά για να επιβληθεί ποινή στα μέλη της που βρέθηκαν ένοχοι, έπρεπε να είχε ασκηθεί δίωξη μέσα σε τρεις μήνες, κάτι πρακτικά αδύνατο λόγω της πολυπλοκότητας της υπόθεσης και του όγκου των εγγράφων που κατασχέθηκαν από τρεις εισαγγελικές εφόδους (δύο καμιόνια χρειάστηκαν για τη μεταφορά των κατασχεμένων). Το σκάνδαλο της υπόθεσης (που συνέβαλε καθοριστικά στην μη υποβολή ποινής) είναι ότι δεν κλήθηκαν να καταθέσουν ούτε ενημερώθηκαν σημαντικά πρόσωπα που φακελώθηκαν από την οργάνωση όπως οι κ.κ. Μιλτιάδης Έβερτ, Αντώνης Σαμαράς, δεκάδες κληρικοί, δημοσιογράφοι, δικαστικοί και άλλοι. Το Συμβούλιο Εφετών είχε ρητά αποφασίσει να κληθούν όλοι όσοι φακελώθηκαν. Βολικότατη ... σύμπτωση; 

 
O πρώην Υφυπουργός Εξωτερικών κ. Ανδρέας Λοβέρδος ήταν συνήγορος υπεράσπισης της Scientology στη δίκη και χαρακτήρισε τη δίκη ως «σύγκρουση της Ορθόδοξης Εκκλησίας με την Εκκλησία της Σαηεντολογίας». Υπογράμμισε επίσης ότι η συμμετοχή και υποστήριξη των Συνεδρίων που οργάνωσε ο σύμμαχος της Σαηεντόλοτζυ και αυτοχαρακτηριζόμενος «δερβίσης του τάγματος των Μεβλεβί και Μπεχτασί» κ. Τάκης Αλεξίου (Πρόεδρος της ΠΑΝΙΦΕ - Πανελλήνια Ιστορική και Φιλοσοφική Εταιρία ενάντια στην ξενοφοβία και τον ρατσισμό) δείχνει ότι σε αυτά συντελέστηκε θετικό έργο. Ο εισαγγελέας Ιωάννης Αγγελής που έκανε τις εφόδους στα Γραφεία του Σαηεντολογικού ΚΕΦΕ, έγραψε στην Αναφορά του ότι το ΚΕΦΕ χρηματοδότησε τέτοια Συνέδρια. 

 
Σε αυτά τα Συνέδρια εκτελέστηκε ψυχολογική ζύμωση των συμμετεχόντων από πολλούς πολιτικούς, κοινωνικούς και επαγγελματικούς χώρους, σε συγκεκριμένα θέματα (θρησκευτική ελευθερία, «πολυπολιτισμικότητα», κλπ) που σήμερα αποτελούν την κύρια δέσμη αξόνων της «εκσυγχρονιστικής» επίθεσης εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.Ο τ. Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Σταθόπουλος έπαιξε συντονιστικό ρόλο τουλάχιστον σε ένα από αυτά τα Συνέδρια. 

Αξιοσημείωτο, επίσης, είναι ότι σε έγγραφο του 1993 οι Ευρωβουλευτές Εφραιμίδης, Αλαβάνος και Παπαγιαννάκης περιγράφονται ως αντιορθόδοξοι με τους οποίους η οργάνωση μπορεί να συνεργαστεί. Από τότε ο στρατηγικός χώρος της Scientology γνώριζε τους προσανατολισμούς του Προέδρου του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και του άλλου σημαντικού στελέχους του. 

Ο κ. Πέτρος Κουναλάκης, επίσης περιλαμβάνεται σε λίστα συμμάχων. Είναι πραγματικά αποκρουστική η τόσο μακρόχρονη εμπλοκή του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ με τον στρατηγικό χώρο αυτής της οργάνωσης, την οποία βοήθησε η ίδια η CIA και είχε συνεργασία δεκαετιών μαζί της, με την NSA και τη DIA σε ερευνητικά προγράμματα κατασκοπείας τα περιβόητα Remote Viewing (Όραση εξ΄Αποστάσεως).

Ίσως, όταν αυτοπροσδιορίζονται ως "Αριστεροί" να εννοούν προσανατολισμένοι στην αριστερή πλευρά του Ατλαντικού;-)

Είναι σύμπτωση επίσης ότι οι κ.κ. Ευθυμίου, Λοβέρδος, Κονιδάρης και Σταθόπουλος τοποθετήθηκαν σε κομβικά Υπουργεία στην κυβέρνηση Σημίτη κατά την περίοδο των κυβερνητικών μεθοδεύσεων για τις ταυτότητες και της επίθεσης εναντίον της Εκκλησίας;

Είναι επίσης σύμπτωση που στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (εκτός από τον κ. Σταθόπουλο) και στην Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου υπήρξαν και υπάρχουν (;) ως μέλη δικηγόροι των Μαρτύρων του Ιεχωβά (ο κ. Φραγκάκης) και υποσηρικτές της Σαηεντολογίας (οι κ.κ. Κονιδάρης και Θεοδώρου); 

Μάλιστα, ο κ. Κονιδάρης επί ΠΑΣΟΚ και ο κ. Θεοδώρου επί ΝΔ ουσιαστικά εξασφάλισαν την αδιάκοπη παραμονή-διαδοχή ανθρώπων που βοήθησαν τον στρατηγικό χώρο της Scientology. Οι μη εχθροί της Scientology συμπτωματικά βρίσκονται διαρκώς σε αυτούς τους φορείς; Τί αξιοπιστία μπορεί να έχουν αυτοί οι φορείς όταν δεν ελέγχουν ποιός μπαίνει σε αυτούς; Είναι σύμπτωση που αυτοί οι φορείς αποτελούν την αιχμή του δόρατος του νεοταξίτικου πολέμου κατά της Ελλάδας (με ταυτότητες, αντιπατριωτισμό κλπ); Είναι σύμπτωση που από το 1994 τουλάχιστον η Scientology ζητούσε ένα "εθνικό σώμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων" μέσω του οποίου να πετύχει όσα με νόμιμο τρόπο δεν μπορούσε; Από τότε τουλάχιστον η Scientology είχε ανθρώπους της στον χώρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτός ο στρατηγικός χώρος κατόρθωσε να επιβιώσει και επί ΝΔ, λόγω της αδράνειάς της ή για άλλους λόγους;

Όλα αυτά αποδεικνύουν βαθύτατη διείσδυση σε πολιτικά κόμματα και στους χώρους ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και η δημοσιογραφίαεπίσης ίσως είναι σε χειρότερη κατάσταση δεδομένου ότι σε μεγάλο βαθμό είναι Συνασπισμοκρατούμενη.

Λίστα ελέγχου πρόσληψης δικηγόρων

  
Θα ήταν εκτός πραγματικότητας να θεωρήσουμε αυτά τα γεγονότα ως επαγγελματική σύμπτωση ή και ως φυσικό γεγονός! Η επιλογή των δικηγόρων της Scientology δεν έχει τίποτα το τυχαίο. Οι δικηγόροι περνούν από σαράντα κύματα... ή ακριβέστερα από λίστα ελέγχου (Lawyer Hiring Checklist) σαράντα σημείων!

Στις 13 Φεβρουαρίου 1994 και στις 10.19 μ.μ. ο Διευθυντής Ειδικών Υποθέσεων του ΚΕΦΕ Ηλίας Γρατσίας έλαβε από τον αξιωματούχο Marlis του Ευρωπαϊκού Γραφείου Ειδικών Υποθέσεων, ένα έγγραφο (με κωδικό αποστολής 1402005 OSAEU), στο όποιο υπήρχαν αναλυτικές οδηγίες για την πρόσληψη δικηγόρων. Ο ξένος αξιωματούχος (ονομαζόταν Marlis και ήταν από το ευρωπαϊκό Τμήμα Επιχειρήσεων (ΟPS) της Σαηεντόλοτζυ στην Δανία: Α/ΟΡS ΑΙDΕ ΟSΑ ΕU) επεσήμανε ότι «Είναι στάνταρ ενέργεια να γίνεται μία λίστα έλεγχου πρόσληψης».

Μερικά από τα αξιοπρόσεκτα σημεία του εγγράφου είναι τα έξης:

Εξετάζεται αν ο δικηγόρος θα είναι ικανός "να αναπαράγει και υιοθετήσει τις επιθετικές στρατηγικές μας". "Αν είναι χαμηλά στην κλίμακα των τόνων θα έχουμε διακοπές και κακή αναπαραγωγή στίς γραμμές μας".

Εξετάζεται επίσης αν ο δικηγόρος «έχει χειριστεί κυβερνητικές υποθέσεις», αν έχει «επαφές με κυβερνητικές Υπηρεσίες» και αν «συνδέεται με κάποιον γνωστό ανταγωνιστή της Σαηεντολογίας».

Αξιοσημείωτο είναι ότι εξετάζεται αν έχει «οποιεσδήποτε επαφές με τον Τύπο» και «αν συμφωνεί με τη σημασία του να φέρουμε τον Τύπο με το μέρος μας».

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί το σημείο που εξετάζεται αν ο δικηγόρος «Γνωρίζει τον δικαστή ή για τον δικαστή».

Ο κ. Λοβέρδος, αφ΄ότου υπερασπίστηκε τους Σαηεντολόγους επιτιθέμενος στην Ορθόδοξη Εκκλησία, τοποθετήθηκε στη θέση του στο Υπουργείο Εξωτερικών μετά από την παραίτηση/απομάκρυνση του προκατόχου του στη γνωστή υπόθεση, όπου ο προκάτοχος του φέρεται να μην συμβιβαζόταν με τις επιθυμίες ηγετικών κύκλων του Υπουργείου σχετικά με τη διάθεση κονδυλίων σε διάφορες αμαρτωλές «Μη κυβερνητικές οργανώσεις». Πώς είναι δυνατόν να είναι μη κυβερνητικές και να χρηματοδοτούνται με κυβερνητικά κονδύλια; Αυτό όμως είναι άλλο θέμα.

Ταυτότητες Made by Mitsotakis

 
Όπως φαίνεται σε κατασχεμένο έγγραφο που ακολουθεί μεταφρασμένο, ο Νομικός Σύμβουλος των Μαρτύρων του Ιεχωβά, Νίκος Φραγκάκης, είπε στη Σαηεντόλοτζυ ότι το ... Υπουργείο Εξωτερικών (και ειδικότερα η κα Βιργινία Τσουδερού με εντολή του τότε Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη) είχε αρχικά αναλάβει να περάσει το θέμα των νέων ταυτοτήτων «ενάντια στις επιθυμίες της Ορθόδοξης Εκκλησίας», αλλά χρειαζόταν «οι ενδιαφερόμενες ομάδες να αρχίσουν μία καμπάνια Δημοσίων Σχέσεων για να ενημερώσουν το κοινό και να του αλλάξουν τη στάση σ’ αυτά τα θέματα». 

 
Το μεταφρασμένο κείμενο:

Αυτή την εβδομάδα η Αγγελική και εγώ [Ηλίας Γρατσίας] επισκεφθήκαμε τον κ. Φραγκάκη, ο οποίος είναι δικηγόρος των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Ελλάδα και μέλος της ομάδας ανθρωπίνων δικαιωμάτων που δημιούργησε ο κ. Βεγλερής. Μας άκουσε. Είπε ότι γνωρίζει τη σκηνή πολύ καλά. Δεν εντυπωσιάστηκε από την παρουσίασή μας και είπε ότι αυτός μαζί με άλλες ομάδες, συναντήθηκε πρόσφατα με την Υφυπουργό Εξωτερικών [μάλλον με την κα Τσουδερού] που προωθεί το θέμα για τις ταυτότητες. 

Η Υφυπουργός του είπε ότι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της ζήτησε να κλείσει αυτό το θέμα όσο το δυνατόν πιο γρήγορα ενάντια στις επιθυμίες της Ορθόδοξης Εκκλησίας [ποιά σχέση μπορεί να έχει μία αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών στο (καθαρά εσωτερικό θέμα) των αστυνομικών ταυτοτήτων των Ελλήνων πολιτών; Μήπως αυτό είναι μία ακόμη απόδειξη ότι εξωτερικοί παράγοντες έχουν δημιουργήσει το θέμα της υποχρεωτικής μη αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες;]. Όμως, η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει πολύ ισχυρές ρίζες στο κοινό και επηρεάζει βουλευτές από όλα τα κόμματα, έτσι η κυβέρνηση δεν μπορεί να κάνει τίποτα εκτός αν οι ενδιαφερόμενες ομάδες αρχίσουν μία καμπάνια Δημοσίων Σχέσεων να ενημερώσουν το κοινό και να του αλλάξουν τη στάση σ' αυτά τα θέματα.

  
[Δηλαδή ουσιαστικά λέει ότι κάποιοι μέσα στην ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, άρα πιθανότατα και άλλοι στην κυβέρνηση, ζήτησαν από τέτοιες εξτρεμιστικές οργανώσεις να δημιουργήσουν κίνηση εναντίον της Ελλάδας, ώστε αυτοί υπό το πρόσχημα των "εξωτερικών πιέσεων" να εκτελέσουν το εξωτερικά επιβαλλόμενο πρόγραμμα νέων ταυτοτήτων].

  
Έτσι ο κ. Φραγκάκης συμφώνησε να συνεργαστεί μαζί μας σ' αυτό υπό την προϋπόθεση ότι θα λάβουμε [τα υπόλοιπα βρίσκονται σε άλλη μη διαθέσιμη σελίδα, που πιθανότατα δεν ήταν δυνατόν να αποκρυπτογραφηθεί από τα Εργαστήρια της Κρατικής Ασφάλειας, αλλά πρέπει να εννοεί η Scientology να αναλάβει τη συνένωση αυτών των ομάδων και την καμπάνια Δημοσίων Σχέσεων κάτι που το έκανε με τη βοήθεια του Τάκι Αλεξίου].

Αυτά που ξεκίνησαν επί Μητσοτάκη, συνεχίστηκαν επί Σημίτη και είναι αυτό ακριβώς που γράφει: "καμπάνια Δημοσίων Σχέσεων να ενημερώσουν το κοινό και να του αλλάξουν τη στάση σ' αυτά τα θέματα". Δεν είναι αυθόρμητη επιθυμία για κάτι καλύτερο. Είναι συγκαλυμμένη, συνειδητή προσπάθεια εξαπάτησης των πολιτών από μία απειροελάχιστη μειοψηφία (χωρίς έρεισμα στην κοινωνία) που έχει όμως επιτύχει έλεγχο προσώπων και καταστάσεων, υπό τον εκσυγχρονιστικό μανδύα. Ουσιαστικά είναι ένας άξονας "Μητσοτάκης με ΠΑΣΟΚ-Συνασπισμό" που έχει ισχυρή παρουσία και μέσα στη ΝΔ.

Πάνος Παναγιωτόπουλος 
Για τον βουλευτή Πάνο Παναγιωτόπουλο έχει καλλιεργηθεί ένα πατριωτικό προφίλ. Από τη συμμετοχή μου, όμως σε δύο εκπομπές του το 2002, άλλοι παράγοντες (ή δεσμεύσεις;) φαίνεται να είχαν ουδετεροποιήσει το πατριωτικό στοιχείο του. Όλα όσα διαβάσατε πιο πάνω, αλλά και πολλά επιπλέον που υπάρχουν στην ιστοσελίδα, ήταν στοιχεία που έδωσα για να περιληφθούν στα περιεχόμενα των εκπομπών που ετοίμασαν οι συνεργάτες του κ. Παναγιωτόπουλου και είχαν δωθεί ακόμη και εικόνες στον σκηνοθέτη για να προβληθούν σε σχετικά πλάνα. Λίγο πριν από την μαγνητοσκόπηση της πρώτης εκπομπής (οι εκπομπές ήταν μαγνητοσκοπημένες), όταν συζητούσαμε στο στούντιο, ο κ. Παναγιωτόπουλος είπε να κινηθεί η εκπομπή "χωρίς εξάρσεις και κατηγορίες". Τόσο εγώ όσο και άλλοι προσκεκλημένοι, συμπεριλαμβανομένων ιερέων) ρωτήσαμε τί εννοούσε, χωρίς όμως να πάρουμε απάντηση παρά μόνο ένα από τα ακαθορίστου περιεχομένου βλέματα και μορφασμούς του κ. Παναγιωτόπουλου. Είχε ήδη προηγηθεί μία περιληπτική αναφορά των προαναφερθέντων σχετικά με τη σαηεντολογική διείσδυση στον πολιτικό και δημοσιογραφικό κόσμο και στην Εκκλησία, κλπ και ο κ. Παναγιωτόπουλος γνώριζε. 

Το σημείο που φάνηκε αρχικά ότι ο κ. Παναγιωτόπουλος είχε βάλει όρια πέρα από τα οποία δεν επέτρεπε αποκαλύψεις, ήταν η διαπλοκή του Ιού της "Ελευθεροτυπίας" και ιδιαίτερα του Γ.Γ. της ΕΣΗΕΑ Δημήτρη Τρίμη με τη Scientology. Διέκοψε την ανάγνωση κατασχεμένων εγγράφων, εκφράζοντας θαυμασμό για την έρευνα του Ιού σχετικά με την Έκθεση Σπράου!!! Δεν επέτρεψε άλλη αναφορά αποδεικτικών εγγράφων και μάλιστα με απαξιωτικό ύφος. Στην εκπομπή υπήρχε και ένας, κατά δήλωσή του, πρώην Σαηεντολόγος ο οποίος δεχόταν την αυθεντία, καλοσύνη κλπ του ιδρυτή της Scientology, Ron Hubbard και έλεγε ότι τα στελέχη της οργάνωσης έφταιγαν για όλα! Φυσικά, όλοι στη Scientology κάνουν μόνο αυτά που έγραψε ο ιδρυτής της και αυτός ακριβώς είναι η πηγή του προβλήματος. Ο κατά δήλωσή του πρώην Σαηεντολόγος έκανε εκρηκτικές διακοπές τόσο όταν μιλούσα εγώ όσο και άλλοι καλεσμένοι σε σημείο που να μην μπορούμε να μιλήσουμε για περισσότερο από πέντε μέχρι δεκαπέντε δευτερόλεπτα το μέγιστο. 

Οι εκκλήσεις μας στον κ. Παναγιωτόπουλο να συντονίσει πραγματικά τη συζήτηση και να σταματήσουν τα πυροτεχνήματα έπεσαν στην μπλαζέ απάντηση "Σας παρακαλώ, σας παρακαλώ". Ο κ. βουλευτής ήθελε να εμπλακούμε στις γνωστές κοκορομαχίες που βλέπουμε στα "παράθυρα" των καναλιών και να θαφτεί όλη η ουσία και φυσικά οι αποκαλύψεις. Έφτασε μάλιστα σε σημείο λεκτικής επίθεσης εναντίον μου αντί να την κατευθύνει στον, κατά δήλωσή του, πρώην Σαηεντολόγο που διέκοπτε εκρηκτικά κάθε πέντε με δεκαπέντε δευτερόλεπτα (κυριολεκτικά). 

Τόσο η αντίδρασή μου (όσο και άλλων προσκεκλημένων) απέναντι στους χειρισμούς του κ. Παναγιωτόπουλου και της συμπεριφοράς του, δεν ακούστηκε όταν προβλήθηκε η εκπομπή. Να υπενθυμίσω ότι η εκπομπή ήταν μαγνητοσκοπημένη. Είχαμε την εντύπωση ότι θα συμμετείχαμε σε σοβαρή δημοσιογραφική εκπομπή ερευνητικής και αποδεικτικής δημοσιογραφίας με επαγγελματία συντονιστή στα πλαίσια της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Τελικά, ο κ. βουλευτής επιθυμούσε ένα reality show όπου η αξιοπρέπεια και αξιοπιστία ήταν στόχοι πληγμάτων και τα ζωτικά στοιχεία θα θάβονταν. 

Ο κ. Παναγιωτόπουλος, με το πατριωτικό προφίλ, συνειδητά επέλεξε να "θάψει" την αντεθνική και αντικοινωνική δράση της Scientology. Δεν είναι όμως μόνο αυτό το θέμα. Η επιφανειακή αντιμετώπιση του θέματος από τον κ. Παναγιωτόπουλο υπογραμμίζεται και από την απροθυμία του ως βουλευτή να ασκήσει κοινοβουλευτικό έλεγχο. Γιατί δεν κατέθεσε τουλάχιστον μία ερώτηση στο Κοινοβούλιο ή δεν κινήθηκε ως μέλος της κυβέρνησης Καραμανλή να αντιμετωπιστούν εξτρεμιστικές οργανώσεις όπως η Scientology; Είναι το ίδιο «πατριωτική» η λειτουργία του κ. Παναγιωτόπουλου σε άλλους χώρους που πιθανόν λειτουργεί ή δίνει εξετάσεις στο Συνασπισμό;

Αντώνης Μποσνακούδης 
antboss@eexi.gr

http://www.unchain.gr/politicians.html

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ www.egolpion.com

18 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011

«Ἐγκρατείᾳ τήν σάρκα ταπεινῶσαι πάντες σπουδάσωμεν, τό θεῖον ὑπερχόμενοι στάδιον τῆς ἀμώμου νηστείας...».Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Σμύρνης Συμεών

 Ἡ ἀναγκαιότητα γιά μιά ὑπεύθυνη στάση καί μιά συνειδητή πορεία κατά τή Μεγάλη Τεσσαρακοστή μᾶς ὑποχρεώνει νά θέσουμε τό ἐρώτημα: Ποιό εἶναι τό νόημα τῆς ἱερῆς αὐτῆς περιόδου; Σέ τί συνίσταται ἡ πιό βασική ἐπιδίωξή μας;
Ἀπάντηση στό ἐρώτημα αὐτό ἀνευρίσκουμε στήν ἐκκλησιαστική μας ὑμνογραφία· στούς ἱερούς ὕμνους μέ τούς ὁποίους κι ἀπόψε κι ὁλόκληρη τήν Τεσσαρακοστή ἀπευθυνόμαστε πρός τόν Τριαδικό Θεό μας.
Οἱ ὕμνοι ἀποτελοῦν τήν ἱερή γλώσσα τῆς λατρείας. Καί σ᾿ αὐτούς ἔχει ἀποταμιευθεῖ ὁ πλοῦτος τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐμπειρίας. Μ᾿ αὐτούς ἐκφράζεται ἡ ἐξαγιασμένη αἴσθηση τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.
Ἕνας, λοιπόν, ἀπό τούς ὕμνους πού ψάλαμε καί πού μᾶς ὑποδεικνύει τί ὀφείλουμε νά πράξουμε καί πῶς θά πρέπει νά βιώσουμε κατά τή διάρκεια τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, εἶναι καί τό 1ο Προσόμοιο τοῦ Τριωδίου. Ὁ ὑμνογράφος ἀπευθύνεται σέ ὅλους μας· ἀπευθύνεται στή συναγμένη Ἐκκλησία καί τήν προτρέπει:
«Ἐγκρατείᾳ τήν σάρκα ταπεινῶσαι πάντες σπουδάσωμεν, τό θεῖον ὑπερχόμενοι στάδιον τῆς ἀμώμου νηστείας...».
Δηλαδή: Καθώς εἰσερχόμαστε στό ἱερό στάδιο τῆς ἄμωμης νηστείας, ἄς ἀγωνιστοῦμε μέ ζῆλο νά ταπεινώσουμε τή σάρκα μέ τήν ἐγκράτεια.

Τό πρῶτο γιά τό ὁποῖο ὀφείλουμε νά ἀναρωτηθοῦμε εἶναι, τί σημαίνει ἐγκράτεια στή γλώσσα τῆς χριστιανικῆς ἀσκήσεως.
Προκαταβολικά θά πρέπει νά διευκρινίσουμε ὅτι ἐγκράτεια δέν εἶναι μόνο ἡ νηστεία, νοούμενη ἀποκλειστικά ὡς ἀποχή βρωμάτων. Τό περιεχόμενο τῆς ἐγκράτειας, σύμφωνα μέ τή χριστιανική ἐμπειρία, εἶναι πολύ πιό εὐρύ. Αὐτό μᾶς ἐπισημαίνει καί ὁ Μ. Βασίλειος:
«Ἐγκράτειαν δέ ἡγούμεθα ὁρίζεσθαι οὐ μόνον τήν τῶν βρωμάτων ἀποχήν (τοῦτο γάρ πολλοί καί τῶν παρ᾿ Ἕλλησι φιλοσόφων κατώρθωσαν), ἀλλά πρό γέ πάντων τόν τῶν ὀφθαλμῶν ρεμβασμόν».
Δηλαδή: «Ἡ ἐγκράτεια νομίζουμε πώς δέν περιορίζεται μόνο στήν ἀποχή τῶν βρωμάτων, τῶν τροφῶν (διότι αὐτό τό κατόρθωσαν καί πολλοί ἀπό τούς ἀρχαίους εἰδωλολάτρες φιλοσόφους), ἀλλά προπάντων στόν ρεμβασμό τῶν ματιῶν».
Τί, λοιπόν, εἶναι ἡ ἐγκράτεια; Ἐπικαλοῦμαι δύο πατερικούς ὁρισμούς, ἕναν τοῦ Χρυσοστόμου καί ἕναν τοῦ Βασιλείου, οἱ ὁποῖοι μᾶς βοηθοῦν νά κατανοήσουμε τό πνεῦμα τῆς χριστιανικῆς ἐγκράτειας.
Κατά τόν ἱ. Χρυσόστομο «τοῦτο ἐστιν ἐγκράτεια, τό μηδενί ὑποσύρεσθαι πάθει». Ἐγκράτεια εἶναι νά μήν παρασύρεται καί νά μήν ὑποκύπτει ὁ χριστιανός σέ κάποιο πάθος.
Ὁ Μ. Βασίλειος εἶναι ἀναλυτικότερος: «Ἔστιν οὖν ἡ ἐγκράτεια», μᾶς λέει, «ἁμαρτίας ἀναίρεσις, παθῶν ἀπαλλοτρίωσις, σώματος νέκρωσις μέχρι καί αὐτῶν τῶν φυσικῶν παθημάτων τε καί ἐπιθυμιῶν, ζωῆς πνευματικῆς ἀρχῆς, τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν πρόξενος, ἐν ἑαυτῇ τό κέντρον τῆς ἡδονῆς ἀφανίζουσα».
Δηλαδή: «Ἐγκράτεια εἶναι ἡ ἀναίρεση τῆς ἁμαρτίας, ἡ ἀποξένωση ἀπό τά πάθη, ἡ νέκρωση τοῦ σώματος μέχρι τῶν αὐτῶν τῶν φυσικῶν ἐπιθυμιῶν καί λειτουργιῶν· εἶναι ἡ ἀρχή τῆς πνευματικῆς ζωῆς, αὐτή πού γίνεται πρόξενος τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν, ἀφανίζοντας μέ τή δύναμή της τό κεντρί τῆς φιληδονίας».
Ἡ ἐγκράτεια, λοιπόν, στή χριστιανική μας ἐμπειρία εἶναι κάτι πολύ εὐρύτερο ἀπό τή νηστεία τῶν τροφῶν. Ἐκφράζει τό πνεῦμα τοῦ χριστιανικοῦ ἀγώνα μας. Συγκεφαλαιώνει ὅλα τά ἐπιμέρους στοιχεῖα πού ἀπαρτίζουν τήν ἐν Χριστῷ ζωή μας.
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος συναριθμεῖ τήν ἐγκράτεια μεταξύ τῶν καρπῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Γαλ. 5,23). Καί ὁ ἴδιος ὑπογραμμίζει πώς ὁ ἀγωνιζόμενος χριστιανός «πάντα ἐγκρατεύεται» (Α΄ Κορ. 9,25).
Ἡ φροντίδα καί ὁ ἀγώνας του εἶναι πῶς νά καταπολεμήσει καί ὄχι νά ἱκανοποιήσει τίς ἐπιθυμίες τῆς σάρκας (Ρωμ. 13,14). Φοβᾶται μήπως φανεῖ «ἀδόκιμος», ἀκατάλληλος καί ἀσυνεπής, καί γι᾿ αὐτό «ὑπωπιάζει», σκληραγωγεῖ δηλαδή μέ τήν ἄσκηση, τό σῶμα του καί τό «δουλαγωγεῖ», τό ὑποτάσσει, γιά νά μήν παρασυρθεῖ ἀπό τίς ἐμπαθεῖς ἐπιθυμίες του (Α΄ Κορ. 9,27).Ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τήν ἐγκράτεια καί τήν ταπείνωση τοῦ σαρκικοῦ φρονήματος συχνά παρεξηγεῖται. Καί παρεξηγεῖται ὄχι μόνο ἀπό ἀνθρώπους πού βρίσκονται ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀλλά καί ἀπό χριστιανούς, ἀπό ἀνθρώπους δηλαδή πού εἶναι μέλη της.Ἀγνοώντας τό βαθύτερο νόημα τῆς πίστεώς μας καί παρερμηνεύοντας τή γλώσσα τῆς χριστιανικῆς διδαχῆς, μᾶς κατηγοροῦν ὅτι περιφρονοῦμε τό ἀνθρώπινο σῶμα, θεωρώντας το σάν κάτι τό κακό.Μιά τέτοια ἀντίληψη, ἀπ᾿ ὅποιους κι ἄν ὑποστηρίζεται, ἀποτελεῖ δεινή πλάνη. Γιά τή χριστιανική ἀνθρωπολογία τό σῶμα μας εἶναι κάτι τό ἱερό. Πλασμένο «καλόν λίαν» (Γέν. 1,31), τιμήθηκε ἀπό τόν ἴδιο τόν Θεάνθρωπο Κύριο, ἀφοῦ κατά τήν ἐνανθρώπησή Του δέν προσέλαβε μόνο τήν ψυχή ἀλλά καί τό ἀνθρώπινο σῶμα.Ἔτσι, μετέχει στόν ἐν Χριστῷ ἁγιασμό καί τό σῶμα πού φέρουμε. Καί αὐτή ἡ συμμετοχή εἶναι πού τό ἀναδεικνύει, ὅπως διδάσκει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ναό τοῦ Θεοῦ καί κατοικητήριο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Α' Κορ. 3,17· 6,19). Καί τό ἀνθρώπινο σῶμα, ἐξαγιασμένο μέ τήν ἐν Χριστῷ ἄσκηση καί τή ζωοποιό χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀπό τόν παρόντα κόσμο, μέλλει νά μετάσχει καί στήν ἄκτιστη δόξα τῆς θείας Βασιλείας.Ἄν κάτι πολεμοῦμε οἱ χριστιανοί μέ τήν ἄσκηση καί τήν ἐγκράτεια, αὐτό δέν εἶναι τό σῶμα ἀλλά «τό φρόνημα τῆς σαρκός» (Ρωμ. 8,6-7)· οἱ ἐμπαθεῖς ἐπιθυμίες, ἡ ροπή πρός τή φιληδονία πού μετά τήν πτώση ἐμφιλοχώρησε μέσα μας.Μέ τήν ἐν Χριστῷ ἐγκράτειά μας, κατά τήν παροιμιώδη διατύπωση τοῦ ἀββᾶ Ποιμένος στό Γεροντικό, δέν ἐπιδιώκουμε νά γίνουμε «σωματοκτόνοι» ἀλλά «παθοκτόνοι». Καί, ὅπως διδάσκει ὁ Μ. Βασίλειος, ὡς ἐγκράτεια οἱ χριστιανοί δέν ἐννοοῦμε τήν ἀποχή τῶν βρωμάτων «εἰς τό παντελές» -ἀφοῦ κάτι τέτοιο ὁδηγεῖ στόν θάνατο-, ἀλλά «τήν ἐπιτηδευόμενην ἀποχήν τῶν ἡδέων», ἀποχή πού ἀποσκοπεῖ στήν ὑπερνίκηση τοῦ φρονήματος τῆς σαρκός καί στήν πραγματοποίηση «τοῦ τῆς εὐσεβείας σκοποῦ», πού εἶναι ὁ ἁγιασμός μας.

Μητροπολίτου Νέας Σμύρνης Συμεών

πηγή

Αποστολική Πίστη και Αποστολική Διαδοχή

1. Ἀ­πο­στο­λι­κή Πί­στη

Ἡ ἔν­τα­ξη καί ἡ πα­ρα­μο­νή στό μυ­στη­ρι­α­κό σῶ­μα τοῦ Χρι­στοῦ, τήν Ἐκ­κλη­σί­α, δέν εἶ­ναι ἀ­προ­ϋ­πό­θε­τη. Προ­ϋ­πο­θέ­τει ὁ­πωσ­δή­πο­τε τήν χω­ρίς ὅ­ρους ἀ­πο­δο­χή καί ὁ­μο­λο­γί­α τῆς ἀ­πο­στο­λι­κῆς πί­στε­ως, ὅ­πως αὐ­τή ἑρ­μη­νεύ­τη­κε καί ὁ­ρι­ο­θε­τή­θη­κε ἀ­πό τίς ἀ­πο­φά­σεις τῶν Οἰ­κου­με­νι­κῶν Συ­νό­δων τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας.

Ἔτ­σι, ὅ­ταν κά­ποι­ος πι­στός -ἀ­νε­ξάρ­τη­τα ἀ­πό τή θε­σμι­κή θέ­ση πού ἔ­χει στό σῶ­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας- ἤ σύ­νο­λα πι­στῶν -ἀ­νε­ξαρ­τή­τως τοῦ ἀ­ριθ­μοῦ τους- πα­ρα­βι­ά­σουν ἐκ πε­ποι­θή­σε­ως τήν ὁ­ρι­ο­θε­τη­μέ­νη πί­στη τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ἀ­πο­κό­πτον­ται ἀ­πό τό σῶ­μα της. Καί ἄν εἶ­ναι σ' ὁ­ποι­ο­δή­πο­τε ἱ­ε­ρα­τι­κό ἀ­ξί­ω­μα κα­θαι­ροῦν­ται, ἐ­νῶ οἱ λα­ϊ­κοί ἀ­φο­ρί­ζον­ται, ὅ­πως προ­κύ­πτει ἀ­πό τά Πρα­κτι­κά τῶν Οἰ­κου­με­νι­κῶν Συ­νό­δων. Τοῦ­το ση­μαί­νει ὅ­τι δέν μπο­ροῦν στό ἑ­ξῆς νά με­τέ­χουν καί νά κοι­νω­νοῦν στά μυ­στή­ρι­α τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας.

Οἱ Ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κοί ἔ­χουν ἐκ­πέ­σει ἀ­πό τήν Ἐκ­κλη­σί­α ἐ­πι­σή­μως τόν 11^ο αἰ­ώ­να. Τό 1014 εἰ­σή­γα­γαν στό Σύμ­βο­λο τῆς Πί­στε­ως τήν ἐ­σφαλ­μέ­νη δογ­μα­τι­κή δι­δα­σκα­λί­α τους γι­ά τό Ἅ­γι­ο Πνεῦ­μα, τό γνω­στό F­i­l­i­o­q­ue. Σύμ­φω­να μέ τή δι­δα­σκα­λί­α αὐ­τή τό Ἅ­γι­ο Πνεῦ­μα ὡς θεῖ­ο Πρό­σω­πο ἔ­χει τήν ὕ­παρ­ξή του ἐκ­πο­ρευ­τῶς καί ἀ­πό τόν Πα­τέ­ρα καί ἀ­πό τόν Υἱ­ό. Ἡ δογ­μα­τι­κή δι­δα­σκα­λί­α τῶν Ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κῶν ὅ­μως ἀ­να­τρέ­πει τήν ἀ­πο­στο­λι­κή πί­στη τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας στόν Τρι­α­δι­κό Θε­ό, ἀ­φοῦ κα­τά τόν Εὐ­αγ­γε­λι­στή Ἰ­ω­άν­νη τό Πνεῦ­μα τῆς Ἀ­λη­θεί­ας «πα­ρά τοῦ Πα­τρός ἐκ­πο­ρεύ­ε­ται» (15,26). Ἄλ­λω­στε, ἡ Γ΄ Οἰ­κου­με­νι­κή Σύ­νο­δος δι­ά τοῦ Προ­έ­δρου της, ἁ­γί­ου Κυ­ρίλ­λου Ἀ­λε­ξαν­δρεί­ας, ἀ­να­φε­ρό­με­νη στό Σύμ­βο­λο τῆς Πί­στε­ως κα­θό­ρι­σε ἀ­πα­γο­ρευ­τι­κά, ὅ­τι «οὐ­δε­νί ἐ­πι­τρέ­πε­ται λέ­ξιν ἀ­μεῖ­ψαι τῶν ἐγ­κει­μέ­νων ἐ­κεῖ­σε ἤ μί­αν γοῦν πα­ρα­βῆ­ναι συλ­λα­βήν» (σέ κα­νέ­ναν δέν ἐ­πι­τρέ­πε­ται νά προ­σθέ­σει ἤ νά ἀ­φαι­ρέ­σει οὔ­τε μί­α συλ­λα­βή ἀ­πό αὐ­τά πού δι­α­τυ­πώ­θη­καν στό Σύμ­βο­λο τῆς Πί­στε­ως). Ὅ­λες οἱ ἑ­πό­με­νες Οἰ­κου­με­νι­κές Σύ­νο­δοι κα­τα­κύ­ρω­σαν τίς ἀ­πο­φά­σεις τῆς Γ΄ Οἰ­κου­με­νι­κῆς.

Εἶ­ναι λοι­πόν προ­φα­νές ὅ­τι οἱ Ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κοί -κα­τ' ἐ­πέ­κτα­ση καί οἱ Προ­τε­στάν­τες πού υἱ­ο­θέ­τη­σαν τό F­i­l­i­o­q­ue- ἔ­χουν ἐκ­πέ­σει ἀ­πό τήν ἀ­πο­στο­λι­κή πί­στη τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας. Εἶ­ναι γι' αὐ­τό πε­ριτ­τό νά ἀ­να­φέ­ρου­με ὅ­λους τούς με­τέ­πει­τα νε­ω­τε­ρι­σμούς στήν πί­στη ἐκ μέ­ρους τῶν Δυ­τι­κῶν Χρι­στι­α­νῶν (ὅ­πως τό ἀ­λά­θη­το τοῦ πά­πα, τά μα­ρι­ο­λο­γι­κά δόγ­μα­τα, τό πρω­τεῖ­ο, ἡ κτι­στή Χά­ρη κ.ἄ.­).

2. Ἀ­πο­στο­λι­κή δι­α­δο­χή

Μέ τήν ἀ­πο­στο­λι­κή πί­στη συν­δέ­ε­ται ἀ­δι­αί­ρε­τα καί ἡ ἀ­πο­στο­λι­κή δι­α­δο­χή. Ἡ ἀ­πο­στο­λι­κή δι­α­δο­χή ἔ­χει οὐ­σι­α­στι­κό πε­ρι­ε­χό­με­νο μό­νο μέ­σα στό σῶ­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, καί προ­ϋ­πο­θέ­τει ὁ­πωσ­δή­πο­τε τήν ἀ­πο­στο­λι­κή πί­στη.

Λέ­γον­τας ἀ­πο­στο­λι­κή δι­α­δο­χή ἐν­νο­οῦ­με τήν ἀ­δι­ά­κο­πη συ­νέ­χει­α τῆς ἡ­γε­σί­ας τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας ἀ­πό τούς Ἀ­πο­στό­λους. Ἡ συ­νέ­χει­α αὐ­τή ἔ­χει χα­ρι­σμα­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα καί δι­α­σφα­λί­ζε­ται μέ τή με­τά­δο­ση τῆς πνευ­μα­τι­κῆς ἐ­ξου­σί­ας τῶν Ἀ­πο­στό­λων στούς Ἐ­πι­σκό­πους τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καί δι' αὐ­τῶν στούς ἱ­ε­ρεῖς.

Ὁ τρό­πος με­τα­δό­σε­ως τῆς πνευ­ματ­ι­κῆς-ἀ­πο­στο­λι­κῆς ἐ­ξου­σί­ας στούς Ἐ­πι­σκό­πους γί­νε­ται μέ τή χει­ρο­το­νί­α. Ἄν, ἑ­πο­μέ­νως, κά­ποι­ος ἐ­πί­σκο­πος ἔ­χει λά­βει μέ κα­νο­νι­κό - ἐκ­κλη­σι­α­στι­κό τρό­πο τή χει­ρο­το­νί­α του καί στή συ­νέ­χει­α βρε­θεῖ ἐ­κτός τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας ἐ­ξαι­τί­ας τῆς ἐ­σφαλ­μέ­νης πί­στε­ώς του, παύ­ει οὐ­σι­α­στι­κά νά ἔ­χει καί τήν ἀ­πο­στο­λι­κή δι­α­δο­χή, ἀ­φοῦ αὐ­τή ἔ­χει νό­η­μα μό­νο μέ­σα στό μυ­στη­ρι­α­κό σῶ­μα τοῦ Χρι­στοῦ, τήν Ἐκ­κλη­σί­α.

Κα­τά συ­νέ­πει­α, ἄν κά­ποι­ος ἐ­πί­σκο­πος ἤ καί ὁ­λό­κλη­ρη το­πι­κή Ἐκ­κλη­σί­α -ἀ­νε­ξαρ­τή­τως ἀ­ριθ­μοῦ με­λῶν- ἐκ­πέ­σουν ἀ­πό τήν πί­στη τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ὅ­πως αὐ­τή ἐκ­φρά­στη­κε ἀ­λα­θή­τως στίς Οἰ­κου­με­νι­κές Συ­νό­δους, παύ­ουν νά ἔ­χουν οἱ ἴ­δι­οι τήν ἀ­πο­στο­λι­κή δι­α­δο­χή, ἐ­πει­δή βρί­σκον­ται ἤ­δη ἐ­κτός τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας. Καί, ἀ­φοῦ δι­α­κό­πτε­ται ἡ ἀ­πο­στο­λι­κή δι­α­δο­χή οὐ­σι­α­στι­κά, δέν μπο­ρεῖ νά γί­νε­ται λό­γος γι­ά κα­το­χή ἤ γι­ά συ­νέ­χει­α τῆς ἀ­πο­στο­λι­κῆς δι­α­δο­χῆς στούς ἐκ­πε­σόν­τες ἀ­πό τήν Ἐκ­κλη­σί­α.

Μέ βά­ση τά πα­ρα­πά­νω, ὁ ἴ­δι­ος ὁ πά­πας, ἀλ­λά καί τό σύ­νο­λο τῶν Ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κῶν ἐ­πι­σκό­πων στε­ροῦν­ται τήν ἀ­πο­στο­λι­κή δι­α­δο­χή, ἐ­πει­δή στε­ρη­θέν­τες τήν ἀ­πο­στο­λι­κή πί­στη ξέ­πε­σαν ἀ­πό τήν Ἐκ­κλη­σί­α. Κα­τά συ­νέ­πει­α, λό­γος γι­ά ἀ­πο­στο­λι­κή δι­αδ­ο­χή ἐ­κτός τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας εἶ­ναι λό­γος ἀ­τε­κμη­ρί­ω­τος ἐ­πι­στη­μο­νι­κά, εἶ­ναι δη­λα­δή λό­γος ἀ­θε­ο­λό­γη­τος.

Τοῦ Κα­θη­γη­τή Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ. Δη­μη­τρί­ου Τσε­λεγ­γί­δη

πηγή

Νικόλαος Σωτηρόπουλος, Η αληθής νηστεία

Νικόλαος Σωτηρόπουλος, Η αληθής νηστεία

πηγή

ΥΨΩΜΑ 731 : Τότε που Θεσσαλοί γονάτισαν τον Μουσολίνι ( 9-24-Μαρτίου -1941 ) !

Πήραμε τους Ιταλούς με τις πέτρες !

Διαβάστε την εκπληκτική και άγνωστη ιστορία των νέων Θερμοπυλών.
Με 100.000 βλήματα σε ένα τόσο μικρό ύψωμα λογικά δεν έπρεπε να ζήσει
κανένας οργανισμός… Κι΄ όμως οι Έλληνες μαχητές οπλίστηκαν με υπερφυσική
δύναμη και νίκησαν …. Δείτε το video απο την Μηχανή του Χρόνου !"Ο Μουσολίνι και η θρυλική μάχη στο ύψωμα 731"

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 : Ηχηρό «ΟΧΙ» βροντοφώναξε ο ελληνικός λαός δια μέσω
του στόματος του τότε δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά στη φασιστική Ιταλία. Τότε
λοιπόν, με το χαμόγελο στα χείλη, οι μεραρχίες της μικρής μας Ελλάδας
αντιτάχθηκαν απέναντι στις μεραρχίες μιας μεγάλης αυτοκρατορίας με
άφθαστο ηρωισμό και μαχητικότητα. Ψυχή εναντίον πυρός και σιδήρου. Μια
άνιση αριθμητική μάχη. Οι ελπίδες λίγες για τους λίγους και πολλές για
τους πολλούς. Η ψυχή όμως των Ελλήνων μαχητών μίλησε και το ηθικό

εκτοξεύτηκε μετά τις πρώτες νίκες. Το θαύμα είχε γίνει. Η Ιταλική
αεροπορία, που στην ουσία είχε και την εναέρια υπεροχή, τα άρματα
τελευταίας για την εποχή τεχνολογίας, τα πολλαπλάσια σε όγκο πυρός
βλήματα και σφαίρες, οι μυριάδες των μυριάδων στρατιώτες δεν κατάφεραν
να κάμψουν την ελληνική ομοψυχία. Μα και η Ελληνική πλευρά, παρόλο που
οργανώθηκε στρατηγικός άρτια και εκμεταλλεύθηκε κάθε σπιθαμή του
εδάφους, αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα μέσων, πυρός, εφοδιασμού και
φυσικά έναν αντίπαλο εξοπλισμένο στο έπακρο και αριθμητικά ανώτερο.

Ακολούθησαν επικές μάχες. Αργυρόκαστρο, Κορυτσά, Χειμάρα και πολλές
ακόμα περιοχές περιήλθαν στην κατοχή των Ελληνικών δυνάμεων. Ο
Μουσολίνι, ο ενορχηστρωτής αυτής της επιθέσεως εναντίον της μικρής μας
Ελλάδας, ευχόταν να μην είχε ξεκινήσει ποτέ αυτόν τον πόλεμο. Οι
μεραρχίες του διαλύονταν μπροστά στις χαλύβδινες γραμμές του…

αντιπάλου. Οι στρατηγοί του, ανίκανοι να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα.
Είχε διασυρθεί σε εξευτελιστικό βαθμό παγκοσμίως και, στην ουσία, χάρισε
δόξα στο αντίπαλο στρατόπεδο, στους λιγοστούς Έλληνες. Όλη η Ευρώπη και
όλος ο κόσμος επευφημούσε τον ηρωισμό των Ελλήνων μαχητών, που
αποδείκνυαν ότι είναι άξιοι συνεχιστές των προγόνων τους.

Βαρύ λοιπόν το πλήγμα για τους Ιταλούς. Βαρύς όμως ήταν και ο φόρος ζωής
και αίματος των Ελλήνων. Οι πορείες συνεχείς. Το βάθος κατά το οποίο
είχαν προχωρήσει οι Έλληνες εντός του αλβανικού εδάφους κυμαινόταν από
30 έως και 80 χιλιόμετρα, αναλόγως της τοποθεσίας. Οι θερμοκρασίες
πολικές. Περίπου για τέσσερις μήνες μάχονταν κάτω από αντίξοες συνθήκες
και ο υδράργυρος είχε σταματήσει στους μείον 20. Το χιόνι ξεπερνούσε τα
δύο μέτρα. Οι νεκροί από τις παγοπληξίες ήταν περισσότεροι από τους
νεκρούς της μάχης. Στρατιώτες κείτονταν νεκροί από το ψύχος στη σκοπιά,
στα ορύγματα και οι πιο “τυχεροί” έφευγαν για κόσμο μακρινό μέσα στον
ύπνο τους χωρίς να ξαναδούν ποτέ μάνα, αδέρφια, γυναίκα, παιδιά και
φίλους. Και ο φασίστας επέμενε. Πίστευε. Ήλπιζε ότι θα έχει έστω και μία
μάχη νικηφόρα σε βάρος αυτών που έριξαν το γόητρό του, αυτών των
αθανάτων.

Μέσα λοιπόν στην απόγνωση που συγκλόνισε την Ανώτατη Πολιτική και
Στρατιωτική Ηγεσία της Ιταλίας, ο Μουσολίνι κηρύσσει μια δεύτερη, μια
μεγαλύτερη επίθεση εναντίων των Ελλήνων, που έμεινε στην ιστορία ως η
«Μεγάλη Εαρινή Επίθεση των Ιταλών». Αποφασίζοντας να διευθύνει
προσωπικός την όλη ενέργεια συγκέντρωσε στην περιοχή της επιχείρησης ότι
διαθέσιμο είχε, στρατολογώντας ακόμα και υπουργούς του, εμμένοντας στην
απόφαση να θυσιάσει ακόμα περισσότερους συμπατριώτες στρατιώτες του και
να συνεχίσει αυτόν τον φρενήρη πόλεμο.

Οι Έλληνες δε βρέθηκαν απροετοίμαστοι. Το περιμένουν. Ξέρουν τις
ενέργειες του αντιπάλου. Τι ψυχή! Να περιμένεις το θάνατο ενώ ξέρεις ότι
έρχεται, ενώ ξέρεις ότι αν φύγεις θα σωθείς. Οι νικηφόρες επιθετικές
ενέργειες των Ελλήνων σταματούν. Οργανώνονται αμυντικά. 9 Μαρτίου 1941. Η
μάχη ξεκινά. 17 ημέρες κόλασης. Είναι χειρότερο απ’ ότι περίμεναν. Το
κύριο βάρος ρίχνεται στο ύψωμα 731. Εκεί οι σύγχρονοι ΄300΄ προσπαθούν
πάση θυσία, ξεπερνώντας πολλές φορές τον εαυτό τους και τα όριά τους, να
κρατήσουν το περιμάχητο ύψωμα. Αν δεν το καταφέρουν, διασπάται το
μέτωπο και καταρρέει όλη η αμυντική γραμμή με ολέθριες συνέπειες.

Πιο συγκεκριμένα, ο Μουσολίνι μέσα στον πανικό του, επιστρατεύει τους
πάντες, ακόμα και γόνους εξεχουσών οικογενειών για να πετύχει έστω και
μία νίκη προτού επέμβουν οι σιδερόφρακτες στρατιές του Χίτλερ. Και ναι!
Σπάει κάθε ρεκόρ! Καταφέρνει να συγκροτήσει 25 Μεραρχίες, 140.000
περίπου άντρες και τις βάζει να αναμετρηθούν εναντίον μόνο μίας κι
εκείνης μειωμένης συνθέσεως, αφού αριθμούσε μόνο περί τους 3.000!!! Τα
νούμερα του βγαίνουν! Είναι σίγουρος πως θα παρελάσει έφιππος στην
πρωτεύουσα της Ελλάδος, στην Αθήνα, καβάλα σε ένα άσπρο άλογο! Μάλιστα
αποφασίζει να διευθύνει ο ίδιος προσωπικά την επιχείρηση με κωδικό όνομα
«PRIMAVERRA”, δηλαδή «Άνοιξη». Γιατί αυτό πίστευε! Ότι θα ξημερώσει η
δική του άνοιξη μετά από αυτήν την ορμητική και θυελλώδη επίθεση την
οποία σχεδίαζε.

Η Ελληνική πλευρά δεν πανικοβάλλεται: αν και οι ενισχύσεις ήταν
περιορισμένες, το ηθικό ήταν σε αρκετά υψηλό επίπεδο για να
λιγοψυχήσουν. Δε το βάζουν κάτω και ξεκινούν πρόχειρες αμυντικές
οχυρώσεις: συρματοπλέγματα, λαγούμια και ορύγματα μάχης κατά κύριο λόγο.
Πολλές φορές, λόγω έλλειψης σκαπανικών, σκάβανε ολόκληρα ορύγματα με τα
χέρια, ακόμα και με κουτάλια! Τέτοια θέληση είχαν να υπερασπίσουν το
πάτριο έδαφος οι Έλληνες στρατιώτες.

Ο Μουσολίνι δίνει το σύνθημα. Ρίχνει το κύριο βάρος των δυνάμεών του στο
πιο ευάλωτο, από εδαφικής απόψεως, σημείο, ένα απλό χωματοβούνι με
υψομετρικό 731 στους πρόποδες του όρους Τρεμπεσίνα. Δεν υπολογίζει όμως
ότι εκεί απέναντι βρίσκεται το ηρωικό ΙΙ/5 Τάγμα του Βολιώτη Διοικητή
Δημήτριου Κασλά, ο οποίος έδωσε σαφής εντολές στους στρατιώτες του: «Έστω κι ένας να μείνει εδώ πάνω, το ύψωμα θα αντιστέκεται!»
Αγνοώντας λοιπόν όλα αυτά, ο Ιταλός Φασίστας ανεβαίνει στο απέναντι
ύψωμα το Κόμαριτ για να παρακολουθήσει, όπως ο ίδιος είπε, τον περίπατο
των ανδρών του.

Να σημειώσουμε πως το Κόμαριτ βρισκόταν σε απόσταση βολής από το
Ελληνικό Πυροβολικό! Τόση λύσσα είχε να δει τις Ελληνικές δυνάμεις να
συνθλίβονται, ώστε η ιστορία τον κατέγραψε ως τον μοναδικό ηγέτη στον Β΄
Παγκόσμιο Πόλεμο που είδε από τόση κοντινή απόσταση πολεμική σύγκρουση.
Ως άλλος Ξέρξης λοιπόν, έκατσε να δει αυτό που δεν πραγματοποιήθηκε
ολόκληρο το χειμώνα του 1940, τη σύνθλιψη των Ελληνικών δυνάμεων.

9 Μαρτίου 1941, Κυριακή της Ορθοδοξίας, Μνήμη των Αγίων Σαράντα, ώρα 06:00
το πρωί. Η τιτανομαχία ξεκινά. Δαυίδ εναντίον Γολιάθ! Ψυχή εναντίον
μετάλλου! 300 πυροβόλα στρέφουν τις κάννες τους στο ύψωμα 731, το οποίο
σφυροκοπείται ακατάπαυστα με βλήματα πυροβολικού ποικίλου διαμετρήματος.
Έπεσαν σύνολο 100.000 βλήματα μέσα σε δύο ώρες! Σε μισή ώρα δεν είχε
μείνει δέντρο όρθιο στην κορυφή, σε μιάμιση ώρα τα πάντα ανασκάφτηκαν
και σε δύο ώρες το ύψωμα είχε ρημαχτεί ολοσχερώς! «Και οι πέτρες γίναν άχνη!»Φώναξε
ενθουσιάσμένος ο Μουσολίνι που έβλεπε με τα κυάλια του από απέναντι! Τι
να δει δηλαδή; Παντού αιωρούνταν σκόνη και καπνός! Και δίνει το πράσινο
φως για την επίθεση των πεζοπόρων τμημάτων.

Το Ελληνικό Πυροβολικό προσπάθησε από την πλευρά του με πυρά ανάσχεσης
να ανακόψει την προέλαση των τμημάτων αυτών και προξένησε σημαντικές
απώλειες. Δεν επαρκούσαν όμως για να ανακόψουν την εχθρική επίθεση,
οπότε και οι Ιταλοί ξεπερνούν το φραγμό των πυρών αυτών και αρχίζουν την
ανάβαση στο ύψωμα. Προχωρώντας, και σε απόσταση 50 μέτρων από την
κορυφή, αντιλήφθηκαν ότι δεν επέζησε κανείς από το σφοδρό βομβαρδισμό
του υψώματος και περιχαρής ανακοινώνουν μέσω ασυρμάτου την πρώτη τους
νίκη, την κατάληψη του υψώματος 731. Ένα χαμόγελο διαγράφεται στο
πρόσωπο του Μουσολίνι, ο οποίος δέχεται με χειραψίες τα συγχαρητήρια των
στρατηγών του. Η ήττα των Ελλήνων φάνταζε κοντινή.

Όμως τότε έγινε ένα θαύμα. Μέσα από τα χώματα, τις πέτρες, τα
κομματιασμένα συρματοπλέγματα και τους ξεκοιλιασμένους γαιόσακους,
φάνηκαν να ξεπετάγονται άνθρωποι! Ή μήπως δεν ήταν άνθρωποι αλλά
μετενσαρκώσεις αρχαίων πολεμιστών; Όχι! Ήταν οι λιγοστοί Έλληνες του
Κασλά, οι ηρωικοί υπερασπιστές του υψώματος, που ήθελαν να μετατρέψουν
την επιχείρηση της Άνοιξης του Μουσολίνι σε πραγματικό εφιάλτη!
Μαυρισμένοι από τους καπνούς των εκρήξεων με τα χώματα να πέφτουν από
πάνω τους, οι Έλληνες ανασηκώθηκαν, έσφιξαν στο μάγουλο το όπλο,
σημάδεψαν, και άρχισαν να ρίχνουν στο ψαχνό. Οι Ιταλοί αιφνιδιάζονται
και καθηλώνονται. Βλέπουν κι άλλους να ξεπετάγονται σα μανιτάρια από το
έδαφος και με την ιαχή «Αέρα» να ορμούν καταπάνω τους! Το μπόι τους
έφτανε ίσα με τον ουρανό! Κι εκεί που προχωρούσαν σίγουροι και
περήφανοι, τώρα υποχωρούν άτακτα καταδιωκόμενοι από τους εξαγριωμένους
Έλληνες.

Ο Μουσολίνι απογοητευμένος πετά τα κιάλια του κάτω! Ρωτά ξανά και ξανά
με ποιους τα βάλανε. Μήπως με αρχαίους Θεούς, ή μήπως με φαντάσματα; Ή
ακόμα χειρότερα με δαίμονες που ξεπετάγονται από τη γη;

Και το ύψωμα σφυροκοπείται από το Ιταλικό Πυροβολικό και πάλι και πάλι
και πάλι, με αμείωτη ένταση. Όλμοι, πυροβόλα κάθε διαμετρήματος, ακόμα
και η αεροπορία πήρε μέρος στις απεγνωσμένες προσπάθειες για την
εκπόρθηση του υψώματος. Μάταια όμως! Τα Συντάγματα και οι Ιταλικές
μονάδες διαλύονται η μία μετά την άλλη με τα πτώματα να μαζεύονται και
να πληθαίνουν μπροστά από το ύψωμα. Οι Έλληνες στρατιώτες όμως, μπορεί
να λιγοστεύουν μέρα με τη μέρα, αλλά παραμένουν αμετακίνητοι στις θέσεις
τους. Η νύχτα τους έβρισκε όλους εξαντλημένους, αλλά δε ζητούν, παρά
μόνο χειροβομβίδες και σκαπανικά εργαλεία. Και η εικόνα της φυγής των
Ιταλών θα επαναλαμβανόταν με συστηματική ακρίβεια για περισσότερο από
δύο εβδομάδες.

11 Μαρτίου 1941: Οι Ιταλοί αλλάζουν τακτική και εκμεταλλευόμενοι την
πυκνή ομίχλη που επικρατούσε εκείνο το πρωινό, και χωρίς προπαρασκευή
Πυροβολικού, περνούν απαρατήρητοι από τα πλάγια του υψώματος, μέσα από
μια χαράδρα, ώστε να βγουν στην πλάτη των Ελληνικών γραμμών και να τους
περικυκλώσουν. Στέκονται όμως πάρα πολύ άτυχοι. Πρώτον, διότι από τυχαίο
γεγονός γίνανε αντιληπτοί από το ΙΙΙ/19 Τάγμα Σερρών με Διοικητή το
Λοχαγό Κουτρίδη, το οποίο ερχόταν να αντικαταστήσει το εξαντλημένο από
τον αγώνα ΙΙ/5 Τάγμα των Θεσσαλών και δεύτερον διότι η ομίχλη, κατά τη
διέλευσή τους μέσα από τη χαράδρα διαλύθηκε. Τότε, Θεσσαλοί και
Μακεδόνες περικύκλωσαν τη μονάδα των Μελανοχιτώνων, των πιο φανατικών
Ιταλών στρατιωτών. Το πυρ γενικεύτηκε και ακολούθησε πραγματική σφαγή:
250 νεκροί Ιταλοί, 501 αιχμάλωτοι! Το φάσμα μιας νέας ταπεινωτικής ήττας
για τους Ιταλούς γινόταν πραγματικότητα.

14 Μαρτίου 1941: Ημέρα κομβικού σημείου. Οι Ιταλοί μετά από μέρες,
καταφέρνουν να ανέλθουν στο ύψωμα 731 και όλα πλέον κρέμονται από μία
κλωστή. Η ελληνική ανδρεία όμως, σαν βρόντος από κάπου ψηλά αντιλαλεί
και μια κραυγή ακούγεται, που πάντοτε σημαίνει πολλά και κάνει τους
εχθρούς να κοντοστέκονται: «Αέραααα»!

 Ο Λοχαγός Κουτρίδης επικεφαλής μια
μικρής ομάδας επιχειρεί την ανακατάληψη του υψώματος. Όλοι παίρνουν
θάρρος και τον ακολουθούν. Πλέον, πάνω στο αιματοβαμμένο ύψωμα, Έλληνες
και Ιταλοί, δεν πολεμούν συμβατικά. Παλεύουν, με γροθιές, με ξιφολόγχες,
με πέτρες, μπερδεμένοι αναμεταξύ τους, σκληροί, αλύγιστοι, φονικοί. 

Δεν
ήταν άνθρωποι, αλλά φρενιασμένα θηρία. Οι Ιταλοί ανησυχούν. Τα πράγματα
θα πάνε ξανά στραβά γι’ αυτούς. Πράγματι, η κατοχή του υψώματος από
μέρους τους αποδείχτηκε πρόσκαιρη, ενώ οι Μεραρχίες Κάλιαρι, Πούλιε και
Μπάρι εξολοθρεύτηκαν στην κυριολεξία! Περίπου 12.000 Ιταλοί αξιωματικοί
και οπλίτες κείτονταν νεκροί μπροστά από το 731, και αυτό κάθε άλλο παρά
απαρατήρητο μπορούσε να περάσει. Άγγιζε τα όρια της παραφροσύνης, ενώ η
δυσωδία άρχιζε να γίνεται ιδιαίτερα ενοχλητική για τους Έλληνες
στρατιώτες.

19 Μαρτίου 1941: Από την αυγή το εχθρικό πυροβολικό και οι όλμοι
εντείνουν τα πυρά τους και ο ρυθμός που ακολουθούν είναι καταιγιστικός.
Προμηνύεται αποφασιστική μάχη. Το πυροβολικό σταματά, όμως ένας βόμβος
ακούγεται! Άρματα! Ο Μουσολίνι παίζει και το τελευταίο του χαρτί. Τα
ερπυστριοφόρα, αφού πέρασαν από τη χαράδρα με τα 12.000 πτώματα,
κονιορτοποιώντας ότι υπήρχε μπροστά τους, άρχισαν να ανεβαίνουν
ανενόχλητα το ύψωμα, μιας και από Ελληνικής πλευράς απουσίαζαν τα
αντιαρματικά όπλα. Τα άρματα δεν ήταν μόνα τους! Τα συνόδευαν 200 άντρες
«Αρντίτι». Ο όρος σημαίνει «Παθιασμένοι πολεμιστές».

Οι Έλληνες πολεμιστές όμως αποδεικνύονται πιο παθιασμένοι. Ξεκινούν ένα
είδους πετροπόλεμο με χειροβομβίδες και μολότοφ εναντίον των αρμάτων,
ενώ ορμούν εναντίον των «Αρντίτι» με τις λόγχες πάνω στα όπλα. Οι
γενναίοι του Μουσολίνι καταβάλλουν απεγνωσμένη προσπάθεια για να πείσουν
τους αντιπάλους τους ότι δεν πτοούνται. Αγωνίζονται να επιδείξουν
περιφρόνηση ακόμα και γι’ αυτή τη ξιφολόγχη, όμως πάνω στον πανικό και
στην ένταση τα πράγματα γίνονται χειρότερα γι’ αυτούς, όταν επεμβαίνουν
τα άρματα μάχης που τους συνοδεύουν. Τα θεριστικά πυρά τους δεν
ξεχωρίζουν Έλληνες από Ιταλούς και η κατάσταση ξεφεύγει από κάθε έλεγχο.

Και πάλι όμως ο Λοχαγός Κουτρίδης έρχεται να βγάλει τα κάστανα από τη
φωτιά. Μαζί με τον Έφεδρο Ανθυπολοχαγό Ρούντο στήνουν ένα βαρύ πολυβόλο
με διατρητικές σφαίρες και βάλλουν εναντίον των αρμάτων. Και η μάχη
γίνεται ακόμα σκληρότερη, αφού τραυματίες και ακρωτηριασμένοι ακόμα,
σέρνονται στο έδαφος για να αποτελειώσουν αντίπαλους τραυματίες. Μια
τελευταία πλευρική αντέφοδος των Ελλήνων δίνει το σύνθημα για την αρχή
του τέλους αυτής της φοβερής σφαγής. Τα άρματα αποχωρώντας
καταστρέφονται, άλλα από το Ελληνικό Πυροβολικό και άλλα γλιστρώντας και
κατρακυλώντας στις πλαγιές του 731.

22 Μαρτίου 1941. Όλα μοιάζουν να τελειώνουν. Ο Μουσολίνι αποχωρεί
ντροπιασμένος και αηδιασμένος, ενώ Ιταλοί κήρυκες παρουσιάζονται μπροστά
από τις Ελληνικές γραμμές ζητώντας ανακωχή, για να μαζέψουν τα πτώματα
τα οποία ανήλθαν στον εξωφρενικό αριθμό των 14.000! Ο Υπολοχαγός
Λαυρεντίδης μεταβαίνει στο Ιταλικό στρατόπεδο, θέτοντας αυτός δικούς του
όρους φυσικά, για την κατάπαυση του πυρός, οι οποίοι δε γίνονται δεκτοί
από την Ιταλική πλευρά. Αποχωρώντας όμως, οι Ιταλοί δεν του έδεσαν τα
μάτια ως όφειλαν. Έτσι είχε την ευκαιρία να σημειώσει σημαντικές θέσεις
(καταυλισμούς, αποθήκες), για τις οποίες ενημέρωσε το Ελληνικό
Πυροβολικό, το οποίο στη συνέχεια έκανε τη δέουσα χρήση αυτών των
σημαντικών πληροφοριών. Και οι εχθροπραξίες συνεχίζονται.

Νύχτα 23 προς 24 Μαρτίου 1941: 

Τελευταία απόπειρα κατάληψης του υψώματος 

με διπλή επίθεση στις 01:30 και στις 03:00
τα χαράματα. Λόγω του μικρού αριθμού των 

αντρών και των λίγων
πυρομαχικών που διέθεταν, η επίθεση 

αποκρούστηκε με μπουκάλια μολότωφ,
τα οποία οι Έλληνες στρατιώτες τα έσκαγαν 

κυριολεκτικά πάνω στα πρόσωπα
των Ιταλών στρατιωτών. 

Οι εξαγριωμένοι Έλληνες δε σταμάτησαν

 εκεί, αφού
με τόσες ημέρες μάχης, η υπομονή τους 

είχε εξαντληθεί. Τους καταδίωξαν,
πέρασαν τη χαράδρα με τους χιλιάδες 

νεκρούς κι έφτασαν – ω του θάρρους
τους – μπροστά από τις ιταλικές γραμμές! Επικράτησε πανικός στο ιταλικό
στρατόπεδο, αφού μόνο αυτό δεν περίμεναν να δουν: μια χούφτα Έλληνες να
τραγουδούν σαν τρελοί μπροστά από τις

 ιταλικές γραμμές ειρωνικά και
χλευαστικά το «Κορόιδο Μουσολίνι»!

 Φύγανε μετά από ώρα, στα πρώτα
κροταλίσματα των Ιταλικών πολυβόλων.

26 Μαρτίου 1941: Η σωτήρια ημέρα ήρθε! Η Γιουγκοσλαβία από φιλοαξονική,
εξαιτίας ενός πραξικοπήματος, εν μία νυκτί, προσφεύγει στο συμμαχικό
στρατόπεδο. Εκτεθειμένοι λοιπόν οι Ιταλοί από τα ανατολικά, σταματούν
τις επιθέσεις σε όλο το μέτωπο, οπότε και οι υπερασπιστές του 731
αποδεικνύονται αληθινοί νικητές και παίρνουν, μετά από μέρες, βαθιές
ανάσες. Από περίπου 300 επέμειναν μόνο 70!

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η μάχη του υψώματος 731 έκρινε τον Β΄
Παγκόσμιο πόλεμο. Αν οι Ιταλοί έσπαγαν τις Ελληνικές γραμμές, τότε ο
Χίτλερ δε θα επέμβαινε στην Ελλάδα. Αντιθέτως όμως επενέβηκε και οι
επιπτώσεις ήταν ιδιαιτέρως σοβαρές. Πιο συγκεκριμένα, καθυστέρησε να
επέμβει αργότερα στη Ρωσία, με αποτέλεσμα να τον πιάσει ο ρωσικός
χειμώνας και να καθηλωθούν οι στρατιές του στα χιόνια και στις πολικές
θερμοκρασίες.

Στο ύψωμα 731 δεν υπάρχουν πια βελανιδιές, αλλά το αίμα έχει ποτίσει
βαθιά τη γη. Σε 17 ημέρες οι Ιταλοί εξαπέλυσαν περίπου 26 επιθέσεις. Τα
πτώματά τους είχαν χρησιμεύσει για προπύργιο του ρημαγμένου λόφου. Πλέον
ο τίτλος «731» είναι πλασματικός, αφού το ύψωμα έχει «κοντύνει» από
τους αδιάκοπους βομβαρδισμούς και σήμερα ονομάζεται 729. Αυτοί όμως που
πολεμούσαν επάνω του είχαν «ψηλώσει», είχαν αποδειχτεί πραγματικοί
γίγαντες. Δικαίως λοιπόν οι «Φίλοι της Ιστορίας Ν. Καρδίτσας»
έγειραν ένα μικρό μνημείο στο σημερινό 729, το οποίο θυμίζει τη
σύγχρονη τιτανομαχία, που δυστυχώς ουδείς θυμάται και τιμά. Ας ελπίσουμε
λοιπόν αυτές οι λίγες γραμμές να μας θυμίσουν τα κατορθώματα των
προγόνων μας, ενθυμήσεις που τόσο έχουμε ανάγκη στις μέρες μας.

πηγη

Ἡ προσευχή ὡς ἐπιδίωξη προσέγγισης καί κοινωνίας τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό....του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νεας Σμύρνης κ.κ. Συμεών

Ἡ προσευχή ὡς ἐπιδίωξη προσέγγισης καί κοινωνίας τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό, τόν οὐράνιο Πατέρα, τόν Δημιουργό καί Σωτήρα μας, ἀποτελεῖ τήν ἱερώτερη καί εὐγενέστερη ἐκδήλωση τοῦ ἀνθρώπου. 
Φαινόμενο πανανθρώπινο καί πανθρησκειακό, ἡ προσευχή κατέχει πρωταρχική σημασία στή χριστιανική μας παράδοση. Στό κήρυγμα καί στή ζωή τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου. Στή διδασκαλία ὁλόκληρης τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Στή διδαχή καί στήν πράξη τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τούς ἀποστολικούς χρόνους μέχρι και σήμερα, τήν ἐποχή μας. 
Οἱ ὡραιότεροι λόγοι πού ἀκούστηκαν ἀπό χριστιανικά χείλη καί οἱ θαυμασιότερες σελίδες πού γράφτηκαν ἀπό χριστιανικές πένες ἀφιερώθηκαν στήν προσευχή. Στήν ἀξία πού ἔχει καί στόν ὀρθό τρόπο μέ τόν ὁποῖον ὀφείλουμε νά προσευχόμαστε. 
Ἡ προσευχή συνιστᾶ τό θεμέλιο τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς. Χωρίς προσευχή δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει πνευματική ζωή. Χριστιανός πού δέν προσεύχεται τακτικά, μέ ζῆλο καί μέ θέρμη, νεκρώνεται πνευματικά• οὐσιαστικά παύει νά εἶναι χριστιανός. 
Ἡ προσευχή αὐξάνει τήν ἀγάπη μας πρός τόν Κύριο. Ἐνδυναμώνει τήν πίστη. Φωτίζει τόν νοῦ. Θερμαίνει τήν καρδιά. Γαληνεύει τήν ψυχή. 
Ἡ προσευχή ἐνισχύει τόν πνευματικό ἀγώνα πού διεξάγουμε. Μᾶς στηρίζει στήν ὥρα τῶν πειρασμῶν. Μᾶς ἀνακουφίζει στόν πόνο. Μᾶς παρηγορεῖ στίς θλίψεις. Μᾶς προστατεύει ἀπό τίς ἐπιθέσεις τοῦ πονηροῦ. Γίνεται ὅπλο πανίσχυρο σέ κάθε ὥρα καί σέ κάθε στιγμή. Ὅσο ἀναγκαία γιά τή βιολογική μας ὑπόσταση εἶναι ἡ ἀναπνοή, ἄλλο τόσο ἀναγκαία εἶναι καί ἡ προσευχή γιά τήν πνευματική ζωή μας. 
Ὡς χριστιανοί ὀφείλουμε νά μάθουμε νά προσευχόμαστε. Νά προσευχόμαστε συχνά. Νά προσευχόμαστε θερμά. Νά προσευχόμαστε 
* ἐμπνεόμενοι ἀπό τή διδασκαλία καί τό παράδειγμα τοῦ Κυρίου μας• 
* καθοδηγούμενοι ἀπό τήν πνευματική πείρα τῶν Ἁγίων τοῦ Θεοῦ, οἱ ὁποῖοι ἀγάπησαν τήν προσευχή ὅσο τίποτε ἄλλο καί τήν κατέστησαν ἔργο ζωῆς• 
* ἀκολουθώντας τήν τάξη καί τούς τύπους προσευχῶν τῆς Ἐκκλησίας μας, πού καθαγιάστηκαν στή διαδρομή τῶν αἰώνων καί πού χρησιμοποιήθηκαν ἀπό ἀναρίθμητες γενιές ὀρθοδόξων χριστιανῶν. 
Άρθρο Του Μητροπολίτου Νέας Σμύρνης Συμεών
πηγή