Των αγίων μαρτύρων Ισαύρου και των συν αυτώ

Ο άγιος Ίσαυρος ο διάκονος και οι συναθλητές αυτού Βασίλειος και Ιννοκέντιος κατάγονταν από την Αθήνα και έζησαν κατά την βασι­λεία του Νουμεριανού (284). Μετέβησαν στην Απολλωνιάδα της Ηπείρου και μετά από αποκάλυψη αγγέλου εγκαταστάθηκαν σε σπήλαιο για να διάγουν βίο ασκητικό. Σύντομα τους βρήκαν τρεις χριστιανοί: ο Φήλιξ, ο Ερμείας και ο Περεγρίνος, οι οποίοι, σε αντάλλαγμα της πνευματικής τροφής που τους προσέφερε ο Ίσαυρος, προμήθευαν στους τρεις ασκητές τα αναγκαία.

Πηγή:http://www.johnsanidopoulos.com/

Μετά από λίγο καιρό, ανταποκρινόμενοι στις προτροπές του Ισαύρου μοίρασαν τα υπάρχοντά τους στους πτωχούς και ήλθαν να ζήσουν κοντά σε αυτόν και τους συνασκητές του. Οι γονείς τους, αφού απέτυχαν στις προσπάθειές τους να τους φέρουν πίσω στα σκοτάδια της ειδωλολατρίας, τους κατήγγειλαν στον έπαρχο της Απολλωνιάδος, Τριπόντιο. Αυτός συν­έλαβε τους αγίους και αφού ματαίως προσπάθησε να καθυποτάξει τον Φήλικα, τον Ερμεία και τον Περεγρίνο, έδωσε εντολή να αποκεφαλισθούν. Όσο για τον Ίσαυρο και τους συναθλητές του, παραδόθηκαν στον γιο του επάρχου, Απολλώνιο, ο οποίος τους βασάνισε με φωτιά και νερό. Οι άγιοι όχι μόνο παρέμειναν απαθείς στα μαρτύρια αυτά, αλλά και προσείλκυσαν πολ­λούς εθνικούς στην πίστη, και συγκεκριμένα τον Ρούφο και τον Ρουφίνο, δύο αδέλφια που ανήκαν σε επιφανή οικογένεια συγκλητικών της πόλης. Τέλος, οι τρεις άγιοι αποκεφαλίσθηκαν και αυτοί με την σειρά τους.

(Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιούνιος, εκδ. Ίνδικτος, σ.211)

Τὶ ἄλλο πιὸ μεγάλο; +Μητροπολίτης Νικοπόλεως καί Πρεβέζης Μελέτιος

Ὁ Χριστός,

ποτέ δέν ἔκανε στούς μαθητές Του μάθημα, γιά τό μέ τί τρόπο θά πρέπει νά κηρύττουν·

ὅμως πολλές φορές τούς μίλησε γιά τό πῶς καί πόσο θά ἔπρεπε νά προσεύχονται.

Συμπέρασμα γιά μένα:

Εἶναι προτιμότερο, νά μπορῶ νά προσεύχομαι σάν τόν προφήτη Δανιήλ, προτιμώντας τήν προσευχή ἀπό ὁ,τιδήποτε ἄλλο,

παρά νά μπορῶ νά κηρύττω, νά μιλάω γιά τό Χριστό, σάν τόν ἀρχάγγελο Γαβριήλ, καί σάν μερικούς μεγάλους ἁγίους.

Ὁ ἄνθρωπος,

ὅταν ξέρει, νά προσεύχεται, νά μιλάει στόν Θεό, στόν οὐράνιο πατέρα του, καί νά Τόν ἀκούει,

ξέρει καί νά ἐργάζεται γιά τό Θεό·

ξέρει καί νά κάνει τό θέλημά Του.

Καί τότε,

Τί ἄλλο πιό μεγάλο θέλει;

Ὑπάρχει κάτι ἄλλο πιό μεγάλο;

πηγή

Ναί μέν, ἀλλά.....

 
Στόν George Carlin (ὅσοι δὲν τὸν γνωρίζουν, ἦταν κωμικὸς στὶς δεκαετίες τοῦ '70 καὶ τοῦ ΄80) ἡ πλούσια ψυχική του διάθεση τοῦ ἐπέτρεπε νὰ γράφει δυναμικὰ ἀλλὰ καὶ διαχρονικὰ μηνύματα, ὅπως τὸ παρακάτω, ἐπειδὴ ὅ,τι ἔλεγε καὶ ἔγραφε ἔβγαινε σάν... χείμαρρος μέσα ἀπό τὴν καρδιά του. Ἡ γυναῖκα του "ἔφυγε"...καὶ ὁ George τὴν ἀκολούθησε τὴν ἴδια χρονιά, τὸν Ἰούλιο τοῦ 2008.

Τὸ μήνυμα τοῦ George Carlin.

Τὸ παράδοξο τῶν καιρῶν μας εἶναι, ὅτι:

Ἐνῷ ἔχουμε οἰκοδομήσει οὐρανοξύστες, ἡ διάθεσή μας εἶναι χαμηλή, ὅσο ἕνα μονόροφο σπίτι.

Ἐνῷ ἔχουμε κατασκευάσει δρόμους ταχείας κυκλοφορίας, εἴμαστε στενόμυαλοι καὶ οἱ ἀντιλήψεις μας πιὸ στενὲς κι' ἀπὸ ἕνα σοκάκι.

Ἐνῷ καταναλώνουμε περισσότερα, διαθέτουμε λιγότερα.

Ἐνῷ ἀγοράζουμε περισσότερα, τ' ἀπολαμβάνουμε λιγότερο.

Ἐνῷ ἔχουμε μεγαλύτερα σπίτια, οἱ οἰκογένειές μας εἶναι μικρότερες.

Ἐνῷ ἔχουμε στὴ διάθεσή μας περισσότερες εὐκολίες, ὁ ἐλεύθερος χρόνος μᾶς εἶναι ἀνύπαρκτος.

Ἐνῷ ὑπάρχουν περισσότερα διπλώματα, καὶ περισσότερες γνώσεις, ἡ κοινὴ λογικὴ εἶναι δυσεύρετη, ὅπως λιγότερη εἶναι καὶ ἡ κρίση.

Ἐνῷ ὑπάρχουν περισσότεροι εἰδικοί, τὰ προβλήματα εἶναι περισσότερα.

Ἐνῷ ὑπάρχουν περισσότεροι γιατροί, ἡ ὑγεία τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου (πνευματικὴ καὶ σωματικὴ) εἶναι ἀρρωστημένη καὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ κάθε εἴδους φάρμακα καὶ ψυχοφάρμακα.

Πίνουμε πολύ, καπνίζουμε πολύ, ξοδεύουμε σπάταλα, ἀλλὰ τσιγκουνευόμαστε τὸ γέλιο.

Ὁδηγοῦμε γρήγορα, ἀλλὰ σκεφτόμαστε ἀργά, Ἡ κάθε εἴδους πεῖνα μᾶς ἐξοργίζει καὶ μᾶς κάνει νὰ ὁδηγᾶμε ἀπερίσκεπτα μὲ τὰ ἠχεῖα στή... διαπασῶν.

Ξενυχτᾶμε, τάχα, γιὰ νὰ χαλαρώσουμε, ἀλλὰ τὸ πρωὶ ξυπνᾶμε πιὸ κουρασμένοι καὶ κακόκεφοι..

Δέν ἔχουμε χρόνο γιὰ διάβασμα, ἀλλὰ ἔχουμε ἀρκετὸ γιὰ τὴν τηλεόραση καὶ πολὺ λίγο γιά νά προσευχηθοῦμε.

Ἔχουμε πολλαπλασιάσει τὴν περιουσία μας εἰς βάρος τῶν ἀξιῶν.

Πολυλογοῦμε ἀκατάπαυστα, ἀγαπᾶμε σπάνια καὶ μισοῦμε.... συχνότατα.

Ἔχουμε μάθει πῶς νὰ ἐπιβιώνουμε, ἀλλὰ ὄχι πῶς νὰ ζοῦμε.

Προσθέσαμε χρόνια στὴ ζωή, ἀλλὰ ὄχι ζωὴ στὰ χρόνια.

Πήγαμε -ἤρθαμε στὸ φεγγάρι, ἀλλὰ ὑπάρχει πρόβλημα προκειμένου νὰ διασχίσουμε τὸν δρόμο γιὰ νὰ συναντήσουμε τὸν νέο μας γείτονα.

Κατακτήσαμε τὸ διάστημα, ἀλλὰ δὲν ἔχουμε καταφέρει νὰ κατακτήσουμε τὸν ἑαυτό μας.

Κάνουμε μεγαλύτερα πράγματα, ἀλλὰ ὄχι καλύτερα.

Προσπαθοῦμε νὰ καθαρίσουμε τὴν ἀτμόσφαιρα, ἔχοντας δηλητηριασμένη τὴν ψυχή μας.

Διασπάσαμε τὸ ἄτομο, ἀλλὰ ὄχι τὶς προκαταλήψεις μας.

Γράφουμε περισσότερο, ἀλλὰ μαθαίνουμε λιγότερα.

Σχεδιάζουμε περισσότερα, ἀλλὰ ἐπιτυγχάνουμε λιγότερα.

Μάθαμε νὰ βιαζόμαστε, ἀλλὰ ὄχι νὰ ὑπομένουμε καὶ νά... ἐπιμένουμε.

Κατασκευάσαμε περισσότερα computers γιὰ νὰ ἀποθηκεύουμε πληροφορίες, νὰ παράγουμε περισσότερα ἀντίγραφα, ἀλλὰ ἐπικοινωνοῦμε ὅλο καὶ λιγότερο.

Βρισκόμαστε στὴν ἐποχὴ τῶν γρήγορων τροφῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀργῆς χώνευσής τους.

Εἴμαστε μεγαλόσωμοι, ἀλλὰ μικρόσωμοι στὴν προσωπικότητα.

Ἔχουμε μεγάλα ἔσοδα καὶ ἐπιφανειακὲς σχέσεις.

Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῶν δύο μισθῶν, ἀλλὰ καί τῶν περισσοτέρων διαζυγίων, πολυτελῆ σπίτια, ἀλλὰ διαλυμένα σπίτια.

Ταξιδεύουμε περισσότερο, ἀλλὰ τὰ ταξίδια εἶναι πολὺ σύντομα.

Οἱ περισσότεροι πάσχουν ἀπὸ παχυσαρκία καὶ προσπαθοῦν μὲ χάπια νὰ βροῦν τὴ χαρά, τήν ἡσυχία, μὰ καὶ τὸν θάνατο.

Εἶναι ἡ ἐποχὴ τῆς ἐπίδειξης, μὰ ὄχι τῆς σύνεσης.


Μὴν ξεχνᾶς, νὰ διαθέτεις περισσότερο χρόνο γιὰ τοὺς ἀγαπημένους σου ἐπειδὴ δὲν πρόκειται νὰ εἶναι γιὰ πάντα κοντά σου.

Μὴν ξεχνᾶς, νὰ λὲς μιά καλὴ κουβέντα στὸ μικρὸ ποὺ σὲ θαυμάζει, διότι σύντομα αὐτὸ τὸ μικρὸ παιδὶ θὰ μεγαλώσει καὶ θὰ εἶναι ὁ... διπλανός σου.

Μὴν ξεχνᾶς ν' ἀνοίγεις τὴ ζεστή σου ἀγκαλιὰ σὲ ὅποιον βρίσκεται δίπλα σου, ἐπειδὴ αὐτὴ εἶναι ὁ μόνος θησαυρὸς ποὺ μπορεῖς νὰ δώσεις ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιά σου χωρὶς νὰ σοῦ κοστίσει μιά... δεκάρα.

Νὰ θυμᾶσαι νὰ λές πάντα στὸν σύντροφό σου «Σ' ἀγαπῶ» καὶ σ' ὅποιον ἀγαπᾶς, μὲ ζέστη καὶ αἴσθηση. Ἕνα φιλὶ κι' ἕνα ἀγκάλιασμα "μαντάρει" κάθε σχίσιμο ποὺ βγαίνει ἀπό μέσα ἀπὸ τὴν πληγωμένη σου ψυχή.

Νὰ θυμᾶσαι νὰ κρατᾶς τὸ χέρι τοῦ ἀγαπημένου σου καὶ νὰ ἀπολαμβάνεις τὴ στιγμὴ ἐπειδὴ κάποια μέρα τὸ πρόσωπο αὐτὸ δὲν θὰ βρίσκεται δίπλα σου.

Νά διαθέτεις χρόνο γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ τὸν καλὸ λόγο, ὅπως ἐπίσης καὶ γιὰ κάθε καλὴ σκέψη πού σοῦ ἔρχεται στὸ μυαλό.

George Carlin

GREXIT: Η διδακτική ιστορία της βύθισης του γερμανικού υποβρυχίου U­1206

Το υποβρύχιο U­1206 καθελκύστηκε στις 16 Μαρτίου 1944 και ανήκε στον τύπο υποβρυχίων 7C. Αυτός ο τύπος υποβρυχίου ήταν εξοπλισμένος με ένα νέο τύπο τουαλέτας, που είχε σχεδιαστεί για να επιτρέπει στο υποβρύχιο να βουτάει βαθύτερα και να αποφεύγει την επίθεση από τους συμμάχους. Ήταν ένα πολύ περίπλοκο σύστημα με βαλβίδα υψηλής πίεσης, το οποίο απαιτούσε ειδική εκπαίδευση για να χρησιμοποιηθεί.
Μετά την καθέλκυση, ο καπετάνιος Karl­Adolf Schlitt και το πλήρωμα του έλαβε εντολή να εκπαιδευτεί με το υποβρύχιο μέχρι το τέλος του 1944. Στις αρχές του 1945, το υποβρύχιο στάλθηκε σε εκπαιδευτική περιπολία στη Βόρεια Θάλασσα, μετά την οποία θα ήταν επιτέλους έτοιμο για την πραγματική μάχη.
 Η πρώτη και μοναδική περιπολία του ξεκίνησε στις 6 Απριλίου 1945 και διήρκεσε μόνο 8 ημέρες. 'Εφυγαν από το Κρίστιανσαντ της Νορβηγίας με κατεύθυνση προς τα βρετανικά νησιά σε αναζήτηση συμμαχικών νηοπομπών. Όλα πήγαιναν καλά μέχρι στις 14 Απριλίου 1945, όταν κάποιο μέλος του πληρώματος, σύμφωνα με πληροφορίες ο καπετάνιος, χρησιμοποίησε την τουαλέτα και είχε πρόβλημα να τη χειρισθεί. 'Ενας μηχανικός κλήθηκε να βοηθήσει και αυτός άνοιξε τη λάθος βαλβίδα. Αυτός ο λανθασμένος χειρισμός οδήγησε στο να εισέλθει στο υποβρύχιο θαλασσινό νερό, που πλημμύρισε τα εμπρός διαμερίσματα και στη συνέχεια τις μπαταρίες. Αυτό με τη σειρά του προκάλεσε την παραγωγή μέσα στο υποβρύχιο χλωρίου σε αέρια και δηλητηριώδη μορφή, αφήνοντας τον καπετάνιο Schlitt με τη μοναδική επιλογή να βγάλει το υποβρύχιο στην επιφάνεια. Δυστυχώς για τους Γερμανούς, βρίσκονταν πολύ κοντά στις ακτές της  Σκωτίας και γρήγορα εντοπίσθηκαν. Το πλήρωμα με μανία φύσαγε καθαρό αέρα μέσα στο υποβρύχιο , όταν το υποβρύχιο εντοπίσθηκε από συμμαχικά αεροσκάφη.
Καθώς δεν μπορούσαν να εισέλθουν στο υποβρύχιο και να καταδυθούν, λόγω της παρουσίας του φυσικού αερίου χλώριου, ο καπετάνιος Schlitt αποφάσισε να αφήσει το υποβρύχιο να βυθιστεί. 'Ετσι τελείωσε η πρώτη και μοναδική πολεμική αποστολή του. Τρία μέλη του πληρώματος πνίγηκαν όταν το υποβρύχιο βυθίστηκε και τα υπόλοιπα 37 μέλη του πληρώματος διασώθηκαν και τέθηκαν σε αιχμαλωσία. Σύντομα τους ακολούθησαν και άλλοι συμμαχητές τους, καθώς ο δεύτερος Παγκόσμιος Πολέμος είχε σχεδόν τελειώσει. Το ναυάγιο παρέμεινε ανεξερεύνητο μέχρι την δεκαετία του 1970, όταν ανευρέθηκε κατά την κατασκευή ενός αγωγού πετρελαίου
. ΠΗΓΗ https://www.warhistoryonline.com/war­articles/u­1206­the­only­subto­be­sunk­by­a­dump­on­the­toilet.html 
ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ
 Η παραπάνω ιστορία σχετίζεται με ένα ενδεχόμενο Grexit, καθώς αποτελεί μία τέλεια παραβολή. Στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ένα σύγχρονο για την εποχή του γερμανικό υποβρύχιο αποδίδεται στο πλήρωμα του για δοκιμές 9 μηνών (!). Οι Γερμανοί κατασκευαστές του δεν θέλουν να αφήσουν τίποτα στην τύχη και ίσως να μην εμπιστεύονται και πολύ το πλήρωμά του. Εννέα μήνες δοκιμών είναι πάρα πολλοί, ακόμα και για την "τελειομανία" των Γερμανών, γιατί ήδη κοντεύουν να χάσουν τον πόλεμο. Το υποβρύχιο είναι κατασκευασμένο για να μπορεί να καταδύεται σε μεγάλα βάθη και θεωρείται γενικά ασφαλές. Οι "περήφανοι" κατασκευαστές του το στέλνουν για δοκιμές στη δύσκολη Βόρεια θάλασσα. Το υποβρύχιο διαθέτει πολύπλοκο και εξελιγμένο σύστημα αποχέτευσης με χρήση βαλβίδας υψηλής πίεσης, για να μπορεί το πλήρωμα να κάνει την ανάγκη του, ακόμα και όταν το υποβρύχιο έχει καταδυθεί για μεγάλο διάστημα σε μεγάλο βάθος. Οι Γερμανοί πάντα φροντίζουν την καλοπέραση τους και σχεδιάζουν και την πιό απίθανη λεπτομέρεια. Αλλά το πολύπλοκο αυτό σύστημα χρησιμοποιεί για οικονομία το εξωτερικό θαλασσινό νερό, που περιέχει αλάτι. Επιπλέον χρησιμοποιούν την εξωτερική πίεση του νερού για την λειτουργία της βαλβίδας υψηλής πίεσης...
Το σύστημα δοκιμάζεται σε μεγάλα βάθη και όλα λειτουργούν καλά. Το πλήρωμα είναι απόλυτα εκπαιδευμένο και έτοιμο για δράση. Το υποβρύχιο βρίσκεται υπό κατάδυση κοντά στις ακτές της Σκωτίας. Οι Γερμανοί είναι τόσο σίγουροι για όλα, που καταντούν παράτολμοι. Ο καπετάνιος, δηλαδή ο κατά τεκμήριο πιο εκπαιδευμένος από το πλήρωμα, αποφασίζει να πάει στην τουαλέτα για να κάνει τα "χοντρά" του. Τραβάει το καζανάκι, αλλά το νερό δεν φαίνεται να έχει μεγάλη πίεση και τα περιττώματα δεν φεύγουν "αποτελεσματικά". 'Ισως αυτό να συνέβη, γιατί το υποβρύχιο δεν βρίσκεται στο μεγάλο βάθος, όπου δοκιμαζόταν ως τώρα. Θυμωμένος καλεί τον μηχανικό να διορθώσει τη "σοβαρή" βλάβη. Ο μηχανικός, ίσως θιγμένος από την παρατήρηση, βιάζεται να διορθώσει την βλάβη και κάνει κάποια πατέντα, που δεν προβλέπεται στο "τέλειο¨γερμανικό εγχειρίδιο λειτουργίας.
 Η τουαλέτα πλημμυρίζει και το θαλασσινό νερό εισχωρεί στο χώρο των συσσωρευτών, που βρίσκεται κάτω από την τουαλέτα. Στο σημείο αυτό διαπιστώνεται το πρώτο σοβαρό κατασκευαστικό λάθος. Το δεύτερο είναι χειρότερο: To θαλασσινό νερό ηλεκτρολύεται και παράγεται το δηλητηριώδες και καυστικό αέριο χλώριο. Το αέριο εισχωρεί στον εξαερισμό της τουαλέτας και εισέρχεται σε όλους τους χώρους ενδιαίτησης του πληρώματος. 'Ισως ο εξαερισμός της τουαλέτας να ήταν ιδιαίτερα ενισχυμένος για ευνόητους λόγους. Αυτό δεν είναι γνωστό, αλλά με δεδομένη την επιμονή των Γερμανών στη λεπτομέρεια, αυτό είναι πολύ πιθανό. Το υποβρύχιο πρέπει να αναδυθεί για εξαερισμό του χλωρίου. Τότε εντοπίζεται από την εχθρική αεροπορία. Ο καπετάνιος δεν μπορεί να καταδυθεί και πάλι, γιατί το υποβρύχιο έχει γίνει ήδη θάλαμος τοξικών αερίων. 'Ισως έχει και καταστρεμένες από το θαλασσινό νερό μπαταρίες. Το υποβρύχιο δεν πρέπει να συλληφθεί άθικτο και έτσι αποφασίζει να το βυθίσει ο ίδιος. 'Ισως για να διασώσει το "γόητρο" του Γερμανικού ναυτικού... Η εγκατάλειψη του υποβρυχίου γίνεται συντεταγμένα και με σχέδιο, αλλά πνίγονται 3 από το 40μελές πλήρωμα. Οι απώλειες δεδομένων των συνθηκών είναι το 7,5% του πληρώματος, αλλά στατιστικά υπερβαίνουν το 5%. Η εγκατάλειψη του σκάφους από επιστημονική άποψη ήταν αποτυχημένη... Ας έρθουμε στις αναλογίες με το ενδεχόμενο Grexit. Oι Γερμανοί δηλώνουν σε όλους τους τόνους ότι δεν το φοβούνται και είναι έτοιμοι για τις επιπτώσεις του. 'Ισως να το σχεδιάζουν και παραπάνω από 9 μήνες, όπως το εκπαιδευτικό ταξίδι του υποβρυχίου. Πριν από 9 μήνες υπήρχε κυβέρνηση μνημονιακή, που ήταν σε όλα προβλέψιμη και υπάκουη.
Σήμερα υπάρχει κυβέρνηση αντιμνημονιακή, που συχνά αυτοσχεδιάζει,,,
Είναι οι ίδιες συνθήκες?
'Oχι βέβαια. 'Αλλο ο πόλεμος και άλλο το εκπαιδευτικό ταξίδι... Το σύστημα εμφανίζεται έτοιμο να αντιδράσει άμεσα σε περίπτωση κινδύνου από το Grexit. Oι άνθρωποι όμως και οι αγορές δεν είναι πάντα προβλέψιμοι, ακόμα και όταν είναι έμπειροι όπως ο Γερμανός καπετάνιος. Συχνά οι άνθρωποι υπερβάλουν για να γίνουν αρεστοί στους κυβερνήτες τους, όταν υπάρχουν απρόβλεπτα προβλήματα. Οι λύσεις που επιλέγουν συχνά είναι λάθος. 'Ηταν σωστή πχ η επιλογή τα επιτόκια του Γερμανικού χρέους να γίνουν αρνητικά, ενώ σωβούσε η κρίση χρέους στην Ελλάδα ως τώρα?
Aν το Grexit ανεβάσει τα γερμανικά επιτόκια στο 0,60%, όλο το γερμανικό χρέος που εκδόθηκε με αρνητικά επιτόκια, για όσο καιρό αυτό γινόταν, θα χάσει πάνω από το μισό της παρούσας αξίας του. Μία μικρή μεταβολή των επιτοκίων θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστια προβλήματα σε όσους έχουν χρησιμοποιήσει αυτό το χρέος ως ενέχυρο για δανεισμό.
 Μόνο τα ενέχυρα των Ελληνικών Τραπεζών θα κινδυνέψουν από ξαφνικό haircut? Μπορεί κανείς να σκεφθεί τι θα σημάνει αυτό για τους ισολογισμούς των Ευρωπαικών τραπεζών στο κοντινό μέλλον? Θα μπορέσει αυτό το πρόβλημα να το αντιμετωπίσει με επιτυχία ο ESM? Η απάντηση πάντως δεν θα δοθεί μέσω των γερμανικών εγχειριδίων και των σχεδίων κρίσης. Βρίσκομαστε σε "αγεωγράφητα νερά" είπε πρόσφατα ο ίδιος ο Draghi... Το γενικευμένο bank run, που επεδίωξαν ως τώρα δεν πέτυχε στην Ελλάδα... Η κυβέρνηση δεν πλήρωσε ακόμα τη δόση του ΔΝΤ την δεύτερη φορά... Το είχαν προβλέψει αυτό? Πολύ αμφιβάλλω... Και φτάνουμε στο καίριο λάθος. Στο πιο καταστρεπτικό και ίσως το αντίστοιχο, που οδήγησε στη βύθιση του γερμανικού υποβρυχίου. Ο κος Τσίπρας θα βρεθεί στις 18 Ιουνίου στην Αγία Πετρούπολη και ίσως επιδιώξει να πάρει χρήματα από τους Ρώσους. Δεν πρόκειται να πάρει πολλά. Το περισσότερο, που μπορεί να ελπίζει, ίσως είναι 2 δισ δολάρια. Mπορεί στο τέλος να μην τα πάρει και αυτά. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι τα παίρνει ή ακόμα και ότι δεν τα παίρνει. Δεν έχει απόλύτως καμμία σημασία στην περαιτέρω εξέλιξη. Η 19 Ιουνίου 2015 είναι η τρίτη βδομάδα του μήνα και Παρασκευή . Tο Σάββατο διακανονίζονται χρηματικά όλες οι συναλλαγές σε παράγωγα στις ΗΠΑ. Ακολουθούν δύο ημέρες με τις αγορές κλειστές, λόγω Σαββάτου και Κυριακής. Και την Δευτέρα 22 Ιουνίου είναι επίσημη αργία για τα χρηματιστήρια της Κίνας...
 ΠΗΓΗ http://www.timeanddate.com/holidays/china/dragon­boat­festival 
Μπορεί κανείς να προδικάσει τι μπορούν να κάνουν με τις επενδύσεις τους σε ευρώ οι Κινέζοι επενδυτές, αν πιστέψουν ότι θα προκύψει Grexit στις 19 Ιουνίου 2015? To ευρώ προβλέπεται μήπως ότι θα ανέβει σε σχέση με τα άλλα νομίσματα, αν προκύψει Grexit? Μπορούν να φαντασθούν οι Γερμανοί τα ευρώ να βουλώνουν την τουαλέτα του διεθνούς υποβρυχίου των αγορών την Παρασκευή 19.6.2015? Αλλά ακόμα και αν συμβεί το αντίθετο και το ευρώ ανέβει τελικά, μπορούν να είναι σίγουροι ότι ο διακανονισμός των παραγώγων στις 19 Ιουνίου δεν θα προκαλέσει σε κάποιους μεγάλες και απρόβλεπτες ζημιές? Aς ελπίσουμε λοιπόν ότι ο καπετάνιος δε θα χρειαστεί να πάει στην τουαλέτα, ενώ το υποβρύχιο θα καταδύεται... Γιατί υπάρχει Γερμανός καπετάνιος, που έχει παίξει πολλά στα παράγωγα...
 ΠΗΓΗ http://www.freepen.gr/2015/06/deutsche­bank­lehman.html 
Το είδαμε εδώ

Χρ. Γιανναράς: “Αντισταθείτε όσο μπορείτε” - 16 Ιουν 2015

«Σήμερα οι δανειστές της Ελλάδας επιβάλλουν στην καταχρεωμένη χώρα μας, εκβιαστικά, τον οικονομισμό. Η υγιής λύση δεν προκρίθηκε στην περίπτωση της Ελλάδας», λέει ο Έλληνας καθηγητής Φιλοσοφίας, συγγραφέας και αρθρογράφος Χρήστος Γιανναράς στο Ράδιο 9,84 και στον Γιώργο Σαχίνη.

«Όταν μια χώρα φτάνει στη χρεοκοπία (από ξέφρενες σπατάλες του πολιτικού της προσωπικού στο βωμό της συντήρησης του πελατειακού κράτους) η υγιής (δηλαδή λογική) στάση είναι να κηρύξει αδυναμία πληρωμών προς τους δανειστές της. Να καταλυθεί το πελατειακό κράτος, κάτι που μόνο σε συνθήκες εξόφθαλμης καταστροφής μπορούσε να επιχειρηθεί. Αυτή την ώρα προέχει να μπει χαλινάρι στις απαιτήσεις που προβάλλουν οι δανειστές».

«Και είναι τετράγωνα λογικό ότι αυτή η χαλιναγώγηση θα ήταν ασύγκριτα πιο τελεσφόρα αν ο Αλέξης Tσίπρας είχε την έμπνευση και την τόλμη του κοινωνικού μεταρρυθμιστή. Να "βγει πιο μπροστά" από εκεί που τον θέλουν οι δανειστές μας, να τολμήσει όχι "προσαρμογές", αλλά τομές: να ξαναστήσει κράτος εξ υπαρχής - καινούργια άρθρωση, δομή, λειτουργική λογική σε κάθε πτυχή του δημόσιου τομέα», γράφει ο ίδιος σε άρθρο του.
«Ο Τσίπρας απέδειξε ότι είναι ευφυής, στα 42 χρόνια του έχω μία μικρή ελπίδα ότι μπορεί να κάνει την έκπληξη ανατρέποντας όλα τα δεδομένα στο πολιτικό σκηνικό και φυσικά και στο κόμμα του, με πρώτο και καλύτερο τις πελατειακές σχέσεις στη δομή του κράτους».
Αναδημοσίευση από τη Νέα Κρήτη - Ημερομηνία δημοσίευσης: 16-06-2015
Σχετική αρθρογραφία:

1. Χρ. Γιανναράς, Λούμπεν αρχηγοί και ο άτολμος, 14.6.2015

Πηγή

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΙΣΧΥΡΟΓΝΩΜΟΣΥΝΗ.

Εάν καθένας υιοθετεί μια στάση για τη δική του αποκλειστικά αυτοδικαίωση και σκέφτεται ότι έτσι σώζεται, εργάζεται μάταια και χωρίς σκοπό. Διότι κάθε ματαιοδοξία κάποιου για τη δική του αυτοδικαίωση, την εσχάτη ημέρα θα φανερωθεί, όπως ο προφήτης Ησαϊας: «Όλοι μας μολυνθήκαμε, κι όλη ή δικαιοσύνη μας είναι σαν ρούχο ρυπαρό» (Ησ. 64:5).

Άγιος Μακάριος ό Μέγας 

 Ό διάβολος δεν κυνηγά εκείνους που είναι χαμένοι- κυνηγά εκείνους πού γνωρίζουν, εκείνους που είναι κοντά στον Θεό. Παίρνει από αυτούς την εμπιστοσύνη στον Θεό και αρχίζει να τούς στενοχωρεί με την αυτοδικαίωση, τη λογική, τη σκέψη, την κριτική. Επομένως, δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τούς λογισμούς μας. Μην πιστεύετε τις σκέψεις σας. Ζήστε απλά και χωρίς να σκέφτεστε πολύ, όπως ένα παιδί με τον πατέρα του. Ή πίστη χωρίς πάρα πολλή σκέψη κάνει θαύματα. Ό λογικός νους εμποδίζει τη χάρη του Θεού και των θαυμάτων. Εξασκείστε την υπομονή χωρίς να κρίνετε με τη λογική τον νου.

Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης 

πηγή

το είδαμε εδώ

Πώς πρέπει να είναι οι πολιτικοί ηγέτες κατά τους Ιερούς Πατέρες

Οι 3 Ιεράρχες" μικρογραφία σε χειρόγραφο 11 αιων. Μονή Αγ. Διονυσίου Αγ. Όρους

αναδημοσίευση από τη σελίδα "Άγια Μετέωρα"

 http://www.agiameteora.net/

               Καθώς ή πατρίδα μας διέρχεται βαθιά οικονομική, πνευματική άλλά καί πολιτική κρίση, όλο καί περισσότερο άκούγονται άπορριπτικές άντιλήψεις γιά τούς πολιτικούς ήγέτες μας. Μάλιστα πολλοί άγανακτισμένοι πολίτες έκφράζουν συχνά άπόψεις τελείως άπορριπτικές γιά τό θεσμό τών πολιτικών ήγετών. Ποιοι όμως πρέπει νά είναι οί πολιτικοί ήγέτες; Πώς οφείλουν νά έπιτελοϋν τό έργο τους; Είναι αναγκαία ή ύπαρξή τους; Σ’ αύτά τά έρωτήματα θά άντλήσουμε άπαντήσεις μέσα άπό τή σοφία τών Πατέρων τής Εκκλησίας μας.

Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
          Μπορεί νά ύπάρξει οργανωμένο κράτος χωρίς πολιτικούς ήγέτες; Ό ιερός Χρυσόστομος άπαντά: «Πρέπει νά ύπάρχουν οί άρχοντες, γιά νά μήν τρώμε ό ένας τόν άλλο σάν τά ψάρια» (PG 54, 596). «Ό Θεός μάς χάρισε τούς άρχοντες, γιά νά έχουμε εύταξία καί νά μή συμπεριφερόμαστε πιό παράλογα άπό τά άλογα θηρία. Ή έξουσία τού άρχοντα είναι παρόμοια μέ τήν τέχνη τού ηνίοχου καί τού κυβερνήτη τού πλοίου» (PG 55, 491). Ταυτόχρονα όμως ύπογραμμίζει: «Είναι προτιμότερο νά μή διοικείται ένας λαός από κανένα, παρά νά διοικείται άπό έναν κακό ήγέτη» (PG 63, 231). Δυστυχώς όμως, τονίζει άλλου, «οί άρχοντες συνήθως είναι διεφθαρμένοι» (PG 59, 274).

          Ας προσέξουμε τώρα τή φωνή τού Μεγάλου Βασιλείου: «Οί άρχοντες υπάρχουν όχι  γιά νά καυχώνται γιά τή σπουδαία θέση τήν οποία κατέχουν, αλλά γιά νά τιμούν οί ίδιοι τή θέση αύτή» (PG 32, 497). Γι' αύτό «όσοι έπιδιώκουν τήν άρετή δέν άναλαμβάνουν μέ εύχαρίστηση δημόσια άξιώματα. Αντίθετα όσοι άποβλέπουν σέ χρήματα καί δόξα, θεωρούν μέγιστο άγαθό τήν κατάκτηση κάποιας έξουσίας, γιά νά μπορούν νά άποκτουν όσα έπιθυμοϋν» (PG 32, 1041). «Έργο τών αρχόντων είναι νά αναχαιτίζουν τις αταξίες τού λαού νά τόν κατευθύνουν στό σωστό όταν όμως αύτοί πρώτοι παραβαίνουν τό νόμο, πώς μπορούν νά καθοδηγούν τούς άλλους;» (PG 56, 24). Γι' αυτό «πολλοί ηγέτες, όταν κλέβουν, αναγκάζονται νά είναι επιεικεις στούς άλλους, έπειδή έχουν χάσει τήν παρρησία τους» (PG 51, 309).

         Γιά τό ίδιο ζήτημα ό άγιος Γρηγόριος Θεολόγος λέει: «Πολλοί άρχοντες σπαταλούν αμέτρητα χρήματα γιά νά κατασκευάσουν πολυτελή έπιπλα, καί άλλοι βάζουν τά ακριβότερα άρώματα καί εύφραίνονται μέ τή μουσική των οργάνων, αντί νά συμπάσχουν καί νά υποφέρουν γιά τή συντριβή τοϋ λαού» (PG 35, 961). Γι’ αύτό ό ιερός Πατήρ άπευθύνεται σ’ αύτούς καί τούς λέει: «Νά σέβεστε τό άξίωμά σας. Γνωρίζετε πόσο σπουδαίο είναι τό έργο σας καί τί μεγάλο μυστήριο βρίσκεται γύρω άπό σάς. Κόσμος ολόκληρος βρίσκεται κάτω άπό τήν έξουσία σας. Γίνεστε “θεοί” στούς ύπηκόους σας» (PG 36, 277).

Ποιο έργο αρέαει vα έπιτελουν οί πολιτικοί ήγέτες;

           Λέει έπιγραμματικά γι’ αύτό τό θέμα ό Μέγας Βασίλειος: «Οί άρχοντες πρέπει νά υπερασπίζονται τά δικαιώματα τού Θεού, νά τιμωρούν τούς παραβάτες» (ΒΕΠΕΣ 53, 125). Καί ό ιερός Χρυσόστομος συμπληρώνει: «Δέν πρέπει νά έπιζητοϋν τή δική τους τιμή άλλά τό κοινό συμφέρον» (PG 62, 671). «Δέν ξεχωρίζουν άπό τή χλαμύδα, άλλά άπό τό ότι προστατεύουν όσους ύποφέρουν, διορθώνουν τά κακώς έχοντα, τιμωρούν τήν αδικία, δέν έπιτρέπουν νά καταπατεΐται τό δίκαιο» (PG 52, 678).

Ποια όμως πρέπει να είναι τα προσόντα των πολιτικών ηγετών;

         Ό άγιος Γρηγόριος ό Θεολόγος τά έπισημαίνει: «Οί άρχοντες πρέπει νά ξεπερνούν κατά πολύ τούς άλλους• νά γίνονται καθημερινά ανώτεροι, νά έχουν άξια καί άρετή άνάλογη μέ τό άξίωμά τους» (PG 36, 547). Καί ό ιερός Χρυσόστομος: «Ό πολιτικός ήγέτης πρέπει νά έχει βίο άκηλίδωτο, ώστε νά τόν έχουν όλοι ώς παράδειγμα» (PG 62, 547). «’Εκείνος πού άσκεΐ τήν πολιτική έξουσία δέν θά μπορέσει νά τή διαχειρισθεΐ δίκαια, άν προηγουμένως δέν κυβερνήσει τόν έαυτό του όπως πρέπει, καί άν δέν τηρήσει μέ μεγάλη ακρίβεια καί τούς πολιτικούς καί τούς θρησκευτικούς νόμους» (PG 61,508). «’Εκείνος πού είναι σέ θέση νά άρχει καί νά άρχεται, αύτός θά μπορέσει νά κυβερνήσει καί τήν οικογένεια του έκεΐνος πού μπορεί νά κυβερνήσει τό σπίτι του, θά μπορέσει νά κυβερνήσει καί μιά πόλη, θά μπορέσει νά κυβέρνησει όλη τήν οικουμένη. ’Άν όμως δέν είναι σέ θέση νά ρυθμίσει τόν ψυχικό του κόσμο, πώς θά μπορέσει νά κυβερνήσει τήν οικουμένη; Πώς θά ώφελήσει άλλους αύτός πού δέν μπόρεσε νά ώφελήσει τόν έαυτό του;» (PG 60, 366). Καί άλλου σημειώνει: «Ό άρχοντας σ’ αύτό κυρίως πρέπει νά άρχει, στό νά νικάει μέ τήν άρετή του, άν όμως νικιέται, δέν είναι πλέον άρχοντας» (PG 62, 99). Γι’ αύτό «ό άριστος άρχοντας πρέπει νά είναι αδυσώπητος στόν έαυτό του καί στις πράξεις του» (PG 58, 668).

            Καί επιλέγει ό ιερός Χρυσόστομος: «Οί πολιτικοί ήγέτες πρέπει νά έχουν ύψηλή νοημοσύνη, νά μιλούν μέ παρρησία, να περιφρονούν τά βιοτικά, νά μισούν τήν πονηριά, νά είναι ήπιοι καί φιλάνθρωποι» (PG 52, 678). Έχουν χρέος «νά παραβλέπουν τά δικά τους συμφέροντα καί νά φροντίζουν γιά τά προβλήματα τοϋ λαού τους» (PG 55, 306).

           Τέτοιοι λοιπόν πρέπει νά είναι οί πολιτικοί άρχοντες: ικανοί, άδιάφθοροι, άκέραιοι, φιλάνθρωποι, φιλοπάτριδες καί φιλόθεοι. Ανώτεροι σέ άρετές καί σέ ικανότητες άπό τό λαό. Τέτοιους πολιτικούς έχει άνάγκη ιδιαιτέρως σήμερα καί ή πατρίδα μας. Τέτοιους πολιτικούς έχει χρέος νά έκλέγει καί ό λαός. 

 πηγή

το είδαμε εδώ

Άγιος Νήφων: Πως θα είναι οι Ιερείς και οι Μοναχοί στις έσχατες ημέρες

ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ, ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ, ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΕΣΧΑΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ

Έλεγε σχετικά με τους ιερείς, αρχιερείς και  μοναχούς των εσχάτων χρόνων, ο Άγιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής:

«Μέχρι συντελείας του αιώνος, παιδί μου, δεν θα εκλείψουν οι προφήτες Κυρίου του Θεού, καθώς ποτέ δεν θα λείψουν και οι εργάτες του σατανά.

Στις έσχατες όμως ημέρες, όσοι θα δουλέψουν αληθινά στο Χριστό, θα κρύψουν έξυπνα τους εαυτούς τους από τους ανθρώπους. 
Και αν δεν κάνουν σημεία και τέρατα οπως σήμερα, θα βαδίζουν πάντα στο δύσκολο δρόμο με κάθε ταπείνωση.

Αυτοί θα βρεθούν στη Βασιλεία του Θεού μεγαλύτεροι απο τους σημειοφόρους πατέρες. Διότι στην εποχή τους δεν θα υπάρχει κανείς που να τον βλέπουν να κάνει σημεία θαυμαστά, ώστε να αναζωπυρώνεται το φρόνημά τους για να προχωρούν σε πνευματικούς αγώνες. Διότι όσοι θα κατέχουν τους ιερατικούς θρόνους σε όλον τον κόσμο, θα είναι εντελώς ακατάλληλοι, και δεν θα έχουν ιδέα από αρετή.

Αλλά και οι ηγέτες των μοναχών θα είναι όμοιοι. Θα έχουν καταβληθεί από τη γαστριμαργία και την κενοδοξία, ώστε θα αποτελούν μάλλον σκάνδαλο για τους ανθρώπους και όχι υπογραμμό. Για αυτό θα παραμεληθεί η αρετή. Θα βασιλεύει παντού η φιλαργυρία. Αλλοίμονο όμως στους μοναχούς που θα ευπορούν σε χρυσάφι. Διότι αυτοί θα είναι όνειδος στα μάτια του Κυρίου και δεν πρόκειται να δουν Θεού πρόσωπο.

Μοναχοί και λαϊκοί θα τοκίζουν τα χρήματά τους. Δεν θα προτιμούν να τους τα πολλαπλασιάζει ο Θεός με την ελεημοσύνη στους φτωχούς. Για αυτό και, αν δεν απομακρυνθούν από αυτή την πλεονεξία, θα καταποντιστούν στον τάρταρο.

Τότε, λοιπόν, καθώς είπα και προηγουμένως, από άγνοια θα πλανηθούν οι πιο πολλοί στο χάος της πλατείας και ευρύχωρης οδού της απωλείας».

(ΑΓΙΟΣ ΝΗΦΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΝΗΣ)

(Απόσπασμα από το βιβλίο: «ΕΝΑΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ» από ανέκδοτο χειρόγραφο του 1334)

Ὁ νοῦς

Στὸ ταπεινὸ αὐτὸ κείμενο, θὰ σᾶς μιλήσω γιὰ τὸ νοῦ. Γιὰ τὸ νοῦ μᾶς εἶπε ὁ Κύριός μας στὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο Εὐαγγέλιο. Καὶ εἶπε ὁ Κύριος τὸ νοῦ, «ὀφθαλμόν», μάτι τῆς ψυχῆς. Καὶ πραγματικὰ μὲ τὸ νοῦ ὁ ἄνθρωπος βλέπει τὸ Θεό, καὶ γι’ αὐτὸ λέγεται «ὀφθαλμὸς» ἤ «ὄμμα», μάτι δηλαδὴ τῆς ψυχῆς. Ὁ λύχνος ποὺ δίνει τὸ φῶς στὸ σῶμα, μᾶς λέει ὁ Κύριος σήμερα, εἶναι τὸ μάτι• ἔτσι καὶ ὁ λύχνος ποὺ φωτίζει τὴν ψυχὴ εἶναι ὁ νοῦς· ἂν λοιπόν, τὸ μάτι μας εἶναι γερό, τότε ἔχουμε φῶς. Ἔτσι, θὰ ἔχει φῶς ἡ ψυχή μας, ἂν ὁ νοῦς μας δὲν ἔχει τυφλωθεῖ ἀπὸ τὰ πάθη. «Ὁ λύχνος τοῦ σώματος» — μᾶς εἶπε ὁ Κύριος — «ἐστὶν ὁ ὀφθαλμός. Ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾗ, ὅλον τὸ σῶμα σου φωτεινὸν ἔσται».

Καὶ ὅταν λέγομε «νοῦν», ἀδελφοί, δὲν νοοῦμε, ὅπως τὸ λέγουν οἱ φιλόσοφοι, τὴν ξηρὰ λογική του ἄνθρωπου, ἀλλὰ ὅλο τὸ ψυχικὸ εἶναι τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ τὸ λέει καὶ «καρδιὰ» ἡ ἁγία Γραφή. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ προτροπὴ τῆς Ἐκκλησίας, «Μετανοεῖτε», εἶναι πολὺ βαθειὰ καὶ δὲν σημαίνει ἁπλὰ «ἀλλάξτε μυαλά», ἀλλὰ στραφεῖτε ὁλόκληροι πρὸς τὸ Θεό, μὲ ὅλη σας τὴν καρδιά, μὲ ὅλο τὸ ἐσωτερικό σας εἶναι.

Ὁ Κύριός μας, ποὺ ἀκούσαμε, παρομοίασε τὸ νοῦ μὲ τὸ μάτι τοῦ σώματος. Ἔτσι ὁ νοῦς εἶναι τὸ μάτι τῆς ψυχῆς. Ἀλλά, ὅπως λέγουν οἱ ἅγιοι Πατέρες, ἡ λειτουργία τοῦ νοῦ, τοῦ ὀφθαλμοῦ αὐτοῦ τῆς ψυχῆς, ἔχει μιὰ διαφορὰ μὲ τὸν ὀφθαλμὸ τοῦ σώματος. Εἶναι αὐτὴ ἡ διαφορά: Τὸ μάτι τοῦ σώματος, ἐνῶ μπορεῖ νὰ δεῖ ὅλα τὰ ὁρατὰ πράγματα, δὲν μπορεῖ νὰ δεῖ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του. Ὁ νοῦς λειτουργεῖ μὲ τρεῖς κινήσεις: Μὲ τὴν «κατ’ εὐθείαν», τὴν «κυκλικὴ» καὶ τὴν «ἑλικοειδὴ» κίνηση.

Μὲ τὴν «κατ’ εὐθείαν» κίνηση τοῦ νοῦ ὁ ἄνθρωπος βλέπει μόνο κατ’ εὐθείαν, ὅπως τὸ λέει καὶ ἡ ἔκφραση· δὲν ὑψώνεται καθόλου πρὸς τὰ πάνω, πρὸς τὸ Θεό, ἀλλὰ ἀσχολεῖται μὲ τὶς αἰσθήσεις καὶ τὰ μάταιά τοῦ κόσμου καὶ γίνεται νοῦς φιλήδονος καὶ σαρκικὸς καὶ φιλόδοξος, μὲ μία λέξη: δαιμονιώδης. Παράδειγμα: Μὲ τὴν «κατ’ εὐθείαν» κίνηση τοῦ νοῦ βλέπει ὁ ἄνθρωπος μία γυναίκα, ἕνα πρόσωπο· καὶ δὲν ὑψώνεται πρὸς τὸ Θεό, νὰ σκεφτεῖ ὅτι τὸ πρόσωπο αὐτὸ εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ καὶ πρέπει, λοιπόν, νὰ τὸ βλέπουμε θεϊκὰ καὶ νὰ τὸ σεβόμαστε, ἀλλὰ τὸ βλέπει σαρκικὰ καὶ αἰχμαλωτίζεται ἀπ’ αὐτό. Ἔτσι ὁ νοῦς αὐτὸς παραδίδεται καὶ ὑποτάσσεται καὶ ὑποδουλώνεται σ’ αὐτὸ ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἁρπάζεται ἡ αἰσθησή του.

Μὲ τὴν ἄλλη, τὴν «κυκλικὴ» κίνηση τοῦ νοῦ, ὁ ἄνθρωπος βλέπει μὲν τὰ γύρω, ἀλλὰ δὲν αἰχμαλωτίζεται ἀπ’ αὐτά. Ἐπανέρχεται στὸν ἑαυτό του καὶ ἐκεῖ βρίσκει τὸ Θεό του, γιατί ὁ Κύριος εἶπε: «Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν» («Λουκ. ιζ', 21). Ἂς προσευχόμαστε, ἀδελφοί, ἂς ἀγωνιζόμαστε νὰ ἔχουμε νοῦ μὲ «κυκλικὴ» κίνηση, ποὺ νὰ μὴ σκορπάει στὰ ἔξω πράγματα, ποὺ κατ’ ἀνάγκη βλέπουμε καὶ ἀντιμετωπίζουμε, ἀλλὰ νὰ συγκεντρώνεται πάλι στὸν ἑαυτό του καὶ νὰ γεύεται τὸ Θεό του. Γιὰ τὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸ Θεολόγο ἔχει λεχθεῖ αὐτὸ τὸ ὡραῖο, ὅτι ζοῦσε «ἑαυτῷ καὶ Θεῷ συστρεφόμενος».

Καὶ μία ἄλλη κίνηση τοῦ νοῦ νὰ προσπαθήσουμε, νὰ προσευχηθοῦμε νὰ ἀποκτήσουμε: Εἶναι ἡ «ἑλικοειδὴς» κίνηση. Νὰ ποιὸς εἶναι ὁ τρόπος αὐτὸς τοῦ νοῦ: Βλέπουμε τὰ κτίσματα γύρω μας, μὲ τὴν κατ’ «εὐθεῖαν» κίνηση τοῦ νοῦ, ἀλλὰ δὲν στεκόμαστε σ’ αὐτὰ· ἀπὸ αὐτὰ ἀναγόμαστε στὸ Θεό, ποὺ τὰ ἔπλασε. Καὶ ἔτσι ἀπὸ τὴ θέα καὶ τὴ συναναστροφὴ τῶν γύρω μας προσώπων καὶ πραγμάτων δοξάζουμε τὸ Θεό. Καθένας καὶ κάθε τί γύρω μας γίνεται αἰτία δόξης τοῦ Θεοῦ. Εἶναι πολὺ ὡραία καὶ γλυκεία αὐτὴ ἡ κίνηση τοῦ νοῦ, ἡ «ἑλικοειδὴς» κίνηση. Αὐτὴ ἦταν ἡ ζωὴ τοῦ Ἀδὰμ στὸν Παράδεισο. Τὰ πουλάκια ποὺ ἄκουγε νὰ κελαϊδουν, τὰ δέντρα μὲ τοὺς καρπούς τους ποὺ ἔβλεπε, ἡ συναναστροφὴ μὲ τὴν Εὔα, ὅλα τοῦ ἦταν ἀφορμὲς νὰ ἀπολαμβάνει καὶ νὰ δοξάζει τὸ Θεό του.

Δὲν σταματοῦσε, δηλαδή, σ’ αὐτὸ ποὺ ἔβλεπε, δὲν αἰχμαλωτιζόταν ἀπ’ αὐτὸ -ὄχι! Αὐτὸ εἶναι ἡ «κατ’ εὐθεῖαν» κίνηση τοῦ νοῦ ἀλλὰ ἀπ’ αὐτὸ ἀναγόταν στὸ Θεό του. Ὁ πειρασμὸς ὅμως τοῦ ἔστησε παγίδα: μία μέρα, καταραμένη μέρα, ὁ Ἀδὰμ στάθηκε σ’ ἕνα δέντρο, μαγεύτηκε ἀπ’ αὐτό, ἀπορροφήθηκε ἀπ’ αὐτὸ καὶ πίστεψε ὅτι, ἂν τὸ ἀπολαύσει θὰ γίνει θεός, ξέχωρα ἀπὸ τὸ Θεό. Αὐτὸ λέγεται «προπατορικὸ» ἁμάρτημα καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ «κατ’ εὐθείαν» κίνηση γιὰ τὴν ὁποία μιλήσαμε.

Ἂς προσέχουμε τὸ νοῦ. Αὐτὸς τὰ φταίει ὅλα! Ρωτοῦσαν ἕνα μικρὸ παιδάκι, «ποιὸ τὰ φταίει;»- καὶ τὸ παιδάκι σήκωνε τὸ χεράκι του καὶ ἔδειχνε τὸ κεφαλάκι του! Αὐτὸ τὸ φταίει! Ἂς προσέχουμε τὸ νοῦ. Τὸν εἶπαν κυβερνήτη καὶ ὅταν ὁ κυβερνήτης εἶναι μεθυσμένος δὲν μπορεῖ νὰ πάει τὸ καράβι στὸ λιμάνι. Κι ὅταν ὁ νοῦς μας εἶναι συνεπαρμένος ἀπὸ τὸν ἐγωισμὸ καὶ τὶς ἁμαρτωλὲς ἡδονές, ὅταν φαντάζεται ἁμαρτωλὰ καὶ ὑπερήφανα, πῶς νὰ πετύχουμε τὴ σωτηρία μας; Ἂς τὸ παραδεχτοῦμε ὅτι ἔχουμε χαλασμένο νοῦ, τραυματισμένο νοῦ καὶ ἂς φροντίσουμε γιὰ τὴ θεραπεία του. Θυμᾶστε, ἐκείνη τὴν ὡραία παραβολὴ τοῦ καλοῦ Σαμαρείτου, ποὺ μιλάει γιὰ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ περπατώντας στὸ δρόμο τοῦ ἐπιτέθηκαν οἱ ληστὲς καὶ τὸν τραυμάτισαν; Ὁ νοῦς μας εἶναι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος τῆς παραβολῆς, ποὺ σταματᾶ στὴ μέση του δρόμου «ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ πρὸς τὴν Ἱεριχώ» καὶ περιπίπτει στοὺς ληστές, οἱ ὁποῖοι τὸν γυμνώνουν, τὸν πληγώνουν καὶ τὸν ἀφήνουν ἡμιθανή, ὅπως λέει ἡ παραβολή.

Ἂς φροντίσουμε γιὰ τὴ θεραπεία τοῦ νοῦ μας. Καὶ ἡ θεραπεία μας γίνεται στὸ «πανδοχεῖο», ὅπως λέει ἡ ἴδια παραβολή, στὴν Ἐκκλησία δηλαδή. Τὸ θεῖο αὐτὸ «πανδοχεῖο» ἔχει «ἔλαιο καὶ οἶνο», τὴ θεία Κοινωνία δηλαδή, ποὺ θὰ γευθοῦμε στὴ θεία λειτουργία. Ἡ θεία Κοινωνία, ὅπως λέει κάποια εὐχή, «θεοῖ καὶ τρέφει, θεοῖ τὸ πνεῦμα, τὸν δὲ νοῦν τρέφει ξένως».

Εἴδατε, τὸν ἱερομόναχο, πὼς φοράει ἕνα κουκούλι, ἕνα μαῦρο πανὶ πάνω ἀπὸ τὸ καλυμαύχι του, τὸ «ἐπανωκαλύμαυχο», ὅπως λέγεται; Τί σημαίνει αὐτό; Αὐτὸ παριστάνει τὴ φυλακὴ τοῦ νοῦ. Ὁ νοῦς νὰ βλέπει ὀρθά, «ἁπλᾶ», ὅπως εἶπε ὁ Κύριός μας σήμερα, γιὰ νὰ εἶναι ὑγιεινὴ ἡ ψυχή μας. Προσοχὴ στὸ νοῦ μας, ἀδελφοί, στοὺς λογισμοὺς μας· νὰ καθαρθεῖ ὁ νοῦς μας, ἡ καρδιά μας ἀπὸ τὰ πάθη, νὰ γίνουμε νοῦς «ὁρῶν τὸν Θεόν», γιατί ὁ Κύριος εἶπε «μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται».

Ἐπιστολὴ π. Φιλοθέου Ζερβάκου

Ἐπιστολὴ π. Φιλοθέου Ζερβάκου πρὸς μητέρα ποὺ ἐλυπήθη διότι ἡ κόρη της ἀκολούθησε τὴ μοναχικὴ ζωὴ


Ἐὰν ἡ Ἑλένη ἔπαιρνε κακὸ δρόμο, τότε ἔπρεπε νὰ λυπηθῆτε τόσο πολύ, ἀλλὰ ἡ Ἑλένη ἀκολούθησε τὸν δρόμο τοῦ Θεοῦ. Ἄκουσε τὴν φωνὴ τοῦ Εὐαγγελίου ποὺ λέγει: ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα περισσότερον ἀπὸ ἐμέ, δὲν εἶναι ἄξιος νὰ μὲ ἀκολουθήση. Σᾶς ἀγαποῦσε, σᾶς ἀγαπᾶ καὶ θὰ σᾶς ἀγαπᾶ ἕως τέλους τῆς ζωῆς της, ἀλλὰ καὶ ἀπό σᾶς καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς συγγενεῖς καὶ φίλους ἀγάπησε περισσότερο τὸν Χριστὸν καὶ ἐπροτίμησεν, ἀπὸ κάθε ἄλλον ἄνθρωπον γήινον, μάταιον, νὰ νυμφευθῆ τὸν οὐράνιον καὶ ἀθάνατον Νυμφίον Χριστόν. Δὲν ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ λυπηθῆτε τόσο πολύ, ἐπειδὴ ἡ κόρη σας ἐπροτίμησε νὰ γίνη νύμφη τοῦ οὐρανίου Βασιλέως Χριστοῦ.

Ὅπως, ἐὰν ἐνυμφεύετο καὶ ἔπαιρνε ὡς ἄνδρα ἕναν ἐπίγειον βασιλέα ἢ ἕνα μεγάλο ἄρχοντα, δὲν θὰ ἐλυπῆσο, ἀλλὰ θὰ ἐχαίρεσο, ἀκόμη περισσότερον πρέπει νὰ χαίρεσαι τώρα ποὺ ἡ κόρη σας ἐπροτίμησε νὰ νυμφευθῆ τὸν οὐράνιον Νυμφίον Χριστόν, καὶ νὰ θεωρῆς τὸν ἑαυτόν σου ὡς τὴν εὐτυχεστέραν μητέρα τοῦ κόσμου, διότι ἠξιώθης καὶ ἐλόγου σου νὰ γεννήσεις τοιαύτην θυγατέρα….

Σᾶς παρακαλῶ νὰ τὴν συγχωρέσετε μὲ τὴν καρδιά σας καὶ νὰ τὴν εὐχηθῆτε νὰ φανῆ ἀντάξια δούλη καὶ νύμφη τοῦ οὐρανίου Νυμφίου Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ…

Συναισθάνομαι τὸν πόνο καὶ τὴν θλίψιν τῆς καρδιᾶς σας ποὺ ἐλάβετε διὰ τὴν Ἑλένην καὶ συνθλίβεται καὶ ἡ ἰδική μου καρδία, δι’ αὐτὸ καὶ πάλιν σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ λυπῆσαι, ἀλλὰ νὰ δοξάσετε τὸν Θεὸ ποὺ τὴν ἐφώτισε καὶ ἀκολούθησε τὸν Χριστὸν καὶ ἐξέλεξε τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἡ ὁποία δὲν θὰ ἀφαιρεθῆ ἀπὸ αὐτήν. Νὰ τὴν συγχωρέσετε καὶ νὰ τὴν εὐχηθεῖτε νὰ τὴν ἀξιώση ὁ Θεὸς νὰ γίνει ἁγία καὶ ἐλόγου σας θὰ γίνετε μητέρα ἁγίας…

Ἐὰν ἡ Ἑλένη σᾶς ἄφησε, ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Παναγία δὲν σᾶς ἄφησαν· θὰ εἶναι πάντα μαζί σας. Μὴν ἀπελπίζεσθε ἀλλ’ ἔχετε θάρρος, ἐλπίδα καὶ πίστιν εἰς τὸν Θεὸν καὶ τὴν Παναγίαν.

Μετὰ πατρικῆς ἀγάπης καὶ εὐχῶν ἐγκαρδίων

ὁ πνευματικὸς πατὴρ

Φιλόθεος Ἀρχιμανδρίτης