Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΗΣ- B

Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΗΣ [Α´]

ΟΙ 24 ΕΦΗΜΕΡΙΕΣ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ

 .               «καὶ ἐξῆλθεν ὁ κλῆρος ὁ πρῶτος τῷ  Ἰωαρίμ, τῷ  Ἰεδία ὁ δεύτερος,  τῷ Χαρὶβ ὁ τρίτος, τῷ Σεωρὶμ ὁ τέταρτος,  τῷ Μελχία ὁ πέμπτος, τῷ Μεϊαμὶν ὁ ἕκτος,  τῷ Κῶς ὁ ἕβδομος, τῷ  Ἀβία ὁ ὄγδοος,  τῷ  Ἰησοῦ ὁ ἔνατος, τῷ Σεχενία ὁ δέκατος,  τῷ  Ἐλιαβὶ ὁ ἑνδέκατος, τῷ  Ἰακὶμ ὁ δωδέκατος, τῷ  Ὀπφὰ ὁ τρισκαιδέκατος, τῷ  Ἰεσβαὰλ ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος,  τῷ Βελγὰ ὁ πεντεκαιδέκατος, τῷ  Ἐμμὴρ ὁ ἐκκαιδέκατος, τῷ Χηζὶν ὁ ἑπτακαιδέκατος, τῷ  Ἀφεσῇ ὁ ὀκτωκαιδέκατος,  τῷ Φεταίᾳ ὁ ἐννεακαιδέκατος, τῷ  Ἐζεκὴλ ὁ εἰκοστός,  τῷ  Ἀχὶμ ὁ εἷς καὶ εἰκοστός, τῷ Γαμοὺλ ὁ δεύτερος καὶ εἰκοστός,  τῷ  Ἀδαλλαὶ ὁ τρίτος καὶ εἰκοστός, τῷ Μαασαὶ ὁ τέταρτος καὶ εἰκοστός.  αὕτη ἡ ἐπίσκεψις αὐτῶν κατὰ τὴν λειτουργίαν αὐτῶν τοῦ εἰσπορεύεσθαι εἰς οἶκον Κυρίου κατὰ τὴν κρίσιν αὐτῶν διὰ χειρὸς  Ἀαρὼν πατρὸς αὐτῶν, ὡς ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς  Ἰσραὴλ» Α´ Παραλειπομένων/ A´ Χρονικῶν 24:7-19
.               Ἡ κάθε ἐφημερία λειτουργοῦσε γιὰ μία ἑβδομάδα ἀπὸ Σάββατο σὲ Σάββατο μέχρι τῆς ἐξαντλήσεως τῶν 24 ἐφημεριῶν καὶ κατόπιν ἄρχιζαν ἀπὸ τὴν ἀρχή. Ὑπῆρχαν τρεῖς ἑβδομάδες κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ἔτους ποὺ λειτουργοῦσαν ὅλες οἱ ἐφημερίες μαζὶ (Ἄζυμα, Πεντηκοστή, Σκηνοπηγία) – « τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὀφθήσεται πᾶν ἀρσενικόν σου ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐν τῷ τόπω, ὢ ἐὰν ἐκλέξηται αὐτὸν Κύριος, ἐν τὴ ἑορτὴ τῶν ἀζύμων καὶ ἐν τὴ ἑορτὴ τῶν ἑβδομάδων καὶ ἐν τὴ ἑορτὴ τῆς σκηνοπηγίας» Δευτερονόμιο 16:16. Οἱ ἐφημερίες ἄρχιζαν μὲ τὴν ἀρχὴ τοῦ ἔτους, δηλαδὴ μὲ τὸν πρῶτο μήνα τοῦ Ἑβραϊκοῦ ἡμερολογίου, τὸν μήνα Ἀβὶβ/ Νισάν.
.           Σύμφωνα μὲ τὰ παραπάνω ποὺ παραθέτουν οἱ αἱρετικοὶ ἔχουμε τὰ ἑξῆς: Ὁ Ζαχαρίας ὁ πατέρας τοῦ Ἰωάννου ἀνήκει στὴν ἐφημερία Ἀβιὰ ποὺ εἶναι ἡ 8η κατὰ σειρὰ στὴν διαδοχὴ τῶν ἐφημεριῶν. Ὅμως ὑπάρχουν καὶ οἱ ἑορτὲς τῶν Ἀζύμων καὶ τῆς Πεντηκοστῆς ποὺ ὅλοι οἱ Ἱερεῖς ἦταν παρόντες στὸν Ναό. Σύμφωνα λοιπὸν μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ὑπολογισμοὺς ἡ ἐφημερία Ἀβιὰ ἱεράτευε τὴν 10η ἑβδομάδα ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ ἔτους (1η Νισᾶν) δηλαδὴ τὴν δεύτερη ἑβδομάδα τοῦ μηνὸς Σιβᾶν.

ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΩΝ

            .                Οἱ Αἱρετικοὶ ξεχνοῦν ὅτι τὸ ἡμερολόγιο τῶν Ἑβραίων εἶναι Σεληνιακὸ καὶ ὄχι Ἡλιακό. Αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ μεγαλύτερο λάθος στοὺς παραπάνω ὑπολογισμοὺς ποὺ κάνουν. Ὁ ὑπολογισμὸς τοὺς ἔχει στὴν πραγματικότητα ἀρκετὰ λάθη ἀλλὰ ἐδῶ θὰ ἀναφερθοῦμε στὸ πλέον σπουδαῖο ποὺ κονιορτοποιεῖ πλήρως τὸ αἱρετικὸ οἰκοδόμημα. Σύμφωνα μὲ τοὺς αἱρετικοὺς οἱ ἐφημερίες διαδέχονται ἡ μία τὴν ἄλλη ἀνὰ ἑβδομάδα μέχρι νὰ τελειώσουν καὶ οἱ 24. Κατόπιν ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἴδια διαδοχὴ ἄλλη μία φορὰ στὸ ἴδιο ἔτος. Λαμβανομένου ὑπόψιν καὶ τῶν τριῶν ἑβδομάδων ποὺ ὅλοι οἱ Ἱερεῖς εἶναι παρόντες στὸν Ναό, καταλήγουμε στὸ ἑξῆς: Κάθε ἐφημερία λειτουργεῖ στὸν Ναὸ μόνη της δύο φορὲς τὸν χρόνο σὺν ἄλλες τρεῖς φορὲς μαζὶ μὲ τὶς ὑπόλοιπες. Οἱ αἱρετικοὶ δὲν μᾶς ἐξηγοῦν γιατί ἡ θεωροῦν ὅτι ἡ σύλληψη τοῦ Ἰωάννη τοῦ Βαπτιστῆ ἔλαβε χώρα ἀμέσως μετὰ τὸ τέλος τῆς πρώτης φορᾶς ποὺ ἡ 8η ἐφημερία τοῦ Ἀβιᾶ τελείωσε καὶ ὄχι ὅταν τελείωσε ἡ ἴδια ἐφημερία γιὰ δεύτερη φορὰ τὸ ἴδιο ἔτος (ἀφοῦ κάθε ἐφημερία δύο φορὲς ὑπηρετοῦσε στὸν Ναὸ κάθε ἔτος μόνη της – ἀφήνουμε στὴν ἄκρη τὶς τρεῖς φορὲς ποὺ ὑπηρετοῦσε μαζὶ μὲ τὶς ἄλλες). Μερικοὶ ἰσχυρίζονται (ἀλλάζοντας λίγο τὸν αἱρετικὸ συλλογισμό), ὅτι ἡ κάθε ἐφημερία ὑπηρετοῦσε συνεχόμενες δύο ἑβδομάδες! Πράγμα αὐθαίρετο καὶ ἀναπόδεικτο…
.                Ὅμως, ὅπως εἴπαμε, τὸ σπουδαῖο λάθος τῶν αἱρετικῶν εἶναι ὅτι ἔχουν ἄγνοια τοῦ Ἑβραϊκοῦ ἡμερολογίου τὸ ὁποῖο εἶναι Σεληνιακό. Ἐπειδὴ ὡς γνωστὸν τὸ Σεληνιακὸ ἔτος εἶναι μικρότερο τοῦ Ἡλιακοῦ μερικὲς ἡμέρες αὐτὸ ἔχει σὰν ἀποτέλεσμα οἱ Ἑβραῖοι νὰ διορθώνουν σὲ τακτὰ διαστήματα τὸ ἡμερολόγιό τους μὲ ἕναν ἐμβόλιμο μήνα ποὺ ὀνομάζεται ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΔΑΡ (Βὲ Ἀδάρ). Σύμφωνα μὲ τὴν διόρθωση αὐτὴ σὲ ἕναν κύκλο 19 ἐτῶν τὰ 12 ἔτη ἔχουν 12 μῆνες τὸ κάθε ἕνα καὶ τὰ 7 ἔτη ἔχουν 13 μῆνες τὸ κάθε ἕνα. Ὁ κύκλος αὐτὸς ὀνομάζεται Μετωνικὸς κύκλος.
.               Αὐτὸ μὲ ἄλλα λόγια σημαίνει ὅτι ἐφ᾽ ὅσον κάποια ἔτη τὸ Ἑβραϊκὸ ἡμερολόγιο ἔχει 13 καὶ ὄχι 12 μῆνες, τότε ἐφ᾽ ὅσον ἡ σειρὰ διαδοχῆς τῶν ἐφημεριῶν δὲν ἄλλαζε (ὅπως καὶ οἱ αἱρετικοὶ παραδέχονται), ὁ πρῶτος μήνας κάθε ἔτους (Νισάν) δὲν ἄρχιζε μὲ τὴν ἴδια ἐφημερία πάντα. Ὁπότε δὲν ξέρουμε πότε ἡ ἐφημερία τοῦ Ἀβιᾶ ὑπηρετοῦσε στὸν Ναό. Οἱ ἐφημερίες δηλαδὴ ἔκαναν κύκλο καὶ δὲν ἦταν σὲ σταθερὰ χρονικὰ διαστήματα, ὅπως ἀφελῶς νομίζουν ἢ θέλουν νὰ παρουσιάσουν οἱ διαστροφεῖς τῆς Γραφῆς! Δὲν μπορεῖ νὰ προσδιοριστεῖ ἡ χρονικὴ περίοδος τῆς ἐφημερίας Ἀβιᾶ, οὔτε συνεπῶς ἡ σύλληψη τοῦ Ἰωάννου, οὔτε ἡ σύλληψη καὶ γένηση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ μήνας Βὲ Ἀδὰρ τινάζει στὸν ἀέρα τὸν αἱρετικὸ ὑπολογισμό !!!

Πηγή