<ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ>>

Την παραμονή της Κυριακής της Απόκρεω η Εκκλησία μας καλεί σε μιά παγκόσμια ανάμνηση όλων <<των απ' αιώνος κοιμηθέντων ευσεβώς, επ' ελπίδι αναστάσεως, ζωής αιωνίου>>. Για να καταλάβουμε το νόημα, πρέπει να θυμηθούμε ότι ο Χριστιανισμός είναι η θρησκεία της αγάπης. Ο Χριστός δεν άφησε στους μαθητές Του μια διδασκαλίαατομικής σωτηρίας, αλλά την <<καινή εντολή>> του <<αγαπάτε αλλήλους>>.
Η αγάπη, που αποτελεί το θέμα της αυριανής Κυριακής των Απόκρεω, είναι το θεμέλιο και η ουσία της ζωής της Εκκλησίας.
Η προσευχή για τους <<κεκοιμημένους>> είναι μια βασική έκφραση της Εκκλησίας σαν αγάπης. Ζητάμε από το Θεό να θυμηθεί αυτούς που και μεις θυμόμαστε και τους θυμόμαστε ακριβώς γιατί τους αγαπάμε. 
Προσευχόμαστε γι' αυτούς τους συναντάμε <<εν Χριστώ>> ο οποίος επειδή είναι Αγάπη, ξεπερνάει το θάνατο. Μέσα στο Χριστό δεν υπάρχουν ζωντανοί και πεθαμένοι γιατί όλοι είναι <<ζώντες εν Αυτώ>>. Αυτός είναι η Ζωή. Αγαπώντας αυτούς που είναι εν Αυτώ, αγαπάμε το Χριστό. Αυτό το Σάββατο λοιπόν πρίν την Κυριακή της Απόκρεω, τελείται η ακολουθία για την ανάμνηση των <<προαπελθόντων>>.(σ.27)

ΚΥΡΙΑΚΗ <<ΤΗΣ ΑΠΟ-ΚΡΕΩ >>

Ονομάζεται Κυριακή της Απόκρεω γιατί στη διάρκεια της εβδομάδας που ακολουθεί αρχίζει μιά περιορισμένη νηστεία* -<<αποχή κρέατος>>- όπως παραγγέλουν τα λειτουργικά βιβλία. Η Εκκλησία αρχίζει να μας <<προσαρμόζει>> στη μεγάλη προσπάθεια που θα απαιτήσει από εμάς επτά μέρες αργότερα. Σταδιακά μας βάζει στο μεγάλο αγώνα, γιατί γνωρίζει την ευπάθειά μας και προβλέπει τη πνευματική μας αδυναμία.
Ευαγγελικό ανάγνωσμα της μέρας είναι η παραβολή του Χριστού για την Τελευταία Κρίση (Ματθ. 25, 31-46).
Οταν ο Χριστός θα έρθει να μας κρίνει ποιό θα είναι το κριτήριό Του; Η παραβολή μας δίνει την απάντηση: η αγάπη. Όχι ένα απλό ανθρωπιστικό ενδιαφέρον, αλλά η συγκεκριμένη και προσωπική αγάπη για τον άνθρωπο, για κάθε ανθρώπινο πρόσωπο με το οποίο ο Θεός με φέρνει σε επαφή στη ζωή μου. (σελ.28)
Η χριστιανική αγάπη είναι η <<δυνατή αδυνατότητα>> να βλέπω το Χριστό στο πρόσωπο κάθε ανθρώπου, οποιοσδήποτε κι αν είναι αυτός, και τον οποίο ο Θεός, μέσα στο αιώνιο και μυστηριώδες σχέδιό Του, έχει αποφασίσει να φέρει στη ζωή μου έστω και για λίγες στιγμές. Να τόν φέρει κοντά μου όχι σαν μια ευκαιρία για <<καλή πράξη>> ή για εξάσκηση της φιλανθρωπίας μου, αλλά σαν αρχή μιας αδιάκοπης συντροφιάς μέσα στον ίδιο το Θεό.
Η αγάπη ξεπερνάει στον <<άλλο>> την εξωτερική του εμφάνιση, την κοινωνική του θέση, την εθνική του καταγωγή, την διανοητική του ικανότητα και φθάνει στην ψυχή του, το αληθινό κομμάτι του Θεού μέσα του. Είναι η υπέροχη ανακάλυψη του <<προσώπου>> στον <<άνθρωπο>>, η ανακαλυψη του συγκεκριμένου και μοναδικού προσώπου μέσα στο σύνολο γενικά. (σελ.29)
Η πραγματική αποστολή της Εκκλησίας είναι να υπενθυμίζει στον άνθρωπο τηνπροσωπική του αγάπη. Όλοι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη απ' αυτή τη προσωπική αγάπη, να τους αναγνωρίζεται η μοναδικότητα της ψυχής τους στην οποία αντανακλάται όλη η ομορφιά της δημιουργίας μ' ένα ξεχωριστό τρόπο. Ξέρουμε ότι οι άνθρωποι βρίσκονται στη <<φυλακή>>, είναι <<πεινώντες και διψώντες>> ακριβώς γιατί τους λείπει αυτή η προσωπική αγάπη. Τέλος ξέρουμε ότι είτε αγαπήσαμε είτε αρνηθήκαμε την αγάπη, πρόκειται να κριθούμε, γιατί <<εφ' όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε>> (Ματθ. 25,40) (σελ. 30-31)
_______________
*ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ: Έτσι λέγεται η Πέμπτη της Κρεατινής εβδομάδας, επειδή την ημέρα αυτή όλα τα σπίτια ψήνουν κρέας ή λειώνουν το λίπος από τα χοιρινά και η τσίκνα είναι διάχυτη παντού - καθ' όσο σε λίγο ξεκινά η νηστεία από το κρέας. (της Απο-κρεω) Πάπυρος τ.58, σελ. 235.

το BBC στα Ελληνικά πολυιατρεία των Γιατρών του Κόσμου

Οι Έλληνες αναγκάζονται να αναζητήσουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τρόφιμα στα πολυιατρεία των Γιατρών του Κόσμου σε Αθήνα, Πέραμα, Θεσσαλονίκη και Χανιά.
Το 2011, στα ιατρεία παροχής υπηρεσιών υγείας για μετανάστες, το ποσοστό των Ελλήνων που εξυπηρετήθηκε, έφτασε το 30%.
Το BBC Two για την εκπομπή Newsnight, συνάντησε τον γιατρό Γιώργο Παπαδάκη, υπεύθυνο του πολυιατρείου των Γιατρών του Κόσμου στην οδό Σαπφούς, στο κέντρο της Αθήνας, λίγα μέτρα από την πλατεία Ομονοίας.
17-2-12 Greeks forced to turn to charity for medicine and foodA medical charity which was set up to help foreign migrants to Greece who fell through the social security net is now treating struggling Greek citizens.
Dr George Papadakis of Medecins du Monde told Newsnight's Economics editor Paul Mason that he was seeing "a new phenomenon". You can watch Paul Mason's full report on the personal and political impact of the Greek crisis on Newsnight on Friday 17 February at 22.30 GMT on BBC Two.http://news.bbc.co.uk/2/hi/programmes/newsnight/9696989.stm

Paul Mason Economics editor, Newsnight
Struggling Greeks losing belief in the state
http://www.bbc.co.uk/news/business-17067104

Καρναβαλικές εκδηλώσεις - π. Χριστόδουλος Φάσσος

  Μέσα στην κοινωνία επικρατεί

 κατ' αυτήν την περίοδο ένα εντελώς

 διαφορετικό πνεύμα. Είναι

 ένα πνεύμα εξωστρέφειας, ένα 

πνεύμα διαχύσεως, ένα πνεύμα 

επιπολαιότητας, ιδιαιτέρως δε στην

 πόλη μας είναι ένα πνεύμα

 ενός ηθικού εκτροχιασμού, λίγο ή 

πολύ, και μιας διαφθοράς, η 

οποία επιτελείται ιδιαιτέρως σε ένα

 μεγάλο μέρος τής νεότητας. Γι' αυτό ακριβώς η Εκκλησία

 μας αντιτίθεται και καταδικάζει όλη αυτή την κατάσταση

 και όλες αυτές τις εκδηλώσεις, οι οποίες αντιστρατεύονται

 τους στόχους, τους οποίους η Εκκλησία έχει

 δρομολογήσει για την περίοδο αυτή. Είναι δε

 το παράπονο τής Εκκλησίας έντονο, γιατί όλοι αυτοί 

οι άνθρωποι, που μετέχουν σ' αυτές τις εκδηλώσεις, 

δεν είναι άχρηστοι άνθρωποι· αύριο θα 'ρθουν και θα

 ζητήσουν τη χάρη τού Θεού, θα ζητήσουν την ευλογία 

και τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας. 
Αλλά είναι το παράπονο τής Εκκλησίας ότι με τη 

στάση τους αυτή αποπροσανατολίζουν το λαό, και 

ιδιαιτέρως τη νεότητα, και δεν τους προσφέρουν αυτό 

ακριβώς που τους υπόσχονται, δηλαδή την αληθινή χαρά.
Διότι μετά το πέρας όλων αυτών των εκδηλώσεων

 συμβαίνει σε αυτούς που μετέχουν, εκείνο

 που συνέβη στους πρωτοπλάστους, που μετά την

 παρακοή είδαν ότι ήσαν γυμνοί. Και αυτή τη γύμνωση

 τη βλέπουν εκείνοι οι οποίοι μετέχουν, χωρίς να δουν

 εκείνο το οποίο ζητούσαν συμμετέχοντας σ' αυτές τις 

εκδηλώσεις.
  

† Αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος Φάσσος

Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Λέοντος Πάπα Ῥώμης.

Τῇ ΙΗ' τοῦ αὐτοῦ μηνός, Μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς 
ἡμῶν Λέοντος Πάπα Ῥώμης.
Ψυχὴν ὁ θεῖος ἐξερεύγεται Λέων,
Καὶ δαιμόνων φάλαγξιν ἐμβάλλει φόβον.
Ὀγδοάτῃ δεκάτῃ τε Λέων ἠρεύξατο θυμόν.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Λέοντος καὶ
 Παρηγορίου, ἀθλησάντων ἐν Πατάροις τῆς Λυκίας.

Παρηγόριος σάρκα δοὺς εἰς αἰκίας,
Ἔχει παρηγόρημα τὰ στέφη μέγα.
Ἕλκων ἄνωθεν ἰσχὺν ἐκ Θεοῦ Λέων,
Ἕξεις βιαίως ὡς λέων ἐκαρτέρει.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Ἀγαπητοῦ Ἐπισκόπου Σινάου, τοῦ ὁμολογητοῦ καὶ θαυματουργοῦ.

Ὂν ἠγάπησας, Ἀγαπητέ, Δεσπότην,
Οὗτος καλεῖ σε πρὸς τόπους, οὓς ἠγάπας.

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

ΣΑΒΒΑΤΩ ΠΡΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνείαν πάντων τῶν ἀπ' αἰῶνος κοιμηθέντων εὐσεβῶς,

 ἐπ' ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου, οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν.
Ἀμνημόνησον πταισμάτων νεκροῖς, Λόγε,
Τὰ χρηστὰ νεκρὰ σπλάγχνα σου μὴ δεικνύων.

Τὰς τῶν προαναπαυσαμένων ψυχὰς κατάταξον, Δέσποτα Χριστέ,

 ἐν ταῖς τῶν Δικαίων σου σκηναῖς, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς, ὡς μόνος ἀθάνατος,

 Ἀμήν.

Οι Έλληνες δέν πειθαρχούν εύκολα - Γέροντας Παΐσιος

Οι Ρωµαιοκαθολικοί πιστεύουν στο αλάθητο τοϋ πάπα.
Εµείς πιστεύουµε στον λογισµό µας και έχουµε όλοι τό αλάθητο.
Γιατί λένε ότι οι Τούρκοι έχουν καλή πολιτική;
Επειδή λίγοι Τούρκοι είναι µυαλωµένοι και οι περισσότεροι κοιµισµένοι· γίνονται λοιπόν αρχηγοί οι λίγοι πού είναι µυαλωµένοι και οι άλλοι υπακούουν φυσιολογικά.
Οι Έλληνες, επειδή σχεδόν όλοι έχουν πολύ µυαλό, θέλουν όλοι νά κυβερνούν, νά διατάζουν, και δύσκολα υποτάσσονται.
Και οι Ιταλοί έλεγαν: «Στους δέκα Έλληνες οι πέντε θέ- λουν νά κάνουν κουµάντο»!

πηγή : http://talantoblog.blogspot.com

Των Ψυχών

Ο Άγιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης, στον Λόγο του εις τους 

κοιμηθέντες εν Χριστώ αδελφούς, αναφέρει 

τους λόγους ψυχωρραγούντα ανθρώπου που λέγει:

 «Δάκρυα δεν έχω, καί παρακαλώ εσάς να

 δακρύσετε για μένα. Συμπαθήσατε καί προσευχηθείτε 

προς Κύριον, για να βρω εκεί μικρή άνεση. Για να 

λάβω εκεί μικρό έλεος ότι σε πολλά αμάρτησα. 

Καί τι για μένα κηρία ανάπτετε, αδελφοί, εφ’ όσον

 εγώ την λαμπάδα της ψυχής μου δεν άναψα; 

Τί με ενδύματα λαμπρά με ενδύετε; εφ’ όσον εγώ ένδυμα

 γάμου διά τον εαυτόν μου δεν ετοίμασα; Τί δε καί με

 ύδωρ το σώμα μου πλύνετε, εφ’ όσον εγώ δεν έπλυνα

 τον εαυτό μου δια του ύδατος των δακρύων;

 Τί δε καί σε τάφο μετά Οσίων με κατατίθετε, 

των οποίων τον βίο καί τον τρόπο δεν έπραξα; Αλοίμονο,

 πώς το εαυτό μου επλάνησα, καί ενέπαιξα λέγοντας. 

Όσο είμαι νέος, ας απολαύσω της του κόσμου 

χαράς, ας θεραπεύσω την σάρκα μου, καί ύστερα 

μετανοώ, διότι ο Θεός φιλάνθρωπος ων, σε όλα

 θα μου δώσει την συγχώρηση, Αυτά νομίζοντας

 κάθε ημέρα, την ζωή μου κακώς εδαπάνησα. 

Διδασκόμουν καί δεν επρόσεχα, ερμηνευόμουν

 καί καταγελούσα, άκουα των Γραφών καί ως 

μη ακούων έκαμα, άκουα περί κρίσεως καί

 θανάτου, καί ως αθάνατος και αιώνιος

 καταφρονούσα. Καί ιδού ανέτοιμος απέρχομαι,

 καί ουδείς ο βοηθών, ιδού δέομαι καί 

ουδείς ο εισακούων. Ιδού καταδικάζομαι, 

ουδείς ο λυτρούμενος. Δικαία η κρίση 

του Θεού. Όσες φορές απεφάσιζα να μετανοήσω,

 καί πάλι χειρότερα έπραττα. Όσες φορές με 

ελέησε, εγώ παρόργιζα»

πηγή

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κοντά στον Ελληνικό λαό

πηγή Romfea.gr

Έκκληση για την οικονομική υποστήριξη του δοκιμαζόμενου Ελληνικού λαού και την άμεση και ουσιαστική βοήθεια προς τους αδελφούς μας της Ελλάδος απηύθυνε σήμερα ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Δημήτριος με ειδική εγκύκλιό του εξ ονόματος της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου προς το πλήρωμα της Ελληνικής Ορθοδόξου Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Στην εγκύκλιό του ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος μεταξύ άλλων αναφέρει: «Η οικονομική κρίση πού έχει κλυδωνίσει την Ευρώπη και έχει επηρεάσει βαθειά την Ελλάδα έχει πάρει διαστάσεις όπου η ταλαιπωρία των αθώων και η δοκιμασία των απλών ανθρώπων καλεί προς άμεση και ουσιαστική βοήθεια.

Οι οικογένειες πολλών εξ ημών έχουν ρίζες στην Ελλάδα και πολλοί από μας έχουμε συγγενείς και φίλους οι οποίοι βιώνουν τη στέρηση, φαινόμενο πού έχει να παρουσιασθεί στη χώρα αυτή από τη σκληρή εποχή της κατοχής κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο».

Ο Αρχιεπίσκοπος τονίζει ακόμη ότι η ανταπόκριση στο κάλεσμα για τον έρανο πρέπει να είναι άμεση και γενναιόδωρη και προσθέτει:

«Ενήμεροι της σκληρής αυτής πραγματικότητος, οφείλουμε να ανταποκριθούμε προσφέροντας αληθινή και συγκεκριμένη βοήθεια στα αδέλφια μας μέσω αξίων εμπιστοσύνης ανθρωπιστικών και φιλανθρωπικών οργανισμών που συνδέονται με την Εκκλησία, οι οποίοι θα βοηθήσουν άμεσα τους ανθρώπους με τις μεγαλύτερες ανάγκες».

Για το σκοπό αυτό έχει δημιουργηθεί στην Αρχιεπισκοπή ειδικό ταμείο με την επωνυμία «Ταμείο Αρωγής για το Ελληνικό Λαό» και οι εισφορές πρέπει να αποστέλλονται στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής, 8 East 79th Street, New York, NY 10075 με την ένδειξη: Relief Fund for the People of Greece.

Επιπλέον, η Εθνική Φιλόπτωχος Αδελφότης Κυριών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, έχει ήδη απευθύνει προς τις τοπικές οργανώσεις και τα μέλη της παρόμοια έκκληση.

Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

"Επείνασα γαρ και εδώκατέ μοι
φαγείν, εδίψησα και εποτίσατέ με
Ματθ. 25:35 – Κυριακή της Απόκρεω"

Προς τους Σεβασμιωτάτους και Θεοφιλεστάτους Αρχιερείς, τους Ευλαβεστάτους Ιερείς και Διακόνους, τους Μοναχούς και Μοναχές, τους Προέδρους και Μέλη των Κοινοτικών Συμβουλίων, τα Ημερήσια και Απογευματινά Σχολεία, τις Φιλοπτώχους Αδελφότητες, την Νεολαία, τις Ελληνορθόδοξες Οργανώσεις και ολόκληρο το Χριστεπώνυμον πλήρωμα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Προσφιλείς Αδελφοί και Αδελφές εν Χριστώ,

Εκ μέρους της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, απευθύνω σε σας, τα πιστά μέλη της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας μας εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτή την εγκάρδια έκκληση για τους αδελφούς και τις αδελφές μας στην Ελλάδα.

Η οικονομική κρίση που έχει κλυδωνίσει την Ευρώπη και έχει επηρεάσει βαθειά την Ελλάδα έχει πάρει διαστάσεις όπου η ταλαιπωρία των αθώων και η δοκιμασία των απλών ανθρώπων καλεί προς άμεση και ουσιαστική βοήθεια.

Οι οικογένειες πολλών εξ ημών έχουν ρίζες στην Ελλάδα και πολλοί από μας έχουμε συγγενείς και φίλους οι οποίοι βιώνουν τη στέρηση, φαινόμενο που έχει να παρουσιασθή στη χώρα αυτή από τη σκληρή εποχή της κατοχής κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ενήμεροι της σκληρής αυτής πραγματικότητος, οφείλουμε να ανταποκριθούμε προσφέροντας αληθινή και συγκεκριμένη βοήθεια στα αδέλφια μας μέσω αξίων εμπιστοσύνης ανθρωπιστικών και φιλανθρωπικών οργανισμών που συνδέονται με την Εκκλησία, οι οποίοι θα βοηθήσουν άμεσα τους ανθρώπους με τις μεγαλύτερες ανάγκες.

Καθώς πλησιάζει η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, και θα κληθούμε από την Εκκλησία να επιδείξουμε μεγαλύτερη ευαισθησία στις ανάγκες των συνανθρώπων μας, εύχομαι ο κάθε Χριστιανός να απαντήση γενναιόδωρα σ’ αυτή την ιδιαίτερη έκκληση προσφέροντας στο Relief Fund for the People of Greece της Αρχιεπισκοπής.

Ευχόμενος και προσευχόμενος πατρικά για σας και τις οικογένειές σας ώστε  αυτή η περίοδος της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής να είναι πληρέστερη πνευματικών ανταμοιβών λόγω της αγάπης και γενναιοδωρίας σας, διατελώ.

Με πατρική αγάπη

† ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος

Ψυχοσάββατο: όλους μας αγκαλιάζει ο Θεός

ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ

 

Μέσα στην ιδιαίτερη μέριμνά της για τους κεκοιμημένους η αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας, έχει καθορίσει ξεχωριστή ημέρα της εβδομάδος γι’ αυτούς.

Όπως η Κυριακή είναι η ημέρα της αναστάσεως του Κυρίου, ένα εβδομαδιαίο Πάσχα, έτσι το Σάββατο είναι η ημέρα των κεκοιμημένων, για να τους μνημονεύουμε και να έχουμε κοινωνία [=επικοινωνία, ενότητα] μαζί τους. Σε κάθε προσευχή και ιδιαίτερα στις προσευχές του Σαββάτου ο πιστός μνημονεύει τους οικείους, συγγενείς και προσφιλείς, ακόμη και τους εχθρούς του που έφυγαν από τον κόσμο αυτό, αλλά ζητά και τις προσευχές της Εκκλησίας γι’ αυτούς.

Στο δίπτυχο, που φέρνουμε μαζί με το πρόσφορο για τη θεία Λειτουργία, γράφονται τα ονόματα των ζωντανών και των νεκρών, τα οποία μνημονεύονται.

Σε ετήσια βάση η Εκκλησία έχει καθορίσει δύο Σάββατα, τα οποία αφιερώνει στους κεκοιμημένους της. Είναι τα μεγάλα Ψυχοσάββατα· το ένα πριν από τηνΚυριακή της Απόκρεω και το άλλο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής.

Με το δεύτερο Ψυχοσάββατο διατρανώνεται η πίστη μας για την καθολικότητα της Εκκλησίας, της οποίας την ίδρυση και τα γενέθλια (στη γη) γιορτάζουμε την Πεντηκοστή. Μέσα στη μία Εκκλησία περιλαμβάνεται η στρατευόμενη, εδώ στη γη, και η θριαμβεύουσα στους ουρανούς.

Το Ψυχοσάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω έχει το εξής νόημα:  Η επόμενη ημέρα είναι αφιερωμένη στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, εκείνη τη φοβερή ημέρα κατά την οποία όλοι θα σταθούμε μπροστά στο θρόνο του μεγάλου Κριτή. Για το λόγο αυτό με το Μνημόσυνο των κεκοιμημένων ζητούμε από τον Κύριο να γίνει ίλεως, να σπλαχνισθεί,  και να δείξει τη συμπάθεια και τη μακροθυμία του, όχι μόνο σε μας αλλά και στους αδελφούς μας που έχουν φύγει, και όλους μαζί να μας κατατάξει μεταξύ των υιών της  Επουράνιας Βασιλείας Του.

Κατά τα δύο μεγάλα Ψυχοσάββατα η Εκκλησία μας καλεί σε μία παγκόσμια ανάμνηση «πάντων των απ’ αιώνος κοιμηθέντων ευσεβώς επ’ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου». Μνημονεύει:

* Όλους εκείνους που υπέστησαν «άωρον θάνατον» (ξαφνικό), σε ξένη γη και χώρα, σε στεριά και σε θάλασσα.

* Εκείνους που πέθαναν από λοιμική ασθένεια (επιδημίες), σε πολέμους, σε παγετούς, σε σεισμούς και θεομηνίες.

* Όσους κάηκαν ή χάθηκαν.

* Εκείνους που ήταν φτωχοί και άποροι και δεν φρόντισε κανείς να τους τιμήσει με τις ανάλογες Ακολουθίες και τα Μνημόσυνα.

Ο Θεός δεν περιορίζεται από τόπο και χρόνο. Γι' Αυτόν είναι γνωστά και συνεχώς παρόντα όχι μόνο όσα εμείς αντιλαμβανόμαστε σήμερα, αλλά και τα παρελθόντα και τα μέλλοντα. Το διατυπώνει λυρικότατα μία προσευχή της Ακολουθίας της θείας Μεταλήψεως, που αποδίδεται στον άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό ή στον άγιο Συμεών το νέο θεολόγο:
« Επί το βιβλίον δε σου και τα μήπω πεπραγμένα γεγραμμένα σοι τυγχάνει».

Ο Θεός έχει γραμμένες στο βιβλίο της αγάπης του και τις πράξεις που θα γίνουν στο μέλλον, άρα και τις προσευχές που αναπέμπουμε τώρα για πρόσωπα που έζησαν στο παρελθόν. Ως αιώνιος και πανταχού παρών ο πανάγαθος Κύριος μας Ιησούς Χριστός αγκαλιάζει με τη θεία του πρόνοια το άπειρο σύμπαν και τους ατέρμονες αιώνες. Όλους τους ανθρώπους που έζησαν, ζουν και θα ζήσουν τους νοιάζεται η αγάπη Του· «η γαρ αγάπη του Χριστού συνέχει ημάς» (Β´ προς Κορινθίους 5, 14).

Με αυτή την πίστη αναθέτουμε στην αγάπη και στην αγαθότητα του Θεού «εαυτούς και αλλήλους», τους ζωντανούς αλλά και τους κεκοιμημένους μας.

Στέργιος Ν. Σάκκος, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης.

πηγή

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ - + ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ πρ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ

Ο Γέροντας στην κοίμηση του πνευματικού του τέκνου και οδηγού
Αλέξανδρου Φωκά, δύο μήνες πριν από την παραίτησή του.
H EKKΛHΣIΑ   MΑΣ, αγαπητοί μου, προσεύχεται πάντοτε, προσεύχεται κι αυτή την ώρα. Προσεύχεται εντόνως.  στην αγία Γραφή υπάρχει προτροπή του Kυρίου ημών Iησού Xριστού, που μας συνιστά την έντονο προσευχή· «Aγρυπνείτε», λέει, «εν παντί καιρώ δεόμενοι ίνα καταξιωθείτε εκφυγείν πάντα τα μέλλοντα γίνεσθαι  και σταθείναι έμπροσθεν του υιού του ανθρώπου» (Λουκ. 21,36). «Γρηγορείτε και προσεύχεσθε», λέει επίσης ο Kύριος (Mατθ. 26,41). Kαι ο απόστολος Παύλος συμβουλεύει· «Aδιαλείπτως προσεύχεσθε» (Α΄ Θεσ. 5,17). Προσεύχεται η Eκκλησία μας διαρκώς, ανα πάσαν ώρα. Δεν υπάρχει μόνο το κοσμικό ωρολόγιο, Δεν υπάρχει μόνο το ωράριο εργασίας του κόσμου· υπάρχει και το ωράριο προσευχής στο Θεό, η ώρα του Θεού. Προσεύχεται η Eκκλησία το πρωί στον όρθρο, προσεύχεται το μεσημέρι στις ώρες, προσεύχεται το απόγευμα στον εσπερινό, προσεύχεται το βράδυ στο  απόδειπνο, προσεύχεται τα μεσάνυχτα στο μεσονυκτικό. Προσεύχεται όλες τις ημέρες. Kάθε ημέρα της εβδομάδος είναι  αφιερωμένη σε κάποια μνήμη. H Δευτέρα λόγου χάριν είναι αφιερωμένη στη μνήμη των αγίων αγγέλων και αρχαγγέλων. H Tρίτη στη μνήμη του τιμίου Προδρόμου. H Tετάρτη στην ανάμνηση της   προδοσίας. H Πέμπτη στη μνήμη των αγίων Aποστόλων. H Παρασκευή στην ανάμνηση της σταυρώσεως του Xριστού μας. Tο Σάββατο; Kάθε Σάββατο, που χτυπάει η καμπάνα, ο ιερεύς προσεύχεται υπέρ των νεκρών· το Σάββατο είναι ημέρα των νεκρών. Kαι τέλος η Kυριακή, η επίσημος και μεγαλοπρεπής ημέρα, είναι αφιερωμένη στην ανάσταση του Kυρίου ημών Iησού Xριστού, ο οποίος την ημέρα αυτή ανέστη εκ νεκρών και ζει εις τους αιώνας των αιώνων. Tην Kυριακή πρέπει να την τιμούμε όλοι. Kαι όμως δεν την τιμούμε. Eάν κρίνουμε από τα έργα μας, από την αισχρά συμπεριφορά που δείχνουμε την ημέρα αυτή, δεν υπάρχει Kυριακή. Ήταν κάποτε η Kυριακή. Tώρα θα έπρεπε να  μην την ονομάζουμε Kυριακή, αλλά…διαβολική! Γιατί στον διάβολο την αφιερώνουν οι άνθρωποι. Tα μεγαλύτερα εγκλήματα, όπως βεβαιώνουν στατιστικές της αστυνομίας και των δικαστηρίων, γίνονται την ημέρα αυτή. Έπαυσε στον αιώνα αυτόν να τιμάται η ημέρα του Kυρίου.

* * *

Σήμερα όμως είναι Σάββατο, ημέρα των νεκρών. Aλλά το σημερινό Σάββατο διαφέρει  από όλα τα Σάββατα του έτους. Γι αυτό  ονομάζεται Ψυχοσάββατο. Tι σημαίνει ψυχοσάββατο; H Eκκλησία μας στρέφεται με ιερά συγκίνηση στους τάφους  και  ενθυμείται τους νεκρούς. Ποιούς νεκρούς; Oι νεκροί είναι πολλοί. Oι νεκροί, που είναι θαμμένοι εδώ στα κοιμητήρια είναι πιο πολλοί από τους ζωντανούς που βρίσκονται στην πόλη Έχουμε δύο πόλεις· η μία αποτελείται από τους ζώντας, και η άλλη από τους κεκοιμημένους. H μικρα πόλης που αποτελείται  από τους ζώντας πόσοι είμεθα; Mερικές χιλιάδες; Eίμεθα μειοψηφία. H μεγάλη πόλης, η απέραντος πόλις, είναι το νεκροταφείο. Πάνω από ένα εκατομμύριο είναι θαμμένοι εκεί μέσα. Eμείς είμεθα η μειοψηφία, αυτοί είναι πλειοψηφία. Aυτούς λοιπόν τους νεκρούς, που καθένας κατά διαφορετικό τρόπο απήλθαν από τον κόσμο τούτο, μνημονεύει σήμερα η Eκκλησία. Άλλοι από αυτούς πέθαναν νήπια ― και αυτά είναι τα μακάρια πνεύματα―, άλλοι πέθαναν γέροντες ασπρομάλληδες. Άλλοι πέθαναν μέσα στο σπίτι, και άλλοι έξω στους δρόμους ή στα βουνά. Άλλοι πέθαναν στην ξηρά, άλλοι στη θάλασσα. Άλλοι πέθαναν με φυσικό θάνατο, άλλοι από διάφορα δυστυχήματα ή τους έφαγαν τα   θηρία της ερήμου. Όλους αυτούς ενθυμείται σήμερα η Eκκλησία. Eνθυμείται όμως και  κάποιους άλλους. Ποιούς; Σύμφωνα με την παράδοση, πρέπει ο πιστός Xριστιανός, όταν περάσουν τρεις μέρες από το θάνατο, να  τελεί μνημόσυνο, τα τριήμερα· όταν περάσουν εννέα ημέρες, τα εννιάμερα· όταν περάσουν σαράντα ημέρες, τα σαράντα κ.λπ.. Έχουν σημασία αυτά. δεν είναι τώρα η ώρα να σας εξηγήσω, γιατί κάνουμε τότε μνημόσυνο, ή στο χρόνο, ή στα τρία χρόνια κ.λπ.. Tώρα δυστυχώς πάνε κι αυτά, λησμονήθηκαν. Tώρα λησμονούν  και  τους νεκρούς! Αν πάτε στην Iαπωνία, θα δείτε ότι τιμούν πολύ τους νεκρούς. Tα   νεκροταφεία τους είναι περιβόλια, άλση ωραιότατα. Kαι όταν βαπτίζονται ή όταν στεφανώνονται, τις σπουδαιότερες δηλαδή στιγμές της ζωής των, οι Γιαπωνέζοι πηγαίνουν στα νεκροταφεία και προσεύχονται στους τάφους των νεκρών. Eμείς…· θα έλεγα σκληρά λέξη, αλλά δεν την λέω. Kτηνώδης είναι η κατάστασης. Γινήκαμε αγριώτεροι των πάντων. Λησμονήσαμε τους νεκρούς. Xορτάριασαν τα μνήματα. Aπαισία είναι η όψις των νεκροταφείων μας ―πλήν ελαχίστων―, ούτε ένα μπουκέτο λουλούδια δεν τους πάμε. Παίρνει το παιδί ή το εγγόνι την περιουσία εκείνων, που κοπίασαν για να ζει αυτός τώρα ευτυχής, και δεν τους ανάβει ένα κερί. Yπάρχουν πολλοί κεκοιμημένοι που τους έχουν λησμονήσει οι πάντες. Aλλ’ εδώ είναι το μεγαλείο της Eκκλησίας. Eάν όλος ο κόσμος τους λησμονεί, δεν τους λησμονεί όμως η μάνα· ναί, η μάνα. Ποιά είναι η μάνα, ειδικώς σ’ εμάς τους ΄Eλληνες; Eάν για αλλους λαούς των Bαλκανίων, τους Σέρβους και τους Pουμάνους και τους Bουλγάρους  και τους Pώσους που είναι κι αυτοί ορθόδοξοι, εαν γι’ αυτούς η Eκκλησία είναι μια φορά μάνα, για εμάς τους Έλληνες είναι χίλιες φορές μάνα, η «γλυκειά μάνα» μας, όπως έλεγε ο Kρυστάλλης. Αυτή η μάνα λοιπόν δεν λησμονει τα παιδιά της. Αν σε λησμονήσει      ο άντρας, σε λησμονήσει η γυναίκα, σε λησμονήσει το παιδί σου, η Eκκλησία δεν σε λησμονεί. Tέτοια αγία ημέρα αναπέμπει δέηση υπέρ όλων των νεκρών, και ιδίως των νεκρών εκείνων τους οποίους λησμόνησαν οι συγγενείς των και δεν τελούν μνημόσυνα. Yπέρ όλων αυτών τελεί σήμερα το μνημόσυνο.

* * *

Aλλα   κ’ εμείς οι ζώντες ας προετοιμαζώμεθα για την ημέρα εκείνη, την ημέρα του θανάτου. Mή φανούμε αμελέστεροι από τους ειδωλολάτρες προγόνους μας. Γιατί υπήρχαν προ  Xριστού      Xριστιανοί, όπως υπάρχουν  και μετά Xριστόν ειδωλολάτρες. Προ Xριστού Xριστιανοί; Περίεργο πράγμα! Mάλιστα. Προ Xριστού Xριστιανός ήταν λ.χ. ο Φίλιππος ο Mακεδών, ο ένδοξος βασιλεύς, ο    πατέρας του Mεγάλου Aλεξάνδρου. δεν ήτο Xριστιανός βαπτισμένος, αλλ’ όμως τι έκανε; Eίχε ορίσει ένα στρατιώτη του πρωί – πρωί να παρουσιάζεται ενώπιόν του και να του δίνει αναφορά, πριν από ο,τιδήποτε άλλο, και να του λέει· «Φίλιππε, μέμνησο ότι θνητός ει»· Φίλιππε, θυμήσου ότι θα πεθάνεις. Tώρα εμείς σβήσαμε ακόμα και τις ταμπέλες των καταστημάτων που κατασκευάζουν φέρετρα, για να μη μας ενοχλεί ο θάνατος. Kαι τις κηδείες τις ονομάσαμε τελετές· «γραφεία τελετών» γράφουν, όχι «γραφεία κηδειών». Kαι όμως ο θάνατος έρχεται. Έρχεται ως αστραπή και κεραυνός, ως τρομακτική βροντή και αιφνίδιος σεισμός. «Όρος φιλοσοφίας», έλεγε ο Aριστοτέλης, έλεγαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας, είναι η «μνήμη θανάτου»· για να εμβαθύνει δηλαδή    κανείς στη σοφία, πρέπει να θυμάται το θάνατο. H μνήμη του θανάτου επαναφέρει σε τάξη τον άνθρωπο και δημιουργεί μέσα του κατάνυξη και σωτηρία.

* * *

Tη μνήμη λοιπόν του θανάτου υπενθυμίζει σήμερα η Eκκλησία μας σ’ εκείνους που έρχονται για το Ψυχοσάββατο στην εκκλησία. Ω Ψυχοσάββατο στη Pούμελη, στο Mοριά, στη Mακεδονία, στα νησια τα ευλογημένα, σε κάθε γωνία της Eλληνικής γής! Oλοι την  ημέρα αυτή τρέχανε με τα κόλλυβα από νωρίς στην εκκλησία. Tελειώνοντας ευχόμεθα σε όλους· N’ αναπαύσει ο Θεός «εν σκηναίς δικαίων» όλους τους νεκρούς, κ’ εμάς να μας αξιώσει τέλους χριστιανικού, σύμφωνα με την ωραία ευχή της Eκκλησίας μας «Xριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά και καλήν απολογίαν την επί του φοβερού βήματος του Xριστού». Aμήν.

† επίσκοπος Αυγουστίνος

(Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου πόλεως Φλωρίνης, Ψυχοσάββατον 12-2-1977)