Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Κυριακή, Νοεμβρίου 11, 2012

Κραταιά Προστασία. Ἀρχιμανδρίτης Σαράντης Σαράντος


Κραταιά Προστασία

Ἀρχιμανδρίτης Σαράντης Σαράντος

Πρόσφατα πανηγυρίσαμε τήν ἐθνική μας ἑορτή, τήν 28ηὈκτωβρίου, παράλληλα μέ τήν ὁποία ἔχει καθιερωθεῖ νά τιμοῦμε καί νά θυμόμαστε τήν Ἁγία Σκέπη τῆς Παναγίας μας.  Πράγματι ἡ Παναγία μας ὡς φωτοφόρος νεφέλη, ἀνέκαθεν σκέπαζε καί ἐξακολουθεῖ νά σκεπάζει τό «εὐσεβές»Ἔθνος μας.  Ἁπλοῖ ἄνθρωποι τοῦ λαοῦ μας, κυρίως ὅμως νέοι πολεμιστές στίς μάχες τοῦ Ἀλβανικοῦ μετώπου, ἔβλεπαν τή Μορφή της καί στήν πράξη διαπίστωναν τήν Κραταιά Προστασία Της.
   
Ἔχει παγιωθεῖ πλέον καί ἔχει ἀποκρυσταλλωθεῖ ὄχι μόνο γενικῶς στίς συνειδήσεις τῶν Ἑλλήνων ἡ Σκέπη τῆς Παναγίας μας, ἀλλά ἔχει ἐκφρασθεῖ ὡς θεία βεβαιότητα μέσα στόν ἱερό χῶρο τῆς θεόπνευστης ὀρθοδόξου λατρείας μας.  Στόν Ἑσπερινό καί στόν Ὄρθρο τῆς 28ηςὈκτωβρίου, κάθε χρόνο ἀκοῦμε τά καταπληκτικά τροπάρια  πού σταλάζουν τήν παρηγοριά καί τήν ἐλπίδα ὅτι ὅπως τότε, τό 1940, ἔτσι καί σήμερα ἡ Παναγία μας θά βοηθήσει τόν πανταχόθεν χειμαζόμενο καί σφοδρῶς πολεμούμενο λαό μας.
«Δόξα. Καὶ νῦν. Ἦχος πλ. β΄.
Σήμερον ὁ πιστὸς λαός σου Θεοτόκε, ὂν ἔθνος ἅγιον, καὶ περιούσιον κλῆρον ἀπεφήνω, τῆς σῆς Σκέπης γεραίρει τὴν χάριν, χαριστηρίους ᾄδων σοι ᾠδάς Σὺ γάρ, οὐ μόνον ἐν παρῳχημέναις γενεαῖς, θαυμαστὰ καὶ παράδοξα ἐν ἡμῖν εἰργάσω, ἀλλὰ καὶ νῦν ἡμᾶς, σκέπεις καὶ ἰθύνεις, καὶ ἐπιδραμόντων ἀπήλλαξας ἐχθρῶν, καὶ εὐφροσύνης ἔπλησας τάς ψυχὰς ἡμῶν. Ὁμολογοῦμεν τοίνυν τὴν χάριν, καὶ τῇ φωταυγεῖ σου Σκέπῃ προστρέχοντες, θερμῶς βοῶμεν Ἄχρι τερμάτων αἰῶνος, σκέπε Παντάνασσα, τοὺς ἀνενδοιάστως ἐπιβοωμένους σου».
«Δόξα. Καὶ νῦν. Ἦχος πλ. α ΄.
Σήμερον ἡ παντάνασσα Μητροπάρθενος, τὴν φωτόμορφον αὐτῆς Σκέπην ἀναπετάσασα, μητρικῶς περισκέπει, τὸ Γένος ἡμῶν· δεῦτε οὖν Ἑλλήνων παῖδες, καὶ καθαρῷ νοῒ κατοπτεύσωμεν, τὴν δαψιλῆ τῆς Θεοτόκου, πρὸς ἡμᾶς προμήθειαν· ὅτι ἐγγὺς ἡμῖν τυγχάνει, ἐν εὐκαιρίαις καὶ θλίψεσι, καὶ ἀσφαλῶς ἡμᾶς διέπει, πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἄνω κλήσεως, καὶ χάριν καὶ ἔλεος ἡμῖν πρυτανεύει, οἷα Μήτηρ Θεοῦ, καὶ σωτηρίαν αἰώνιον».
«Δόξα. Καὶ νῦν. Ἦχος πλ. α΄.
Αἱ δωρεαὶ τῆς Σκέπης σου, ὡς ἀκτῖνες πανταχοῦ ἁπλούμεναι, πολλαχῶς εὐεργετοῦσιν ἡμᾶς Θεοτόκε·νόσων γὰρ τὴν ἀχλὺν διώκουσι, πολεμίων τάς φάλαγγας ἐκτρέπουσιν, ἀδοκήτων συμφορῶν διαλύουσιν τὸν ζόφον, καὶ εἰρήνην σταθηρὰν ἡμῖν παρέχουσιν, Ἀλλ' ὦ κεχαριτωμένη Παρθένε, τοὺς χαριστηρίους ἡμῶν ὕμνους δέξαι, καὶ ἴσθι ἡμῖν σύμμαχος καὶ προστάτις, μέχρι τερμάτων αἰῶνος δεόμεθα»

Στά παραπάνω γραφόμενα ἴσως ἐγερθοῦν ἀντιρρήσεις ἐνδό­μυχες ἤ καί εὐρέως διατυπούμενες. Φυσικά οὔτε τότε, οὔτε πολύ περισσότερο στίς μέρες μας, ἐμεῖς αἰσθανόμαστε ἄξιοι τῆς Σκέπης καί Προστασίας τῆς Παναγίας μας.
Τότε, τό 1940, ὁλόκληρος ὁ λαός μας ἦταν ἑνωμένος.  Τό ΟΧΙ δέν διατυπώθηκε μόνο ἀπό τόν τότε κυβερνήτη τῆς χώρας μας, ἀλλά ἐξέφραζε τή βούληση καί τήν ἀπόφαση ὅλου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Σήμερα μέσα στό ἔθνος μας δρᾷ λυσσαλέα μιά πέμπτη φάλαγγα, πού βλασφημεῖ τό Θεάνθρωπο χαρακτηρίζοντάς Τον, «καλλιτεχνικά» βέβαια, ὡς ὁμοφυλόφιλο.  Παραχαράσσουν τήν Ἱστορία μας, διαστρεβλώνουν τή Γλῶσσα μας καί πασχίζουν νά μηδενίσουν τήν ἁγία ἑλληνορθόδοξη Παράδοση σέ ὅλα τά ἐπίπεδα, θεσμικά, κοινωνικά, ἠθικά.

Ὅμως ἡ ἀθρόα συρροή χιλιάδων προσκυνητῶν στή συμπρωτεύουσα, τή νύμφη τοῦ Θερμαϊκοῦ, ἀκυρώνει τούς ἀγῶνες τῶν ἀθέων πεμπτοφαλαγγιτῶν.  Οἱ προσκυνητές ζήτησαν τήν προστασία τῆς Παναγίας γιά λόγους προσωπικούς, ἀλλά σίγουρα καί γιά τή σωτηρία τῆς πατρίδος μας.  Ἡ σιωπηλή, εὐλαβική καί ταπεινή προσέλευση στήν ἁγία εἰκόνα τῆς Ἁγιορείτισσας Παναγίας μας «Ἄξιον ἐστί» ἀποτελεῖ τρανή ἀπόδειξη - ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω καί ὁ ἔχων ὀφθαλμούς, ἄς τούς ἀφήσει ἀνοιχτούς καί νά μή ἐθελοτυφλοῖ - ὅτι ὁ λαός μας δέν ξεπουλάει τά ἱερά καί τά ὅσιά του σέ καμιά περίσταση.  Ἄς μαίνονται ὅλοι οἱ «καλοπροαίρετοι» κουλτουριά­ρηδες πού ἐπιθυμοῦν νά μᾶς ἐκπολιτίσουν. 

Γνωρίζουμε πολύ καλά καί δέν ἀπατώμεθα ὅτι εἶναι τόσο δύσκολη ἡ παροῦσα κατάσταση τῆς πατρίδος μας πού δέν ὑπάρχει λύση, οὔτε βούληση στούς ντόπιους καί ξένους κυβερνῆτες μας γιά τήν ἔξοδο ἀπό τά ἀδιέξοδα.  Μᾶλλον ἐπιθυμοῦν νά γίνουμε  τό πρῶτο πιλοτικό κράτος χωρίς τήν ἐθνική μας μακραίωνα συνείδηση καί χωρίς Ὀρθοδοξία.  Θέλουν νά γίνουμε τό πρῶτο ὑπόδειγμα  νεοεποχίτικου παγκοσμιοποιημένου κράτους.  Μόνο ἔτσι ἴσως θά μποροῦμε νά γλυτώσουμε καί νά τρῶμε ἕνα κομμάτι ψωμί καί νά πίνουμε μιά κόκα κόλα.
Ἀσφαλῶς καί τώρα ἡ Παναγία μας μπορεῖ ἄμεσα νά βοηθήσει τήν πατρίδα μας.  Μπορεῖ νά κάνει θαύματα, ὅπως κατά τό ἐγγύς καί τό ἀπώτερο παρελθόν τῆς ἔνδοξης Ἱστορίας μας, ἀπό τή Βυζαντινή Αὐτοκρατορία μέχρι τό 1940 καί ἐντεῦθεν.

Φαίνεται ὅμως, ὅπως καί σέ ἀντίστοιχες κρίσιμες καμπές τῆς ἱστορίας μας καί δή στούς Βυζαντινούς προγόνους μας, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητη ἡ μετάνοια γιά νά ἀλλάξει ὅλη ἡ κακοδαιμονία τῶν καιρῶν μας καί ὁ καλπασμός πρός τήν καταστροφή. 
Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός περιμένει ἀπό ἐμᾶς τούς «ιίστούς Του» τή μετάνοιά μας, ὥστε οἱ πολλές καί θερμές ἱκεσίες τῆς Παναγίας Μητέρας Του νά ὑλοποιηθοῦν ἀπό τήν αὐτονόητη συγκατάθεση τοῦ Κυρίου στά φιλάνθρωπα αἰτήματά Της.
Ταπεινῶς προτείνουμε, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἡ μετάνοιά μας νά ἀγγίξει ὅλες τίς πτυχές καί ὅλα τά ἐπίπεδα τῆς ζωῆς μας, γιά νά λειτουργήσει ἡ σωστική, θυσιαστική, σταυρική προσφορά τοῦ Κυρίου μας πρός τό ἀνθρώπινο γένος, μαζί μέ τή μητρική στοργή τῆς Παναγίας.

1.       Νά κλείσουμε τά αὐτιά μας καί τά μάτια μας μπροστά στούς δέκτες τῆς τηλεόρασης ἤ μᾶλλον νά κλείσουμε τίς τηλεοράσεις.  Σύγχρονες στατιστικές ἀναφέρουν, ὅτι κατά μέσον ὅρο ὁ νεοέλληνας δαπανᾷ τέσσερις ὧρες ἡμερησίως στήν τηλεόραση.

2.      Ἀντ’ αὐτῶν νά δαπανήσουμε το μισό χρόνο μας σέ προσευχές, κομποσχοίνι καί παρακλήσεις, μελέτη βιβλίων πού ἀναφέρονται στούς κοντινούς καί παλαιότερους ἁγίους καί τόν ἄλλο μισό χρόνο νά βοηθήσουμε πρακτικά καί ψυχικά ἀδελφούς πού ἔχουν ἀνάγκη.

3.      Νά μή κατηγοροῦμε τούς πολιτικούς μας οὔτε ἐξωτερικά, οὔτε ἐνδόμυχα, ἀφοῦ σίγουρα ἔχουμε ἕκαστος ἀτομικές εὐθύνες γιά τό κακό, γιά τό μπέρδεμα, γιά τό δαιμονικό ἀδιέξοδο.  Μέ ὕβρεις εἶναι ἀδύνατο νά χτυπηθεῖ τό κακό πού μᾶς βρῆκε.  Ἄν ἕκαστος μέσα στή ζωή του δέν εἶχε ἀφήσει χῶρο γιά τόν Πονηρό, δέν θά ὑπῆρχε τέτοια καταστροφή σέ ὅλα τά ἐπίπεδα κοινωνικοῦ καί ἐθνικοῦ βίου.  Δέν θά μποροῦσαν νά ἔχουν τέτοια κυριαρχία οἱ δαίμονες πάνω μας.

4.      Νά γίνουμε ἐλεγκτές ἐναέριας κυκλοφορίας, ὅπως ἔλεγε ὁ ἅγιος γέροντας Παΐσιος. Νά μήν ἐπιτρέπουμε ἀνήθικους λογισμούς, λογισμούς πονηρίας νά σουλατσάρουν στό νοῦ μας καί στήν καρδιά μας.  Νά μήν ἐπιτρέπουμε νά προσγειώνονται στό νοῦ μας καί στή συνέχεια νά εἰσχωροῦν λογισμοί κατακρίσεως καί κακίας πρός τούς ἐγγύς ἀδελφούς καί πρός τούς μακράν.  Υἱοθετώντας τούς λογισμούς ἀντιπα­θείας σπρώχνουμε ὁ ἕνας τόν ἄλλο στήν ἄβυσσο τῆς καταστροφῆς.

5.      Δέν θά πρέπει δημοσίως νά καταδικάσουμε ὄχι τούς ἀδελφούς μας, ἀλλά τό σοδομισμό, δηλαδή τήν ἁμαρτία τῆς ὁμοφυλοφιλίας;  Ἐπιτρέψατέ μου νά ὁμολογήσω, ὡς ὁ τελευταῖος ἀνάξιος πνευματικός πατέρας τῆς ἁγιοτάτης ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ὅτι γνωρίζω ἀδελφούς πού σύρονταν ἐξευτελιστικά στό σοδομιστικό πάθος τῆς ὁμοφυ­λοφιλίας καί ὅμως κατάφεραν, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος, νά πετάξουν ἀπό πάνω τους τό δαιμονικό ἄγκιστρο τῆς βδελυρᾶς ἁμαρτίας καί νά μετέχουν πλέον στά ἄχραντα Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας.

6.      Δέν θά πρέπει νά διακηρύξουμε χωρίς ντροπή, φόβο καί πάθος, ὅτι οἱ παράνομες προγαμιαῖες σχέσεις ἀλλοτριώ­νουν τήν θεόσδοτη ἐρωτική δημιουργία καί ταυτοχρόνως ἀλλοτριώνουν καί τά χαριτωμένα πρόσωπα τῶν βαπτισμένων καί θεουμένων χριστιανῶν καί τούς καθιστοῦν, ἄνδρες καί γυναῖκες ἀνεύθυνα ὄντα, τελικά ἀνέραστα, ἄχαρα (χωρίς χαρά) καί ἀχαρίτωτα;   Πολύ περισσότερο οἱ χριστιανοί γονεῖς ὡς φίλοι καί ἐν Χριστῷ καλοί παιδαγωγοί τῶν ἐφήβων τέκνων τους θά πρέπει νά καθοδηγοῦν τά ἀγόρια τους καί τά κορίτσια τους νά μή παγιδεύονται στίς φθοροποιές προγαμιαῖες σχέσεις, πού παροπλίζουν ἐπικίνδυνα ὅλη τους τή δημιουργικότητα.  Μέ καθαρή ἐξομολόγηση μποροῦν νά ἀποκατασταθοῦν καί ἐν μέσῳ κρίσεως νά εὐλογηθοῦν μέ τό θεοχαρίτωτο μυστήριο τοῦ γάμου καί νά ζοῦν τήν ἐν Κυρίῳ δημιουργική ἐρωτική χαρά καί χάρη.  Τί νά ποῦμε γιά τό βαρύτατο ἁμάρτημα τῆς μοιχείας;  Πόσες σωματικές, νευρολογικές, ψυχολογικές ἀρρώστιες δέν ἐπακολουθοῦν εἴτε εἶναι γνωστή ἡ πτώση στή μοιχεία εἴτε εἶναι καλά κρυμμένη;  Πολλά δράματα εἶναι οἱ πικροί καρποί τῆς συζυγικῆς ἀπάτης!

7.      Θά πρέπει ἀκόμα νά παραδεχτοῦμε ὅτι μιλώντας ὁ Σεβασμιώτατος μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ γιά κάποιες μή ἐπιτρεπτές ἐνέργειες στήν ἰδιαίτερη σχέση τοῦ ζεύγους δέν ἔκανε λάθος.  Δυστυχῶς ἀκοῦμε ὡς πνευματικοί κατά τήν ἱερά ἐξομολόγηση, ὅτι ἀκόμα καί χριστιανικά ζεύγη παρασύρονται ἀπό video τῆς τηλεοράσεως ἤ τοῦ διαδικτύου σέ μή εὐλογημένες ἐρωτικές συμπεριφορές, πού ὄντως ἀλλοτριώνουν τήν ἐν Χριστῷ θεανθρώπινη ἀγάπη καί δημιουργοῦν ἀσυνείδητα ἡφαίστεια ἐκνευρισμοῦ ἤ ἄλλων ἀνεξέλεκτων καταστάσεων.

8.      Ἐπίσης μέ πολλή προσοχή καί διάκριση θά πρέπει νά ἐνημερώνουμε τά παιδιά μας καί τά ἐγγόνια μας γιά τίς παγίδες τοῦ πονηροῦ σέ σχέση μέ τά κατά μόνας σαρκικά ἁμαρτήματα.  Δυστυχῶς ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται αὐτές οἱ πτώσεις παρακολουθοῦν πολλούς «πιστούς» καί κατά τή διάρκεια τοῦ ἐγγάμου βίου τους μολύνοντας καί παραλύοντας τό ἀγωνιστικό ἐν Χριστῷ φρόνημα γιά σώφρονα βίο, δημιουργικό καί εὐλογημένο.

   9.      Ὁ Ἐθναπόστολος τοῦ γένους μας ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ζώντας καί κηρύσσοντας ἀνόθευτο, ἀκαινοτόμητο καί παντοδύναμο τό λόγο τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, ἐκτός τῶν ἄλλων, συνιστοῦσε γιά τήν ἀνάπτυξη καί δημιουργία ἡρωϊκοῦ χριστιανικοῦ φρονήματος στούς συζύγους νά ἀπέχουν καί αὐτῆς τῆς νομίμου συζυγικῆς σχέσεως. Πίστευε ὅτι οἱ καιροί τῶν ὑποδούλων Ἑλλήνων ἦταν τόσο δύσκολοι καί τό σκοτάδι τῆς σκλαβιᾶς τόσο πηχτό, ὥστε χρειάζονταν κάποιες παραπανήσιες θυσίες, γιά νά βοηθήσει ἀρχοντικά, ὁ Ἄρχοντας Χριστός, τό ὑπόδουλο γένος.  Μήπως καί οἱ δικοί μας καιροί εἶναι ἀποκαλυπτικοί καί οἱ περιστάσεις μας εἶναι τόσο δύσκολες πού χρειάζεται ηὐξημένη ἄσκηση βίου καί ἐν Χριστῷ πνευματικός ἀγώνας λεπτότερος καί ἐπιμελέστερος, ὥστε καί τά ἐπιτρεπόμενα νά προσφέρουμε στό Χριστό καί στή χάρη Του καί στήν Παναγία μας, γιά νά μᾶς σπλαγχνισθοῦν καί νά φέρουν τό θαῦμα τῆς ἀπολυτρώσεως ἀπό τούς σύγχρονους δανειστάς μας;  Ἄν προσφέρουμε στό Χριστό κάτι παραπάνω μπορεῖ τουλάχιστον νά γλυτώσουμε τά παιδιά μας καί τά ἐγγόνια μας ἀπό τήν ἐπικείμενη καταστροφή πού μᾶς ἔχουν στήσει οἱ δυνάμεις τῆς Νέας Ἐποχῆς.  Τό παραπάνω θέμα εἶναι πολύ λεπτό καί θά πρέπει νά θεωρηθεῖ ὡς μία «ἁγία προτροπή» τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ, πάντοτε βέβαια μέ τήν εὐλογία τοῦ πνευματικοῦ τοῦ ζεύγους.  Εὐκολότερα βέβαια μπορεῖ νά κατορθωθεῖ ὡς κοινή πνευματική ἐν Χριστῷ συζυγική ἄσκηση τήν περίοδο αὐτῆς τῆς Σαρακοστῆς.

10.  «Τοῦτο τό γένος οὐκ ἐκπορεύεται, εἰ μή ἐν προσευχῇ καί νηστείᾳ», εἶπε ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας. Ἔρχεται ἡ Σαρακοστή τῶν Χριστουγέννων.  Πρέπει ὅλοι μας, ἰδιαιτέρως τή φετεινή χρονιά πού δυσκολεύουν ὅλο καί περισσότερο τά οἰκονομικά μας, νά χρησιμοποιήσουμε ὡς ἱλαστήριο φάρμακο γιά τούς ἑαυτούς μας καί γιά τή γενικότερη κατάσταση τῆς πατρίδος μας, μαζί μέ τήν προσευχή καί τή νηστεία.

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,
Ἡ γλυκιά μας Παναγία μητέρα μπορεῖ καί δύναται θαυμα­τουργικῶς καί ἀμέσως νά μᾶς φέρει τήν ἀνέλπιστη σωτηρία, μέ τρόπους πού δέν μποροῦμε, ἐμεῖς οἱ ἁμαρτωλοί, νά ὑποψιασθοῦμε.  Θά μποροῦσε, ὅπως ὡς φωτοφόρος νεφέλη ἐμφανιζόταν στά βουνά τῆς Πίνδου καί ἁπτά, ἐνεργά καί ἄμεσα βοηθοῦσε τούς Ἕλληνες πολεμιστές, ἔτσι καί τώρα ἄμεσα νά ἀνατινάξει ὅλες τίς ἐνεργοποιη­μένες μηχανές τοῦ ἐχθροῦ, τῶν τοκογλύφων δανειστῶν, τοῦ Δ.Ν.Τ., τοῦ εὐρωγκρούπ κτλ.   
Ὅμως ἡ παροῦσα κρίση ἔχει ἄμεση καί βαθύτατη σχέση μέ ὅλα τά πνευματικά θέματα τῆς ζωῆς μας.   
Ἄν ἄμεσα μᾶς βοηθήσει ἡ Παναγία μας, ὅπως καί μπορεῖ νά βοηθήσει, ἐμεῖς ὡς κακομαθημένοι θά συνεχίσουμε νά ἀνακατεύουμε τά πνευματικά θέματα, τήν ἐν Χριστῷ δηλαδή πνευματική μας ζωή, μέ τήν ἁμαρτία καί δέν θά καταλαβαίναμε ποτέ, ὅτι οὐ δυνάμεθα δυσί κυρίοις δουλεύειν.  Γιαυτό καί χρειάζεται ἐδῶ καί τώρα νά ξεχωρίσουμε τήν ἁμαρτία ἀπό τή ζωή μας οἰκειοθελῶς, γιά νά γίνει κατορθωτή, εἰ δυνατόν, ἀπό ὅλους μας, ἡ ἐλευθερία ἡ προσωπική ἀλλά καί ἡ ἐθνική καί κοινωνική. Ἔτσι θά βάλουμε γερά θεμέλια στή ζωή μας προσωπικῶς ἀλλά καί θά ἀφήσουμε ἁγία παράδοση θεανθρωπίνου πολιτισμοῦ στήν πατρίδα μας. 


Ἔγραψα ἀπό Σικάγο-Ἀριζόνα
28-29 Ὀκτωβρίου 2012
ἐλάχιστος ἐν πρεβυτέροις
ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος
ἐφημέριος Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

θεο-μπερδέματα....


guardian angel.jpg
Έτερος αναχωρητής ήτον ασκητεύων εις την έρημον και δεόμενος του Θεού, και παρεκάλει μετά δακρύων, να του δείξει τινάς κρίσεις αυτού όπου γίνονται, και δεν ταις γνωρίζουν οι άνθρωποι, αλλά νομίζουν ότι είναι παράξενα καμώματα,..

Ο δε Θεός δεν ήθελε να του δείξει τίποτε πολύν καιρόν, επειδή δεν δύναται ποτέ άνθρωπος να διαλέξει και να εύρη όλα τα Μυστήρια του Θεού, και ο ασκητής δεν έπαυε νύκτα και ημέραν από την δέησιν εκείνην.

Λοιπόν μίαν των ημερών θέλων ο Θεός να τον πληροφορήσει, έβαλεν εις την καρδίαν του λογισμόν, να σηκωθεί να υπάγει να ιδή έναν γέροντα ασκητήν, όπου ήτον εις άλλον τόπον, πολλών ημερών δρόμον διάστημα.

Και ωσάν άρχισε τον δρόμον ο αναχωρητής, απέστειλεν ο Θεός έναν Άγγελον, εν σχήματι καλογήρου, και συναντά τον αναχωρητήν τούτον, και τον χαιρετά ωσάν καλόγηρος, λέγων. Ευλόγησον Πάτερ, και ο αναχωρητής έδωκεν αυτώ την πρέπουσαν απόκρισιν. Και είπεν ο Αγκαίος προς τον Γέροντα, που υπάγεις αββά; Και ο Γέρων είπεν, ότι υπάγω προς τον δείνα ασκητήν να τον ιδώ. Και είπεν ο Άγγελος, Ότι και εγώ εκεί υπάγω, και ας υπάγωμεν οι δύο συνοδία.

Και περιπατούντες οι δύο την πρώτην μέρα, υπήγαν προς εσπέραν και εκόνεψαν εις ένα χωρίον, ήτον ένας άνθρωπος ευλαβής και τους εφιλοξένησε και εύρε εις την τράπεζαν δίσκον αργυρούν, και αφού έφαγαν, επήρε ο Άγγελος τον δίσκον εκείνον, και τον επέταξε εις τον αέρα και εξηφανίσθη.

Είτα ευγήκαν απ' εκεί και επήγαν την δεύτερην ημέραν αι εκόνεψαν εις άλλο χωρίόν, εις το σπίτι ενός χριστιανού φιλοχρίστου, και είκείνος ομοίως τους εφιλοξενησες, και έχων ένα υιόν μονογενή, τον έφερε να τον ευλογήσουν και να τον ευχηθούν. Ο δε Άγγελος, όταν ήθελε να βγαίνει εις τά του ασκητού, έπιασε τα παιδίον εκείνο από τον λαιμό και το έπνιξε, και βλέπων τούτο ο Γέρων, εξεπλάγη και δεν είχε τι να ειπεί.
Επεριπατήσαντες και την τρίτην ημέρα, υπήγαν και εκόνεψαν εις μιαν αυλή, επειδή δεν ευρήκαν κανένα να τους υποδεχθεί και εκείνη η αυλή ήτο έρημα, και είχε ένα τοίχον, και εις την σκιάν του τοίχου εκάθησαν και έβγαλεν Γέρων απ΄τα παξιμάδια όπου είχε εις το σακούλι του και έφαγαν.

Και εκεί όπου έτρωγαν στοχάζεται ο καλόγηρος, ήτοι ο Άγγελος εκείνος ένα τοίχον , όπου έμελλε να κρημνιστεί, και σηκωθεί και ανασκουμπωθείς, κα;ι τον εχάλασε και τον ξανάκτισε, παρευθύς εκ θεμελίων. Βλέπων δε ταύτα ο Γέρων ηδύνατο να βαστάξει αλλά άρχισε αι έλεγε προς αυτόν. τι είναι ταύτα τα παράξενα όπου βλέπω; Άγγελος είσαι, ή δαίμων, ή τι είσαι;

Τα έργα όπου κάμεις δεν είναι ανθρώπου έργα. Και είπε ο Άγγελος τι εποίησα; Και ο γέρων είπε, χθες και προχθές μας εδέχθησαν εκείνοι οι φιλόχριστοι και μας εφιλοξένησαν, και συ του μεν ενός τον αργυρούν δίσκο επήρες και επέταξες εις τον αέρα, και ηφανίσθη, του δε ετέρου τον υιόν απέπνιξας και εδώ ήλθαμεν, και δεν μας έδωκαν καμία παρηγορίαν ή φιλοξενία, και έπιασες και κτίζεις;

Τότε είπεν αυτώ ο Άγγελος, άκουσον αββά, και εγώ να σου φανερώσω την αλήθεια των πραγμάτων . εκείνος ο πρώτος όπου μας εδέχθη, είναι άνθρωπος θεοφιλής, και δίκαιος, και κατά Θεόν διοικεί και κυβερνά τα υπάρχοντα αυτού, ο δε αργυρούς εκείνος δίσκος ήταν από αδίκου κληρονομίας, και δια να μη χάσει σιμά εις εκείνον και τον μισθόν των αγαθών, διά τούτο ήτον θέλημα Θεού και με επρόσταξε να τον αφανίσω, διά να είναι η φιλοξενία του καθαρά και άδολος, ο έτερος δε όπου μας εφιλοξένησε, και εκείνος ευλαβής και καλής αρετής
άνθρωπος είναι, και αν ήθελε ζήση ο υιός του εκείνος, έμελλε να γένει εργαλείον του σατανά, να αλησμονηθώσι τα έργα του πατρός του, δια τούτο ώρισε ο Θεός να αποθάνει και εκείνο έτσι μικρό, δια να σωθεί και η ψυχή εκείνου, και του πατέρα του.
  Και είπε ο Γέρων, καλώς έκαμες ταύτα πάντα, αλλά εδώ τι έχεις να ειπείς; Και είπεν ο Άγγελος, γίνωσκε, πάτερ, και περί τούτου, ότι ο οικοκύρης της αυλής ταύτης είναι άτυχος άνθρωπος και αδικητής, και θέλει να κακοποιήση πολλούς, αλλά δεν δύναται από της πτωχείας αυτού.

Ο δε πάππος αυτού όταν έκτιζε τον τοίχον εκείνον, έκρυψε μέσα εις αυτόν χρήματα πολλά και αν τον ήθελα αφήσει να πέσει ο κακότροπος αυτός όπου τον εξουσιάζει, αφορμή δια να τον κτίσει, ανακατώνοντας, ήθελε εύρη τον βίον αυτόν, να τον χρειασθεί εις τα κακά του καμώματα, και διά τούτο ήτον θέλημα Θεού να στερεωθεί ο τοίχος, να μη ευρεθεί ο βίος από τον άνθρωπο τούτον, όπου έμελλε να τον σκορπίσει εις κακά θελήματα και εις βλάβην ανθρώπων, αλλά έχει ο Θεός καιρόν να τον φανερώσει εις άνθρωπον  όπου πρέπει να τον χρειασθεί εις καλά έργα. Αυτά είναι από τας κρίσεις του Θεού, όπου εζήτεις να μάθεις.

Λοιπόν πήγαινε εις το κελλίον σου και μη σε μέλλη δια τα πράγματα του κόσμου, πώς και διατί γίνονται , διότι «τα κρίματα του Θεού άβυσσος» πολλή, ως είπεν ο Προφήτης, και αι οδοι΄αυτού είναι ανεξιχνίαστοι , ήτοι, οι δρόμοι του Θεού είναι ανεξιχνίαστοι και ανεξερεύνητοι, και δεν δύναται άνθρωπος με ακρίβειαν να γνωρίσει πάντα, μόνον, ως λέγει η Γραφή

«Ο δίκαιος εκ Πίστεως ζήσεται» ήτοι ο δίκαιος άνθρωπος από την Πίστην θέλει σωθεί, πιστεύων, ότι ο Θεός είναι δίκαιος, και δεν κάμνει καμμίαν αδικίαν μόνο όσα αφήνει και γίνονται, όλα δικαίως γίνονται.
Ταύτα ακούσας ο ασκητής από τον Άγγελον, δόξασε τον Θεό και στραφείς εις το κελλίον αυτού, πλέον δεν εξήταζε τίποτε τα περί Θεού.
(το κείμενο, από τον φίλο μας τον Χάρη από την Ωκεανία) 

ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΣΟΥ




   Το  ‘πα  και  στο  ξαναλέω! Την πληρώνεις την αξιοπρέπειά σου. Δεν είναι δωρεάν.
Αν τη  χαρίσεις  και δεν αντιδράσεις, τότε  ίσως έτσι πρέπει να  γίνει…Ας  ξυπνήσουμε  από  το  λήθαργο  επιτέλους…Ας  πάρουμε  πίσω  τη  χαμένη  μας  αξιοπρέπεια!
  Σκέφτομαι πολύ  καιρό. Την  οικονομική  «γενοκτονία»  που  συντελείται  στη  χώρα  μας. Κάθε φορά που βλέπω ένα  μαγαζί  να  κλείνει, κάθε φορά που πληρώνω ένα νέο φόρο, κάθε  φορά  που  μου  μειώνουν  το  μισθό, κάθε  φορά  που  βλέπω  ένα  προϊόν  στο  σούπερ  μάρκετ  πιο  ακριβό, κάθε φορά που ένας «έξυπνος»  «προοδευτικός» σηκώνει το χέρι του  και   κουνάει  το  δάχτυλο  μαλώνοντας  τον  κόσμο  που  αποπειράται  να  αντιδράσει,  ενώ  αυτός  μάχεται  για  να  μας  σώσει!
   Βλέποντας  όλους  τους  απίθανους  πολιτικάντηδες  να  μας  δουλεύουν σκέφτομαι  ότι  ίσως έτσι πρέπει. Αν δεν διεκδικήσω αυτά που μου ανήκουν, ο άλλος δεν μπορεί παρά να τα αρπάξει. Αν το κάνει  και δεν αντιδράσω, θα γελάσει στα μούτρα μου. Αν το κάνει  και δεν αντιδράσω, θα βάλει χέρι στην τσέπη μου. Αν το κάνει  και δεν αντιδράσω, θα μου πει “εσύ φταις”  ή  «μαζί  τα  φάγαμε».
Αν το κάνει και δεν αντιδράσω, θα έχει δίκιο.
Ίσως έτσι πρέπει. Να  μας  «ταπεινώσουν». Ίσως πρέπει να τα χάσουμε όλα.
  Εγώ έχω δεχθεί μείωση του μισθού  μου στο  μισό, η σύζυγος στον δικό της, έχουμε τέσσερα  παιδιά, η τιμή του πετρελαίου μας έχει γονατίσει, κάθε μήνα μπαίνουμε μέσα. Κάθε μήνα είμαστε μείον.
Δεν έχω και που να κλαφτώ – τα  αδέλφια  μου, όλοι οι φίλοι μου  είτε ψάχνουν για δουλειά  είτε δεν τους φτάνει να ζήσουν όπως ζούσαν.
Ίσως έτσι πρέπει.

Έχουμε χάσει εν μία νυκτί  πολλά  από  τα δικαιώματά μας και από πάνω πληρώνουμε βαρύτερους φόρους, έχουμε  μεγαλύτερες κρατήσεις στους μισθούς, υπογράφονται εξοντωτικές  μειώσεις στον ιδιωτικό τομέα, καταργείται  το  αφορολόγητο, αυξάνεται  η  φορολογία   στις  επιχειρήσεις, τα  παιδιά  αποτελούν  κριτήριο  πολυτελούς  διαβίωσης, καταργούνται  τα  πολυτεκνικά  επιδόματα!!!
Ίσως έτσι πρέπει.
Όπου πετυχαίνουν πολιτικό στον δρόμο τον βαράνε, τον φτύνουν, του φωνάζουν. Άλλοι φωνάζουν για την ΑΕΚ, άλλοι για την Γιουροβίζιον,  για το πέναλτι, για την Ευρώπη, για το μπάσκετ, ενώ ο διπλανός τους έχει μείνει χωρίς μέλλον, χωρίς δουλειά, χωρίς ελπίδα, χωρίς  πετρέλαιο.
Αν φτάσεις να πεινάσεις για να φωνάξεις, ίσως έτσι πρέπει. Να πεινάσουμε όλοι. Για να φωνάξουμε όλοι. Ίσως, ίσως θα ήταν καλύτερα να το κάνουμε νωρίτερα, όταν πεινάει ο διπλανός,  όταν πεινάει ο γείτονας, για να μην φάει εμάς στο κάτω-κάτω της γραφής, αλλά αν χρειάζεται να πεινάσουμε όλοι για να φωνάξουμε, τότε ίσως έτσι πρέπει.
Μεγάλα παιδιά είμαστε.
Και αν αυτό που καταλαβαίνει κάποιος ότι πρέπει να κάνει είναι «καναπές» και κοντή μνήμη  και μπάλα και Τατιάνα  και τηλεόραση  και να τον κλέβουνε  και να είναι αμίλητος  και να  τον ληστεύουνε  και να τον βιάζουνε, να τον λοιδορούν, και να μην αντιδρά…
Ίσως έτσι πρέπει.
Ίσως έτσι είναι το σωστό να γίνει.
Αυτός που δεν θέλει να σωθεί, δεν βλέπω γιατί να σωθεί με το ζόρι.
Το ξανάπαμε. Την πληρώνεις την αξιοπρέπειά σου. Δεν είναι δωρεάν.
Αν την χαρίσεις  και δεν αντιδράσεις, τότε  ίσως έτσι πρέπει να  γίνει…Ας  ξυπνήσουμε  από  το  λήθαργο  επιτέλους…Ας  πάρουμε  πίσω  την  χαμένη  μας  αξιοπρέπεια!
                                                                                                        ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ

"ΔΕΚΑ ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ... "





Συγκεντρώσου για λίγο και φαντάσου τον Θεό να σου μιλά: Αγαπημένο μου Παιδί, καθώς διαβάζεις τις παρακάτω προτροπές, να ξέρεις πως θα έρθουν κάποιες αλλαγές στη ζωή σου.Αυτές οι αλλαγές πρέπει να ολοκληρωθούν, ώστε να εκπληρώσω τις υποσχέσεις Μου στη ζωή σου, να σου δώσω ειρήνη, χαρά και ευτυχία. Ζητώ συγγνώμη για οποιαδήποτε ενόχληση και αμηχανία, αλλά μετά από όλα αυτά που κάνω, αυτό είναι το λιγότερο που μπορώ να σου ζητήσω. Σε παρακαλώ ακολούθα τις παρακάτω δέκα οδηγίες:

1. ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ
Η ζωή σε έφερε αντιμέτωπο με μεγάλες δυσκολίες και δοκιμασίες, και το μόνο που κάνεις είναι να κάθεσαι και να στενοχωριέσαι. Ξέχασες πως Εγώ Είμαι εδώ να σηκώσω όλο το φορτίο σου και να το κουβαλήσω για χάρη σου; Ή μήπως απολαμβάνεις να στενοχωριέσαι με κάθε μικρό πρόβλημα που έρχεται στο δρόμο σου;

2. ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΛΙΣΤΑ
Υπάρχει κάτι που σε απασχολεί και πρέπει να το φροντίσεις; Σημείωσε το σε μια λίστα. Όχι στη ΔΙΚΗ ΣΟΥ λίστα. Γράψ'το στη ΔΙΚΗ ΜΟΥ λίστα που συμπεριλαμβάνει τα πράγματα που πρέπει να κάνω. Άφησέ ΜΕ να φροντίσω ΕΓΩ το πρόβλημά σου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω αν δεν μου πεις εσύ για το πρόβλημά σου. Και αν και η λίστα με τα πράγματα που πρέπει να κάνω είναι μεγάλη, παρόλα αυτά είμαι...Θεός. Μπορώ να φροντίσω κάθε έγνοια σου που τοποθετείς στα χέρια Μου. Στην πραγματικότητα, αν ήξερες όλη την αλήθεια, θα γνώριζες ότι φροντίζω για πολλά πράγματα της ζωής σου ακόμη κι αν εσύ ποτέ δεν το συνειδητοποιείς.

3. ΕΜΠΙΣΤΕΥΣΟΥ ΜΕ
Μια και μου δώσεις το φορτίο σου, μην προσπαθείς να το πάρεις πίσω. Εμπιστεύσου με! Έχε πίστη ότι Εγώ θα φροντίσω όλες τις ανάγκες σου, τα προβλήματα σου και τις δοκιμασίες σου. Έχεις προβλήματα με τα παιδιά σου; Βάλ'το στη λίστα Μου. Έχεις οικονομικά προβλήματα; Βάλ'το στη λίστα Μου. Έχεις προβλήματα με τα συναισθήματα σου; Για χάρη Μου, γράψ'το στη λίστα μου. Θέλω να σε βοηθήσω. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να μου το ζητήσεις.

4. ΑΦΗΣΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΟΥ

Μην ξυπνήσεις ένα πρωί και πεις: «Λοιπόν, αισθάνομαι πολύ πιο δυνατός σήμερα, νομίζω πως μπορώ να αντιμετωπίσω το πρόβλημα μου από εδώ και πέρα». Γιατί πιστεύεις πως αισθάνεσαι πιο δυνατός τώρα; Είναι απλό. Γιατί μου έδωσες τα φορτία σου και τώρα τα φροντίζω Εγώ. Επιπλέον, ανανέωσα τις δυνάμεις σου και σε καλύπτω με την ειρήνη Μου. Δεν γνωρίζεις πως αν σου επιστρέψω τα προβλήματα και τα φορτία σου θα βρεθείς πάλι πίσω από εκεί που ξεκίνησες; Άφησε τις έγνοιες σου σε Μένα και ξέχασέ τες! Απλά επέτρεψέ μου να κάνω τη δουλειά μου.

5. ΜΙΛΑ ΜΟΥ
Θέλω να ξεχάσεις πολλά πράγματα. Ξέχνα ότι σε οδηγούνε στην απόγνωση. Ξέχνα τις ανησυχίες σου, εφόσον ξέρεις ότι Εγώ έχω τον έλεγχο. Όμως, υπάρχει ένα πράγμα που εύχομαι να μην ξεχάσεις ποτέ. Σε παρακαλώ, μη ξεχνάς ΝΑ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ-ΣΥΧΝΑ! ΣΕ ΑΓΑΠΩ! Θέλω να ακούω τη φωνή σου. Θέλω να με συμπεριλάβεις στα πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή σου. Θέλω να σε ακούω να μου μιλάς για τους φίλους και την οικογένειά σου. Προσευχή είναι απλά μια συζήτηση ανάμεσα σε σένα και σε Μένα. Θέλω να είμαι ο καλύτερος σου φίλος.

6. ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΙΣΤΗ
Μπορώ να δω πολλά πράγματα από εδώ ψηλά τα οποία εσύ δεν μπορείς να δεις από εκεί που είσαι. Να έχεις πίστη σε Μένα γιατί γνωρίζω τι κάνω. Εμπιστεύσου Με. Δε θα ήθελες να βλέπεις αυτά που βλέπουν τα μάτια Μου. Θα συνεχίσω να νοιάζομαι για σένα, να σε προστατεύω, να βλέπω τις ανάγκες σου. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να Μ' εμπιστευτείς. Αν και τα καθήκοντα μου είναι πολύ μεγαλύτερα από τα δικά σου, φαίνεται σα να δυσκολεύεσαι πολύ να κάνεις το μέρος σου. Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να Μ' εμπιστευτείς;

7. ΜΑΘΕ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ

Είχες μάθει να μοιράζεσαι όταν ήσουν μόνο δύο χρονών! Πότε ξέχασες να το κάνεις; Ο κανόνας ισχύει και σήμερα! Μοιράσου τις εμπειρίες σου με ανθρώπους που είναι λιγότερο προνομιούχοι από εσένα. Μοιράσου τη χαρά σου με αυτούς που χρειάζονται ενθάρρυνση. Να μοιράζεσαι το γέλιο σου με αυτούς που δεν άκουσαν κανένα γέλιο για πολύ καιρό. Να μοιράζεσαι τα δάκρυα σου με αυτούς που ξέχασαν πώς είναι να κλαις. Να μοιράζεσαι την πίστη σου με αυτούς που δεν έχουν καθόλου πίστη.

8. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΟΣ
Τα κανόνισα έτσι ώστε μέσα στη ζωή σου, να μπορείς να έχεις τόσες διαφορετικές εμπειρίες. Από παιδί , μεγαλώνοντας γίνεσαι ενήλικος, αποκτάς παιδιά, αλλάζεις εργασία πολλές φορές, ασχολείσαι με διάφορα επαγγέλματα, ταξιδεύεις σε τόσα πολλά μέρη, συναντάς χιλιάδες ανθρώπους, και δοκιμάζεις τόσα πολλά πράγματα. Πως μπορείς , λοιπόν , να είσαι τόσο ανυπόμονος, όταν Μου παίρνει λίγο περισσότερο χρόνο από ότι περιμένεις για να χειριστώ κάτι που υπάρχει στη λίστα μου με τα πράγματα που πρέπει να κάνω; Εμπιστεύσου την δική μου χρονική στιγμή, γιατί ο δικός μου χρόνος είναι τέλειος. Απλά και μόνο , επειδή δημιούργησα όλο το σύμπαν μόνο μέσα σε 6 μέρες, όλοι πιστεύουν ότι πρέπει πάντοτε να βιάζομαι .

9. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ

Να είσαι ευγενικός, με τους άλλους ανθρώπους, επειδή τους αγαπώ όπως ακριβώς αγαπώ εσένα. Μπορεί να μην ντύνονται σαν και εσένα, ή να μιλούν όπως εσύ, ή να ζουν με τον ίδιο τρόπο που ζεις εσύ, και όμως σας αγαπώ όλους. Σε παρακαλώ προσπάθησε να τα πηγαίνεις καλά μαζί τους για χάρη Μου. Δημιούργησα τον καθένα σας διαφορετικό με κάποιο τρόπο. Θα ήταν πολύ βαρετό αν ήσασταν όλοι πανομοιότυποι. Σε παρακαλώ, να ξέρεις ότι αγαπώ κάθε τι το ξεχωριστό που υπάρχει σε σας.

10. ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Παρόλο που σ' αγαπώ τόσο πολύ, πώς μπορείς να μην αγαπάς τον εαυτό σου; Δημιουργήθηκες από Εμένα, μόνο για ένα λόγο: για να αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Είμαι ο Θεός της Αγάπης. Αγάπησέ Με. Αγάπησε τους γείτονές σου. Αλλά επίσης αγάπησε τον εαυτό σου. Η καρδιά μου πονάει όταν σε βλέπω τόσο θυμωμένο με τον εαυτό σου, όταν τα πράγματα είναι άσχημα. Είσαι πολύτιμος για μένα. Αυτό ποτέ να μην το ξεχάσεις...

o Nικόλαος Τερζάκης που έγινε o μυροβλύτης όσιος Nείλος!


Ο Όσιος Νείλος ο Μυροβλύτης (ο νέος) έζησε τον 16ο αιώνα και καταγόταν - σύμφωνα με την Ακολουθία του, πού εκδόθηκε το 1847 - από τον Άγιο Πέτρο, ορεινό χωριό του Πάρνωνα Κυνουρίας του Νομού Αρκαδίας.
Όταν το 1601, ο κατά κόσμον Νικόλαος Τερζάκης ήλθε σε κατάλληλη ηλικία, μαζί με τον θείο του Μακάριο (πού ήταν και δάσκαλος του στα ιερά γράμματα), εντάχθηκαν στο Μοναστήρι της Παναγίας της Μαλεβής.
Εκεί ο Νείλος χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος και στη συνέχεια Ιερομόναχος. Κατόπιν πήγε στο Άγιο Όρος, όπου ασκήτευσε στο σπήλαιο του Αγ. Πέτρου του Αθωνίτη (στο Καραβοστάσι) επί πολλά χρόνια και είναι άγνωστο πώς τρεφόταν αφού το σπήλαιο είναι απρόσιτο. Πέθανε ειρηνικά στις 12 Νοεμβρίου 1651, στο απλό κελλάκι που έχτισε μέσα στη σπηλιά του.
Ο τάφος του βρέθηκε στις 7 Μαΐου 1845 από μοναχό ονόματι Αιχμάλωτο που του είχε υποδείξει τον τόπο στον ύπνο του ο ίδιος ο Όσιος. Κατά την ανεύρεση των λειψάνων του έγιναν πολλά θαύματα ενώ μέσα από τον τάφο του ανάβλυζε μύρο που γιάτρευε τους πιστούς και έφθανε μέχρι τα απότομα βράχια τής παραλίας, από όπου με βάρκες οι ναυτικοί το μάζευαν.
Το λείψανο του βρίσκεται στο μοναστήρι της Μεγίστης Λαύρας στο οποίο είχε ασκητεύσει για κάποιο διάστημα ο Όσιος.Tεμάχια τού ιερού του λειψάνου βρίσκονται καιστην γενέτειρα του Τσακωνιά αλλά και στον υπό των συμπατριωτών του Αρκάδων ανεγερθέντα ιερό ναό αγ.Νείλου Χατζηκυριακείου Πειραιώς,που είναι και ο μοναδικός σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο ενοριακός ναός που τιμάται στο όνομα του μυροβλύτη οσίου.
Ο ναός πανηγυρίζει σήμερα και το άγιο λείψανο εκτίθεται προς προσκύνηση καθ όλη την διάρκεια του έτους. 


«Σήμερα, στα βράχια αυτά, καθώς κατεβαίνουν προς τον γκρεμό και βυθίζονται στο χάος τής θάλασσας, φαίνονται καθαρά τα ίχνη τού Αγίου Μύρου...»
Τιμάται ως προστάτης Κυνουρίας, στις 7 Μαΐου στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τον Άγιο Πέτρο και στις 12 Νοεμβρίου στη Μονή της Λαύρας εορτάζεται η Κοίμησή του. Ο Φώτης Κόντογλου έχει ζωγραφίσει την σεπτή του εικόνα στο Ναό του Αγ. Νικολάου Κάτω Πατησίων-Αχαρνών.
(ζωγραφική απεικόνιση του κελλιού «Άγιος Νείλος» στην ομώνυμη περιοχή του Άθωνα από τον Εδεσσαίο καλλιτέχνη Χρηστο Παλλάνη) 


Άπολυτίκιον. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε. 
Σοφίας τω άνθρακι, άποκαθάρας τον νουν το νάμα έξέπιες, της αιωνίου ζωής, βιώσας ως άγγελος  όθεν αεί βλυστάνεις, το άλλόμενον ύδωρ, πράξει και θεωρία, καταρδεύων τον κόσμον. Διό σε άνευφημούμεν, Νείλε Πατήρ ημών Όσιε. 

Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ'. Τη υπερμάχω. 
Τας φρυγανώδεις των παθών των εκ του σώματος, επαναστάσεις τιμητικώς Νείλε Μακάριε, εν αγρύπνω σου συνέκοψας ικεσία, αλλά ως έχων παρρησίαν προς τον Κύριον, εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον, ίνα κράζω σοι, Χαίροις Πάτερ παγκόσμιε.
Μπορείτε να κατεβάσετε την ακολουθία του Αγίου Νειλου από εδώ 
Βιβλιογραφία:
1.«Οι αόρατοι ερημίτες του Άθωνα», Βλασίου μοναχού Αγιορείτου, Εκδόσεις ΤΕΡΤΙΟΣ, Σελίδα 40
2. "Ευαγγελικός Κήπος", της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Κύπρου

* Ιεροψάλτη Ι.Ν ΑΓ. Βασιλείου Άστρους Κυνουρίας - ανταποκριτή του περιοδικού "ΤΟ ΨΑΛΤΗΡΙ"

Μάθημα Ζωής . . .



Ένα άτομο γυρίζει σπίτι από την εργασία αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος , 

για να βρει τον πέντε ετών γιο του να τον περιμένει στην πόρτα.

ΓΙΟΣ: «Μπαμπά, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;»
ΠΑΤΕΡΑΣ: «Ναι βεβαίως , τι είναι;»
ΓΙΟΣ: «Μπαμπάς, πόσα παίρνεις στη μια ώρα;»
ΠΑΤΕΡΑΣ: «Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά. Γιατί ρωτάς ένα τέτοιο πράγμα;»
 ρώτησε θυμωμένα.
ΓΙΟΣ: «Θέλω ακριβώς να ξέρω. Παρακαλώ πες μου, πόσα παίρνεις στη μια ώρα;»
ΠΑΤΕΡΑΣ: «Εάν πρέπει να ξέρεις παίρνω $50 την ώρα.»
ΓΙΟΣ: «Ωχ, απάντησε το παιδί, με το κεφάλι του κάτω.
ΓΙΟΣ: «Μπαμπά σε παρακαλώ μπορείς να μου δανείσεις $25;»
Ο πατέρας εξαγριωμένος, «εάν ο μόνος λόγος που εσύ ρώτησες είναι, 
ώστε να δανειστείς κάποια χρήματα για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι 
ή κάποιες άλλες αηδίες, τότε να πας κατ' ευθείαν στο δωμάτιό σου και
 στο κρεβάτι σου. Σκέψου γιατί είσαι τόσο εγωιστής.
 Δεν εργάζομαι σκληρά καθημερινά για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες.»
Το μικρό παιδί πήγε ήσυχα στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα.
Ο μπαμπάς κάθισε σκεπτόμενος την ερώτηση του παιδιού και νευρίαζε περισσότερο. 
Πώς τόλμησε να υποβάλλει τέτοια ερώτηση για να πάρει μόνο κάποια χρήματα;
Μετά από μια περίπου ώρα, ο μπαμπάς είχε ηρεμήσει και είχε αρχίσει να σκέφτεται:
Ίσως είναι κάτι που πρέπει πραγματικά να αγοράσει ο μικρός με τα $25.00
 και δεν ζητάει χρήματα πολύ συχνά. Πήγε στην πόρτα του δωματίου του παιδιού 
και άνοιξε την πόρτα.
«Κοιμάσαι γιε μου;» Ρώτησε.
«Δεν κοιμάμαι » απάντησε το αγόρι.
«Σκεφτόμουν ,ότι ίσως ήμουν πάρα πολύ σκληρός μαζί σου νωρίτερα» είπε ο μπαμπάς .
«Ήταν μια μεγάλη ημέρα και έβγαλα την κούραση μου σε σένα.
 Εδώ είναι τα $25 που μου ζήτησες .»
Το παιδί έτρεξε κατ' ευθείαν επάνω του χαμογελώντας .
 «Σε ευχαριστώ μπαμπά!» φώναξε. Κατόπιν, πάει στο μαξιλάρι του και
 βγάζει από κάτω κάποια τσαλακωμένα χρήματα.
Ο πατέρας μόλις βλέπει ότι το παιδί έχει ήδη κάποια χρήματα,
 αρχίζει να νευριάζει.
Το μικρό παιδί αρχίζει να μετράει σιγά τα χρήματά του, 
και κοιτάζει τον μπαμπά του.
«Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα εφόσον έχεις ήδη μερικά;» 
ο πατέρας του γκρινιάζει .
«Επειδή δεν είχα αρκετά, αλλά τώρα έχω,» το μικρό παιδί απάντησε.
«Μπαμπά, έχω $50 τώρα. Μπορώ να αγοράσω μια ώρα του χρόνου σου; 
Σε παρακαλώ έλα νωρίς αύριο σπίτι . Θα ήθελα πολύ να φάμε μαζί.»
Ο πατέρας συντρίφθηκε. 
Αγκάλιασε τον μικρό γιο του και ικέτευσε για τη συγχώρεσή του.
 
Είναι ακριβώς μια σύντομη υπενθύμιση σε όλους σας που εργάζεστε 

τόσο σκληρά στη ζωή. Δεν πρέπει να αφήσουμε το χρόνο να περνάει 
από τα χέρια μας χωρίς να περνάμε χρόνο με εκείνους που πραγματικά
 σημαίνουν κάτι για εμάς , εκείνους που είναι κοντά στις καρδιές μας.
 Θυμηθείτε να μοιραστείτε εκείνη την αξία $50 του χρόνου σας 
με κάποιους που αγαπάτε.
 "Εάν πεθάνουμε αύριο, η επιχείρηση για την οποία εργαζόμαστε 

θα μπορέσει εύκολα να μας αντικαταστήσει μέσα σε λίγες ώρες .
 Αλλά η οικογένεια & οι φίλοι που φήνουμε πίσω θα αισθανθούν 
την απώλεια για το υπόλοιπο της ζωή τους. "
πηγή

Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας



Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας


Ἰωάννης πένησι δοὺς καὶ σκορπίσας,
Ὢ ποῖα Χριστῷ νῦν παρεστὼς λαμβάνει!
ᾬχετο ἀκτεάνων δυοκαιδεκάτῃ Ἐλεητής.
Βιογραφία
Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων γεννήθηκε στην Αμαθούντα της Κύπρου (η Αμαθούς, ήταν η σημερινή Παλαιά Λεμεσός). Ήταν γιος του άρχοντα Επιφανίου και της Ευκοσμίας και έζησε στα χρόνια του Βασιλιά Ηρακλείου (615 μ.Χ.).

Όταν μεγάλωσε, νυμφεύθηκε και απέκτησε παιδιά, τα οποία ανέτρεψαν με τη σύζυγό του σαν αληθινοί χριστιανοί γονείς. Γρήγορα, όμως, η γυναίκα του και τα παιδιά του πέθαναν. Ο Ιωάννης είχε μεγάλη περιουσία και του έγιναν πολλές προτάσεις να κάνει καινούργια οικογένεια. Όμως τις απέρριψε όλες, απαντώντας: «Νομίζω, προς όλους είμαι οφειλέτης. Και δεν το νομίζω μόνο. Είμαι. Διότι οι χριστιανοί έχουμε αλληλεγγύη. Δεν το λέει ο Παύλος; Εἴμεθα μέλη ἀλλήλων. Αφού, λοιπόν έχω τη δυνατότητα να δώσω στους αδελφούς μου, άρα είμαι και υποχρεωμένος να δώσω. Να γιατί εργάζομαι και δε θα πάψω να το κάνω. Η περιουσία μου δεν μπορεί να είναι ανώτερη απ' αυτά τα χρέη μου».

Για τη λαμπρότητα της ζωής του, ο Ιωάννης έγινε αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας. Διέπρεψε σαν πνευματική λυχνία στην πατριαρχεία πολλά χρόνια και έκανε πολλά θαύματα. Επειδή δε μοίραζε πλουσιοπάροχα στους φτωχούς την ελεημοσύνη ονομάστηκε Ελεήμων. Είχε καταστεί τόσο σεβάσμιος, ώστε και αυτοί οι ειδωλολάτρες τον σέβονταν. Τελικά, ειρηνικά παρέδωσε την μακάρια ψυχή του στο Θεό το 620 μ.Χ. Και είναι μακάρια η ψυχή του, διότι ο Κύριος λέει: «Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται» ( Ευαγγέλιο Ματθαίου, ε' 7). Μακάριοι, δηλαδή, είναι οι ευσπλαχνικοί στη δυστυχία του πλησίον, διότι αυτοί θα ελεηθούν από το Θεό.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος πλ. δ’.
Ἐν τῇ ὑπομονῇ σου ἐκτήσω τὸν μισθόν σου Πάτερ, Ὅσιε, ταῖς προσευχαῖς ἀδιαλείπτως ἐγκαρτερήσας, τοὺς πτωχοὺς ἀγαπήσας, καὶ τούτοις ἐπαρκέσας· Ἀλλὰ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Ἰωάννη Ἐλεῆμον μακάριε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Τὸν πλοῦτον τὸν σόν, ἐσκόρπισας τοῖς πένησι, καὶ τῶν οὐρανῶν, τὸν πλοῦτον νῦν ἀπείληφας, Ἰωάννη πάνσοφε· διὰ τοῦτο πάντες σε γεραίρομεν, ἐκτελοῦντες τήν μνήμην σου, τῆς ἐλεημοσύνης ὦ ἐπώνυμε.

Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λογον.
Ἐλεήμονα γνώμην ἀναλαβών, εὐσυμπάθητος ὤφθης προσεπαρκῶν, πτωχοῖς ἐνδεέσι τε, Ἰωάννη θεόπνευστε, διὰ τοῦτο κλῆσιν, τῇ πράξει κατάλληλον, παρὰ πάντας μάκαρ, Ἁγίους ἐπλούτησας· ὅθεν ὁ δοτὴρ σε, τοῦ ἐλέους μεγάλως, θεόφρον ἠλέησε, καὶ φαιδρῶς κατελάμπρυνεν, Ἱεράρχα πανόλβιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν Ἁγίαν μνήμην σου.

Ὁ Οἶκος
Ἴδιον κάλλος ἐνθεὶς τῇ ψυχῇ σου, τὴν γνησίαν ἀγάπην, καὶ τὴν ὡραίαν συμπάθειαν, κόρην ὡραίως κεκοσμημένην, τὴν ἐλεημοσύνην, κλάδοις ἐλαίας ἐν τῇ νυκτὶ ἀψευδῶς, Ἰωάννη ἑώρακας, ἱλαρῶς σοι φθεγγομένην. Ἐὰν κτήσῃ με φίλην καὶ σύνοικον, ἄξω σε ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως Χριστοῦ, καὶ πεισθείς, τοῦ σκοποῦ οὐ διήμαρτες, τῆς ἐλεημοσύνης ὦ ἐπώνυμε.

Μεγαλυνάριον
Ἐλεημοσύνης ὁ ποταμός, ὁ τῆς εὐσπλαγχνίας, διανέμων ἐπιρροάς, καὶ καταπιαίνων, ἀπόρων τὰς καρδίας, ὁ μέγας Ἰωάννης, ὑμνολογείσθω μοι.

Τυπικόν της 12ης Νοεμβρίου 2012


Δευτέρα: Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμονος, 
Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας, 
καί τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Νείλου τοῦ Ἀσκητοῦ.
 Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Λέοντος, 
Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Στυππῆ.
 
Ἡ Ἀκολουθία κατά τήν ἐν τῷ Μηναίῳ τάξιν.
Ἀπόστολος: 
Τοῦ Ἱεράρχου· (Β΄ Κορ. θ΄ 6-11), ζήτει τοῦτον τῇ Κυριακῇ ιη΄ ἑβδομάδος 
Ἐπιστολῶν.
Εὐαγγέλιον: 
Ὁμοίως· (Ματθ. ε΄ 14-17), ζήτει τοῦτο τῇ 12ῃ Νοεμβρίου.
 

ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΕΙΑ 2012 Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ



 
Ὁ μῆνας Νοέμβριος γιά τήν Πάτρα εἶναι ξεχωριστός, ἀφοῦ κατ’ αὐτόν ἑορτάζεται λαμπρῶς ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Πρωτόκλητος, προστάτης και ἔφορος τῆς πόλεώς μας.
          Κάθε ἡμέρα οἱ Πατρινοί περνοῦν ἀπό τόν Πάνσεπτο Ναό του καί προσκυνοῦν τήν χαριτόβρυτη Ἁγία Κάρα του καί τόν Σταυρό τοῦ Μαρτυρίου του, ἐνῷ εὐλαβικά γονατίζουν ἐνώπιον τοῦ πανσέπτου Τάφου του, ἀφήνοντας τά μύχια τῶν καρδιῶν τους εὐλαβικά αἰσθήματα.
Ἡ πόλη μας ἔχει μεγάλη εὐλογία ἀπό τόν Θεό, δωρεά καί χάρη. Καί μόνο ὁ τίτλος «Ἀποστολική Πόλις τῶν Πατρῶν», ἀποτελεῖ μεγάλη πνευματική κληρονομιά, ἀλλά καί μεγάλη εὐθύνη γιά ὅλους μας, Κλῆρο καί Λαό, τούς συγκροτοῦντας τήν τοπική μας Ἐκκλησία.
          Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ὁ ὅρος «πνευματική κληρονομιά» θέτει ἐπί τῶν ὤμων μας ἕνα μεγάλο σταυρό, τόν ὁποῖο πρέπει νά σηκώσωμε, καί νά πορευθοῦμε αἵροντες αὐτόν, προκειμένου νά φτάσωμε στήν συνάντηση μέ τόν Σταυρῷ προσηλωθέντα καί ἐκ Τάφου ἀναστάντα Κύριό μας.
          Στήν τόσο κοπιαστική καί δύσκολη, ἀλλά καί τόσο ὡραία πορεία μας, δέν εἴμαστε μόνοι μας. Συναντιλήπτοράς μας, βοηθός καί Κυρηναῖος μας εἶναι ὁ κλεινός Ἀπόστολός μας, ὁ Πρωτόκλητος Ἀνδρέας, ὁ ὁποῖος ἐσήκωσε τόν δικό του Σταυρό, καί ἀτενίζοντάς τον ὡς θρόνον ὑψηλόν καί δόξῃ πεποικιλμένον, τόν ἐνηγκαλίσθη, τόν ἠσπάσθη, καί ἐπάγη σ’ αὐτόν ὑπέρ τῆς δόξης τοῦ Ἐσφαγμένου Ἀρνίου καί τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων.
          Πιστεύω ὅτι ὅλοι οἱ Πατρινοί ἔχουν τήν συναίσθηση αὐτοῦ τοῦ χρέους ἔναντι τοῦ Θεοῦ καί τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, καί τήν συνείδηση τῆς εὐθύνης ἔναντι τοῦ ἱεροῦ παρελθόντος, τοῦ παρόντος, ἀλλά καί τοῦ μέλλοντος, τό ὁποῖο χωρίς τήν πίστη στόν Ἀληθινό Θεό, τόν ὁποῖο ἐκήρυξε ὁ Πρωτόκλητος τῶν Ἀποστόλων, διαγράφεται ζοφερό.
          Ἰδιαίτερα σήμερα, πού τόσα προβλήματα μαστίζουν τήν χώρα μας καί τήν πόλη μας, τό κήρυγμα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου εἶναι ἐπίκαιρο               —κήρυγμα μετανοίας, ἀγάπης καί σωτηρίας. Ἀλλά καί ἡ χάρις καί ἡ παρουσία τοῦ Ἁγίου μας εἶναι ἰδιαίτερα αἰσθητή, ἀφοῦ στίς δυσκολίες τῶν ἀνθρώπων οἱ Ἅγιοί μας εἶναι ἡ παρηγοριά μας, ἡ ἀπαντοχή καί ἡ καταφυγή μας. Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας μᾶς ἔχει ἀναλάβει ὑπό τήν προσταστία του, καί δεικνύοντας στόν Κύριο τά στίγματα τοῦ μαρτυρίου του, δέεται γονυκλινής γιά ὅλους μας.
          Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γι’ αὐτή τήν θαυμαστή δωρεά τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά ἔχωμε παραμυθία στίς θλίψεις μας τούς Ἁγίους μας, λέγει:
«Ἐμερίσατο τούς μάρτυρας πρός ἡμᾶς ὁ Θεός. Τάς ψυχάς λαβών αὐτός, τά σώματα ἡμῖν ἔδωκεν, ἵνα ἔχωμεν παραμυθίαν καί ὑπόμνησιν ἀρετῆς διηνεκῶς τά Ἅγια αὐτῶν ὀστέα...».
          Γι’ αὐτό σύμπασα ἡ Πατραϊκή Ἐκκλησία, ἀγαλλομένῳ ποδί, εὐφραινομένη ἐν Κυρίῳ, ἄρχεται καί ἐφέτος τοῦ κύκλου τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων πρός τιμήν τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων, οἱ ὁποῖες εἶναι γνωστές ὡς «ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΕΙΑ». Μέσα ἀπό αὐτές τίς λατρευτικές ἐκδηλώσεις καί ἄλλες τελετές, α) μεγαλύνεται τό πάντιμον καί μεγαλοπρεπές Ὄνομα τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, β) τιμᾶται καί γεγαίρεται ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ἀνδρέας, καί γ) προβάλλεται ἡ εὐσέβεια καί ἡ πολιτιστική κληρονομιά τῆς Ἀποστολικῆς πόλεως τῶν Πατρῶν.
          Γιά τόν λόγο αὐτό τόσον ὁ ἀείμνηστος προκάτοχός μου κυρός Νικόδημος, ὅσον καί ἡ ἐλαχιστότητά μου, ἐφροντίσαμε καί φροντίζομε, ὥστε κατ’ ἔτος λαμπρότερες νά καθίστανται οἱ ἑορταστικές ἐκδηλώσεις, μέ τήν συμμετοχή τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, τῶν εὐσεβῶν Ἀρχόντων καί τοῦ φιλοθέου καί φιλαγίου Πατραϊκοῦ Λαοῦ. Χαιρόμεθα ἰδιαιτέρως διότι ὁ Λαός μας συμμετέχει ἐνεργά, καί μέ τήν παρουσία του δίδει ἕνα μήνυμα ζωῆς καί ἑνότητος, ἀλλά καί τηρήσεως τῆς πατροπαραδότου ἡμῶν πίστεως καί τῆς πολιτιστικῆς μας κληρονομιᾶς.
          Εἶναι κοινός τόπος ὅτι τά τελευταῖα ἕτη τά «Πρωτοκλήτεια» ἀνεβαθμίσθησαν μέ τήν συμμετοχή, ὄχι μόνον τοπικῶν προσωπικοτήτων, φορέων καί συλλόγων, ἀλλά καί πέραν τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν. Σημειώνομε ἐνδεικτικῶς τήν ἔλευσιν τοῦ Παναγιωτάτου καί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος καί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τίς ποικίλες ἐκδόσεις πού ἀφοροῦν στήν τοπική Ἐκκλησία καί ἁγιολογία, τίς ἐθνικές καί νεανικές ἐκδηλώσεις, τήν διοργάνωση ἐκθέσεων μέ ἐκθέματα ἐκκλησιαστικά καί ἄλλα ἀπό τήν Πάτρα, τόν Ἑλλαδικό χῶρο γενικώτερα, ἀλλά καί τό ἐξωτερικό (λ.χ. ἔκθεση εἰκόνων ἀπό τήν Κύπρο), τά θυρανοίξια τοῦ ἐκ βάθρων ἀνακαινισθέντος Παλαιοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, τά ἐγκαίνια τῶν νέων κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου καί τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἑστίας Πατρῶν, κλπ.
          Στά πλαίσια τῶν ἐφετινῶν «Πρωτοκλητείων» ἔχουν προγραμματισθῆ ἐκδηλώσεις, οἱ ὁποῖες ἀφ’ ἑνός μέν εἶναι ποιοτικές, ἀφετέρου δέ, δέν ἀπαιτοῦν μεγάλο οἰκονομικό κόστος, ἀφοῦ ἡ περίοδος τήν ὁποία διανύομε εἶναι ἐξαιρετικά δύσκολη ἀπό οἰκονομικῆς πλευρᾶς, καί καλούμεθα, ὡς Ἐκκλησία, νά καλύψωμε ἄλλες ἀνάγκες, οἱ ὁποῖες προκύπτουν καθημερινῶς.
          Δίδοντες στήν δημοσιότητα τό πρόγραμμα τῶν «Πρωτοκλητείων 2012», προσκαλοῦμε ἅπαντας σέ συμμετοχή στούς ἑορτασμούς, οἱ ὁποῖοι ἀρχίζουν ἀπό τήν Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012. Πιστεύομε ὅτι καθ’ ὅλο τόν μῆνα Νοέμβριο γιά τήν Πάτρα θά σημάνῃ ἕνας πνευματικός συναγερμός, καί θά ἀρχίσῃ μιά πνευματική πορεία, ἡ ὁποία θά καταλήξῃ στήν Ἑορτή τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, στίς 30 Νοεμβρίου, ὅπου ἡ Ἐκκλησία τῶν Πατρῶν, μαζί μέ τίς οὐράνιες δυνάμεις, θά τιμήσῃ καί θά λιτανεύσῃ τόν Ἅγιο Ἀνδρέα, κεκτημένη αὐτόν προστάτην καί φρουρόν ἀκοίμητον.
          Πρός τούτοις εὐχαριστῶ τά μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς Πρωτοκλητείων καί ὅλους τούς ἐμπλεκομένους στήν προεργασία καί ἑτοιμασία τῶν ἐφετινῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων, εὐχόμενος στούς προαναφερθέντας καί σέ ὅλους τούς ἀδελφούς καί τέκνα ἐν Κυρίῳ, πλουσίαν τήν εὐλογίαν  παρά Κυρίου, διά πρεσβειῶν τοῦ πανευφήμου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου.

ΔΡΟΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΘΕΟ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΤΑΙ



Η δύναμη της Αγίας Γραφής
Κατά τη διάρκεια του 
Α' παγκοσμίου πολέμου 
κάποιος στο στρατόπεδο
 μοίρασε στους στρατιώτες
 την Καινή Διαθήκη σε
 μικρά καλοδεμένα
 βιβλιαράκια.
Πήρες και συ και με 
εκνευρισμό παρατήρησες 
ότι στον πόλεμο είναι 
απαραίτητο το ατσάλι και το μολύβι και όχι τα βιβλία.
«Εδώ εάν δε μας σώσει το ατσάλι,το βιβλίο δεν
 θα μας σώσει σίγουρα!» Τέτοιου είδους σχόλιο 
έκανες, αφού μέχρι εκείνη την ημέρα τίποτα δεν 
εναπέθετες στην πίστη στο Θεό.

Την πίστη την θεωρούσες ως κάποια παλιά καμπαρτίνα, 
που το ανθρώπινο καραβάνι από καταβολής κόσμου, 
αν και άχρηστη τη σέρνει μαζί του. 
Παρόλα αυτά πήρες
 το βιβλιαράκι και το έβαλες μέσα στην αριστερή τσέπη. 
Τι συνέβη; 
Μόνος σου λες, θαύμα από τον Θεό και το 
προσυπογράφω.
 Την ίδια μέρα ξεκίνησε δυνατή μάχη.
 Γύρω σου έπεφταν τραυματίες.
Ξαφνικά τραντάζεσαι.
 Σε χτύπησε σφαίρα.
 Πιάνεις με το χέρι την αριστερή 
πλευρά σου στο μέρος της καρδιάς. 
Περίμενες να τρέξει αίμα.
 Όταν γδύθηκες, βρήκες τη σφαίρα σε αυτό 
το βιβλιαράκι,
 ακριβώς στο μέρος της καρδιάς. 
Έτρεμες σαν να είχες πυρετό. 
Το χέρι του Θεού!

Το ιερό βιβλίο σου έσωσε τη ζωή από το ατσάλι και
 το μολύβι.
 Την ημέρα αυτή την θεωρείς ως πνευματική σου γέννηση.
 Από την ημέρα εκείνη άρχισες να έχεις φόβο Θεού 
και διαφύλαξες την πίστη σου προσεκτικά.
Όντως δεν είναι παλιά καμπαρτίνα! 
Και δεν την κουβαλά το ανθρώπινο καραβάνι μάταια.                                                                                     

Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται, Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς

"Τη μυστική εν φόβω τραπέζη προσεγγίσαντες πάντες". Θεολογικό σχόλιο στη Μεγάλη Πέμπτη

  Του ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού «Τη Αγία και Μεγάλη Πέμπτη οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι θείοι Πατέρες, αλληλοδιαδόχως εκ τε τ...