Οι Άγιοι Απόστολοι Ακύλας και Πρίσκιλλα: Οι "Βαλεντίνοι" της ορθοδοξίας!

Στις 13 Φεβρουαρίου, μια ημέρα πριν από την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, τιμά η ορθόδοξη εκκλησία τους δικούς της αποστόλους Ακύλα και Πρίσκιλλα, που θεωρούνται ή ορθόδοξη απάντηση στον καθολικό Βαλεντίνο. Ένα αγαπημένο ζευγάρι Ιουδαίων που  μαρτύρησαν την εποχή του Νέρωνα και η μνήμη τους γιορτάζεται στις 13 Φεβρουάριου

Όταν εκδιώχθηκαν από την Ρώμη  όλοι οι  Ιουδαίοι, λόγω των αναταραχών που γινόντουσαν μεταξύ τους στις συναγωγές για τον Ιησού, ο Ακύλας, που ήταν σκηνοποιός στο επάγγελμα και η γυναίκα του Πρίσκιλλα αναγκάστηκαν και αυτοί να φύγουν για την Κόρινθο. Το κανονικό όνομα της Πρίσκιλλας ήταν Πρίσκα που στα λατινικά θα πει Εκλεκτή (priscus = εκλεκτός).

Στην Κόρινθο τους συναντάει ο Απόστολος Παύλος και  όπως αναφέρεται στις Πράξεις ΙΗ:  "... Αχώρησε από την Αθήνα και ήρθε στην Κόρινθο. Και βρήκε κάποιον Ιουδαίο με το όνομα Ακύλας, Πόντιος στο γένος, που είχε έρθει πρόσφατα από την Ιταλία, και την Πρίσκιλλα τη γυναίκα του, γιατί είχε διατάξει ο Κλαύδιος να αναχωρήσουν όλοι οι Ιουδαίοι από τη Ρώμη, και προσήλθε σ αυτούς. Και επειδή ήταν ομότεχνος, έμενε κοντά τους και εργαζόταν, γιατί ήταν σκηνοποιοί στην τέχνη ...»

Ο Απόστολος Παύλος μένει τους για 16 μήνες και τους διδάσκει Τον λόγο Του Ιησού. Στη συνέχεια τον ακολουθούν στην Έφεσο της Μικράς Ασίας όπου ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα αγαπημένοι και ευσεβείς, διαδίδουν τον Χριστιανισμό. Από εκεί επιστρέφουν στη Ρώμη για να συνεχίσουν να διδάσκουν τον λόγο του θεού, μέχρι τον μαρτυρικό τους θάνατο .

Ο Ακύλας και η Πρίσκιλα έμειναν ενωμένοι και αγαπημένοι μέχρι και την τελευταία στιγμή αφού σύμφωνα με την Ακολουθία του Όρθρου όταν ο Ακύλας είδε την γυναίκα του να αποκεφαλίζεται και να μαρτυρεί είπε : "Μπορώ να μην φανώ άνδρας εγώ, ανάλογα προς την γυναίκα μου ανδρείος και πρόθυμος για αποκεφαλισμό για την Πίστη του Χριστού;" και την ακολούθησε στον θάνατο!

ΑΓ(Ρ)ΙΟΙ ΤΟΠΟΙ: ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΣΤΑ ΣΤΕΡΝΑ ΤΟΥ Ο ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ

πηγή

Ο τάφος του αοίδημου Πατριάρχου Τιμοθέου

Ο τάφος του αοίδημου Πατριάρχου Βενεδίκτου

Ο τάφος του αοίδημου Πατριάρχου Διοδώρου

Ζωντανός – νεκρός τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο κανονικός Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ειρηναίος. Ο Μακαριώτατος κρατείται τα τελευταία πέντε χρόνια απομονωμένος από τον υπόλοιπο κόσμο, κάτω από απάνθρωπες, εξευτελιστικές και καταπιεστικές συνθήκες διαβίωσης, χωρίς κανένα λόγο παράνομα και ειδικά ενάντια στα ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία συνεχίζει να παραβιάζει ο υπεύθυνος για τη λειτουργία του Πατριαρχείου, Θεόφιλος.

Υ.Γ.: Για την ιστορία να υπενθυμίσουμε το αίτημα του Πατριάρχη Ειρηναίου προς το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών ούτως ώστε να αρθούν όλα τα εμπόδια και να αποκτήσει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματά του, συμπεριλαμβανομένων και των θρησκευτικών του ελευθεριών, αφού μια ομάδα επίορκων κληρικών της Αγιοταφιτικής Αδελφότητας έχει κλειδώσει από τις 11 Φεβρουαρίου 2008 και τις δύο πόρτες που επικοινωνούν/προσεγγίζουν το μοναστικό του κελί!!

Η σχετική έγγραφη αναφορά του Πατριάρχη Ειρηναίου μέσω του δικηγόρου του κατατέθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2010 και εντός τριμήνου η αρμόδια Διεύθυνση Εκκλησιών θα έπρεπε να μεριμνήσει του ζητήματος. Απεναντίας δεν έκανε καμία ενέργεια έως και σήμερα!!!

Ο άξιος εφημέριος του Αγίου Δημητρίου Αγρινίου, Πρωτοπρεσβύτερος π. Κωνσταντίνος Καντάνης, δήλωσε σχετικά με τα συσσίτια: «Ευχαριστώ όλο τον κόσμο που στηρίζει την προσπάθεια της εκκλησίας. Εύχομαι κάθε ευτυχία και ευλογία σε όλους τους ανθρώπους και ποτέ να μην σκύψουμε το κεφάλι μας».

Μόνο την Πέμπτη και την Τετάρτη επισκέφτηκαν 8 σχολεία του Αγρινίου και τη

ς ευρύτερης περιοχής τα συσσίτια της Αγ. Ευαγγελίστριας και προσέφεραν προϊόντα

Δώρο που να έχει αξία και σημασία αποφάσισαν και έκαναν μαθητές του Αγρινίου και της

 Λεπενούς χθες και προχθές. Τα συσσίτια της εκκλησίας, της Αγ. Ευαγγελίστριας, 

άνοιξαν τις «πύλες» τους την Πέμπτη  και υποδέχθηκαν το 1^ο δημοτικό σχολείο 

Αγρινίου, το 12^οδημοτικό σχολείο, το 17^ο επίσης δημοτικό, το Γυμνάσιο Λεπενούς 

και το 3^ο Λύκειο του Αγρινίου. Την Τετάρτη «χέρι βοηθείας» προς τα συσσίτια 

\«άπλωσε» το 10^ο δημοτικό σχολείο Αγρινίου, το 6^οδημοτικό και το 6^ο γυμνάσιο 

της πόλης. Τα συσσίτια της Αγ. Ευαγγελίστριας ημερησίως παρασκευάζουν 

220 μερίδες φαγητού. Ο κάθε πολίτης που επιθυμεί να προσφέρει κάτι και κυρίως 

τρόφιμα στα συσσίτια μπορεί καθημερινά από τις 8:00 το πρωί έως τη 1:00 το 

μεσημέρι και από τις 5:30 μέχρι τις 6:30 το απόγευμα.

Απαραίτητα είναι τα μακαρόνια, τα όσπρια, ο τοματοπολτός, το κίτρινο ρύζι, ο κιμάς

 και γενικά άλλα κρέατα, όπως και το λάδι. Η βοήθεια της εκκλησίας όμως δεν 

σταματά εκεί. Στο κοινωνικό φροντιστήριο της εκκλησίας που γίνεται επί 

καθημερινής βάσης διδάσκονται 336 παιδιά από 41 εθελοντές εκπαιδευτικούς.

 Σημαντικό στοιχείο είναι ότι η απόδοση των μαθητών είναι πολύ καλή και

 εξαιτίας του γεγονότος αυτού ο Ιερός Ναός του Αγ. Δημητρίου που είναι

 δημιουργός του Κοινωνικού Φροντιστηρίου καθώς επίσης και των 

συσσιτίων της Αγ. Ευαγγελίστριας αποφάσισε να πάει τους μαθητές

 του κοινωνικού φροντιστηρίου εκδρομή δωρεάν στα Καλάβρυτα.

Ο εφημέριος του Αγ. Δημητρίου, πατέρας Κων/νος Καντάνης μας δήλωσε: 

«Ευχαριστώ όλο τον κόσμο που στηρίζει την προσπάθεια της εκκλησίας

. Εύχομαι κάθε ευτυχία και ευλογία σε όλους τους ανθρώπους και ποτέ 

να μην σκύψουμε το κεφάλι μας».

Δάκρυα όχι για τον Πάπα αλλά για τα θύματα της δράσης του Πάπα

 
του Ιωάννη Τάτση, Θεολόγου

Η αναγγελία της παραίτησης του Πάπα Βενέδικτου που επίσημα εγκαταλείπει το θρόνο του Βατικανού στο τέλος Φεβρουαρίου προξένησε παγκόσμιο ενδιαφέρον. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έσπευσε να κάνει επίσημα δήλωση στην οποία εκφράζει «τη λύπη του»για «την απόφασιν της Αυτού Αγιότητος του Πάπα Βενεδίκτου να παραιτηθή του Θρόνου του, διότι με την σοφίαν και την πείραν του θα ημπορούσε να προσφέρῃ ακόμη πολλά εις την Εκκλησίαν και εις τον κόσμον». Τι αλήθεια προσέφερε ο Πάπας Βενέδικτος;

Γιατί τόση η πατριαρχική λύπη για την παπική παραίτηση; Μήπως απομακρύνθηκε ο Πάπας Βενέδικτος από τις πλάνες και τις κακοδοξίες του Παπισμού; Μήπως μετανόησε για την πολλαπλή διαστρέβλωση της Πίστης των Αποστόλων και των αγίων Πατέρων; Ασφαλώς όχι.

Το χειρότερο όμως είναι ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, παρασυρμένος από την «αδελφική αγάπη» του προς τον Πάπα, κλείνει τα μάτια στα εγκλήματα που διέπραξε ή ανέχτηκε ο Πάπας Βενέδικτος. Είναι πλέον αποδεδειγμένη η ευθύνη του Πάπα για εγκλήματα σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών από παπικούς «ιερείς». Για τούτο η αναγγελία της παραίτησής του οδήγησε την «Irish Survivors of Child Abuse», μια από τις οργανώσεις των θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης από καθολικούς «ιερείς» στην Ιρλανδία να δηλώσει:«Φοβούμαστε ότι ο Πάπας Βενέδικτος δεν θα μας λείψει, καθώς το Βατικανό, συνέχισε να μπλοκάρει τις έρευνες για τα σκάνδαλα κακοποίησης κατά την θητεία του».

Αν πρέπει κανείς να λυπάται, δεν είναι για την παραίτηση του Πάπα αλλά για τα θύματα που προήλθαν από τη δράση του. Και δεν είναι μόνο τα σεξουαλικώς κακοποιηθέντα παιδιά αλλά και οι απλοί πιστοί της «Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας» που συνεχίζουν να βιώνουν τις οδυνηρές συνέπειες της παπικής κακοδοξίας και να μένουν μακριά από την σώζουσα αλήθεια του Χριστού και της αγίας Εκκλησίας Του. 
πηγή

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ: «TΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΣΩΣΩ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ»

Στο σπίτι μας πιο πάνω είναι ο πάτερ-Γεδεών, ο οποίος έχει τους Αρχαγγέλους. Εκεί καθότανε ένας υποτακτικός, ο οποίος πήγε μάλλον να γηροκομήση τους γέρους προ του Γεδεών. Αυτός ήταν παντρεμένος, και επειδή είχε δαιμόνιο, τον εχώρισε η γυναίκα του, πήγε στο Δαφνί των Αθηνών και στο τέλος κατέληξε στο Άγιον Όρος. Λέει, τουλάχιστον να πάω να σώσω την ψυχή μου, να κάνω υπακοή.

Εφόσον έκανε υπακοή στους γέρους, δεν φανερωνότανε το δαιμόνιο. Νύχτα πήγαινε κάτω στις αλυκές, με το φεγγάρι πήγαινε και γύριζε στον καιρό της Κατοχής, πήγαινε να μαζέψει λίγο αλάτι, να το δώσει στην Κερασιά, στα κελλιά, να πάρει είτε κρεμμύδια, είτε πατάτες, φασόλια. Και δεν έπαθε τίποτες. Όταν όμως η αδερφή του, δεν θυμάμαι καλά, του ‘στειλε από την Αμερική εκατό δολλάρια, τα ‘βαλε στην τσέπη του. Ιδιορρυθμία! Αμέσως φανερώθηκε το δαιμόνιο.

Και αυτός λοιπόν μας έλεγε ότι του έλεγε το δαιμόνιο: «Βρε ‘συ, νομίζεις ότι εγώ θα βγω από σένανε;»λέει. «Τί λέει ο Χριστός; “Τούτο το πνεύμα δεν εκπορεύεται ειμή εν προσευχή και νηστεία” λέει, (Ματθ. 17, 21). Εδώ με τους γέρους, τρως και πίνεις, και νομίζεις, θα βγω εγώ;»

Ο σκοπός του δαίμονος ήταν να τον βγάλει απ’ την υπακοή. Οπότε κατόπιν τον κανονίζει όπως θέλει. «Θα πας κάτω στις αλυκές θα νηστέψεις και τότες εγώ», λέει, «θα βγω».

Ο λογισμός δεν ήτανε μέχρι εκεί του δαίμονος. Ήταν να τον φέρει σε μια απόγνωση και να τον ρίξει μέσα στη θάλασσα. Ν’ αυτοκτονήσει. Από που άρχισε ο δαίμονας; Από το Ευαγγέλιο. Ναι, αλλά που κατέληξε. Στο τέλος τον κατάφερε και βγήκε έξω στον κόσμο.

Κι ήρθε κατόπιν ο πάτερ- Γεδεών.

Γέροντος Εφραίμ Κατουνακιώτη (Λόγοι Διδαχής περί υπακοής) 
πηγή

ΕΓΩΪΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

του κατηχητού Εμμανουήλ Κοκολάκη

Μην ξεχνάτε πως ο εγωϊσμός αποτελεί πηγήν πολλών κακών. Χωρίζει ανδρόγυνα, δημιουργεί κακές συγγενικές σχέσεις, όπως ανάμεσα σε νύφες και πεθερές. Ο εγωϊσμός δεν σου επιτρέπει να βάλεις έναν συνάνθρωπόν σου εντός της καρδιάς σου, επειδή ήταν εριστικός μαζί σου. Σε οδηγεί στον εύκολο πλουτισμό. Δεν σου επιτρέπει να συναναστρέφεσαι και να βοηθάς ανθρώπους, οι οποίοι θεωρούνται από σένα ως υποδεέστεροι, κατώτεροι. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας: Όταν συναντήσουμε ενα ρυπαρό και ρακένδυτο άνθρωπο, τον αποστρεφόμεθα. Θα τον θέλαμε καθαρό, ευγενικό, καλοντυμένο, με καλές προθέσεις. Δηλαδή, θα τον θέλαμε όπως επιθυμεί η σάρκα μας! Διότι αποτελεί σαρκική επιθυμία να βλέπεις καθαρούς και καλώς ενδεδυμένους ανθρώπους απέναντί σου.

Στην περιοχήν των Εξαρχείων, όπου ζω, έχω πολλάκις συναντήσει ανθρώπους, οι οποίοι, δεν είναι καθαροί, ούτε ενδεδυμένοι όπως ένας συνήθης ευπρεπισμένος άνθρωπος. Προ ημερών, με συνάντησε ένας τέτοιος άνθρωπος –διότι καθημερινώς είμαστε σε επαφή μαζί τους- και μου εζήτησε κάτι. Μία κυρία, η οποία με γνωρίζει προ ετών, εξερχόμενη από ένα κατάστημα, και βλέποντάς τον να μου ομιλεί, του είπε να μη με ενοχλεί. Βλέπετε; Ο εγωϊσμός τούτης της κυρίας την οδήγησε στο να τον αποτρέψει να μου ομιλήσει. Διότι, τάχα, εγώ ήμουν ευπρεπέστερος τούτου.

Ο άνθρωπος όμως αυτός, επεινούσε. Ήταν ένας σκελετωμένος άνθρωπος, βρώμικος, ο οποίος κοιμόταν στα παγκάκια. Μου έδειξε ένα παρακείμενο τυροπιτάδικο, και μου εζήτησε να πάρει μία τυρόπιτα, διότι πεινούσε πολύ. Του είπα να την πάρει. Γνωρίζετε πόσην χαράν επήρα; Όμως, δεν επετίμησα την κυρία. Ήταν προφανές πως είχε υπέρμετρον εγωϊσμό. Γιά να συνεφέρεις μία τέτοια ψυχή, χρειάζεται χρόνος. Δεν μπορείς να την επιπλήξεις, διότι τότε θα την χάσεις τελείως! Ενώ τώρα, εξακολουθώ να την συναντώ, έχοντας πάντα υπ’ όψιν μου, να της ρίχνω κάθε φορά από ένα «σπόρον» ωφέλιμον γιά την ψυχήν της. Εκτός αυτών, σας εξομολογούμαι, προσευχήθηκα να την ψωτίσει ο Κύριος να ταπεινωθεί. Διότι εάν δεν ταπεινωθούμε ενώπιον Θεού και ανθρώπων, δεν είμαστε έτοιμοι γιά την βασιλεία των Ουρανών. Ο εγωϊσμός αποτελεί απροσπέραστο φραγμό, ενώ η ταπείνωσις είναι μία στενή αλλά ανοικτή οδός!

Λοιπόν, γνωρίζετε πότε άρχισεν ο εγωϊσμός να κατακυριεύει τον άνθρωπον; Ας το διαπιστώσουμε στην Παλαιά Διαθήκη, στην Γέννεσιν, Κεφ. ΙΑ’ (Κεφ. 11): «Και ην πάσα η γη χείλος εν, και φωνή μία πάσι», δηλαδή, η Γη εκατοικείτο αρχικώς από ανθρώπους οι οποίοι είχαν κοινή γλώσσα ομιλίας (ένα στόμα και μία φωνή). Σκεφθείτε πόσον ωραίον ήταν, μία κοινή γλώσσα επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων!

Συνεχίζω: «και εγένετο εν τω κινήσαι αυτούς από ανατολών, εύρον πεδίον εν γη Σενναάρ και κατώκησαν εκεί». Ετούτοι οι άνθρωποι ήσαν οι πρώτοι απόγονοι του Νώε, μετά τον Κατακλυσμόν, οι οποίοι αναζητούσαν κατοικήσιμον έδαφος, και το βρήκαν σε μίαν εύφορο περιοχή, ονομαζομένη Σενναάρ. Ευρίσκεται ανάμεσα εις τους ποταμούς Τίγρην και Ευφράτην.

Συνεχίζω: «και είπεν άνθρωπος τω πλησίον αυτού. Δεύτε πλινθεύσωμεν πλίνθους και οπτήσωμεν αυτάς πυρί, και εγένετο αυτοίς η πλίνθος εις λίθον, και άσφαλτος ην αυτοίς ο πηλός». Λόγω έλλειψης πετρώδους εδάφους στην περιοχή, έπλαθαν πηλό, τον έψηναν σε φούρνους, κατασκευάζοντας πλίνθους (όπως κατασκευάζουμε σήμερον τα τούβλα ή τους πλίνθους ενισχυμένους με άχυρο, στα χωριά, την παλαιοτέραν εποχή). Ως συγκολλητικήν ύλη εχρησιμοποιούσαν πίσσα (άσφαλτο).

«Και είπαν: Δεύτε οικοδομήσωμεν εαυτοίς πόλιν και πύργον, ου έσται η κεφαλή έως του ουρανού, και ποιήσωμεν εαυτοίς όνομα προ του διασπαρήναι ημάς επί προσώπου πάσης της γης». Ιδού, από που αρχίζει ο εγωϊσμός, όταν αποφάσισαν να δημιουργήσουν μίαν πόλη και να κατασκευάσουν ενα πύργο που θα φθάνει έως τον ουρανό, όπως τους επιτάσσει το «εγώ» τους. Όμως, τον Θεόν τον άφησαν στο περιθώριο. Αυτό κάνει ο εγωϊσμός του ανθρώπου! Σχεδιάζει πράγματα και θαύματα άνευ του Θεού! Και το τέλος ποτέ δεν είναι καλό. Πόσοι άνθρωποι πέρασαν από τούτη την γη, και με τον εγωϊσμόν τους επίστευαν πως θα κατακτήσουν όλο τον κόσμο. Και όμως, είχαν ένα οδυνηρό τέλος! Τούτο υφίστανται όσοι τοποθετούν έμπροσθέν τους τον εγωϊσμό και όχι τον Θεό.

Ας δούμε εν συνεχεία τι έκανε ο Θεός: «Και κατέβη Κύριος ιδείν την πόλιν και τον πύργον, ον ωκοδόμσαν οι υιοί των ανθρώπων». Βεβαίως, το «κατέβη» είναι σχήμα λόγου, διότι ο οφθαλμός του Θεού βλέπει παντού. Δείτε εδώ το μεγαλείο του Θεού. Ο Δημιουργός μας, ήθελε πρώτα να δει το κατασκεύασμα των ανθρώπων, δίνοντάς μας το παράδειγμα της δικαιοσύνης Του. Μας διδάσκει πως, πριν καταδικάσουμε, πρωτίστως πρέπει να δούμε, ν’ ακούσουμε, να εξετάσουμε, να κατανοήσουμε, και κατόπιν να κρίνουμε και ν’ αποφασίσουμε. Όμως, δεν πρέπει να καταδικάσουμε! Μόνον ο Θεός διατηρεί το καταδικαστικόν δικαίωμα! Το μόνον που μπορούμε εμείς να κάνουμε, είναι να μείνουμε ή ν’ απομακρυνθούμε από τους εγωϊστές, τους αμετανόητους και όσους αρέσκονται στην αμαρτία. Είδε, λοιπόν, ο Κύριος την πόλη και τον πύργον που κατασκεύσαν οι υιοί των ανθρώπων.

Συνεχίζω: «και είπε Κύριος: Ιδού γένος εν και χείλος εν πάντων, και τούτο ήρξαντο ποιήσαι, και νυν ουκ εκλείψει απ’ αυτών πάντα, όσα αν επιθώνται ποιείν». Δηλαδή, ο Κύριος είπε: «εγώ τους έδωσα την ικανότητα να ομιλούν την ίδια γλώσσα, να έχουν ενα πνεύμα, να συνεννούνται μεταξύ τους». Εν κατακλείδει, ν’ αποτελούν ενα «σώμα», όπως τους θέλει ο Θεός. Αλλ’ εκείνοι έκαναν τα δικά τους. Ο Θεός, λοιπόν, τους άφησε να κάνουν όσα επιθυμούσαν. Βλέπετε, εδώ φαίνεται το αυτεξούσιον του ανθρώπου. Δεν πιέζει ο Θεός τον άνθρωπον! Γιά να πραγματώνεται το θέλημά Του, ο Κύριος τον αφήνει, αλλά και τον ελέγχει κατά πόδας! Τον ελέγχει στις λεπτομέρειές του!

Ακούστε την συνέχεια: «δεύτε και καταβάντες συγχέωμεν αυτών εκεί την γλώσσαν, ίνα μη ακούσωσιν έκαστος την φωνήν του πλησίον». Προσέξτε ιδιαιτέρως τούτη την φράση. Λέγει «δεύτε και καταβάντες». Δεν αναφέρεται μόνον στον εαυτόν του, αλλ’ εννοεί την Αγία Τριάδα! Όλες οι ενέργειες του Θεού, διέπονται από την Τριαδικότητα! Γιά τούτο εμείς πιστεύουμε στον Τριαδικό Θεό! Και ιδού η απόδειξις: «δεύτε και καταβάντες», να συγχύσωμεν τις γλώσσες τους ώστε να μην κατανοεί ο εις τον άλλον, να τους δώσωμε ενα μάθημα γιά τον εγωϊσμόν τους. Βλέπετε, ο Θεός έχει τόση παντοδυναμία να επιβάλλεται ισχυρώς με ενα λόγο Του, συγχέοντας τις γλώσσες των ανθρώπων με μία και μόνο φράση. Είναι αυτό δυνατόν; Βεβαίως, τα Μυστήρια του Θεού είναι δυνατά, αλλά η ανθρώπινη λογική δεν δύναται ν’ αναλύσει τούτα τα Μυστήρια. Όμως, ο άνθρωπος οφείλει να τα σέβεται.

Και λέγει εν συνεχεία: «και διέσπειρεν αυτούς Κύριος εκείθεν επί πρόσωπον πάσης της γης, και επαύσαντο οικοδομούντες την πόλιν και τον πύργον». Αφού εσυγχύσθησαν οι γλώσσες τους, δεν ήταν πλέον σε θέση να συνεννοηθούν και να συνεργασθούν προς περάτωσιν των έργων τα οποία είχον σχεδιάσει, με αποτέλεσμα να διασκορπισθούν στα πέρατα της γης. Έκτοτε, εχωρίσθησαν οι λαοί, διαθέτοντας έκαστος την δική του γλώσσα.

«Διά τούτο εκλήθη το όνομα αυτής Σύγχυσις, ότι εκεί συνέχεε Κύριος τα χείλη πάσης της γης, και εκείθεν διέσπειρεν αυτούς Κύριος επί πρόσωπον πάσης της γης». Δηλαδή, επειδή σε τούτο τον τόπον εσύγχυσεν ο Θεός τις γλώσσες, ονομάσθη Σύγχυσις. Στην εβραϊκήν ονομάζεται Βαβέλ, εξ ου και η φράση «ο πύργος της Βαβέλ». Βλέπουμε λοιπόν πως ο Θεός αντιτάσσεται στους υπερηφάνους, ενώ στους ταπεινούς δίνει χάριν!

Αν διαβάσουμε στο έκτο Κεφάλαιο της πρώτης Επιστολής του Αποστόλου Παύλου προς τον Τιμόθεον γιά το θέμα του εγωϊσμού. Βεβαίως, όπως ήταν ο Τιμόθεος μαθητής, κατά τον ίδιον τρόπον είμαστε και μείς. Δεν θα έλεγα πως είμαστε μαθητές είτε του Παύλου, είτε του Πέτρου, είτε κάποιου άλλου Αποστόλου. Είμαστε, όπως και οι Απόστολοι, μαθηταί του Χριστού, έχοντες σήμερα ως μοναδικό βιβλίο την Καινή Διαθήκη, η οποία εμπεριέχει το πνεύμα του Χριστού. Βεβαίως, υπήρχε και στην Παλαιάν Διαθήκην, αλλά τότεν ο Χριστός δεν είχε ενσαρκωθεί.

Διαβάζω λοιπόν: «Ταύτα δίδασκε και παρακάλει, ει τις ετεροδιδασκαλεί και μη προσέρχεται υγιαίνουσι λόγοις τοις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και τη κατ’ ευσέβειαν διδασκαλία, τετύφωται». Δηλαδή, Τιμόθεε να διδάσκεις όσα είπεν ο Χριστός, όπως τα μετέδωσα σε σένα, και αν ακούς άλλους να διδάσκουν διαφορετικά πράγματα, πρόσεξε να μην σε παρασύρουν, διότι διαθέτουν λόγο που σε τυφλώνει, σε οδηγεί στο σκότος. Επομένως, όποιος κηρύσσει με διαφορετικό τρόπο το Ευαγγέλιο, την διδασκαλία του Χριστού –και είναι πάμπολλες οι αιρέσεις και οι εκφραστές των- ουσιαστικώς ζει μέσα στο σκοτάδι.

Όμως, όποιος ζει στο σκοτάδι, ως μη γνωρίζων και συνεπώς αδυνατών να μεταδώσει την αλήθεια του Χριστού, είναι «μηδέν επιστάμενος, αλλά νοσών περί ζητήσεις και λογομαχίας, εξ ων γίνεται φθόνος, έρις, βλασφημίαι, υπόνοιαι πονηραί». Δηλαδή, κάθε αιρετική διδασκαλία τους δημιουργεί λογομαχίες, υπόνοιες, ήτοι παραφράσεις υπονοουμένων διαφορετικώς, ώστε να συλληφθείς στο δίκτυ τους. Τούτοι οι άνθρωποι δεν κατέχουν την διδασκαλία του Χριστού, διαλαλώντας τις επινοήσεις των φανατικών αιρετικών.

Συνεχίζω: «παραδιατριβαί διεφθαρμένων ανθρώπων τον νουν και απεστερημένων της αληθείας, νομιζόντων πορισμών είναι την ευσέβειαν. Αφίστασο από των τοιούτων». Εδώ, αναφέρεται ευθέως μία σύγχρονη κατάσταση. Πολλοί, διατριβώντας παρερμηνείας μακράν της αληθούς ορθοδόξου χριστιανικής πίστεως, εισέρχονται στο έργον του Κυρίου ως λειτουργοί ή ως απλοί εκκλησιαζόμενοι χριστιανοί, έχοντες ως σκοπό τον βιοπορισμό, μετατρέποντας το λειτούργημα σε επάγγελμα, προσφέροντας, ως πρόφαση, κάποιον έργο εις την Εκκλησίαν. Ο Απόστολος Παύλος μας προτρέπει να σταθούμε μακράν τους, μη συνεργαζόμενοι, χωρίς, όμως, να τους καταδικάσουμε ή να τους απορρίψουμε.

Στην συνέχεια αναφέρει περί του πραγματικού πορισμού, δηλαδή της ορθής διαβίωσης του ανθρώπου, της σωστής στήριξης κατά την πρόσκαιρη ζωή, γιά να έχει ήσυχη την συνείδησή του: «έστι δε πορισμός μέγας η ευσέβεια μετά αυταρκείας». Δηλαδή, βιώνεις σωστά, χωρίς να στερείσαι, όταν είσαι ευσεβείς και αυτάρκης.Είσαι ευσεβής όταν εκτελείς τα χριστιανικά σου καθήκοντα, όταν μετανοείς γιά τις αμαρτίες σου, αγωνιζόμενος διαρκώς γιά την αποφυγήν τους, όταν κοινωνείς το σώμα και το αίμα του Χριστού, και φυσικά, όταν έχεις την διάθεση της διακονίας, υπέρ της ωφελείας των ψυχών των συνανθρώπων σου.

Τούτα αποτελούν την ορθή ευσέβεια. Δεν είναι αληθής ευσέβεια όταν κάνεις ορισμένα τυπικά πράγματα και να διάγεις τον βίον σου μόνο γιά τον εαυτόν σου, χωρίς να διακονείς τον πάσχοντα συνάνθρωπό σου. Η αληθής ευσέβεια συμπληρώνεται από την φιλαδελφίαν, από την αγάπη προς τον συνάνθρωπον. Εάν τούτη η αγάπη δεν κατακυριεύσει την ψυχή μας, δεν είμαστε έτοιμοι γιά την είσοδό μας στην βασιλείαν των Ουρανών. Εάν η καρδιά μας δεν είναι φιλεύσπλαχνος, είμαστε ανέτοιμοι.

Εκ παραλλήλου, επισημαίνω και πάλι, κάτι το οποίο θα το λέγω όσον είναι υγρό το στόμα μου. Αν θυμώνουμε εύκολα, δεν είμαστε έτοιμοι γιά την βασιλεία των Ουρανών! Γιά να είσαι έτοιμος γιά την Ουράνιο βασιλεία, πρέπει να μιμηθείς τον Αμνόν του Θεού! Ο Χριστός ονομάζεται στην Καινή Διαθήκη, ως «ο Αμνός του Θεού». Ως μικρό πρόβατο συρόμενο αδιαμαρτύρητα προς σφαγήν.

Τέτοιον αμνό σε θέλει ο Κύριος. Εάν προβάλλεται το «εγώ» σου μέσω του θυμού, τότε μεταβάλλεσαι σ’ ένα άγριο γίδι! Και την ημέραν της Κρίσεως θα τοποθετηθείς στην αριστερή πλευράν του Κυρίου, καταλήγοντας στο αιώνιον πυρ. Εάν συμπεριφέρεσαι ως αμνός σε τούτη τη ζωή, θα υποστείς βάσανα, εξευτελισμούς, αλλά τελικώς, θα βρεθείς στη δεξιά του Κυρίου, στην αιώνιον ζωήν.

Ο Θεός να μας φωτίζει...
πηγή

ΘΕΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΣ Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

   Η ιερή εξομολόγηση ήταν πράξη γνωστή στην Παλαιά Διαθήκη (Λευϊτ. ε' 5-6. Άριθ. ε' 5-7. Παροιμ. κη' 13). Γι' αυτό και οι άνθρωποι προσέρχονταν στον Ιωάννη τον Πρόδρομο και εξομολογούνταν τις αμαρτίες τους, ενώ εκείνος πιστοποιούσε την μετάνοιά τους με το βάπτισμα (Ματθ. γ' 5-6. Μάρκ. Α' 4-5).

  Η πράξη αυτή συνεχίσθηκε και στη χριστιανική Εκκλησία- «πολλοί των πιστευσάντων ήρχοντο εξομολογούμενοι τας αμαρτίας αυτών και φανερώνοντες τας πράξεις αυτών» (Πράξ. ιθ' 18) με αποτέλεσμα να συγχωρούνται από τούς αποστόλους, σύμφωνα με την υπόσχεση του Κυρίου, πώς θα δινόταν στους αποστόλους η εξουσία αυτή (Ματθ. ιστ' 19. ιη' 18). Αυτό εκπληρώθηκε μετά την ανάσταση του Χριστoύ. Η συγχώρηση δεν βασιζόταν φυσικά στη δύναμη των απoστόλων, αλλά «εν τω αίματι» του Κυρίου (Ιω. κι' 21-23. Α' Ιω. Α' 7).Ο εξομολόγος χρησιμοποιείται ως όργανο, ως υπηρέτης του Χριστού και οικονόμος των μυστηρίων του Θεού (Α' Κορ. δ' 1.πρβλ Τίτ. α' 7.Α' Ιω. α' 9- β' 2).

  Στην αρχαία Εκκλησία η εξομολόγηση γινόταν δημόσια στην ιερή σύναξη των πιστών, όπου βέβαια ήταν και το ιερατείο και ο επίσκοπος, ο οποίος έδινε την άφεση. «Όλους όσοι μετανοούν τούς συγχωρεί ο Κύριος, εάν μετανοήσουν εις ενότητα Θεού και εις συνέδριον επισκόπου», λέγει χαρακτηριστικά ο άγιος Ιγνάτιος (Ιγν., Φιλαδ. 8,1), ενώ η «Διδαχή» προτρέπει: «Εν Εκκλησία εξομολογήση τα παραπτώματά σου, και ου προσελεύση επί προσευχή σου εν συνειδήσει πονηρά, αύτη εστίν η οδός της ζωής» (Διδ. 4,14).

   Ο άγιος Κυπριανός τονίζει πώς ο αμαρτωλός γίνεται πάλι δεκτός στην εκκλησιαστική κοινωνία, δηλαδή στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας «δια της επιθέσεως των χειρών του επισκόπου και του ιερατείου», αφού προηγουμένως εξομολογηθεί (Κυπρ. επιστ. 16,2), δεν επιτρέπει την θεία κοινωνία σε κανένα, «εάν προηγουμένως ο επίσκοπος και το ιερατείο δεν επιθέσουν την χείρα επάνω του» (επιστ. 18,2), η «άφεση», λέγει, πού έγινε «δια των ιερέων» είναι «αρεστή στον Κύριο» (De lapsis 29).

   Ο Ωριγένης θεωρεί σαν φυσικό επακόλουθο, «σύμφωνα με την εικόνα εκείνου πού έδωσε την ιεροσύνη στην Εκκλησία, να αναδέχονται και οι λειτουργοί και ιερείς της Εκκλησίας τα αμαρτήματα του λαού και μιμούμενοι τον Διδάσκαλο, να παρέχουν στο λαό την άφεση των αμαρτιών»(Ωριγ., Εις Λευίτ., Ομιλ ν, 3).

   Ο Μ. Βασίλειος αναφέρεται στην εξομολόγηση κατά την απoστoλική Εκκλησία (Πράξ. ιθ' 18) και συμπεραίνει πώς «είναι ανάγκη να εξομολογούμεθα τα αμαρτήματα εις τούς εμπεπιστευμένoυς την οικονομίαν των μυστηρίων του Θεού» (Α' Κορ. δ' 1), επειδή και οι πρώτοι χριστιανοί «εξομολογούντο εις τούς αποστόλους, οι οποίοι και εβάπτιζον άπαντες» (Μ. Βασιλ, Όροι κατ' επιτ. 288).

   Ο άγιος Ιωάννης ο Xρυσόστoμoς αναφέρει για τούς ιερείς: «Ενώ κατοικούν και περιφέρονται ακόμη εις την γην, ανέλαβον την διεύθυνσιν ουρανίων υποθέσεων με εξουσίαν πού δεν έδωσεν ο Θεός ούτε εις τούς αγγέλους, ούτε εις τούς αρχαγγέλους. Δεν είπε πραγματικά προς τούς αγγέλους, [όσα δέσετε εις την γην, θα είναι δεμένα και εις τούς ουρανούς, και όσα λύσετε εις την γην, θα είναι λυμένα εις τους ουρανούς]... ο δεσμός όμως των ιερέων εγγίζει την ιδίαν την ψυχήν και διαβαίνει προς τούς ουρανούς, και όσα ενεργούν κάτω οι ιερείς, τα επικυρώνει άνω ο Θεός. Ο Δεσπότης εγκρίνει την απόφασιν των δούλων. Μήπως δεν τούς έδωσεν ολόκληρον την ουράνιον εξουσίαν; Τούς είπεν, όποιων τάς άμαρτίας κρατήσετε, θα είναι κρατημέναι» (Χρυσ., Περί Ιερωσ. Λόγος γ' 5).

Η Ορθόδοξη λοιπόν Εκκλησία συνεχίζει αυτή την πρωτοχριστιανική παράδοση της εξομολόγησης ενώπιον του πνευματικού.

(ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΑΙΡΕΣΕΩΝ & ΠΑΡΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ π. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

πηγή

TI ΛΕΝΕ ΟΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΑΙ ΤΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΑΠΑ.

Επειδή το θέμα είναι δύσκολο θέμα και πολλοί με ρωτάνε για την παραίτηση του Πάπα Βενέδικτου,για τον λόγο ότι δεν έχω ρωτήσει κάποια Γέροντα θα αναφέρω μόνο ότι είναι γραμμένο από Καθολικούς αλλά και τι απαντούν οι Ορθόδοξοι Άγιοι μέσα από τα βιβλία τους,ώστε να μην υπάρχει σύγχυση γιατί οι καθολικοί βλέπουν τέλος κόσμου,ενώ οι Ορθόδοξοι την ένωση των εκκλησιών και την αναλαμπή της ορθοδοξίας.Το γεγγονός είναι ότι τα γεγγονότα ξεκινούν μέσα στην άνοιξη.Ας τα δούμε όμως αναλυτικά:10.ΠΕΤΡΟΣ Ο ΡΩΜΑΙΟΣ - Η προφητεία αναφέρει για τον 112ο Πάπα: «Στον τελικό διωγμό της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας θα βασιλεύει εκεί ο Πέτρος Ο Ρωμαίος, ο οποίος θα τροφοδοτήσει το ποίμνιό του μέσα από πολλές ταλαιπωρίες. Μετά η επτάλοφος πόλη θα καταστραφεί και ο φοβερός Κριτής θα κρίνει τους άνθρωπους.Το τέλος ". Ο τελευταίος πάπας μπορεί να σταματήσει μόνο τους Καθολικούς από την ενότητα και τον παπισμό, προκαλώντας αναστάτωση και συνολική σύγχυση. Δείτε του Αγίου Φραγκίσκου από τον 13ο αιώνα την προφητεία του παρακάτω. Πιστεύεται ότι ο επόμενος Πάπας θα 
είναι «Η Δόξα της Ελιάς" είναι ο τελευταίος Πάπας; 
Το πρόβλημα με τις προφητείες που αναφέρονται στις προφητείες του Αγίου Μαλαχία, που δημοσιεύθηκε από τον Thomas A. Nelson, ένα καθολικό Εκδοτικό Οίκο, είναι ότι στα πρωτότυπα έργα του Μαλαχία είναι εισηγμένοι μόνο 111 Πάπες, όχι 112, όπως αναφέρεται στην έκδοση του ΤΑΝ με τις προφητείες . Κάποια στιγμή μεταξύ της πρώτης και των μετέπειτα εκτυπώσεων ο 112ος, Πέτρος ο Ρωμαίος, προστέθηκε στις προφητείες του Μαλαχία.. Προστέθηκε μετά τη δημοσίευση του 1820 με τις προφητείες.Την 19η Απριλίου του 2005 ο Καρδινάλιος Ιωσήφ Ραντ΄ζνλιγκερ εξελέγη Πάπας με το όνομα Βενέδικτος XVI, ο 111ος Πάπας. Το όνομα Βενέδικτος σημαίνει "ευλογία". Μήπως αυτό το όνομα πληρεί αυτομάτως αυτή την προφητεία; 
21η Απριλίου, 2005 - ο Mary Jo Anderson, ένας καθολικός μελετητής και συγγραφέας, λέει ότι η επιλογή του Πάπα με το όνομά του δεν έχει σχέση με την προφητεία του Αγίου Μαλαχία. Αντ 'αυτού, σκέφτεται, ο νέος Πάπας επέλεξε το παρατσούκλι του ως σημείο αναφοράς για τον έκτο αιώνα στον Αγιο Βενέδικτο και την αναζήτησή του για την προστασία της Ρώμης από την εισβολή γερμανικών ειδωλολάτρων ... διεκδικώντας ο ποντίφικας το ίδιο όνομα ελπίζει να προστατεύσει την σύγχρονη Εκκλησία από τις καταστροφικές φιλοσοφίες που προέρχονται από την Γερμανία. Πηγή: WorldNetDaily 
Αξίζει να σημειωθεί ότι:ο Benedict XV - ο οποίος βασίλεψε την περίοδο 1914 - 1922 - ήταν μέτριος παρακάτω από τον Pius Χ, ο οποίος έθεσε σε εφαρμογή μια απότομη καταστολή εναντίον του δογματικού "μοντερνισμού".Ο Πάπας είναι 78 χρόνων,η θητεία του θα να βραχύβια; Είναι αυτή η αρχή της Επταετίας; Θα είναι ο επόμενος πάπας ο τελευταίος πάπας; Θα είναι ο επόμενος Πάπας ένας Ρωμαίος και θα επιλέξει το όνομα του Πέτρου; Ή θα έρθει μετά ο Αντίχριστος και θα δείξει τον εαυτό του ως ένα άτομο της ειρήνης,που θα κάνει ειρήνη με τους εχθρούς του Ισραήλ για επτά χρόνια; Μπορούμε να διαβάσουμε τίποτα σε πρόσφατη επίσκεψη του Πούτιν στο Ισραήλ;
Σήμερα ένας πόλεμος στην Μ.Ανατολή φαντάζει πολύ πιθανό να ξεκινήσει τους επόμενους μήνες.Τα τελευταία λόγια του Μαλαχία: 
Στην τελική δίωξη της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας θα βασιλεύει εκεί ο Πέτρος ο Ρωμαίος, ο οποίος θα τροφοδοτήσει το ποίμνιό του με πολλά δεινά! Μετά από αυτά η επτάλοφος πόλη (Ρώμη, η έδρα του Βατικανού), θα καταστραφεί και ο φοβερός δικαστής θα κρίνει τους ανθρώπους. 
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι τουλάχιστον ένας πάπας είχε ένα παρόμοιο μυστικό όραμα: 

Το 1909, ενώ το ακροατήριο παρακολουθούσε, ο Πάπας Πίος Χ έγειρε πίσω και έκλεισε τα μάτια του. Ξαφνικά "ξύπνησε" και φώναξε: "Αυτό που βλέπω είναι τρομακτικό. Θα είναι ο ίδιος. Θα είναι ο διάδοχός μου. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι ο Πάπας θα εγκαταλείψει τη Ρώμη, και στην έξοδο από το Βατικανό, θα πρέπει να περπατήσει πάνω από τα πτώματα των ιερέων του. " 

Η Προφητεία του Πίος δεν είχε εκπληρωθεί ούτε στη δική του θητεία, ούτε σε αυτή του επόμενου ποντίφικα. Σύμφωνα με το όραμα του Μαλαχία ,η θλίψη της Εκκλησίας , ισχύει για το διάδοχο του Gloria Olivae-τον επόμενο πάπα.   ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΦΑΤΙΜΑ:Το περιεχόμενο έχει ως εξείς; 1 Σεπτεμβρίου 1944.Τώρα πρόκειται να αποκαλύψω το τρίτο κομμάτι του Μυστικού:Αυτό το μέρος είναι η αποστασία της Εκκλησίας!Η Δέσποινά μας ,μας έδειξε το άτομο το οποίο περιγράφω ως Άγιο Πατέρα,μπροστά σε ένα πλήθος που τον επευφημεί.Αλλά υπήρχε μια διαφορά από έναν πραγματικό άγιο Πατέρα,το διαβολικό βλέμμα του,αυτός είχε το βλέμμα του κακού.Στη συνέχεια,μετά από κάποιες στιγμές είδαμε τον ίδιο Πάπα να εισέρχεται σε μια εκκλησία,αλλά αυτή την εκκλησία ήταν η εκκλησία της Κολάσεως.Δεν υπάρχει τρόπος για να περιγραφεί η ασχήμια αυτού του μέρους.Έμοιαζε σαν ένα γκρι φρούριο από τσιμέντο με σπασμένες γωνίες και παράθυρα σαν μάτια.Είχε ράμφος στην οροφή του κτιρίου.Στην συνέχεια σηκώσαμε τα μάτια μας στην Παναγία που μας είπε:Είδατε την αποστασία μέσα στην Εκκλησία.Η επιστολή αυτή μπορεί να ανοιχτεί από τον Αγιο Πατέρα ,Πίο τον 12ο και πριν το 1960.Κατά την Βασιλεία του Ιωάννη Παύλου 2,ο ακρογωνιαίος λίθος του τάφου του Πέτρου πρέπει να αφαιρεθεί και να μεταφερθεί στην Φάτιμα,επειδή το δόγμα της Πίστης δεν διατηρείται πια στην Ρώμη,η εξουσία του θα αφαιρεθεί και θα παραδοθεί στην Φάτιμα.Ο Καθεδρικός Ναός της Ρώμης πρέπει να καταστραφεί και ένας νέος θα ανεγερθεί στην Φάτιμα.Εάν 69 εβδομάδες μετά την ανακοίνωση αυτή η Ρώμη συνεχείζει τα αίσχη της,η πόλη θα καταστραφεί.Η Παναγία μας είπε ότι αυτό είναι γραμμένο στον προφήτη δανιήλ κεφ 9 στίχοι 24-25 και στον ματθαίο κεφ.21 στίχοι 42-44.Ο Πάπας Βενέδικτος στις 13 Μα'ί'ου 2010 στην Φάτιμα δήλωσε μπροστά σε πλήθος 500.000 οπαδών του ότι όποιος νομίζει πως η προφητική επιστολή της Φάτιμα έχει τελειώσει πλανάται πλάνη οικτρά!  ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΣΤΡΑΔΑΜΟ[ VIII-93]:Sepi moys sans plus obtiendra prelature.Par son decez grand scisme fera naistre:Sept moys tiendra un autre la preture,Pres de Venise paix,union renaistre.  Για επτά μήνες όχι περισσότερο,θα κρατήσει την θέση του ιεράρχη.Με το θάνατό του θα γεννηθεί ένα μεγάλο σχίσμα:Για επτά μήνες ένας άλλος θα κάνει τον ιεράρχη κοντά στην Βενετία.Η ειρήνη και η ένωση θα ξαναγεννηθούν.ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΗΛΕΡΑΜΑ ''ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ 2000''είχε εκδοθεί το 1990 περίπου: H διάρκεια της θητείας του νέου Πάπα όπως αναφέρεται στον Νοστράδαμο στο VIII 93,δεν θα είναι ουσιαστική και θα κρατήσει μόνο επτά μήνες,ενώ στους κόλπους της καθολικής εκκλησίας θα δημιουργηθεί σχίσμα[ήδη υπάρχει ερώτηση από δημοσιογράφους για τέτοια περίπτωση στην δημοσίευση που κάναμε από την Ιταλική εφημερίδα isole24 ore]O τελευταίος Πάπας,θα κρατηθεί στην Έδρα μόνο για 7 μήνες ενώ στον τελευταίο στίχο υπάρχει η αισιόδοξη πρόβλεψη για μια ένωση της εκκλησίας.Να υποθέσουμε ότι αυτή η ένωση αφορά όλες τις Χριστιανικές εκκλησίες;[Kαθολική-Προτεσταντική και Oρθόδοξη]ύστερα από τόσους αιώνες διαμάχης και σχίσματος;Kαιρός όμως να παρουσιάσω τους Ορθόδοξους Αγίους και τι έχουν πει για τον Πάπα ώστε να έχουμε την θεοφώτιστη   γνώση.Ξεκινάω με τον Ανώνυμο γιατί αναφέρει την εποχή του τέλους του Παπισμού και της ενώσεως των εκκλησιών.:17. Μάχη επτά κρατών εις Κωνσταντινούπολιν. Τρία ημερονύκτια σφαγή. Νίκη ενός μεγαλυτέρου κράτους κατά εξ κρατών.


18. Συμμαχία εξ κρατών κατά του εβδόμου κράτους και τρία ημερονύκτια σφαγή.

19. Παύσις πολέμου υπό Αγγέλου Χριστού και παράδοσις Πόλεως τοις Έλλησι.

20. Υπόκυψις Λατίνων εις την αλάνθαστον πίστιν Ορθοδόξων.

21. Εξωθήσεται Ορθόδοξος Πίστις από Ανατολών μέχρι Δυσμών.

22. Φόβος και τρόμος βαρβάρων υπ' αυτής.

23. Πτώσις του Πάπα και ανακήρυξις ενός Πατριάρχου δι' όλην την Ευρώπην.      Επίσης ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός αναφέρει:"Tον Πάπα να καταράσθαι αυτός θα είναι η αιτία."Θα είναι αιτία όμως για ποιό πράγμαμας το επεξηγεί ο Γέροντας Πα'ί΄σιος:''Όσο για την κατάσταση στην πρώην Γιουγκοσλαβία , αυτή είναι προϊόν του Βατικανού .Είναι οι «ευλογίες » του Πάπα , του «μεγάλου χριστιανού» . Τα νοήματα όλων αυτών συλλαμβάνει ο διεθνής σιωνισμός , το διεθνές χρηματιστήριο που ονομάζεται Αμερική . Αμερική δεν υπάρχει . Οι σιωνιστές είναι η Αμερική .Αυτοί λοιπόν αφού λάβουν τα μηνύματα τα σατανικά , το προωθούν στο Βατικανό , αυτό τα μετατρέπει σε σχέδια και στην συνέχεια καλεί το Ισλάμ να τα εφαρμόσει. Αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργούν σήμερα τα σατανικά σχέδια . Αυτοί κατόρθωσαν και αιχμαλώτισαν τους ηγέτες μας .
Οι ελπίδες μας είναι μόνο στον Θεό . Κι εσείς να ζείτε χριστιανικά , γιατί σας λέω υπεύθυνα –και θα το δείτε- ότι δεν έχουμε μέρες . Αυτό που ανάβει τώρα στα Βαλκάνια θα συνεχιστεί . Αυτό θα είναι η αφετηρία μέσω της οποίας ο Θεός , με το δικό Του τρόπο , θα ελευθερώσει τους χριστιανούς και θα τους υψώσει πάλι στην γραμμή τους . Και θα επανέλθει το Βυζάντιο. Και ξέρετε γιατί ; Διότι οι Ευρωπαίοι λαοί θα ξαναενωθούν . Ποιος θα τους καθοδηγεί ; Δεν κρατάει κανείς . Μόνο εμείς κρατάμε την Ορθόδοξη πίστη .''Aυτά από μένα για μην βγουν από ιστοσελίδες και σας τρομάξουν για τέλος κόσμου και αντίχριστο,ο οποίος μπορεί να εμφανιστεί σαν πρόδρομος που θα προετοιμάσει τον δρόμο για τον τελικό αντίχριστο που θα έρθει μετά από πολλές δεκαετίες.
πηγή

ΠΕΡΙ ΑΝΕΙΛΙΚΡΙΝΟΥΣ ΦΙΛΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ.

Περί ανειλικρινούς φίλου

Ό ανειλικρινής φίλος είναι άνθρωπος ιδιοτελής, άφιλος, κρυψίνους, εγωιστής, υποκριτής. Φοράει το προσωπείο της φιλίας για να ωφεληθεί από οτιδήποτε χρήσιμο μπορεί να προκύψει. Λέει ψέματα όταν μιλάει για φιλία και έχει δόλο μέσα του όταν παριστάνει τον αφοσιωμένο. 

Ό ίδιος θέλει τη βοήθεια του φίλου του όταν όμως εκείνος του ζητάει βοήθεια, την αρνείται, προφασιζόμενος χίλιες δυο δικαιολογίες. Επιδεικνύει φιλία όταν όλα πάνε καλά, αλλά όταν ό φίλος του περνάει δύσκολα τον απαρνείται. Τον θυμάται όταν αυτός είναι ευτυχισμένος και από μακριά ζητάει να μάθει γι' αυτόν. Εύχεται ευτυχία σ' αυτόν πού ήδη ευτυχεί και υγεία στον υγιή. 

Σ' αυτόν πού πράττει σωστά, του εύχεται ευπραγία. Ενώ έχει δόξα, του εύχεται ευδοξία κι ενώ ό φίλος του είναι πλούσιος, του στέλνει πλούσια δώρα κάνει δε ότι μπορεί για να δείξει φιλία προς επίδειξη. 

Τον ξεχνάει όμως γρήγορα όταν πέσει σε ατύχημα και δεν ρωτάει γι' αυτόν. Ενώ είναι γείτονας του, δεν ενδιαφέρεται τον αποφεύγει και τον καταριέται. Του καταλογίζει ανοησία για το γεγονός ότι δυσκολεύεται κάπου, τον ξεχνάει στην ασθένεια του, δεν τον πλησιάζει στη δυστυχία του, σαν ατυχήσει τον αποστρέφεται, ταπεινωμένο τον εξουθενώνει, όταν πτωχεύσει δεν θέλει καν να τον βλέπει, όταν πεινάει δεν τον φροντίζει, ακόμα και όταν πάει να πεθάνει δεν τον ελεεί- Τέτοιος είναι ό ανειλικρινής φίλος.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ.

πηγή

«Γεννηθήτω τὸ θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς». (Ἁγίου Μακαρίου Ἐπ. Κορίνθου, Ἑρμηνεία στό «Πάτερ Ἡμῶν»)

  «Γεννηθήτω τὸ θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς»

Δὲν ὑπάρχει τίποτε πιὸ μακάριο καὶ πιὸ εἰρηνικὸ πράγμα, οὔτε στὴ γῆ οὔτε στὸν οὐρανό, ἀπὸ τὸ νὰ κάνει κανεὶς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἑωσφόρος ἦταν στὸν οὐρανό. Ἐπειδὴ δὲν ἤθελε ὅμως νὰ κάνει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, γκρεμίστηκε στὸν Ἅδη. Ὁ Ἀδὰμ ἦταν μέσα στὸν Παράδεισο καὶ τὸν τιμοῦσε σὰν βασιλιὰ ὅλη ἡ κτίση. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν φύλαξε τὴ θεϊκὴ ἐντολή, ἔπεσε στὴν ἐσχάτη ταλαιπωρία. Ἐκεῖνος λοιπὸν ποὺ δὲν θέλει νὰ κάνει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, εἶναι καθολικὰ ὑπερήφανος. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ προφήτης Δαβὶδ μὲ τὸ δίκιο του, κατὰ κάποιο τρόπο, καταριέται αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους καὶ λέει: «Ἐπέπληξες, Κύριε, τοὺς ὑπερήφανους, ποὺ ἀρνοῦνται νὰ ὑπακούσουν στὸ νόμο Σου. Καταραμένοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ παρεκκλίνουν ἀπὸ τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν σου».
Καὶ σὲ ἄλλο σημεῖο ἀναφέρει: «Οἱ ὑπερήφανοι κάνουν πολλὲς παρανομίες καὶ παραβάσεις».

Μὲ ὅλα αὐτὰ ὁ Προφήτης ἀποδεικνύει ὅτι αἰτία τῆς παρανομίας εἶναι ἡ ὑπερηφάνεια. Καὶ τὸ ἀντίθετο, αἰτία τῆς ὑπερηφάνειας, εἶναι ἡ παρανομία. Γι’ αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον νὰ βρεῖ κανεὶς ἄνθρωπο ταπεινὸ ἀνάμεσα στοὺς παράνομους ἢ ἄνθρωπο νὰ φυλάττει τὸ νόμο τοῦ Θεοῦ ἀνάμεσα στοὺς ὑπερήφανους, διότι ἡ ὑπερηφάνεια εἶναι ἀρχὴ καὶ τέλος κάθε κακίας.

Θέλημα ὅμως τοῦ Θεοῦ εἶναι νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὰ κακὰ καὶ νὰ κάνουμε τὰ καλά, καθὼς μᾶς τὸ λέει καὶ ὁ προφήτης: «Ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ καὶ ποίησον ἀγαθόν». Δηλαδὴ «παραμέρισε τὸ κακὸ καὶ κᾶνε τὸ καλό». Καλὰ δὲ εἶναι, ὅσα ἀναφέρονται στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ ὅσα μᾶς ἔχουν παραδώσει οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ ὄχι ὅσα ὁ καθένας μας ἀσύνετα διακηρύττει, τὰ ὁποῖα πολλὲς φορὲς εἶναι βλαβερὰ γιὰ τὶς ψυχὲς καὶ ὁδηγοῦν τὸν ἄνθρωπο στὴν ἀπώλεια.

Ἂν ὅμως ἀκολουθοῦμε τὶς συνήθειες τοῦ κόσμου ἢ ἂν ὁ καθένας κινεῖται ἀνάλογα μὲ τὶς ἐπιθυμίες του, τότε, καὶ ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί, δὲν θὰ ἔχουμε καμιὰ διαφορὰ ἀπὸ τοὺς ἄπιστους, οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύουν οὔτε ἐφαρμόζουν τὶς Γραφές. Ἐπίσης δὲν θὰ διαφέρουμε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ποὺ ζοῦσαν τὴν περίοδο ἐκείνη τῆς ἀναρχίας, ἡ ὁποία ἀναφέρεται στὸ βιβλίο τῶν Κριτῶν. Ἐκεῖ λοιπὸν λέει: «Ὁ καθένας ἔκανε ἐκεῖνο ποὺ ἔκρινε ὅτι εἶναι καλὸ γιὰ τὰ δικά του μάτια καὶ τὰ δικά του κριτήρια, διότι δὲν ὑπῆρχε βασιλιᾶς νὰ κυβερνήσει τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες».

Γιὰ τὸν ἴδιο λόγο καὶ οἱ Ἑβραῖοι, ἤθελαν νὰ θανατώσουν τὸν Κύριό μας ἀπὸ τὸ φθόνο τους, ἐνῶ ὁ Πιλάτος ἤθελε νὰ τὸν ἀπολύσει, διότι δὲν ἔβρισκε σ’ Αὐτὸν αἰτία θανάτου. Ἐκεῖνοι ὅμως πῆραν τὸ λόγο καὶ εἶπαν: «Ἐμεῖς ἔχουμε νόμο, καὶ σύμφωνα μὲ τὸ νόμο μας, πρέπει νὰ πεθάνει, ἐπειδὴ ὀνόμασε τὸν ἑαυτὸ του Υἱὸ τοῦ Θεοῦ». Αὐτὰ ὅμως ἦταν ὅλα ψέματα. Γιατί ποῦ βρίσκεται στὸ νόμο ὅτι πρέπει νὰ πεθάνει ὅποιος θὰ ὀνομάσει τὸν ἑαυτὸ του υἱὸ τοῦ Θεοῦ, ἐφόσον μάλιστα ἡ Ἁγία Γραφὴ ὀνομάζει τοὺς ἀνθρώπους θεοὺς καὶ υἱοὺς τοῦ Θεοῦ; «Ἐγὼ εἶπα ὅτι εἶσθε ὅλοι θεοὶ καὶ υἱοὶ τοῦ ὕψιστου Θεοῦ». Ὁπότε, λέγοντας οἱ Ἑβραῖοι «νόμο ἔχουμε», λένε ψέματα, διότι τέτοιος νόμος δὲν ὑπάρχει.

Βλέπεις, ἀγαπητέ, ὅτι ἔκαναν νόμο τὸ φθόνο καὶ τὴν κακία τους; Σ’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ἀναφέρεται ὁ σοφὸς Σολομώντας, ὅταν λέει: «Ἂς κάνουμε νόμο τὴ δύναμή μας, γιὰ νὰ παγιδεύσουμε κρυφὰ τὸν δίκαιο». Ὁ νόμος βέβαια καὶ οἱ Προφῆτες ἔγραφαν ὅτι θὰ ἔλθει ὁ Χριστὸς καὶ θὰ σαρκωθεῖ καὶ θὰ πεθάνει γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου, ὄχι ὅμως γιὰ τὸ σκοπὸ ποὺ ἔθεταν ἐκεῖνοι, οἱ παράνομοι.

Λοιπόν, ἂς προσπαθήσουμε νὰ μὴν πάθουμε κι ἐμεῖς ὅτι ἔπαθαν οἱ Ἑβραῖοι. Ἂς φροντίσουμε νὰ τηροῦμε τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου μας καὶ ἂς μὴν πορευόμαστε ἔξω ἀπὸ ὅσα εἶναι γραμμένα στὴν Ἁγία Γραφή. Καὶ «οἱ ἐντολές Του δὲν εἶναι βαριές», καθὼς τὸ λέει καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης. Καὶ ἐπειδὴ ὁ Κύριός μας ἔκανε τὸ θέλημα τοῦ Πατέρα Του ἀνελλιπῶς στὴ γῆ, γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ Τὸν παρακαλοῦμε νὰ δίνει δύναμη καὶ σέ μᾶς καὶ νὰ μᾶς φωτίζει νὰ κάνουμε κι ἐμεῖς τὸ ἅγιό Του θέλημα στὴ γῆ, καθὼς τὸ κάνουν οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι στὸν Οὐρανό. Διότι «χωρὶς τὴ δική Του συνέργεια, δὲν μποροῦμε νὰ κάνουμε τίποτε». Καὶ ἔτσι ὅπως ὑποτάσσονται οἱ Ἄγγελοι χωρὶς ἀντιλογία σ’ ὅλα τὰ θεῖα προστάγματά Του, ἔτσι πρέπει νὰ ὑποτασσόμαστε κι ἐμεῖς ὅλοι οἱ ἄνθρωποι στὸ θεῖο θέλημά Του, τὸ ὁποῖο περιέχεται μέσα στὶς Ἅγιες Γραφές, γιὰ νὰ ὑπάρχει εἰρήνη στὴ γῆ μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, ὅπως καὶ στὸν Οὐρανὸ μεταξὺ τῶν Ἀγγέλων καὶ γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ λέμε μὲ παρρησία πρὸς τὸν Θεὸ Πατέρα μας: «Τὸν ἄρτον «ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον».