Κυριακή της Τυρινής«Αποθώμεθα τα έργα του σκότους» π.Αλέξιος Αλεξόπουλος

Την ανάμνηση της από τον Παράδεισο εξορίας των πρωτοπλάστων μας χαρίζει σήμερα η Εκκλησία μας. βρισκόμαστε έξω και καλούμαστε να αγωνιστούμε στο στάδιο της Αγίας Τεσσαρακοστής, ώστε να μπούμε ξανά στον Παράδεισο με τον Αναστάντα Χριστό.

Περίοδος προετοιμασίας ξανοίγεται μπροστά μας, ημέρα περισυλλογής, θλίψης για την απώλεια, επιθυμίας της επανόδου, απόφασης μετανοίας η σημερινή ημέρα για κάθε Χριστιανό. Ακριβώς το αντίθετο απ΄ ότι συμβαίνει έξω από την εκκλησία, όπου κυριαρχεί κυριολεκτικά το πανηγύρι του διαβόλου. (Για να επιβεβαιώσει την επιβουλή του για τον άνθρωπο). Αυτά που ο Απόστολος Παύλος, μας καλεί να αρνηθούμε, έχουν την τιμητική τους. «Αποθώμεθα τα έργα του σκότους».

Τα έργα που γίνονται με σκοτισμένο νου. Από άγνοια της αλήθειας ή παραποίησή της.

Τα έργα που γίνονται στο σκοτάδι, μακριά από ανθρώπινα βλέμματα ή πίσω από τη μάσκα.

Τα έργα που οδηγούν στο αιώνιο σκοτάδι.

Σήμερα, λοιπόν, είναι ημέρα αποφάσεως για το τι θα ακολουθήσουμε εμείς!!! Καλή Σαρακοστή!!!

πηγή

π. Αυγουστίνος Καντιώτης : η θαυματουργός προσευχή [ομιλία]

πηγή

Διαχρονικός και προφητικός ο λόγος του.

Από τον Πατροκοσμά στο σήμερα!

π. Αυγουστίνος Καντιώτης : η θαυματουργός προσευχή [ομιλία]

Ἀπέναντι τοῦ Παραδείσου

    

Ὁ Ἀδάμ, ὁ πατέρας τῆς οἰκουμένης, ἐγνώριζε στόν Παράδεισο τή γλυκύτητα τῆς θείας ἀγάπης. Ἔτσι, μετά τήν ἔξωσή του ἀπό τόν Παράδεισο γιά τό ἁμάρτημά του, ἐγκαταλειμμένος ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, θλιβόταν πικρά καί ὀδυρόταν μέ βαθεῖς στεναγμούς. Ὅλη ἡ ἔρημος ἀντηχοῦσε ἀπό τούς λυγμούς του. Ἡ ψυχή του βασανιζόταν μέ τή σκέψη: «Ἐλύπησα τόν ἀγαπημένο μου Θεό». Δέν μετάνοιωνε τόσο γιά τήν Ἐδέμ καί τό κάλλος της, ὅσο γιά τήν ἀπώλεια τῆς θείας ἀγάπης, πού τραβᾶ ἀχόρταγα τήν ψυχή στό Θεό.
Τό ἴδιο καί κάθε ψυχή πού γνώρισε μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα τό Θεό κι ὕστερα ἔχασε τή χάρη, δοκιμάζει τό ἀδαμιαῖο πένθος. Θλίβεται ἡ ψυχή καί μεταμελεῖται σφοδρῶς, ὅταν προσβάλη τόν ἀγαπημένο Κύριο.
Βασανιζόταν κι ὀδυρόταν στή γῆ ὁ Ἀδάμ κι ἡ γῆ δέν τοῦ ἔδινε χαρά. Νοσταλγοῦσε τό Θεό κι ἐφώναζε:
Διψᾶ ἡ ψυχή μου τόν Κύριο καί Τόν ἀναζητῶ μέ δάκρυα. Πῶς νά μήν Τόν ζητῶ;
Ὅταν ἤμουν μαζί Του, ἀγαλλόταν εἰρηνικά ἡ ψυχή μου καί ἤμουν ἀπρόσιτος γιά τούς ἐχθρούς.
Τώρα ὅμως ἀπέκτησε ἐξουσία πάνω μου τό πονηρό πνεῦμα καί κλονίζει καί τυραννεῖ τήν ψυχή μου. Γι᾽ αὐτό λυώνει ἡ ψυχή μου γιά τόν Κύριο μέχρι θανάτου. Τό πνεῦμα μου ὁρμᾶ πρός τό Θεό καί τίποτε τό γήϊνο δέν μέ παρηγορεῖ· κι ἡ ψυχή μου δέν βρίσκει πουθενά παρηγοριά, ἀλλά ποθεῖ διψασμένα νά Τόν δῆ καί νά Τόν ἀπολαύση ὡσότου χορτάση. Δέν μπορῶ νά Τόν λησμονήσω οὔτε στιγμή κι ἀπό τόν πολύ μου πόνο στενάζω καί ὀδύρομαι: Ἐλέησόν με ὁ Θεός, τό παραπεσόν Σου πλάσμα».
Ἔτσι ὀδυρόταν ὁ Ἀδάμ κι ἔτρεχαν ποτάμι τά δάκρυα ἀπό τό πρόσωπό του κι ἔπεφταν στό στῆθος του καί στή γῆ.
Μέ δέος ἄκουγε ὅλη ἡ ἔρημος τούς στεναγμούς του.
Ζῶα καί πουλιά σιωποῦσαν ἀπό θλίψη.
Κι ὁ Ἀδάμ ὀδυρόταν, γιατί μέ τό ἁμάρτημά του στερήθηκαν ὅλοι τήν εἰρήνη καί τήν ἀγάπη.
Ἦταν μεγάλη ἡ θλίψη τοῦ Ἀδάμ μετά τήν ἐξορία του ἀπό τόν Παράδεισο. Σάν εἶδε ὅμως τό γυιό του Ἄβελ σκοτωμένο ἀπό τόν Κάϊν, αὐξήθηκε ἀκόμα πιό πολύ ἡ θλίψη τοῦ Ἀδάμ· φοβερά στενοχωρημένος κοίταζε κι ἔκλαιγε:
«Ἐξ ἐμοῦ λαοί ἐξελεύσονται καί πληθυνθήσονται ἐπί τῆς γῆς· κι ὅλοι θά ὑποφέρουν, θά ζοῦν μέσα στήν ἔχθρα καί στόν ἀλληλοσκοτωμό».
Κι ἦταν ἡ θλίψη του μεγάλη σάν τόν ὠκεανό· καί τήν καταλαβαίνουν μόνον οἱ ψυχές πού γνώρισαν τόν Κύριο καί τήν ἀνείπωτη ἀγάπη Του.
Κι ἐγώ ἔχασα τή χάρη καί φωνάζω μαζί μέ τόν Ἀδάμ: «Σπλαγχνίσου με Κύριε. Δῶσε μου πνεῦμα ταπεινώσεως καί ἀγάπης».
Ὤ ἀγάπη τοῦ Κυρίου! Ὅποιος σέ γνώρισε, σ᾽ ἀναζητεῖ ἀκούραστα καί φωνάζει μέρα καί νύχτα:
«Σέ ποθῶ, Κύριε, καί Σ᾽ ἀναζητῶ μέ δάκρυα. Πῶς νά μή Σέ ζητῶ; Ἐσύ μοῦ ἔδωσες νά Σέ γνωρίσω μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα, κι αὐτή ἡ θεία γνώση τραβᾶ ἀδιάκοπα τήν ψυχή μου κοντά Σου».
Θρηνεῖ ὁ Ἀδάμ:
«Δέν μέ τέρπει ἡ σιγή τῆς ἐρήμου.
Δέν μέ τραβοῦν τῶν βουνῶν τά ψηλώματα.
Δέν μ᾽ ἀναπαύει ἡ ὀμορφιά τῶν δασῶν καί τῶν λειβαδιῶν.
Δέν καταπραΰνει τόν πόνο μου τῶν πουλιῶν τό κελάδημα.
Τίποτε, τίποτε δέν μοῦ δίνει τώρα χαρά,
Ἡ ψυχή μου ράγισε ἀπό τήν πολύ στενοχώρια.
Τόν ἀγαπημένο Θεό μου ἐπρόσβαλα.
Κι ἄν μέ ξανάπαιρνε στόν παράδεισο ὁ Κύριος καί ἐκεῖ θά θρηνοῦσα λυπητερά, πονεμένα γιατί πίκρανα τόν ἀγαπημένο μου Θεό».

Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης

πηγή

Η ΘΕΑ....ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ!

Ο Ζ. Κλεμανσώ (πρωθυπουργός της Γαλλίας), 
που ήταν κεκηρυγμένος άθεος, 
γειτόνευε το σπίτι του με την κατοικία 
ενός Ιερέα, που στο μικρό του κήπο
 υπήρχε κι ένα δέντρο.
Μεγαλώνοντας το δέντρο είχε κρύψει
 τη θέα σ' ένα από τα παράθυρα 
του Κλεμανσώ.

Κάλεσε λοιπόν μια μέρα τον Ιερέα και
 του έκανε παράπονα για το ζήτημα αυτό.

Ο Ιερέας, που εκτός από το ότι ήταν άγιος άνθρωπος είχε και χιούμορ, 
του απάντησε. 

Αστειεύεστε, που δε θα σας κάνω αυτή τη χάρη, Κύριε Πρωθυπουργέ.
 Θέλετε ν' ακούσω αύριο στη Μέλλουσα Κρίση 
"Αιδεσιμώτατε είστε ένοχος.
¨Εκρυψες από τον Κλεμανσώ τη θέα...του Ουρανού" !!! 
πηγή

ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου.

πηγή

Γιατί σέ καιρό νηστείας νηστεύουμε τό λάδι καί τά ψάρια καί τρῶμε ἐλιές καί αὐγοτάραχο;

Ἀπαντᾶ ὁ ἀείμνηστος καθηγητής τῆς Λειτουργικῆς Ἰω. Φουντούλης 

 

Ἡ παλιά καί ἀληθινή νηστεία συνίσταται στήν πλήρη ἀποχή τροφῆς ἤ στήν ξηροφαγία. Ἐπειδή ὅμως αὐτή δέν εἶναι δυνατόν νά τηρηθεῖ στίς μεγάλες περιόδους τῶν νηστειῶν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, λόγῳ δύσκολων
συνθηκῶν ζωῆς ἤ ἔλλειψης ζήλου, ἔχουν στήν πράξη ἐπινοηθεῖ διάφορες διευκολύνσεις, ὥστε νά εἶναι δυνατή ἡ ἐφαρμογή τῆς νηστείας ἀπό ὅλους τούς πιστούς.
Στήν ἀρχαία ἐποχή οἱ χριστιανοί μετά τήν ἐνάτη ὥρα (3 μ.μ.) τῶν νηστήσιμων ἡμερῶν κατέλυαν μόνο νερό καί ψωμί. Σιγά-σιγά ὅμως ὄχι μόνο ἡ διάρκεια τῆς ὁλοκληρωτικῆς ἀποχῆς ἀπό τροφή περιορίστηκε στά συνηθισμένα καί στίς ἄλλες μέρες ὅρια γι᾿ αὐτό μετατέθηκαν καί οἱ Ἑσπερινοί τῆς Τεσσαρακοστῆς καί οἱ Προηγιασμένες τό πρωί ἀλλά καί ἄλλα εἴδη τροφῶν ἄρχισαν νά χρησιμοποιοῦνται, ὅπως οἱ καρποί, τά ὄσπρια, τά ὀστρακόδερμα, τά μαλάκια κ.ο.κ.
Μέσα στά πλαίσια αὐτά μπορεῖ νά κατανοηθεῖ καί τό ὅτι τρῶμε ἐλιές κατά τίς ἡμέρες πού δέν τρῶμε λάδι, καί αὐγοτάραχο κατά τίς ἡμέρες πού ἀπέχουμε ἀπό ψάρια. Γιά τό πρῶτο μποροῦμε νά ἐπικαλεστοῦμε τό λόγο ὅτι οἱ ἐλιές τρώγονται ὡς καρπός, ἐνῶ ἡ ἀπαγόρευση τοῦ λαδιοῦ ἀφορᾶ στά φαγητά πού παρασκευάζονται μέ λάδι. Γιά τό δεύτερο ἡ δικαιολογία εἶναι λιγότερο εὔλογη, ἀφοῦ δέν ἰσχύει τό ἴδιο γιά τό γάλα ἤ τά αὐγά, ἀλλά καί αὐτά ἀπαγορεύονται κατά τίς νηστεῖες μας ὡς «καρπός... καί γεννήματα ὧν ἀπεχόμεθα» κατά τόν 56ο κανόνα τῆς Πενθέκτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Γνωρίζω πάντως εὐλαβεῖς χριστιανούς πού κατανοοῦν ὅτι πρόκειται γιά «οἰκονομία», καί κατά τίς ἡμέρες τῶν μεγάλων νηστειῶν, ὅπως καί τήν παραμονή πού θά κοινωνήσουν, ἀπέχουν καί ἀπό ἐλιές καί ἀπό αὐγοτάραχο.
Εἶναι ἀλήθεια πώς αὐτή τήν ἐρώτηση τήν ἀκοῦμε συχνά ἀπό καλοπροαίρετους πιστούς καί συχνότερα ἀπό μερικούς πού εἰρωνεύονται τίς νηστεῖες. Θά μποροῦσε καί στίς δύο περιπτώσεις νά ὑπογραμμιστεῖ ἡ ἐλαστικότητα καί τό φιλάνθρωπο τῶν σχετικῶν ἐθίμων καί τῶν κανόνων τῆς Ἐκκλησίας, πού δέν ἔχουν σκοπό νά ἐξοντώσουν τούς ἀνθρώπους, ἀλλά νά τούς βοηθήσουν νά ἀσκηθοῦν στήν ἐγκράτεια καί νά κυριαρχήσουν στά πάθη τους. Ἄν τούς σκανδαλίζουν οἱ τροφές αὐτές, μποροῦν νά ἀπέχουν ἀπό αὐτές χωρίς κατά τόν ἀπόστολο νά ἐξουθενώνουν τούς «ἐσθίοντας» ἤ νά «κρίνουν» (Ρω 14,3) τήν Ἐκκλησία γιά τήν φιλάνθρωπη τακτική της. Τό νά ἀναλάβει ἡ Ἐκκλησία ἀγώνα γιά τήν ἐκκαθάριση τῶν σχετικῶν μέ τή νηστεία ἐθίμων καί τῶν τροφῶν πού τρώγονται ἤ ὄχι σ᾿ αὐτήν, οὔτε τοῦ παρόντος εἶναι οὔτε μπορεῖ νά μείνει πάντοτε μέσα στά ὅρια τῆς σοβαρότητος. Ἐκεῖνο πού πρωτεύει εἶναι ὁ τονισμός τῆς ἀνάγκης τῆς νηστείας καί τῆς πνευματικῆς ὠφέλειας πού προέρχεται ἀπ᾿ αὐτή, καθώς καί ἡ προσπάθεια γιά τήν κατά τό δυνατόν συμμόρφωση τῶν πιστῶν στίς σχετικές ἐκκλησιαστικές διατάξεις, πού ἀρκετά ἔχουν ἀτονήσει στίς μέρες μας.

πηγή   μεταφορά

Το πάθος της κοιλιοδουλείας, Όσιος Νείλος ο Ασκητής

Ρώτησαν κάποτε τον όσιο Νείλο

 τον ασκητή , σχετικά με το άσχημο 

πάθος της κοιλιοδουλείας ,

 και ο Όσιος είπε τα παρακάτω : 

'' Το να βαδίζει κανείς με την 

κοιλιά είναι αλήθεια ότι σημαίνει

 την ηδονή , επειδή αιτία όλων 

σχεδόν των ηδονών είναι η κοιλιά. 

Όταν αυτή γεμίσει ακολουθούν 

δυνατές επιθυμίες και για τις άλλες ηδονές · όταν όμως είναι

 άδεια οι επιθυμίες είναι πιο ήμερες και σταθερές . ( ... ) 

Ο φιλήδονος λοιπόν περπατάει με την κοιλιά αφού ολόκληρος

 γέρνει στην απόλαυση και τις ηδονές. 

Αυτός που μόλις αρχίζει να ζει με αρετή αφαιρεί το 

λίπος της κοιλιάς αποφεύγοντας τις τροφές που παχαίνουν. 

Εκείνος που βελτιώνεται στην ενάρετη ζωή καθαρίζει το 

εσωτερικό της κοιλιάς , και ο τέλειος καθαρίζει ολόκληρη 

την κοιλιά απορρίπτοντας τελείως ό,τι ξεπερνάει τα

 απολύτως απαραίτητα. 
Ταιριάζει πάρα πολύ λοιπόν η φράση θα περπατάς με το στήθος 

και την κοιλιά , γιατί η ηδονή δεν χαρακτηρίζει εκείνους που 

στέκονται όρθιοι και ήρεμοι αλλά όσους έχουν πάθη και 

είναι γεμάτοι 

ταραχή. 

Και πιο κοντά στο πάθος της γαστριμαργίας είναι το σεξουαλικό.

 Έτσι και η φύση για να δείξει την ομοιότητά τους τοποθέτησε τα 

γενετήσια όργανα κάτω από την κοιλιά , 

δείχνοντας με την εγγύτητα 

τη συγγένεια. Αν είναι ασθενικό το γενετήσιο πάθος 

αυτό οφείλεται

 στην κοιλιά που είναι άδεια, κι αν είναι ισχυρό 

και έντονο , 

από την κοιλιά παίρνει τη δύναμή του '' .

                   ΣΟΦΙΑ  

ΑΓΙΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ

πηγή

Πρωτοπρ. Διονύσιος Τάτσης, Άνθρωποι εξωτερικής μορφώσεως

Πηγή

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΜΟΡΦΩΣΕΩΣ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση 

ΤΟΝΙΖΕΤΑΙ καί ὑπερτονίζεται στήν ἐποχή μας ἡ ἀξία τῆς ἐνημέρωσης, γιά τά διάφορα προβλήματα, πού ἀντιμετωπίζουν οἱ ἄνθρωποι. Οἱ ὑπέρμαχοί της νομίζουν ὅτι μέ τόν τρόπο αὐτό θά βρεθοῦν καλύτερες λύσεις καί, ἄν εἶναι προεκλογική περίοδος, θά μπορέσει ὁ λαός νά ἐκλέξει τούς ἱκανότερους πολιτικούς. Το ἐρώτημα ὅμως εἶναι ἄν ἡ ἐνημέρωση εἶναι ἀντικειμενική καί ὄχι παραπληροφόρηση.

Στίς ἡμέρες μας δέν μπορεῖ κανείς νά ἔχει ἐμπιστοσύνη στά ὅσα προβάλλονται καί λέγονται. Τά πρόσωπα πού ἐργάζονται στόν τύπο καί τά ἄλλα μέσα ἐνημέρωσης δέν διακρίνονται γιά τήν εὐαισθησία ἀπέναντι στήν ἀλήθεια τῶν πραγμάτων.
Συνήθως τά λένε ὅπως τά θέλουν ἤ ὅπως τούς ὑπαγορεύουν τά ἀφεντικά τους. Ὅλοι ἀγωνίζονται, γιά νά δημιουργήσουν ἐντυπώσεις, ἄλλοτε εἰς βάρος τῶν ἀντιπάλων τους καί ἄλλοτε ὑπέρ τῶν συμφερόντων τους. Ἀκριβῶς τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ τούς καλεσμένους τῶν ἐκπομπῶν, καθηγητές, πολιτικούς, οἰκονομολόγους κ.λπ, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται καί αὐτοί γιά τήν προβολή τῶν προσώπων, πού συμπαθοῦν ἀλλά καί τή δική τους προβολή, τήν ὁποία προβολή στην κατάλληλη στιγμή, θά τή χρησιμοποιήσουν, γιά νά ἐκλεγοῦν βουλευτές ἤ γιά νά καταλάβουν κάποια ἐπίζηλη θέση.Ὅλα αὐτά συμβαίνουν ἐκτός κοινοβουλίου. Θά περίμενε κανείς ὅτι ἐντός τοῦ «ναοῦ τῆς δημοκρατίας» τά πράγματα θά ἦταν καλύτερα. Ὅμως κι ἐκεῖ ὅλα εἶναι ὑποβαθμισμένα. Ἡ συντριπτική πλειονότητα τῶν βουλευτῶν τάσσεται ὑπέρ τῆς συσκότισης τῆς ἀλήθειας καί τῆς προβολῆς τοῦ ψεύδους. Ἡ ὑποκρισία δίνει καί παίρνει. Κανένας φραγμός, καμιά ἀναστολή, κανένας ἐνδοιασμός. Οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ διαβάζουν ἀπό τά χειρόγραφα τίς ὁμιλίες τους, θορυβοῦν ἀναιτίως καί κραυγάζουν ἀνοήτως. Δέν συμβάλλουν στην ὀρθή λύση τῶν προβλημάτων. Εἶναι πιά σπάνιοι οἱ πολιτικοί, πού ἔχουν γόνιμο λόγο καί βοηθοῦν στή διαμόρφωση ὀρθῆς ἀντίληψης γιά τά διάφορα θέματα, πού ἀπασχολοῦν τόν χειμαζόμενο λαό. Οἱ περισσότεροι ἀναπαράγουν διάφορα στοιχεῖα, υἱοθετοῦν ἀνεύθυνες πληροφορίες καί δημιουργοῦν ἀρνητικές ἐντυπώσεις, γιά τούς ἀντιπάλους τους. Ἡ συμπολίτευση συγκαλύπτει την πραγματικότητα καί τίς δυσκολίες καί ἡ ἀντιπολίτευση ἐμποδίζει τή λύση τῶν προβλημάτων ἀντί νά διατυπώνει οἰκοδομητικές προτάσεις. Δέν ἔχουν πιά κανένα ἐνδιαφέρον οἱ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς. Τό ἐπιβεβαιώνουν οἱ ἴδιοι οἱ βουλευτές μέ τήν ἀπουσία τους ἀπό αὐτές.

Ὅλα αὐτά συμβαίνουν, γιατί οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ «ἡγέτες τοῦ λαοῦ», δέν ἔχουν ἠθικές ἀρχές οὔτε εὐγενικά ὁράματα. Δέν φιλοδοξοῦν νά προσφέρουν στήν πατρίδα. Κύριος σκοπός εἶναι ἡ ἱκανοποίηση τῶν συμφερόντων τους.

Αὐτή εἶναι ἡ πραγματικότητα. Καί γεννιοῦνται ἀμέσως εὔλογα ἐρωτήματα. Ὅλοι αὐτοί οἱ δημόσιοι ἄντρες, καθηγητές, πολιτικοί, διανοούμενοι, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες κ.λπ, δηλ. οἱ κατά κόσμον σοφοί, εἶναι ἀξιόπιστοι; Αὐτά πού ὑποστηρίζουν ἔχουν καμιά σχέση μέ τήν πραγματικότητα; Ἡ προσωπική τους ζωή τά ἐπιβεβαιώνει; Ὁ Γέροντας Παΐσιος ἦταν ἐπιφυλακτικός ἀπέναντί τους. Ἔλεγε: «Οἱ ἐξωτερικοί ἄνθρωποι τῆς κοσμικῆς μορφώσεως εἶναι γεμάτοι ἀπό ἐγωϊσμό καί ὑπερηφάνεια καί μοιάζουν μέ τούς δορυφόρους, πού γυρίζουν στόν ἀέρα καί δίνουν τήν ἐντύπωση ὅτι εἶναι ἀστέρια, ἐνῶ, ἐάν τούς καλοπροσέξεις, θά δεῖς τό στραβοπερπάτημά τους καί θά καταλάβεις ὅτι εἶναι ἀνθρώπινη ψευτιά».

Ορθόδοξος Τύπος, 15/3/2013

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, Το κράτος του Βατικανού και ο οικουμενισμός

πηγή

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, Το κράτος του Βατικανού και ο οικουμενισμός

Ἀσάλευτοι εἰς ὅσα παρελάβομεν. Γέροντας Φιλοθέος Ζερβάκος

πηγή

 Ἀσάλευτοι εἰς ὅσα παρελάβομεν

Πάντα ὅσα μᾶς παρέδωσαν οἱ πάνσοφοι Ἅγιοι Ἀπόστολοι καὶ Θεόσοφοι Πατέρες τῆς ἁγίας ἡμῶνὈρθοδόξου Ἐκκλησίας πολλοὶ τῶν σημερινῶν διαδόχων των βούλονται νὰ τὰ καταργήσουν καὶ νὰ ἐκθεμελιώσουν τὴν Ἐκκλησίαν, ἀλλὰ δὲν θὰ δυνηθοῦν, διότι ὁ Κύριος θὰ τοὺς συντρίψῃ ὡς σκεύη κεραμέως…
Ἂς βιάσωμεν ἑαυτοὺς εἰς τὸ νὰ μένωμεν πιστοὶ καὶ ἀσάλευτοι εἰς ὅσα παρελάβομεν παρὰ τῶν θείων Ἀποστόλων, τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ Διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας μας… Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τοὺς καινοτομοῦντας καὶ μεταρρυθμιστὰς τῶν Ἀποστολικῶν καὶ Πατερικῶν παραδόσεων ὑποβάλλει εἰς ἀναθέματα καὶ ἀφορισμούς…
Ἡ ἈνατολικὴὈρθόδοξος Ἐκκλησία δὲν ἔχει συνήθειαν νὰ ποιῇ καινοτομίας, ἀλλὰ ἕπεται εἰς τὰ διδάγματα τῶν Ἀποστόλων, τῶν Διδασκάλων, τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τῶν ἑπτὰ Οἰκουμενικῶν ἁγίων Συνόδων, τῶν ὁποίων διδαγμάτων ὀφείλουν νὰ ἀκολουθοῦν καὶ οἱ τῶν Λατίνων καὶ Διαμαρτυρομένων σοφοί…, διὰ νὰ λυτρωθοῦν ἐκ τῶν ἐπιτιμίων, τοῦ ἀναθέματος καὶ τοῦ ἀφορισμοῦ τῶν ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ Ἁγίων Πατέρων…
Δυστυχῶς, οἱ μὲν Δυτικοὶ ηὔξησαν τὴν παράδοσιν, κατὰ τὸ δοκοῦν καὶ τὸ ἀτομικὸν συμφέρον τῶν Παπῶν, διὰ νέων δογμάτων, νέων κα- νόνων καὶ διατάξεων.
Αἱ καταχρήσεις τῶν ὀργάνων τῆς Δυτικῆς Ἐκκλησίας, ἐχόντων βλέψεις κοσμικὰς καὶ ὑλικὰς μᾶλλον ἢ πνευματικάς, προεκάλεσαν παρὰ τοῖς Διαμαρτυρομένοις τὴν εἰς τὸ ἕτερον ἄκρον, ὅπερ ἐξ ἴσου ἐπιβλαβὲς καὶ ἐπικίνδυνον, ἀφικνουμένην σκέψιν καὶ ἀπόφασιν, νὰ ἀπορρίψωσιν πᾶσαν τὴν ἀρχαίαν παράδοσιν, ἥν ἀνόθευτον καὶ ἱερὰν διετήρησεν ἡ Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία μηδὲν προσθεῖσα, μηδ᾽ ἀφελοῦσα τί τῶν ὑπὸ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων θεσπισθέντων…
Καθὼς μία οἰκοδομὴ δὲν εἶναι ἐκτισμένη μόνον μὲ μεγάλους λί- θους, ἀλλὰ καὶ μὲ μικρὰ λιθάρια καὶ μὲ ἄμμον καὶ ἄσβεστον, οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς οἰκοδομῆς τῆς Ἐκκλησίας. Μεγάλοι λίθοι εἶναι τὸ Εὐαγγέλιον καὶ ἐν γένει ἡ Ἁγία Γραφή, αἱ ἐντολαί, τὰ μυστήρια, οἱ ἱεροὶ κανόνες, μικρότεροι λίθοι εἶναι αἱ Ἱεραὶ Παραδόσεις, αἱ ἱεραὶ τελεταί, αἱ διατάξεις τῆς Ἐκκλησίας, αἱ προσευχαί, αἱ ἀκολουθίαι, αἱ νηστεῖαι κ.λπ.

 Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ.  1967, 15 Μαρτίου 2013