Η μνήμη ως μηχανισμός αφύπνισης του "νεκρού" νεοέλληνα - (Μετά την απάντηση Σόιμπλε για τις αποζημιώσεις)

"Κατά την διάρκεια τής Γερμανικής Κατοχής στην Ελλάδα (1941-44), ένας πρώην αξιωματικός τού Πολεμικού Ναυτικού και μετέπειτα επιχειρηματίας, ο Άγγελος Παπαναστασίου, αποτύπωσε...
κάποιες εικόνες τής περιόδου εκείνης στην κινηματογραφική του μηχανή.

Ένα εγχείρημα, ιδιαιτέρως δύσκολο και επικίνδυνο, δεδομένου ότι η φωτογράφιση ή κινηματογράφιση άνευ άδειας από τον εχθρό, τιμωρούνταν δια τής θανατικής ποινής. Ο Παπαναστασίου, με κίνδυνο τής ζωής του, έκρυβε την μηχανή του σε μια καραβάνα συσσιτίου για να μην κινήσει υποψίες και κατέγραφε κρυφά εικόνες, τόσο από την καθημερινότητα, αλλά και -κυρίως- σκληρές εικόνες από τα δεινά που επέφερε η Κατοχή.

Το κινηματογραφικό υλικό τού Παπαναστασίου, χρησιμοποιήθηκε στην Δίκη τής Νυρεμβέργης, ως αποδεικτικό στοιχείο των εγκλημάτων που διέπραξαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα.

Το 1978, οι υπεύθυνοι τού Πολεμικού Μουσείου, δανείστηκαν την ταινία από την κόρη τού Παπαναστασίου, Λουκία, για μία και μόνη προβολή. Πριν την επιστρέψουν όμως, αφαίρεσαν σημαντικό τμήμα τού υλικού (18′ από τα περίπου 45′), χωρίς να δώσουν πειστική εξήγηση. Όπως λέγεται, ο κύριος λόγος που «εξαφανίστηκαν» σκηνές από το υλικό, οφείλεται στο ότι σε κάποιες απ' αυτές εμφανίζονται δωσίλογοι εν ώρα δράσης..."

Γράφει ο ίδιος στην μικρή του εισαγωγή:

"Οι Έλληνες, οι ήρωες των αλβανικών βουνών και των οχυρών της Μακεδονίας δεν έπαυσαν αλλά συνέχισαν τους υπέροχους αγώνας και στα χρόνια της σκλαβιάς, με άλλη μορφή: του μαρτυρίου και της θυσίας.

Η λύσσα των κατακτητών για την ανυπότακτη ελληνική φύση, ξέσπασε σε απίστευτες σκληρότητες και βασανιστήρια. Την αντίσταση της Ελληνικής ψυχής και τη φρίκη που αντικρύσαμε όλοι, προσπάθησα να κινηματογραφήσω για τις επερχόμενες γενεές και τον πολιτισμένον κόσμο, αν και η απλή φωτογράφηση εχθρικών τμημάτων, ετιμωρείτο με θάνατο."

Ακολουθεί το συγκλονιστικό βίντεο που ελπίζουμε να ανασκαλέψει τη μνήμη και ν' αφυπνίσει τους εγκεφαλικά νεκρούς νεοέλληνες.

πηγή/αντιγραφή

Αντίχριστος. Κατάσταση ή πρόσωπο;

Τι είναι ‘’ο Αντίχριστος’’ που αναφέρει η Αγία Γραφή, μία κατάσταση και ένα σύστημα αντίθετο του Χριστού και του Ευαγγελίου, ή είναι ένας άνθρωπος που θα ηγηθεί σε μία αποστατημένη, από τον Θεό, ανθρωπότητα;

Παρακάτω θα δείξουμε ότι είναι άνθρωπος και όχι ένα απρόσωπο σύστημα. Φυσικά, σε ένα αντίθεο σύστημα θα ηγηθεί, αλλά αυτός ο ίδιος είναι πρόσωπο. Ας περάσουμε στις μαρτυρίες.

Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, στην πρώτη του καθολική επιστολή γράφει: «Παιδία, εσχάτη ώρα είναι, και καθώς ηκούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται, και τώρα πολλοί αντίχριστοι υπάρχουσιν· όθεν γνωρίζομεν ότι είναι εσχάτη ώρα» (εδ. 18). Από αυτό καθίσταται σαφές ότι διακρίνεται ‘’ο αντίχριστος’’ και ‘’οι πολλοί αντίχριστοι’’. Άλλο όμως είναι ‘’ο αντίχριστος’’, -ένας και μοναδικός- , και άλλο πράγμα ‘’οι αντίχριστοι’’ άνθρωποι. Ο μεν αντίχριστος έρχεται (που σημαίνει ότι δεν είχε έρθει ακόμα στην εποχή του απ Ιωάννη), ενώ οι άνθρωποι που έχουν το πνεύμα του, ήδη υπήρχαν από τότε.

 Τι πρεσβεύει το πνεύμα αυτό; Μας το εξηγεί πάλι ο Απόστολος Ιωάννης, στο κεφάλαιο 4, της ίδιας επιστολής: «παν πνεύμα, το οποίον δεν ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν εν σαρκί, δεν είναι εκ του Θεού· και τούτο είναι το πνεύμα του αντιχρίστου, το οποίον ηκούσατε ότι έρχεται, και τώρα μάλιστα είναι εν τω κόσμω» (εδ. 3).  

Εκφράζονταν από τους Γνωστικούς, και πιο συγκεκριμένα, από την αίρεση των ''Δοκητών'', που δίδασκαν την φαινομενική ενανθρώπιση του Λόγου. Αλλά και στην δεύτερη καθολική επιστολή του, ο Απ. Ιωάννης γράφει κάτι το οποίο είναι πολύ θαυμαστό. Θα το παραθέσω από το κείμενο, διότι η μετάφραση του Ν. Βάμβα έχει λάθος σε αυτό το σημείο. Είναι λεπτομέρεια μεν, αλλά κάνει μεγάλη την διαφορά. Γράφει λοιπόν:«πολλοί πλάνοι εισήλθον εις τον κόσμον οι μη ομολογούντες Ιησούν Χριστόν ερχόμενον εν σαρκί, ούτος εστίν ο πλάνος και ο αντίχριστος» (εδ. 7). Ήδη από τότε, μερικοί αναφερόμενοι στην Β' Παρουσία (διότι  λέει ‘’ερχόμενον’’), πίστευαν ότι δεν είναι τάχα η προσδοκία ενός προσώπου, όπως διδάσκει η Εκκλησία, αλλά μια κατάσταση ευδαιμονίας, όπως λέει και σήμερα μερίδα νεοεποχιτών (που τελικά δεν είναι και τόσο ΝΕΟ- εποχίτες, αλλά ΝΕΟ- Γνωστικοί). Και αυτοί, το πνεύμα το αντίχριστο φέρουν. Το ότι αυτοί οι πολλοί αναφέρονται ως ‘’ο αντίχριστος’’, δεν πρέπει να μας μπερδεύει. Δεν εννοεί ότι είναι ένα σύνολο προσώπων, αλλά απλά τους αναφέρει περιληπτικά. 

 Ο αντίχριστος, ως μοναδικό πρόσωπο αναφέρεται:

Στον προφήτη Δανιήλ:

«Και εν τοις εσχάτοις καιροίς της βασιλείας αυτών, όταν αι ανομίαι φθάσωσιν εις το πλήρες,θέλει εγερθή βασιλεύς σκληροπρόσωπος και συνετός εις πανουργίας. Και η δύναμις αυτού θέλει είσθαι ισχυρά, ουχί όμως εξ ιδίας αυτού δυνάμεως· και θέλει αφανίζει εξαισίως και θέλει ευοδούσθαι και κατορθόνει και θέλει αφανίζει τους ισχυρούς και τον λαόν τον άγιον. Και διά της πανουργίας αυτού θέλει κάμει να ευοδούται η απάτη εν τη χειρί αυτού· και θέλει μεγαλυνθή εν τη καρδία αυτού και εν ειρήνη θέλει αφανίσει πολλούς· και θέλει σηκωθή κατά του Άρχοντος των αρχόντων· πλην θέλει συντριφθή άνευ χειρός» (Δανιήλ, η 23- 25).

Επίσης, στον ίδιο προφήτη:

«Και αντ' αυτού θέλει σηκωθή εξουθενημένος τις, εις τον οποίον δεν θέλουσι δώσει τιμήν βασιλικήν· αλλά θέλει ελθεί ειρηνικώς και κυριεύσει το βασίλειον εν κολακείαις […] η καρδία αυτού θέλει είσθαι εναντίον της διαθήκης της αγίας […] και θυμωθή εναντίον της διαθήκης της αγίας· και θέλει ενεργήσει και επιστρέψει και θέλει συνεννοηθή μετά των εγκαταλιπόντων την διαθήκην την αγίαν […] τους ανομούντας εις την διαθήκην θέλει διαφθείρει εν κολακείαις· ο λαός όμως, όστις γνωρίζει τον Θεόν αυτού, θέλει ισχύσει και κατορθώσει […] Και ο βασιλεύς θέλει κάμει κατά την θέλησιν αυτού, και θέλει υψωθή και μεγαλυνθή υπεράνω παντός Θεού, και θέλει μεγαλορρημονήσει κατά του Θεού των θεών, και θέλει ευημερεί, εωσού συντελεσθή η οργή· διότι το ωρισμένον θέλει γείνει. Και δεν θέλει φροντίζει περί των θεών των πατέρων αυτού ουδέ περί επιθυμίας γυναικών ουδέ θέλει φροντίζει περί ουδενός θεού, διότι θέλει μεγαλυνθή υπεράνω πάντων. Τον δε θεόν Μαουζείμ θέλει δοξάσει επί του τόπου αυτού· και θεόν, τον οποίον οι πατέρες αυτού δεν εγνώρισαν, θέλει τιμήσει με χρυσόν και άργυρον και με πολυτίμους λίθους και με πράγματα επιθυμητά» (Δανιήλ, ια, εδ. 21-38).

Ο άγιος Ιππόλυτος Ρώμης, στο υπόμνημά του ‘’Εις τον Δανιήλ’’, αφού αναφέρει το συγκεκριμένο απόσπασμα από το βιβλίο του προφήτη Δανιήλ, γράφει ότι αυτά αναφέρονται στον αντίχριστο·«Ταύτα μεν ουν ούτως ο προφήτης διηγείται περί του Αντιχρίστου, ως έσται αναιδής και πολεμοτρόφος και τύραννος […]» (ΒΕΠΕΣ 6, 104, IL).

Ακόμα,

«Και θέλει λαλήσει λόγους εναντίον του Υψίστου, και θέλει κατατρέχει τους αγίους του Υψίστου, και θέλει διανοηθή να μεταβάλλη (μετάφραση Εβδομήκοντα, ''αλλοιώσαι'') καιρούς και νόμους· και θέλουσι δοθή εις την χείρα αυτού μέχρι καιρού και καιρών και ημίσεος καιρού. Κριτήριον όμως θέλει καθήσει, και θέλει αφαιρεθή η εξουσία αυτού, διά να φθαρή και να αφανισθή έως τέλους. Και η βασιλεία και η εξουσία και η μεγαλωσύνη των βασιλειών των υποκάτω παντός του ουρανού θέλει δοθή εις τον λαόν των αγίων του Υψίστου, του οποίου η βασιλεία είναι βασιλεία αιώνιος, και πάσαι αι εξουσίαι θέλουσι λατρεύσει και υπακούσει εις αυτόν» (Δανιήλ, ζ 25-27).

Ο ίδιος ο Κύριος, όταν μιλάει για τον αντίχριστο, σε ένα πρόσωπο αναφέρεται:

«Εγώ ήλθον εν τω ονόματι του Πατρός μου, και δεν με δέχεσθε· εάν άλλος έλθη εν τω ονόματι εαυτού, εκείνον θέλετε δεχθή» (Κατά Ιωάννην, ε 43).

Ο ιερός Χρυσόστομος, ερμηνεύει το χωρίο ως εξής: «Ποιόν εννοεί ότι θα έλθει εξ ονόματος του εαυτού του; Εδώ, υπαινίσσεται τον Αντίχριστον και παρουσιάζει αναμφισβήτητον απόδειξιν της ασεβείας των»

(Ομιλία 41, Εις το Κατά Ιωάννην, ΕΠΕ 13 Α).

Ο απ Παύλος, σε άνθρωπο αναφέρεται: «Ας μη σας εξαπατήση τις κατ' ουδένα τρόπον· διότι δεν θέλει ελθεί η ημέρα εκείνη, εάν δεν έλθη πρώτον η αποστασία και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας, ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος εναντίον εις πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα, ώστε να καθήση εις τον ναόν του Θεού ως Θεός, αποδεικνύων εαυτόν ότι είναι Θεός»

(Β’ Θεσ/κεις, β 3-4).

Ο άγιος Ιππόλυτος Ρώμης, πάλι στο υπόμνημά του ‘’Εις τον Δανιήλ’’, ολόκληρο το παραπάνω κομμάτι της επιστολής το σχετίζει άμεσα με τον Αντίχριστο·

«[…] έρχεται γαρ ο αντίχριστος […] και Παύλος εν τη προς Θεσσαλονικείς

φησίν […]» (ΒΕΠΕΣ 6, 107, LV).

Άλλα χωρία που δείχνουν ότι ο Αντίχριστος είναι πρόσωπο:

Άγιος Ιππόλυτος Ρώμης:

«[…] του αντιχρίστου παρουσία και το τούτου γένος, και πόθεν και πως παρέσται ο πλάνος […]»(ΒΕΠΕΣ 6, 78, VII).

«Λέων ο Χριστός και λέων ο αντίχριστος […] απέστειλεν ο Χριστός αποστόλους εις πάντα τα έθνη και αυτός ομοίως πέμψει ψευδαποστόλους […] εκ των Εβραίων ο Χριστός ανέτειλε καιαυτός εξ Ιουδαίων γεννηθήσεται» (ΒΕΠΕΣ 6, 283, XX).

Και ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, αναφέρει:

«Στην αρχή, θα χρησιμοποιήσει επιείκεια, και σαν ένας λόγιος και συνετός, θα υποκρίνεται σωφροσύνη και φιλανθρωπία. Με ψεύτικα σημεία και τέρατα όμως, που θα τα πετυχαίνει με τη μαγική απάτη, θα εξαπατήσει τους Ιουδαίους και θα πιστέψουν πως αυτός είναι ο Χριστός, που περιμένουν. Και μετά, με κάθε είδους απανθρωπιά και παρανομία, θα επιφέρει σ’ αυτούς όλες τις συμφορές, ώστε, κατά κάποιον τρόπο, θα ξεπεράσει όλους τους αδίκους και ασεβείς που έζησαν πριν από αυτόν, επειδή θα έχει μέσα του φονική διάθεση, σκληρότατη, άσπλαχνη και πολύμορφη εναντίον όλων, κυρίως όμως εναντίον μας, των Χριστιανών»

(15^η Κατήχηση, Μετάφραση Γ. Μαυρομάτη, Β’ τόμος, σελ. 396).

 Ο άγιος Ειρηναίος της Λυών, σε πρόσωπο αναφέρεται όταν γράφει: 

«[…] ανακεφαλαιούμενος δε και την από του προ του κατακλυσμού πάσαν ειδωλολατρείαν […]»(ΒΕΠΕΣ 5, 168).

Ενώ, λέει ευθέως κενόδοξους όσους προσπαθούν να βρουν το όνομά του. Και καταλήγει, ότι είναι ασφαλέστερο να μην προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε το ‘’ΧΞΣ’’ που αναφέρει ο απ Ιωάννης στην Αποκάλυψη, καθώς «[…] πολλά εστί τα ευρισκόμενα ονόματα, έχοντα τον αυτόν αριθμόν, ποιόν εξ αυτών φορέσει ο ερχόμενος […]» (ΒΕΠΕΣ 5,169).

Αυτά τα χωρία είναι ενδεικτικά και άκρως διαφωτιστικά. 

πηγή  /  αντιγραφή

Η ευγονική του Ροκφέλερ, του Χίτλερ και του «δρ» Μένγκελε, ξανά στο προσκήνιο από την Χρυσή Αυγή (Video)

¨πηγή

Με αφορμή  την εκμπομπή – ρεκλάμα  του «αντιμερκελιστή»  Τράγκα , ξαναφέρνουμε  στα μάτια  ειδικά  όσων είναι  Ορθόδοξοι  χριστιανοί , την αληθινή εικόνα του αντίχριστου  «πολιτικού μορφώματος» της Χ.Α.

Όσοι λοιπόν  πίστεψαν ότι αυτοί  οι θεατρίνοι του Άδη , είναι οι προστάτες  ή οι υπερασπιστές της Ορθοδοξίας , ας δούν και αυτό το Video  και ας αναρωτηθούν  κυρίως  αν  είναι  έντιμοι με τον εαυτό τους όταν στέκονται  μπροστά  στην  εικόνα του Κυρίου  και Σωτήρος  μας Ιησού Χριστού.

Ας  αναρωτηθούν  αυτοί οι  λίγοι  (ευτυχώς) Αρχιερείς και Ιερείς , που  διστάζουν  να  καταδικάσουν αυτές τις  δαιμονοειδείς – αντίχριστες  θέσεις  και αντιλήψεις, όχι αν ομολογούν  Χριστό ( όπως άλλωστε θα έπρεπε να κάνουν  πρώτοι από όλους μας) αλλά  αν Τον  αρνούνται μέσω αυτής  της  «περίεργης» ανοχής  ή  κατά  περιπτώσεις ( φευ) «συναντίληψης».

Όταν ο Τράγκας  θέτει  υποθετικά την  ερώτηση : 
  «θα συμφωνούσατε αν παντρευόμουν την Φατμαγκιούλ  αφού πρωτα  είχε βαφτιστεί  Ορθόδοξη;» o  βουλευτής  της Χ.Α  δεν διστάζει  να  απαντήσει  : «Δεν μας ενδιαφέρει καθόλoυ  το θρήσκευμα , δεν  σημαίνει τίποτα για μας».

Είναι ο ίδιος  ο οποίος  σε συνέντευξή του στο περιοδικό  του Τράγκα  είχε επαναλάβει  αυτά  που γράφονται  στις ιστοσελίδες  και τα ιστολόγια της  Χ.Α, ότι δηλαδή  δεν πρέπει να αναπαράγονται   μεταξύ τους  οι μη  «φυλετικά καθαροί» ή  οι «άρρωστοι».

Είναι αυτός που  με  απίστευτο  θράσος  χρησιμοποίησε  ως επιχείρημα  "τα εκατομμύρια  που σπαταλούν  οι επιστήμονες"  για  την διατήρηση  της καθαρότητας και την βελτίωση  των  χαρακτηριστικών της ράτσας  στα  άλογα , στα σκυλιά  και σε άλλα ζώα.

Στο Video  θα δείτε  και την μαρτυρία  ενός Αμερικανού  νευροχειρουργού – ερευνητή   ο οποίος  αποκαλύπτει  ότι  αυτές  τις  αντιλήψεις  περί   κατασκευής του "τέλειου ανθρώπου" και την σημασία της «ευγονικής»  είχε αναπτύξει  πολύ πριν από τον Χίτλερ  το ίδρυμα Ροκφέλερ, το οποίο φυσικά  αργότερα  προσέφερε τις  αποκτηθείσες γνώσεις του για το θέμα , στο   ναζιστικό καθεστώς και  μεταπολεμικά  στον  διάδοχο   της Νέας Τάξης  δηλαδή στις ΗΠΑ.

Στο τέλος  του  μικρού μας «αφιερώματος» θα  δείτε  απόσπασμα  από την μαρτυρία  του  Hugo , ενός  τσιγγάνου  που  αν και βασανίστηκε σκληρά  (ήταν  9χρονο παιδί τότε) γλύτωσε  από τα χέρια  του  «ευγονιστή»  του Άουσβιτς  δρ. Μένγκελε.

Το παρακάτω  video  το αφιερώνω σε όλους  όσους  έθαψαν  τα λόγια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού κάτω  από την αντίληψη  ότι  αρκεί να είσαι αντι- ΝΔ , αντι – ΠΑΣΟΚ, αντι ΣΥΡΙΖΑ ,  αντι- ΚΚΕ  και κάμποσα ακόμα «αντι»   για  να  έχεις «ήσυχη  την  χριστιανική σου  συνείδηση»:

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ - Τα δύο είδη ταπεινώσεως: Η άκτιστη-Θεία και η κτιστή-ασκητική -

Ο Κύριος μας έδωσε την εντολή να ταπεινωθούμε, για να ομοιάσουμε προς Αυτόν. Η ταπείνωση, σε αντίθεση με την υπερηφάνεια, ανοίγει την καρδιά με κίνηση αγάπης προς όλη την κτίση· κάνει τον άνθρωπο να αισθάνεται ευτυχής βλέποντας τους άλλους σε δόξα. Καθιστά τον άνθρωπο αληθινά θεοειδή. Ελκύει σε αυτόν το Άκτιστο Φως του Θεού. Εμπνέει τη δίψα να ομοιωθεί με Αυτόν σε όλα τα επίπεδα. Κάποια χροιά της ταπεινώσεως της Θείας αγάπης έχει η αγάπη της μητέρας προς το παιδί της. Αυτή υπηρετεί το βρέφος, υποδουλώνει τον εαυτό της, χωρίς να αισθάνεται καμία εξουδένωση. Έτσι και στην αγάπη του Χριστού δεν υπήρξε εξουδένωση, όταν Αυτός, δίνοντάς μας υπόδειγμα, ένιψε τα πόδια των Αποστόλων κατά τον Μυστικό Δείπνο. Η αγάπη του Χριστού θέλει να υπηρετήσει τους «μικρούς» και αδυνάτους του αιώνος αυτού.

Δεν θα μας έδινε ο Κύριος την εντολή, «μη καταφρονήσητε ενός των μικρών τούτων» (Ματθ. 18,10), αν ο Ίδιος δεν ενεργούσε με αυτό τον τρόπο. Η γνήσια πνευματική αγάπη ασπάζεται τον τόπο όπου στάθηκαν τα πόδια του Χριστού, που μας χάρισε την ουράνια αυτή κατάσταση. Η αγάπη του Χριστού, ως φορέας της αιωνιότητος που δεν γνωρίζει θάνατο, παραδίδεται στην υπηρεσία ή ακόμη και στην καταδαπάνησή της για τους άλλους.

Αυτό το Φως της αιωνιότητος είναι βεβαίως καθαρή δωρεά. Εμείς τίποτε δεν έχουμε «ως μη λαβόντες» (βλ. Α’ Κορ. 4,7). Ωστόσο το καθαρό αυτό δώρο αφομοιώνεται από μας με δύσκολο αγώνα, με τη σταύρωση μας. Και αυτό, για να μπορέσει ο Κύριος κατά την έσχατη κρίση να μας αποδώσει εκείνο που ο Ίδιος πραγματοποίησε μέσα μας με τον ερχομό Του.

Από την άλλη πλευρά δεν μπορώ να συναισθανθώ τον εαυτό μου ελεύθερο στην πράξη της αγάπης, αν η αγάπη ήταν μόνο ευχαρίστηση. Όταν είμαι «σταυρωμένος», τότε έχω την τόλμη να πω στον Πατέρα: «Σε αγαπώ», και η καρδιά γνωρίζει ότι η αγάπη αυτή είναι αληθινή και αγία. Έτσι ο Θεός ζητά αφορμή να καταγράψει σε μας κάθε καλή μας ενέργεια· εμείς όμως όλα τα αποδίδουμε σε Εκείνον. Επειδή δεν βρίσκουμε μέσα μας τίποτε άξιο της αιώνιας Βασιλείας, γινόμαστε κληρονόμοι και κάτοχοι της στην πληρότητα.

Ο Γέροντας Σιλουανός πριν από τη μακαρία λήξη του είπε: «Δεν ταπεινώθηκα ακόμη». Στις γραφές του Γέροντα χωρίς κόπο βρίσκουμε δύο είδη ταπεινώσεως: την ασκητική και τη θεία. Από ασκητική άποψη η ταπείνωση εκδηλώνεται με τη συναίσθηση του εαυτού μας ως «χειρίστου πάντων». Η Θεία όμως ταπείνωση δεν επιδέχεται σύγκριση. Είναι οντολογικό κατηγόρημα της Θείας Αγάπης. Η Αγάπη αυτή είναι απλή, χωρίς ίχνος υπερηφάνειας ή έπαρσης. Ο Θεός είναι ταπεινός· αντίθετος στην υπερηφάνεια. «Ο Θεός αγάπη εστίν» (Α’ Ιωάν. 4,8), ενώ η υπερηφάνεια αντιτάσσεται στην αληθινή αγάπη. Η ταπείνωση του Θεού έγκειται στο ότι Αυτός παραδίδει τον Εαυτό Του χωρίς όρια, σε όλη την πληρότητά Του. Αναφέρεται στη Γραφή: «Ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν» (Ιωάν. 4,6· Α’ Πέτρ. 5,5). «Αντιτάσσεται» σημαίνει δεν δέχεται αιώνια ένωση με τους υπερηφάνους· τους αφήνει να βασανίζονται στην υπερήφανη απομόνωσή τους, στην χωρίς αγάπη αποκοπή τους από τον Θεό και τα άλλα λογικά κτίσματα.

Λέγοντας ότι «ακόμη δεν ταπεινώθηκα» ο Γέροντας είχε υπ’ όψιν του τη Θεία «απερίγραπτη ταπείνωση», που γνώρισε κατά την εμφάνιση του Χριστού σε αυτόν. «Ακόμη δεν ταπεινώθηκα» σημαίνει, γνώρισα την ταπείνωση «Πνεύματι Αγίω», αλλά δεν μπόρεσα να την αποκτήσω στην πληρότητα.

Η αυτοεξουδένωση του Γέροντα δεν πρέπει να μας αποκρύπτει εκείνο που ο ίδιος έλεγε: «Αν κρατούσε ακόμη μία στιγμή η όραση (του Ζώντος Χριστού), θα πέθαινα». Συνεπώς, δεν μπορεί ο άνθρωπος «να αποκτήσει την ταπείνωση αυτή» και να παραμείνει ζωντανός. Θυμάμαι ότι κάποτε ο Γέροντας μου είπε: «Η γήινη φύση μας δεν αντέχει την τέλεια χάρη … Είναι ευκολότερο να κρατήσει κάποιος με γυμνά χέρια αναμμένα κάρβουνα, παρά να βαστάξει το ουράνιο αυτό πυρ». Το πυρ αυτό καταβροχθίζει όλα εκείνα, που ούτως ή άλλως υπόκεινται στη φθορά: «Σαρξ και αίμα Βασιλείαν Θεού κληρονομήσαι ου δύνανται, ουδέ η φθορά την αφθαρσίαν κληρονομεί» (Α’ Κορ. 15,50). Είναι απαραίτητη η μεταποίησή της σε άλλο, σε πνευματικό σώμα, όμοιο με το Σώμα του αναστάντος Χριστού, όπου «θάνατος ουκέτι κυριεύει» (Ρωμ. 6,9).

Η χριστιανική ασκητική πράξη έχει κενωτικό χαρακτήρα. Η δική μας «κένωση» (αυτοελάττωση) στη δεδομένη κατάσταση είναι απαραίτητη εξαιτίας της πτώσεως μας στην υπερηφάνεια. Για τη δική μας όμως σωτηρία ο Θεός προχωρεί ασυγκρίτως μακρύτερα· εμείς ποτέ δεν Τον φτάνουμε στην αυτοσμίκρυνσή Του. Σε Αυτόν ως Απόλυτο είναι χαρακτηριστικό σε όλα να προχωρεί στο άπειρο, όπου εμείς δεν τολμάμε να πάμε. Η Λειτουργία μας συνδέεται με τις κοσμοσωτήριες πράξεις του Χριστού. Με το αγιότατο αυτό μυστήριο μαθαίνουμε να ζούμε τον αιώνιο χαρακτήρα της «κενώσεως» του Λόγου του Πατρός. Την κένωση του Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού είναι δυνατόν να συλλογιστούμε θεολογικά, παραμένοντας στα όρια της Προς Φιλιππησίους Επιστολής (2,4-11)· επιτρέπεται όμως επίσης να προχωρήσουμε πέρα από τα όρια αυτά στη θεωρία μας για τον Ίδιο τον Θεό, δηλαδή στο άναρχο Είναι Του.

Κένωση επίσης διαπιστώνουμε στο ότι ο Δημιουργός όλης της κτίσεως προσέλαβε το «ομοίωμα» του κτιστού και τη «μορφήν δούλου»: σάρκωση-Θεανθρώπινη. Τον γνωρίζουμε ως πραγματικό άνθρωπο, αν και δεν έπαυσε να είναι Θεός. Απορρίπτουμε την επικίνδυνη ιδέα του «δοκητισμού». Είναι αληθινά Θεάνθρωπος. Κατά την Ανάληψή Του δεν παρατηρήθηκε φαινόμενο «αποσαρκώσεως».

Συνεπώς, η κένωση δεν τελείωσε στον Σταυρό, ούτε στον Τάφο και την Κάθοδο στον άδη, ούτε στην Ανάσταση και την Ανάληψή Του. Δεν πρέπει να Τον εννοήσουμε μόνο στα όρια αυτά, αλλά να δούμε την «κένωση» και στο ότι Αυτός, ως Φορέας του ιδίου Είναι με το Είναι που έχει ο Πατέρας, δηλαδή ίσος προς τον Πατέρα, Αυτός παραδίδει τα πάντα στον Πατέρα Του. Από αυτό παρατηρούμε ότι και ο Πατέρας στην προαιώνια Γέννηση του Υιού εξέχεε όλο το πλήρωμά Του, εναποθέτοντάς το στον Γεννώμενο: Πατρική Κένωση. Στον Θεό λοιπόν της Αγάπης είναι χαρακτηριστική η απολυτότητά της. Με ακατάληπτο για μας τρόπο συνδυάζονται στον Θεό δύο ακρότητες: από τη μία η πληρότητα του Είναι και από την άλλη η πληρότητα της αυτοσμικρύνσεως-ταπεινώσεως. Ο Θεός μας είναι απόλυτος σε όλες τις κινήσεις Του: απόλυτος στο «μεγάλο», αλλά και άπειρος στο «μικρό».

Μας αποκαλύφθηκε η άπειρη Αγάπη στην ενότητά της με την εξίσου άπειρη Ταπείνωση. Στην ταπείνωση υπάρχει το μεγαλείο. Επειδή ο Χριστός ταπείνωσε τον Εαυτό Του, Του δόθηκε όνομα, επάνω από κάθε άλλο όνομα: «Πας ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται και ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται» (Λουκ. 14,11). Και οι πατέρες μας πίστευαν ότι, αν μόνη η υπερηφάνεια αρκούσε για την πτώση, τότε δεν αρκεί άραγε για τη σωτηρία και μόνη η ταπείνωση;

(Αρχιμ. Σωφρονίου (Σαχάρωφ), Το μυστήριο της Χριστιανικής ζωής, Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας, 2010 σ. 399- 403).

 πηγή

ΤΑ ΦΕΡΕΦΩΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΟΡΘΟΥ ΛΟΓΟΥ

Το θρησκευτικό συναίσθημα δεν υπήρξε ποτέ ξεκομμένο από τις εθνικές υποθέσεις τού Ελληνισμού μας. Η Ορθοδοξία δεν είναι απλώς το κυρίαρχο θρησκευτικό δόγμα στην Πατρίδα μας. Είναι η Πίστη των Πατέρων μας προς τον ζώντα αληθινό Θεό μα και το στερέωμα ελληνικότητας στους δύσκολους καιρούς του Γένους μας.

Στη στήριξη της εθνικής μας ταυτότητας, στη διάδοση των ελληνικών γραμμάτων, στους απελευθερωτικούς πολέμους, στις εκστρατείες για τον πολιτισμό μας και την τείχιση του Έθνους έναντι πάσης μορφής βαρβάρων, στην ενίσχυση του κράτους σε πόρους, έργα και ενίσχυση των αδυνάτων η Ελληνοορθοδοξία ήταν και είναι παρούσα. Δεν είναι λοιπόν μια απόκοσμη λατρεία αλλά μια κιβωτός Ορθού Θείου Λόγου και κραταιώσεως του Ελληνικού Έθνους μετέχοντας ενεργά στη ζωή του....

 Το στοιχείο της Θείας Επικλήσεως δύναμης και χάριτος επί των ενεργειών λυτρώσεως και αναδείξεως του Ελληνικού Έθνους υπήρξε ανέκαθεν μέγα στήριγμα από τα πρώιμα κιόλας χρόνια της Φυλής μας. Η Ελληνική γενναιότητα και πίστη υπήρξαν αχώριστοι σύντροφοι αφού το ήθος και η κυριαρχία των Ελλήνων στην κορυφή των εθνών δημιούργησαν ελληνικές κοσμοκρατορίες μα και παράδειγμα αυτοθυσίας για ανθρώπινη αξιοπρέπεια και λευτεριά. Η δε γνώση του Θεού και των Αγίων Κανόνων Του σηματοδότησαν την παγκόσμια αναγνώριση στο πρόσωπο του Ελληνισμού ως Θείου Αποστολικού Έθνους που έδωσε τα νάματα της Πίστης και σ’ άλλα έθνη.

Ελληνισμός και Ορθοδοξία λοιπόν συνυπήρξαν μέσα στα κρυφά σχολεία της οθωμανικής τυραννίας, στον ιερό όρκο της Φιλικής Εταιρίας που έδεσε στον καιρό της Παλιγγενεσίας τους σκλαβωμένους Έλληνες με το τάμα της Μεγάλης Ελλάδος, στα ταμπούρια του μπαρουτοκαπνισμένου αγώνα με το καριοφίλι και το γιαταγάνι στα χέρια κληρικών και λαϊκών. Ίδια όμορφη ιστορία Εθνικής και Ιερής Παραδόσεως στους βαλκανικούς πολέμους, στο μικρασιατικό μέτωπο, στον δεύτερο μεγάλο πόλεμο, παντού και πάντα. Στα κακά μα και στα καλά όταν μια ελληνική εκστρατεία έπαιρνε ευλογία Θεού κι όταν γινόντουσαν δοξολογίες για τις ελληνικές νίκες.

Σήμερα όμως οι ανθέλληνες διαστροφείς της πραγματικότητας αποδεικνύουν την κοινή έχθρα που τρέφουν για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία. Οι μειωτικές εκφράσεις και οι νουθεσίες της συμφοράς για τον διαχωρισμό αυτών των τεράστιων αξιών και εθνικών περιουσιακών στοιχείων διανθίζονται με την κακοποίηση της ελληνικής ιστορίας. Φτάσαμε στο σημείο να ακούγεται από την μια πλευρά η υποτιθέμενη απόσταση της Πίστης από τους απελευθερωτικούς μας αγώνες και από την άλλη πως η Φιλική Εταιρία και τρανοί ήρωες είχαν σχέση και υπάγονταν στην μασονία.

Αλλά οι μασονόπληκτοι «φωστήρες» δεν έχουν ούτε ένα σοβαρό επιχείρημα να παραθέσουν για τον ιερό όρκο της Φιλικής Εταιρίας που εδίδετο στο όνομα της Αγίας και Ομοουσίου Τριάδος. Δεν έχουν να πουν τίποτα στο άκουσμα των θεσπέσιων λόγων των Επαναστατών του Έθνους μας πως όσα συνέβησαν στον καιρό των Γενναίων Ελλήνων συνέβησαν για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία.

Η βουβαμάρα των ανθελλήνων και των σκοταδιστών έχει αιτία. Διότι το «περιούσιο» τούτο κλαδί των αιρέσεων, όπως κι όλες οι άλλες κακοδοξίες, δεν αντέχει να σταθεί μήτε στο φως της καθαρότητας μήτε ενώπιον του Εσταυρωμένου. Οι λεπτομέρειες της μασονίας μένουν στο περιθώριο ενός κλειστού κλαμπ και η αποστροφή της προς την Ελληνοορθοδοξία είναι απόλυτη. Ο δε αφορισμός της Πίστης μας προς τη μασονία είναι η στερεά απάντηση της Ορθοδοξίας που καταδικάζει τόσο την ίδια την μασονία όσο και τους χριστιανούς, κληρικούς και λαϊκούς, που τυχόν θελήσουν να τη συναναστραφούν.

Οι δε γελοιότητες των ανθελλήνων και άθεων μαρξιστών πως οι εθνικοαπελευθερωτικές επαναστάσεις του Γένους Μας από το Εικοσιένα και εντεύθεν έγιναν για κοινωνικούς και ταξικούς λόγους έναντι των …κεφαλαιοκρατών των δύσκολων καιρών δένουν ιδανικά με την διεθνιστική θέαση της Πίστης μας που θρέφουν και διάφορα σχετικά συνέδρια με επίορκους της Πίστης μας. Την ίδια στιγμή οι εχθροί Χριστού και Ελλάδος ξεφτιλίζονται όταν συναναστρέφονται τους τυράννους της πατρίδος μας και αποδέχονται τις σύγχρονες διεκδικήσεις τους σε βάρος ελληνικών εδαφών. Οι δε νεοφιλελεύθεροι και οι σοσιαλιστές έχουν επιδοθεί σε μια μέγιστη πρεμούρα για την αποδοχή των ανιστόρητων ψευδών στα σχολικά συγγράμματα.

Όλοι τούτοι είναι διώκτες των αξιών μας μα και του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος που στηρίζει με πάθος τις Εθνικές και Θρησκευτικές μας Παραδόσεις. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που καλοδέχονται τους λαθρομετανάστες νεομπραίμηδες που οι πρόγονοί μας εκδίωξαν ως τμήμα των Οθωμανών Τούρκων, με τις χώρες τους να στηρίζουν ακόμη ανθελληνικές θέσεις. Είναι οι ίδιοι που σκίζονται για να χτίσουν τα Τζαμιά τής νέας κατοχής και των «ιερών» πολέμων. Και φυσικά είναι οι ίδιοι που πέφτουν στα πόδια της σιωνιστικής παγκοσμιοποίησης που γυρεύει την σύγκλιση των θρησκειών στην πανθρησκεία των δικών της σκήπτρων.

Καμία πανθρησκεία και καμία αλλοίωση της εθνικής μας και της θρησκευτικής μας ταυτότητος δεν πρόκειται να περάσει στην Γη των Αγίων και των Ηρώων. Για το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα η Ελλάς είναι Εθνικό Κράτος με κυρίαρχο δόγμα την Ορθοδοξία. Και έτσι ακριβώς θα παραμείνει με την έξοδο των ξένων στοιχείων εισβολής και κατοχής.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

πηγη / αντιγραφή

Οι Γέροντες Ευλόγιος († 11 Απριλίου 1948) και Παχώμιος († 22 Απριλίου 1974) και η πνευματική τους σχέση με τον Χατζή–Γεώργη

Ο Γερο–Ευλόγιος ο υποτακτικός του Χατζή – Γεώργη

Πάνω από τις Καρυές, προς το Βατοπέδι, είναι το Κελλί του Αγίου Γεωργίου «Φανερωμένου». Εκεί ασκήτευαν έξι «Χατζή–Γεωργιάτες» με Γέροντα τον μεγαλύτερο παραδελφό τους, Γερο–Ευλόγιο. Αργότερα δε, είχαν προστεθή άλλοι δύο αδελφοί στην Συνοδία τους, ο Πατήρ Παχώμιος και ο Πατήρ Γεώργιος, και έγιναν εγγόνια του Χατζή – Γεώργη.

Χαίρεται κανείς, όταν βλέπη αυτή την αγία Πατερική συνέχεια και θεία μετάδοση της Καλογερικής, από τους Όσιους Παππούδες στον Όσιο Πατέρα Χατζή – Γεώργη, και από τον Πατέρα στα παιδιά και στα εγγόνια! Αξίζει, φυσικά, να γράψη πολλά γι’ αυτούς, όπως και για τον Γερο–Εύλόγιο. Επειδή όμως έγραψε και ένας Πατέρας από την Σιμωνόμετρα, πατριώτης του, γι’ αυτό εγώ θα περιοριστώ μόνο σ’ ένα περιστατικό από το τέλος της ζωής του, πως πάλευε με τους δαίμονες μέχρι τα βαθιά του γεράματα ο αθλητής του Χριστού Γερο–Ευλόγιος!

Όταν είχε γεράσει πιά ο Γέροντας, αφού είχε περάσει τα εκατό του χρόνια, καθόταν σ’ έναν καναπέ και έλεγε συνέχεια την ευχή. Μια μέρα λοιπόν οι δύο υποτακτικοί του, ο Πατήρ Παχώμιος και ο Πατήρ Γεώργιος, είχαν πάει να μάσουν ελιές, και ο Γέροντας έκλεισε την πόρτα και ακουμπισμένος στον καναπέ έλεγε την ευχή. Για μια στιγμή άκουσε πολύ θόρυβο μέσα στο κελλί του και διέκοψε την ευχή, Όρμησαν τότε επάνω του τριάντα δαίμονες, τον πέταξαν κάτω στο πάτωμα και τον έδειραν γερά. Φυσικά, δεν μπορούσε να σηκωθή πιά το Γεροντάκι μετά από τόσο πολύ ξύλο! Όταν έγινε μεσημέρι, γύρισαν οι Πατέρες από την δουλειά και φώναζαν τον Γέροντα να τους άνοιξη την πόρτα. Αλλά που να ακούση το καϋμένο Γεροντάκι και πως να σηκωθή στην κατάσταση που βρισκόταν; Ο Πατήρ Γεώργιος, ανήσυχος, πέρασε από ένα παραθυράκι, άνοιξε την πόρτα, και προχώρησαν και oι δύο Πατέρες με αγωνία στο κελλί του Γέροντα. Αλλά τι να ιδούν; Τον Γερο–Ευλόγιο πεσμένο στο πάτωμα, χτυπημένο και να τους λέη ψύχραιμα:

—Ακούς! τριάντα δαίμονες μαζεύτηκαν, για να με δείρουν! δεν ήταν ένας και δύο!

Στο κελλί του είχε έναν ξύλινο Σταυρό κρεμασμένο και μπροστά του συνήθως προσευχόταν. Κάποτε, την ώρα που προσευχόταν, ήρθε ένας διάβολος από το παράθυρο, για να πειράξη τον Γέροντα.

Βλέπει ξαφνικά ο Γερο–Ευλόγιος τον Σταυρό να ξεκρεμιέται μόνος του, να πλησιάζη τον διάβολο, και να εξαφανίζεται αμέσως ο έξω από εδώ. Μετά είδε πάλι τον Σταυρό μόνο του να ξανακρεμιέται στην θέση του.

Έτσι αγωνιζόταν ο Γερο–Ευλόγιος μέχρι τα εκατόν οκτώ του χρόνια. Και αφού ωρίμασε πιά πνευματικά και έπρεπε να αναχώρηση απ’ αυτή την ζωή για την αιώνια με τον πνευματικό του πλούτο, έλαβε πληροφορία από τον Θεό να ετοιμασθή και να ετοιμάση και τα Καλογέρια του, δίνοντας τις τελευταίες του συμβουλές μαζί με την ευχή του:

— Εγώ, Καλογέρια μου, φεύγω πιά, πηγαίνω κοντά στον Άγιο Αντώνιο. Αργότερα θα έρθετε κι εσείς εκεί κοντά, στον Παράδεισο. Εσύ, Πάτερ Γεώργιε, θα ζήσης ογδόντα χρόνια.

Ζήτησε μετά και κοινώνησε και ανεπαύθη εν Κυρίω ο ευλογημένος του Θεού Ευλόγιος, στις 11-4-1948.

Ο Πατήρ Γεώργιος λοιπόν, όταν έκλεισε τα ογδόντα, έλεγε:

— Εφέτος θα πεθάνω∙ έτσι μου είπε ο Γέροντας.

Ο γιατρός βλέποντας την δυνατή κράση του, του έλεγε:

— Εσύ θα ζήσης άλλα τριάντα χρόνια.

Μόλις έκλεισε τα ογδόντα ο Πατήρ Γεώργιος, έκλεισε και τα μάτια του, και όλοι θαύμασαν!

Ο Γερο–Παχώμιος· ο υποτακτικός του Γερο–Ευλόγιου και εγγονός του Χατζή–Γεώργη

Όπως και για τον Γερο–Ευλόγιο, έτσι και για τον ευλογημένο υποτακτικό του, τον Πατέρα Παχώμιο, θα αναφέρω και γι’ αυτόν κάτι από το τέλος της ζωής του, και οι ευλαβείς αγωνιστές, που έχουν αγνούς λογισμούς, θα καταλάβουν την εξαγνισμένη ψυχή του Γερο-Παχώμιου!

Τρεις μέρες λοιπόν πριν από τον θάνατο του, ημέρα Πέμπτη, ο Γερο–Παχώμιος κάλεσε τον Πατέρα Γεώργιο και του λέει:

— Κάνε αγάπη, Πάτερ Γεώργιε, και πήγαινε στην Κολετσού να αγοράσης ψάρια για την Πανήγυρη του Αγίου Γεωργίου, που έχουμε την Δευτέρα. Να αγοράσης όμως αυτή την φορά πολλά ψάρια, γιατί θα έχετε δυο Πανηγύρια εσείς. Εγώ θα γιορτάσω στον Ουρανό με τον Άγιο Γεώργιο∙ δεν θα είμαι μαζί σας.

Πηγαίνει αμέσως στην Κολετσού ο Πατήρ Γεώργιος, φέρνει τα ψάρια και τα ετοιμάζει, για να μή χαλάσουν.

Την Παρασκευή ο Γερο–Παχώμιος στέλνει πάλι τον Πατέρα Γεώργιο να καλέση τους Πατέρες για την Πανήγυρη και του λέει:

— Να πής στους Πατέρες να κανονίσουν και τις δουλειές τους, γιατί θα έχουν δυο Πανηγύρια: την κηδεία μου με το μνημόσυνο και την επομένη την μνήμη του Αγίου Γεωργίου.

Ο Πατήρ Γεώργιος το ανήγγειλε στους Πατέρες, όπως του είπε ο Γερο–Παχώμιος. Το Σάββατο το πρωί τον έστειλε να ειδοποιήση τον Παπα – Δημήτρη να έλθη να τον κοινωνήση. Μόλις είδε τον Ιερέα, άρχισε να ψέλνη χαρούμενος Του Δείπνου σου του μυστικού και μόλις κοινώνησε είπε «Δόξα τω Θεώ!» Ασπάσθηκε μετά τους Πατέρες, που βρίσκονταν κοντά του, και έφυγε για τους Ουρανούς η αγιασμένη του ψυχή το έτος 1974, στις 22 Απριλίου.

Την Κυριακή έγινε η κηδεία και το μνημόσυνο με την τράπεζα της μιας Πανήγυρης, και την Δευτέρα γιόρτασαν τον Άγιο Γεώργιο, κι έγινε το δεύτερο Πανηγύρι. Ο Πατήρ Παχώμιος όμως γιόρτασε με τον Άγιο Γεώργιο στον Ουρανό, όπως είπε, και χόρτασε από τα κάλλη του Παραδείσου και μέθυσε από το πνευματικό κρασί της αγάπης του Θεού μαζί με τον Άγιο Γεώργιο.

Ο Καλός Θεός να αξιώση και εμάς να γευθούμε λίγο απ’ αυτό. Αμήν.

Πηγή: Αγιορείτες πατέρες και αγιορείτικα

πηγή

Θεία Ευχαριστία - Από το Γεροντικό

   

   Την παρακάτω ιστορία διηγήθηκε ο Όσιος Αρσένιος στους μαθητάς του.Εκείνοι την έγραψαν μαζί με άλλες που τους είχε ειπεί. Έτσι έφθασε ως εμάς.

   Κάποιος Αναχωρητής, από αμάθεια πιο πολύ, δεν ήθελε να παραδεχτή πως ο άγιος Άρτος, που μεταλαμβάνομε, είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου. Οι Γέροντες που το έμαθαν, τον φώναξαν κι' επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψι της Εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια, ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστή. Οι Πατέρες τον άφησαν, αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίση ο Θεός να καταλάβη την αλήθεια για να μη χάση τους κόπους του.

   Μια Κυριακή ο Αναχωρητής παρακολούθησε τη θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τους Γέροντας από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. Τη στιγμή που ο Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο, για να προσκομίση, είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο, φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το Θυσιαστήριο, κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. Διαμέλιζε κι' αυτός, συγχρόνως  με τον Ιερέα, το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο.

    Ο πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα. Η ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο, που τον συγκλόνισε ολόκληρο, όταν ύστερα από λίγο, που πήγε να κοινωνήση, είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα βαμμένη στο αίμα. Κλαίγοντας τότε ωμολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάση με την Χάρι Του τα Θεία Μυστήρια για να τολμήση να κοινωνήση. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο μέσα στο Άγιο Ποτήριο.

πηγή: Απόσπασμα από το βιβλίο «Συνάξεις Τριωδίου» Β΄Επιστροφή στον Παράδεισο . Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες π. Συμεών  Κραγιόπουλου

εκδόσεις  ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ  Ά έκδοση Μάρτιος 1999

πηγή

Μητροπολίτης Πειραιώς: ''Έχουν στόχο να ισλαμοποιήσουν την χώρα''

Στην εκπομπή "Ερασιτεχνικά και Εκκλησιαστικά" του Alpha Radio 9,89 μίλησε σήμερα ο Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς π. Σεραφείμ, ο οποίος σχολιάσε με καυστικό τρόπο τα περί δημιουργίας τεμένους.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς ερωτηθείς από τους δημοσιογράφους Γιώργο Ρουμελιώτη και Αιμίλιο Πολυγένη να σχολιάσει τις δηλώσεις του Γ.Γ. Θρησκευμάτων κ. Καλαντζή και του Δημάρχου Αθηναίων κ. Καμίνη, μεταξύ άλλων τόνισε: "Νομίζω ότι και οι δύο έχουν αστοχήσει με τις δηλώσεις αυτές, διότι αυτοανερούνται και ειδικά ο Γ.Γ. Θρησκευμάτων ο οποίος παρόλο αυτά είναι αξιόλογος άνθρωπος."

"Αυτό που αποκρύπτεται είναι το γεγονός ότι ο νόμος που προσπαθεί να ψηφίσει η ελληνική κυβέρνηση, είναι τελείως αντισυνταγματικός και παραβιάζονται οι αρχές της ισότητος", πρόσθεσε ο κ. Σεραφείμ.

Σε άλλο σημείο ο δυναμικός Ιεράρχης ανέφερε: "Στόχος αυτής της προσπάθειας δεν είναι να εξυπηρετηθεί η θρησκευτική λατρεία, αλλά να ισλαμοποιηθεί το Λεκανοπέδιο και αργότερα ολόκληρη η χώρα".

Ακούστε την εκπομπή ΕΔΩ:

πηγή

"Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ"

ΚΥΝΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΣΘΟΦΟΡΩΝ:
ΣΦΑΖΟΥΜΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΝΕΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΣΑΝΤ ...  

"ΕΣΦΑΞΑΝ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ  ΟΚΤΩ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟ ΧΑΛΕΠΙ" 

                                                                                                                                                                    ..

 ΤΑ ΑΙΣΧΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΜΕΙΩΤΟ ΡΥΘΜΟ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ ΤΗΣ ΓΗΣ ...
ΞΕΚΛΗΡΗΣΑΝ 10ΜΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΤΟ ΧΑΛΕΠΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΟΚΤΩ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΣΕΒΑΣΤΗΚΑΝ ΕΝΩ ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ ...  

 ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΞΥΛΟΚΟΠΗΘΗΚΕ ΑΓΡΙΑ, ΒΙΑΣΤΗΚΕ, ΜΑΧΑΙΡΩΘΗΚΕ  ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΘΑΝΑΤΩΣΟΥΝ ΤΗΣ ΕΜΠΗΞΑΝ 

ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ...
ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΑΝΩΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΘΑΨΟΥΝ ΑΦΟΥ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΗΔΕΙΑΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ...

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΧΩΡΑ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑΣΗΜΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ ΓΙΑΚΟΥΜΠ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ (ΔΩΡΕΑΝ ΕΓΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ) ΣΤΟΥΣ ΚΟΠΤΕΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ...
ΟΙ ΚΟΠΤΕΣ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΒΙΑΙΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ, ΕΝΩ ΟΙ ΙΡΑΚΙΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΥΝΘΛΙΒΟΝΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΣΙΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΑΛΑΦΙΤΩΝ ...
ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΣΙΩΠΗΛΕΣ ΕΞΟΔΟΥΣ, ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΕΡΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΜΕΙΟΨΗΦΙΕΣ, ΑΠΟ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΕΣ, ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΝΑ ΒΙΩΝΟΥΝ ΥΠΟ ΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΥ ...
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΙΣΧΥΟΝ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ, ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΝΟΥΝ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΟΧΗ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΘΙΣΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΟΛΙΤΕΣ Β' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ...
ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ Ο ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΣΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΒΕΒΑΙΑ, ΠΑΝΤΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΡΟΠΟΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΦΘΟΥΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΝΟΜΙΚΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ... 
 ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΦΕΡΟΝΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΛΙΝΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ
ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑΤΟΣ (CIZYE) ...
 ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΕΪΧΗ ΑΛ-ΜΠΑΡΑΚ: "ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΛΑΟΙ ΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΩΝ, ΑΛΛΑ ΑΠΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΑΡΑ ΝΑ ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΣΤΗ ΣΑΡΙΑ ..."
ΑΥΤΟ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΥ Η ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥΣ ...
ΕΞ ΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΒΙΑΙΟΤΗΤΕΣ ...
ΣΤΟ ΙΡΑΚ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΕΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΦΟΡΑΝΕ ΜΑΝΤΙΛΑ, ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΕ ΔΕΧΘΟΥΝ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΒΙΤΡΙΟΛΙ, ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΕΝΑΝ ΕΙΔΙΚΟ ΤΥΠΟ ΔΙΩΞΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΕΣΤΕΙ:
"ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ ...
ΟΙ ΜΑΖΙΚΟΙ ΒΙΑΣΜΟΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΠΛΟ ΣΤΟΧΟ: ΝΑ ΜΕΙΩΣΟΥΝ ΤΗ ΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΟΥΝ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ...
 ΣΗΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΣΑΡΙΑ Ο ΒΙΑΣΜΟΣ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΝΟΜΙΜΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ...
ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΗΘΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗ Η ΑΠΑΓΩΓΗ ΚΑΙ Ο ΒΙΑΙΟΣ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ ΝΕΑΡΩΝ ΚΟΠΤΙΣΣΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ, ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΑΛΓΕΡΙΑ Η "ΑΓΡΥΠΝΗ" ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΟΠΟΙΟΝ ΚΑΤΕΧΕΙ ΑΝΤΙΤΥΠΟ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ Η ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΩΣ,
ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ...
ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΑΡΙΘΜΟΥΝ ΣΕ ΔΕΚΑΔΕΣ ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ...
ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΤΡΕΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΚΔΟΤΕΣ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΝΕΚΡΟΙ, ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ ΕΙΧΑΝ ΞΕΚΟΙΛΙΑΣΤΕΙ, ΕΥΝΟΥΧΙΣΘΕΙ, ΒΙΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΕΙ ΤΙΣ ΜΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ, ΠΡΙΝ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΟΥΝ ...
ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΠΟΥ ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΤΟΥΣ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΑΠ' ΕΥΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΚΑΘΕ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΠΙΣΥΡΕΙ ΤΗΝ ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ...
Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ ΑΛΛΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΤΗΝ ΑΣΚΟΥΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΑΝΑ ΠΑΣΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΦΥΛΑΚΙΣΤΟΥΝ, ΝΑ ΜΑΣΤΙΓΩΘΟΥΝ Η ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΟΥΝ ...
ΣΤΙΣ ΙΝΔΙΕΣ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΙΕΡΕΩΝ, ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΣΥΧΝΟΤΕΡΕΣ, ΩΜΕΣ ΚΑΙ ΒΙΑΙΕΣ ...
ΟΙ ΚΑΡΠΟΙ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΗΣΙΜΟΙ:
<<ΤΟ 1990 ΤΟ 60% ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ ΗΤΑΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ...
ΤΟ 2001 ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣΑΝ ΤΟ 20% ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ, ΕΝΩ ΣΗΜΕΡΑ ΟΥΤΕ
ΤΟ 1% ΑΥΤΟΥ ...
ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΑΝ ΜΟΝΟ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΚΕΝΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΑΡΑΒΙΚΟ ΤΗΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟ Η ΒΗΘΛΕΕΜ, Η ΚΑΤ' ΕΞΟΧΗ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ ...
ΦΤΑΝΟΥΜΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΡΑΓΔΑΙΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΛΟΥΡΑΛΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ, ΜΟΝΟ ΠΟΥ Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΡΑΒΩΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΡΙΞΕΙ ΣΤΟ ΧΑΟΣ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ...
ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ...
ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΣΕ ΚΡΑΤΗ ΠΟΥ ΠΡΟΗΛΘΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΣΔ, Η ΣΤΑ ΑΠΟΜΕΝΟΝΤΑ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ...
ΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ, ΤΟ ΛΑΟΣ, Η ΙΝΔΙΑ, Η ΙΑΠΩΝΙΑ, Η ΚΙΝΑ ΚΑΙ Η ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΑ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΑ ΚΡΑΤΗ ΟΠΟΥ ΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ ...
ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΚΟΡΕΑ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΕΞΟΛΑΘΡΕΥΣΟΥΝ, ΕΝΩ ΣΤΟ ΣΟΥΔΑΝ Η ΠΥΡΠΟΛΗΣΗ ΧΩΡΙΩΝ, ΟΙ ΜΑΖΙΚΕΣ ΣΦΑΓΕΣ, ΟΙ ΒΙΑΣΜΟΙ, Η ΠΩΛΗΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΩΝ,
ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ...
ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΛΟΣΤΑΣΙΟ ΤΩΝ ΔΙΩΚΤΩΝ ΔΕΝ ΛΕΙΠΕΙ Η ΧΡΗΣΗ ΠΕΙΝΑΣ Η ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ...
ΤΟ ΣΟΥΔΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ, ΧΩΡΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗΣ ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΩΗΣ ...
ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΟΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΟΗΕ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΤΗΝ "ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΟΠΟΥ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 5 ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΠΩΣ
"ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΕ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΟΥΤΕ ΣΕ ΠΟΙΝΗ Η ΜΕΤΑΧΕΙΡΗΣΗ ΣΚΛΗΡΗ, ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ Η ΤΑΠΕΙΝΩΤΙΚΗ", ΕΝΩ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 18 ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΠΩΣ:
"ΚΑΘΕ ΑΤΟΜΟ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ, ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΣΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΥΤΟ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ Η ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΝ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ Η ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ, ΜΟΝΟΣ Η ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ, ΔΗΜΟΣΙΑ Η ΙΔΙΩΤΙΚΑ, ΜΕ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ, ΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΤΕΛΕΤΩΝ ..."
ΑΛΛΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΑΥΤΕΣ ΣΗΜΑΔΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΤΟΥΣ, ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ, ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ, ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ...
ΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΠΗΛΙΕΣ, ΓΚΑΡΑΖ ...
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΞΗ ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΟΜΒΩΝ, ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΑ, ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΤΗΣ ...
Η "ΣΙΩΠΗ" ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΔΙΔΕΙ ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ, ΛΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ, ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΑΤΑΙΗ ...
Η ΚΡΑΥΓΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΝΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΥΤΗ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΘΗΚΟΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ, ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΜΕΤΑΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΛΑΣΗ
ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ...   

"ΛΕΤΕ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟ ΚΥΜΑ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΝΑ ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΕΙ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ;

ΛΕΤΕ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΑΡΚΟΛΑΓΝΕΙΑΣ;"

Η ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ... 

ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ ΚΥΡΙΟΙ "ΠΑΓΚΟΣΜΟΙΟΠΟΙΗΤΕΣ" ΚΑΙ "ΕΩΣΦΟΡΙΣΤΕΣ" ΝΑ ΧΑΡΕΙΤΕ ΤΑ ΑΙΣΧΗ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΑΞΑΤΕ ...

ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΑΝ
ΖΩΝΤΑΝΟ ΠΙΣΤΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ, ΜΕΤΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΑΦΑΝΙΣΤΕΙΤΕ ...

!!!

πηγή

Ἡ ἐξομολόγηση τὸ μέσο συμφιλίωσης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου…

Τὸ Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος εἶναι τὸ ἀρχικὸ Μυστήριο ποὺ καθαρίζει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα ἀλλὰ καὶ γενικὰ τὸν καθαρίζει ἀπ΄ὅλες τὶς ἁμαρτίες καὶ καθιστὰ τὸ βαπτιζόμενο «ἐπίγειο ἄγγελο καὶ οὐράνιο ἄνθρωπο».

Ἔτσι καὶ τὸ Μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως ὀνομάζεται ὀρθὰ καὶ δεύτερο βάπτισμα γιατί δίνει τὴ δυνατότητα στὸν Πιστὸ νὰ λευκάνει τὸ χιτώνα τῆς ψυχῆς ποὺ φόρεσε στὸ Βάπτισμα καὶ λέρωσε μὲ τὶς ἁμαρτίες ποὺ διέπραξε. Τὸ Μυστήριο αὐτὸ παρέδωσε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος στοὺς ἁγίους Ἀποστόλους μετὰ τὴν Ἀνάστασή του: «Ἂν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἂν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται» (Ἰωάν. Κ΄ 23). Καὶ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερο δῶρο ποὺ ἔκανε ὁ Θεὸς στὸν ἄνθρωπο. Ὁ Θεὸς δίνει τὴν δυνατότητα στὸ πλάσμα του νὰ μὴν δώσει λόγο ἐν ἡμέρα κρίσεως γιὰ τὶς ἁμαρτίες ποὺ ἐξομολογήθηκε.

Βέβαια, ὁ πολὺς κόσμος περιφρονεῖ τὸ Μυστήριο αὐτὸ ποὺ εἶναι ἀπαραίτητο γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Προβάλει κατὰ τὸν ψαλμωδὸ «προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις» (ψάλμ. 140). Πολλοὶ λόγου χάρη προφασίζονται ὅτι ἐξομολογοῦνται μπροστὰ στὴν εἰκόνα. Σεβόμαστε τὶς ἱερὲς εἰκόνες ἀλλά ὁ Θεὸς ὅρισε τὸν Ἱερέα ποὺ εἶναι δοχεῖο τῆς Χάριτός του νὰ ἰατρεύει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία καὶ ὄχι τὴν ἄψυχη εἰκόνα. Ἂν ἴσχυε αὐτό, ἂς βάλουμε ψωμὶ καὶ κρασὶ μπροστὰ στὴν εἰκόνα καὶ ἂς τὰ μεταβάλει ἡ εἰκόνα σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα… Μόνο ὁ Ἱερέας μπορεῖ νὰ...

μεταβάλλει τὸ ψωμὶ καὶ τὸ κρασὶ σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα ἀλλὰ καὶ μόνο αὐτὸς μπορεῖ νὰ τελέσει τὸ Μυστήριο τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ οἰκονόμος ὅλων τῶν ὑπόλοιπων Μυστηρίων.

Ἄλλοι πάλι προφασίζονται ὅτι δὲν ἔχουν κάποια σοβαρὰ ἁμαρτήματα, λέγουν δηλαδὴ χαρακτηριστικά: “δὲν σκότωσα, δὲν ἔκλεψα κλπ… δὲν χρειάζομαι ἐξομολόγηση”. Ἐδῶ ὅμως ἀπαντάει  χαριτωμένα ὁ ἀείμνηστος Γέροντας Ἐπιφάνειος Θεοδωρόπουλος. Ἀκούγοντας λοιπὸν ὁ πατὴρ τὶς προφάσεις αὐτὲς ἀπὸ ἕνα πνευματικό του τέκνο, εἶπε: «Ἂν τὰ εἶχες κάνει αὐτὰ παιδί μου θὰ ἤσουν στὴ φυλακὴ καὶ ὄχι ἐδῶ μπροστά μου…».

Βέβαια, εἶναι σοβαρὰ αὐτὰ τὰ ἁμαρτήματα ποὺ ἀναφέραμε ἀλλὰ θεραπεύονται στὴν ἐξομολόγηση. Ὅμως, ἂν δὲν τὰ ἔχουμε διαπράξει δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ἔχουμε ἄλλα πάθη κι ὅτι δὲν ἔχουμε ἀνάγκη ἀπ΄τὴν ἐξομολόγηση. Ἂν κοιτάξουμε καλὰ τὴν ψυχή μας θὰ δοῦμε ὅτι εἶναι γεμάτη ἀπὸ πολλὲς πληγὲς ποὺ τὶς ἀγνοοῦμε. Δηλαδὴ ἀπὸ πολλὰ πάθη ποὺ παραβλέπουμε λόγω τοῦ ἐγωϊσμοῦ μας ἀλλὰ καὶ τῆς ἅγνειάς μας, ἐξαιτίας τοῦ ὅτι δὲν ἐνδιαφερθήκαμε νὰ καλλιεργήσουμε τὸ χωράφι τῆς ψυχῆς μας καὶ νὰ τὸ ἀπαλλάξουμε ἀπὸ τὰ ζηζάνια.

Γι΄αὐτό, ὅλοι πρέπει ἂν δὲν τὸ ἔχουμε κάνει ἤδη, νὰ ἐπιλέξουμε ἕναν καλὸ καὶ διακριτικὸ πνευματικό. Σὲ αὐτὸν νὰ ἀναθέσουμε τὴν καθοδήγηση τῆς ψυχῆς μας, ἔχοντας πλήρη ἐμπιστοσύνη στὸ πρόσωπό του καὶ ὅταν ἐμφανισθεῖ σὲ σχέση μὲ αὐτὸν κάποια σύγχυση, ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης ἢ ὑπόνοια, ἀμέσως νὰ τὸ ἀναφέρουμε σὲ αὐτὸν μὲ πλήρη εἰλικρίνεια, ἀλλιῶς ὁ ἐχθρὸς μπορεῖ νὰ μᾶς καταστρέψει.

Ὅσον ἀφορᾶ τὶς δικές μας ἐνέργειες πρὶν τὴν ἐξομολόγηση, τὸ πρῶτο εἶναι νὰ προσευχηθοῦμε θερμὰ στὸν Θεὸ νὰ μᾶς φωτίσει γιὰ νὰ βροῦμε τὰ ἁμαρτήματά μας κι ἂν θέλουμε μποροῦμε νὰ τὰ σημειώνουμε σὲ κάποιο χαρτάκι γιὰ νὰ μὴν τὰ ξεχνοῦμε. Ἡ ἐξομολόγηση εἶναι θεληματική, κατανυκτική, ἀποφασιστική, κατηγορικὴ καὶ εἰλικρινής. Ἐχθροὶ στὴν ἐξομολόγηση εἶναι ὁ ἐγωϊσμός, ἡ δικαιολογία ποὺ προβάλουμε πολλὲς φορές, ἡ πολυλογία, ἡ αὐτοδικαίωση, ἡ ντροπὴ ἀλλὰ καὶ ἡ κατάκριση ἐναντίον ἄλλων.

Βρισκόμαστε στὸ μέσον τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς καὶ ὁδεύουμε πρὸς τὸ Πάσχα. Γι΄αὐτὸ ἂς τρέξουμε στὸ πετραχείλι τοῦ πνευματικοῦ μας γιὰ νὰ βροῦμε παρηγοριὰ καὶ ἐλπίδα. Ἂς τὸ γνωρίζουμε ὅλοι, ὅτι χωρὶς Θεὸ δὲν θὰ ἀνταπεξέλθουμε στὴν κρίση ποὺ διανύουμε.

Καλὴ μετάνοια, καλὸ Πάσχα!

Πηγή