Περιγραφὴ ἀπὸ τὸν Γέροντα Παΐσιο, τοῦ θαύματος τὴν Κυριακή τοῦ Θωμὰ τὸ 1830

Ἡ Παναγία διώχνει θαυματουργικῶς τοὺς Τούρκους ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὅρος τό 1830.

Ὁ Καλὸς Θεὸς ὅλα θὰ τὰ οἰκονομήσει μὲ τὸν καλύτερο τρόπο, ἀλλὰ χρειάζεται πολὺ ὑπομονὴ καὶ προσοχή, γιατί πολλὲς φορές, μὲ τὸ νὰ βιάζονται οἱ ἄνθρωποι νὰ ξεμπλέξουν τὰ κουβάρια, τὰ μπλέκουν περισσότερο.

Ὁ Θεὸς μὲ ὑπομονὴ τὰ ξεμπλέκει. Δὲν θὰ πάει πολὺ αὐτὴ ἡ κατάσταση. Θὰ πάρει σκούπα ὁ Θεός! 

Κατὰ τὸ 1830, ἐπειδὴ ὑπῆρχε στὸ Ἅγιον Ὅρος πολὺς τουρκικὸς στρατός, γιὰ ἕνα διάστημα δὲν εἶχε μείνει στὴν Μονὴ Ἰβήρων κανένας μοναχός.

Εἶχαν φύγει οἱ Πατέρες, ἄλλοι μὲ τὰ ἅγια Λείψανα, ἄλλοι γιὰ νὰ βοηθήσουν στὴν Ἐπανάσταση. Ἐρχόταν στὸ μοναστήρι μόνον ἕνας μοναχὸς ἀπὸ μακριὰ πού ἄναβε τὰ κανδήλια καὶ σκούπιζε. Μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὸ μοναστήρι ἦταν τουρκικὸς στρατός, καὶ αὐτὸς ὁ καημένος σκούπιζε καὶ ἔλεγε:

«Παναγία μου, τί θὰ γίνει μ' αὐτὴν τὴν κατάσταση;». Μία φορὰ ποὺ προσευχόταν μὲ πόνο στὴν Παναγία, βλέπει νὰ τὸν πλησιάζει μία γυναίκα - ἦταν ἡ Παναγία - πού ἔλαμπε καὶ τὸ πρόσωπο της ἀκτινοβολοῦσε. Τοῦ παίρνει τὴν σκούπα ἀπὸ τὸ χέρι καὶ τοῦ λέει: «Ἐσὺ δὲν ξέρεις νὰ σκουπίζεις καλά· ἐγὼ θὰ σκουπίσω». Καὶ ἄρχισε νὰ σκουπίζει. Ὕστερα ἐξαφανίσθηκε μέσα στὸ Ἱερό. Σὲ τρεῖς μέρες...
ἔφυγαν ὅλοι οἱ Τοῦρκοι! Τοὺς ἐδίωξε ἡ Παναγία.

Ἁγιορείτικες Μνῆμες 

Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό

Πως θα διατηρηθεί και θα αυξηθεί η συζυγική ενότητα; π. Γεώργιος Δορμπαράκης

(1) Οι σύζυγοι καλούνται να συνειδητοποιήσουν πρώτα από όλα ότι ή ανθρώπινη φύση είναι ατελής και συνεπώς απαιτείται «βία φύσεως διηνεκής». Όποιος εισήλθε στο γάμο του με την ψευδαίσθηση της τελειότητος, της δικής του ή του άλλου μέ­λους της συζυγίας, αυτός δυστυχώς πολύ γρήγορα απογοη­τεύτηκε. Διότι παραθεώρησε την κεντρικότερη αλήθεια της χριστιανικής ανθρωπολογίας, ότι ό άνθρωπος έρχεται στον κόσμο με μια προβληματική φύση λόγω της ροπής προς την αμαρτία. Κανείς δεν είναι τέλειος, πού σημαίνει ότι ό καθένας κουβαλά μαζί του και τα καλά αλλά και τα αρνητικά του στοι­χεία.

Κατά συνέπεια, όσο πιο γρήγορα αρχίσει ό κάθε σύζυγος να συγκαταβαίνει προς τις υπάρχουσες αδυναμίες του άλλου και να είναι λιγότερο αυστηρός στίς κρίσεις του γι' αυτόν, τό­σο καλύτερα θα διατηρεί την ψυχραιμία του καί θα σφυρηλατεί τη συζυγική ενότητα.

(2) Οί σύζυγοι θα πρέπει έπειτα να κατανοήσουν, αν είναι χριστιανοί, αυτό πού τονίστηκε καί παραπάνω, ότι εκείνο πού συνιστά την αμαρτία καί διασπά τη συζυγία καί τον ίδιο τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου είναι ό εγωισμός, το βασικό αϊτιο των διαζυγίων. Έτσι ό αγώνας τους θα πρέπει να λάβει συγκεκριμένη κατεύθυνση: να κτυπηθεί -καλύτερα να μεταμορφωθεί- ό εγωισμός με όλα τα παρακλάδια του,τη φιληδονία,τη φιλαργυρία,τη φιλοδοξία. Κί όπως ό μοναχός κάνει τον ίδιο αγώνα μέσα στα πλαίσια βεβαίως της δικής του ζωής, δηλ. προσπαθεί με την εγκράτεια καί την παρθενία να κτυπήσει τη φιληδονία, με την άκτημοσύνη να κτυπήσει τη φιλαργυρία, με την υπακοή κυρίως να κτυπήσει τη φιλοδοξία, το ϊδιο καί ό έγγαμος: στη θέση της υπακοής του μοναχού βάζει την άλληλου-πακοή των συζύγων, κατά το «ύποτασσόμενοι άλλήλοις εν φόβω Χριστού» του αποστόλου Παύλου (Εφ. 5,21), στη θέση της άκτημοσύνης βάζει την κοινοκτημοσύνη, στη θέση της παρθενίας βάζει τη συζυγική παρθενία, ή οποία δεν είναι άλλη από τη συζυγική πιστότητα. Έτσι μεταμορφώνεται ό εγωισμός καί γίνεται κατά Χριστόν αγάπη.

(3) Οί σύζυγοι θα πρέπει ιδιαιτέρως να πιστέψουν ότι ή ίδια ή σχέση τους συνιστά την προτεραιότητα τους, σύμφωνα με την προαναφερθείσα σκοποθεοία του γάμου. Συνήθως γίνεται το σφάλμα να δίνεται ή προτεραιότητα στα παιδιά. Κι ορισμένοι μάλιστα σύζυγοι φτάνουν στο σημείο, καλύτερα την κατάντια, να διατηρούν τη συζυγική σχέση τους μόνο μέσω των παιδιών τους. Κι όμως το πρώτο στό γάμο -το τονίσαμε επαρκώς νομίζουμε- είναι ή αλληλοβοήθεια των συζύγων, ή σχέση μεταξύ τους. Τα παιδιά είναι παιδιά του Θεού, για τα οποία συνεργούν οι γονείς προκειμένου να έρθουν στον κόσμο. Καί θα έρθει ή στιγμή πού τα παιδιά θα φύγουν από τους γονείς, όπως ορίζει καί το θέλημα του Θεού: «ένεκεν τούτου καταλήψει άνθρωπος τον πατέρα αυτού καί την μητέρα...». Ή συζυγία όμως διατηρείται μόνιμα.
Οι σύζυγοι θα μείνουν καί πάλι μόνοι στο τέλος. Γι' αυτό καί τα μάτια του καθενός συζύγου πρέπει να βρίσκονται διαρκώς πάνω στον άλλον, αυτό πού λένε για τους ερωτευμένους ότι «δεν έχει μάτια για άλλον», καί με διάθεση αγάπης να προσπαθεί ό καθένας να αρέσει στον άλλον, κατά το λόγο καί πάλι του αποστόλου «ό έγγαμος μεριμνά τα του κόσμου πώς αρέσει τη γυναικί», «ή έγγαμος μεριμνά τα του κόσμου πώς αρέσει τω άνδρί» (Α' Κορ. 7,34). Κι εννοείται βεβαίως ότι ή αρέσκεια αυτή δεν εξαντλείται μόνο στα πλαίσια της ψυχικής διάθεσης, αλλά ακόμη καί της εξωτερικής εμφάνισης. Σύζυγος κακοντυμένος, βρώμικος, ατημέλητος κινείται έξω από τα όρια της συζυγίας, καί ασφαλώς έξω καί από αυτό πού ζητά ό ίδιος ό λόγος του Θεοϋ.
Οί άγιοι μας είναι πολύ αποκαλυπτικοί στο συγκεκριμένο σημείο καί ό λόγος τους για τους εύσεβιστές καί ήθικίζοντες ηχεί προκλητικά: «Λόγια αγάπης να της λες...», συμβουλεύει το σύζυγο για το πώς να συμπεριφέρεται καί με τί λόγια να λέει στη σύζυγο του όχι ένας απλός άγιος, αλλά ό μέγιστος οικουμενικός πατέρας καί διδάσκαλος της Εκκλησίας Ιωάννης Χρυ¬σόστομος. «Εγώ (να της λες) από όλα τη δική σου αγάπη προτιμώ καί τίποτε δεν μου είναι τόσο βασανιστικό ή δυσάρεστο, όσο το να βρεθώ κάποτε σε διάσταση μαζί σου. Κι αν όλα χρειασθεί να τα χάσω, κι αν γίνω φτωχότερος από τον Ίρο, κι αν στους έσχατους βρεθώ κινδύνους, οτιδήποτε κι αν πάθω, όλα μου είναι ανεκτά καί υποφερτά, όσο εσύ μου είσαι καλά. Καί τα παιδιά τότε μου είναι περιπόθητα, εφόσον εσύ μας συμπαθείς...
Ίσως κάποτε σου πει: Ποτέ ως τώρα δεν ξόδεψα από τα δικά σου, έχω ακόμη τα δικά μου, πού μοϋδωσαν οι γονείς μου. Τότε πες της: Τί λες, καλή μου; Έχεις ακόμη τα δικά σου; Ποια λέξη μπορεί νάναι χειρότερη από αυτή; Σώμα δεν έχεις πια δικό σου κι έχεις χρήματα; Δεν είμαστε δύο σώματα μετά το γάμο, αλλά γίναμε ένα.Δεν έχουμε δύο περιουσίες, αλλά μία... Όλα δικά σου είναι, κι εγώ δικός σου είμαι, κορίτσι μου. Αυτό με συμβουλεύει ό Παύλος λέγοντας ότι ό άνδρας δεν εξουσιάζει το σώμα του, αλλά ή γυναίκα. Κι αν δεν έχω εγώ εξουσία στο σώμα μου αλλά εσύ, πόοο μάλλον δικά σου είναι τα χρήματα...
Ποτέ να μην της μιλάς με πεζό τρόπο, αλλά με φιλοφροσύνη, με τιμή, με αγάπη πολλή. Να την τιμάς καί δεν θα βρεθεί στην ανάγκη να ζητήσει επαίνους άλλου, αν έχει τους δικούς σου. Να την προτιμάς από όλους για όλα, για την ομορφιά, για τη σωφροσύνη της, καί να την εγκωμιάζεις. Να κάνεις φανερό ότι σ' αρέσει ή συντροφιά της κι ότι προτιμάς να μένεις στο σπίτι για να είσαι μαζί της, από το να βγαίνεις στην αγορά. Από όλους τους φίλους να την προτιμάς, καί από τα παιδιά πού σου χάρισε, κι αυτά εξαιτίας της να τα αγαπάς» {Εις την προς Έφεσίους 20, ΡG 6,146, κατά μετάφραση Παν. Νέλλα).

(4) Τέλος ένα βασικό στοιχείο πού ενισχύει ιδιαίτερα τη συζυγική ενότητα καί προλαμβάνει κάθε είδους διάσπαση είναι καί ή ύπαρξη του πνευματικού στη ζωή του ζεύγους. Είναι αυτονόητο ότι το χριστιανικό ζευγάρι καί προσεύχεται καί μετέχει των αχράντων μυστηρίων καί προσπαθεί να οδεύει με βάση τις εντολές του Κυρίου. Αξιοποιεί όμως στο έπακρο καί την παρουσία του πνευματικού,με την έννοια ότι όχι μόνο τον έχει για την εξομολόγηση των αμαρτιών, αλλά καί για τη βοήθεια του στις περιπτώσεις πού κάποιο πρόβλημα απειλεί τη γαλήνη καί την ισορροπία της συζυγίας. Όπως το έλεγε καί ό γέρων Παίσιος: «Το ζευγάρι για τα προβλήματα του έχει τον πνευματικό». Ή ταπείνωση αυτή των συζύγων -να θέτουν υπό την κρίση του πνευματικού το σοβαρό εννοείται κάποιες φορές πρόβλημα τους,καί όχι το οποιοδήποτε πού καλούνται με ευθύνη να αντιμετωπίσουν οί ίδιοι- θεωρείται από τα πιο βασικά εργαλεία διατηρήσεως της συζυγικής ενότητας, γιατί τότε ιδιαιτέρως επεμβαίνει ό Θεός καί φωτίζει τον πνευματικό. Είναι βεβαίως ευνόητο ότι προϋποτίθεται για την αξιοποίηση του πνευματικού ή ύπαρξη κοινού πνευματικού. Χωρίς να θέλουμε να άπολυτοποιήσουμε τα πράγματα στο σημείο αυτό, θα πρέπει ωστόσο να πούμε ότι το καλύτερο για την πορεία του ζευγαριού είναι ή επιλογή καί από τους δύο συζύγους του ίδιου πνευματικού. Διότι αυτός θα γνωρίζει καί τους δύο καί θα μπορεί να δίνει τις ορθότερες συμβουλές καί κατευθύνσεις σ' αυτούς.

πρωτοπρεσβύτερου Γεωργίου Δορμπαράκη

πηγή

Ιερή Συνάντηση

Κατά τον 10^ο αι. μ.Χ. έζησαν και έδρασαν στην Αργολίδα δύο σπουδαίες εκκλησιαστικές προσωπικότητες, που αναδείχθηκαν σε Αγίους της Εκκλησίας μας. Ήταν ο Άγιος Πέτρος Επίσκοπος Άργους και ο Όσιος Θεοδόσιος ο Νέος ο Ιαματικός.

Ο Επίσκοπος Πέτρος αποφάσισε κάποια στιγμή να επισκεφθεί τον ασκητή Θεοδόσιο και να τον γνωρίσει από κοντά, έχοντας ακούσει -ακόμα και από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως- κολακευτικά και τιμητικά λόγια.

Ο Άγιος Θεοδόσιος, με το θείο χάρισμα της προορατικότητας που είχε, γνώριζε για την επίσκεψη του Επισκόπου του. Τοποθέτησε τότε αναμμένα κάρβουνα και λιβάνι στο σκούφο του και κατέβηκε ταπεινά να τον υποδεχτεί. Σε κάποιο σημείο κάθισε ο Ιεράρχης να ξαποστάσει, οπότε βλέπει να τον πλησιάζει ο Όσιος Θεοδόσιος βαστάζοντας στα χέρια του το καλογερικό του σκουφί, μέσα στο όποιο είχε βάλει αναμμένα κάρβουνα και έκαιγε λιβανωτό, αντί θυμιατηρίου και να τον θυμιάζει. Και κατά παράδοξο τρόπο ούτε το σκουφί ούτε το χέρι του Όσίου καιγόταν. Τότε βεβαιώθηκε ο άγιος Ιεράρχης περί της οσιότητας του ασκητή και αντάλλαξε μαζί του εγκάρδιο ασπασμό. Έτσι, λοιπόν, πραγματοποιήθηκε η Ιερή αυτή Συνάντηση των δύο Αγίων Πατέρων.

Στο σημείο της εν λόγω Συνάντησης έχει κτισθεί ένα μικρό κάτασπρο εκκλησάκι, στ’ αριστερά της ανόδου του επισκέπτη και 500 περίπου μέτρα πριν από το προαύλιο της Μονής του Οσίου Θεοδοσίου. Μερικά πέτρινα σκαλοπάτια οδηγούν στο μικρό ναό. Στη βάση τους υπάρχει ένα προσκυνητάρι. Δίπλα από το προσκυνητάρι βλέπει κανείς ένα βαθούλωμα στο βράχο, το οποίο λέγεται πως είναι ο τόπος όπου καθόταν ο Όσιος Θεοδόσιος και ανέμενε τον Άγιο Πέτρο.

Η μνήμη του συμβάντος τιμάται μεγαλοπρεπώς κάθε χρόνο, από το 1956, συνήθως την πρώτη Κυριακή ύστερα από τις 3 του Μάη -γιορτή του Αγίου Πέτρου- ή κάποια κοντινή Κυριακή, σύμφωνα με την απόφαση της τοπικής Εκκλησίας. 

πηγή

"ΤΟ ΚΑΚΟ ΘΑ ΣΑΣ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΥΣ" (ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ)

"ΤΟ ΚΑΚΟ ΘΑ ΣΑΣ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΥΣ" (ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ)

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ

 ΠΡΟΟΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ 

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 

ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΞΕΣΗΚΩΣΑΝ ΤΟΝ

 ΚΟΣΜΟ ΣΤΑ ΑΡΑΒΙΚΑ ΚΥΡΙΩΣ ΚΡΑΤΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, 

ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ...

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΟΜΩΣ, ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ, 

ΔΕΝ ΣΥΝΕΒΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΝΑ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕ 

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ, 

ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ "ΚΑΚΟ" 

ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΩΝ ΤΑΡΑΧΩΝ Η ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ...

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΤΗΚΑΝ 

ΑΠΟ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΞΥΛΟΔΑΡΜΩΝ Η ΡΙΨΗΣ ΧΗΜΙΚΩΝ, 

ΔΕΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΗΚΑΜΕ ΚΑΤΙ ΟΥΣΙΩΔΕΣ ΠΟΥ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕ 

ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ  ΚΑΙ ΝΑ ΣΗΜΑΝΕ

 ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟ ΠΟΛΕΜΟ ...

ΜΠΟΡΕΙ ΒΕΒΑΙΑ ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΝ ΓΡΗΓΟΡΑ ΣΤΗΝ

 Μ.ΑΝΑΤΟΛΗ, ΕΔΩ ΠΑΝΤΩΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ, 

ΑΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΟΥ

 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΩΝ 

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΝ, ΠΑΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ "ΦΟΡΟΔΑΙΜΟΝΙΚΕΣ" 

ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ...

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΟΜΩΣ ΠΡΟΟΡΗΣΑΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΕΣ ΤΑΡΑΧΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΘΑ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ...

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ;

ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΝΥΟΥΜΕ ΗΔΗ ΤΟ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

 ΟΠΟΥ Η ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΓΙΓΑΝΤΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ 

ΑΝΤΟΧΕΣ ΕΞΑΝΤΛΟΥΝΤΑΙ;

"ΘΑ ΒΑΛΟΥΝ ΔΙΣΒΑΣΤΑΧΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ"

, ΠΡΟΟΡΗΣΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ ...
ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΟΜΩΣ Η ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΟΥ ΘΑ 

ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΑΝΩΜΑΛΙΑ, Η ΤΗΝ
 ΕΞΑΡΣΗ ΤΗΣ;
ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΛΑΙΛΑΠΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ ΝΑ

 ΑΡΜΕΓΕΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΔΡΩΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ...

ΜΗΠΩΣ Η ΑΦΟΡΜΗ ΔΑΝΕΙΣΤΕΙ ΑΙΤΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ 

ΤΕΚΤΕΝΟΜΕΝΑ Η ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΞΑΦΝΙΚΗ ΕΚΡΗΞΗ

 ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ;

ΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΑΝΤΩΣ ΠΟΥ ΠΡΟΜΗΝΥΕΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ, 

ΙΣΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ Η ΠΡΟΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝΗ ΑΠΕΡΓΕΙΑ ΤΩΝ 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ, ΔΙΚΑΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΟΡΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑ: 

"ΤΟ ΚΑΚΟ ΘΑ ΣΑΣ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΥΣ"...

Η ΕΚΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ

 ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΘΙΓΟΜΕΝΟΥΣ

 ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΠΟΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ...

ΠΙΘΑΝΟ ΝΑ ΜΗ ΣΥΜΒΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΣΤΑ 

ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥΣ ΧΡΕΩΝΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΗΤΤΑ ΣΤΟΝ ΧΛΙΑΡΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ

 ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ 

ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΔΟΥΛΙΚΟΤΗΤΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ ...

Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΜΕΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ 

ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ, 

ΑΦΟΥ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΑΥΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΥΚΟΛΑ,

 ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙΞΕΙ ΑΛΛΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΒΑΣΑΝ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΚΑΙ ΥΠΟΧΩΡΗΣΑΝ ΔΕΙΧΝΟΝΤΑΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΑ ...

ΑΝ ΟΜΩΣ ΒΡΕΘΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΟΥΝ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ ΤΟΥΣ, ΑΝΑΒΟΛΗ Η ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ, ΤΟΤΕ Η ΤΡΙΜΕΡΗΣ ΘΑ ΑΝΑΓΚΑΣΤΕΙ ΝΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙ, ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΟ Η ΑΔΙΚΟ ...

Η ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΑΥΤΗ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΦΟΡΜΗ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ 

ΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΙ, ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ 

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΘΑ ΓΙΓΑΝΤΩΣΕΙ ...

ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΗ ΠΙΘΑΝΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΟΥ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΠΡΟΕΙΔΑΝ, ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΘΑ ΑΝΗΣΥΧΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΗΣ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗΣ ...

ΠΩΣ ΘΑ ΕΞΕΛΙΧΘΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΞΕΡΕΙ ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ ...

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΠΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΝΑΛΥΟΥΜΕ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ

 ΤΩΝ

 ΚΑΙΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΣΩΣΤΗ 

ΧΡΟΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΘΕΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ 

ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ !!!

+++

     πηγή

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΠΤΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ

                                                
Με μεγάλη χαρά προετοιμάζεσθε για τη βάπτιση τού παι­διού σας. Όλα σχεδόν τα έχετε προβλέ­ψει: ποιος θα είναι ο ανάδοχος, τι όνομα θα δώσετε, ποιους θα καλέσετε στη βάπτιση, από πού θα αγορασθούν τα βαπτι­στικά, πού θα δώσετε δεξίωση.
Θέλετε η βάπτιση τού παιδιού σας να είναι εφάμιλλη της κοινωνικής σας θέ­σης!

Δεν γνωρίζω όμως αν έχετε καθόλου σκεφθεί τη βάπτιση τού παιδιού σας, όχι σαν ένα κοσμικό και κοινωνικό γεγονός, αλλά σαν Μυστήριο της άγιας Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας. Σε παλαιότερα χρόνια αυτά όλα θεωρούνταν αυτονόητα, σήμερα ατυχώς, δεν είναι τόσο αυτονόητα.

Πολλοί που πορεύονται προς τη βάπτιση τον παιδιού τους αγνοούν παντελώς τη σημασία του Μυστη­ρίου, τη σχέση του με την πί­στη μας, τις υποχρεώσεις τους απέναντι στην Εκκλησία.
Έτσι παραμένουν στο σκοτάδι και στε­ρούνται της δυνατότητας να συμ­μετάσχουν σε ένα σημαντικό για τη ζωή τού παιδιού τους και για τη ζωή όλης της Εκκλησίας γεγονός, όπως είναι η βάπτιση, αδικώντας και αυτήν και τον εαυτό τους.

Τι είναι η βάπτιση
Είναι ο μοναδικός τρόπος, με τον όποιον εισέρχεται στην Εκκλησία του Χριστού ο άνθρωπος λαμβάνοντας επάνω του τη σφρα­γίδα που ανεξίτηλα δείχνει ότι ανήκει πλέον στο Χριστό.
Το βάπτισμα είναι «φυτεία προς αθανασίαν» (Μ. Αθανάσιος, Ρ.G.29,10) και «όχημα προς ουρανόν βασιλείας πρόξενον, υιοθεσίας χάρισμα» (Μ, Βασίλειος, Ρ.G. 31,433).
Το Μυστήριο είναι Θεοσύστατο διότι ο ίδιος ο Χριστός εβαπτίσθη και απέστειλε τους Μαθητές Του μετά την Ανάστασή Του, να βαπτίζουν λέγοντας: «Πορευθέντες ουν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος...» (Ματθ. κη΄, 19).
Έκτοτε η Εκκλησία βαπτίζει κάθε άνθρωπο που θέλει να γίνει μέλος της. Η βάπτιση ανήκει στα μη επαναλαμβανόμενα Μυστήρια. Επίσης η τριττή κατάδυση μέσα στο αγιασμένο νερό της κολυμπήθρας συμβολίζει την τριήμερη Ταφή και την Ανάσταση του Χρίστου.

Ο νηπιοβαπτισμός
Από τον Γ΄ αιώνα καθιερώθηκε να βαπτί­ζονται οι άνθρωποι σε νηπιακή όπως γίνεται σήμερα. Και πριν βέβαια βαπτίζονταν και νήπια, ο κανό­νας όμως ήταν να βαπτίζονται σε μεγάλη ηλικία, ώστε να κατηχούνται και να ομολογούν πίστη. Γιατί γίνεται ο νηπιοβαπτισμός;
α. Ο νηπιοβαπτισμός είναι δείγμα αγάπης της Εκκλησίας προς τα παιδιά. Μη θέ­λοντας να τα αφήσει για πολύ καιρό έξω από τη μάνδρα του Χρίστου έρμαια του διαβόλου και μακριά από τη σώζουσα, θεία χάρη.
β. Από την Κ. Διαθήκη πληροφορούμεθα ότι νήπια βαπτίζονταν από την Εκκλησία και σ' αυτά ακόμη τα Αρχαία χρόνια, δηλ. από τον Α΄ μ.Χ. αιώνα (Πρξ. στ' 13, 31-33, ιη' 8, 1-2, 24, 44, 47-48).
γ. Για όσους ισχυρίζονται ότι με τον νηπιοβαπτισμό παραβιάζεται η ελευθέρια του ανθρώπου, επειδή το παιδάκι βαπτίζεται χωρίς να ερωτηθεί και συγκατανεύσει, απαντούμε ότι με την ίδια λογική δεν θα έπρεπε να μη το στέλνουν στο σχολείο, να μη τους κάνουν εμβόλια κλπ. Όπως όμως αυτές οι ενέργειες εντάσσονται στο καλώς νοούμενο συμφέρον του παιδιού. Έτσι και ο νηπιοβαπτισμός.
δ. Τέλος η Εκκλησία βαπτίζει τα νήπια με τη θέληση και την ευθύνη των γονέων τους.

Η ονοματοδοσία
Στις ημέρες μας έχει συνδεθεί το Βάπτι­σμα με το δόσιμο του ονόματος στο παιδί. Αυτό γίνεται εθιμικά.
Σύμφωνα με την Εκ­κλησία, το όνομα δίδεται στο παιδί την 8η ήμερα από τη γέννηση του. Ο Ελληνικός νόμος παρέχει στον γονέα το δικαίωμα να δηλώσει στο Ληξιαρχείο το όνομα του παιδιού και πριν από τη βάπτισή του.
Το όνομα που δίδεται στο παιδί με επισημότητα σήμερα κατά τη Βάπτιση πρέπει απαραιτήτως να είναι χριστιανικό. Έτσι το παιδί αποκτά προστάτη τον άγιο του οποίου το όνομα φέρει και όχι του παππού ή της γιαγιάς με αποτέλεσμα να του δίνουν δύο ονόματα (απαράδεκτο).
Σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο (άρθρο 25 Νόμου 344/76 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 15 του Νόμου 1438/84 ΑΚ) και οι δύο γονείς από κοινού αποφασίζουν τη βάπτιση του παιδιού και το όνομα. (Αν υπάρχει διάσταση στο ανδρόγυνο ή διαφωνία, τη διαφορά επιλύει το δικαστήριο).
Ο Θεός σας αξίωσε να γίνετε γονείς και να βαπτίσετε το παιδάκι σας. Φανείτε αντάξιοι αυτής της δωρεάς. Εκπληρώσατε για το παιδί σας τα χρέη σας ως χριστιανών γονέων. Διδάξτε το με τα λόγια και το παράδειγμα σας να μάθει να ζει χριστιανικά.

Τι είναι ο ανάδοχος (νουνός)
Ο ανάδοχος είναι ο εγγυητής απέναντι στην Εκκλη­σία, που αναπληρώνει την έλλειψη βούλη­σης του νηπίου και ομολογεί πίστη εξ ονόμα­τός του.
Ομολογεί βέβαια πίστη Ορθόδοξη Χριστιανική και αναλαμβάνει την υποχρέωση να διδάξει στο παιδί, μαζί με τους γονείς του, μόλις έλθει σε κατάλληλη ηλικία, το περιεχόμενο της πίστεώς μας.
Το πρόσωπο του αναδόχου είναι ιερό, συνάπτει δεσμούς πνευματικής συγγένειας με το παιδί και την οικο­γένεια του. Και λόγω της φύσεως του λειτουργήματός του επιβάλλεται να τυγχάνει της εμπιστοσύνης και εγκρίσεως της Εκ­κλησίας.
Η πνευματική συγγένεια που συνάπτεται με το βάπτισμα μεταξύ αναδόχου και αναδεκτού επεκτείνεται, κατά μεν τον νόμο, και στη μητέρα του παιδιού, κατά δε τους Ι. Κα­νόνες και μεταξύ παιδιών με τον ίδιο ανάδοχο. Καλόν είναι να προσεχθεί το σημείο αυτό.

Επομένως δεν επιτρέπεται να είναι ανάδοχοι:
α. Οι μη ορθόδοξοι, έστω και αν είναι χριστιανοί ετερόδοξοι,
β. Οι δεδηλωμένοι άθεοι και άπιστοι.
γ. Οι επιδεικτικά παραβιάζοντες εντολές και αποφάσεις της Εκκλησίας όπως π.χ. οι έχοντες τελέσει πολιτικό γάμο. Βλ. Εγκύκλιος 7. Συνόδου υπ’ αριθμ. 2309/21-1-82.
δ. Οι μη γνωρίζοντες τα της πίστεώς μας και μη όντες σε θέση ούτε το «πιστεύω» να απαγγείλλουν. Γιατί αυτοί δεν είναι σε θέση να αναλάβουν το έργο του αναδόχου που εί­ναι έργο ευθύνης, πίστεως και αγωγής.
ε. Τα μικρά-μικρά παιδιά, ηλικίας δηλ. κάτω των 10 ετών λόγω ανωριμότητας.

Τα βαπτιστικά
Συμ­βαίνουν εδώ πράγματα απαράδεκτα, έξω από κάθε έγκριση της Εκκλησίας, που μάλι­στα προσεγγίζουν ενίοτε την ειδωλολατρία.

Εξηγούμαι:
1. Τα ρούχα του παιδιού πρέπει, σύμφωνα με τον συμβολισμό της Εκκλησίας, να είναι λευκά. Το λευκό συμβολίζει την αγνότητα και καθαρότητα, το άγιον Πνεύμα.
2. Τα «μαρτυρικά» είναι ο Σταυρός ή η εικόνα της Παναγίας. Τίποτε άλλο.
3. Το λάδι. Ονομάζεται «επορκιστόν έλαιον» γιατί μ' αυτό ο ιερεύς χρίει το παιδί πριν από τη βάπτιση. Με το ίδιο λάδι αλείφει το παιδί σε όλο το σώμα του ο ανάδοχος. Επιβάλεται να είναι ελαιόλαδο αγνό και όχι σπορέλαιο.

Η διαδικασία της βαπτίσεως
1. Προηγείται η Κατήχηση. Γί­νεται λίγο πριν από τη βάπτιση, στον νάρθη­κα της Εκκλησίας. Εκεί ο ιερεύς διαβάζει τους εξορκισμούς. Ύστερα ερωτάται ο ανάδοχος 3 φορές αν απαρνείται για λογαριασμό τον νηπίου, τον Σατανά, και συντάσσεται με τον Χριστό όπου ομολογεί το Σύμβολον της Πίστεως.
2. Μετά αρχίζει το Μυ­στήριο του Βαπτίσματος στο κέντρο του ναού εμπρός στην Κολυμπήθρα. Βαπτίζοντας το παιδί εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και με την τριττή κατάδυση μέσα στο αγιασμένο νερό της κολυμπήθρας που συμβολίζει την τριήμερη Ταφή και την Ανάσταση του Χρίστου.

3. Ακολουθεί το Χρίσμα πού είναι ξε­χωριστό Μυστήριο. Με το Χρίσμα μεταδίδο­νται οι καρποί και τα χαρίσματα τού Άγ. Πνεύματος.
4. Τριχοκουρία: κόβονται σταυροειδώς τα μαλλιά τού παιδιού σε ένδειξη αφιερώσεώς του στον Θεό.
5. Ένδυση: ευλογούνται τα νέα ρούχα τού παιδιού, που το παραλαμβάνουν για να το ντύσουν οι συγγενείς ή μητέρα. Στην Κολυμπήθρα πλένουν τα χέρια τους ο ιερεύς και ο ανάδοχος.
6. Ακολουθεί ο Σταυρός: ο σταυ­ρός θα συνοδεύει το παιδί σε όλη του τη ζωή.
7. Ακολουθεί η Απόλυσις: Η μητέρα, κάνοντας τρεις μετάνοιες στον ανάδοχο και αναγνωρίζοντας την υψηλή και ιερή αποστολή του ασπάζεται το χέρι του, παίρνει στην αγκαλιά της το νεο­φώτιστο.

Το έργο του αναδόχου
Το έργο του Ανάδοχου είναι η κατήχηση του παιδιού. Αναλαμβάνει την ευθύνη της χριστιανικής και Εκκλησιαστικής διαπαιδαγωγήσεως του φωτιζομένου.
Ο ανάδοχος παρίσταται και συμμετέχει στο βάπτισμα ως εγγυητής της ειλικρινούς προθέσεως να κατηχηθεί και να μυηθεί ο βαπτιζόμενος στη χριστιανική πίστη.
Από την πνευματική σχέση μεταξύ αναδόχου και βαπτιζομένου δημιουργείται πνευματική συγγένεια, η οποία επεκτείνετει και στους στενούς συγγενείς τους και αποτελεί κώλυμα γάμου.
Αμέσως μετά την Βάπτιση το παιδί έχει συμμετοχή στην Θεία Κοινωνία για πρώτη φορά το νήπιο όχι μόνο 3 φορές. Αλλά περισσότερες φορές και κάθε Κυριακή είναι ευλογία και δύναμη για το παιδί. Κάθε φορά το παιδί που κοινωνά γίνεται «Χριστόφορο» και «Πνευματοφόρο».

Ακόμη δύο λόγια:
1. Ο ιερεύς πού βάπτισε το παιδάκι σας απέκτησε μια ειδική πνευματική σχέση με αυτό. Πολλοί ιερείς αξιώνονται να παντρεύουν τα παιδιά πού πριν 20 χρόνια βάπτισαν. Καλλιεργήστε αυτή τη σχέση με τον ιερέα είναι πνευματικός Πατέρας του παιδιού σας.
2. Προτιμάτε την ενορία σας για να βαπτίσετε το παιδί σας. Μη παρασύρεσθε από κενόδοξες σκέψεις και αλλάζατε την ενορία σας. Στην ενορία σας τηρείται Μητρώο βαπτί­σεων. Από εκεί θα εξυπηρετηθείτε όταν περαστεί ανάγκη.

πηγή

Συρία: Ένοπλοι εισέβαλαν σε Ορθόδοξο Μοναστήρι και το ρήμαξαν

Ομάδα ένοπλων μαχητών που πολεμά στο
 πλευρό των κομμάτων της αντιπολίτευσης 
επιτέθηκε στο αρχαίο Ορθόδοξο
 Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία, 
στην περιοχή Al Qusayr, 
20 χιλιόμετρα από τα σύνορα 
του Λιβάνου.





Σύμφωνα με δημοσίευμα του πρακτορείου Τας, ο ηγούμενος Γκαντίρ Ιμπραχίμ
 ανέφερε ότι οι ένοπλοι αντάρτες, ανατίναξαν το καμπαναριό και κατέστρεψαν 
τον αρχαίο βωμό και την
 Κολυμβήθρα.
Επιπλέον, οι εισβολείς κατέστρεψαν άγαλμα του Προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης,
 ο οποίος λατρευόταν στη Συρία από Χριστιανούς και Μουσουλμάνους.


ΠΗΓΗ
αντιγραφή

ΠΗΓΗ

Η Γιορτή της Μητέρας και η Εκκλησία

Γιορτή της Μητέρας σήμερα και τα απανταχού της γης τέκνα βρίσκουν την ευκαιρία να θυμηθούν και να τιμήσουν τη μητέρα τους. Κοντά σ’ αυτούς και αρκετοί αμφισβητίες που βλέπουν τη θέσπιση της «γιορτής» σαν εκδήλωση εμπορευματοποίησης ή άλλοι που θεωρούν ότι η ιερότητα του προσώπου της μητέρας είναι τέτοια, που της ανήκουν όλες οι ημέρες του έτους και όχι μία ξεχωριστή.

Η Εκκλησία από την πλευρά της προβάλλει το πρόσωπο της Παναγίας ως την κατεξοχήν μητέρα και υπομιμνήσκει διακριτικά την εορτή της Υπαπαντής (στις Φεβρουαρίου) ως την ημέρα που θα μπορούσε να τιμηθεί το πρόσωπο της μητέρας.

Στην παράδοσή μας ακόμη θα συναντήσουμε και την ίδια την Εκκλησία ως μητέρα, που μας γεννά και μας αναγεννά εν Χριστώ και μας καθοδηγεί στη σωτηρία. Αυτό δεν σημαίνει όμως κάποια αντιδιαστολή: η σωφροσύνη και η υπακοή της Θεοτόκου τη θέτει στο κέντρο της Εκκλησίας. Στο πρόσωπό της συνίσταται το μυστήριο της θείας Οικονομίας, λέει ο άγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Και η ελεύθερη αποδοχή της του θείου θελήματος άνοιξε το δρόμο στην επιστροφή του ανθρώπου στους θείους κόλπους. Η Σάρκωση του Θεού Λόγου που έλαβε χώρα στα σπλάχνα της, πραγματοποίησε την ένωση του θείου με το ανθρώπινο. Η Εκκλησία πορεύεται λοιπόν στην Ιστορία ως μια «διαρκής Θεοτόκος» (Π. Ευδοκίμοφ).

Αιώνιο πρότυπο μητέρας η Παναγία, συμπάσχει και συμπονά με κάθε πονεμένο άνθρωπο και αποτελεί μαζί το καταφύγιο και την παρηγοριά όλων των κατατρεγμένων. Η θλιμμένη της εικόνα από τη ρομφαία που τη διαπέρασε βλέποντας το Γιο της να πάσχει για την ανθρωπότητα, την καθιστά ένα κατεξοχήν πρόσωπο ευσπλαχνίας και φιλανθρωπίας. Είναι η αρχετυπική Μάνα, που πονά και νοιάζεται για τα παιδιά της, για τη θλίψη και την αδικία που κυριαρχεί στον κόσμο, είναι ο συνεχιζόμενος αναστεναγμός για τον πάσχοντα άνθρωπο. Στο πρόσωπό της οι μητέρες κυρίως βρίσκουν μια μοναδική συμπαραστάτρια και μια απόλυτη κατανόηση για την ανησυχία τους για το μέλλον των παιδιών τους και του κόσμου όλου. Στους πολέμους είναι οι μάνες που πεθαίνουν, λέει ο ποιητής…

Για τους λόγους αυτούς, η εκκλησιαστική πρόταση είναι η κατεξοχήν τιμητική για το πρόσωπο της μητέρας.

πηγή

ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ

ΔΥΣΚΟΛΟΙ    ΚΑΙΡΟΙ

Σκοπός μου δεν είναι να σας αναστατώσω, αδελφοί,

όλα τα σημεία δείχνουν εκείνο που λέει η Γραφή.

Φτάσαμε πλέον και ζούμε την «Νέα Εποχή»,

όπου κουμάντο κάνουν οι γόητες κι οι πονηροί.

Το είπε ο Κύριος ότι θα έρθουν δύσκολοι καιροί,

το είπε ο Απόστολος Παύλος κι η πρόβλεψή του αληθινή.

οι άνθρωποι μια μέρα θα καταντήσουνε τρελλοί,

ελάχιστοι θα είναι οι φωτισμένοι, οι γνωστικοί.

Δεν το βλέπουμε μήπως ότι η σύγχυση είναι γενική;

Παντού σάπισε ο κόσμος, η κατάσταση είναι τραγική.

Το κακό επιδιώκουν όλοι, οι μεγάλοι κι οι μικροί,

Κατάντησε η κοινωνία ζούγκλα, κόλαση αληθινή.

Τα ήμερα πρόβατα έχουν γίνει λύκοι αρπακτικοί,

Άνθρωπος άνθρωπο τρώει, κατάντησε η αγάπη λιγοστή.

Τα ένστικτα και τα συμφέροντα είναι επιδίωξη μοναδική,

η διαφθορά, το μίσος, η εγκληματικότητα κυριαρχεί.

Μιλούνε για ειρήνη και για πρόοδο της γης οι ισχυροί,

κι όμως το ηφαίστειο του πολέμου βράζει εδώ κι εκεί.

Η βία κι η τρομοκρατία αυξάνει, πάει να γενικευθεί,

Με αγωνία ζούνε όλοι οι λαοί, πλούσιοι και φτωχοί.

Είναι άραγε κοντά το τέλος, έρχεται του Θεού η οργή;

Μα Εκείνος είπε, θέλω να μετανοήσει ο κόσμος, να σωθεί.

Γι’ αυτό με θεομηνίες και σημεία τώρα μας προειδοποιεί,

άνθρωποι, λέει, ελάτε στα καλά σας, έστω και την εσχάτη στιγμή.

Τον κίνδυνο τον έχουν συνειδητοποιήσει οι πολλοί,

αισθάνονται και βλέπουν ότι έρχεται η καταστροφή.

Όμως δεν συνέρχονται, μεριμνούμε μόνον για τη ζωή αυτή,

Τα άφθαρτα, τα αιώνια δεν τους νοιάζουν, η πολύτιμη ψυχή.

Και εμείς τί κάνομε οι λεγόμενοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί;

Οφείλομε με το καλό παράδειγμά μας να γίνουμε η κραυγή.

  Άνθρωποι μετανοείστε, γυρίστε πίσω, βάλτε μία καλή αρχή,

«εργασία απαιτείται πολλή για να έρθει μιά καινούργια ζωή».

Αμήν.

+ Αρχιμανδρίτης Ιωακείμ Καραχρήστος

πηγή

Μια σωτηρία αμφιβολία: Απ. Θωμάς Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Βαρνάβας

 Μια ξεχωριστή φιγούρα μάς παρουσιάζει η Εκκλησία μας αυτή την Κυριακή, την πρώτη μετά το Πάσχα. Είναι ο μαθητής του Χριστού, ο Απόστολος και άγιος Θωμάς. Ο «άπιστος» Θωμάς, όπως έχει παραμείνει στη λαϊκή έκφραση. Πώς, όμως, έχει προκύψει αυτή η αντίληψη;

Πηγή:www.saint.gr

Όλα, φυσικά, βασίζονται στην ευαγγελική διήγηση που αναφέρεται στη συνάντηση του αναστημένου Ιησού με το Θωμά. Η θεία οικονομία θέλησε ώστε ο Θωμάς να μην παρίσταται στην πρώτη συνάντηση που είχε ο Κύριος με τους υπόλοιπους μαθητές. Έτσι, όταν εκείνοι τον βρήκαν, του μετέφεραν τη συγκλονιστική εμπειρία που είχαν με τον ζωντανό και πάλι Δάσκαλό τους. Ο Θωμάς στάθηκε δύσπιστος σ’ αυτά που άκουγε. «Πώς είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο», αναρωτήθηκε. «Πώς γίνεται να ξαναζωντανέψει κάποιος που είχε πεθάνει δύο μέρες πριν;». Γι’ αυτό δηλώνει αμέσως: «Αν δεν δω ο ίδιος με τα μάτια μου αυτό που μου λέτε και αν δεν βάλω τα χέρια μου στις πληγές Του, δεν πρόκειται να πιστέψω τίποτα!».

Για να είμαστε ειλικρινείς, ο Θωμάς συμπεριφέρεται όπως σχεδόν κάθε άνθρωπος. Που θέλει να βασίζει τις αντιλήψεις του σε ό,τι του λένε οι αισθήσεις του. Που θέλει να εξηγεί τα πάντα γύρω του με ό,τι του φαίνεται πιο λογικό. Αγνοώντας, ενδεχομένως, τους περιορισμούς του λογικού του, προσπερνώντας το γεγονός ότι δεν μπορεί να τα γνωρίζει όλα, ότι έχει μια περιορισμένη θέαση των πραγμάτων. Λησμονεί, για παράδειγμα, τα θεία δώρα στη ζωή του, όπως ακριβώς και ο Θωμάς λησμόνησε αυτά που είχε δει προηγουμένως: την ανάσταση του Λαζάρου, της κόρης του Ιαείρου, του γιου της χήρας στη Ναΐν, και όλα τα υπόλοιπα θαυμαστά που είχε τελέσει για τρία συναπτά έτη ο Διδάσκαλός του.

Και ο Κύριος; Πώς αντιδρά στις επιφυλάξεις του μαθητή Του; Πώς αντιμετωπίζει τη δυσπιστία του; Για άλλη μια φορά Τον βλέπουμε να συγκαταβαίνει στην ανθρώπινη αδυναμία, να δείχνει κατανόηση στον ανθρώπινο τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς και να καλεί το Θωμά να τον δει και να αγγίξει με τα χέρια του τα σημάδια από τις πληγές. Ουσιαστικά, μέσα από το πρόσωπο του Θωμά, απαντά στη δική μας δυσπιστία, στην καχυποψία και τις επιφυλάξεις μας. Γι’ αυτό ακριβώς και οι Πατέρες της Εκκλησίας δεν αποδοκιμάζουν αλλά, αντίθετα, τον επαινούν το Θωμά. Γι’ αυτό και η υμνογραφία της ημέρας τονίζει ότι Ο Χριστός «χαίρεται, όταν οι άνθρωποι Τον ερευνούν», Τον ψάχνουν και θέλουν να μάθουν γι’ Αυτόν.

Τις απαντήσεις όμως σ’ αυτή τη στάση του Θωμά μπορούμε να τις δούμε επιπλέον τόσο στο ευαγγελικό κείμενο όσο και στην υπόλοιπη εκκλησιαστική παράδοση. Καταρχάς, ο τιμώμενος Απόστολος δεν χρειάστηκε να ψηλαφήσει το άχραντο σώμα του Κυρίου: στην κλήση που του απευθύνθηκε, δήλωσε ευθέως ότι πλέον πιστεύει στην Ανάσταση. Εκτός αυτού, γνωρίζουμε ότι ταξίδεψε μέχρι τις μακρινές Ινδίες για να διαδώσει το χαρμόσυνο μήνυμα της ήττας του θανάτου. Αξιοποίησε, δηλαδή, την προσωπική του εμπειρία, θέτοντάς την στη διακονία του λόγου του Θεού. Όπως ακριβώς έκανε ο Πέτρος. Όπως δεν έκανε δυστυχώς ο Ιούδας.

Ας μην υποτιμούμε, συνεπώς, τόσο εύκολα τη στάση του Αποστόλου Θωμά. Ο ίδιος ο Κύριος δεν το έκανε. Και ο ίδιος ο Θωμάς δεν περικλείσθηκε σε μια αυτάρεσκη και αδιέξοδη αμφιβολία. Εξέφρασε αρχικά την ανθρώπινη αδυναμία του και κατόπιν μετέτρεψε τις επιφυλάξεις του σε μια ακλόνητη βεβαιότητα που βοήθησε τους συνανθρώπους του.

πηγή

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ 18000+ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ Gay- Pride (ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ)‏

Φιλοξενούμε το παρακάτω δελτίο τύπου με την από μέρους μας ενθάρρυνση και υποστήριξη αυτής της προσπάθειας για συγκέντρωση υπογραφών κατά αυτής της εκδήλωσης που προσβάλλει και θίγει την ιστορία και τους ανθρώπους της πόλης της Θεσσαλονίκης. Θα θέλαμε μάλιστα να επισημάνουμε και το γεγονός ότι πέρυσι, κατά τη διάρκεια αυτού του δήθεν φεστιβάλ, τελέσθηκαν δημοσίως, πολλαπλά και επανειλημμένα, παράνομες πράξεις του κοινού ποινικού κώδικα   που αφορούσαν την πρόκληση σκανδάλου με ακόλαστες πράξεις (άρθρο 353 ΠΚ) σε βάρος ακόμη και ανηλίκων παιδιών που οι ανυποψίαστοι γονείς τους είχαν την ατυχία να βρίσκονται ή και να διαμένουν στην περιοχές από όπου διήλθε η «πομπή» των εορταζόντων την “επικράτηση” της ανομίας τους. Για τις δύο ημέρες λοιπόν που θα διαρκέσει και φέτος αυτό το «φεστιβάλ» (14 και 15 Ιουνίου) περιορίζονται θεμελιώδη δικαιώματα των γονέων της Θεσσαλονίκης και των ανηλίκων παιδιών τους αφού κεντρικοί δημόσιοι χώροι και οδοί θα είναι απαγορευμένοι και ακατάλληλοι για αυτούς…

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ “GAY-PRIDE” ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 

Ἀγαπητοί μας συμπολίτες καί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

 

τόν περασμένο Ἰούνιο (22 καί 23 τοῦ 2012), διεξήχθη διήμερο gay-pride festival στή Θεσσαλονίκη. Τό festival διοργάνωσε καί ἐγκαινίασε ὁ Δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Γιάννης Μπουτάρης.

 

Ὁ Δήμαρχος:

 

•    ἔχοντας ἀπαγορεύσει μόλις λίγο καιρό πρίν τό gay-pride στούς Ποντίους συμπολίτες μας (πού ἀριθμοῦν ἑκατομμύρια στή χώρα μας), νά συγκεντρωθοῦν στό ἴδιο σημεῖο (πλατεία Ἁγίας Σοφίας) εἰς ἱστορικήν μνήμην τῆς γενοκτονίας τους ἀπό τούς Τούρκους,
•    ἔχοντας ἀγνοήσει τήν οἰκονομική καταστροφή στήν ὁποία βουλιάζουμε ἐθνικῶς καί πού δέν ἐπιτρέπει ἄλογες σπατάλες τοῦ δημοσίου χρήματος,
•    ἔχοντας ἀγνοήσει ἀντιδημοκρατικά τή γνώμη τῶν δημοτῶν του γιά τέτοιου περιεχομένου «ἐκδηλώσεις»,
•    ἔχοντας ἀδιαφορήσει γιά τήν διάβρωση τῶν χρηστῶν ἠθῶν τόσο τῶν ἐνηλίκων, ὅσο κυρίως τῶν ἀνηλίκων συμπολιτῶν του,
•    ἔχοντας διασαλεύσει τήν ἰσορροπία τῆς πατροπαράδοτης Ἑλληνικῆς κοινωνίας,
•    μά προπαντός, καταβλασφημώντας μέ αὐτή του τήν ἐνέργεια τό Συνταγματικά Κατοχυρωμένο Ἐπίσημο Θρήσκευμα τῆς χώρας μας, τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς Πίστεως, πού καταδικάζει τήν ὁμοφυλοφιλία,

ἐπέτρεψε τή διοργάνωση παρέλασης “ὑπερηφάνειας” (gay pride) ὁμοφυλόφιλων, τοῦ μόλις περίπου 3% τοῦ παγκόσμιου πληθυσμοῦ. Συνέβαλε ὡς διοργανωτής καί ὑπέρμαχος μίας τέτοιας ἐνέργειας, στή μόλυνση τῶν χριστιανικῶν αἰθέρων τῆς πόλης μας, μέ τίς σεξουαλικά παραφύσιν κι ἀντορθόδοξες (καί ὄχι μόνο), προκλητικές συμπεριφορές (λεκτικές καί μή) τῶν ὁμοφυλόφιλων, σά νά εἶναι κάτι «καλόν κἀγαθόν».

Ὡς ἐκ τούτου,  ἀπό ἀγάπη πρός τόν Θεό κι ἀπό ἀγάπη πρός τήν σωτηρία τῶν συνανθρώπων μας καί εἰδικά τῶν ὁμοφυλόφιλων, δέν μείναμε ἀδιάφοροι καί ἀδρανεῖς στήν δυσωδία αὐτῆς τῆς κοινωνικῆς σήψης πού σπέρνεται.  Χωρίς ἐμπάθεια πρός τά πρόσωπα πού εἶναι εἰκόνες Θεοῦ, ἀλλά μέ ὑγιῆ ἀντανακλαστικά ἀπέναντι στίς ἁμαρτωλές-ψυχολέθριες στάσεις ζωῆς, προβήκαμε σέ συλλογή ὑπογραφῶν διαμαρτυρίας. Τόσο γιά τήν ἐν λόγῳ ἐκδήλωση καί τά καταστροφικά κοινωνικά μηνύματα πού συνεπάγεται, ὅσο καί γιά κάθε ἐκδήλωση παρόμοιου περιεχομένου, πού μᾶς μετατρέπει σέ νέα Σόδομα καί Γόμορρα.

Μέχρι στιγμῆς, ἔχουμε συλλέξει  18.720 ὑπογραφές διαμαρτυρίας συμπολιτῶν μας (ἕνα μικρό δεῖγμα μόνο ὀλιγόχρονης ἐξόρμησης), οἱ ὁποῖες μέ ἐνημερωτική ἐπιστολή ἐπιδόθηκαν  στόν Δήμαρχο κ. Γιάννη Μπουτάρη καί κοινοποιήθηκαν σέ ὅλες τίς Μητροπόλεις τῆς Ἑλλάδος καί σέ ἄλλους ἐπίσημους φορεῖς καί πρόσωπα τῆς πολιτικῆς καί κοινωνικῆς σκηνῆς, προκειμένου νά ἀναλάβει ἕκαστος τίς εὐθύνες του, γιά τήν κάθαρση καί ὁμαλή λειτουργία τῆς Πολιτείας καί τοῦ βίου μας.

Ὅποτε ὑπάρχουν νέες ἐξελίξεις στό θέμα, θά ἐνημερώνουμε μέ ἀνάλογο Δελτίο Τύπου, πρός ἀφύπνιση καί εὐαισθητοποίηση ὅλων.

 

Μέ σεβασμό,

ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

αντιγραφή