Αυτά που ζήτε ...

 

 

" Αυτά που ζείτε τώρα

είναι πολύ μικρά

σ΄ αυτά που έρχονται ! ... "

 

                                                                                                      γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας

πηγή

Ένα εύστοχο σχόλιο σχετικά με το εθνοφυλετικό και ταξικό μίσος

Στην ανάρτηση του romfea.gr :

Η Ιερά Σύνοδος κατά της Χρυσής Αυγής

...διαβάσαμε το παρακάτω εύστοχο σχόλιο : 

«Η Εκκλησία θα έπρεπε να καταδικάζει συγκεκριμένα την πρόκληση τόσο εθνοφυλετικού, όσο και ταξικού μίσους. Θέλω να υπερασπίσω την πατρίδα μου, αλλά δεν μπορώ να τρέφω μίσος εναντίον όλων των λαών που την περιβάλλουν. Μέσα στους λαούς αυτούς υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν έχουν καμία σχέση με την πολιτική της χώρας τους. Πολύ περισσότερο, δεν μπορώ να θεωρώ ανθρώπους άλλων φυλών ή άλλων εθνών κατώτερους, μόνο και μόνο επειδή ανήκουν σε άλλες φυλές ή έθνη. Ο Θεός δημιούργησε όλους τους ανθρώπους "εξ ενός αίματος", όλοι είμαστε παιδιά του Αδάμ. Θέλω κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά δεν μπορώ να μισώ όποιον είναι πλουσιότερος από εμένα ή όποιον δεν συμμερίζεται τις απόψεις μου. Το μίσος είναι ΄πάθος που οδηγεί στην προσωπική κόλαση, είναι έργο του διαβόλου. Το μόνο αποδεκτό από την Εκκλησία μίσος είναι το μίσος κατά των αμαρτιών μας (όχι κατά των αμαρτωλών). Αυτή είναι η Ορθόδοξη χριστιανική θεώρηση. Τα άλλα ορισμένων "αριστεροχριστιανών" (όπως αυτοπροσδιορίζεται κάποιος γνωστός αριστερός θεολόγος της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών) είναι εκ του πονηρού: Καταδικάζουμε τη δράση ακροδεξιών ομάδων, αλλά όχι την αντίστοιχη δράση ακροαριστερών. Λοιπόν, όποιος είναι τίμιος με την πίστη του, ας κοιτάξει καλά μέσα του: Είτε εθνοφυλεκτικό, είτε ταξικό, το μίσος αυτό μας αποκόπτει από τον Χριστό. 

Και καλό η Σύνοδος θα ήταν να συντάξει ένα κείμενο όπου θα γίνεται διάκριση μεταξύ της αγάπης προς την πατρίδας, που φτάνει μέχρι την αυτοθυσία, και του εθνικισμού, αλλά και διάκριση μεταξύ του μαρξιστικού διεθνισμού και της ορθόδοξης χριστιανικής οικουμενικότητας. Τα γράφω αυτά επειδή ορισμένοι αριστεροί που πρώτα είναι αριστεροί και μετά χριστιανοί (όσο είναι...), κάνουν σύγχυση του διεθνισμού και της οικουμενικότητας, ενώ στην ψυχή αγίων μορφών, όπως ο π. Παϊσιος, τέτοια σύγχυση δεν υπήρχε. Και επίσης, ορισμένοι ακροδεξιοί, που πρώτα είναι δεξιοί και Ελληνες και μετά χριστιανοί (όσο είναι...), κάνουν σύγχυση μεταξύ της φιλοπατρίας, που είναι αρετή και επαινείται και από τους Πατέρες της Εκκλησίας, και του εθνικισμού, για να μην πω και του φυλετισμού (ρατσισμού)...»

Το είδαμε ΕΔΩ. μεταφορά από  εδώ

Σεισμογενή τόξα, Οικονομικά τόξα και ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ. κειμενο ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ και η νοερά ΙΕΡΑ ΜΑΝΤΗΛΑ - ΣΚΕΠΗ ΤΗΣ

ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΕΝΑ ΤΡΑΝΤΑΓΜΑ,
έρχονται δύσκολα χρόνια (λόγοι γέροντος Παισίου). 
Αυτά τα είπε ο Πνευματοκίνητος Γέροντας πριν δυο και δεκαετίες τουλάχιστον και εμείς οι 
αμετανόητοι αναρωτιώμασθαν τόσα χρόνια τι γίνετε?







Σήμερα 12.10.2013 ανήμερα της απελευθέρωσης της Φιλτάτης Πατρίδας από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στις 12 Οκτωβρίου, απόγευμα αυτής της σημαδιακής μέρας που συμπληρώνονται σχεδόν 3,5 χρόνοι μνημονιακής πολιτικής, οι πέτρες της Ελλάδας τρίζουν , τα κόκκαλα των

Αγίων, των Μαρτύρων και των Ηρώων μας δεν αντέχουν την τόσο πολύ αδικία και θέλουν να βγουν έξω.

Δεν ενεργοποιούνται μόνο οι σεισμογενείς πλάκες και οι οικονομικοί τάφροι του Άδη, αλλά αρχίζουν και μιλάνε οι ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ και ο νοών νοείτω.

ΩΡΑ 16.11

Πολύ ισχυρός σεισμός 6,2R σημειώθηκε στην Κρήτη στις 16:11 σε υποθαλάσσια περιοχή δυτικά της Κρήτης Σεισμός 6,2 Ρίχτερ δυτικά της Κρήτης - Τον ένιωσε και η Αθήνα - Έρχεται Μέγα-Σεισμός; ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Σε δημοσίευμά της η γαλλική εφημερίδα ««Le Monde» με τίτλο: «Des Seismes Sans Precedent Historique Sont Possibles En Europe» («Σεισμοί χωρίς ιστορικό προηγούμενο είναι πιθανοί στην Ευρώπη») αναφέρθηκε πριν από ελάχιστες ημέρες στον υψηλή πιθανότητα πρόκλησης "μέγα-σεισμού"

Η Ελλάδα σύμφωνα με το άρθρο διατρέχει τον μεγαλύτερο κίνδυνο, καθώς δεν αποκλείεται να βιώσει σεισμούς ανάλογου μεγέθους με αυτόν που σημειώθηκε τον Μάρτιο του 2011 στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας, του σεισμού του Τοχόκου και του τσουνάμι που ακολούθησε. Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΩΡΑ 17. 21

Schaeuble (Γερμανός ΥΠΟΙΚ): Οι ηγέτες των ΗΠΑ δε χρειάζονται μαθήματα - Aδιανόητες οι συνέπειες ενδεχόμενης στάσης πληρωμών - Σοβαρές οι συνέπειες για την Ευρώπη

12/10/13 - 17:21

"Μια στάση πληρωμών των ΗΠΑ είναι στην πραγματικότητα αδιανόητη. Οι συνέπειες είναι δύσκολο να εκτιμηθούν. Σε αυτή την περίπτωση η Ευρώπη αναμφισβήτητα θα επηρεαστεί περισσότερο, εκτίμησε ο ίδιος, εκφράζοντας την έντονη ανησυχία του. www.bankingnews.gr

ΩΡΑ 18.06

Boehner: Οι συνομιλίες Obama-Ρεπουμπλικάνων έφθασαν σε αδιέξοδο. ΗΠΑ: Δημοσιονομικός «γκρεμός» http://www.capital.gr/

Οι συνομιλίες μεταξύ του προέδρου Barack Obama και των Ρεπουμπλικάνων για να αποφευχθεί η κρίση χρέους, έχουν φτάσει σε αδιέξοδο, δήλωσε ο εκπρόσωπός τους στη Βουλή, John Boehner, στους Ρεπουμπλικάνους βουλευτές. Obama Rejects Latest Offer, Boehner Tells Republicans

By Roxana Tiron, Kathleen Hunter & James Rowley - Oct 12, 2013 5:51 PM GMT+0300 jarowley@bloomberg.net

ΑΔΕΛΦΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΘΑΡΣΕΙΤΕ

¨¨ Μετά την μπόρα την δαιμονική έρχεται Λιακάδα ΘΕΙΚΗ¨¨

¨¨ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ φροντίζει για τις υποθέσεις του Ελληνικού Έθνους¨¨ Γέρων Παίσιος .

Όσο η ΠΑΝΑΓΙΑ μας κρατάει στην νοερά Ιερά Μανδήλα- ΣΚΕΠΗ ΤΗΣ το προσωπείο του Ελληνοχριστιανικού Ιδεώδους που αποτυπώνεται στο ίδιο το Πρόσωπο του Ενσαρκωμένου Κυρίου μας Ιησού Χριστού δεν έχουμε να φοβηθούμε τώρα τίποτε που άνοιξαν οι Πνευματικοί λογαριασμοί και ισολογίζονται με τα σκοτάδια του Άδη.

ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ
ΠΗΓΗ

Κύριε γνώρισέ μου αυτόν τον άγνωστο εαυτό μου -Μοναχός Ιωσήφ Γρηγοριάτης

Ξέρω το όνομά μου, την ηλικία μου, το βάρος μου, το χρώμα των μαλλιών μου, όμως τον εαυτό μου δεν τον γνωρίζω.
Αυτός σε μένα τον ίδιο, παραμένει κρυμμένος και άγνωστος.
Εσύ όμως Χριστέ μου, που «εξετάζεις νεφρούς και καρδιές» τον γνωρίζεις.
Εσύ γνωρίζεις κάθε άνθρωπο ερχόμενο εις τον κόσμο, «εκ κοιλίας μητρός αυτού».
Εσύ κρατάς στα πλαστουργικά σου χέρια την φωτογραφία του μυστικού και αγνώστου εαυτού μου, σε όλες τις λεπτομέρειες.
Τι δεν θα έδινα να αποκτήσω αυτή την φωτογραφία Κύριέ μου!
Να την κρατήσω μπροστά στα μάτια μου.


Να δω επίτέλους ποιός είμαι.
Μια μυστική φωνή μου λέει πως δεν θα άντεχα να δω τη φωτογραφία μου αυτή.
Και αν την έβλεπα, πως δεν θα μπορούσα να αναγνωρίσω τον εαυτό μου.
Γι’αυτό Κύριε είμαι ευχαριστημένος που Εσύ, γεμάτος αγάπη για μένα, κρατάς αποκλειστικά δική σου την φωτογραφία του πραγματικού εαυτού μου.
Γιατί ξέρω πως Εσύ θα δουλέψεις μέσα μου για να αποκαταστήσεις την πραγματική εικόνα του εαυτού μου και να την παρουσιάσεις μη έχουσα σπίλο ή ρυτίδα αλλά ίνα αγία και άμωμος.
Κύριε θέλω να σου δώσω την δυνατότητα να επεξεργασθείς μέσα μου τον εαυτό μου.[ ...;]
Εαυτέ μου
Σκάβε βαθειά το πηγάδι της αυτογνωσίας, της αυτομελέτης.
Ερεύνα το θέλημα του Θεού για τη ζωή σου.
Γίνου αναζητητής για βρεις μαργαριτάρια και ψηγμάτων χρυσού από το χρυσορυχείο του λόγου του Θεού (Ματθαίος ικ΄ 44-46)
Σκάβε και άνοιξε το χώρο της υπάρξεώς σου, για να αυξάνονται ποιο πολύ μέσα σου τα αποθέματα της χάριτος του θεού.
Βάλε όλο και ποιο βαθειά μέσα σου «τον θεμέλιον …;ως έστιν Ιησούς Χριστός» (Α. Κορινθίους 3:2)
Αν θέλεις να ανέβεις «ψηλά», χαμήλωνε, σκάβε.
Σκάβε όλο και ποιο βαθειά.
Άνοιγε Κύριέ μου βαθειά το πηγάδι της αυτογνωσίας και της ταπείνωσης.
Γιατί προσεύχομαι ;
Όχι βέβαια για να απαριθμήσω στον Θεό τις αμαρτίες μου.
Όχι για να καυχηθώ για τα έργα μου.
Όχι για να ικανοποιήσω την συνείδησή μου, ότι δεν παρέλειψα το «καθήκον» της προσευχής.
Όχι για να κατακρίνω τους άλλους «αμαρτωλούς» που συνάντησα στο δρόμο μου.
Ούτε για να αρχίσω ή να τελειώσω «θρησκευτικά» τη μέρα μου.
Αλλά για να ζητήσω από τον πολυεύσπλαχνο Κύριο να καλύψει με το πολύ έλεός του, τα πολλά σφάλματά μου, τα ατελή και ελλιπή έργα μου, την έλλειψη αγάπης και κατανοήσεως των αδελφών μου, τις πολλές αμαρτίες μου.
Για αυτό προσεύχομαι!
Για να ανανεώσω τη συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μου, αλλά και την εμπιστοσύνη μου στο έλεός του Θεού.
Και όταν προσεύχομαι να νοιώθω πως είμαι μπροστά στον άγιο Θεό.

ΠΗΓΗ

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΧΡΥΣΗΣ

Γιορτάζουμε σήμερα 13 Οκτωβρίου, ημέρα μνήμης της Αγίας Νεομάρτυρος Χρυσής.

Η Αγία Χρυσή γεννήθηκε στο χωριό Σλάτενα (σημερινή Χρυσή) της επαρχίας Αλμωπίας Νομού Πέλλης. Ο πατέρας της ήταν φτωχός και είχε τέσσερις θυγατέρες. Η Χρυσή ήταν ωραία στο σώμα και στην ψυχή.

Κάποτε, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλες γυναίκες στους αγρούς και μάζευε καυσόξυλα, την απήγαγε κάποιος Τούρκος και τη μετέφερε στο σπίτι του. Ο Τούρκος προσπάθησε με κολακείες να την εξισλαμίσει και να την κάνει γυναίκα του.

Η Χρυσή όμως αντιστάθηκε και δυναμικά απάντησε: «Εγώ τον Χριστό μόνο γνωρίζω για νυμφίο μου, που δεν θα αρνηθώ και αν ακόμα με κομματιάσεις».

Οι γονείς και οι συγγενείς της Χρυσής, με εξαναγκασμό των Τούρκων, την παρακαλούσαν να δεχτεί τον μωαμεθανισμό για να σωθεί. Αλλά η μεγαλόψυχη Χρυσή τους απάντησε ότι: «πατέρα έχω τον Κύριό μου Ιησού Χριστό, μητέρα την Κυρία Θεοτόκο, αδελφούς δε και αδελφές έχω τους Αγίους και τις Αγίες της Εκκλησίας μας».

Μπροστά λοιπόν στη σταθερότητα της Χρυσής, οι Τούρκοι απάντησαν με φρικτά βασανιστήρια. Τελικά στις 13 Οκτωβρίου 1795 μ.Χ., κατέκοψαν το σώμα της με μαχαίρια και έτσι πανάξια έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου από τον Νυμφίο Χριστό.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος γ’. Θείας Πίστεως.
Σκεύος χρύσεον, της παρθενίας, και ακήρατος, νύμφη Κυρίου, εχρημάτισας Χρυσή καλλιπάρθενε· την γαρ αγνείαν αμέμπτως φυλάττουσα, υπέρ Χριστού θεοφρόνως ενήθλησας· Μάρτυς ένδοξε, ικέτευε τον Νυμφίον σου, δωρήσασθε ημίν το μέγα έλεος.

Με πληρ. από τον Ορθόδοξο Συναξαριστή

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΑΡΠΟΥ ΚΑΙ ΠΑΠΥΛΟΥ

Τῌ ΙΓ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Κάρπου καὶ Παπύλου.
Ταῇ ΙΓ' τοῦ αὐτοῦ μηνός, Μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Κάρπου, Παπύλου, 
Ἀγαθοδώρου, καὶ Ἀγαθονίκης.

Κάρπῳ, Παπύλῳ, τοῖς Θεοῦ καρποῖς δύο,
Πᾶς πυλεὼν τμηθεῖσιν ἠνοίγη πόλου.
Ἀγαθόδωρον δωρεῶν πληθὺς μένει,
Πρὸς πληθὺν ἀθλήσαντα δεινῶν μαστίγων.
Οὐκ ἐμποδὼν σοι, Μάρτυς Ἀγαθονίκη,
Τὸ θῆλυ πρὸς τὸ θεῖον ἐκ ξίφους τέλος.
Κάρπον σὺν Παπύλῳ δεκάτῃ τρίτῃ ἔκτανε χαλκός.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Φλωρεντίου.

Ὢ θάρσος οἷον Μάρτυρος Φλωρεντίου!
Πρὸς τὴν φλόγα τρέχοντος, ὥσπερ πρὸς δρόσον.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Διοσκόρου.

Τμηθεὶς ὁ Διόσκορος αἰσχύνει Δία,
Τὸν μὴ λαβόντα ψυχαπωλείας κόρον.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Νικήτα Πατρικίου τοῦ Ὁμολογητοῦ.

Θλίψεις ὑποστὰς εἰκόνων θείων χάριν,
Χαίρει χαρὰν Νικήτας, οἵαν οἱ Νόες.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Βενιαμὶν τοῦ Διακόνου.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ Μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Ἀντιγόνου, διὰ πυρὸς τελειωθέντος.

Τεθνήξομαί σοι τῆς ἐκεῖθεν, Χριστέ μου,
Τὴν ὧδε καῦσιν Ἀντίγονος προκρίνων.

Ταῖς τῶν ἁγίων σου πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Να διαλέγεις τις ώρες της νύχτας για να προσευχηθείς...

Πολύ ωφελεί να σηκώνεστε τη νύχτα για προσευχή. Καλύτερη είναι η προσευχή της νύχτας[...]. Είναι μια συνήθεια, μόλις ξυπνήσεις, να πεταχτείς αμέσως όρθιος. Μπορεί, βέβαια, να γυρίσεις απ'την άλλη μεριά και να σε πάρει ο ύπνος μέχρι το μεσημέρι. Πολύ κακό. Γι'αυτό μόλις ξυπνήσεις, αμέσως να σηκωθείς. Να διαλέγεις τις ώρες της νύχτας. Μπαίνεις ευκολότερα στην προσευχή.
Αυτός που αγρυπνεί τη νύχτα στην προσευχή, την άλλη μέρα μπορεί να εργαστεί πιο καλά. Διότι τον χαριτώνει ο Θεός και ανανεώνεται ψυχικά. Αντίθετα, όποιος δεν έχει διάθεση να κάνει θυσίες για την αγάπη του Χριστού, ο ίδιος αποκλείει τον εαυτό του απ' την χάρη.
Ακόμη και τυχαία να ξυπνήσεις τη νύχτα, μην ξανακοιμηθείς αμέσως. Είναι μια ευκαιρία που σου δίνει ο Θεός να προσευχηθείς όσο μπορείς μες στην ησυχία.

Γέροντας Πορφύριος

πηγή

Αλλοίωσε ο απ Παύλος την διδαχή του Χριστού; (Μέρος Ά)

«Σκεύος εκλογής του Σωτήρος γέγονας, κινδύνοις εν θαλάσση, κινδύνοις εν διωγμοίς, κηρύγματι εφώτισας τα έθνη, και Αθήναιοις έδειξας τον άγνωστον Θεόν, Παύλε Απόστολε, των εθνών διδάσκαλε, Κορίνθου πολιούχε, περίσωζε τους σε τιμώντας εκ πάσης περιστάσεως» (Απολυτίκιο Αποστόλου Παύλου). 

Θα εξετάσουμε με βάση τις πηγές, αν ο απ Παύλος αλλοίωσε την διδασκαλία του Ιησού Χριστού.Βέβαια, για όσους διαβάζουμε την Αγία Γραφή, είναι σχεδόν αυτονόητο ότι ο απ Παύλος όχι απλώς δεν αλλοίωσε τίποτα, όχι μόνο κήρυξε την αλήθεια του Χριστού, αλλά υπήρξε πράγματι το «στόμα του Χριστού», φέροντας στο φως της Αλήθειας αναρίθμητες ψυχές στην εποχή του, κακοπαθώντας υπέρ του ονόματος του Κυρίου. Το θέμα θα αναπτυχθεί σε δύο περιληπτικά άρθρα. Στο πρώτο, θα εξετάσουμε εσωτερικές μαρτυρίες από την ίδια την Καινή Διαθήκη, θα παραθέσουμε τι λένε ορισμένοι γνωστοί θεολόγοι για την διδασκαλία του αποστόλου Παύλου, και θα δούμε επίσης τι αναφέρουν οι άγιοι Πατέρες για την διδασκαλία του αποστόλου. Στο δεύτερο μέρος, θα αναιρέσουμε τους ισχυρισμούς αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι προκειμένου να υποστηρίξουν τις πλανημένες αντιλήψεις τους και να συγχύσουν τους συνανθρώπους μας, διαστρεβλώνουν το νόημα των λόγων του αποστόλου, κάτι που συνέβαινε ήδη από τον πρώτο αποστολικό αιώνα (Ρωμαίους, 3:8).

Τι αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη για την διδασκαλία του αποστόλου Παύλου;

Η ίδια η Καινή Διαθήκη είναι ικανή από μόνη της να διαψεύσει εκείνους που ισχυρίζονται ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε εκείνα που δίδαξε ο Χριστός και σε εκείνα που δίδαξε ο απόστολος του Χριστού. Ο απ. Παύλος (αναφέρεται ως «Σαύλος» πριν την μεταστροφή του), κλήθηκε από τον ίδιο τον Χριστό κατόπιν οράματος που είδε καθοδόν προς την Δαμασκό, όπου πήγαινε εκεί για να καταδιώξει τους Χριστιανούς. Ο Χριστός λοιπόν έδωσε μαρτυρία περί του Παύλου στον Ανανία ότι είναι σκεύος εκλογής Του: «[…] σκεύος εκλογής μοι εστίν ούτος του βαστάσαι το όνομα μου ενώπιον εθνών […]» (Πράξεις, 9:15). Αλλά, και η Εκκλησία δια των στύλων της, τον επίσκοπο Ιεροσολύμων Ιάκωβο, τον απόστολο Πέτρο, και τον απόστολο Ιωάννη, έδωσε την συγκατάθεσή της αναφορικά με την γνησιότητα της διδασκαλία του. «[…] και γνόντες την χάριν την δοθείσαν μοι Ιάκωβος και Κηφάς και Ιωάννης οι δοκούντες στύλοι είναι, δεξιάς έδωκαν εμοί και Βαρνάβα κοινωνίας […]» (Προς Γαλάτας, 2:9). Ο απ. Πέτρος, μας δίνει και αυτός την μαρτυρία του σχετικά με την διδασκαλία του αποστόλου Παύλου. «[…] και την του Κυρίου ημών μακροθυμίαν σωτηρίαν ηγείσθε καθώς και ο αγαπητός ημών αδελφός Παύλος κατά την δοθείσαν αυτώ σοφίαν έγραψεν υμίν ως και εν πάσαις ταίς επιστολαίς λαλών εν αυταίς περί τούτων εν αις εστίν δυσνόητα τινά α οι αμαθείς και αστήρικτοι στρεβλούσιν ως και τας λοιπάς γραφάς προς την ιδίαν αυτών απώλειαν» (Β Πέτρου, 3: 15-16). Ώστε ο απόστολος Πέτρος αναγνωρίζει σοφία στην διδασκαλία του αποστόλου Παύλου, η οποία σκιαγραφείται στις σωζόμενες επιστολές του. Μάλιστα αναφέρει, ότι ήδη από τότε κάποιοι διέστρεφαν κάποια δυσνόητα σημεία των επιστολών του προς την απώλειά τους. Έτσι και σήμερα. Κάποιοι, επειδή δεν κατανοούν όσα λέει ο απόστολος, αντί να ρωτήσουν την Εκκλησία, βγάζουν δικά τους αυθαίρετα συμπεράσματα, ισχυριζόμενοι δήθεν ότι ο απόστολος είπε άλλα από αυτά που δίδαξε ο Χριστός που τον εξέλεξε από την κοιλιά της μητέρας του! Μάλιστα, όταν οι απόστολοι και οι πρεσβύτεροι στα Ιεροσόλυμα συσκέφτηκαν στην Αποστολική Σύνοδο περί του σοβαρού θέματος που προέκυψε εξ αιτίας των Ιουδαιζόντων Χριστιανών, έλαβε μέρος και ο απόστολος Παύλος. Όταν του δόθηκε ο λόγος, όλοι σιώπησαν και άκουγαν πόσο θαυμαστά εργάστηκε ο Θεός δια του αποστόλου, εφόσον την διδασκαλία του την επισφράγιζε ο Κύριος «δια των επακολουθούντων σημείων» (Μάρκος, 16: 20). Καταγράφει ο ευαγγελιστής Λουκάς στο βιβλίο των Πράξεων των αγίων Αποστόλων, «[…] εσίγησεν δε παν το πλήθος και ήκουον Βαρνάβα και Παύλου εξηγουμένων όσα εποίησεν ο Θεός σημεία και τέρατα εν τοις έθνεσιν δι αυτών» (Πράξεις, 15:12).

Πολλά θα μπορούσαν ακόμα να παρατεθούν, αλλά αρκούμαστε σε αυτά. Εάν είχαν δίκιο οι συκοφάντες του αποστόλου Παύλου, άραγε όλοι οι παραπάνω δεν είχαν καταλάβει τίποτα, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του Κυρίου; Αλλά όπως θα δούμε και παρακάτω, και οι μετέπειτα Πατέρες, εξαίρουν την διδασκαλία του αποστόλου.

 Γνωστοί σύγχρονοι θεολόγοι και Πατέρες για την διδασκαλία του αποστόλου Παύλου.

Αρχ. Βασίλειος Στεφανίδης: «Η εν τω εθνικώ κόσμω διάδοσις του Χριστιανισμού είναι έργον του Αποστόλου Παύλου». (Εκκλ. Ιστορία, σελ. 33)

«Δια του αποστόλου Παύλου ο χριστιανισμός διεδόθη εις τα σπουδαιότερα κέντρα του εθνικού κόσμου […]» (Εκκλ. Ιστορία, σελ. 36).

Πως είναι δυνατόν να γίνεται κάποιος μέσο διάδοσης του Χριστιανισμού, και παράλληλα να διαφωνεί (δήθεν) με την διδασκαλία του ιδρυτή του Χριστιανισμού, τον Ιησού Χριστό;

Π. Τρεμπέλας: «[…] όλαι αύται αι ιδιότητες και δυνάμεις συνέτρεξαν εις το να αναδείξωσι τον απόστολον των εθνών τον αρχιτέκτονα της οικουμενικής Εκκλησίας και της Χριστιανικής θεολογίας» (Υπόμνημα εις τας Επιστολάς, Ά τόμος, σελ. 21).

Βλάσιος Φειδάς: «Ο μαρτυρικός θάνατος του αποστόλου Παύλου υπήρξε η κορωνίδα και η επίστεψη των αγώνων του υπέρ του Ευαγγελίου του Χριστού, το οποίο με το κήρυγμα του αποστόλου των εθνών αντήχησε στα αξιολογότερα πολιτικά και πνευματικά κέντρα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας» (Εκκλ. Ιστορία, Ά τόμος, σελ. 47).

π. Ιερόθεος Βλάχος: «[…] ο Παύλος είναι εκείνος που στηρίζει τις Εκκλησίες του Θεού […]» (Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία, σελ. 17).

Απειροελάχιστες οι παραπάνω μαρτυρίες σε σχέση με όσες υπάρχουν, μιας και ο απόστολος Παύλος έγραψε 14 από τα 27 βιβλία που αποτελούν την «Καινή Διαθήκη».

Οι άγιοι Πατέρες για την διδασκαλία του αποστόλου Παύλου.

Ενδεικτικά, αναφέρουμε,

Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων:

 «…με την ευσεβή διδασκαλία, ο Παύλος ονομάζονταν πατέρας των Κορινθίων…» (7^η Κατήχηση, Γ. Μαυρομάτης, Α’ Τόμος, σελ. 201).

«…θαύμασα πραγματικά την οικονομία του Αγίου Πνεύματος. Πως δηλαδή οικονόμησε και οι μεν άλλοι απόστολοι έγραψαν λίγες επιστολές, ο δε Παύλος, που ήταν προηγουμένως διώκτης, του δόθηκε το χάρισμα να γράψει δεκατέσσερις επιστολές» (10^η Κατήχηση, Γ. Μαυρομάτης, Α’ Τόμος, σελ. 246).

Αν έρχονταν σε αντίθεση με την διδασκαλία του Χριστού, δεν θα ήταν ούτε «ευσεβής η διδασκαλία», ούτε «θα είχε χάρισμα να γράψει 14 επιστολές», δηλαδή το χάρισμα της διδασκαλίας.

Άγιος Πολύκαρπος Σμύρνης:

«Διότι ούτε εγώ, ούτε άλλος όμοιος με μένα μπορεί να συναγωνισθεί τη σοφία του μακαρίου και ένδοξου Παύλου, ο οποίος όταν ήρθε σε σας δίδαξε αυτοπροσώπως στους τότε ανθρώπους με ακρίβεια και βεβαιότητα τον λόγο της αλήθειας…»

(Προς Φιλιππησίους, III 2, Αποστολικοί Πατέρες Άπαντα τα έργα, 4^ος τόμος, Π. Παπαευαγγέλου, σελ. 343).

Εδώ αναγνωρίζεται «σοφία» και «ακρίβεια στο λόγο της αληθείας», στην διδασκαλία του αποστόλου.

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος:

Σε ένα σημείο του λόγου του ‘’Εις τα άγια Φώτα’’, αναφέρεται στον Νοβάτο και στην αίρεσή του που αμφισβητούσαν τον απ Παύλο:

«Αυτό όμως το ετόλμησεν ο Παύλος , του οποίου συ γίνεσαι διδάσκαλος, ωσάν να είχες αναβή μέχρι τον τέταρτον ουρανόν και εις άλλον παράδεισον, ωσάν να είχες ακούσει πιο απόρρητα πράγματα, και να είχες οδηγήσει εις το Ευαγγέλιον μεγαλύτερον αριθμόν ανθρώπων» (Έργα Αγίου Γρηγορίου, ΕΠΕ 5, σελ. 109).

Μήπως και οι συκοφάντες του θεωρούν τους εαυτούς τους «πνευματικότερους» του αποστόλου Παύλου και με «μεγαλύτερο έργο» από αυτόν; Ας το δείξουν λοιπόν!

Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης:

«Ο μέγας όμως απόστολος Παύλος, ο ερμηνευτής των ουράνιων αληθειών, διασαφηνίζει ανεπιφύλακτα την αλήθεια…» (Έργα Αγίου Ισιδώρου, ΕΠΕ 1, σελ. 33).

Πιστεύουμε ότι αυτά διαφωτίζουν αρκετά τα σχετικά με την διδασκαλία του αποστόλου και διδασκάλου των εθνών. Στο δεύτερο μέρος, του Θεού θέλοντος, θα προχωρήσουμε στην αναίρεση των «επιχειρημάτων» αυτών των ανθρώπων, και θα δείξουμε ότι ακριβώς το ίδιο συνέβαινε και στην εποχή του και ότι οι κατήγοροι είχαν (και έχουν) τάσεις προς τον Ιουδαϊσμό.

πηγή

Ο ΧΑΡΙ ΠΟΤΕΡ ΚΑΙ Η ΣΧΕΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ Ιωάννη Μηλιώνη,

Ο ΧΑΡΙ ΠΟΤΕΡ ΚΑΙ Η ΣΧΕΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ

 ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

Ιωάννη Μηλιώνη,Δ/του της Σχολής «Άγιος Ιωάννης» St. John's
και μέλους του Δ. Σ της Π. Ε. Γ.

      Όταν πριν 10 περίπου χρόνια η Τζόαν Ρόουλινγκ (J. K. Rowling) συνέλαβε την ιδέα του ήρωα της «παιδικής» της σειράς, ίσως να μην είχε ακόμη διανοηθεί την προβολή, που τα βιβλία της έμελλε να έχουν από το παγκόσμιο κύκλωμα προώθησης του αποκρυφισμού, ευρύτερα γνωστό σαν το δίκτυο της Νέας Εποχής του Υδροχόου.
Η τοποθέτηση μας αυτή μπορεί αρχικά να φαντάζει αυθαίρετη, υπερβολική ή και «σκοταδιστική, φονταμενταλιστική, ξενοφοβική, φασιστική, ρατσιστική» ή και όποια άλλη . .ιστική από τους πολλούς παρόμοιους χαρακτηρισμούς, που ό αποκρυφισμός και ή παραθρησκεία και οι πίσω από αυτά κρυπτόμενοι έχουν εφεύρει, στην προσπάθεια τους να φιμώσουν τους ανά την γη ερευνητές του φαινομένου, που δε διστάζουν να αποκαλύπτουν τα σκοτεινά τους σχέδια. Μιά μικρή όμως λογική έρευνα στον τομέα της κυκλοφορίας και της προώθησης των αγαθών και ειδικά της φιλολογίας, εύκολα πείθει ότι τίποτε δεν μπορεί να διακινηθεί και ειδικά, παγκόσμια αν δεν ενταχθεί στο ιδιόμορφο «στάρ σύστεμ» της προώθησης των πωλήσεων, που στην περίπτωση μας άφορα εκατομμύρια αντίτυπα των τεσσάρων τίτλων, που ή σκωτσέζα συγγραφέας παρουσίασε μέσα σε λιγότερο από 6 χρόνια.
Το εντυπωσιακό μάλιστα είναι ότι η J. K. Rowling δεν είναι κάποια χαρισματική λογοτέχνης, ούτε το θέμα της: «Ιστορίες με μάγους», είναι θέμα πρωτότυπο. Θα πρέπει βέβαια να της αναγνωρίσουμε, ότι η πλοκή είναι ενδιαφέρουσα και συχνά δόσεις χιούμορ ποικίλουν τη διήγηση. Όμως είναι αυτά τα στοιχεία αρκετά για να δικαιολογήσουν κυκλοφορίες της τάξεως των 81. 000. 000 αντιτύπων και μετάφραση σε 42 γλώσσες μέσα σε 4 χρόνια όταν τα «Άπαντα του Σαίξπηρ» έχουν πουλήσει λιγότερα αντίτυπα μέσα σε 4 αιώνες;

Οι υποστηρικτές του Χάρι Πότερ ισχυρίζονται ότι τα δημιουργήματα της J. K. Rowling είναι «πνευματώδη, ερεθίζουν τη σκέψη, ψυχαγωγούν, διευρύνουν την παιδική φαντασία» κι ακόμη, «διατηρούν στοιχεία ηθικής». Επιπλέον ότι αυτή η Ρόουλινγκ «επέτυχε να επαναφέρει στον κόσμο του βιβλίου μια γενιά εθισμένη στα ηλεκτρονικά παιχνίδια».

Όλα αυτά είναι αλήθεια. Οι ιστορίες είναι γεμάτες απρόοπτα, απολαυστικά φανταστικά στοιχεία, που λίγοι από τους μικρούς αναγνώστες θα καταφέρουν να μη γοητευτούν: Πιόνια σκακιού, που μιλούν και συζητούν με τους παίκτες πάνω στη σκοπιμότητα των κινήσεων, αφθονία παιχνιδιών με νοημοσύνη, μυθολογικά όντα, που μπαινοβγαίνουν στις σκηνές, κουκουβάγιες, που διεκπεραιώνουν το ταχυδρομείο, ένας αξιαγάπητος γίγαντας, που επωάζει αυγά δράκου και πραγματοποιεί διασταυρώσεις νέων ειδών πλασμάτων, ξωτικά που υπηρετούν ευσυνείδητα, εντυπωσιακά σοφά φαντάσματα, που κάνουν φάρσες και, φυσικά, υπάρχει το Κουΐντιτς (Quidditch) ένας συνδυασμός από ράγκμπι, μπάσκετ μπολ και πόλο που παίζεται καβάλα σε μαγικά σκουπόξυλα. Όμως οι γοητευτικές λεπτομέρειες, ανακατεύονται με το αηδιαστικό, με κάθε ευκαιρία: Ο Ρόν μελετά ένα μαγικό ξόρκι, που η παρενέργεια τον κάνει να ξερνά γλοιώδεις μάζες. Το φάντασμα ενός μικρού κοριτσιού ζει μέσα στα απόβλητα του αποχωρητηρίου. Αναφορές σε περιττώματα δεν είναι σπάνιες. Η διούρηση δεν είναι πλέον ταμπού στα αναγνώσματα. Η χυδαιότητα μεταξύ συμμαθητών γίνεται συμπεριφορά ρουτίνας. Στο τέταρτο βιβλίο, αυτές οι τάσεις είναι πλέον εμφανείς, μαζί με μία πρόσθετη γεύση σεξουαλικότητας, που υποδηλώνεται σε αναφορές όπως: «Εξωτερικά γεννητικά όργανα» και μαθητές, που, κατά ζευγάρια, «κρύβονται μέσα στους θάμνους». Μαθητές μάγοι και μάγισσες διδάσκονται να χρησιμοποιούν τα μαγικά ραβδιά τους, ρίχνοντας ξόρκια και κατάρες, για να αλλάζουν το περιβάλλον τους, να τιμωρούν μικρούς εχθρούς και να προστατεύουν τον εαυτό τους εναντίον πιο μοχθηρών έχθρων. Μαθήματα μεταμόρφωσης τους διδάσκουν πως να μετατρέπουν αντικείμενα και ανθρώπους σε άλλου είδους όντα μερικές φορές παρά τη θέληση των μεταμορφούμενων. Στο μάθημα των Ελιξιρίων δημιουργούν καταπότια, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο άλλων. Στη Βοτανική καλλιεργούν φυτά που τους χρησιμεύουν στα Ελιξίρια οι ρίζες του φυτού Μανδραγόρας, για παράδειγμα, «είναι μικρά ζωντανά μωρά, που ουρλιάζουν όταν τα ξεριζώνουν για μετεμφύτευση» και καλλιεργούνται με προορισμό να «κόβονται κομματάκια και να βράζονται σε ένα μαγικό φίλτρο». Ο κόσμος των μάγων έχει σαν επιδίωξη τη Δύναμη και την Εσωτερική Γνώση κι από αυτή την άποψη είναι η σύγχρονη εκδοχή κλάδου τουΓνωστικισμοϋ, της θρησκευτικής εκείνης πίστης και λατρείας, που προσπάθησε να υπονομεύσει τον Χριστιανισμό τους πρώτους αιώνες. Οι αυτοαποκαλούμενοι «Χριστιανοί Γνωστικοί» του 2ου αιώνα, δεν ήταν καθόλου Χριστιανοί, ακυρώνοντας τη σημασία της Αναστάσεως και διαστρεβλώνοντας την αντίληψη περί σωτηρίας, σύμφωνα με τις παραδοσιακές γνωστικές δοξασίες ότι: «Ο άνθρωπος σώζει μόνος του τον εαυτό του, αποκτώντας απόκρυφη γνώση και δύναμη». Το πρόσωπο του Χριστού ήταν γι' αυτούς ένας ακόμη «μύθος» τον οποίο ενέτασσαν στην κοσμοθεωρία τους.

Στο σχολείο Χόγκουαρτς, γιορτές σαν τα Χριστούγεννα και το Πάσχα απογυμνώνονται από τον Χριστό, προβάλλονται σαν κοινωνικά έθιμα και απορροφώνται από το «ευρύτερο» περιβάλλον της αποκρυφιστικής συμβολικής κοσμολογίας. Το Χαλοουγουΐν (Halloween)1 είναι η μεγάλη εορτή του έτους. Ο Κόσμος των Μάγων της J. K. Rowling, Γνωστικός στην ουσία και στις πρακτικές του, εξουδετερώνει τη διδασκαλία της Εκκλησίας και ταυτίζεται με ό,τι πιο ανώμαλο και καταστρεπτικό στον σημερινό κόσμο.
Μπορεί όμως να προβληθεί η αντίρρηση: «Αφού πρόκειται για φανταστική δημιουργία, η συγγραφέας έχει το ελεύθερο να καθορίσει τους δικούς της νόμους και να είναι συνεπής προς τα πλαίσια, που η ίδια καθόρισε».
Αυτή όμως η θέση παραγνωρίζει το γεγονός ότι ο Κόσμος των Μάγων της Ρόουλινγκ προβάλλεται σε αλληλεπίδραση με τον πραγματικό κόσμο παραβιάζοντας την ηθική και των δύο.

Η ιστορία διαδραματίζεται στο σημερινό Λονδίνο και στις εξοχές της Βρετανίας. Οι μάγισσες και οι μάγοι είναι οι γνωστικοί μυστικοί των οποίων η απόκρυφη γνώση πρέπει να διαφυλαχθεί από τους απλούς ανθρώπους και να αποκαλυφθεί μόνο σε νεοφύτους αποκρυφιστές. Οι μαθητές και οι καθηγητές του Χόγκουαρτς είναι πρόσωπα, που θα μπορούσε κανείς να συναντήσει σε κάθε αγγλικό σχολείοοικοτροφείο. Η διαφορά έγκειται μόνο στις εξωπραγματικές δυνάμεις τους και τις εκκεντρικές τους δραστηριότητες. Μερικοί, σαν τον Χάρι Πότερ, είναι συμπαθείς, άλλοι είναι σνομπ και θρασύδειλοι. Αυτός είναι ο δικός μας κόσμος, στον οποίο όμως οι υπερφυσικές δυνάμεις επαναπροσδιορίζονται σαν ανθρώπινες ικανότητες, που απαιτούν μόνο τη σωστή διδασκαλία ώστε να χρησιμοποιούνται σωστά.

Κι ενώ η Ρόουλινγκ «επιβεβαιώνοντας» τη χρήση τω απόκρυφων δυνάμεων για καλούς σκοπούς εις βάρος της κατάχρησης τους, περιβάλλει το δημιούργημα της με το μανδύα της ηθικής, τελικό αποτέλεσμα είναι η μετάθεση από τη μέχρι σήμερα αντίληψη μας της γραμμής της μάχης καλού και κακού. Η γραμμή αυτή ποτέ δεν προσδιορίζεται. Το αρχέτυπο της «κατάχρησης της μαγείας» είναι, βέβαια, ο Βόλντεμορτ, του οποίου η βάρβαρη σκληρότητα και η επιθυμία για Δύναμη, είναι καταφανώς διαβολική. Όμως ο αναγνώστης καθησυχάζεται, ώστε να ελαχιστοποιήσει ή και να ξεχάσει τελείως ότι ο ίδιος ο Χάρι Πότερ και πολλοί άλλοι από τους «καλούς», συχνά χρησιμοποιούν τις ίδιες δυνάμεις, σε μειωμένη κλίμακα, υποθετικά για καλούς σκοπούς. Η λανθασμένη αντίληψη ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» υποφώσκει σε όλο το έργο. Η θέση της συγγραφέως, μέσα από τους χαρακτήρες και την πλοκή, συνεχώς ενισχύει το μήνυμα ότι: Αν κάποιος είναι «συμπαθητικός», αν έχει «καλές» προθέσεις, αν είναι θαρραλέος και πιστός στους φίλους του, τότε δικαιούται να ενεργεί όπως ο ίδιος κρίνει. Τότε είναι ικανός να μάχεται και το πιο αποτρόπαιο κακό με τις μαγικές δυνάμεις, φυσικά, σαν το ιδανικό όπλο. Το παραπάνω συμβαδίζει με την συγκεχυμένη αντίληψη της συγγραφέως περί εξουσίας. Στην ουσία, η μαγεία είναι μία προσπάθεια υπέρβασης των περιορισμών της ανθρώπινης φύσης και της αυθεντίας του Θεού, με σκοπό την απόκτηση έλεγχου πάνω στην υλική κτίση και στη βούληση των άλλων, μέσω παραποίησης των υπερφυσικών δυνάμεων. Η μαγεία σχετίζεται με την απόκτηση έλεγχου με βίαιο τρόπο. Αποτελεί βασική άρνηση των Θείων Νόμων μέσα στη δημιουργία. Στο Βασιλειών α' (Σαμουήλ α' 15:23) ή μαντεία εξισώνεται με το πνεύμα της ανταρσίας. Η Εκκλησία θεωρεί τη μαντεία, μαγεία και ειδωλολατρία. Όλες οι πρακτικές της μαγείας, με τις όποιες κάποιος προσπαθεί να καθυποτάξει απόκρυφες δυνάμεις, ώστε να τις θέσει στην υπηρεσία του, για να έχει υπερφυσικές δυνάμεις επάνω σε άλλους είναι αυστηρά αντίθετες με το Νόμο του Θεού και την Εκκλησία2. Στον Κόσμο των Μάγων της Ρόουλινγκ, τα παιδιά διδάσκονται να διαχειρίζονται απροσδιόριστες δυνάμεις και να μην υποτάσσονται σε άλλο νόμο παρά στις ειδικές Αρχές (Κυβέρνηση των Μάγων), που θα τα βοηθήσουν να ασκούν τις δυνάμεις τους «με σύνεση». Όμως οι ίδιες οι Αρχές αυτές είναι διασπασμένες, μεταδίδοντας στον ευεπηρέαστο αναγνώστη τη σιγουριά, ότι το πιο έγκυρο πρόσωπο να αποφανθεί ποια είναι και ποια δεν είναι η «αποδεκτή χρήση μαγείας», είναι ο ίδιος ο νεαρός μαθητευόμενος μάγος, καθοδηγούμενος περιστασιακά με τη μεσολάβηση κάποιου Ντάμπλντορ ή κάποιας άλλης μορφής γκουρού. Το «Υπουργείο Μαγείας» προσπαθεί να ρυθμίσει τη χρήση της μαγείας, όμως δρα τόσο αδέξια και μπερδεύεται με συμβιβασμούς, όσο και οι κυβερνήσεις των απλών ανθρώπων.

Η συγγραφέας ορθώνει κατ' επανάληψη τη νομιμοφροσύνη για να την καταρρίψει στη συνέχεια με αδέξια χτυπήματα. Οι Ντάρσλεϊ είναι μία παρωδία αυστηρού συντηρητισμού, «ευαίσθητοι στο καθετί, έστω και λίγο έξω από το συνηθισμένο». Ο Πέρσι, ο αδελφός του Ρόν, ο πιο ανιαρός, στην οικογένεια των Ουέσλι, είναι μια καρικατούρα του λεπτολόγου υπαλλήλου, «μίζερος στην παράβαση καθήκοντος». Ο μοχθηρός καθηγητής Σνέιπ, υποκριτής και τυπολάτρης, φλύαρος και κοινότοπος, στο τέλος αποδεικνύεται σύμμαχος.

Στο Χόγκουαρτνς αν και οργανωμένο με τους κανονισμούς ενός συνηθισμένου οικοτροφείου, η ανυπακοή του Χάρι Πότερ συχνά παραβλέπεται κι ακόμη, ανταμείβεται από τις αρχές του σχολείου. Στο κάτω, κάτω είναι ένα ξεχωριστό αγόρι, χαρισματικό, που μισείται από την ενσάρκωση του κακού και προορισμένο να μεγαλουργήσει. Επιπλέον, το κουράγιο και η ευρηματικότητα του συνδυασμένα με μια αίσθηση «δίκαιης μεταχείρισης» προς τους «καλούς» συμμαθητές πάντα επιβραβεύονται εις βάρος των «κακών» χαρακτήρων.
Είναι όμως ο Χάρι Πότερ πράγματι τόσο καλός; Εκβιάζει τους θείους του, χρησιμοποιεί ζαβολιές και άπατες και «παραβαίνει εκατό κανόνες» (για να παραθέσουμε τον ελαφρά επικριτικό, αλλα τελικά συγκαταβατικό Ντάμπλντορ). Συχνά λέει ψέματα, για να γλιτώσει από φασαρίες και επιτρέπει στον εαυτό του να εξοργίζεται υπερβολικά και να εκδικείται τους αντιπάλους συμμαθητές του. «Μισεί» τους εχθρούς του.
Σύντομα ο αναγνώστης συλλαμβάνει τον εαυτό του να συγχωρεί τον Χάρι για όλ' αυτά, επειδή οι αντίπαλοι του είναι είρωνες και μνησίκακοι.

Καταδικάζοντας τους, με απολυταρχικό τρόπο, η Ρόουλινγκ περιγράφει τέτοιους «κακούς» χαρακτήρες σαν άσχημους και στην εμφάνιση. Δε χάνει ευκαιρία να χλευάσει τους Ντάρσλεϊ, επειδή είναι χονδροί, ενώ διακωμωδεί τα άγαρμπα σώματα των μαθητών, που αντιπαρατίθενται στον Χάρι Πότερ.
Από αυτές τις λεπτομέρειες και πληθώρα άλλων, μέσα στη σειρά των τεσσάρων βιβλίων, ο μικρός αναγνώστης ενθαρρύνεται στην ανάπτυξη των πιο χαμηλών του ενστίκτων, ενώ η ηθική αντιμετωπίζεται φαρισαϊκά. Στην πραγματικότητα, πουθενά μέσα στα βιβλία δεν υπάρχει κάποιο σύστημα απολύτων άξιων, με βάση το οποίο να μετριούνται οι πράξεις. Με μια λέξη, αυτή είναι η προβολή μιας μαγείας στο απόλυτα υλιστικό επίπεδο. Η μαγεία σαν δύναμη ανθρώπινη στην υπηρεσία του υλισμού. Όταν το ανθρώπινο πρόσωπο προσδιορίζεται με μόνα τα υλικά του χαρακτηριστικά, τότε το Κακό ταυτίζεται με κάποια αφηρημένα λάθη ή προβλήματα στο ψυχικό δυναμικό. «Οι σύγχρονοι άνθρωποι», σημειώνει ο Gabriele Amorth, ειδικός ερευνητής επί των αιρέσεων, «χάνουν την αίσθηση της πραγματικότητας σχετικά με το μεταφυσικό Κακό. Σαν αποτέλεσμα, έχουν γίνει περισσότερο τρωτοί στην επιρροή πονηρών πνευμάτων, που ζητούν να διαφθείρουν και να καταστρέψουν ψυχές».

Συνοψίζοντας τα ανωτέρω μπορούμε εύκολα να διακρίνουμε, ότι η Ρόουλινγκ δίνει με τη σειρά του «Χάρι Πότερ», ένα ακαταμάχητο όπλο στην Νέα Εποχή του Υδροχόου, στον ιδιαίτερα ευαίσθητο χώρο του προσηλυτισμού της νέας γενιάς της ανθρωπότητας, των παιδιών μας . . .
Αποδέχεται κάτι που επί γενεές η Θεοσοφία της Μπλαβάτσκη, της Μπαιζάν, της Μπέιλη και των άλλων αποκρυφιστικών εκπροσώπων της προσπαθεί να μας πείσει, με όλους τους δυνατούς τρόπους: Θεάματα, Φιλολογία, Διαφήμιση: Ότι η Μαγεία έχει δύο όψεις. Ότι υπάρχει με δύο μορφές: Την «Λευκή», την κατ' αυτούς ονομαζόμενη και «Θεουργία», με την οποία κανείς μπορεί να επιτελεί δήθεν «καλά» έργα. Και τη «Μαύρη», τη Σκοτεινή, τη γνωστή και σαν Σατανισμό.
Από τη στιγμή, που κάποιος πεισθεί στη αντίθεη και αντιεκκλησιαστική αυτή κοσμοθεωρία, έχει ήδη ασυνείδητα αποδεχθεί την ένταξη του στις δυνάμεις του Σκότους και η επιστροφή είναι πολύ δύσκολη. Αυτό είναι το «δώρο» της J. K. Rowling στη Νέα Εποχή του Υδροχόου και σε όσους συμπορεύονται με αυτήν, για οποιοδήποτε λόγο.

1. Εορτή παγανιστικής προέλευσης, με έντονο το μαγικό και εωσφορικό στοιχείο και μεγάλη εξάπλωση στην αγγλόφωνη Δύση, κυρίως στις Η. Π. Α. Εορτάζεται την 31η Οκτωβρίου.
2. Μαγεία, Μάγος, Φαρμακεία, Αγυρτία, Εγγαστρίμυθος:
Έ ξ' 11-13, 22, η' 3, 1415, κβ' 18, Λευιτικ. ιθ' 26, 30, 31, κ' 6, 27, Αρ. κγ' 23, Δευτερ. η' 914, Α' Βασ. κη' 3, 79, 822, Δ' Βασ. ιζ' 17, κα' 6, κγ' 24, Α' Παρ. ι' 13, Β' Παρ. λγ' 6, Σοφ. Σολ. ιβ' 4, ιζ' 78, Σοφ. Σειράχ λδ' 5, Μιχ. γ' 67, ε' 11, Μαλ. γ' 5, Ης. η' 19, ιθ' 3, μδ' 25, μζ' 1215, Ίερ. λδ' 910, Ίεζ. ιβ' 24, ιγ' 67, 1723, κα' 2223, 29, κβ' 28, Δαν. β' 2, 27. Πρά|. η' 11, Γαλ. ε' 20, Β' Θεσ. β' 312, Άποκ. θ' 21, ιη' 23, κα' 8, κβ' 15.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΕΥΧΟΣ 27  2002

πηγή

Προφητικές Φωνές – Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο Βίος και τα ποιήματα του Οσίου Ιωάννου του Χοζεβίτου, 1913-1960, Ρουμάνου Ησυχαστού στην κοιλάδα του Ιορδάνου)

πηγή