Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2016

Σκέψεις...



Είμαι Έλληνας γιατί οι γονείς μου ήταν Έλληνες. 
Δεν το επέλεξα.
 Όπως δεν επέλεξα το χρώμα που έχω

Όπως δεν επέλεξα το φύλλο που έχω. 
Είμαι τόσο περήφανος ως Έλληνας όσο θα ήμουν και με οποιαδήποτε άλλη εθνικότητα.

 Αν με χαρακτήριζα ως άνθρωπο ποτέ δε θα συμπεριέλαβα και την εθνική μου ταυτότητα. Δεν είναι κάτι που κάνει περήφανο, που με κάνει ανώτερο. Δεν είναι κάτι που με κάνει να ντρέπομαι, που με κάνει κατώτερο. 

Είναι λίγες οι στιγμές που με κάνουν περήφανο για όσα ως Έλληνες έχουμε κάνει τα τελευταία 70 χρόνια. 

Το σπουδαιότερο ως τα τώρα ήταν η αντίσταση μας στο φασισμό.
 Η μικρή Ελλάδα έσωσε την τιμή της Ευρώπης πολεμώντας ξυπόλητη στα βουνά τους ναζί. Ένα ολόκληρο παλλαϊκό κίνημα αντίστασης στη βαρβαρότητα, στο φασισμό, στο ρατσισμό. Βέβαια η συνέχεια ήταν σκληρή σε όσους αντιστάθηκαν εκείνη την εποχή.

 Βρέθηκαν διωκόμενοι, κυνηγημένοι, βασανίστηκαν, εξορίστηκαν και κόσμησαν φανοστάτες με τα κεφάλια τους.

Σήμερα είναι η πρώτη φορά που μπορώ να πω με περηφάνεια πως είμαι πολίτης της χώρας που σώζει ξανά την τιμή της Ευρώπης.


 Ζω σε μια χώρα που οι άνθρωποι της ζουν μέσα στη φτώχεια και στις στερήσεις.

 Όμως από εκείνα που δεν έχουν, από εκείνα που τους λείπουν δέχονται στον τόπο τους όλους αυτούς τους κυνηγημένους και βασανισμένους ανθρώπους.
 Λυπάμαι που θα στεναχωρήσω μερικούς αλλά για μένα δεν υπάρχουν πρόσφυγες, μετανάστες, λαθρομετανάστες. 
Για μένα είναι όλοι άνθρωποι.
 Που έχουν ανάγκη να ζήσουν.

Σε καμία άλλη χώρα, καμία άλλη κυβέρνηση, κανείς άλλος λαός σε τέτοια έκταση δεν άνοιξε την αγκαλιά του στους κολασμένους αυτής της γης. 

Σήμερα που κυβερνήσεις κλείνουν τα σύνορα τους οι δικές μας γιαγιάδες ανοίγουν την αγκαλιά τους και ταΐζουν μωρά.

 Χώρες που συνεργάστηκαν με τους ναζί ζητούν να τους πνίγουμε.

Δεν μπορώ να φανταστώ την τύχη των ανθρώπων αυτών με την προηγούμενη κυβέρνηση.

 Ή με μια κυβέρνηση «μένουμε Ευρώπη».
 Μπορεί κανείς να αισθάνεται προδομένος, απογοητευμένος, εχθρικός απέναντι στην κυβέρνηση της αριστεράς.
 Δικαίωμα του
. Όμως δεν μπορεί να μην της αναγνωρίζει πως είναι η μοναδική Ευρωπαϊκή κυβέρνηση που μέσα στη τόση δυστυχία και αφόρητη οικονομική κατάσταση δεν πούλησε τους ανθρώπους αυτούς και μαζί την ψυχή της στο διάολο. 

Κάποτε η ιστορία θα γράψει για ένα λαό που αντιστάθηκε στη βαρβαρότητα κι εγώ θα είμαι περήφανος και δεν θα ντρέπομαι να το πω πως είμαι Έλληνας και μέρος αυτού του λαού.

πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου