Η κατάργηση του Χρόνου

 Π.Μ.Σωτήρχος

Ο πνευματικός άνθρωπος, δηλ. εκείνος που δεν υποτάσσεται στην λογική του κόσμου τούτου, αλλά στον λόγο του Θεού, μπορεί να καταργεί τον χρόνο, κατά την βούλησή του, με τρεις τρόπους : με την ΠΙΣΤΗ, που μετακινεί όρη, με την ΠΡΟΣΕΥΧΗ, που ενώνει την γη με τον ουρανό και με την ΑΓΑΠΗ προς τον θεό, που ξαναβάζει τον άνθρωπο μέσα στον Παράδεισο.

Η ΠΙΣΤΗ, μετακινεί από την ψυχή μας την παρουσία του κόσμου, άρα και τον χρόνο με τον οποίο είναι δεμένος ο κόσμος αυτός.

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ, είναι σαν το βλέμμα του παιδιού, που  βλέπει στα μάτια τον πατέρα του. Κι εκείνος σταματά τότε κάθε δουλειά του, για να προσέξει τι ζητά το παιδί του. Κι εκεί ακριβώς σταματά η εξουσία του χρόνου και είναι παρούσα και παντοδύναμη η μεταμορφωτική δύναμη και παρουσία του Θεού. Τότε η επικοινωνία του ανθρώπου με τον Δημιουργό του ακυρώνει και καταργεί όλα τα εμπόδια, που δημιουργούν το «μεσότοιχον της έχθρας» μετά  την σταυρική θυσία του Κυρίου.

Η ΑΓΑΠΗ μας βάζει στον Παράδεισο, γιατί Παράδεισος είναι το θέλημα του Θεού,  που μας λέει να αγαπάμε τους πάντες και τα πάντα και να μην καταδικάζουμε κανέναν σ’ αυτήν την ζωή.

"Η κόρη μου η ξενιτειά" 

Διονύσης Μακρής, Διάλογος φθοράς της Εκκλησίας με προσυμφωνημένες ... αποφάσεις!

Γεννάται ευλόγως το ερώτημα για το πως δύναται να συνδιαλέγεται η Εκκλησία με αποκαλουμένους από Αρχιεπισκοπικά και όχι τυχαία χείλη ως ΨΕΥΤΕΣ;

Πιστεύουμε ακράδαντα πως πέραν των αμιγώς πολιτικών σκοπιμοτήτων που εξυπηρετεί ο όλος διάλογος, κρύβεται και κάτι πιο σημαντικό που δεν θα αργήσει να βγει ολοκάθαρα στο φως πολύ γρήγορα.

Γράφει ο Διονύσης Μακρής

Δεν χρειάζεται να διαθέτει κανείς μεγάλη εκκλησιαστική εμπειρία για να καταλάβει από τα τεκταινόμενα μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας πως κάτι πολύ σημαντικό βρίσκεται σε εξέλιξη... Συγκεκριμένα εδώ και ένα περίπου μήνα έχουν αρχίσει να διεξάγονται συνομιλίες μεταξύ εκπροσώπων των δύο ανωτάτων θεσμών στο πλαίσιο μίας κοινής επιτροπής που θεσπίστηκε μετά την τελευταία συνάντηση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου και του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου. Καλός ο διάλογος θα αναφωνήσουμε όλοι μας... Ναι, θα συμφωνήσουμε πως ο διάλογος, λογιζόμενος και ως διαβούλευση η διαπραγμάτευση που αποσκοπεί στην επίλυση ζητημάτων είναι πάντα καλός. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις που πρέπει να εκπληρούνται για να μπορέσει ένα ουδέτερο μάτι να τον χαρακτηρίσει θετικά. Ποιές είναι οι βασικές αυτές προϋποθέσεις;

- Θα πρέπει οι διαλεγόμενοι να έχουν κοινό πνεύμα και αντιλήψεις περί του διαπραγματευόμενου αντικειμένου και κυρίως περί της ιδέας η στην περίπτωσή μας του θεσμού της Αγίας μας Εκκλησίας.

- Θα πρέπει ακόμη οι συμμετέχοντες σ’ αυτόν να είναι ευθείς, ειλικρινείς και κυρίως ανιδιοτελείς ως προς το θέμα που επεξεργάζονται και αναζητούν την επίλυσή του.

- Θα πρέπει να μην υπηρετούν με την παρουσία τους και να εφαρμόζουν τακτικές και συνιστώσες που παρασκηνιακώς συμφωνήθηκαν και αποβλέπουν στην εκπλήρωση στόχων πέραν των συνομιλιών και των διαπραγματεύσεων.

Εξετάζοντας αντικειμενικά τις ανωτέρω προϋποθέσεις εύκολα θα διαπιστώσουμε πως οι διαλεγόμενοι, τα μέλη δηλαδή της μικτής επιτροπής δεν έχουν ίδιο πνεύμα και τις αυτές αντιλήψεις. Η αξιοσέβαστη λ.χ. υπουργός Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου είναι ένθερμος θιασώτης του χωρισμού των σχέσεων Πολιτείας και Εκκλησίας. Θα μου πείτε εύλογα πως γνωρίζουμε τη θέση της αυτή; Μα η ίδια επανειλημμένως δημοσίως το έχει διατρανώσει ενώ με τις αποφάσεις της το έχει εμπράκτως και με συνέπεια αποδείξει. Άλλωστε στο βασικό πρόγραμμα του κόμματος της υπάρχει η προεκλογική δέσμευση περί αλλαγής των σχέσεων συναλληλίας!

Επιπλέον πάγιες προεκλογικές θέσεις της παρούσας κυβέρνησης περί της περιβόητης σύζευξης των ανωμάλων (βλ. ομοφυλοφιλία), περί της περίφημης ηλεκτρονικής κάρτας και του φακελώματος, περί της σταδιακής μετατροπής του ελληνικού κράτους σε άθρησκο και αδιάφορο και μίας σειράς άλλων παρομοίων θεμάτων που αντιτίθενται στα πιστεύω της Εκκλησίας καθιστούν εκ των πραγμάτων την αξιοσέβαστη υπουργό και πρόεδρο της μικτής επιτροπής ανειλικρινής στις διαθέσεις της έναντι των συνομιλητών της!

Και αν ήταν μόνο αυτό θα έλεγε κανείς πως θα μπορούσαν οι καλοί μας Ιεράρχες και τα υπόλοιπα μέλη που εκπροσωπούν την Εκκλησία να την μεταπείσουν τόσο την ίδια όσο και τους υπολοίπους συνεργάτες της. Δυστυχώς όμως δεν είναι μόνο αυτό. Η κ. υπουργός αγωνίστηκε στην κυριολεξία να υποβαθμίσει το μάθημα των θρησκευτικών, εργάστηκε με συστηματικό τρόπο στο πλαίσιο των επιταγών ξένων μυστικών εξουσιών και λεσχών, όπως της μιαρής λέσχης Μπίλντερμπεργκ, στην οποία συμμετείχε ως μέλος της να μετατρέψει το μάθημα σε θρησκειολογία. Η κ. υπουργός επιπλέον κατά τη σύντομη σχεδόν διετή θητεία της έκλεισε στο όνομα της οικονομικής κρίσης εκκλησιαστικά σχολεία αλλά και το τμήμα κοινωνικής Θεολογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών γράφοντας στα παλαιά υποδήματα της αποφάσεις του ΣτΕ! Ως εκ τούτου δεν δύναται να είναι ευθύς, ειλικρινής ούτε μπορεί να κατανοήσει τα προβλήματα και τα αιτήματα της Εκκλησίας με τα οποία επί της ουσίας διάκειται αρνητικά. Άρα θα ρωτήσετε ποιός είναι ο λόγος συμμετοχής της σε κάτι που δεν πιστεύει;

Πιστεύουμε ακράδαντα πως πέραν των αμιγώς πολιτικών σκοπιμοτήτων που εξυπηρετεί ο όλος διάλογος, κρύβεται και κάτι πιο σημαντικό που δεν θα αργήσει να βγει ολοκάθαρα στο φως πολύ γρήγορα. Το έμμεσο καθεστώς πίεσης με εκβιασμούς περί διακοπής μισθοδοσίας των κληρικών, περί ελέγχου των οικονομικών κ.α. που εφαρμόζει η παρούσα κυβέρνηση προς την Εκκλησία σε όλα σχεδόν τα αιτήματα που αυτή διατυπώνει υποδηλοί κατά την ταπεινή μας γνώμη την ύπαρξη μεθοδευμένου σχεδίου.

Δεν θέλουμε ωστόσο να πιστέψουμε την έντονη φημολογία που κυκλοφορεί περί δήθεν συμφωνίας πρωθυπουργού και Αρχιεπισκόπου για κλίμα δημιουργίας ηπίου χωρισμού μ’ αντάλλαγμα την προσφορά δημοσίων εκτάσεων, την εξασφάλιση της σιωπής της Εκκλησίας στην Κάρτα του Πολίτη και το ηλεκτρονικό φακέλωμα και άλλων συναφών θεμάτων που έχουν να κάνουν με την εκκλησιαστική περιουσία και τα οικονομικά βλ. συμμετοχή στο ΕΣΠΑ κ.ο.κ.

Και δεν θέλουμε να την πιστέψουμε παρά το αδιαμφισβήτητο γεγονός των δηλώσεων, που ξέφυγαν από τα πρωθυπουργικά χείλη τον περασμένο Νοέμβριο, αλλά και από υπουργικά χείλη (βλ. δηλώσεις Σηφουνάκη) που επιβεβαιώνουν τρόπο τινά την ανωτέρω φημολογία! Βέβαια ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος που ρωτήθηκε από τους Συνοδικούς Ιεράρχες σε συνεδρίαση του Νοεμβρίου διέψευσε τους ανωτέρω! Ωστόσο γεννάται ευλόγως το ερώτημα για το πως δύναται να συνδιαλέγεται η Εκκλησία με αποκαλουμένους από Αρχιεπισκοπικά και όχι τυχαία χείλη ως ΨΕΥΤΕΣ; Θα μου πείτε φυσικά πως οι φερόμενοι ως ψεύτες από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο είναι αυτοί που εξελέγησαν από τον ελληνικό λαό και εκπροσωπούν την Πολιτεία. Ως εκ τούτου δεν δύναται να γίνει διαφορετικά και μ’ αυτούς οφείλουμε να συνομιλούμε!

Ναι, θα συμφωνήσω με την άποψη αυτή εκφράζοντας ωστόσο την απορία προς τη σεβαστή ηγεσία της Εκκλησίας για το πως το ψέμα δύναται να συμβαδίσει με την αλήθεια; Είθε λοιπόν να διαψευστούν οι φήμες πως μιλούν για συμφωνίες στο παρασκήνιο και πολιτική παραπλάνησης των Αρχιερέων. Είθε η επικέντρωση του Αρχιεπισκόπου το τελευταίο διάστημα στα της εκκλησιαστικής περιουσίας και την αξιοποίηση αυτής να μην αποτελεί προσπάθεια και σχέδιο αποπροσανατολισμού της ευαίσθητης και ευάλωτης στα όσα αφορούν τα οικονομικά Ιεραρχίας. Είθε απλώς να εκφράζει τις ειλικρινείς και αγαστές επιθυμίες του μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου μας στο θέμα αυτό. Είθε η παραχώρηση στην Αρχιεπισκοπή εκτάσεων από τα ανενεργά στρατόπεδα «Καποτά» και «Λιόση» να μην αποτελούν ανταλλάγματα της κυβέρνησης στην εμφανή και δια γυμνού οφθαλμού στήριξη που της παρέχει ο νυν Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Είθε οι δημόσιες απόψεις και εκδηλώσεις Ιεραρχών φίλα προσκείμενων στην Αρχιεπισκοπή περί αποδοχής της ηλεκτρονικής κάρτας να είναι αμιγώς προσωπικές και να μην εμπεριέχονται, ως φημολογείται, σε μεθόδευση δημιουργίας σύγχυσης και διχασμού που θα συμβάλει, ώστε ο ελληνικός πιστός λαός να πέσει θύμα της επικείμενης προπαγάνδας και της συντονισμένης εξαπάτησής του για να συναινέσει στην αποδοχή του ηλεκτρονικού φακελώματος. Ήδη, από τις καθησυχαστικές ανακοινώσεις της Ιεράς Συνόδου και από την αδρανοποίηση (!!!) της συγκροτηθείσας αρμόδιας επιτροπής έχει επέλθει σύγχυση στη Σεπτή Ιεραρχία...

Σύγχυση που εξυπηρετεί μονομερώς τα σχέδια της κυβέρνησης και τις προγραμματικές προεκλογικές δεσμεύσεις της, περί διαχωρισμού των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας. Στη λογική αυτή λοιπόν τοποθετούμε την απόφαση της κ. Διαμαντοπούλου περί διορισμού 251 μουσουλμάνων ιεροδιδασκάλων για τα σχολεία της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης. Στην υποχθόνια αυτή πολιτική εντάσσεται η απόρριψη του αιτήματος της Εκκλησίας για 300 νέες χειροτονίες και η ένταξή της στο καθεστώς αρχικά της μίας πρόσληψης στις πέντε αποχωρήσεις (1/5) (Α’ Μνημόνιο) και εν συνεχεία της μίας πρόσληψης για δέκα αποχωρήσεις (1/10).

Αυτό ερμηνεύεται, όπως ορθά τόνισε ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος Νικόλαος σε στέρηση των χωριών και ολάκερων επαρχιών από τον ορθόδοξο παπά. Ποιούς άραγε να εξυπηρετεί κάτι τέτοιο; Στη στήριξη αυτής της πολιτικής ακόμη εντάσσεται κατά την ταπεινή μας άποψη και η πρόταση που προσφάτως απασχόλησε τα μέλη της Ιεράς Συνόδου και αφορά τη συναίνεση και τη διευκόλυνση της Εκκλησίας στο ενδεχόμενο διατηρήσεως της εργασίας που είχαν πριν τη χειροτονία οι νέοι ιερείς! Η τυχόν αποδοχή κατά παράφραση της λαϊκής έκφρασης της θέσης και ζευγάς και παπάς νομίζουμε πως κινείται αμιγώς στο πλαίσιο της φημολογούμενης προετοιμασίας κλίματος διαχωρισμού...

Ειλικρινά ευχόμαστε οι ανιδιοτελείς και άνευ οιανδήποτε σκοπιμοτήτων αυτές σκέψεις και παρατηρήσεις μας να αποδειχθούν παντελώς λανθασμένες και να μην επαληθευτούν από τις εξελίξεις. Γιατί, όπως ο κοινός νους αντιλαμβάνεται το πλήγμα στην περίπτωση που επιβεβαιωθούν θα είναι βαρύτατο για την Ορθόδοξη Εκκλησία. Είναι βέβαιο τότε πως θα κλονιστεί ακόμη περαιτέρω το επισκοπικό κύρος στο χριστεπώνυμο πλήρωμα, τη γνώμη και τις απορίες του οποίου θέλουμε και επιθυμούμε να εκφράζουμε. Ήδη ποικιλοτρόπως και με κάθε ευκαιρία οι πιστοί χριστιανοί εκδηλώνουν την ανησυχία τους για την νωχελική και ωχαδελφική στάση που διατηρεί η πλειονότητα της Ιεραρχίας σε πολλά εκκλησιαστικά ζητήματα. Ανησυχούν για τις ολοφάνερες εκπτώσεις στο όνομα δήθεν της προόδου από την Αλήθεια της πίστης (βλ. ανοχή στην ανωμαλία, νεοπατερική θεολογία, οικουμενισμός κ. α) πολλών δυστυχώς ορθοδόξων Επισκόπων...

Ανησυχούν για την συνειδητή επιλογή του σιωπάν του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου σε σοβαρά εκκλησιαστικά ζητήματα και ταυτόχρονα την ευγλωττία του σε θέματα έμμεσης στήριξης της παρούσας κυβέρνησης... (βλ. επιστολή σε επιχειρηματίες να επαναφέρουν τα κεφάλαια τους στην Ελλάδα)!

«Στύλος της Ορθοδοξίας» Ιούλιος–Αύγουστος 2011

Ο ύποπτος ρόλος των ΜΜΕ και η εξαιρετικά ύποπτη πολιτική δράση των Ρωμαιοκαθολικών στην Ελλάδα

Ο ύποπτος ρόλος των ΜΜΕ και η εξαιρετικά ύποπτη πολιτική δράση των Ρωμαιοκαθολικών στην Ελλάδα



Πατήστε για μεγέθυνση



Ξεφυλλίζοντας την εφημερίδα City Press της Δευτέρας 25 Ιουλίου, στην σελίδα 6 βρίσκουμε ένα άρθρο με τίτλο :«Αυτήν τη φορά ο φονταμενταλιστής ήταν χριστιανός».
Επιγραμματικά μόνο να πούμε ότι ο αρθρογράφος δείχνει πλήρη άγνοια ή σκοπιμότητα απόκρυψης του ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος που βύθισε σε πένθος την Νορβηγία ήταν Μασόνος, Σιωνιστής μέλος της Τεκτονικής Στοάς του Όσλο και όχι χριστιανός.

Αλλά το πλέον ύποπτο κομμάτι είναι μια αγγελία της εφημερίδας στην 14η σελίδα η οποία είναι στην αγγλική γλώσσα από την επιτροπή της καθολικής εκκλησίας αρμόδια σε θέματα προσφύγων, (International Catholic Migration Commission (ICMC), και στην οποία (αγγελία) φαίνεται να αναζητάται άνθρωπος με εξαιρετικά προσόντα στο Μεταναστευτικό Νομικό Δίκαιο, γνώση Μεταναστευτικού ασύλου, καλή επαφή με πολυ-πολυτισμική κουλτούρα, άριστη γνώση γλωσσών κ.λ.π και ο οποίος θα χρεισημοποιηθεί σαν μεταναστευτικός νομικός σύμβουλος για να βοηθήσει τις ελληνικές αρχές να διευρύνουν την ευρύτητα του θεσμού της ασυλίας στην Ελλάδα!!

Αλήθεια, θα δεχθεί το Ελληνικό υπουργείο εσωτερικών, απεσταλμένο αποεπιτροπή της καθολικής εκκλησίας αρμόδια σε θέματα προσφύγων, ICMC,-αφού τον εκπαιδεύση- να παίρνει μέρος στη διαδικασία λήψης αποφάσεων σε υποθέσεις χορήγησης ασύλου σε πρόσφυγες;

Γιατί ο επιτετραμένος των Ηνωμένων Εθνών αρμόδιος για θέματα προσφύγων, UNHCR, όρισε την Διεθνή επιτροπή της καθολικής εκκλησίας αρμόδια σε θέματα προσφύγων, να εκπαιδεύση υπάλληλο για να διευκολύνει της Ελληνικές αρχές στις εκρεμμούσες περιπτώσεις προσφύγων που ζητούν άσυλο;

Είναι τόσο ανεπαρκής η αρμόδια Ελληνική υπηρεσία να ανταποκριθεί στο ρόλο της;Η θέλει η καθολική εκκλησία να παίξει το δικό της ρόλο; Τι ρόλος είναι αυτός τον οποίο θέλει να διαδραματίσει η Καθολική Εκκλησία στην πατρίδα μας;

Να στοιβάξει πρώτα όσους περισσότερους μετανάστες μπορεί (διευρύνοντας συμβουλευτικά -νομικά το προσφυγικό άσυλο), και κατόπιν με δούρειο ίππο το χρήμα και τους εδώ Ουνίτες και κάθε λογής Οικουμενιστές, να τους προσηλυτίσει;
Μια τελευταία ερώτηση αλλά όχι λιγότερο πικρή! Θα συλλάβει επιτέλους η διοικούσα εκκλησία το μέγεθος της συνολικής αποδόμησης - αλλοίωσης του ελληνικού ορθόδοξου γένους, που συντελείται στην πατρίδα μας ;

Από:Αναβάσεις
<!--[endif]-->

Μάθημα από τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια

«...Ἐλπίζω ὅτι ὅσοι ἐξ ὑμῶν συμμετάσχουν εἰς τήν Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μετ᾽ ἐμοῦ τάς παρούσας περιστάσεις... Ὅσοι λοιπόν εὑρίσκονται εἰς δημόσια ὑπουργήματα δέν εἶναι δυνατόν νά λαμβάνουν μισθούς ἀναλόγως μέ τόν βαθμόν τοῦ ὑψηλοῦ ὑπουργήματός των καί μέ τάς ἐκδουλεύσεις των, ἀλλ᾽ ὅτι οἱ μισθοί οὗτοι πρέπει νά ἀναλογοῦν ἀκριβῶς μέ τά χρηματικά μέσα τά ὁποῖα ἔχει ἡ Κυβέρνησις εἰς τήν ἐξουσίαν της...

Ὅσον δι᾽ ἐμέ, ἐφ᾽ ὅσον τά ἰδιαίτερα εἰσοδήματά μου ἀρκοῦν διά νά ζήσω, ἀρνοῦμαι νά ἐγγίσω μέχρι καί τοῦ ὀβολοῦ τά δημόσια χρήματα, ἐνῶ εὑρισκόμεθα εἰς τό μέσον ἐρειπίων καί ἀνθρώπων βυθισμένων εἰς ἐσχάτην πενίαν».
Δέν πρόκειται γιά σύγχρονο πρωθυπουργικό διάγγελμα «διά τάς παρούσας περιστάσεις» τῆς κρίσης πού διέρχεται ἡ χώρα μας. Δέν ὑπάρχει ἄλλωστε ἡ δυνατότητα (γιά πολλούς λόγους) νά ἀποδοθεῖ σέ τέτοια γλωσσική μορφή!...

Τό κείμενο εἶναι ἀπόσπασμα ἀπό ἀγόρευση τοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια στήν Δ΄ Ἐθνοσυνέλευση τοῦ Ἄργους τό 1829.

Τραγικά ἐπίκαιρα ἀκούγονται τά λόγια τοῦ πρώτου Κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδας στίς μέρες μας. Πόσο ξαστοχήσαμε ἀπό τόν κανόνα πού ὁ ἴδιος θεωροῦσε ἰδανικό στίς τότε περιστάσεις!...

«Εἰς τό μέσον ἐρειπίων καί ἀνθρώπων βυθισμένων εἰς ἐσχάτην πενίαν», κάποιοι, ὄχι ἁπλῶς δέν ἀρνοῦνται νά ἀγγίξουν τά δημόσια χρήματα, ἀλλά καυχῶνται ἀνερυθρίαστα ὅτι τά κατασπατάλησαν μέχρις ὀβολοῦ... Ξύπνα, κυβερνήτη Καποδίστρια... ξύπνα γιά νά μᾶς ἀφυπνίσεις ἀπό τό λήθαργο! Ξύπνα προτοῦ νά εἶναι πολύ ἀργά...

Περιοδικό “Απολύτρωσις”, Ιούλιος- Αύγουστος 2011

Υπέρμαχος του Τζαμιού στο Βοτανικό ο Παπακωνσταντίνου

 

Από ότι φαίνεται τον υπουργό περιβάλλοντος κ. Παπακωνσταντίνου δεν τον έχει προβληματίσει το μακελειό που έγινε στην Νορβηγία που ο δράστης ισχυρίζεται ότι διαφωνούσε με την πολυπολιτισμικότητα και ιδιαίτερα με τους Ισλαμιστές που έχουν κατακλύσει τη χώρα του.

Ούτε ότι το γειτονικό μας Κόσοβο που επιθυμεί να γίνει η Μέκκα του Ισλάμ στα Βαλκάνια. Ούτε ακόμα και η πρόσφατη καταδίκη της Τουρκίας από την επιτροπή της γερουσίας της αμερικανικής βουλής για την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη ,αλλά προχωρά ακάθεκτος στο έργο του προκαλώντας ξανά και στο νέο του υπουργείο.

Ούτε ακούει τις φωνές που η Ελλάδα επιβάλλεται να οχυρωθεί γιατί είναι το μοναδικό ανάχωμα του Ισλάμ στην Ευρώπη.

Στο νομοσχέδιο που κατέθεσε στη Βουλή για την ενέργεια, υπήρχε σχετική τροπολογία που μεταξύ άλλων προβλέπει και τη δημιουργία τζαμιού στο Βοτανικό.

Οι βουλευτές του ΛΑΟΣ ξεσηκώθηκαν με αποτέλεσμα να αποσύρει προσωρινά την τροπολογία ,αλλά όπως εξήγησε θα την εντάξει σε άλλο πολυνομοσχέδιο χωρίς αλλαγές.

Η προκλητικότητα και η αλαζονεία του σε όλο της το μεγαλείο.

«newscode» -Του Κώστα Τζεβελέκου

Πως μπορούμε να αρνηθούμε την δωρεά οργάνων

 

Σε ένα κατατοπιστικότατο άρθρο και σε επικοινωνία που υπήρξε με την αρμόδια (από το νόμο) αρχή του ΕΟΜ (Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων), μπορέσαμε να διαπιστώσουμε τι ισχύει σήμερα και τι θα ισχύει από την 1/7/2013 σχετικά με την μετά θάνατον δωρεά οργάνων. Σύμφωνα με το νόμο 3984/27-62011, καθιερώνεται το μέτρο της «εικαζόμενης συναίνεσης» στη δωρεά ζωτικών οργάνων από τον κάθε πολίτη.
Παρακαλώ όπως με ενημερώσετε για τον τρόπο άρνησης.
Ευχαριστώ.

Υ.Γ. Σας παραθέτω και τα άρθρα του νόμου.
Αρθρο 9
Παράγραφος 2
«Η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο θανόν πρόσωπο πραγματοποιείται εφόσον, όσο ζούσε, δεν είχε εκφράσει την αντίθεση του, σύμφωνα με την παράγραφο 3».
Παράγραφος 3
«Στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων τηρείται αρχείο, όπου καταχωρίζονται οι δηλώσεις πολιτών περί αντίθεσης τους στην αφαίρεση οργάνων τους μετά θάνατο».
Απάντηση του ΕΟΜ στις 20/07/11:

Αγαπητέ Κύριε, Αγαπητή Κυρία,

Σας ευχαριστούμε που επικοινωνήσατε με τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (Ε.Ο.Μ.).

Σχετικά με το αίτημά σας, σας ενημερώνουμε ότι ο νέος νόμος 3984/2011 (Α150) περί μεταμοσχεύσεων, ορίζει την έναρξη ισχύος της «εικαζόμενης» συναίνεσης» από 01/07/2013.
Μέχρι τότε ισχύει το καθεστώς της «κάρτας δωρητή οργάνων», όπου δότης μετά θάνατον μπορεί να γίνει μόνο όποιος είναι κάτοχος της σχετικής κάρτας, ή εφόσον συναινέσουν στη δωρεά των οργάνων του οι συγγενείς του.

Στο άρθρο 9 παρ. 2 του ν. 3984/11 προβλέπεται η έκδοση ειδικής Υπουργικής Απόφασης για τον τρόπο συλλογής των αρνητικών δηλώσεων, όμως αυτή δεν έχει ακόμη εκδοθεί, λόγω του πρόσφατου της ψήφισης του νέου νόμου.
Ο Ε.Ο.Μ. παρ όλα αυτά, προκειμένου να διευκολύνει τους πολίτες στη δήλωση της επιθυμίας τους, συγκεντρώνει τις δηλώσεις των πολιτών που εκφράζουν την άρνησή τους με τη διαδικασία του άρθρου 9 παρ. 3, που προβλέπει έγγραφη δήλωση της άρνησης με βεβαιωμένο το γνήσιο της υπογραφής του πολίτη από αρμόδια αρχή (Κ.Ε.Π., Αστυνομία κ.ο.κ.).
Σε περίπτωση που η άρνηση αυτή έχει εκφραστεί με τον ως άνω τρόπο, ΔΕΝ θα ληφθούν τα όργανα σε περίπτωση θανάτου του προσώπου. Διευκρινίζουμε εδώ ότι η δωρεά και η λήψη Οργάνων είναι εφικτή μόνο από εκλιπόντες με πιστοποιημένο εγκεφαλικό θάνατο που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Σε θάνατο υπό οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες η λήψη των οργάνων δεν είναι εφικτή.

Η «αρνητική δήλωση» αποστέλλεται στον Ε.Ο.Μ. ταχυδρομικά, πρωτοκολλείται και να καταχωρείται σε σχετικό αρχείο, η ισχύς του οποίου θα ξεκινήσει από 01/07/2013. Το πιστοποιητικό που θα εκδίδεται από το «αρνητικό μητρώο» θα σας αποσταλεί κατόπιν της έκδοσης της σχετικής Υπουργικής απόφασης και όχι νωρίτερα από την παραπάνω ημερομηνία.

Επισημαίνουμε ότι στη δήλωση θα πρέπει να πιστοποιείται το γνήσιο της υπογραφής, να αναφέρεται ρητά η άρνηση (π.χ. «σε περίπτωση θανάτου δεν επιθυμώ να ληφθούν τα όργανά μου προς μεταμόσχευση») ενώ θα πρέπει να αναγράφονται τα εξής προσωπικά στοιχεία: Ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, αρ. δελτίου ταυτότητας / διαβατηρίου, ημερομηνία γέννησης, διεύθυνση κατοικίας με Τ.Κ. και τηλέφωνο επικοινωνίας

Οι δηλώσεις θα πρέπει να αποστέλλονται στη διεύθυνση:

Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων

Τμήμα Προώθησης Δωρεάς Ιστών & Οργάνων

Αν. Τσόχα 5, 11521 Αθήνα

Παραμένουμε στη διάθεσή σας για κάθε διευκρίνιση.

Αθηνά Βαρτζιώτη

Τμήμα Προώθησης Δωρεάς Ιστών & Οργάνων

Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων

Αν. Τσόχα 5, Αθήνα 11521

τηλ. 213 2027021, 213 2027000

φαξ 213 2027032, 210 7255066

e-mail avartzioti@eom.gr, eom@eom.gr

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2011/07/blog-post_6179.html#ixzz1TIFkYiES

Αρτοκλασία για ρεκόρ Γκίνες στην Κρήτη

Γιορτή του Αγίου Παντελεήμονα σήμερα, 27 Ιουλίου και χιλιάδες πιστοί, συνέρευσαν τις τελευταίες ώρες στο ομώνυμο ξωκλήσι στους Κουνάβους του Δήμου Αρχανών Αστερουσίων, για να προσκηνύσουν τη χάρη Tου και να εκπληρώσουν κάποιο τάμα. Ανάμεσα τους - σύμφωνα με το cretalive.gr - και ένας άνδρας από το Τζερμιάδο Λασιθίου που προσέφερε στον Άγιο αρτοκλασία βάρους 42 κιλών, προκαλώντας - όπως είναι φυσικό- τα βλέμματα και το ενδιαφέρον όλων όσων βρέθηκαν στο παραδοσιακό πανηγύρι που γίνεται κάθε χρόνο εκεί. Όπως έγινε γνωστό ο ίδιος άνθρωπος, εκπληρώνοντας το τάμα που έχει κάνει στον Άγιο Παντελεήμονα πέρυσι είχε προσφέρει άρτο βάρους 20  κιλών. (πηγή newsit) 

πηγη ΙΕΡΟ ΒΗΜΑ

ΕΔΙΩΧΘΗ ΑΠΟ ΦΘΟΝΟ

Τοῦ ἁγίου Παντελεήμονος
27 Ἰουλίου

ΕΔΙΩΧΘΗ ΑΠΟ ΦΘΟΝΟ

«Ηδει γὰρ ὅτι διὰ φθόνον παρέδωκαν αὐτόν» (Ματθ. 27,18)

ΚΑΙ ΠΑΛΙ, ἀγαπητοί μου, τιμοῦμε τὴν ἱερὰ μνήμη τοῦ μεγαλομάρτυρος Παντελεή­μο­­νος. Τὸ θέμα μας θὰ εἶνε τὸ ἐρώτημα· Ποιά ἡ αἰτία τοῦ διωγμοῦ τοῦ ἁγίου Παντελεήμονος; Σ᾿ αὐτὸ θὰ δώσουμε μία σύντομη ἀπάντησι.

* * *

Ὁ ἅγιος Παντελεήμων ἔζησε καὶ ἤθλησε στὴν ἐποχὴ τῶν διωγμῶν, ὅταν στὴ ῾Ρώμη αὐ­τοκράτωρ ἦταν ὁ Διοκλητιανός. Γεν­νήθηκε στὴ Νικομήδεια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ὁ πατέρας του ἦταν εἰδωλο­λά­τρης, ἀλλὰ ἡ μητέρα του ἦταν ἀπὸ τὶς γυναῖ­κες ποὺ φύτευαν βαθειὰ στὴν καρδιὰ τῶν παιδιῶν τους τὴν πίστι στὸ Χριστό. Διδά­χθηκε λοιπὸν ὁ ἅγιος Παντελεήμων ἀ­πὸ τὴ μη­τέρα του τὶς ἀλήθειες τῆς πίστεως.
Ἦταν εὐφυής. Εἶχε κλίσι στὰ γράμματα. Σπούδασε τὴν ἰατρικὴ κοντὰ σὲ δι­α­κεκριμέ­νους ἐπιστήμονες. Ἀ­νεδεί­χθη κορυφαῖος ἰατρός. Πολλοὶ ἰατροὶ ὑ­πῆρ­χαν τότε, ὅπως ὑπάρ­χουν καὶ σήμερα. Εἶ­­νε ὅ­μως σπάνιο νὰ βρεθῇ γιατρὸς Χριστιανός. Ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἶνε ἄπιστοι, ὑλισταί. Καὶ νά ᾿ταν καμμιὰ ἀξία; ὁ Θε­ὸς νὰ σᾶς φυ­λάῃ, μὴν πέσετε στὰ χέρια τους.
Ὁ ἅγιος Παντελεήμων διέφερε. Κατὰ τί διέφερε; Διέφερε σὲ τρία σημεῖα.
⃝ Πρῶ­τον ὡς πρὸς τὸ χρῆμα· ἐκεῖνοι ἦταν φι­λάργυροι· ἐκμεταλλεύοντο τοὺς ἀσθενεῖς καὶ θησαύριζαν· ὁ ἅγιος Παντελεήμων ἦταν ἀν­ιδιοτελής, ἰδεολόγος. Ἀσκοῦ­σε τὴν ἐπιστήμη ὡς ἱεραποστολή. Τὸν ἔβλεπαν νὰ ἐπισκέπτεται τὴ νύχτα σὰν ἄγγελος τὶς καλύ­βες. Ἐνῷ οἱ ἄλλοι πήγαιναν μόνο στὰ σπίτια τῶν μεγά­λων, αὐτὸς πήγαινε στὶς φτωχο­συνοικίες καὶ ὑπηρετοῦσε τοὺς ἀσθενεῖς.
⃝ Τὸ δεύτερο στὸ ὁποῖο δι­­έφερε ἀπὸ τοὺς ἄλ­­λους. Ὅπως εἶπε διάσημος Ἕλλην καθηγητὴς τοῦ πανεπιστημίου, οἱ ἰατροὶ συχνὰ ἀ­σκοῦν τὴν ἰατρικὴ ὡς κτηνιατρική· εἶνε κτη­νί­ατροι μᾶλλον παρὰ ἰατροί. Δὲ βλέπουν τί­ποτε ἄλλο παρὰ μόνο φλέβες, κόκκαλα, σάρ­κες, ἱστούς, καρδιές, πνευμό­νια. Ὁ ἄνθρωπος εἶνε καὶ αὐτὰ ἀσφαλῶς· ἀλ­λὰ πίσω ἀπὸ αὐτὰ ὑπάρχει κάτι τὸ ἀόρατο· ὑ­πάρχει ἕνα «μοτεράκι», ποὺ κινεῖ τὴν βιολογι­κὴ – σωματι­κὴ ὕπαρξι τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ὁ γιατρός, ὅ­ταν δὲ «βλέπῃ» τὸ «μοτεράκι» αὐ­τό, εἶνε τυφλός, δὲν εἶνε εἰς θέσιν νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἔργο του. Τὸ «μοτεράκι» αὐτὸ εἶνε ὁ ψυχικὸς πα­ρά­γων, ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου. Πλῆθος πειρά­ματα καὶ παρατηρήσεις ἀπέδειξαν, ὅτι ἡ ψυ­χὴ μὲ τὰ πάθη, τὴν ἐνοχή, τὸ ἄγχος της ἐπιδρᾷ πολὺ στὸ σῶμα. Ὑπάρχει ἀλληλεπί­δρα­σι μεταξὺ σώματος καὶ ψυχῆς. Αὐτὸ ποὺ ψάλ­λει ἡ Ἐκκλησία μας τὸ Δεκαπενταύγουστο εἶ­νε καὶ ἐπιστημονικῶς ἀληθές· «Ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν ἀσθενεῖ τὸ σῶμα, ἀσθε­νεῖ μου καὶ ἡ ψυχή» (Μικρ. Παρακλ. κανών). Καὶ τὰ δύο ἀσθενοῦν· ἀλλὰ ἡ πηγὴ – ἡ ῥίζα τοῦ κακοῦ εἶνε ἡ ἁμαρτία. Ἔκανε λοιπὸν ὁ ἅγιος Παντε­λεήμων τὴν ὀρ­θὴ διάγνωσι· ἔβλεπε ὅτι, ὅταν ἡ ψυχὴ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν ἐνοχή, τὸ σῶμα ζω­ογονεῖται, ὁ ἄνθρωπος ἀναπνέει. Πολλὲς ἀσθέ­νειες (ἀποπληξίες, ἐμφράγματα, καρκίνοι) ἔ­χουν τὴν αἰτία τους στὸν ψυχικὸ κόσμο· κά­ποια πίκρα ἀπὸ τύψεις ἢ ἀπὸ συκοφαντία ἢ διαβολὴ ἢ ἀδι­κία ἢ παραγκωνισμὸ ποτίζουν μὲ φαρμάκι τὸ σῶμα.
⃝ Διέφερε λοιπὸν πρῶτον διότι δὲν ἀπέβλεπε στὸ χρῆμα, δεύτερον διότι ἔβλεπε τὸν ἄν­θρωπο ὡς ψυχοσωματικὴ ὁλότητα, καὶ τρίτον διότι, ἐκτὸς τῶν ἄλλων φαρμάκων ποὺ εἶχαν καὶ οἱ ἄλλοι ἰατροί, ὁ ἅγιος Παντελεήμων διέθετε ἕνα σπάνιο – μοναδικὸ φάρμακο, καὶ αὐ­τὸ ἦταν ἡ πίστις. Πίστευε βαθειά. Γι᾿ αὐτό, μα­ζὶ μὲ τὰ φάρμακα ἀπὸ βότανα τῆς γῆς ποὺ χορη­γοῦσε, γονάτιζε δίπλα στὸ προσκέφαλο τοῦ ἀ­σθενοῦς, προσευχόταν καὶ ―ἂς μὴν πιστεύ­ουν οἱ ἄπιστοι, ἐμεῖς πιστεύουμε― ὁ ἀ­σθε­νὴς ἐ­θεραπεύετο. Καὶ μέχρι σήμερα βλέπουμε τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ σὲ κλινικές, νοσοκομεῖα καὶ θεραπευτήρια. Εἶνε πράγματι τεραστία ἡ δύναμις τῆς πίστεως, φάρμακο θεραπείας ψυχικῶν καὶ σωματικῶν νοσημάτων.
Αὐτὸς ἦταν ὁ ἅγιος Παντελεήμων. Καὶ γι’ αὐ­τὸ στὸ ἰατρεῖο του σχημάτιζαν κάθε μέρα οὐ­ρὰ οἱ ἀσθενεῖς, ἐνῷ στοὺς ἄλλους γιατροὺς τῆς Νικομηδείας δὲν πήγαιναν πλέον. Αὐτὴ ὅμως ἡ προτίμησις ἄναψε στὶς καρδιὲς τῶν συναδέλφων του τὴν κίτρινη λαμπάδα τοῦ φθό­νου. Τὸν φθόνησαν, τὸν μίσησαν. Ἔβλεπαν ὅ­τι, ὅσο ἦταν αὐτὸς γιατρὸς στὴ Νικομήδεια, αὐτοὶ ἔπρεπε ν᾿ ἀλλάξουν ἐπάγγελμα· ὅλοι ἔτρεχαν στὸν ἅγιο Παντελεήμονα. Καὶ ἀσθενεῖς, ποὺ ἐκεῖνοι τοὺς ἀπήλπιζαν, εὕρισκαν τὴ θεραπεία τους κοντά του. Ἰδού λοιπὸν ἡ αἰτία τοῦ φθόνου. Γι’ αὐτὸ τὸν κατεδίωξαν. Τὸν μή­νυσαν στὶς ἀρχές. Μὲ ποιά κατηγορία, ὡς τί; ὡς φιλάργυρο; ὡς πλεονέκτη; ὡς μοιχό; ὡς πόρνο; ὡς κίναιδο; ὡς ἐγκληματία; Τίποτε ἀ­πὸ αὐτά. Ἐὰν τὸν κατηγοροῦσαν γι᾿ αὐτά, μέ­σα στὸ παρηκμασμένο τότε καθεστώς, θὰ ἀ­πηλλάσ­σετο. Τὸν κατηγόρησαν μὲ μιὰ κατηγορία ποὺ ἔπιανε. Ἔτσι εἶνε, ἀλλάζουν οἱ κατηγορίες γιὰ τοὺς πιστοὺς κατὰ ἐποχή· χρησιμοποι­εῖται ἄλλοτε ἡ ἄλφα, ἄλλοτε ἡ βῆτα, ἄλλοτε ἡ γάμμα κατηγορία. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ ἐπ’ αὐ­τοῦ, νὰ σᾶς παρουσιάσω πῶς, ἀπ’ τὸν καιρὸ ποὺ φτειάσαμε βασίλειο, μὲ διάφορες ψευτο­κατηγορίες, μὲ ταμπέλλες ποὺ κολλοῦν φθονεροὶ στὶς πλάτες ἀξίων ἀνθρώπων, τοὺς ἐξ­οντώνουν ―ἐνῷ κατὰ βάθος δὲν πιστεύ­ουν τὶς κατηγορίες― καὶ πῶς κρίνουν πλέον τοὺς ἀνθρώπους μὲ κριτήρια ὄχι σταθερά (ἠθικά), ἀλλὰ μεταβλητά (πολιτικὰ κ.λπ.).
Τὸν κατηγόρησαν λοιπὸν μὲ τὴν φοβερὰ τότε κατηγορία ὅτι εἶνε Χριστιανός. Καὶ ἔ­φτανε ἡ κατηγορία αὐτὴ νὰ ὁδηγήσῃ τὸν ἄν­θρωπο στὸ ἐκτελεστικὸ ἀπόσπασμα. Συνε­λή­φθη, ὡδηγήθη ἐνώπιον τῶν ἀρχῶν, ὡμο­λόγησε μὲ παρρησία τὴν πίστι του, ὑπεβλήθη σὲ παντοειδῆ μαρτύρια, καὶ ἔτσι ἡ ἁγία του ψυχὴ σὰν ὁλόλευκο περιστέρι πέταξε στὰ οὐ­ράνια σκηνώματα, γιὰ νὰ συναγάλλεται μὲ ἁ­γίους ἀγγέλους καὶ ἀρχαγγέλους.

* * *

Ἰδού, ἀγαπητοί μου ἡ αἰτία τῆς καταδιώξεως καὶ τοῦ μαρτυρίου τοῦ ἁγίου Παντελεή­μονος· ὁ φθόνος.
῎Ω ὁ φθόνος, μεγάλο – ἀ­βυσσαλέο πάθος! Εἶνε σκουλήκι καὶ ἔχιδνα ποὺ κατατρώει τὰ σπλάχνα τοῦ φθονεροῦ, ἀλλὰ εἶνε καὶ ὁ τά­φος μεγάλων ἀνδρῶν. Τρο­μερὰ τ᾿ ἀποτελέ­σματά του. Ἂν ἀνοίξουμε τὴν ἱερὰ ἱστορία, θὰ δοῦμε, ὅτι αὐτὸς ὑπῆρξε ἀρχὴ τῆς καταστροφῆς τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. «Φθόνῳ δι­αβόλου», λέει ὁ Σολομῶν, «θάνατος εἰσῆλ­θεν εἰς τὸν κόσμον» (Σ. Σολ. 2,24). Φθόνησε ὁ σατανᾶς τὸ μεγαλεῖο τοῦ ἀνθρώπου, καὶ τὸ φθο­νεῖ. Γιὰ τὸ πρῶτο αἷμα ποὺ χύθηκε πάνω στὴ γῆ αἰτία ἦταν ὁ φθόνος· ὁ Κάϊν φθόνησε τὸν ἀδελφό του Ἄβελ καὶ τὸν ἐφόνευσε «εἰς τὸ πεδίον» (Γέν. 3,8). Ἀπὸ φθόνο ὁ Ἠσαῦ κατεδίωξε τὸν Ἰακώβ (βλ. ἔ.ἀ. 27,41), τὰ ἕντεκα παιδιὰ τοῦ Ἰακὼβ κατεδίωξαν τὸν Ἰωσὴφ τὸν πάγκαλο (βλ. ἔ.ἀ. κεφ. 37ο), ὁ βασιλεὺς Σαοὺλ κατεδίωξε τὸν Δαυΐδ (βλ. Α΄ Βασ. 19,10), καὶ μακρὰ σειρὰ ἁγίων ἀνθρώπων ἐξωντώθηκαν.
Παραδείγματα ἔχουμε καὶ στὴ δική μας ἐ­θνικὴ ἱστορία. Μεγάλοι ἄνδρες ἐξωντώθηκαν, ὅπως ὁ δίκαιος Ἀριστείδης στὴν ἀρχαιότητα, ὁ Σωκράτης ποὺ ἤπιε τὸ κώνειο, στὰ νεώτερα χρόνια ὁ Χαρίλαος Τρικούπης, κ.ἄ..
Ἀλλὰ τί χρειάζονται τὰ ἄλλα παραδείγματα; ῾Ρῖξτε ἕνα βλέμμα στὸ πραιτώριο καὶ στὸ Γολγοθᾶ. «Ποιόν ἀπὸ τοὺς δύο θέλετε ν᾿ ἀ­πο­λύσω», ἐρωτᾷ ὁ Πιλᾶτος, «τὸν Βαραββᾶ ἢ τὸν Ἰησοῦν;». Ὅλοι φωνάζουν· «τὸν Βαραββᾶ». Καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς ψυχολογικώτατα σημειώνει· «ᾜδει γάρ», ἐγνώριζε δηλαδὴ ὁ Πι­λᾶ­τος, «ὅτι διὰ φθόνον παρέδωκαν αὐτόν» (Ματθ. 27,18). Ὁ φθόνος τῶν γραμματέων καὶ φα­ρισαίων, ποὺ σὰν πυγολαμπῖδες ἔσβηναν πλέ­ον ἐμπρὸς στὸν ἥλιο-Χριστό, ὡδήγησε τὸν Κύριό μας στὸ Γολγοθᾶ.
Ἔκτοτε, ἀδελφοί μου, εἶνε γενικὸς κανών·  ἂν παρουσιασθῇ κάποιο ἀνάστημα, κάποια φυ­σιογνωμία ἱκανή, ποὺ θὰ πράξῃ τὸ καθῆκον, προκαλεῖ φθόνο καὶ ἐπισύρει διωγμό. Οἱ ἀσή­μαντοι δὲν ἐνοχλοῦν· καταδιώκον­ται ἐκεῖνοι ποὺ προσφέρουν ὠφέλεια καὶ δίνουν ζωὴ γύρω τους. Τὸ εἶπε καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος· «Πάν­τες οἱ θέλον­τες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται» (Β´ Τιμ. 3,12)· θὰ διωχθοῦν ὅσοι πιστεύουν στὸ Χριστὸ καὶ ζητοῦν νὰ ζή­σουν μὲ τὶς ἐντολές του. Εἶνε ὁ κλῆρος τους.
Ὅσοι εἶνε ζωντανοί, εἴτε διὰ τοῦ λόγου εἴ­τε διὰ τοῦ παραδείγματος προκαλοῦν σεισμό. Ὁ σεισμὸς ὅμως αὐτὸς εἶνε σωτήριος. Μακά­ριες οἱ κοινωνίες ποὺ ἔχουν τέ­τοιους ἄνδρες, εἴτε στὴν ἐπιστήμη εἴτε στὸ στρατὸ εἴτε στὴν πολιτικὴ εἴτε στὸν ἱερὸ κλῆρο· διότι αὐτοὶ ἀ­ποτελοῦν τοὺς παράγοντας ὀρθῆς ἀγωγῆς.
Προσευχηθῆτε, ἀδελφοί, τὸ νόσημα τοῦ φθό­νου νὰ ἰαθῇ, νὰ ἐκλείψῃ. Καὶ εἴθε ὁ Κύριος διὰ πρεσβειῶν τοῦ ἁγίου Παν­τελεήμονος ν᾿ ἀ­παλ­λά­ξῃ τὶς καρδιὲς ὅλων μας ἀπὸ αὐτὸ καὶ νὰ πορευ­ώμε­θα ἐν ἀρετῇ καὶ ἀγάπῃ πρὸς δόξαν Θεοῦ· ἀμήν.
† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

(ἱ. ναὸς Ἁγ. Παντελεήμονος Φλωρίνης 27-7-1976)

Άγιος Παντελεήμων (27 Ιουλίου)-(Αρχ. Δανιήλ Γ. Αεράκη)

 

Ελεήμων – Παντελεήμων

«Ο επαξίως κληθείς Παντελεήμων…»

(Στιχ. Εσπερινού)

Παντολέων — Παντελεήμων

Θα ασχοληθούμε με το όνομά του. Παντελεήμων! Μεγάλο όνομα, πλούσιο όνομα. Όνομα, που δεν ταιριάζει σε ανθρώπους· ταιριάζει στο Θεό. Αλλ’ ό,τι ταιριάζει στο Θεό, ταιριάζει κατά χάρη και κατ’ οικονομία και στους ανθρώπους του Θεού, στους αγίους, που είναι θεωμένοι άνθρωποι. Παντελεήμων σημαίνει εκείνον, που σκορπάει παντού και πάντοτε και στους πάντες το έλεος, την πλούσια αγάπη.
Όλοι ζούμε με το έλεος του Θεού. Μας ελεεί ο Θεός. Αλλ’ ιδιαίτερα ελέησε τον Άγιο, που γιορτάζουμε σήμερα· τον ελέησε και τον έκανε ελεήμονα· τον ελέησε και τον έκανε Παντελεήμο­να. Το να είσαι ελεήμων, είναι ιδιαίτερο έλεος και χάρισμα του Θεού. Σε μία εποχή, σαν τη δική μας, όπου οι άνθρωποι δεν είναι ελεήμονες, αλλ’ είναι άρπαγες· δεν είναι φιλάνθρωποι, αλλά απάνθρωποι· δεν είναι μεταδοτικοί, αλλά εκμεταλλευτές· σε μία τέτοια εποχή είναι θαύμα να είναι κάποιος ελεήμων, σπλαχνικός, φιλάνθρωπος, ευεργετικός.
Τη διαφορά ανάμεσα στον ατομιστή και εκμεταλλευτή άνθρωπο της εποχής μας και στον άνθρωπο της αγάπης και του ελέους, που είναι κάθε άγιος, βλέπουμε στα δύο ονόματα του αγίου που γιορτάζουμε. Ποιό το πρώτο και ποιό το δεύτερο όνομα; Το πρώτο δείχνει τον προ Χριστού και χωρίς Χριστό άνθρωπο. Το δεύτερο δείχνει τον μετά Χριστόν άνθρωπο. Πώς λεγόταν ο άγιος πριν; Παντολέων. Πώς ώνομάσθηκε μετά; Παντελεήμων. Παντολέων! Άγριο λιοντάρι ο άνθρωπος χωρίς Χριστό. Άγριο θηρίο χωρίς μεταφυσική πίστη και αγάπη. Κατασπαράσσει με το μίσος και τις αδικίες του τους άλλους ανθρώπους. Δεν ήταν βέβαια τέτοιος ο άγιος και πριν γνωρίσει τον Ιησού Χριστό. Ήταν καλοπροαίρετος, ήταν λιοντάρι με την καλή όψη. Λιοντάρι δυνάμεως ως προς τον καλό του χαρακτήρα.
Κοντά στο Χριστό ο άνθρωπος αλλάζει. Το θηρίο γίνεται εξημερωμένος άνθρωπος. Ο άρπαγας γίνεται ελεήμων. Έτσι ταιριάζει το δεύτερο όνομα, το «Παντελεήμων». Η χάρη του Θεού μεταμορφώνει τον άνθρωπο, Αν η αμαρτία και η απιστία τον παραμορφώνουν  και τον αποκτηνώνουν, η χάρη και η αρετή τον μεταμορφώνουν  και τον θεώνουν.

Ο Παντελεήμων Θεός

Παντελεήμων λοιπόν ο άγιος ιατρός, που γιορτάζει σήμερα. Είπαμε, όμως, ότι αυτό το όνομα κατ’ εξοχήν και σε απόλυτο βαθμό ταιριάζει στο Θεό. Ο Θεός είναι πλούσιος. Πλούσιος σε πολλά πράγματα. Είναι πλούσιος σε δύναμη, σε σοφία, σε αγαθότητα, σε μεγαλοσύνη, σε δικαιοσύνη,  σε αγάπη. Αν σας έλεγα να διαλέξετε ένα από τα πλούτη του Θεού, τί θα διαλέγατε; Τον πλούτο της δυνάμεως; Ω, αλλοίμονο, είναι τρομακτική η δύναμη του Θεού. Μπορεί μ’ ένα κεραυνό της δυνάμεώς του να μας κατακάψει όλους. Τον πλούτο της δικαιοσύνης;  Κανείς δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στη δικαιοσύνη Του, γιατί όλοι είμαστε ένοχοι. Τον πλούτο της σοφίας; Δεν χωράει στο μικρό μας μυαλό η σοφία του Θεού. Δεν ξέρω σεις τί θα διαλέγατε. Εγώ πάντως, επειδή είμαι αμαρτωλός, θα διάλεγα τον πλούτο της αγάπης Του. Και ο πλούτος της αγάπης του Θεού, όταν εκδηλώνεται στον αμαρτωλό, ονομάζεται έλεος.
Το έλεός Του, είναι ο μοναδικός πυροσβεστήρας, που μπορεί να σβήσει τη φωτιά της αμαρτίας και να μας διασώσει από τον φοβερό και φρικιαστικό καύσωνα της αιωνίου κολάσεως. Αυτό το έλεος, το πλούσιο έλεος του Θεού, περισσότερο από όλους το κατάλαβε, το έζησε και το διαλάλησε στα πέρατα της οικουμένης ο απόστολος Παύλος, ο κήρυκας του ελέους του Θεού.
Ο Θεός είναι ελεήμων. Αυτό το γνώρισαν και στην Παλαιά Διαθήκη. Γι’ αυτό ο  Δαβίδ στον περίφημο 50^ο  ψαλμό, παρουσιάζει την κραυγή του αμαρτωλού, που δεν βλέπει άλλο τρόπο σωτηρίας, παρά μόνο το έλεος του Θεού. «Ελεήμον, ελέη­σόν με ο Θεός κατά το μέγα έλεός σου, και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου».
Στην Παλαιά Διαθήκη έχουμε διάγνωση της νόσου, που λέγεται αμαρτία. Στην Καινή Διαθήκη έχουμε τη θεραπεία της  και το φάρμακο για τη θεραπεία. Και η θεραπεία της αμαρτίας άρχισε με τη σάρκωση του Θεού Λόγου και ολοκληρώθηκε με τη σταύρωση και την ανάστασή του. Και το φάρμακο του Παν­τελεήμονος Θεού είναι μονάχα ένα: του Ιησού Χριστού το Αίμα.

Ο Άγιος βρύση του ελέους

 Το έλεος του Θεού, χρησιμοποιείται ως βρύση, που μεταδίδεται στους αγίους. Και ιδιαίτερα σε ορισμένους αγίους, που έχουν τα χαρίσματα της αγάπης, της διακονίας και των ιάσεων. Και τέτοιος είναι ο ιατρός Παντελεήμων. Ιατρός αφιλάργυρος, ιατρός ανάργυρος, ιατρός ελεήμων. Υπήρξε μιμητής του Χριστού: «μιμητής υπάρχων του Ελεήμονος και ιαμάτων την χάριν παρ’ αυτού εκομίσατο…» (κοντάκιο).
Είχε ο άγιος Παντελεήμων μία άγια ζήλε ια. Ζήλεψε τη χάρη και το έλεος του πανοικτίρμονος Θεού. Ο Θεός είναι «Θεός ελέους, οικτιρμών και φιλανθρωπίας». Και τα τρία αυτά δώρα ζήλεψε και ζήτησε από το Θεό να του τα δώσει. Και του τα έδωσε. Γι’ αυτό λέ­ει ένα τροπάριο του εσπερινού: «Ούτος (ο άγιος Παντελεήμων) τον μόνον εν οικτιρμοίς και ελέει ανείκαστον,τη συμπαθεία ζηλώσας την παρ’ αυτού θείαν χάριν εκομίσατο» (απόστιχα εσπερινού).
Η χάρη του Θεού, όταν βρει ταπεινή ψυχή, κάθεται και αναπαύεται. Και ο Παντελεήμων ήταν ταπεινή ψυχή. Αγαπούσε τον Ιησού Χριστό με ιερό πάθος. Τον αγαπούσε, διότι πίστευε πως τον ελέησε ο Χριστός με το σταυρικό του θάνατο. Και ποθούσε ν’ ανταποδώσει την αγάπη αυτή στον αγαπήσαντα αυτόν. Και την ανταπέδωσε  με δύο τρόπους.

1. Ο ένας: Προσέφερε τα πάντα στους ανθρώπους. Πολλοί έχουν τα χαρίσματα, για να εκμεταλλεύονται τους άλλους. Ιδιαίτερα υπάρχουν ιατροί, φυσικά όχι όλοι, που εκμεταλλεύονται τον πόνο των ανθρώπων και εισπράττουν μεγάλα ποσά για τις ιατρικές τους υπηρεσίες. Ο άγιος Παντελεήμων είχε το χάρισμα του ιατρού, του θαυματουργού ιατρού, και το προσέφερε δωρεάν. Σύνθημά του: «Δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε» (Ματθ. 10,8). Η ιατρική του διακονία ήταν ένα έλεος. Δεν ελεούσε μόνο υλικά· ελεούσε και πνευματικά. Δεν γιάτρευε μόνο σώματα· γιάτρευε και ψ υ χ έ ς. Λέει ένα τροπάριο του όρθρου: «Έλεος Θεού μιμού­μενος, Παντελεήμων σαφώς ωνομάσθης καταλληλον, προσλαβών όνομα, διπλήν παρέχων τούτοις την ίασιν, τρέψων ιώμενος, και προς γνώοιν, ένδοξε, καθοδηγών. θείαν και υπέρλαμπρον, Χριστού, πανόλβιε» (από τους αίνους).
2. 2.  Ο άλλος: Προσέφερε τα πάντα στο Θεό. Ήλθε η ώρα, για να δείξει τη φλογερή του αγάπη στον Ιησού Χριστό. Πώς; Με το μαρτύριό του. Η μαρτυρία της αγάπης έγινε μαρτύριο του αίματος. Αν τους άλλους ανθρώπους ελέησε με το έλαιον της αγάπης, τον εαυτό του, τη ψυχή του, την ελέησε με το αίμα του. Έχυσε το αίμα του για το Χριστό. Δεν είναι λοιπόν μόνο ο ιαματικός Παντελεήμων· είναι και ο αθλοφόρος Παντελεήμων.

      Αυτόν τον αθλοφόρο και ιαματικό Παντελεήμονα τιμούμε σήμερα. Αλλά και να τον παρακαλέσουμε να θέσει σε λειτουργία το νέο χάρισμα, που απέκτησε πηγαίνοντας στον ουρανό. Οι Άγιοι στον ουρανό αποκτούν το χάρισμα της πρεσβείας. Πρεσβεύουν για μας. «Πρέσβευε τω ελεήμονι Θεώ». Ζητάμε το έλεος από τον ελεήμονα Θεό.
Έχουμε έλεος. Αν δεν ήταν το έλεος του Θεού, ποιός ξέρει πού θα βρισκόμασταν. Κολυμπάμε μέσα στο έλεος του Θεού. Αναπνέουμε τον αέρα του ελέους του. Έχουμε λοιπόν έλεος. Αλλά θέλουμε και άλλο έλεος. Διότι κινδυνεύουμε σωματικά, αλλά πιό πολύ πνευματικά. Κινδυνεύουμε και χανόμαστε μέσα στην τρικυμία των παθών. Κινδυνεύουν τα παιδιά μας και τα νιάτα μας μέσα στη χοάνη της αντιχριστιανικής ιδεολογίας και μέσα στο καζάνι της διαφθοράς και των ναρκωτικών. Μοναδικό σωσίβιο, που μας απέμεινε, είναι το έλεος του Θεού.
Σαν τους δύο τυφλούς ζητάμε έλεος, για να μη γλιστρήσουμε στα σκοτεινά μονοπάτια της αμαρτίας και απιστίας: «Ελέησόν ημάς, Κύριε» Πολλές φορές ψάλλαμε το «Κύριε, ελέησον», στη θεία Λειτουργία. Μία φορά ας μη βγει σαν τραγούδι των χειλέων, αλλά σαν αγωνία της καρδιάς μας, σαν κραυγή σωτηρίας: «Κύριε, ελέησον»!

(Αρχ. Δανιήλ Γ. Αεράκη, «Κλήματα της Αμπέλου»)

Τα θαυμάσια του Αγίου Παντελεήμονα.

 

Ο κ. Ιωάννης από την Ελβετία ήρχετο από ηλικία 20 ετών στον
Άθω.

Τον αγάπησε τόσο πολύ, ώστε παρέμενε αρκετό καιρό κάθε έτος. Το αγαπημένο του μέρος ήταν πάντοτε στα Καυσοκαλύβια η συνοδεία των Ιωασαφαίων, του γέροντος Ιωάννου και Αντωνίου. Προτεστάντης ων, επιθυμούσε να μάθη την Αλήθεια κοντά στους απλούς ειλικρινείς μοναχούς και ν’ αξιωθή του θείου Βαπτίσματος, (όπως κι έγινε τον χειμώνα του 1977, στην Ι. Μ. Σταυρονικήτα, υπό του τότε ηγουμένου π. Βασιλείου).

Όπως μας διηγήθη ο ίδιος, το 1974, μετά από πολυήμερη παραμονή του στα Καυσοκαλύβια, ως συνήθως, έπρεπε να επιστρέψη στην πατρίδα του. Λόγω τρικυμίας, η μόνη οδός ήταν μέσω Κερασιάς, εβίασε τον εαυτό του και μετά από πολύ κόπο έφτασε κουρασμένος στη βρύση παρά την οδόν του κελλιού Αγίου Δημητρίου, του λεγόμενου Χατζηγιώργη. Είδε καπνό στο κελί, πλησίασε, έκρουσε την πεπαλαιωμένην θύραν και τον υπεδέχθη ο γερο-Συμεών. Με πολλή χαρά του προσέφερε το κέρασμα και ρακί από κεράσια. Όταν εξάπλωσε στο πρόχειρο ξυλοκρέβατο για ν’ αναπαυθή εκοιμήθη αμέσως. Την ώρα του ύπνου, παρουσιάστηκε κάποιος σεβάσμιος καμπουριασμένος γεροντάκος με ραβδί στο χέρι και τον καλωσόριζε χαρούμενος. Αμέσως ξύπνησε με χαρά και διηγήθη στον γερο-Συμεών αυτό που είδε.

Εκείνος ξεκρέμασε μια εικόνα από τον τοίχο και του είπε: μήπως είναι αυτός; Ο κ. Ιωάννης εθαύμασε, διότι ήταν όπως ακριβώς τον είχε δει στο όραμα. Αυτός είναι ο περίφημος Χατζηγιώργης, ο γέροντας του κελιού, είπε ο γέρων Συμεών και του διηγήθη με λίγα λόγια ποιος ήταν ο Χατζηγιώργης. Ανεχώρησε από το κελλί με πολλές ευχαριστίες και γεμάτος με χαρά κι ελπίδα για την Ορθοδοξία, την οποία αργότερα ησπάσθη. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε ένα θαύμα εικόνος του Αγίου Παντελεήμονος. Ο κ. Ιωάννης Zinneker τον Ιούλιο του 1994 μας παρήγγειλε μια εικόνα του Αγίου Παντελεήμονος διαστάσεων 32χ22,
εσκαμμένη απεστάλη εις την οικίαν του εις την Ελβετία και την τοποθέτησε στο εικοναστάσι του σπιτιού του μαζί με τις άλλες εικόνες. Τον χειμώνα του 1998 ασθένησε βαρέως ένα πολύ φιλικό του πρόσωπο επόνεσε πολύ η καρδία του και εστράφη στην Ορθόδοξη Εκκλησία, προς τη δύναμι των αγίων Της. Η περίπτωση του ασθενούς ήτο πολύ βαριά, καρκίνος του παχέος εντέρου, και έπρεπε να γίνη χειρουργική επέμβασι με αβέβαια αποτελέσματα. Με πολύ δισταγμό εζήτησε από τους γιατρούς να τοποθετήση την εικόνα του αγίου Παντελεήμονος μέσα στο χειρουργείο κατά την ώρα της επεμβάσεως.

Κι ενώ περίμενε αρνητική απάντησι, οι γιατροί την εδέχτηκαν με χαρά. Η επέμβασι έγινε
με άριστα αποτελέσματα, που προκάλεσαν την απορία των ίδιων των γιατρών, οι οποίοι διεκήρυξαν ότι τέτοια επιτυχία μόνο με θεία επέμβασι μπορούσε να γίνη. Ο ασθενής σήμερον απολαμβάνει άκρας υγείας, ευχαριστών τον Θεόν εμπρός στην εικόνατου Αγίου Παντελεήμονος, την οποία ζήτησε από τον κ. Ιωάννη, για να την κρατήση δικό του αναφαίρετο κειμήλιο. Κι έτσι ο κ. Ιωάννης, την 17 Ιανουαρίου 1999, επισκεφθείς την καλύβη του Αγίου Παντελεήμονος, μας παρήγγειλε να του αγιογραφήσουμε μια νέα εικόνα του Αγίου, για να την τοποθετήση στη θέσι της άλλης.

ΠΗΓΗ. Ασκητικές μορφές και ιερές διηγήσεις από τον Άθωνα.
Παταπίου μοναχού.-http://apantaortodoxias.blogspot.com