"Έλα να δεις. Ήρθα στην πατρίδα και θα με έχεις κοντά σου."

Η μετακομιδή της Τιμίας Κάρας του Αγίου Νεομάρτυρος Αποστόλου από τον ναό των Ταταούλων της Κωνσταντινούπολης, έγινε έναν περίπου αιώνα μετά το μαρτύριό του και συγκεκριμένα την 3η Νοεμβρίου 1795.
Ο επίσκοπος Σελευκείας Δοσίθεος (συμπατριώτης του Αγίου) έλαβε την Κάρα και με έναν συγγενή του, τον Σταμούλη Κέκια, εξ' Αγ. Λαυρεντίου, την έστειλε στην πατρίδα, με πλοίο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ και: Ο κοντοχωριανός μας Άγιος Απόστολος

Λέγεται ότι ο κυβερνήτης του πλοίου, κατά την διάρκεια του ταξιδιού, είδε δυο φορές στον ύπνο του ένα νέο άνδρα να κάθεται στο τιμόνι και να του λέγει:
" Κοιμήσου, μην ανησυχείς. Γρήγορα θα φτάσουμε στην πατρίδα". Και πράγματι, όπως διηγείτο, δεν είχε κάνει πιο σύντομο και ήσυχο ταξίδι από την Πόλη στον Βόλο.
Το πλοίο με το πολύτιμο φορτίο του, έφτασε στον κόλπο της Αγριάς και από κει εν πομπή -με ιερείς, πιστούς, εξαπτέρυγα, λάβαρα και θυμιατά μεταφέρθηκε στο χωριό του Αγίου, στον Άγιο Λαυρέντιο.
Η περιοχή της Αγριάς ήταν τότε τσιφλίκι του Τούρκου Αγά Αγγλί (ή Για-γλί). Αυτός ο αγάς είχε έναν γυιό που κάνοντας ιππασία με την εκλεκτή του φοράδα την Αράπω, είχε ένα ατύχημα που στα 16 του χρόνια τον άφησε παράλυτο από την μέση και κάτω. Ο επιστάτης που τον συνόδευε σκότωσε το άλογο επιτόπου και γιαυτό η τοποθεσία αυτή, όπου σήμερα βρίσκεται ο ιερός ναός Αγ. Αποστόλων Αγριάς, επί πολλά χρόνια ήταν γνωστή στους ντόπιους με το όνομα Αράπω.
Ο παράλυτος νέος -παρά την μεταφορά του μέχρι και την Βενετία, προς θεραπεία- παρέμεινε αγιάτρευτος και περνούσε τις μέρες του σε αναπηρική καρέκλα, στο πατρικό αρχοντικό.
Την ημέρα που έφτασε η Κάρα, ο αγάς βλέποντας όλη αυτή την κίνηση ρώτησε και έμαθε πως έφεραν κάποιον Άγιο από την Πόλη και σκέφτηκε να μεταφέρει την καρέκλα του γυιού του κοντά στο παράθυρο, για να δει κι αυτός την πομπή και να διασκεδάσει την ανία του. Όταν όμως πήγε στο δωμάτιο είδε το παιδί όρθιο, να περπατάει προς το μέρος του και ρωτώντας τον πώς έγινε αυτό, πήρε την εξής απάντηση: " Ήλθε κάποιος νέος, περίπου στην ηλικία μου. Με έπιασε από το χέρι και μου είπε "Έλα να δεις. Ήρθα στην πατρίδα και από τώρα και πέρα θα με έχεις κοντά σου."
" Έτσι σηκώθηκα και άρχισε να περπατώ" κατέληξε το παλληκάρι...
Το θαύμα ήταν φανερό και ο Αγάς έτρεξε, σταμάτησε την πομπή, ασπάστηκε με το παιδί του την τίμια Κάρα του Αγίου των Χριστιανών και ζήτησε από τους ιερείς να αναπέμψουν ευχαριστίες στον Άγιο.
Μετά το πρώτο αυτό θαυμαστό γεγονός, η Κάρα τοποθετήθηκε -αρχικά- στο ναό του Αγ. Αθανασίου, μέχρι να ευπρεπισθεί η οικία του Αγίου και να μετατραπεί σε Ναό, επ'ονόματί του.
Ο Αγάς -σε ένδειξη ευγνωμοσύνης- ως πρώτη προσφορά δώρησε στον Άγιο "μίαν αρμαθιά από χρυσά φλουριά και πεντόλιρα" η οποία έκτοτε τοποθετείται στην ιερά του εικόνα, κατά την ημέρα την γιορτής του. Επίσης, τον επόμενο χρόνο, χάρισε στον Άγιο Απόστολο και ολόκληρο το τσιφλίκι της Αγριάς.
Ο Άγιος από τότε -και μέχρι τις μέρες μας- συνεχίζει ασταμάτητα να θαυματουργεί, ακουμπώντας στους πόνους και τα παρακάλια των ανθρώπων, με αποτέλεσμα να συγκεντρώνει πλήθη λαού στο σπίτι του, στο ναό του, στο σπίτι του πανοικτίρμονος Θεού -τελικά-...

Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από το βιβλίο "Ο Άγιος ένδοξος νεομάρτυς Απόστολος ο εξ Αγίου Λαυρεντίου Πηλίου", που επιμελήθηκε ο Επίσκοπος Βελεστίνου π. Δαμασκηνός Καζανάκης 
πηγή

Γέροντας Παΐσιος :Ο δια Χριστόν... κλέφτης!

Γέροντας Παΐσιος
 
Στήν Πνευματική ζωή, εἶναι ἀνάποδά τα πράγματα. Ἅμα κρατᾶς ἐσύ τό ἄσχημο , τότε νοιώθεις ὄμορφα. Ἅμα τό δίνεις στόν ἄλλον, τότε νοιώθεις ἄσχημα. Ὅταν δέχεσαι τήν ἀδικία καί δικαιολογεῖς τόν πλησίον σου, δέχεσαι τόν πολυαδικημένο Χριστό, στήν καρδιά σου. Τότε ὁ Χριστός μένει μέ τό ἐνοικιοστάσιο [1] ,μέσα σου καί σέ γεμίζει μέ εἰρήνη καί ἀγαλλίαση. Γιά δοκιμάστε, βρέ παιδιά, νά ζήσετε αὐτήν τήν χαρά! Νά μάθετε νά χαίρεσθε μέ αὐτήν τήν πνευματική χαρά, ὄχι μέ τήν κοσμική. Πάσχα θά ἔχετε τότε κάθε μέρα. 

 

 

 

 

Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερη χαρά ἀπό τήν χαρά πού νοιώθεις, ὅταν δέχεσαι τήν ἀδικία. Μακάρι νά μέ ἀδικοῦσαν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι! Εἰλικρινά, σᾶς λέω, τήν γλυκύτερη πνευματική χαρά τήν ἔνοιωσα μέσα στήν ἀδικία. Ξέρετε πόσο χαίρομαι , ὅταν κάποιος μέ πεῖ πλανεμένο; «Δόξα σοί ὁ Θεός, λέω, ἀπό αὐτό ἔχω μισθό, ἐνῶ ἄν μέ ποῦν ἅγιο, χρωστάω». Γλυκύτερο πράγμα ἀπό τήν ἀδικία δέν ὑπάρχει!

Ἕνα πρωϊ στό καλύβι χτύπησε κάποιος τό σιδεράκι στήν πόρτα. Κοίταξα ἀπό τό παράθυρο νά δῶ ποιός εἶναι, γιατί δέν ἦταν ἀκόμα ἡ ὥρα νά ἀνοίξω. Εἶδα ἕναν νέο μέ φωτεινό πρόσωπο καί κατάλαβα ὅτι εἶχε βιώμαα πνευματικά, ἀφοῦ τόν προδιδε ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτό, ἄν καί ἤμουν ἀπασχολημένος, διέκοψα αὐτό πού ἔκανα, ἄνοιξα τήν πόρτα, τόν πῆρα μέσα, τοῦ πρόσφερα νερό καί μέ τρόπο ἄρχισα νά τόν ρωτάω γιά τήν ζωή του, γιατί ἔβλεπα ὅτι εἶχε πνευματικό περιεχόμενο. «Τί δουλειά κάνεις, παλληκάρι;» τόν ρώτησα. «Τί δουλειά, πάτερ; μοῦ λέει. Ἐγώ στήν φυλακή μεγάλωσα. Τά περισσότερα χρόνια της ζωῆς μου ἐκεῖ τα πέρασα. Τώρα εἶμαι εἴκοσι ἕξι χρονῶν». «Καλά βρέ παλληκάρι, τί ἔκανες καί σέ ἔκλειναν φυλακή;», τόν ρώτησα. Κι ἐκεῖνος μου ἄνοιξε τήν καρδιά του: «Ἀπό μικρός, μοῦ εἶπε, πονοῦσα πολύ, ὅταν ἔβλεπα δυστυχισμένους ἀνθρώπους. Ἤξερα ὅλους τους πονεμένους, ὄχι μόνον ἀπό τήν ἐνορία μου ἀλλά καί ἀπό ἄλλες ἐνορίες.

Ἐπειδή ὁ παπάς τῆς ἐνορίας μας μέ τούς ἐπιτρόπους μάζευαν συνέχεια χρήματα καί ἔφτιαχναν κτήρια, αἴθουσες κτλ, ἤ ἔκαναν διάφορους ἐξωραϊσμούς, εἶχαν παραμεληθεῖ τελείως οἱ φτωχές οἰκογένειες. Ἐγώ δέν κρίνω ἐάν ἦταν ἀπαραίτητα αὐτά πού ἔφτιαχναν, ἀλλά ἔβλεπα νά ὑπάρχουν πολλοί δυστυχισμένοι ἄνθρωποι. Πήγαινα λοιπόν κρυφά καί ἔκλεβα ἀπό τά χρήματα πού μάζευαν ἀπό τούς ἐράνους. Ἔπαιρνα ἀρκετά, δέν τά ἔπαιρνα ὅλα. Ὕστερα ἀγόραζα τρόφιμα, διάφορα πράγματα, τά ἄφηνα κρυφά ἔξω ἀπό τά σπίτια τῶν φτωχῶν καί ἀμέσως, γιά νά μήν πιάσουν ἄλλον ἄδικα, πήγαινα στήν ἀστυνομία καί ἔλεγα: «Ἐγώ ἔκλεψα τά χρήματα ἀπό τήν ἐκκλησία καί τά ξόδεψα», χωρίς νά πῶ τίποτε ἄλλο. Μέ ἄρχιζαν στό ξύλο καί στό βρισίδι, «ἀλήτη, κλέφτη», ἐγώ σιωποῦσα.

Μέ ἔκλειναν μετά στήν φυλακή. Αὐτή ἡ δουλειά γινόταν γιά χρόνια. Ὅλη ἡ πόλη ὅπου ἔμενα - τριάντα χιλιάδες κάτοικοι – καί ἄλλες πόλεις μέ εἶχαν μάθει, καί «ἀλήτη» μέ ἀνέβαζαν, «κλέφτη» μέ κατέβαζαν. Ἐγώ σιωποῦσα καί ἔνοιωθα χαρά. Κάποτε μάλιστα μέ εἶχαν κλείσει στήν φυλακή τρία ὁλόκληρα χρόνια. Μερικές φορές μέ ἔκλειναν ἄδικα στήν φυλακή καί, ὅταν ἐπίαναν τόν ἔνοχο, μέ ἄφηναν. Ἄν δέν τόν ἐπίαναν καθόμουν μέσα, ὅσο ἔπρεπε νά καθίσει ἐκεῖνος. Γι’ αὐτό σου εἶπα, πάτερ μου, ὅτι τά περισσότερα χρόνια της ζωῆς μου τά πέρασα στίς φυλακές».

 

Ἀφοῦ τόν ἄκουσα μέ προσοχή, τοῦ εἶπα: «Βρέ παλληκάρι, ὅσο καλά καί ἄν φαίνεται αὐτό, δέν εἶναι καλό καί νά μήν τό ξανακάνης. Ἄκου τί θά σοῦ πῶ. Θά μέ ἀκούσης;». «Θά σέ ἀκούσω πάτερ» μου λέει. «Νά ἀπομακρυνθεῖς ἀπό αὐτή τήν πόλη, τοῦ λέω, νά πᾶς σέ ἄγνωστο περιβάλλον, στήν τάδε πόλη, καί ἐγώ θά φροντίσω νά συνδεθῆς μέ καλούς ἀνθρώπους. Νά ἐργάζεσαι καί νά βοηθᾶς, ὅσο μπορεῖς, τούς πονεμένους ἀπό τό ὑστέρημά σου, ἐπειδή αὐτό ἔχει μεγαλύτερη ἀξία. Ἀλλά, καί ὅταν κανείς δέν ἔχει τίποτα νά δώσει σέ ἕναν φτωχό καί πονάει ἡ καρδιά του, τότε κάνει ἀνώτερη ἐλεημοσύνη, διότι κάνει ἐλεημοσύνη μέ τό αἷμα τῆς καρδιᾶς του. Γιατί ἐάν εἶχε κάτι καί τό ἔδινε, θά αἰσθανόταν καί χαρά, ἐνῶ, ὅταν δέν ἔχει νά δώσει, αἰσθάνεται πόνο στήν καρδιά». Μοῦ ὑποσχέθηκε ὅτι θά ἀκούσει τήν συμβουλή μου καί ἔφυγε χαρούμενος.

Ἔπειτα ἀπό ἑπτά μῆνες παίρνω ἕνα γράμμα ἀπό τίς φυλακές Κορυδαλλοῦ, στό ὁποῖο ἔγραφε τά ἑξῆς; «Ἀσφαλῶς, πάτερ μου, θά ἀπορήσεις πού σου γράφω πάλι ἀπό τήν φυλακή μετά ἀπό τόσες συμβουλές πού μου ἔδωσες καί μετά τίς ὑποσχέσεις πού σου ἔδωσα. Μάθε ὅτι αὐτή τήν φορά ὑπηρετῶ μία φυλάκιση τήν ὁποία εἶχα ὑπηρετήσει, κάποιο λάθος ἔγινε. Εὐτυχῶς πού δέν ὑπάρχει ἀνθρώπινη δικαιοσύνη, γιατί θά ἀδικοῦνταν οἱ πνευματικοί ἄνθρωποι ἐπειδή θά ἔχαναν τόν οὐράνιο μισθό». Ὅταν διάβασα αὐτά τά τελευταῖα λόγια, θαύμασα αὐτόν τόν νέο, πού εἶχε πάρει τόσο ζεστά τήν πνευματική ζωή καί εἶχε συλλάβει τόσο βαθιά το βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς! Δία Χριστόν κλέφτης! Μέσα του εἶχε Χριστό. Δέν μποροῦσε νά φρενάρει τόν ἑαυτό του ἀπό τήν χαρά πού ἔνοιωθε. Θεία παλαβομάρα, πανηγύρι εἶχε!

Γέροντα, ἀπό τό ρεζίλι ἐρχόταν ἡ χαρά;

Ἀπό τήν ἀδικία ἐρχόταν ἡ χαρά. Κοσμικός ἄνθρωπος ἦταν, οὔτε συναξάρια, οὔτε Πατερικά εἶχε διαβάσει καί, ἐνῶ ἔτρωγε ἄδικα ξύλο, τόν ἔκλειναν στήν φυλακή, τόν εἶχαν μέσα στήν πόλη γιά ἀλήτη, γιά παλιόπαιδο, γιά κλέφτη, γινόταν ρεζίλι, αὐτός δέν μιλοῦσε καί τά ἀντιμετώπιζε ὅλα τόσο πνευματικά! Νέος ἄνθρωπος, καί δέν φρόντιζε νά ἀποκατασταθῆ, ἀλλά πῶς νά βοηθήσει τούς ἄλλους! Τούς μεγάλους κλέφτες πολλές φορές δέν τούς κλείνουν οὔτε μία φορά στή φυλακή, ἐνῶ αὐτόν τόν δόλιο τόν φυλάκισαν γιά τήν ἴδια κλοπή δύο φορές καί γιά ἄλλες κλοπές τόν φυλάκισαν ἄδικα, μέχρι νά βροῦν τόν πραγματικό κλέφτη! Τήν χαρά ὅμως πού εἶχε αὐτός δέν τήν εἶχαν ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς πόλης. Τριάντα χιλιάδες χαρές δέν συμπλήρωναν τήν δική του χαρά.

Γι’ αὐτό λέω ὅτι ἕνας πνευματικός ἄνθρωπος δέν ἔχει θλίψεις. Ὅταν ἡ ἀγάπη αὐξηθεῖ καί καεῖ ἡ καρδιά ἀπό τόν θεῖο ἔρωτα, δέν μπορεῖ νά σταθεῖ πλέον ἡ θλίψη. Ἡ μεγάλη ἀγάπη πρός τόν Χριστό ὑπερνικᾶ τούς πόνους καί τίς ταλαιπωρίες πού τοῦ προξενοῦν οἱ ἄνθρωποι.

[1] «Ἐνοικιοστάσιο»: Νομική διάταξη σύμφωνα μέ τήν ὁποία οἱ ἐνοικιαστές στέγης γιά κατοικία ἡ ἐπαγγελματική δραστηριότητα ἔχουν τό δικαίωμα νά παρατείνουν τήν διαμονή τους καί μετά τήν λήξη τῆς μισθώσεως.

Πηγή: Γ. Παϊσίου Ἁγιορείτου, «Λόγοι», τ. Γ’, σέλ. 74-77, Β’ Ἔκδοση, Ἔκδοση Ι. Ἡσυχαστήριο «Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ Θεολόγος»,

 πηγή

 

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ, ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Γιορτάζουμε σήμερα 6 Νοεμβρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Παύλου Α', του Ομολογητού και Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως.

Ο Άγιος Παύλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. και υπήρξε γραμματέας του αγιοτάτου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Αλεξάνδρου (βλέπε 30 Αυγούστου).

Όταν απεβίωσε ο Αλέξανδρος, το 377 μ.Χ., ο Παύλος εξελέγχθηκε Πατριάρχης. Ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος, όταν το πληροφορήθηκε δυσανασχέτησε, μία και ήταν οπαδός της αίρεσης των Αρειανών. Όταν ο Κωνστάντιος επέστρεψε από την Αντιόχεια στην Κωνσταντινούπολη, απομάκρυνε από τον πατριαρχικό θρόνο τον Παύλο και ανακήρυξε αυθαίρετα Πατριάρχη, τον αρειανόφρονα Νικομήδειας Ευσέβιο.

Τότε ο Άγιος Παύλος πήγε στη Ρώμη. Εκεί βρήκε τον Μέγα Αθανάσιο, τον οποίο είχε απομακρύνει από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας ο Κωνστάντιος.

Πληροφορηθείς τα γεγονότα, ο αυτοκράτορας Κώνστας, έστειλε γράμμα στον αδελφό του τον Κωνστάντιο, διαμαρτυρόμενος για τη στάση του. Έτσι ο Παύλος και ο Αθανάσιος επανήλθαν στο αξίωμά τους.

Δυστυχώς μετά από λίγο καιρό ο Κώνστας πέθανε. Έτσι ο Κωνστάντιος διέταξε, από την Αντιόχεια που ήταν, να απομακρύνουν τον Παύλο από τον Πατριαρχικό θρόνο. Μάλιστα τον εξόρισε στην Κουκουσό της Αρμενίας.

Μία μέρα που τελούσε την Θεία Λειτουργία όρμησαν καταπάνω του Αρειανοί και τον έπνιξαν με το ίδιο του το ωμοφόριο. Έτσι ο Άγιος ετελείωσε και παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Αυτόμελον.
Θείας πίστεως ομολογία, άλλον Παύλόν σε τη Εκκλησία, ζηλωτήν εν ιερεύσιν ανέδειξε, συνεκβοά σοι και Άβελ προς Κύριον, και Ζαχαρίου το αίμα το δίκαιον. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

π. Ανδρέας Κονάνος - «Άσε τον άνεμο, θα σε πάει αυτός»

Αξίζεις. Αξίζεις, επειδή είσαι πλάσμα του Θεού, δημιούργημά Του. Επειδή ο Θεός σ’ αγαπάει και όλος ο ουρανός ασχολείται μαζί σου, σε φροντίζει και σου δίνει σημασία. Ακόμα και αν δε σε πάρει κανένας τηλέφωνο για μια μέρα, ακόμα και αν δε σου μιλήσει κανείς, έχεις μια φοβερή δυναμική μέσα σου. Είσαι ένα πλάσμα που όμοιό του δεν υπάρχει σ’ όλη τη γη. Κανείς δεν είναι σαν κι εσένα, δεν έχει τα γνωρίσματά σου, τα χαρίσματά σου μα και τα προβλήματά σου. Ο Χριστός σ’ αγαπάει και σου δίνει σημασία. Θέλει να σε δυναμώσει.

Πώς θα γίνει αυτό; Με τα σκαμπανεβάσματα. Τη μιά στιγμή νιώθεις πως έχεις τον Χριστό και την άλλη Τον χάνεις. Τη μια έρχεται και την άλλη φεύγει. Όπως ακριβώς ένιωσαν και οι μαθητές Του μετά την Ανάσταση, όταν περπάταγαν περίλυποι και χαμένοι στις σκέψεις τους προς Εμμαούς. Μόλις άρχισαν να νιώθουν την καρδιά τους να φλέγεται κι άρχισαν να καταλαβαίνουν τον Κύριο, Εκείνος έφυγε πάλι μακριά τους. Γιατί; Για να τους κάνει πιο δυνατούς. Τους άφησε μόνο τη γλυκιά γεύση στην ψυχή τους, τη θερμότητα, την πίστη και τη δύναμη. Να πιστεύουν, ν’ αγγίζουν και να νιώθουν παρόντα τον αόρατο. Να νιώθουν ότι κρατούν Αυτόν που όλο τους φεύγει, αφήνοντας όμως πίσω Του την ευωδία Του, τη γλυκύτητά Του, το ζήλο και τον πόθο.

Ο Χριστός θέλει να Τον αγαπάμε, χωρίς όμως να νιώθουμε τη βεβαιότητα ότι Τον κρατούμε. Δε θέλει να μας δώσει σιγουριά, αλλά να μας αφήσει σ’ ένα μετέωρο κενό, στο οποίο μπορούμε να κάνουμε τις ωραιότερες πτήσεις, τα ομορφότερα σχέδια στον ουρανό της αγάπης Του, στο πέλαγος της ζωής, αφημένοι στους κυματισμούς Του. Μπορεί να νομίζεις ότι δεν ξέρεις που πας μέσα στο πέλαγος. Τότε, Εκείνος σου λέει: “Άσε τον άνεμο, θα σε πάει αυτός”, “Μα δεν έχω πυξίδα. Νιώθω ότι δεν ξέρω τίποτα”, “Αφέσου και θα βγει κάτι καλό”.

Από το βιβλίο « Δυνάμωσε την ψυχή σου» – του π. Ανδρέα Κονάνου

 πηγή

Κωνσταντίνος Χολέβας, Ι. Βατάτζης: Πρότυπο για κάθε Ελληνα κυβερνήτη!

Ι. Βατάτζης: Πρότυπο για κάθε Ελληνα κυβερνήτη!

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός επιστήμων 

Στις 4 Νοεμβρίου η Εκκλησία μας εόρτασε τη μνήμη του αγίου Ιωάννη Βατάτζη, αυτοκράτορα της Νίκαιας από το 1222 έως το 1255. Ιδιαίτερες εκδηλώσεις, τα «Βατάτζεια», πραγματοποιήθηκαν στη γενέτειρά του, στο Διδυμότειχο, όπου λειτουργεί και ενοριακός ναός προς τιμήν του αγίου. Εως το 1922 και τη Μικρασιατική Καταστροφή οι Ελληνες της Μαγνησίας, στα παράλια της Ιωνίας, τιμούσαν τον άγιο αυτοκράτορα, ο οποίος είχε ταφεί εκεί κοντά, στη Μονή των Σωσάνδρων. Ομως, εκτός από την Εκκλησία μας, καλό θα ήταν να τιμούν τον σπουδαίο αυτό ορθόδοξο Ελληνα και η Πολιτεία και ο Στρατός και οι θεράποντες των φιλολογικών και πολιτικών επιστημών. Θα εξηγήσω τους λόγους.

Ο Ιωάννης Γ' Δούκας Βατάτζης διαδέχτηκε στον θρόνο τον πεθερό του Θεόδωρο Α' Λάσκαρη. Ηταν η περίοδος κατά την οποία οι δυτικοί Σταυροφόροι είχαν καταλάβει την Κωνσταντινούπολη και είχαν διαμοιράσει μεταξύ τους τα ιμάτια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας. Ο νόμιμος διάδοχος του αυτοκράτορα και ο κανονικός πατριάρχης μεταφέρθηκαν στη Νίκαια της Μικράς Ασίας. Η Νίκαια, η Τραπεζούντα και η Ηπειρος αποτέλεσαν τα ελληνικά κράτη τα οποία διατήρησαν το ελληνορθόδοξο φρόνημα. Μάλιστα, η Αυτοκρατορία της Νίκαιας είχε το προνόμιο να απελευθερώσει την Κωνσταντινούπολη το 1261 με τον Μιχαήλ Παλαιολόγο.

Ο Ιωάννης Βατάτζης διακρίθηκε ως ευσεβής και δίκαιος κυβερνήτης, ως στρατιωτικός που πολέμησε Τούρκους και Σταυροφόρους, ως λόγιος, ως διπλωμάτης και ως γνήσιος Ελληνας με εθνική αξιοπρέπεια. Αποκλήθηκε ελεήμων, διότι φρόντιζε με έργα και με νόμους να ελαφρύνει τα βάρη των φτωχών και να υπηρετεί πάντα τα δίκια του απλού λαού. Μερίμνησε για τη συγκέντρωση πολλών διδασκάλων του Γένους στη Νίκαια, με επικεφαλής τον Νικηφόρο Βλεμμύδη. Τους ζήτησε να περισυλλέξουν και να κωδικοποιήσουν όλα τα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, τα οποία είχαν διασωθεί, κι έτσι βοήθησε στην προβολή της συνέχειας του Ελληνισμού. Απαγόρευσε τις εισαγωγές αγαθών από το εξωτερικό, πράγμα το οποίο σήμερα δεν είναι εφικτό λόγω της διεθνοποιήσεως του εμπορίου και της οικονομίας, τότε όμως ήταν μια συνετή πράξη προστασίας της ελληνικής παραγωγής. Ενοχλείτο από τις πλούσιες ενδυμασίες και επέπληττε όσους τις φορούσαν. Μεταξύ αυτών που δέχτηκαν τις επιπλήξεις του ήταν και ο γιος του Θεόδωρος Β' Λάσκαρης.

Οταν ο Πάπας Γρηγόριος Θ' του έστειλε μια θρασεία επιστολή και του ζητούσε να ξεχάσει το όνειρο της απελευθερώσεως της Κωνσταντινουπόλεως, ο Βατάτζης απάντησε με απαράμιλλη αξιοπρέπεια συνδυασμένη με ελαφρά ειρωνεία. Ο ηγέτης του τότε ηττημένου από τους Δυτικούς Ελληνισμού έγραψε στον πλανητάρχη της εποχής εκείνης ως ίσος προς ίσον. Ο Ελληνας αυτοκράτορας τόνισε στον Πάπα ότι οι Βυζαντινοί μπορεί να αποκαλούνται Ρωμαίοι, αλλά είναι απόγονοι του αρχαίου γένους των Ελλήνων, από το οποίο άνθησε και μεταδόθηκε η σοφία σε όλον τον κόσμο. Του υπογράμμισε ότι και άλλοι αυτοκράτορες πριν από αυτόν είχαν ελληνική καταγωγή και ότι στο γένος των Ελλήνων δώρισε ο Μέγας Κωνσταντίνος τη Βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη. Και κατέληγε με φράσεις που επαναλάμβαναν τον παιάνα των Σαλαμινομάχων και τις αιώνιες παρακαταθήκες των αγωνιζόμενων Ελλήνων. «Δεν θα παύσουμε ποτέ να πολεμούμε υπέρ των ιερών και των οσίων, δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε εναντίον εκείνων που κατέχουν την Κωνσταντινούπολη», εννοώντας τον παράνομο αυτοκράτορα που έστεψαν οι Φράγκοι Σταυροφόροι.

Στις δύσκολες στιγμές που ζούμε είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε και να διδάσκουμε στους νέους μας τέτοια πρότυπα ηγετών, οι οποίοι σεβάστηκαν τον Θεό και την πατρίδα, εφάρμοσαν την κοινωνική δικαιοσύνη, ελευθέρωσαν ελληνικά εδάφη, κατείχαν καλά την ελληνική παιδεία και στάθηκαν με αγέρωχο ύφος απέναντι σε αυθάδεις ξένους. Τιμώντας τον Ιωάννη Βατάτζη διακηρύσσουμε τη διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 5/11/2013

πηγή

Μελετώντας τα λόγια του Θεού, θεραπεύεται κανείς χωρίς να το καταλάβει.(Γέροντας Πορφύριος)

Η απελπισία και η απογοήτευση είναι το χειρότερο πράγμα. Είναι παγίδα του σατανά, για να κάνει τον άνθρωπο να χάσει την προθυμία του στα πνευματικά και να τον φέρει σε απελπισία. Όλες σχεδόν οι αρρώστιες προέρχονται από έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό και αυτό δημιουργεί άγχος.Το άγχος το δημιουργεί η κατάργηση του θρησκευτικού αισθήματος. Αν δεν έχετε έρωτα για τον Χριστό, αν δεν ασχολείσθε με άγια πράγματα, σίγουρα θα γεμίσετε με μελαγχολία και κακό. 

Ένα πράγμα που μπορεί να βοηθήσει τον καταθλιπτικό είναι και η εργασία, το ενδιαφέρον για τη ζωή.Ο κήπος, τα φυτά, τα λουλούδια, τα δέντρα, η εξοχή, ο περίπατος στην ύπαιθρο, η πορεία, όλ' αυτά βγάζουν τον άνθρωπο απ' την αδράνεια και του δημιουργούν άλλα ενδιαφέροντα. Επιδρούν σαν φάρμακα.Η ασχολία με την τέχνη, τη μουσική κ.λπ. κάνει πολύ καλό. Σ' εκείνο, όμως, που δίδω τη μεγαλύτερη σημασία είναι το ενδιαφέρον για την Εκκλησία, για τη μελέτη της Αγίας Γραφής, για τις ακολουθίες.Μελετώντας τα λόγια του Θεού, θεραπεύεται κανείς χωρίς να το καταλάβει.

Γέροντας Πορφύριος /πηγή/ αντιγραφή

Γάμος ή ασεβής γελοιοποίησις;

Αρχιμ. Δανιήλ Γ. Αεράκη, ιεροκήρυκος 

Η γελοιοποίησις του Μυστηρίου ξεκινά από την εκκλησιαστική ευθύνη, είτε αυτή λέγεται επίσκοπος, είτε λέγεταιπρεσβύτερος. Μέσα στο όλο πνεύμα της ρομποτοποιήσεως θρησκευτικών τελετών και πελατειακής σχέσεως με τους χριστιανούς, εντάχθηκε και η διεκπεραίωσις κατά επαγγελματικό και πέρα για πέρα ασεβή κοσμικό τρόπο του «μυστηρίου» (εν προκειμένω του Γάμου).Παντελώς ακατήχητοι και απροετοίμαστοι πνευματικά ανεβαίνουν τα σκαλοπάτια του ορθόδοξου Ναού οι «μελλόνυμφοι». Το μόνο, που απασχολεί και αυτούς και την όλη ομήγυρη είναι το χειροκρότημα στην υποδοχή της «νύμφης» και τα φώτα της βιντεοσκοπήσεως και φωτογραφήσεως.· Και βέβαια, η Εκκλησία επιφυλάσσει ωραιότερο χειροκρότημα στα πιστά παιδιά της, που εν αγνότητι προσέρχονται να προσευχηθούν και να ζητήσουν την προσευχή όλης της Εκκλησίας για την ένωσή τους εν Χριστώ Ιησού.

· Στέφανα λέγεται η όλη τελετή. Το χειροκρότημα ουρανού και γης, αγγέλων και ανθρώπων, είναι το στεφάνωμα δύο αγωνιστών του Χριστού, που πάλαιψαν με τις ορμές των σαρκικών επιθυμιών και παθών και έφτασαν στο γάμο αμόλυντοι.

· Ειδικά γι’ αυτούς τους πιστούς, που νυμφεύονται αγνοί και παρθένοι, είναι η προσταγή: «Δεῡτε τας χεῖρας κροτήσωμεν». Να χειροκροτήσουμε! Γι’ αυτούς είναι το στεφάνωμα στο κεφάλι. «Στέφεται ὁ δοῡλος τοῡ Θεοῡ… Στέφεται ἡ δούλη τοῡ Θεοῡ…»

Φυσικά η Εκκλησία δεν στεφανώνει την πορνεία ή την μοιχεία των προγαμιαίων σχέσεων. Συγχωρεί και το δούλο και τη δούλη της πορνείας, που μετά δακρύων μετανοούν. Αλλά ποτέ δεν στεφανώνει προγαμιαίες σχέσεις δύο ανθρώπων, που αμετανόητοι και ανεξομολόγητοι έρχονται στο Ναό για μια κοσμική θρησκευτική «πασαρέλα»!

Η Εκκλησία ζητάει πιστοποιητικό αγαμίας. Ποτέ όμως δεν επισφραγίζει την πιστοποιουμένη πολυγαμία, που συμβαίνει με τις πολλές σεξουαλικές εμπειρίες προ του γάμου.

· Ο λειτουργός της Εκκλησίας, ιδίως ο εφημέριος, ως υπεύθυνος για τη μετάδοση των μυστηρίων, της εκκλησιαστικής εγκυρότητας και ευλογίας, οφείλει με ποιμαντικό ενδιαφέρον και με ώριμη σύνεση, αλλά και με φόβο Θεού, να προλαβαίνει, όσο βέβαια γίνεται, τα τρία επαίσχυντα Γ(άμα), για να μην συμβούν τα τρία τραγικά Δ(έλτα).

· Το πρώτο Γ: Γαμικές σχέσεις προ του Γάμου! Οι προσερχόμενοι στο Ναό είναι παιδιά του, παιδιά της Εκκλησίας, παιδιά μιας ενορίας, μιας επισκοπής (μητροπόλεως).

Πότε αλήθεια, τα παιδιά δέχτηκαν πειστικό κατηχητικό λόγο για την αγνότητα και εγκράτεια μέχρι το Γάμο; Κάποτε για την πλειονοψηφία των πιστών ήταν αυτονόητη η εγκράτεια. Τώρα; Ελαχιστότατη μειονοψηφία ζη τον αγώνα της προ του Γάμου παρθενίας.

· Το δεύτερο Γ: Γύμνια. Είναι σούπερ προκλητική η γύμνια της νύμφης και φυσικά και των περισσοτέρων καλεσμένων γυναικών. Από πότε η Εκκλησία παρέχει την ευλογία της σε πρόσωπο, που μοναδική της μέριμνα για το «γάμο» της είναι το πώς θα φανερώσει όλο σχεδόν το σώμα της γυμνό; Τι ευλογεί η Εκκλησία; Την ασέβεια της γυμνότητας μπροστά στις άγιες εικόνες ή τις εκατοντάδες… μοιχείες, που γίνονται την ώρα του «γάμου» με ηρωίδα τη λεγόμενη νύμφη;

Αν δεν είναι υπερβολικός ο Χριστός, που λέει, ότι κάθε βλέμμα σαρκικής επιθυμίας ισοδυναμεί με μοιχεία (Ματθ. ε, 28), τότε πόσα μοιχικά βλέμματα προκαλεί το γυμνό σώμα μιας «νύμφης»;

Αν όλα όσα λέει ο Χριστός είναι «των άκρων», τότε γιατί Του ζητάς την ευλογία; Να ευλογήσει ο Χριστός την καταπάτηση του Ευαγγελίου Του, και μάλιστα μέσα στο Ναό Του, και μάλιστα με την επικύρωση της Εκκλησίας Του;

· Η Εκκλησία δεν εκβιάζεται με απειλές του τύπου, «Θα κάνουμε πολιτικό γάμο»!

· Η Εκκλησία δεν επικροτεί ασέβειες, προκειμένου να μη… κακοκαρδίσει μερικούς!

· Η Εκκλησία δέχεται τους πάντες με αγάπη, όχι όμως «όπως νάναι»! αλλ’ «εν πάση ευσεβεία και σεμνότητι»!

· Την Εκκλησία δεν την κατευθύνουν ούτε οι οίκοι μόδας, ούτε τα καταστήματα νυφικών, ούτε το κοσμικό πνεύμα, ούτε η ανοχή (εν προκειμένω δε ενοχή!) ιερέων και επισκόπων, που χάριν δήθεν ευγενείας… δεν μιλάνε καθόλου για την σατανική απρέπεια της γύμνιας!

Την Εκκλησία την κατευθύνει το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού, που θέλει να ντύνονται οι γυναίκες «ἐν καταστολῇ κοσμίῳ» (Α΄ Τιμ. β΄ 9).

· Το τρίτο Γ: Γελοιότητα. Το μυστήριο του Γάμου είναι για χαρά και ευφροσύνη, όχι για γέλια και αφροσύνη. Είναι δε περισσότερο από σίγουρο, ότι ο Διάβολος γελά, γιατί κατάφερε να γελοιοποιήσει το μυστήριο του Γάμου.

· Γελοιοποίησις η όλη κοσμική ατμόσφαιρα.

· Γελοιοποίησις η τέλεσις μυστηρίου σε ένα … «γραφικό» εκκλησάκι (έξω βέβαια), μέσα στο κτήμα, που διαθέτει το κοσμικό κέντρο (φαγάδικο – γλεντζέδικο!).

· Γελοιοποίησις το να στέκεται… παρανυφάκι το παιδί των «νυμφευομένων», καρπός του … προηγούμενου γάμου τους, του «πολιτικού» ή της προγαμιαίας συμβιώσεώς τους!

· Γελοιοποίησις το να φωνάζουν όλοι στο παιδάκι: «Και στα δικά σου»! εννοώντας αυτό που σε λίγο θα του κάνουν. Το ξεντύνουν και το βαφτίζουν, μέσα σε γέλια και καγχασμούς!

· Μα επί τέλους, πότε η Εκκλησία θα περιφρουρήσει τη σοβαρότητά της, την ιερότητα των τελουμένων αγιαστικών πράξεών της;

· Μια Εκκλησία, που δεν εμπνέει την εγκράτεια προς αποφυγή προγαμιαίων σχέσεων, που τελεί κατά μαγικό τρόπο αγιαστικές πράξεις και δεν καλεί τον λαό κυριολεκτικά σε μετάνοια και συνειδητή μετοχή των τελουμένων, μια Εκκλησία που ανέχεται κυριολεκτικά ξεγυμνωμένες «νύμφες», που συμπράττει στη γελοιοποίηση των θείων της μυστηρίων, μια τέτοια Εκκλησία  προδίδει την αποστολή της,..

πηγή

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ... Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης

ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΣ ΠΡΩΤΟΦΑΝΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΔΑΔΙΟΥ

.                                                                                                                                                                                                                 .


ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΤΑ ΑΦΤΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑΔΕΙ, ΟΥΤΕ ΞΑΝΑΚΟΥΣΕΙ ...
ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΖΩ ΤΟΤΕ, ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΤΑ ΔΕΙΤΕ ...
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΙΚΟΣΑΕΤΙΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΦΟΒΕΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ...
 ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΝ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ...
ΝΑ ΜΑΣ ΦΥΛΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΑΠΟ ΣΕΙΣΜΟ, ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΑ ΠΑΛΑΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΘΑ ΣΩΡΙΑΣΤΟΥΝΕ, ΔΕ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΟΡΘΙΟ ...
(ΠΡΟΦΑΝΩΣ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑΕΙ ΤΑ ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΙΑΣ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ Ο ΒΑΤΟΠΕΔΙΝΟΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ) ...
ΘΑ ΣΤΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΗΝ ΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΤΟΥΣ ...
ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΗΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ, ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥΣ ...
ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ...
ΣΤΟΥΣ ΧΙΛΙΟΥΣ ΕΝΑΝ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΙΛΑΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΑ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΤΡΕΛΟ ...
ΠΟΣΑ Θ' ΑΛΛΑΞΟΥΝ;
 ΚΑΙ ΟΣΟ ΠΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ !
ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟΤΕ;
ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΡΝΑΣ, ΕΝΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΚΑΙ
ΘΑ 'ΧΕΙ ΧΡΕΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΠΛΗΡΩΣΕΙ, ΑΜΑ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΘΑ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ ΜΙΑ ΜΕ ΤΟ ΣΤΙΛΕΤΟ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ...
ΘΑ ΣΕ ΣΦΑΖΕΙ ΜΕΣ' ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ...
ΚΑΙ ΝΑ ΙΔΕΙΣ ΤΟΤΕ!!
ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΡΝΟΥΝ ΑΠΟ ΔΙΠΛΑ ΔΕ ΘΑ ΔΙΝΟΥΝ ΚΑΜΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ...
ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥΣ ΣΑ ΝΑ ΜΗ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΕ, ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ...
ΑΥΤΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΜΕΡΕΣ!!
(ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΕΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΗ ΕΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΝΤΑΣ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΜΕΣΟΔΙΑΣΤΗΜΑ, ΛΕΓΕΙ:
 'ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ'
 ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΙΣΑΓΕΙ ΣΕ ΧΡΟΝΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥ) ...
ΘΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΠΑΝΤΟΥ ...
Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΑΜΙΧΘΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΕΙ ΜΙΚΡΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ, ΑΛΛΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΛΙΜΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ...
ΤΟΤΕ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΔΥΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ...
(Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΕΛΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΨΥΧΩΝ, ΟΧΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ
ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΥΠΑΡΞΕΩΝ ...)
ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΘΑ ΒΓΟΥΝ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΠΩΣ ΘΑ ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ ΤΟΤΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ ...
ΟΜΩΣ ΕΚΕΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ...
ΘΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΑΕΙ ΣΕ ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ...
ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΑΦΗΣΕΙ, ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΒΕΒΑΙΟΙ ΚΑΙ ΠΙΣΤΟΙ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ...
ΚΑΙ ΑΝ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΗΜΕΡΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΣΧΑΤΕΣ, ΦΡΟΝΤΙΣΤΕ ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΤΕ ΤΗΝ ΕΣΧΑΤΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΑΣ, ΓΙΑΤΙ Η ΠΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΙΝΗΤΗΡΙΟΣ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ Ν'ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗΝ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΟΡΘΩΝΕ ΤΙΠΟΤΑ !!!

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΛΑΖΑΡΗΣ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΔΑΔΙΟΥ

+++  

πηγή

ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΟ ΕΤΟΣ 2013

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΑ ΑΝΑΒΙΩΣΕΙ ΠΑΛΙ !!!  

"ΕΣΦΑΞΑΝ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ  ΟΚΤΩ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟ ΧΑΛΕΠΙ" 

                                                                                                                                                                    ..

 ΓΙΝΕΣΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΧΛΕΥΑΣΜΟΥ ΠΛΕΟΝ ΑΝ ΙΣΧΥΡΙΣΤΕΙΣ ΟΤΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΑΙ ...
ΓΙΝΕΣΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΗΣ ΕΙΡΩΝΙΚΩΝ ΣΧΟΛΙΩΝ ΚΑΙ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΑΝ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΟΤΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΕΣΑΙ ...
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΗΧΙΖΟΝΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΑΠΟΦΥΓΗΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥΣ Η ΣΥΜΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥΣ ...
"ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ, ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ;" ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΣΑΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΠΛΕΟΝ ...
ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ...
ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΚΑΙ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΣΑΤΑΝΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΜΙΣΕΙ ...
ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΘΟΥΝ ΤΗΝ ΣΤΑΥΡΩΣΗ, ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ...
ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΛΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠ' ΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, ΟΠΩΣ Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΠΟΥ ΠΟΛΥ ΕΥΣΤΟΧΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕ ΟΤΙ ΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, ΟΥΤΕ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΚΡΑΤΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥΣ ΟΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΙ ...
ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ Η ΠΙΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΟΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ...  
ΤΑ ΑΙΣΧΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΜΕΙΩΤΟ ΡΥΘΜΟ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ ΤΗΣ ΓΗΣ ...
ΞΕΚΛΗΡΗΣΑΝ 10ΜΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΤΟ ΧΑΛΕΠΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΟΚΤΩ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΣΕΒΑΣΤΗΚΑΝ, ΕΝΩ ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ ...  

 ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΞΥΛΟΚΟΠΗΘΗΚΕ ΑΓΡΙΑ, ΒΙΑΣΤΗΚΕ, ΜΑΧΑΙΡΩΘΗΚΕ  ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΘΑΝΑΤΩΣΟΥΝ ΤΗΣ ΕΜΠΗΞΑΝ 

ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ...
ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΘΑΨΟΥΝ ΑΦΟΥ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΗΔΕΙΑΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ...

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΧΩΡΑ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑΣΗΜΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ ΓΙΑΚΟΥΜΠ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ (ΔΩΡΕΑΝ ΕΓΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ) ΣΤΟΥΣ ΚΟΠΤΕΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ...
ΟΙ ΚΟΠΤΕΣ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΒΙΑΙΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ, ΕΝΩ ΟΙ ΙΡΑΚΙΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΥΝΘΛΙΒΟΝΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΣΙΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΑΛΑΦΙΤΩΝ ...
ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΣΙΩΠΗΛΕΣ ΕΞΟΔΟΥΣ, ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΕΡΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΜΕΙΟΨΗΦΙΕΣ, ΑΠΟ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΕΣ, ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΝΑ ΒΙΩΝΟΥΝ ΥΠΟ ΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΥ ...
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΙΣΧΥΟΝ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ, ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΝΟΥΝ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΟΧΗ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΘΙΣΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΟΛΙΤΕΣ Β' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ...
ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ Ο ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΣΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΒΕΒΑΙΑ, ΠΑΝΤΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΡΟΠΟΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΦΘΟΥΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΝΟΜΙΚΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ... 
 ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΦΕΡΟΝΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΛΙΝΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑΤΟΣ (CIZYE) ...
 ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΕΪΧΗ ΑΛ-ΜΠΑΡΑΚ: "ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΛΑΟΙ ΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΩΝ, ΑΛΛΑ ΑΠΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΑΡΑ ΝΑ ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΣΤΗ ΣΑΡΙΑ ..."
ΑΥΤΟ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΥ Η ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥΣ ...
ΕΞ ΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΒΙΑΙΟΤΗΤΕΣ ...
ΣΤΟ ΙΡΑΚ, ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΕΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΦΟΡΑΝΕ ΜΑΝΤΙΛΑ, ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΕ ΔΕΧΘΟΥΝ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΒΙΤΡΙΟΛΙ, ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΕΝΑΝ ΕΙΔΙΚΟ ΤΥΠΟ ΔΙΩΞΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΕΣΤΕΙ:
"ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ ...
ΟΙ ΜΑΖΙΚΟΙ ΒΙΑΣΜΟΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΠΛΟ ΣΤΟΧΟ: ΝΑ ΜΕΙΩΣΟΥΝ ΤΗ ΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΟΥΝ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ...
 ΣΗΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΣΑΡΙΑ Ο ΒΙΑΣΜΟΣ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΝΟΜΙΜΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ...
ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΗΘΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗ Η ΑΠΑΓΩΓΗ ΚΑΙ Ο ΒΙΑΙΟΣ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ ΝΕΑΡΩΝ ΚΟΠΤΙΣΣΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ, ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΑΛΓΕΡΙΑ Η "ΑΓΡΥΠΝΗ" ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΟΠΟΙΟΝ ΚΑΤΕΧΕΙ ΑΝΤΙΤΥΠΟ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ Η ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΩΣ,
ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ...
ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΑΡΙΘΜΟΥΝ ΣΕ ΔΕΚΑΔΕΣ ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ...
ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΤΡΕΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΚΔΟΤΕΣ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΝΕΚΡΟΙ, ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ ΕΙΧΑΝ ΞΕΚΟΙΛΙΑΣΤΕΙ, ΕΥΝΟΥΧΙΣΘΕΙ, ΒΙΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΕΙ ΤΙΣ ΜΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ, ΠΡΙΝ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΟΥΝ ...
ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΠΟΥ ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΤΟΥΣ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΑΠ' ΕΥΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΚΑΘΕ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΠΙΣΥΡΕΙ ΤΗΝ ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ...
Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ ΑΛΛΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΤΗΝ ΑΣΚΟΥΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΑΝΑ ΠΑΣΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΦΥΛΑΚΙΣΤΟΥΝ, ΝΑ ΜΑΣΤΙΓΩΘΟΥΝ Η ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΟΥΝ ...
ΣΤΙΣ ΙΝΔΙΕΣ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΙΕΡΕΩΝ, ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΣΥΧΝΟΤΕΡΕΣ, ΩΜΕΣ ΚΑΙ ΒΙΑΙΕΣ ...
ΟΙ ΚΑΡΠΟΙ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΗΣΙΜΟΙ:
<<ΤΟ 1990 ΤΟ 60% ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ ΗΤΑΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ...
ΤΟ 2001 ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣΑΝ ΤΟ 20% ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ, ΕΝΩ ΣΗΜΕΡΑ ΟΥΤΕ
ΤΟ 1% ...
ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΑΝ ΜΟΝΟ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΚΕΝΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΑΡΑΒΙΚΟ ΤΗΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟ Η ΒΗΘΛΕΕΜ, Η ΚΑΤ' ΕΞΟΧΗ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ ...>>
ΦΤΑΝΟΥΜΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΡΑΓΔΑΙΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΛΟΥΡΑΛΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ, ΜΟΝΟ ΠΟΥ Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΡΑΒΩΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΡΙΞΕΙ ΣΤΟ ΧΑΟΣ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ...
ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ...
ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΣΕ ΚΡΑΤΗ ΠΟΥ ΠΡΟΗΛΘΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΣΔ, Η ΣΤΑ ΑΠΟΜΕΝΟΝΤΑ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ...
ΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ, ΤΟ ΛΑΟΣ, Η ΙΝΔΙΑ, Η ΙΑΠΩΝΙΑ, Η ΚΙΝΑ ΚΑΙ Η ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΑ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΑ ΚΡΑΤΗ ΟΠΟΥ ΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ ...
ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΚΟΡΕΑ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΕΞΟΛΑΘΡΕΥΣΟΥΝ, ΕΝΩ ΣΤΟ ΣΟΥΔΑΝ Η ΠΥΡΠΟΛΗΣΗ ΧΩΡΙΩΝ, ΟΙ ΜΑΖΙΚΕΣ ΣΦΑΓΕΣ, ΟΙ ΒΙΑΣΜΟΙ, Η ΠΩΛΗΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΩΝ,
ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ...
ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΛΟΣΤΑΣΙΟ ΤΩΝ ΔΙΩΚΤΩΝ ΔΕΝ ΛΕΙΠΕΙ Η ΧΡΗΣΗ ΠΕΙΝΑΣ Η ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ...
ΤΟ ΣΟΥΔΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ, ΧΩΡΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗΣ ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΩΗΣ ...
ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΟΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΟΗΕ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΤΗΝ "ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΟΠΟΥ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 5 ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΠΩΣ
"ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΕ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΟΥΤΕ ΣΕ ΠΟΙΝΗ Η ΜΕΤΑΧΕΙΡΗΣΗ ΣΚΛΗΡΗ, ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ Η ΤΑΠΕΙΝΩΤΙΚΗ", ΕΝΩ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 18 ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΠΩΣ:
"ΚΑΘΕ ΑΤΟΜΟ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ, ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΣΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΥΤΟ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ Η ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΝ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ Η ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ, ΜΟΝΟΣ Η ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ, ΔΗΜΟΣΙΑ Η ΙΔΙΩΤΙΚΑ, ΜΕ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ, ΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΤΕΛΕΤΩΝ ..."
ΑΛΛΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΑΥΤΕΣ ΣΗΜΑΔΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΤΟΥΣ, ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ, ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ, ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ...
ΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΠΗΛΙΕΣ, ΓΚΑΡΑΖ ...
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΞΗ ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΟΜΒΩΝ, ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΑ, ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΤΗΣ ...
Η "ΣΙΩΠΗ" ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΔΙΔΕΙ ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ, ΛΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ, ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΑΤΑΙΗ ...
Η ΚΡΑΥΓΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΝΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΥΤΗ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΘΗΚΟΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ, ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΜΕΤΑΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΛΑΣΗ
ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ...   

"ΛΕΤΕ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟ ΚΥΜΑ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΝΑ ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΕΙ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ;

ΛΕΤΕ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΑΡΚΟΛΑΓΝΕΙΑΣ;"

Η ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ... 

ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ ΚΥΡΙΟΙ "ΠΑΓΚΟΣΜΟΙΟΠΟΙΗΤΕΣ" ΚΑΙ "ΕΩΣΦΟΡΙΣΤΕΣ" ΝΑ ΧΑΡΕΙΤΕ ΤΑ ΑΙΣΧΗ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΑΞΑΤΕ ...

ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΑΝ
ΖΩΝΤΑΝΟ ΠΙΣΤΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ, ΜΕΤΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΑΦΑΝΙΣΤΕΙΤΕ !!!

+++

πηγή

Άγιος Νεκτάριος: «Ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν»

Άγιος Νεκτάριος: «Ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν»

Βρωμερές συκοφαντίες

         Πολλά όμως διεσπείροντο από τους κακούς ανθρώπους στην Αθήνα περί του Πενταπόλεως και της ανέγερσης της Μονής [δηλαδή της γυναικείας Μονής της Αγίας Τριάδος στην Αίγινα, της οποίας κατόπιν διετέλεσε εφημέριος και πνευματικός]. Πολύ εδοκιμάσθη από τους διεστραμμένους, τους μοχθηρούς και τους συκοφάντες. Διέδιδαν συκοφαντίες ανηθικότητος ανηκούστους. Ησχολήθη με αυτές και η Ιερά Σύνοδος. Ο δέ τότε Πρόεδρος αυτής, ο Αθηνών Θεόκλητος μετέβη αυτοπροσώπως επιτοπίως το 1908, διά να εξετάση. Φεύγοντας όμως από εκεί αναγκάσθηκε να ομολογήση ότι «ήτο όντως Θείον έργον».
       Πολύ τον κατέτρεξε και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Μελέτιος Μεταξάκης.Αυτός διετέλεσε και Οικουμενικός Πατριάρχης και Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Αυτός ο δυστυχής ήτανε μασώνος μοντέρνος, νεωτεριστής και έκαμε πολύ κακό στην Εκκλησία.
       Αυτός ήταν και κατά του μοναχισμού. Όταν ο Άγιος αγωνιζόταν με τόσες δυσκολίες να κτίση το Μοναστήρι, επήγε και τον απέτρεπε...

        - Τί κάνεις εδώ; Μοναστήρι κτίζεις τώρα; Δεν βλέπεις ότι τόσα εξωκκλήσια γύρω εδώ ερήμωσαν; Δεν είναι για Μοναστήρια στη σημερινή εποχή.
       Ο Πενταπόλεως όμως εξηκολούθησε και έγινε το Μοναστήρι και άλλα πολλά κατόπιν, ώστε η Αίγινα σήμερον να έχη τα περισσότερα Μοναστήρια. Το προείπεν ο Άγιος: «Θα γίνη, είπεν, η Αίγινα το Άγιον Όρος των Μοναζουσών». Και ήδη έχει εννέα Μοναστήρια γυναικών.
       Αλλά και ποία διαφορά στο τέλος των δύο Ιεραρχών. Ο Μεταξάκης, που έκαμε τόσε εις βάρος της Ορθοδοξίας, είχεν οικτρόν τέλος. Τον βρήκαν ένα πρωί κάτω από το κρεββάτι του νεκρόν και με την γλώσσαν του έξω. Αυτήν ακριβώς την γλώσσαν, που έλεγε αυτά στον Άγιο και τόσα εις βάρος της Ιεράς Παραδόσεως και της Ορθοδόξου Εκκλησίας!
       Εξ αντιθέτου, ο Πενταπόλεως, που έμεινε πιστός εις την Ι. Παράδοσιν και υπέμεινε τους πειρασμούς και διώξεις, είχεν άγιον τέλος και σήμερον τιμάται, όχι μόνον από το Πανελλήνιον, αλλά και από όλην την Υδρόγειον.
       Είναι αληθές, ότι ο Θεός παρεχώρησε να περάση και εκεί πολλές θλίψεις και πίκρες. Παρ' όλην την εκεί εργασίαν του, πολλοί κακοί άνθρωποι, όργανα του διαβόλου έλεγαν, ότι ο Άγιος είναι υποκριτής και, ότι όλα αυτά που κάνει, είναι υποκριτικά. Έφθασαν μάλιστα στο σημείον να τον κατηγορούν για ανηθικότητεςκαι, ότι το Μοναστήρι το κατάντησε άντρον ακολασίας! Διέδιδαν, ότι οι μοναχές γεννούσαν νόθα παιδιά και τα πετούσε στο πηγάδι.
       Κάποια μητέρα, μάλιστα, που την έλεγαν στην Αίγινα «Κερού» είχε μια κόρη 16 ετών χαριτωμένη, συνετή, φρόνιμη και θεοφοβούμενη. Η μητέρα αυτή είχε μανία καταδιώξεως προς την κόρην της και πολλές φορές επιχείρησε να την σκοτώση. Το δυστυχισμένο αυτό πλάσμα βρήκε καταφύγιο στο Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου. Ο Άγιος, πονόψυχος καθώς ήταν, το δέχτηκε και το προστάτεψε.
       Η Κερού δεν μπορούσε να το χωνέψη και άρχισε να συκοφαντή τον Άγιο. Τα λόγια της ήταν πολύ φαρμακερά και πειστικά. Ο Σεβασμιώτατος ανέφερε το περιστατικό στο Μητροπολίτη Αθηνών, Θεόκλητο, ζητώντας οδηγίες. Εκείνος τού είπε να την προστατεύση την κοπέλλα. Η κοπέλλα έφθασε στα 18 της χρόνια. Η Κερού όμως το πήρε πείσμα. Είχε το σατανά μέσα της. Επήγε στον Πειραιά και άρχισε τα κλάματα μπροστά στον Ανακριτή να διηγήται την τραγωδίαν της. «Ένας Καλόγηρος, που τάχα ασκητεύει, μού την πήρε στο γυναικομονάστηρο. Αυτός έχει όλες τις καλόγρηες ερωμένες. Σώστε το παιδί μου...».
       Ο Εισαγγελεύς πήρε την κατάθεσιν και την επομένην πήγε αγριεμένος στην Αίγινα με δυό χωροφύλακες. Παρεβίασε την πόρτα, παρά τους κανονισμούς του Μοναστηριού, και μπήκε κατ' ευθείαν στο διαμέρισμα του Αγίου. Οι Μοναχές αναστατώθηκαν και άρχισαν να κλαίνε. Ο Δεσπότης σηκώθηκε με το συνηθισμένο Χριστιανικό του χαμόγελο να τους υποδεχθή. Ο Ανακριτής έξω φρενών, είπε εις τον εβδομηκονταετή τότε γέροντα:

- Βρε παληοκαλόγηρε!... πού είναι τα παιδιά που κάνεις; (Επηκολούθησε αισχροτάτη φράσις). Αυτά κάνεις εδώ πέρα; Κατόπιν τον έπιασε από το ράσο και τον απειλούσε, λέγοντας:
- Θα σου ξεριζώσω τα γένια τρίχα-τρίχα.

Ο Άγιος δεν έβγαλε λέξι. Μόνον με το χέρι του έδειχνε ψηλά και έλεγε:

- Βλέπει ο Θεός. Ξέρει ο Θεός!!

        Και πράγματι! «έστι δίκης οφθαλμός, Ός τα πάνθ' ορά». Ο ασεβέστατος Εισαγγελεύς σε μια εβδομάδα αρρώστησε βαρειά. Είχε τρομερούς πόνους από την αρρώστειά του. Το χέρι εκείνο, που έπιασε και κουνούσε τον Άγιο, ξεράθηκε.Τότε το συναισθάνθηκε και ζήτησε να τον πάνε μπροστά στον Άγιον, να τον συγχωρέση. Πράγματι τον πήγαν. Έπεσε στα πόδια του Αγίου, μαζί με την γυναίκα του και ζητούσε να τον λυπηθή. Ο Άγιος προσευχήθηκε στο Θεό πολύ. Ήταν ο μακάριος ανεξίκακος και μακρόθυμος. Τον συνεχώρησε με την καρδιά του. Του Εισαγγελέως [ωστόσο] έπειτα από δύο χρόνια τού κόψανε το χέρι. Εκείνο το χέρι που κουνούσε, από το γιακά του ράσου, τον Άγιο.
       Το Μοναστήρι του όμως, παρ' όλα αυτά, επρόκοψε. Εν τω μεταξύ η Αδελφότης εμεγάλωσε, γιατί προσετέθησαν και άλλες Αδελφές και μάλιστα μορφωμένες. Έγινε ένα πνευματικόν κέντρον, που ξεκούραζε ψυχικά και φώτιζε τους ανθρώπους.»

Από το βιβλίο του μακαριστού αρχιμανδρίτου Χαραλάμπους Δ. Βασιλόπουλου «Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ» (εκδ. «Ορθόδοξου Τύπου», Κάνιγγος 10, Αθήναι 2001) 

πηγή