ΜητροπολίτουΝαυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΥ-ΚΥΡΙΑΚΗ θ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Κυριακή Θ' Ματθαίου Το περιεχόμενο, αγαπητοί αδελφοί, του σημερινού αποστολικού αναγνώσματος, είναι συνέχεια του περιεχομένου του αποστολικού αναγνώσματος, που διαβάστηκε στην Εκκλησία την προηγούμενη Κυριακή. Εκεί γινόταν λόγος για τα σχίσματα και τις διαιρέσεις στην Εκκλησία, και στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα αφ’ ενός μεν γίνεται λόγος για τον τρόπο της πνευματικής εργασίας των ποιμένων, αφ’ ετέρου δε για τις συνέπειες μιας κακής πνευματικής εργασίας. Κατ’ αρχάς, για την Εκκλησία χρησιμοποιεί ο Απόστολος Παύλος δύο εικόνες, ήτοι το γεώργιο και την οικοδομή. Περισσότερο παραμένει στην εικόνα της οικοδομής. Όπως ένα οικοδόμημα έχει ένα θεμέλιο στο οποίο στηρίζεται, έτσι και το οικοδόμημα της Εκκλησίας έχει ως θεμέλιο τον Χριστό. Κανείς δεν μπορεί να βάλη άλλον θεμέλιο λίθο διαφορετικό από τον Χριστό. Όπως το οικοδόμημα κατασκευάζεται από διαφόρους τεχνίτες, έτσι και οι Απόστολοι είναι τεχνίτες που οικοδομούν. Καί, βέβαια, καθένας πρέπει να προσέχη “πώς οικοδομεί”. Τα υλικά που χρησιμοποιεί κανείς για την οικοδόμηση είναι διαφορετικά, όπως ο χρυσός, ο άργυρος, οι λίθοι οι τίμιοι, τα ξύλα, ο χόρτος, η καλάμη και βέβαια το έργο καθενός θα φανή κατά την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, οπότε “εκάστου το έργον φανερόν γενήσεται”. Ο τρόπος που οικοδομεί κανείς θα έχη συνέπεια και στην δική του σωτηρία. Αν αντέξη το οικοδόμημα τότε θα λάβη μισθό, διαφορετικά θα τιμωρηθή (Α’ Κορ. γ’, 9-16). Μέσα σε αυτήν την εικόνα του οικοδομήματος πρέπει να ενταχθή και η εικόνα του Ναού. Βέβαια αυτό έχει και μια προσωπική ερμηνεία, αλλά ταυτόχρονα και εκκλησιολογική. Ο Ναός του Θεού είναι η Εκκλησία, ως Σώμα Χριστού, και μέσα στην Εκκλησία, στην οποία ανήκουν και οι πιστοί Χριστιανοί, κατοικεί το Πνεύμα του Θεού. Επομένως, “ει τις τον ναόν του Θεού φθείρει, φθερεί τούτον ο Θεός· ο γαρ ναός του Θεού άγιός εστιν, οίτινές εστε υμείς” (Α’ Κορ. γ’, 16-17). Εκείνος που συντελεί στην καταστροφή του Ναού του Θεού, που είναι η Εκκλησία, θα δεχθή την τιμωρία από τον Θεό, θα τον φθείρη ο Θεός. Φαίνεται, λοιπόν, καθαρά ότι ο θεμέλιος λίθος της Εκκλησίας είναι αυτός ο Ίδιος ο Χριστός, και ό,τι εκείνος μας απεκάλυψε. Δεν μπορεί κανείς να ιδρύση Εκκλησίες πάνω σε άλλες ανθρωποκεντρικές βάσεις. Η φιλοσοφία, οι ανθρώπινοι λόγοι δεν έχουν σχέση με τον θεμέλιο της Εκκλησίας που είναι ο Χριστός. Ακόμη φαίνεται ότι οι Χριστιανοί πρέπει να είναι ενωμένοι σε αυτήν την θεία οικοδομή. Όπως σε ένα οικοδόμημα υπάρχει ενότητα έτσι πρέπει να συμβαίνη στην Εκκλησία. Αλλά αυτή η ενότητα συνδέεται αφ’ ενός μεν με το θεμέλιο, αφ’ ετέρου δε με τα υλικά και τον τρόπο της οικοδομήσεως. Δηλαδή, οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας έχουν ρυθμίσει όλα εκείνα που πρέπει να ισχύουν στην Εκκλησία. Αυτοί έχουν οριοθετήσει την ορθόδοξη πίστη, αυτοί έχουν καθορίσει και τις αρμοδιότητες και τα καθήκοντα κάθε μέλους της Εκκλησίας. Όλον αυτό τον τρόπο τον βλέπουμε στις αποφάσεις των Τοπικών και των Οικουμενικών Συνόδων. Και όποιος απομακρύνεται από αυτήν την διδασκαλία και την ζωή αυτοκαταστρέφεται και θα δώση φρικτή απολογία στο φοβερό βήμα του Χριστού. Οι ενέργειες και μέθοδοι που είναι ξένοι με το ήθος της Εκκλησίας, όπως έχει οριοθετηθή από τους αγίους Πατέρες, μπορεί να εντυπωσιάζουν τους ανθρώπους, μπορεί να φαίνονται επιτυχημένες και σύγχρονες, αλλά επειδή δεν σώζουν και δεν συντονίζονται στο ήθος της ορθοδόξου αποκαλυπτικής αληθείας θα κατεδαφιστούν τελικά, θα βλάψουν και τους κατασκευαστές τους. Ο πύργος της Βαβέλ είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της νοοτροπίας. Γι’ αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή, να στεκόμαστε πάνω στο θεμέλιο που λέγεται Χριστός, να ζούμε σε ενότητα με τα άλλα μέλη της Εκκλησίας και να οικοδομούμε με υλικά που έχουν δοκιμασθή δια μέσου των αιώνων με την πείρα των αγίων. † Ο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ