Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

Περί Συγχωρήσεως



Συγχώρηση δεν είναι να βάλω μια μετάνοια, να ζητήσω συγγνώμη από τον άλλο και μετά να γυρίσω στην συμπεριφορά και στις συνήθειες μου, "σαν το σκυλί πού γυρίζει στο ξέρασμα του". Να φουσκώνω και από πάνω πού έδειξα διάκριση και ανωτερότητα και ταπεινώθηκα ταχα μου τάχα μου. Από τότε πού βγήκε αυτό το συγγνώμη, λεει ο λαός μας, χάθηκε η ντροπή. 
Συγχώρηση είναι αυτό πού δηλώνει η ίδια η λέξη. Να χωραω τον άλλο. Να τον ανέχομαι όπως είναι. Με τα ελαττώματα, τις πληγές, τα στραβά του, τον σταυρό πού μου επιβάλλει. 
Αυτή είναι ενεργητική και ουσιαστική συγχώρηση.
 Αλληλοπεριχώρηση των άλλων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου