ΕΤΟΙΜΑΣΑΤΕ ΤΗΝ ΟΔΟΝ ΚΥΡΙΟΥ Γενέθλιον Τιμ. Προδρόμου- [Λουκ. α´ 1-25, 57-68, 76-80] «Καὶ σύ, παιδίον, προφήτης ὑψίστου κληθήσῃ· προπορεύσῃ γὰρ πρὸ προσώπου Κυρίου ἑτοιμάσαι ὁδοὺς αὐτοῦ»

ΕΤΟΙΜΑΣΑΤΕ ΤΗΝ ΟΔΟΝ ΚΥΡΙΟΥ

(Γενέθλιον Τιμ. Προδρόμου)
[Λουκ. α´ 1-25, 57-68, 76-80]

«Καὶ σύ, παιδίον, προφήτης ὑψίστου κληθήσῃ·
προπορεύσῃ γὰρ πρὸ προσώπου Κυρίου ἑτοιμάσαι ὁδοὺς αὐτοῦ»

τοῦ περιοδ. «ΖΩΗ»
ἀρ. τ. 4258, Ἰούνιος 2012

.          Ἡ Ἐκκλησία µας ἑορτάζει τὴν Κυριακὴ αὐτὴ τὸ γενέθλιο τοῦ τιµίου Προφήτου Προδρόµου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου. Σπάνια προφητικὴ µορφὴ ὁ Ἰωάννης. Ἀπαράµιλλη ἡ ἀρετή του. Μοναδικὸ τὸ ψυχικὸ µεγαλεῖο του.
.          Μὲ πόση ἄνεση καὶ ἀνωτερότητα θὰ κινῆται ὁ ἀσκητὴς αὐτὸς τῆς ἐρήµου! Ἀληθινὸ δῶρο τοῦ Θεοῦ στοὺς εὐλαβεῖς γονεῖς του, ἀλλὰ καὶ στοὺς ἀνθρώπους κάθε ἐποχῆς. Ἦλθε γιὰ νὰ ἀνοίξη τὸν δρόµο καὶ νὰ προετοιµάση τὴν ὁδό, ποὺ θὰ φέρη τὸν Λυτρωτὴ τοῦ κόσµου στοὺς ἀνθρώπους. Συγχρόνως ἀνοίγει τὸν δρόµο, ποὺ θὰ φέρη τοὺς ἀνθρώπους κοντὰ στὸν Χριστό. Πραγµατοποίησε τόσο τὴν προφητεία τοῦ πατέρα του ὅσο καὶ τὴν προφητεία τοῦ Ἠσαΐα: «ἐτοιµάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου».
.          Ὑπόδειγµα ὁ Προδροµος καὶ γιὰ µᾶς. Καλεῖ τὸν καθένα µας νὰ γίνη ἕνας ἀκούραστος ὁδοποιός, γιὰ νὰ ὁδηγοῦνται οἱ ἄνθρωποι κοντὰ στὸν Σωτήρα Χριστό.
.          Ἡ ἐποχή µας γιὰ νὰ διευκολύνη τὴν ζωὴ τῶν ἀνθρώπων, γιὰ νὰ τοὺς φέρη κοντά, γιὰ νὰ ἐκµηδενίση τὶς ἀποστάσεις, χαράσσει ὁδούς, ἀνοίγει δρόµους, κατασκευάζει λεωφόρους. Κι ὄχι µονάχα στὴν γῆ, ἀλλὰ καὶ σ᾽ αὐτὸ τὸ διαστηµα τὰ ὁδικὰ δίκτυα ἔχουν γίνει τὸ σύµβολο τοῦ σύγχρονου τεχνοκρατικοῦ πολιτισµοῦ.
.          Χρήσιµοι ἀσφαλῶς οἱ δρόµοι. Μποροῦν νὰ βγάλουν ἀπὸ τὴν κουραστικὴ µόνωση. Νὰ κάνουν τοὺς ἀνθρώπους νὰ νιώσουν πὼς ἔχουν κι ἄλλoυς ἀδελφοὺς πάνω σ᾽ αὐτὸν τὸν πλανήτη. Φέρνουν ἀκόµα κοντά µας τὰ ἀγαθὰ τοῦ πολιτισµοῦ, τὰ τεχνικὰ µέσα, τὶς σύγχρονες εὐκολίες.
.          Ἕνας δρόµος ὄµως δὲν ἀνοίγει χωρὶς νὰ ξεριζωθοῦν δένδρα, νὰ σπάσουν βράχοι, νὰ ἐξοµαλυνθοῦν ἐδάφη, νὰ ἰσοπεδωθοῦν ὑψώµατα.
.          Οἱ δρόµοι γίνονται µἐ σύστηµα, µἐ κόπο, µἐ προσπάθεια. Μονάχα οἱ ἀτραποὶ καὶ τὰ µονοπάτια δὲν χρειάζονται σχεδιασµὸ καὶ µόχθο.
.          Ἕνας δρόµος χρειάζεται καὶ σὲ µᾶς σήµερα. Ὁ µόνος δρόµος, ὁ σωτήριος, ποὺ φέρνει στὴν πηγὴ τῆς σωτηρίας. Ἡ προφητικὴ φωνὴ ἀκούγεται καὶ στὴν σύγχρονη ἔρηµο τῆς κοινωνίας µας : «Ἑτοιµάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου». Καὶ εἶναι ἀπαραίτητος, γιατί ὁ σηµερινὸς ἄνθρωπος ἔχει χαθῆ στὰ ὕποπτα µονοπάτια τῆς ἀµαρτωλῆς ζωῆς.  Ἄνοιξε δρόµους ποὺ τὸν ἀποµακρύνουν ἀπὸ τὴν ὁδὸ τῆς ἀρετῆς, τῆς ἀληθινῆς ζωῆς καὶ τὸν φέρνουν στὸ χρῆµα, στὴν χλιδή, στὶς ἀπολαύσεις. Εἶναι ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλεια».
.          Ἐπιτακτική, λοιπόν, ἐπείγουσα ἡ ἀνάγκη νὰ «ἐτοιµάσουµε τὴν ὁδὸν Κυρίου», τὴν «ἀπάγουσαν εἰς τὴν ζωήν». Νὰ χαράξουµε τὴν ὁδὸ τῆς ἀγάπης, τῆς θυσίας, τῆς εἰλικρινείας, τῆς τελειότητος, τῆς ἁγνότητος, τῆς ἁγιότητος, γιὰ νὰ βγοῦµε, ἐπιτέλους, ἀπὸ τὴν ζούγκλα τῆς ἐκµεταλλεύσεως, τῆς σκληρότητος, τῆς ἀπανθρωπίας, τῆς ἀπάτης.
.          Ὁ ἐγωισµὸς καὶ σήµερα κλείνει τὸν δρόµο. Ὁ πειρασµὸς τοῦ χρήµατος ὑψώνει τείχη καὶ φυλακίζει τοὺς ἀνθρώπους. Ὁ αἰσθησιασµὸς γεµίζει τὸ ἔδαφος µὲ τὰ ἀγκάθια τῆς ἡδυπαθείας. Τὰ βράχια τῆς σκληρότητος φράσσουν τὸ πέρασµα τῆς ἀγάπης. Τὰ ἠθικὰ χάσµατα ἐµποδίζουν τὸν Θεὸ τῆς καθαρότητος, τῆς ἀγάπης, τὸν «πράον καὶ ταπεινὸν τῇ καρδίᾳ», νὰ ἔλθη κοντά µας.
.             Ὁ καλὸς Ποιµένας τῶν ψυχῶν πρέπει νὰ ἀνέβη ἀποτοµα φαράγγια καὶ ἀποκρηµνες χαράδρες, νὰ διαβῆ λαγκαδιές, νὰ σκαρφαλώση σὲ ἄγριες βουνοπλαγιές, γιὰ νὰ βρῆ τὸ χαµένο πρόβατο. Πρέπει πολὺ νὰ ταλαιπωρηθῆ ἀπὸ τὴν ἀµέλεια καὶ ἀδιαφορία µας νὰ τοῦ ἀνοίξουµε τὸν δρόµο.
.          Πρόκειται γιὰ µιὰ θλιβερὴ πραγµατικότητα, ἡ ὁποία ὅµως δὲν µπορεῖ νὰ παραταθῆ ἐπὶ πολύ. Οἱ ἄνθρωποι σήµερα ὅσο ποτὲ ἄλλοτε, ὑποφέρουν µέσα στὴν χλιδὴ καὶ τὸν πλοῦτο. Ἔχουν τὰ πάντα καὶ τίποτα δὲν ἔχουν. Ἀκριβῶς γιατί τοὺς λείπει τὸ ἕνα ἢ µᾶλλον ὁ Ἕνας, ὁ  Ἰησοῦς Χριστός. Αὐτὸς ποὺ εἶναι ἡ «ὁδός, ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή».
.        Δὲν µποροῦν νὰ µείνουν ἄλλο µακριὰ ἀπὸ τὸν Σωτήρα καὶ Λυτρωτὴ τῶν ψυχῶν. Κουράστηκαν πιὰ στὶς ἀφιλόξενες ἐρηµίες τῆς ἀποστασίας, στὶς µακρινὲς χῶρες τῆς ἀσωτίας µἐ ἀποκλειστικὴ τροφὴ τὰ ξυλοκέρατα. Ἀρκετὰ περιπλανήθηκαν στὰ ὕποπτα µονοπάτια τῆς ἀµαρτίας. Ποθοῦν νὰ βροῦν τὸν δρόµο ποὺ θὰ τοὺς φέρη κοντὰ στὸν Χριστό, ποὺ θὰ φέρη τὸν Χριστὸ στὴν ψυχή τους, σὲ κάθε ἐκδήλωση τῆς ζωῆς τους.
.          Πρέπει ὄµως νὰ τὸ ὑπογραµµίσουµε: ὁ δρόµος αὐτὸς δὲν ἀνοίγει µόνος του. Θέλει πολλὴ δουλειά. Νὰ ξεριζωθοῦν δένδρα – πάθη τυραννικά. Νὰ ἀνατιναχθοῦν τὰ βράχια τῆς σκληρότητος. Νὰ ἰσοπεδωθῆ µἐ τὴν ταπείνωση τὸ ἔδαφος τῆς ψυχῆς. Νὰ φύγουν οἱ ἀνωµαλίες τῆς ἐπάρσεως, τῆς ἀλαζονείας, τοῦ ἀτοµισµοῦ, τοῦ συµφεροντολογισµοῦ. Χρειάζεται δυναµίτης, ὁ πανσθενουργὸς λόγος τοῦ Θεοῦ, ἡ δραστικὴ καὶ σωτήριος χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύµατος, γιὰ νὰ σπάση τοὺς ὀγκόλιθους τῆς κακίας. Τὰ βράχια τῆς ἁµαρτίας, γιὰ νὰ σπάσουν, χρειάζονται οἱ ἐκσκαφεῖς τῆς µετανοίας καὶ συντριβῆς.
.            Ἰωάννης ὁ Προδροµος µὲ περισσὴ φροντίδα, µὲ φλογερὸ φρόνηµα, δὲν ἔπαυσε οὔτε στιγµὴ νὰ ἐργάζεται σὰν ἀκούραστος ὁδοποιὸς τὸ ἔργο τῆς προετοιµασίας γιὰ τὸν ἐρχοµὸ τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ στὶς ψυχές. Εἶναι τὸ κατ᾽  ἐξοχὴν ἔργο ποὺ µπορεῖ νὰ ἐπιθυµήση κανεὶς στὴν ζωὴ αὐτή. Τὸ φωτεινὸ καὶ ἅγιο παραδειγµα τοῦ πιὸ µεγάλου προφήτου, τοῦ προφήτου τοῦ ὁποίου τὸ ἐγκώµιο γιὰ τὴν ἀρετή του ἔπλεξε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ἂς γίνη καὶ γιὰ µᾶς ὁδηγός. Νὰ ἑτοιµάσουµε µἐ ἐπιµέλεια τὸν ἴσιο δρόµο, ποὺ θὰ φέρη τοὺς ἀνθρώπους κοντὰ στὸν Σωτήρα καὶ Λυτρωτή. Θὰ φέρη τὸν Χριστὸ στοὺς ἀνθρώπους. Θὰ Τὸν φέρη ἔνοικο µόνιµο στὴν ψυχή µας.